Racja jest jednak taka, że powodzenie z portalu randkowego zalezy od szczęścia. Tak jak rozmowa z daną osobą przez internet, czy sie trafi w schemat tego co oczekuje druga strona, tak jak rozmowa przy podejściu do danej osoby znienacka. Jak pokazesz sie cechą, która te osobe zauroczy to jej juz wszystko jedno, poznajecie sie dalej i jest chemia. A jak pokaze sie to co odpycha, wady, trafi sie na zły humor to te początkowe spotkania zabiją zainteresowanie i człowiek nie pokaze swoich lepszych cech, nie ma na to juz szans, bo albo następuje koniec kontaktu pt 'rozczarowanie', albo widac zniechęcenie u jednej ze stron, co drugiej zabija pewnosc siebie i tez nie wychodzi. Dlatego randkowania to trzeba sie uczyć. Raz, ze trzeba byc wyrozumiałym, a dwa to jednak wiedzieć jak korzystac najlepiejj ze swoich najlepszych cech, choc i tych druga strona nie musi polubić. Najsmieszniejsze jak u siebie widzi sie wade, chce sie ją zmienic, a druga strona uwaza to za zalete. No i znowu kij ma dwa konce. Jak pokaze sie fajne cechy, to te gorsze mozna "zaakceptowac" (robiąc bilans), a jak pokaze sie na start złe, to juz lepszych nie ma szans odkryć. I w tym sęk. Jak było powiedziane kiedys, ze kobiety - nie pokazujcie, ze macie dzieci. Powiedzcie o tym jak juz "zaskoczy", wtedy szansa na akceptacje bedzie wieksza. Tak jak choroba. Dasz sie poznac z lepszej strony, bedzie miło (ale nie w tym sensie, ze niemiło i spięcie), to choroba bedzie czyms juz niewiele umniejszającym. A jak na start dzieciata, chora, no to nastepuje ucieczka, bo to duza odpowiedzialnosc, tak jakby ktos na głowe wchodził i szukał wsparcia, robił z siebie ofiare i nie miał zalet. Tak ta zafajdana psychika działa.
redapples napisał/a:Otóż nie wie o moich wątpliwościach, bo jesteśmy w relacji kolega, koleżanka, więc nie ma potrzeby przedstawiania mu moich wątpliwości. Poznajemy się więc, głupi byłoby jakby zaczęła mówić o wątpliwościach. Dopiero teraz dał mi swój numer tel. a o kolacji pisał że jest niezobowiązująca. Czuję w jakim kierunku On ciągnie tą znajomość a ja nie chcę dawać złudnych nadziei i tyle, jeżeli wiem że jak Aenima napisała że na spotkanie przychodzę spięta, czuję że ta cała znajomość trzyma się na moich fundamentach.
Czy dobrze rozumiem.
- czujesz w jakim kierunku on ciągnie znajomosc (czyli jego rama nie jest jawna, ale sie domyslasz)
- znajomosc trzyma sie na Twoich fundamentach (czyli Twoja rama jest silniejsza i w konsekwencji nie dajesz nadziei)
Umownie macie forme kolezenska, ale nieporadnie (on) dąży do czegos wiecej? Ty mu sie nie dajesz "zarandkować", bo nie pasuje Ci ten człowiek pod względem randkowym?
Z reszta bodaj szarlotka wspomniała o tym w innym temacie. Co wy mozecie wiedziec o 2 człowieku, jak nigdy sie nie spotkaliscie, wiec 1 spotkanie z internetu i kto ma płacic. Nawet nie wiadomo czy podobamy sie drugiej stronie. Ale tu juz mamy 5 spotkanie i myslalem, ze cos jest na rzeczy, cokolwiek co przyciąga.