Rysi, sam dopiero co się tłumaczyłeś, że używasz takiego a nie innego tonu, bo chcesz kobietom przemówić do rozsądku. Ale to jest zupełnie nieskuteczne i marnujesz tym samym swoją energię. To, co najlepszego możesz zrobić, to skupić się na jednej kobiecie i sprawić, byście byli szczęśliwi. Tym samym możesz dać dobry wzór swoim dzieciom, oraz otoczeniu. Pouczając ludzi jak mają postępować, sam będąc osobą po rozwodzie borykającą się z problemem kontaktu z dzieckiem jesteś bardzo mało wiarygodny. Wytłumaczenie "bo moja ex jest zła" nie jest żadnym wytłumaczeniem, bo wtedy nasuwa się pytanie - to czemu taką wybrałeś? Jeśli sam mówisz, że lepiej być brutalnie szczerym i nie obchodzi cię, co ta osoba pomyśli - to może warto się w tym momencie zastanowić, co tobą kieruje? Czy chcesz tej osobie faktycznie coś przekazać, czy po prostu wyrzucić z siebie emocje? Jeśli to drugie,to rób to co robisz, ale nie oczekuj efektów.
Ja nie mówię, jak być powinno, a jak nie powinno. Ja mówię, że jest jak jest. Utopijne wizje wszechludzkiej szczęśliwości to domena dorastania. W tej chwili staram się jedynie stworzyć swój mały szczęśliwy świat. Zmieniam się cały czas, co jednak nie oznacza, że zwiążę się z kobieta, która ma dobre cechy charakteru ale mnie nie pociąga fizycznie. Oczywiście, bardziej zwracam uwagę na pewne cechy, na które wcześniej nie zwracałem uwagi.Nie wyobrażam sobie jednak być z partnerką, która mnie nie będzie pociągać,a na tonie mam już wpływu,nie mogę racjonalnie wzbudzić w sobie pożądania, to się dzieje poza moją świadomością.
Nie rozumiem, jak to się ma do kobiety, z którą się spotykam? Widzę w niej wiele pozytywnych cech, podoba mi się fizycznie, intelektualnie i chciałbym, aby to było odwzajemniane w konsekwencji dążąc do trwałego związku. I ja sobie mogę chcieć - ale w tym największy jest ambaras... - końcówkę znasz. I chciałbym być dla niej tym super facetem, z którym warto być - a inne kobiety? Co mnie obchodzą inne kobiety?
Rysiu, po prostu robisz bardzo dużo szumu. Wszystkich opieprzasz, ustawiasz. Mój odbiór jest taki, że się po prostu miotasz. Dla mnie życie to jak rwąca rzeka, która płyniemy małą tratwą. Naszą rolą jest tak sterować, żeby się ta tratwa nie rozbiła. Ja ciebie widzę jako osobą, która macha bezsilnie wiosłem próbując płynąc pod prąd, w dodatku część energii marnując na pretensje kierowane do rzeki oraz do innych ludzi na swoich tratwach, że nie robią tego co ty, bo może wspólnie uda się zawrócić bieg rzeki. Może jest inaczej - ale ja tak to widzę.
Skoro nie ma tutaj normalnych ludzi - to może najwyższy czas, abyś znalazł inne miejsce - takie, gdzie są normalni. Normalni - czyli tacy, którzy w pełni się z tobą we wszystkim zgadzają.
Jesteś kojarzony ze skrajnościami, bo twoje wypowiedzi są bardzo skrajne i emocjonalne. Jak cię widzą tak cię piszą - chyba jesteś już na tyle dorosły, by tę zasadę poznać.
Dla mnie na przykład wartościowe są wypowiedzi pojawiających się tutaj osób, którym się udało stworzyć trwały związek. Wypowiada się tu czasem osoba, która jest od wielu lat ze swoim partnerem, a seks był u nich już na jednej z pierwszych randek. Jak to się ma więc do teorii o powolnym poznawaniu się? Nijak.