Dziecko z Aspergerem a podstawówka

co jest wierutną bzdurą ?
to, co napisała Emilia - nie jest bzdurą
jeżeli pokażesz własnym przykładem zachowania, które uczy empatii, zrozumienia i akceptacji swojemu dziecku ono podąży za twoim przykładem - o tym pisze Emilia, o tym również, piszę ja

Każdy człowiek ma swoje indywidualne granice wytrzymalosci i cierpliwości. To, ze dorosły więcej zniesie i ma więcej cierpliwości, wyrozumiałości, to nie znaczy ,ze dziecko również   mieć będzie i powinno mieć tak samą wysoką skale cierpliwości
Jednemu szybciej nerwy puszczają , drugiemu wolniej bez względu na wiek i płec . Jeden nawet  uwagi nie zwróci kiedy kopać będzie się jego w krzesło i długopisem  w plecy dziabać nieustannie z uporem maniaka, bez problemów zaciśnie zeby i zbagatelizuje to mając na uwadze ze to dziecko z zaburzeniem takie jest dokuczliwe, inna osoba szybciej wyjdzie z siebie na tego typu dokuczliwości  i pierza się posypią w dosłownym sensie znaczenia
Empatia, zrozumienie , akceptacja- spoko, ale każdy ma inną skale wytrzymałości i cierpliwości

Ale sa jeszcze przerwy....
I co, te "inne dziecko" ma siedzieć przez całą przerwę pod opieką nauczyciela(wykluczenie z grupy), czy raczej puścić je do innych uczniów "na żywioł" - bo jak wiadomo na korytarzu szkolnym pełnym wrzeszczącej i biegającej dzieciarni nie da się wszystkiego zauważyć?
W polskich szkołach jest zazwyczaj jedna, dwie klasy integracyjne w danym roczniku - reszta to typowe klasy złożone z różnych uczniów.

To właściwie nie była skarga.Było to pismo do dyrektora z prośbą o usunięcie chłopca z klasy i ze szkoły,która nie ma absolutnie przygotowanej kadry (jak widać było prawie codziennie,gdy córka opowiadała co się działo w klasie) do pracy z takim dzieckiem a pana dyrektora zapewne zachęciła spora dotacja na chłopaczka.Dzieci nie były również przygotowane na przebywanie z chłopcem,nikt nas-rodziców także o opinię nie spytał bo mama przyprowadzając dziecko skłamała,że chłopiec był terroryzowany w poprzedniej szkole i dlatego go przeniosła.Moje miasto duże nie jest więc szybko dowiedziałam się jak było naprawdę.
Eksperyment dyrekcji zakończył się fiaskiem a w nas- rodzicach próbowano wzbudzać wyrzuty sumienia.

Sama pracowałam w szkole integracyjnej,teraz pracuje moja koleżanka,która także zapisała tam swoje zdrowe dziecko.Dziewczynka opowiada czasem straszne historie:np jak to była duszona,jak jeden chłopiec rzucał w dzieci swoim ciężkim plecakiem.Mama radzi jej po cichu gdy nikt nie widzi kopnąć chłopca ją atakującego w krocze.
Znajoma mama mojej uczennicy pracująca w szkole specjalnej opowiada mi o trendzie na przenoszenie dzieci w wieku gimnazjalnym do szkoły specjalnej.Według niej powodem jest fakt,że jakoś słabo radzą sobie i uczniowie i nauczyciele w klasach integracyjnych z takimi dziećmi.

Ja nie mam nic przeciw nauce dzieci niepełnosprawnych z dziećmi zdrowymi.Pod warunkiem,że ktoś mi zagwarantuje,że moje dziecko nie będzie trzy razy w tygodniu duszone,szczypane czy gryzione przez dziecko chore.Czyli generalnie-jeśli dziecko nie jest agresywne-nie sprawy.

Od kadry nikt nie wymagał by miała wykształcenie pozwalające na pracę z dzieckiem z zaburzeniami.
Ja do kadry nic nie mam bo jestem matką dziecka zdrowego.
W statucie szkoły nie mam mowy o tworzeniu klas integracyjnych.W szkołach prywatnych na statut mają duży wpływ rodzice.
Dlatego sytuację uważam za eksperyment.

Ja nie myślę,że dotacje dostał dyrektor.Ja to wiem bo pracowałam w szkole integracyjnej i wiem ile wynosi dotacja MENowska na jedno dziecko.

Nikt nie prowadził zajęć z klasą bo dyrekcja nie wiedziała jakie dziecko przyjmuje.Po kilku sytuacjach dyrekcja kazała zrobić dziecku badania i pokazać orzeczenie jeśli rodzice chcą by ich dziecko chodziło do tej szkoły.Z tego co wiem rodzice powiedzieli,że stwierdzono u dziecka JEDYNIE cechy Z.A.
Dość dziwne bo od września b.r. dziecko chodzi do szkoły integracyjnej a żeby dziecko zostało tam przyjęte MUSI mieć orzeczenie o niepełnosprawności.

każdy nauczyciel na obecna chwilę posiada przygotowanie do pracy z dzieckiem o specyficznych potrzebach edukacyjnych wynika to z rozporządzenia, jeżeli takowego nie ma, nie powinien pracować w swoim zawodzie
nie idzie żadna dotacja za dzieckiem niepełnosprawnym, w szkole ogólnodostępnej
nie rozumiem, jak dyrekcja nie wiedziała jakie dziecko przyjmuje - to błąd dyrektora, również błąd nadzoru, brak zajęć dla dzieci z tematyki integracji, pedagog takie zajęcia powinien prowadzić

no tak wg twojego kryterium tylko 35 % dzieci nadaje sie do szkoły ogólnodostępnej a może i mniej

no to jakie, masz przygotowanie do pracy z dzieckiem o specyficznych potrzebach edukacyjnych?

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ z dnia 30 kwietnia 2013 r.
w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej
i jeszcze
Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r,
nauczyciel jest obowiązany, na podstawie opinii publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej,
w tym publicznej poradni specjalistycznej lub na podstawie opinii niepublicznej poradni
psychologiczno-pedagogicznej, w tym niepublicznej poradni specjalistycznej jak również na
podstawie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego albo nauczania indywidualnego,
dostosować wymagania edukacyjne, do indywidualnych potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych
ucznia, u którego stwierdzono zaburzenia i odchylenia rozwojowe lub specyficzne trudności
w uczeniu się, uniemożliwiające sprostanie tym wymaganiom.

w szkole ogólnodostępnej dziecku niepełnosprawnemu z orzeczeniem przysługuje rewalidacja  w wymiarze 2 godz tygodniowo, fakt inne dodatkowe zajęcia wg uznania możnowładców gminnych

a tam prawo oświatowe nie obowiązuje? a pierwsze, co słyszę
do szkól ponadgimnazjalnych, również uczęszczają uczniowie o specyficznych potrzebach
szkoły ponadgimnazjalne obowiązują dokładnie, te same przepisy o których, już wspomniałam ...

odnoszę się do tego, co piszesz
a to pokazuję, że nie znasz prawa oświatowego
nie wiem jakie posiadasz wykształcenie
prawo oświatowe znam i to dobrze
zasady dotowania uczniów niepełnosprawnych, też znam

A Ty w imię tolerancji i ideałów chcesz w takim kotle umieszczać dzieci upośledzone umysłowo, gdzie z góry można przewidzieć, że nie będą dobrze traktowane.
I nie, żadne przepisy, starania nauczycieli czy głoszenie utopijnych zasad tego nie zmieni. Ani teraz ani tym bardziej w przyszłości. Tym bardziej, ze społeczeństwo jest coraz bardziej nastawione na siebie niż na innych. A te swoją "bardziej ludzką" stronę pokazuje tylko "z okazji".

Tak właśnie w imię tolerancji, za to Ty tej tolerancji nie masz za grosz skoro porównujesz ludzi upośledzonych do żuli i póki będą tacy ludzie to choćby nauczyciele się wypękli to nic nie zwojują,bo dla takich ludzi nie ma ideałów i empatii, jest tylko "ja" i moja zdrowa idealna rodzina i dalej nie odpowiedziałaś na moje pytania. łatwo jest się stawiać po stronie rodzica zdrowego dziecka prawda? Popatrz jakoś tysiące takich dzieci chodzi do szkół integracyjnych i tylko takim wyjątkom to przeszkadza...jakim więc cudem te szkoły istnieją? Bo dzięki Bogu nie każdy kto się nazywa psychologiem czy pokrewnym tytułem ma takie podejście jak Ty i Ty jesteś idealnym przykładem takiego społecznika nastawionego tylko na siebie. Jakim prawem wypowiadasz się za dzieci upośledzone i ich rodziców? Póki nie będziesz w takiej sytuacji nie masz prawa oceniać czy takim dzieciom jest tam dobrze czy nie. To twoje zdanie że takie dzieci są tam szykanowane...Zapytaj rodziców takich dzieci zrób statystykę i na tym oprzyj swój pogląd bo póki co to tylko Twoja niczym nie poparta teoria.

Magda8891, zapętliłaś się sama w tym wątku....
Tak, prawdą jest, że nie mam niepełnosprawnych dzieci.
Ale zapewniam Cie, że gdybym miała dziecko upośledzone umysłowo w jakimś stopniu, to posłałabym go do szkoły specjalnej. Właśnie po to, żeby w imię miłości oszczędzić mu jak najwięcej stresu i pewnego wykluczenia społecznego  który zawsze będzie mimo najlepiej przygotowanych nauczycieli i tolerancyjnych uczniów.
Oraz po to, żeby jego nauka nie przebiegała w atmosferze rywalizacji lub lekceważenia.
Oraz po to, że w szkołach specjalnych zatrudniani są nauczyciele którzy nie tylko maja przygotowanie do nauczania danego przedmiotu, ale również muszą mieć przygotowanie w zakresie pracy z oligofrenopedagogiki. I maja to przygotowanie nie tylko teoretyczne ale przede wszystkim praktyczne. Wynikające z doświadczenia. Zwykły nauczyciel, nawet uczący w klasie integracyjnej takiego doświadczenia nie ma. A nie podobałoby mi się, że teorie pedagogiczne są sprawdzana akurat na moim dziecku. Ja oczekiwałabym od takiego nauczyciela, że to on mi podpowie co mam zrobić w razie wystąpienia jakiś trudności, a nie że ograniczy się do telefonu, że proszę pani, a pani syn to.... (coś tam) Proszę coś z tym zrobić.

Po prostu wydaje mi się, że rodzice posyłający dziecko, które nie poradzi sobie normalnie w szkole z powodu swoich ograniczeń tak jakby nie chcą przyjąć do końca do wiadomości, że ich dziecko jest jednak inne. I tym, że poślą je do normalnej szkoły próbują nadać pozory, że wszystko jest ok. Nie biorą pod uwagę tylko kosztów, jakie niewątpliwie to dziecko poniesie.
Poza tym nie wiem dlaczego uważacie, że szkoła specjalna jest złem największym.

Działa to w dwie strony. Od kilku lat zajmuję się osobami niepełnosprawnymi z racji tego, że jestem pełnomocnikiem Rektora ds. tych osób.
Jestem gorącym zwolennikiem nie wyrażania np. zgody na indywidualną organizację studiów dla takich osób jeśli to nie jest absolutnie konieczne. Mieliśmy swego czasu bardzo dobrego studenta z ogromną wiedzą i umiejętnościami, ale od najmłodszych lat szkoły podstawowej miał zawsze indywidualny tok nauczania (akurat się zgaga bo był to chłopak z Aspergerem). Tak samo było na studiach mimo, że ja upierałem się aby chłopak uczestniczył normalnie w zajęciach. Czym ta historia się skończyła? A no tym, że uczelnia wypuściła świetnego specjalistę, ale z rozwojem społecznym na poziomie szkoły podstawowej. Chłopak od wielu lat przechodzi terapię, ponieważ nie jest w ogóle dostosowany do życia w społeczeństwie. Zatrudniał się w kilku firmach, ale zawsze mu dziękowano bo nie potrafił się absolutnie odnaleźć w zespole i typowych sytuacjach społecznych. Ja to nazywam niepełnosprawnością społeczną i w wielu przypadkach gdy rodzice takie dzieci trzymają cały czas pod kloszem taka niepełnosprawność jest znaczna. Takim dzieciom rodzice chcący ich chronić robią ogromną krzywdę.

Osobiście jestem bardziej za integracją, nie izolacją.

oczywiście, że nie zniknie, tak samo jak osoba z zespołem Aspergera, taka pozostanie aż do śmierci
tylko nie o tym rozmawiamy
rozmawiamy o edukacji niepełnosprawnych

jestem przeciwna edukacji segregacyjnej czyli takiej, że dzieci z dysfunkcjami powinny być kształcone w szkołach specjalnych z przystosowanym do ich potrzeb programem nauczania

"edukacja włączająca - przyszłość polskiej edukacji, która stała się priorytetem w polityce oświatowej wszystkich krajów członkowskich OECD, polega na włączaniu uczniów ze specjalnymi potrzebami z ich zdrowymi rówieśnikami i ich rodzeństwem w najbliższej szkole ich zamieszkania by nie zaistniała konieczność uczenia tejże grupy dzieci poza ich środowiskiem lokalnym, rówieśniczym, rodzinnym i społecznym.
Idąc tym tokiem myślenia, każdy niepełnosprawny ma prawo do pełnego uczestnictwa i równych szans edukacyjnych.

Edukacja włączająca łamie stereotypy i staje się ona również nieunikniona.
W Polsce z roku na rok wzrasta ilość dzieci z specjalnymi potrzebami - wg szacunków GUS to 18- 20 % całej populacji uczniowskiej. Największym terapeutą dla dziecka niepełnosprawnego jest grupa rówieśnicza i pełne w niej uspołecznianie " w oparciu o materiały autorstwa M. Tarwackiego

wszystko już napisałam, co miałam do powiedzenia w temacie  - jasno i jednoznacznie

okazuje się, że prawdą jest stwierdzenie, że w naszych polskich warunkach największym problemem jest strach przed wprowadzaniem nowego. Czasem jest to strach paraliżujący otwarte myślenie i chęć wprowadzania zmian
a takie zmiany są możliwe, pożądane i nieuniknione

wszystkim życzę dzieci ZDROWYCH
a tym, którzy są rodzicami dzieci NIEPEŁNOSPRAWNYCH wiary w to, że istnieją inne rozwiązania niż segregacja i takie rozwiązania istnieją w Polsce, i są usankcjonowane prawnie

.

Zbyt bardzo rozpędziłaś się z sprowadzaniem wszystkich uczniów gimnazjum do tego typu hołoty o jakiej powyżej napisałaś. Wyobraz sobie ,ze nie wszyscy w szkole atakują fizycznie nauczycieli i nie posuwają się do tego typu karygodnych  zachowan, wiec  żadne sami upośledzeni w tym kraju. Moze piszesz to o swoim środowisku szkolnym , stąd wnioski ze sami upośledzeni w tym kraju, ale wiedz o tym, że jest sporo również i dobrze wychowanych uczniów, potrafiących z szacunkiem się odnosić do nauczyciela , nigdy nie zachowując się napastliwie i agresywnie

Tak , uważam ze jeśli jakiś ucziem w gimnazjum  rzuca rzeczami w nauczyciela, pluje ,  jest agresywny, narusza nietykalności osobista   powinien za zbity ryj  wylecieć do specjalnej szkoły, a nawet getta  dla tego typu  bachorów nieokrzesanych , bo w normalnej szkole nie ma na nich  miejsca , jeśli gówniarz  posuwa się do takich czynów i  za siebie mogę powiedzieć, że nie ręczyłabym za siebie
Co więcej  w takiej sytuacji należałoby go tak zdzielić w pysk ,azby piruet 3-obrotowy z miejsca wywinął i prawnie powinno być to dopuszczalne jak uczeń atakuje nauczyciela , bez dwóch zdan.  Wypad z normalnej szkoły   w takich sytuacjach jest jak najbardziej wskazany. Użerać z rozwydrzony, agresywnymi pryszczakami i być ich workiem bokserskim to już jest ponad ludzka wytrzymalosc.
Niech ojciec  z matką albo edukuje w domu takiego własnego  obrzydliwego smroda, albo bierze pasa i porządek z nim zrobi tak ,ze więcej już nawet na myśl nie przyjdzie plunąć nauczyciela,   rzucać w niego, czy uderzyć. Takie samowolki to własnym domu jak tatuś i mamusia się tak  dają traktować, poza  domem niech sobie wybije to z łba, albo w końcu ktoś mu wybije to z łba i dopiero będzie płacz

Wychodzi na to, ze własnemu dziecku trzeba uprzykrzyć komfort życia w imię   miłosierdzia do obcego dziecka, które zaburza spokój ,harmonie I POCZUCIE  BEZPIECZENSWTA  pozostałym dzieciom, w tym własnemi  , no ale poprawność polityczna   to   ostatnimi czasy trend nie do zbicia
Wszystko ma swoje granice, wszystko!- tolerancja, akceptacja jak najbardziej tak- ale do czasu kiedy  nie jest łamana bariera pewnych wydarzen, która nie powinna być nigdy przekroczona , bo to już nie się ze sobą opłakane skutki

Osobiście nie przekładałabym dobra i poczucia bezpieczeństwa własnego dziecka na dalszy plan , kiedy ewidentnie dzieje  się jemu krzywda ,lub w każdej chwili może przydarzyć , gdy fatalnie atmosfera na nie wpływa, bo nieustający niepokój towarzysz dziecku. To są chore warunki do nauki. 
Bagatelizowanie takich sygnałów  jakie od dziecka wyplywają jest wręcz skrajnie  nieodpowiedzialne

Mortisha ale nikt Ci nie KARZE przekładać dobra Twojego dziecka ponad inne! Nie chcesz- nie posyłasz do szkoły integracyjnej i po problemie.Nie ma przymusu, niech się uczy tam gdzie Twoim zdaniem jest mu najlepiej i tyle...
Co do dobrze wychowanych dzieci...Parę postów temu pisałaś że rodzic może być oazą spokoju a dziecko wręcz przeciwnie...Więc wychowanie czasem jest poniżej presji rówieśników...I tak chodziłam do gimnazjum gdzie takie rzeczy się działy, głównie za sprawą panów...I tak tłukłam się aż wióry leciały ale nie z nauczycielem( ojciec by mnie chyba rozszarpał gdyby się dowiedział że chocby zle się odniosłam do któregoś), a z bachorami z ...nie pamiętam jak ten ośrodek się nazywał( przez płot był ośrodek dla dzieci trudnych mających na koncie rozboje i inne przestępstwa więc siłą rzeczy te dzieci chodziły do tego samego gimnazjum co i ja.)bo spychały ze schodów, które nie wiedzieć czemu panie woźne pastowały zawzięcie codziennie, nie znasz mnie i NIE ŻYCZĘ sobie takich komentarzy pod moim adresem. A dla porównania powiem Ci że gimnazjum które w mieście w rankingach zajmowało 1 miejsce miało na koncie śmierć nauczyciela, po tym jak jeden z uczniów rzucił w niego krzesłem...Nie chciał zabic ale trafił niefortunnie.Inne jedno z lepszych nie tak dawno temu zasłynęło z tego że panowie wyrwali muszlę klozetową i wyrzucili oknem prosto na nauczyciela, ten na szczęscie zdążył uciec. Moje za to miało na koncie śmierć dziecka bo( nie wiem czy w waszych szkołach też tak było) zamiast oddzielnych szatni dla klas była jedna masowa gdzie były 2 okienka i numerki, w czasie przerwy 1 osoba brała 10 numerków i kurtki z butami które odebrała rzucała do właścicela, pech chciał że w reklamówce były glany które trafiły jednego z chłopców w głowe...dzieciak miał tetniaka który pekł... Następny przykład? dosypanie nauczycielce do kawy środka przeczyszczającego...( nie rozumiem jak można było nie wyczuć innego smaku, ale widocznie można)Więc nie opowiadaj głupot że to sama kraina mlekiem i miodem plynaca, z czego się biorą takie zachowania? nie wiem...Ale noże, narkotyki i nie wiem czy pamiętacie te słynne pistolety na kulki-To było na porządku dziennym... I fakt jest kilka gimnazjów o których nic złego nie słyszałam , ale nie wierzę że dzielą się na te dobre i złe...Kto kiedy słyszał żeby uczeń ręke podniósł na nauczyciela..?

Ależ ja to wiem , ale Ty też musisz wiedzieć że nie kończy się również tam gdzie Twój Punkt widzenia zalezy od punktu siedzenia

Klinika spam w 4 lokalizacjach w Warszawie organizuje TUS.

Grupy ruszają 21 września, prowadzone są zawsze przez 2 psychoterapeutów.

Zajęcia przeznaczone są dla dzieci z trudnościami emocjonalnymi i całościowymi zaburzeniami rozwojowymi.