Czy ona mi wybaczy??

no jak widać, dalej nie rozumiem

Odpowiadając na Twoje pytania. Nie bałabym się wejść z Nim w związek.
Wiesz czemu? Bo teraz wiem jak powinno wyglądać partnerstwo.
Pewnie jeszcze 3-4 lata temu, postępowałabym jak Jego Panna.
Uważam, że nie tylko Ona, ale i On popełniają błedy.
Nie pochwalam krzyku - ale nie pochwalam również zachowania Jej. Krzyk jest konsekwencją nie rozumienia partnestwa i nie sluchanie tego co komunikuje partner - jednym słowem ma to w doopie. ( tyczy się tej historii- nie do ogółu)

Krzyk jak pisałam wyżej, potraktował jako ostatnia deska ratunku, że to przyniesie korzyści. Nie nie przyniesie - i tego musi być świadom. Krzyk - nie jest wyjściem.

Brak komunikacji - brak związku, chociaż do da się wypracować. Tylko trzeba wiedzieć w którą stronę uderzyć.

Tak miał wyjście - zerwać, tylko co z tego jak kocha?
Stąd wybrał inne wyjście - by tafiło. Błędne, nie trafi, bo trzeba co innego zrozumieć.

przeproś
spytaj, czy macie jeszcze szanse
czy da ci szansę
i rozmawiaj z nią

nie krzycz
a jak jestes bezradny to odejdź...

no ale teraz jest tak że to ona jest poszkodowana, bo w gruncie rzeczy nie powinienem aż tak zareagować, ja sobie zdaje z tego sprawe że źle zrobiłem i przyznaje się do tego. Ona nawet nie chce rozmawiać, wiem że ją to zraniło, za dużo rzeczy powiedziałem wtedy. Chciałbym też żeby się zmieniła, żeby nie olewała wszystkiego. Jak nam sie układa to jest wszystko pięknie, Jak sie z nią widziałem w niedziele to była taka kochana jak nigdy, dopiero kiedy jest zła to ma wszystko gdzieś i sam muszę sie starać. Ja nie chce cały czas uważać na wszystko co powiem i zastanawiać się przed wypowiedzeniem słowa żeby tylko jej nie urazić bo znowu bedą kłotnie i bede sam musiał sie starac. Może wymagam zbyt wiele ale też chce sie czuć jej potrzebny, że coś znacze. Teraz tylko chce żeby mi wybaczyła, ale nie wiem co robic

może te fochy to moja wina? bo sobie na to pozwoliłem, ulegałem za każdym razem

Tomku,
Ja byłam z człowiekiem, który "tylko" krzyczał przez kilka lat mojego życia.  I też słyszałam że on się denerwuje bo ja jestem taka , robię to albo nie robię tamtego. W przeciwieństwie do Twojej dziewczyny dałam sobie wmówić że faktycznie to ze mną jest problem. Zmieniałam się, byłam coraz bardziej taka jak on chciał... Myślisz że to powodowało zmniejszenie jego słownej agresji ? Wręcz przeciwnie. Z biegiem lat coraz mniejsze moje "przewinienia" powodowały coraz większy wybuch agresji.. Po kilku latach mogłam nie być nawet pewna czy jeśli zapomnę czegoś ze sklepu  to nie będzie awantury.... Na początku oczywiście awantury były w moim i jego przekonaniu uzasadnionych przypadkach.

Choćby Twoja dziewczyna stała się aniołem w ludzkiej skórze to i tak bez pracy nad sobą znajdziesz powód do agresji. Mój partner też był przekonany że to JA się nie staram... A na końcu kiedy już prawie nie miał powodów do agresji (byłam wytresowana jak piesek) a ciągle ją w sobie czuł powodowało to jeszcze większą frustrację z jego strony - jeszcze większą agresję i wewnętrzną pustkę.

Weź sobie słowa End_aluzji do serca. Poczytaj książki o agresji ..
Bardzo Ci życzę dziś trochę samokrytycyzmu. Jeśli dojdziesz do tego w tym wieku, jeszcze masz szansę na udany związek.

czyli wracamy do punktu wyjścia, ja wiem że jestem nerwowy, wiem że musze to zmienić bo nawet jak wróci to nic nie da jeśli dalej bede krzyczał. Moje pytanie, co zrobic zeby wrocila

to mam wgl do niej nie pisać?? za jakiś czas sie odezwać?? a co jeśli pomyśli że to wszystko olałem?

no ale w jaki sposób ona zobaczy że sie zmieniłem skoro nie będziemy mieć kontaktu

powiedziała mi teraz że jestem nikim dla niej po tym co zrobiłem

wczoraj z nia rozmawialem i zaczela sie usmiechac i normalnie rozmawiac, ale dzis znow sobie to przypomniala i dalej to samo ;/

potrafisz czytac ze zrozumieniem? napisalas ze krzyczalem na nia jak mowia co jest nie tak, gdzie to wyczytalas? powiedz mi gdzie? wyraznie pisalem ze chcialem zeby mowila wszystko ale ona nie chciala, nigdy nie krzyczalem na nia kiedy mowila co jest nie tak... czytaj ze zrozumieniem i nie praw mi swoich madrosci

"Powiedziała że to koniec, nie pierwszy raz. Wtedy nie wiem co mi się stało, dostałem takich nerwów jak nigdy. Pomyślałem że znowu jest to samo, że jej nie będzię, ze przez głupie wytłumaczenie dlaczego nie zostanie dłużej się to kończy a przecież mogła powiedzieć. Nie chciałem jej puścić do domu, wydzierałem się na nią cały czas, powiedziałem wszystko co mi leżało."

Jak Ci tylko powiedziała co jej leży tzn, że nie chce już z Tobą być, to co zrobiłeś? Wydarłeś mordę. Czemu mordę? Bo każdy facet, który wrzeszczy na kobietę ma mordę, nie twarz. Ale to tak w ramach wyjaśnienia.
Poza tym to się nazywa przemoc psychiczna. Takie szczucie i darcie się na kogoś. Nie wiem czy zdajesz sobie z tego sprawę.
A jeśli myślisz, że mnie wystraszysz, albo ubliżysz mi sugerując, że nie umiem czytać etc to się mylisz.
Chciałeś rady, opinii to ją masz. W sumie opinię bo radę to miałabym do Twojej byłej dziewczyny, żeby Broń Boże nie wracała do Ciebie i całkowicie dała sobie spokój z takim prymitywem.
Poszanowania u mnie nie znajdziesz. Choćbyś jej tuzin róż kupił i na kolanach za Nią chodził.

Szpileczko, pewne typy człowieka się nie zmienią, a skoro tak "naskoczył" na mnie mogę sobie tylko wyobrazić jak naskakiwał na była dziewczynę...

Widocznie nie wiesz skoro któryś raz z kolei zrobiłeś to samo i na Nią nawrzeszczałeś.