Hej. Mam w końcu dziś wolne. Potem pracuję aż do wigilii na rano. Kurcze nawet nie miałam kiedy iść na rekolekcje, w tym tyg. też nie wiem czy będę miała jak skoczyć do Kościoła. Karola daje nam w kość. Rano jak tylko wstanie to przez godzine jest płacz i marudzenie, przebrać z piżamy - nie, śniadanie - nie, nocnik nie, a jak ja sama robię sobie coś w kuchni to jest jeszcze gorzej bo przecież ją zostawiam i nie zwracam na nią uwagi. Jak już się dziś uspokoiła o 9.30 poszłyśmy na dwór żeby mąż mógł troszkę w domu posprzątać w spokoju. Na początku wszystko fajnie, biegała, skakała aż chciała iść daleko od domu na co się nie zgodziłam bo wiem, że z powrotem musiałabym ją nieść i wtedy się zaczęło. Płacz, lament i ani w jedną ani w drugą. W końcu zaniosłam ją do domu. Ładnie poszłą spać po 12 a przed 15 mamy wizytę u pediatry, mąż w pracy więc idę z nią sama. Wezmę wózek i jakoś zajdziemy, gorzej będzie z powrotem bo będzie rozdrażniona. Ciekawe czy w ogóle da się zbadać. Muszę powiedzieć o tych krostach na tyłku - i jak radziła Joanna zrobiłam zdjęcia, od razu bilans zaliczymy i jak się uda to szczepionkę na pneumokoki. Jej zachowanie jest straszne więc nie wiem czy w ogóle potrzebnie zapisałam nas na tę wizytę ale już trudno. Zobaczymy.
Na dodatek zauważyłam, że jak moja mama z nią siedzi to za bardzo się z nią pieści. Np jak Karola nie chce zjeść obiadu to da jej herbatnika albo coś innego bo Karolinka chce. Już jej powiedziałam, że absolutnie nie ma podjadania. Jak nie chce obiadu to nie, ale przekąsek też nie będzie. Ogólnie obiadów to praktycznie nie jada
No a jak widzi moją mamę to od razu jest płacz bo wie, że któreś z nas zaraz wyjdzie. No ale cóż, musi to przeżyć, krzywda jej się nie dzieje.
Dziewczyny co u was??
Gorka jak dajesz radę??