Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Warto zauważyć, ilu ludzi (kobiet i mężczyzn) z przedziału od 25 do 35 lat pisze o tym, że nigdy nie było w związku, i wiąże to z tym, że jest z nimi coś nie w porządku. I jest - brak doświadczenia. Nic więcej. W tym wieku właściwie każdy potencjalny partner będzie oczekiwał, że taka osoba już wszystko, albo prawie wszystko, wie i potrafi.
Można oczywiście znaleźć też narzekania 20-latków czy 40-latków, ale uważam, że tam struktura problemu jest zupełnie inna.
A bez partnera można być szczęśliwym. Z partnerem można za to być bardziej szczęśliwym (tak mi się przynajmniej wydaje)
Ja doświadczenia nie mam dlatego, że nie zauważałem wszelkich potencjalnych partnerek, które mogłyby być odpowiednie, natomiast przez bardzo długi czas skupiałem się na tych nieodpowiednich, całą resztę przy tym ignorując.

Ja tak mam od dawna... zaraziłem się od pewnej Oli, która tak na prawdę była imienniczką naszej wspaniałej poetki W. Szymborskiej... ale to długa historia... dlatego też zapytałem czy aby to nie ta sama osoba... ale skoro twierdzi że nie, to nie będę namierzał adresu IP aby adres potwierdzić

Nie wiesz co to znaczy wysokie libido Uwierz Ale ja nie oddzielam tego i nie toleruje... do czego to prowadzi?? do niczego dobrego... Jeżeli w związku coś jest nie tak, o coś się pokłócicie i stwierdzasz że tego nie naprawiasz, na razie się fochasz, ale sex uprawiasz... to sorki... ale szybko staje się to normą... zaczynacie żyć osobno uprawiając mechaniczny sex... Sex na zgodę jest zajebisty, ale nigdy nie rozwiązując wcześniej problemów nie zajmę się sexem... najpierw związek, później sex... nie odwrotnie... nigdy...

Ja nie wiem skąd wy wytrzaskujecie takie kobiece egzemplarze?
Na przykład, co nie dość , że się puszcza, to się jeszcze tym chwali.Wiem, że takie są , ale ja nie miewam do czynienia z takimi.
Tak samo, jak nie znam żadnej niewiernej.Takiej co seksu nie lubi też nie znam, ani takiej co na co dzień nie nosi kobiecych dodatków.
A Ty Rysiu, to jakieś wybitne jędze chyba przyciągasz. I w ogóle nie stawiasz im żadnych granic, więc jeszcze jędzowatość ich zaostrzasz.

Zamiast chodzić z listą wymagań wobec kobiety, to się po prostu naucz kobiecie mówić "Nie".
Nie musisz być chodzącym ideałem 24 godziny na dobę. Jak się to jakieś nie podoba to niech spada. Znajdzie się normalna.

W pełni się z Tobą zgodzę. Nie warto mieć określonych wymagań, dlatego staram się tego trzymać, żeby dać szansę komuś, kto mnie w jakiś sposób pociąga, z kim można fajnie spędzić czas. Nie mam nic przeciwko męskiej wrażliwości, komuś, kto potrafi słuchać i rozumie co się do niego mówi.
Zastanawia mnie tylko, dlaczego ostatnio zauważam wśród mężczyzn, jakich znam dwie sprzeczne skrajności: neurotyczny wrażliwiec albo niewrażliwy maczo.

Dostałam szansę poznania kogoś, kto mnie zainteresował w jakiś sposób, wbrew moim wymaganiom. Niestety okazało się, że reprezentuje jedną z tych dwóch skrajności, co mnie zaczęło zastanawiać, jak to właściwie jest z tymi dzisiejszymi mężczyznami.

Antykobieta....najprawdopodobniej jak prawdziwy facet wolisz być z tyłu..na pewno nie z przodu ..sprecyzuję...jeśli są dwie osoby

Szarlotkanagorąco

...tak to dokładnie działa...powoli rozwijam swoją wrażliwość....dobre rozeznanie się we własnych przeżyciach i emocjach....czyli otwarte ujawnianie swoich potrzeb i preferencji..... jak mogę  oczekiwać wrażliwości od mężczyzny, gdy marnie się sama w tej sferze poruszam.....

Rysiu, ja to walczyć z Tobą, ani z nikim nie mam zamiaru. Bo ja jestem ugodowa z natury i nie lubię konfliktów.

A co Ty robot jesteś, że zawsze robisz to o co się prosi? A może kiedyś czegoś powieś nie zrobić, bo na przykład Ci się nie chciało?
Może powinieneś powiedzieć : "Wybacz Ziutka, ale dzisiaj tak mi się nie chciało, że nie zrobiłem. No i co by się stało? Jak Ziutka jest normalna, to by co najwyżej zmarszczyła czoło i powiedziała, że nic się nie stanie jak pewne rzeczy poczekają do jutra, nie ma o czym gadać.

Myślę, Rysiu, że ty najpierw dajesz się w puścić w kanał, bo to Ci pozwala się wykazać, a taka postawa właśnie doprowadza do tego,
że  kobieta zaczyna na Tobie ujeżdżać jak na łysej kobyle. Jak robot dobrze robi to niech robi,najlepiej więcej. Jakbyś na wstępie nie próbował być taki doskonały, to byś bardziej potem był traktowany jak człowiek, który ma własne uczucia i emocje, a tak to to zostajesz zdegradowany do roli konia pociągowego.
Ja myślę, że Ty trochę jesteś w stylu mojej Big Love, co miał przede mną dziewczynę 7 lat i przez te siedem lat starał się być idealnym, męskim, zaradnym, wspierającym partnerem. I tak się wykończył, że któregoś razu powiedział jej, że to koniec, bo mu się wypaliło i to był pierwszy raz kiedy coś zrobił nie po jej myśli. Bo dopóki chciał z nią być, to asertywne "Nie" nie przeszło mu przez usta. Dopiero mu przez usta przeszło, jak mu się nią patrzeć , ani gadać z nią nie chciało.

Tu się bardzo mylisz... bo jak nie mam ochoty nie nic nie robię... jednak...

To wynika z mojego podejścia do związku... Jest to jedyne podejście pozwalające żyć z kimś takim jak ja... ba jest to jedyne podejście która w moim mniemaniu pozwala coś trwałego zbudować... Ja decyduje co robię i czego chce... ja decyduje ile z siebie dam... druga strona nie ma znaczenia... jestem świadomy potrzeb kobiety, ale nie biorę ich pod uwagę w momencie kiedy o czymś decyduje... Może to dziwnie brzmi, ale wszystko robię dla siebie... bo ja tego chce... Efekt jest taki że jak np. widzę że kobieta jest zdenerwowana tym że rzucam skarpetki na podłogę (standardowy stereotyp), a ja decyduje się to zmienić, to dla siebie... sam podejmuję tą decyzję, wiem co będę musiał robić, a co zyskam... Nie czuje się do niczego zmuszony... i w momencie gdy się rozstaje to te decyzje pozostają... nie mówię z ulgą że już nie muszę sprzątać skarpetek, bo w żadnym wypadku nie traktowałem tego jako przymus...

Sam z siebie bardzo dużo daje, myślisz się jeżeli myślisz że daje po sobie jeździć... wręcz przeciwnie... na początku bardzo to doceniała, ale nie zawsze to robiłem... to nie tak że byłem na jej skinienie... Gdyby było tak że jestem na jej skinienie, to jak mogłaby znaleźć pretekst do kłótni?? ale nie to było największym problemem... Zrozum że ona nie wykorzystywała... ona się bała... Wiem jak to brzmi, ale czym bardziej jej zależało, tym bardziej bała się że straci... Widziałem to, ale źle zareagowałem... Bała się że zostawię, że zdradzę, że z czasem się zmienię... początkowo wszystko było w czasie przyszłym... Niby udało się to zażegnać, a ja głupi prosiłem ją o rękę... i wtedy się zaczęło... bo jej mąż po ślubie się zmienił... bo zdradzał... bo przestanie mi zależeć... dopatrywała się oznak tego wszędzie... Przepowiednia samo sprawdzająca się...

Ja przyjmowałem pozycję taką o jakiej mówisz, a więc nie chce mi się, ale to dawało jej argumenty i nakręcała się bardziej i bardziej... W końcu dotarliśmy do etapu końcowego powiedziałem dość...

W żadnym wypadku nie jest tak że daje sobą rządzić... nie uważasz że to by się kupy nie trzymało?? Dominuje, ale daje sobą rządzić... Ja mam takie podejście, że związek polega na wsparciu... dopóki obie strony tak myślą jest pięknie... ale łatwo o tym zapomnieć... łatwo się przyzwyczaić... to jest niebezpieczne...

Żeby nie było, to że ona się bała to nie moja opinia, a psychologa (choć moja była identyczna), bo zabrałem ją jak nie dawałem sobie rady... była na kilku sesjach, myślałem że będzie lepiej, ale to był problem że była tam bo ja tego chciałem... a nie ona chciała się pozbyć problemu... więc szybko znalazła wymówki...

czytaj raz jeszcze.... przypomnę właściwy fragment:

Jak widzisz nie byłem idealny... nigdy... robiłem wtedy kiedy mi się chciało... ale robiłem... kiedyś...

Całkowicie błędna analiza... w założeniach myślisz że można mnie pod pantofel wcisnąć... a nie ma takiej siły na świecie... A że daje z siebie dużo to fakt... jak lubisz gierki typu "dzisiaj nie bo nie, żebyś za dobrze nie miał" to powodzenia w życiu... Chce związku w którym oboje chcą, a nie bawią się sobą... i dlatego na razie jestem sam Bo mi tak lepiej niż z byle kim Moja lista wymagań nie ma nic wspólnego z wyglądem... są na niej takie pozycje jak właśnie podejście do związku, podejście do seksu... nie chce być dla nikogo nauczycielem, ani terapeutą... jak to sugerował antykobieta jak pisałem o znajomej, że chce żeby zwróciła na mnie uwagę... Szukam kobiety która chce być z kimś i inwestować w związek... a nie z niego brać... Jak się inwestuje, a nie przynosi to zysków to ogłasza się bankructwo... a jak przynosi zyski inwestuje się dalej... Szukam kobiety która już to zrozumiała...

Łukasz
....powiedziałeś co Cię boli......większość  kłótni, a nawet rozstań wynika z braku dialogu oraz niedomówień między partnerami......wiem warto rozmawiać.....najczęściej to szczera wymiana zdań stanowi podstawę związku....to buduje zaufanie....taka prawdziwa szczerość gdy pojawia się kryzys....... przemilczenia nie zażegnają nieporozumień, pogłębiają ....doprowadzą do kłótni....coś o tym wiem...i co Twoja kobieta popełniła podstawowy błąd, a mianowicie uznała....jest mój...nie muszę się starać...to tak nie działa...każdy chce coś dostać...chce za swoją pracę dostać nagrodę...jaką?..powiedziałeś czego oczekujesz?....aby utrzymać związek trzeba być gotowym na zmianę.......dokładnie faza romantyczna nie trwa wiecznie....praca nad związkiem,by nikt nie poczuł się gorszy......tylko nikt się nie domyśli..może druga strona widzi i docenia,
ale nie dostrzega swojego egoizmu...potrząśnij... oczywiście, można nie dowierzać i sprawdzać z kolejną osobą ..potem kolejną...
...jeśli już to  rozstać się bez rozdrapywania ran i dodatkowego potęgowania bólu...wiedzieć co się spieprzyło i już..
..jeszcze coś....obawa przed okazaniem słabości powoduje brak komunikacji...to nie rywalizacja komu bardziej zależy..możemy ból, strach czy smutek zagłuszyć.......no jeszcze mężczyźnie nie przystoi okazywać uczuć...efekt eksplozja...rozmowa o sobie, o swoich prawdziwych przeżyciach i emocjach.......tych trudnych...też tego się uczę........czas leczy rany, może dla kogoś być to wielką i długą próbą czasu, a dla innego człowieka może to być tylko moment......to nauczka dla każdego człowieka, który doznał takiego ciosu....jeśli czegoś się dowiesz z takiej sytuacji to więcej nie popełniaj tego samego błędu, przynajmniej ze względu na cierpienie..........cierpliwość,wierność,troskliwość,opiekuńczość oraz wyrozumiałość do partnera. ...jeżeli ktoś się kocha nic mu nie staje na przeszkodzie............

Ona dawała z siebie bardzo dużo... i nie poddała się... ona atakował mnie... za coś co zrobię, a jeszcze nie zrobiłem... kiedyś w przyszłości... czym bardziej jej zależało, tym większy był jej lęk... poddałem się, bo ona nie chciała pomocy... prawdopodobnie dlatego że w rezultacie prowadzi to do zaufania...

To jest standardowy schemat, ludzie boją się pewnych rzeczy... boją się marzeń... boją się być szczęśliwi... często wybierają z własnej woli poddać się, niż zaryzykować, bo boją się że się nie uda... ale jak się poddają to efekt jest ten sam...

Ona bała się że stanę się jak jej były mąż... to był problem... nie to że była egoistką... to że był w niej ogromny lęk... irracjonalny...

alcybiades na pewno nie masz na imię Wiesia?? ;>

Ok czyli jak narazie tylko antykobieta i Aenima prawie odpadli z bycia singlem????????
Ja chyba się porozglądam jednak w necie, jestem od czerwca skierowana na real i przewija się trochę ludzi -ale właściwie nie poznałam nikogo więc nie wiem czy to  aż takie skuteczne po 30stce???
jak idę do moich znajomych to jednak każdy ma już parę

Bo inicjatywa w przypadku relacji damsko-męskich oznacza więcej. To, że okażesz jawnie zainteresowanie, to że w pewny siebie sposób zaproponujesz dziewczynie spotkanie. To że będziesz wiedział kiedy nalegać bardziej, a kiedy odpuścić.

A to, że nie masz związkowego doświadczenia to nie jest żaden problem, jeśli zainteresujesz sobą dziewczynę, która zobaczy w tobie atrakcyjny materiał na partnera.

Leidi. Na razie sobie daruj portal randkowy, bo jest sezon ogórkowy i mały ruch w interesie, ale od września/października to ja bym na twoim miejscu wróciła tam, tylko ze zrewidowanymi oczekiwaniami.
Ja z kolei od października do marca zamierzam poeksplorować real i jak nic ciekawego nie wyłowię to zacznę się zastanawiać nad portalem.

"Prawie" Może nie zapeszaj, co? Bo mi tylko poziom spięcia skacze.
Słuchaj Lejdi, w sierpniu i wrześniu szykuje mi się kilka ciekawych spotkań/imprez. Charakter jest półotwarty, więc pojawienie się nowej osoby nie zdziwi i będzie naturalne. Dam Ci znać, to poznasz trochę nowych osób.

alcybiades, wiedzę i troche sie wykształcił charakter w tym bardziej męskim kierunku, ale wrażliwości nie wyrzuce. Od małego musiałem wysłuchiwać żali rodziców, opiekować sie nimi, pocieszać, a jak mi pomogli, a im nie wyszło to płakałem (dziwny mechanizm, którego nie potrafie nazwać, ciągle ich żałowałem). Zanim zauwazylem w okresie dojrzewania, że coś tu nie gra i TRZEBA sie zmienić...
Zacząłem oceniać, bo sam byłem jak to Rysiu mowi oceniany i zawsze pod kątem męskości. W szkole? Dominacja w grupie, liderowanie, organizacja, wyniki na w-f, czy w ilości zainteresowanych kobiet. Na podworku podobnie. To mowie o czasach jako dziecko. A teraz przeszedłem poeksperymentować na portalach randkowych. Zawsze jakieś zajęcie, jak sie nie mozna 'prawdziwym' zyciem zająć. Jak bardzo łatwo zbajerowac kobiete do łóżka udając np. albo jak będzie sie brzydzić takim, który bedzie wykazywał cechy kobiece, mimo ze kobieta tych cech kobiecych wymaga. Tak sie nie da, o czym Rysiu z antykobietą wspomnieli juz wyzej. Albo masz wszystkich gdzieś i czasem sie na siłe nagniesz (bo baba jęczy), albo jestes empatyczny i sie i sobą i innymi przejmujesz (i wtedy ty jęczysz, lub udajesz). I tak jak w zyciu i ku sobie byłem wrazliwy, tak w związkach bardzo chłodny, uczuć praktycznie zero, a juz szczegolnie jak kobieta płakała (nigdy przeze mnie, tylko przez samą siebie). I tez zastanawiałem sie czy tak jest dobrze, czy ja kocham "inna" miloscia niz kobiety, bo te to zawsze naciskały na mnie strasznie, uczepiały się, to było z ich strony bardzo intensywne. Zazdrosne, proszące o jak to nauczylem sie na tym forum 'ochłapy uczuc'. I tak bylo dobrze, zwiazki trwały, gdy g* od siebie dawałem i nie pokazywalem, ze mi zalezy. Dzis wiem duzo wiecej i ze umiem zintensyfikować uczucia dzięki jednej kobiecie, ktora pokazala sie od takiej strony od jakiej nie pokazuje sie że bym rzekł grubo ponad 50% kobiet. Jedyna z ktora chcialem miec dzieci, ale ona dzieci nie chce nigdy (a juz sobie wyobrazalem jaka corka bedzie ladna, a syna jak poucze grać w piłke). I wiedzialem, ze byłaby dobrą matką, bo potrafi byc opiekuncza, ma fajne cechy, ale ciagle gdzies szuka substytutów, czegos nieprawdziwego. Wystarczyloby jej kogos przy sobie kto ja pokieruje, bedzie bardziej odpowiedzialny i ją uświadomi, ze ma tyle dobrych cech i jak z nich korzystać. I przy niej libido tak wysokie, ze 5 razy dziennie to minimum, tylko sie chwile na nią spojrzy, tylko cos powie. Kiedy z innymi to miałem tak, że dobra, jak chcesz sie przytul, a ja sobie tv pooglądam i nawet na ciebie nie spojrze. I ta neurotyczność też to zabija z tego względu, że sie nie potrafi zrozumieć tych swoich odczuć, opanować tego. Odkad z nia nie wyszło poznałem realnie 9 kobiet. Teraz mam porównanie i widze co widzialem przed nią. Nic. Kobiety ktore mna sie potrafia zainteresowac przejawiają cechy, których nie lubie, a jak tak 'sortuje' egzemplarze to kazda po kolei je ma. Dla reszty jestem niewidoczny. I sprawdzajac w praktyce - kobiety lecą do chłodu, czyli do tych ktorzy nie pokazują co to znaczy kochać, którzy dosłownie olewają. Czyli mów, że kochasz, ale nie kochaj, a jesli juz to tylko w łóżku. Jak pokazesz, ze kochasz mocno to ucieknie, bo to pewnie ten babski system 'przywiązywania i angażowania'. I z jednej strony mi szkoda, ze wiem ze tak "moge", a z drugiej chcialbym by to z obu stron trwało wlasnie w ten sam sposób. No ale to nie działa w relacjach, bo to jest kobiece a to jest męskie. Ma byc inne.

Leidi, ale to jest logiczne.
Bo facetom to w dużej mierze, nawet w stałym związku, o seks chodzi, a jak wiadomo nawet niewystrojona dziewczyna, jest lepsza niż żadna na dłuższą metę.

Thepass
....pewnie już wiesz......osobnik, który daje się kobiecie wodzić za nos wyłącznie przy pomocy atrakcyjności seksualnej - to nie jest "prawdziwy facet",,,, żałosny facecik.... łakomy kąsek dla wszelkiego pokroju egoistek i materialistek.... chcą się łatwo ustawić w życiu czyimś kosztem.....w duszy pogardzają one taką ofiarą losu i gdy nadarzy się okazja, bez skrupułów przesiadają się na lepszy model..... wiedzą, że gdy tylko znudzą się takiemu samcowi, to on znajdzie sobie nowy obiekt seksualny i wolą zrobić to pierwsze....dobrze.... obydwoje siebie warci.,,,, prawdziwy facet ma rozum, swoje zasady i nie da sobie zawrócić w głowie nawet najpiękniejszej kobiecie, jeśli poza urodą i seksapilem nie prezentuje ona nic więcej...takiego chcą kobiety,.....wrażliwego i prawego......no tak eksperymentujesz..chociaż widzisz efekty?

Tak, spełnia: bije, nieszanuje itd. Mało tu takich na forum jest?

Ale one nie odejdą bo boją sie.. samotności.

No nie wiem, może i tak jest też, ale jak sie czyta niektóre tematy tutaj to można odnieść zupełnie inne wrażenie

Thepass
"kobiety lecą do chłodu, czyli do tych ktorzy nie pokazują co to znaczy kochać, którzy dosłownie olewają. Czyli mów, że kochasz, ale nie kochaj, a jesli juz to tylko w łóżku. Jak pokazesz, ze kochasz mocno to ucieknie, bo to pewnie ten babski system 'przywiązywania i angażowania'. I z jednej strony mi szkoda, ze wiem ze tak "moge", a z drugiej chcialbym by to z obu stron trwało wlasnie w ten sam sposób. No ale to nie działa w relacjach, bo to jest kobiece a to jest męskie. Ma byc inne."

......z tym podejściem to ostra jatka emocjonalna Cię czeka...za długo tu dzisiaj siedzę i mam otępiały mózg...ale w tym wszystkim o co chodzi kobietom?..zdobywanie, gonienie faceta...staje się atrakcyjny, gdy jest nie dostępny i chłodny?...wierz mi, jak by mi się taki trafił to po paru takich wybrykach pogoniłabym go bez żadnego wahania...może to działa....i dokładnie wiem o czym piszesz...zdrowa kobieta nie chce się w takie gierki bawić.....chce się poczuć bezpiecznie, chce wiedzieć,że jest kochana...taka zabawa dla nie dojrzałych ludzi...

Dlatego unikam teraz takich relacji, bo jestem tym typem emocjonalnym i musze udawać, by utrzymać 'miłość'. No sorry, udawać 'mężczyzne', jak to brzmi. Czemu? Bo jak sie zakocham to wychodzi, że jestem niemęski. Kocham mocno i wtedy kobieta sie ulatnia. A jak ja nie kocham lub jakos tam okazuje to bardzo słabo, to wtedy za mną lata. Ale to nie kwestia juz udawania, a tego ze mi mniej zalezy lub wcale. I pozniej takie rozkminy przychodzą. Zaprosic czy nie, pocalowac czy nie, bo moze to juz za duzo. Powiedziec, ze kocham co tydzien czy moze co miesiąc, a moze co pół roku? Zero robienia tego czego sie chce, bo przy "byciu sobą" jest źle.
I jakos kobiety wcale jak to mowisz nie poganiają, bo to nie jest tak, że masz 100% olewania, a po prostu notoryczne "nie spełnianie" wszystkich oczekiwan kobiety pod względem więzi, a mimo to jakby czekała na rozbudzenie emocji u mezczyzny i tak trwa w tym nawet latami (cos jednak ma do zaoferowania, bo przeciez przy nicości by sie nie trzymała go). Myslalem, ze te dojrzalsze i bardziej swiadome (czyt. juz wielokrotnie zranione i doswiadczone w zwiazkach) tak nie mają, ale tą teorie tez obaliłem. Zranienie (i nie wyleczenie sie z tego) powoduje mechanizmy, które ranią innych i sie powiela poprzednie schematy na drugiej osobie. Np z tego powodu, by uniknac rozczarowania (a tym samym pcha sie do niego, bo wciaz sie to rozpamiętuje), albo zeby (i znowu Rysia przypomne) winic nową osobe za błędy poprzednich. Poczucie bezpieczenstwa (dostępności, przewidywalnośći, zapewnienia?) powoduje zniechęcenie i znudzenie, wiec to sie tak niby chce, ale jakos wychodzi dziwnym trafem inaczej. Ale to najlepiej o tym wiedzą kobiety, które są mocno pożądliwe, temperamentne, impulsywne itp.

No, ale czasem od początku jest niefajnie, wiedzą co biorą, w co sie pakują (alkoholicy, agresorzy, "zaliczacze" itp. itd.), a później płacz na forum jacy to wszyscy źli i jakie to poszkodowane. 5 minut to troche mało, więc gdzie tu to szczęście?

Smieszne jest to, że ustawiłem sobie niedawno na portalu przedział wiekowy mi odpowiadający na większy (do 33 lat) i wlasciwie teraz mam więcej zainteresowania. Nie zrozumiem tego nigdy. Przeciez wiekszosc chce starszego/starzej wyglądającego od nich samych, a juz pozniej proporcja sie zmienia? Czyzby niedowartosciowanie, bo juz czuja ze sa wiekowe? Poza tym prawidlowosc jest taka: słaba chce silniejszego, silna chce jeszcze silniejszego. Niedoswiadczona doswiadczonego (ostatecznie niedoswiadczonego chce ze strachu, cos jak brzydka nie chce przystojnego, bo boi sie ze zdradzi), a doswiadczona bardziej doswiadczonego. Czyli im dalej z wiekiem, tym wymagania wieksze, a jak sie nie ma zwiazkow to niby jak?

Jakoś trudno mi już wierzyć w to, że można po prostu być ze sobą, nie patrząc na swoje wpadki, błędy, niepowodzenia, ale za to wspierając się kiedy potrzeba.
Ale koleżanka (ta od okresu przydatności) mówiła, że z pewnością jest ktoś, kto spędzi ze mną całe życie. Chociaż to powtarza od wielu lat wielu różnych ludzi

Serio żadna? No nie wiem

Z resztą sie moge zgodzić.

Thepass
"Zranienie (i nie wyleczenie sie z tego) powoduje mechanizmy, które ranią innych i sie powiela poprzednie schematy na drugiej osobie. Np z tego powodu, by uniknac rozczarowania (a tym samym pcha sie do niego, bo wciaz sie to rozpamiętuje), albo zeby (i znowu Rysia przypomne) winic nową osobe za błędy poprzednich. Poczucie bezpieczenstwa (dostępności, przewidywalnośći, zapewnienia?) powoduje zniechęcenie i znudzenie, wiec to sie tak niby chce, ale jakos wychodzi dziwnym trafem inaczej. Ale to najlepiej o tym wiedzą kobiety, które są mocno pożądliwe, temperamentne, impulsywne itp."

....tak bo to jeszcze szczęśliwym też trzeba umieć być...dać sobie szansę...jednak to nie musi być zniechęcenie i znudzenie...
..zwyczajnie jakaś stabilizacja...którą też trzeba pielęgnować...rozwiązywać problemy na bieżąco...celebrować sobie bycie razem..jeśli to rokuje....nie piętrzyć problemów...nie wymyślać bzdurnych przeszkód...bo może jest za dobrze i trzeba sobie dokopać...

.

Bo związki oparte na chemii nie są trwałe... już trwalsze są oparte na desperacji... to desperacja sprawia że kobieta nie widzi z kim się wiąże, bo nie chce widzieć... ma jakieś tam swoje wymagania, ale popatrzy sobie pod takim kontem żeby podciągnąć faceta pod to... później bije, pije i ćpa, a ona przy nim trwa... Natomiast chemie zabić łatwo... Jest ona potrzebna, ale jak nie ma nic poza nią, to i tak się rozpadnie... żaden pociąg fizyczny, żadna namiętność nie przetrwa... i zabiją ją małe problemy dnia codziennego... Trzeba czegoś więcej niż głupiej namiętności...

Ja już mam dość tych dywagacji. Przez to wszystko zamiast się cieszyć, że pojawiła się wreszcie w zasięgu dziewczyna, która mnie kręci i z którą spędziłem fajnie czas, to cały czas zastanawiam się, co ewentualnie spieprzyłem, a spieprzyłem na pewno mnóstwo rzeczy i jaki to ma ostateczny wpływ na jej postrzeganie mnie i jaki jest bilans. To jest jakaś masakra! To mnie wykończy psychicznie...

A co chciałbyś mieć związek, w którym dziewczyna Ci mówi, że Cię kocha i super się stara, a seksu nie uprawia?

A ty chciałabyś faceta który się stara, mówi że kocha, ale sexu z tobą nie uprawia??

Teraz się wypierasz bardzo ładnie napisałaś że mężczyzną chodzi o sex... na tekst że pitolisz, zapytałaś czy antykobieta chciałby takiego związku... Sorki, idąc twoim rozumowaniem stwierdzam że "kobietom to w dużej mierze, nawet w stałym związku, o seks chodzi, a jak wiadomo nawet niezbyt przystojny facet, jest lepsza niż żadnej na dłuższą metę."