Samotna, niechciana, odtrącona....Gdzie jest sprawiedliwość?

Ale czy ludzie nie pomagają odzyskać wiary w siebie? ja już zbyt długo jestem sama. Wszystko poświęciłam jednej osobie i teraz za to płacę- zero znajomych ,przyjaciół, wsparcia. Jeśli tkwi się tak długo w samotności, pragnie się akceptacji, dowartościowania, czy choćby dobrego słowa . Kolejny samotny weekend za mną bo nie mam nawet do kogo buzi otworzyć. Mój mąż w tym czasie  świetnie się bawi. Mieszkamy w małej miejscowości, nie ma tu klubu czy choćby parku. Tylko dom i samotność. Chciałabym spakować się, wyjść, zapomnieć i zacząć wszystko od nowa, ale nie potrafię. Boję się wstydu, że sobie nie poradzę, upokorzenia, porażki. On mógłby robić ten krok, byłoby łatwiej. Ale dla niego takie życie jest wygodne, gdzie on znajdzie drugą taką głupiąWygadałam się :-)