wiecznie samotna

Ja znam wiele par, które poznały się w młodzieńczych latach i wtedy zaczęli być razem, są razem już wiele lat, niektórzy są nawet szczęśliwym małżeństwem z kilkuletnim już stażem.
Ciężko mi tak wymienić z miejsca te różne dziwactwa, bo dla mnie one są w sumie normalne, ale dla innych nie. Bardzo często wychodzą tak pod wpływem chwili.
Wad też mam całą masę (może nawet więcej niż zalet), o tym wcześniej zapomniałam wspomnieć i też obawiam się, że ktoś w zderzeniu z nimi może uciec ode mnie jak najdalej. Ogólnie jestem jakaś inna... boję się pozornie prostych rzeczy takich jak np zagadać do kogoś kto mi się podoba, lub nawet samej myśli o przyprowadzeniu chłopaka do domu, ale nie bałabym się zaryzykować swojego życia czy też zdrowia by ratować kogoś kto potrzebuje pomocy, lub ścigać złodzieja na ulicy co kiedyś mi się nawet zdarzyło. Ktoś mi kiedyś nawet powiedział, że mam "większe jaja" niż niejeden chłopak.. kiedyś się cieszyłam z tych słów, a teraz już mniej.

Cześć wszystkim,
wypisz wymaluj, ot moja sytuacja.

Ktoś napisał "To najlepszy okres by zaczynać kogoś poznawać" chodzi o wiek 20. Otóż każdy wiek jest dobry, żeby "kogoś" poznawać, ale ja nie mam chyba cierpliwości, często sama się zastanawiam, czy na pewno dobrze robię szukając kogoś, jeśli można to nazwać szukaniem, moja przyjaciółka już chyba ma bzika i obsesję w jednym ale taką pozytywną. Czasem jest mi dobrze w samotności, ale czasem chciałabym po prostu przytulić się do kogoś (oprócz kota czy psa).

Rzeczywiście, być w otoczeniu zakochanych par może być przytłaczające, ja już na to nie zwracam uwagi. A co do żonatych facetów, którzy puszczają oko to chyba są śmieszni!!! Wkurza mnie takie niezdecydowanie, chcieli mieć żonę to niech teraz mają, trzeba mieć choć odrobinę przyzwoitości. Nie nabieraj się dziewczyno na takie "zaloty".

Jeszcze jedno, czuć na sobie wzrok podpitych/starych dziadów - okropność.

Była też mowa o słuchawkach na uszach i że niby to przeszkadza w zagadaniu... hmm po prostu nasi faceci nie mają odwagi, jakby chcieli, to by zagadali, ot cała filozofia.

"idealnie pasująca połówka" ok, może i mało realne, ale i tak większość ludzi ma na nią nadzieje, ja bym się cieszyła taka połówką nawet gdyby po kilku latach okazałoby się, że po połówce nic nie zostało.

Pisząc o większej odpowiedzialności ludzi po 20-tce miales chyba na myśli kobiety...
Znam wielu chłopaków w moim wieku (21) i starszych i powiem ci szczerze, że jak na nich patrzę to mi się odechciewa, w głowie fiu bździu, wielkie ego i nic poza tym. Należę do stanowczych i zdecydowanych i lekko konserwatywnych osób więc takie zachowanie dla mnie to porażka.
mówi się też że na studiach ludzie się poznają najczęściej (więc wiek 18-24 według mnie to nie do końca prawda, przyjaciółka jest na psychologii gdzie na 60 osób jest 4 facetów, ja na ekonomicznym - faceci geje, mogłabym wymienić jeszcze sporo.

Ale zgadzam się z tobą, nie ma przecież reguły...
moi rodzice poznali się dosyć późno i są ze sobą już ponad 30 lat, jak na nich patrzę to mam jeszcze nadzieję haha:))

A propos ja też nie spieszę się do trumny, jednak człowiek ma jakieś mniejsze czy większe plany i marzenia

Wiem, oczywiście, że wiem! Ja też nie zamierzam bronić kobiet, bo też znam przypadki... Ja życzę takim związkom jak najlepiej i określenie pseudozwiązki to raczej jest negatywne i krzywdzące.

Haha trumnę zostawmy w spokoju

A jakie są twoje "doświadczenia" ... w byciu hm samotnym?

Dla mnie pseuozwiązki to jednak dalej jest negatywne określenie, jeśli chodzi o związki nastolatków to bardziej bym to już określiła jako miłostki czy po prostu pierwsze miłości. Bo tak naprawdę to znajomości nastolatków nie można określić jako związek. Związek to już coś pewniejszego, bardziej utwardzonego.
Wcale to nie są głupoty Metyl! Ale to ich sprawa, już mnie przestały interesować czyjeś problemy i sytuacje, bo zawsze można narzekać i krytykować godzinami innych, gdy tak naprawdę sami nie mamy lepiej...

Pytałam ogólnie. Tak wiesz, z ciekawości

statusik na fejsiku ... hahaha! Dokładnie!

napisałeś: "Widzę jak oni się traktują, jak się do siebie odnoszą, dlaczego ze sobą są. Ot takie głupoty ..." o to mi chodziło, że to nie jest głupota, jeśli zauważamy takie rzeczy, takie zachowania, w związku to nie jest głupota, gdy któraś strona traktuje powiedzmy-niewłaściwie drugą stronę.

Bycie z kimś dla samego bycia... niektórzy tak mają, że muszą koniecznie kogoś mieć, boją się panicznie samotności itd. jest masa takich ludzi z zaburzeniami, bo to już jest choroba, nawet niedawno o tym czytałam, więc też nie można od razu dyskwalifikować, czy oceniać ludzi. Chociaż sa i tacy, jak piszesz żeby zmienić statusik, ale to już mi się kojarzy ze szpanerstwem, czego nie trawię
Wnioskuję, że jesteś sam.