Cześć
Jestem w pracy ale doczytuję Was z doskoku.
Madzia92 bardzo mądre zdanie: "jeśli My rodzice nad sobą panujemy to i dziecko w końcu zacznie się zmieniać na lepsze i stosować do nowych zasad". Całkowicie się z Tobą zgadzam. Tylko skąd brać tę cierpliwość? 
Co do wagi i wzrostu naszych pociech to uważam, że wiele też zależy od parametrów rodziców. Jeśli matka dziecka jest drobna i niska a ojciec też to dziecko nie będzie wyższe niż rówieśnicy no bo niby jak. Ja mam nadzieję, że Ala będzie w przyszłości wyższa niż ja. Mój mąż jest dużo ode mnie wyższy. Jak na razie nie przejmuję się siatkami centylowymi itp. Czas pokarze, jak mało urośnie i przypuśćmy w wieku 10 lat będzie dużo niższa niż rówieśnicy to wtedy będę się martwić.
Gorka napisałaś "Szczerze przyznam że w domu wolę sama ją karmić,tak z wygody bo potem po takim jej samodzielnym jedzeniu mam mnówstwo sprzątania" - mam tak samo plus plamy na ubraniu ciężkie do odeprania 
Byłaś u okulisty z Frankiem i sobą?
Olivko niestety zgadzam się z Gorką że przyzwyczaiłaś Karolę do pewnych zachowań. Teraz musisz ją tego oduczyć i będzie Ci napewno ciężko ale się nie poddawaj bo jak raz skapitulujesz to Karola będzie wiedziała że może Ci wejść na głowę. Też mam dziecko z trudnym charakterem i widzę że trzeba być stanowczym a zarazem nie dyktatorem. To ciężkie zadanie. Jak pokazać dziecku że może na nas liczyć i może mieć swoje zdanie a zarazem że to my decydujemy i stawiamy przysłowiową kropkę nad i. Heh. Kiedyś myślałam że będę świetną mamą, w końcu tyle się naczytałam, nauczyłam o wychowaniu, byłam też opiekunką do dzieci i nie miałam z nimi najmniejszego problemu. Rodzic ma ciężkie zadanie, dużo cięższe niż się mi kiedyś wydawało. No i nie można zapominać, że jest jeszcze ojciec dziecka. On też musi przejąć część obowiązków. Musisz włączyć swojego męża w wychowanie Karoli. Dobrze żeby on spędzał z nią trochę czasu, dał jej jeść, zmienił pieluchę czy ją wykąpał. Niech Twój mąż coś robi bo z tego co pisałaś widzę że jesteś praktycznie pozostawiona sama sobie.
Jeśli chodzi o oduczanie smoczka to nie wiem co myśleć o Twoim sposobie. Jak teraz Ala nie chce brać lekarstw na łyżeczkę to nalewam je na smoczek i daję jej do buzi. Na razie nie zauważyłam żeby jej to przeszkadzało ale to nie są niedobre w smaku leki, tylko np. Diclofor, wapno, wit. D3. Może Karolę zrazisz do smoczka i zacznie ssać palec? Nie wiem. Według mnie przyjdzie czas to sama Ala zrezygnuje ze smoczka. Jak na razie się na to nie zanosi. W nocy usypia ze smoczkiem bo inaczej by ssała cyca a ja jej już nie daję, potem wypluwa go i śpi dalej już całą noc bez smoczka. W dzień jest różnie, kładę smoczek w mało widocznym miejscu ale jak znajdzie to od razu bierze do buzi go; czasem też widzę że go szuka to jej daję.
Gorka jak powiem Ali że nie wolno to ona tym chętniej to robi, zakazane jabłko kusi że tak powiem. Też tak mam, kusi mnie to czego nie mogę dostać, kusi żeby zrobić coś czego nie mogę zrobić i muszę przyznać się, że czasem się skusiłam Dziecko też wie, że nie wolno ale ciekawość, chęć zdobycia doświadczenia popycha je by robić co innego niż mówi rodzic Z tym, że trzeba reagować natychmiast bardzo się zgadzam. I z tym, że jak coś się obieca to trzeba to zrobić co się obiecało.
Doczytałam że Ola może mieć zapalenie ucha czy coś takiego. To bardzo boli. Biedne dziecko. Kładź jej wysoko głowę. Pewnie dostanie znów mocne leki bo z tym to poważna sprawa, źle leczone ucho i może dojść do uszkodzeń, może nawet dojść do niedosłuchu.
Ja Ali do tej pory nie czyściłam uszu (chyba że po kąpieli kawałkiem ręcznika na zewnątrz wycierałam) bo czytałam, że to więcej przynosi szkód niż pożytku, ucho samo powinno się oczyszczać. Zresztą mam swoje złe doświadczenia- też sobie stosowałam patyczki do uszu i kiedyś mi lekarka powiedziała, że przez to wepchnęłam sobie woskowinę głębiej do ucha. Dostałam płyn do rozpuszczenia tej wydzieliny w uchu a po nim wysypało mi na uszach, pełno swędzących krosteczek (alergia na ten preparat).
Dorota.f zgadzam się z tym, że "nie ma ani jednej takiej, co to działa na każde dziecko. A bywa też tak, że ta sama metoda nie działa na te same dziecko, gdy te na przykład ma gorszy dzień". Każda z nas musi sama zaobserwować co najlepiej działa na jej dziecko. "Reaguję zawsze zanim coś mogło by się zadziać i spowodować kiepską reakcję." - też tak staram się robić.
"Lekarz to nie dobra ciocia, ani wróżka, który ma się uśmiechać, rozdawać cukierki i głaskać po główce, ale to jest pediatra, czyli ten specjalista, który jako pierwszy pomaga na przyszłość wykształcić w naszych maluchach reakcje na wizyty u lekarza.
Uważam, że nie wolno pozwalać, aby dzieci były traktowane oschle, machinalnie. To wytworzy w ich głowach skrypt - wizyta u lekarza = nieprzyjemny czas, którego trzeba unikać." - zgadzam się z tym i dlatego zmieniłam lekarza a właściwie przychodnię bo tam były wszystkie takie stare matrony bez podejścia do dzieci. Do tego wciskały na każdym kroku antybiotyk. Na szczęście Ala tylko dwa razy chorowała.
Co do smaków - dawałam Ali kiedyś cytrynę, spróbowała i chciała jeszcze. Lubi tez ogórki kiszone. Nie wiem czemu jej ta wit. C nie podpasowała. Może wtedy miała taki odruch wymiotny na wszystko.
Olivko a Karola lubi kwaśne rzeczy i tylko tej witaminy C nie lubi?
Madzia92 widzę, że znowu temat byłej powraca Ja nie rozumiem tych ludzi, dlaczego nagle zmienili zdanie o tej Lucynie. Co się zmieniło. Może chodzi o to, że Wy nie jesteście poślubieni? Może to ich kole w oczy? Po drugie tu mi się nie podoba to, że Twój partner nie pogonił za pierwszym razem tej Lucyny kiedy dzwoniła żalić się do niego. Po co dawał jej furtkę na znajomość z nim. Ja jak mnie mój były zdradził odcięłam się całkowicie od niego, nie odbierałam telefonu od niego i nie odpisywałam na smsy od niego. Kiedy do mnie zadzwonił a byłam już z innym (moim obecnym mężem) to powiedziałam że właśnie dzwoni mój były. Wtedy mój partner wziął ode mnie komórkę i odebrał i powiedział że ja jestem z nim i tamten ma do mnie nie dzwonić. Jeszcze później mój były napisał mi smsa czy jestem szczęśliwa i wtedy mu odpisałam że tak (wtedy byłam).
Przypomniałam coś sobie to dopisuję. Czy Wasze dzieci ściągają sobie pieluchę? Ala ściąga spodnie i jak nie ma bodziaka na sobie to pieluchę też ściąga. Tłumaczę jej że jak tak to niech idzie na nocnik i siusia do nocnika ale ona nie chce. Jak ja posadzę na nocniku to nie sika ostatnio.
Nawet fajny artykuł - http://www.rossmann.pl/Artykul/Zlosc-le … cka,198653
Pewnie z 90 cm. Za to ją wczoraj ważyłam - 11 kg. Jak wstanie to spróbuję ją zmierzyć.
