Czy gościność i serdeczność nie jest już "modna"?

Witaj Joga, Ja też mieszkam na wsi, z narzeczonym i jego rodzicami
Też nie mam tu znajomych, Oczywiscie wszystkie kobiety maja juz dzieci, a ja jestem dla nich gowniarowata, bo nie przejmuje sie co bedzie na obiad, na kolacje, itp. Tylko woze jakiegos psa po klinikach, no WARIATKA ze mnie ;] Nie mam dzieci nie mam obowiązków, jestem z moim narzeczonym 3 lata juz dawno powinno cos byc, chociaz nie powiem już raz w ICH UROJONEJ CIĄŻY Byłam Ale nie przejmuje sie tym Myśle sobie ze będe pracowala w miescie, mam kolezanki w mioescie co prawda 30 km ode mnie ale mam nadzieje ze nie bedzie tragedi. Nie powiem czasami mam gorsze dni, ojej wtedy to po prostu mam chęci spie***ać gdzie pieprz rosnie Ale nie jest tu tak źle ;] Tylko koleżanek brak

I też jestem z miasta, przeprowadziłam sie tu dla narzeczonego i tu dla niego zostaje, nie jestem przyzwyczajona do wsi, zawsze chcialam mieszkac w miescie, ale ale coś za coś

Pozdrawiam

To niech się zrewanżuje choć samym zaproszeniem, ciasto ja mam prawie zawsze.

Chaber a ty znów swoje i chyba zaczynam przewidywać co kiedy, komu odpiszesz

Nie musi to być takie przesłodzone do bólu ale sama napisałaś, podwoziłaś sąsiadkę a ona zamiast miło pogadać o pogodzie wypytywała o sprawy rodzinne i prywatne.
To mnie razi, wszyscy chcą zaglądać mi do portfela, najlepiej żebym witała co poniektórych z rocznym PITem w prawej ręce a lewa jednocześnie wręczała rozliczenie wydatków - to ci którzy chcą się spotykać u nas. Inni chętnie przyjdą ale na jednorazowe spotkanie a później, kontynuacji ani rewizyty nie ma.
Trafiłam do małomiasteczkowej hermetycznej społeczności, jestem obca, przybłęda, oceniana i obserwowana, nie pasuję tutaj bo nie wnikam, kto jak i z kim żyje, no chyba że mi policjant do domu zapuka - wtedy jestem zmuszona "wiedzieć" coś czego wcale nie chciałam. Potrzebuję choć jednej życzliwej (poza moim mężem) duszy, nie mówię od razu o przyjaźni ale miłej znajomości taka jestem wymagająca!

Ps. może to być wyjście do kina, na zakupy, na spacer z dziećmi, na basen, wyjazd gdzieś, żeby pozwiedzać.

Pozwól chaber że cuś naskrobię  w kwestii klonów;)
Staram się wybierać, z pośród osób które dane mi poznać właśnie takie które są podobne do mnie,nie fizycznie rzecz jasna hahaha uważam że bardzo fajnie mieć wiele wspólnych poglądów na pewne tematy.
Super spędza się czas z taką osobą z którą się człek dogaduje.
Nie mówię ,że nie toleruję odmiennych poglądów czy zachowań.
Ja na ten przykład uwielbiam godzinami łazić po lasach z racji tego mało prawdopodobne ,że zakumpluję się z Kobitką która najchętniej sadza swój zadek w luksusowym autku i ani jej w głowie dreptanie po łąkach czy innych dobrociach natury.
To tak jak z mężczyzną najlepiej funkcjonują te związki w których dwie strony mają podobne poglądy na życie na świat i wszystko co nas otacza.

Co do ciast hmmm....lubię nie powiem ale żeby tak wiecznie biegać to nie w moim stylu.
U mnie znajomi nawet herbatę robią sobie sami
Z lodówki i jej zawartości również każę korzystać oczywiście w zależności od sytuacji.
Nie lubię usługiwać i nie lubię być obsługiwana obojętne jak to zabrzmi bo pewnie zaraz 1tys. głosów się odezwie na temat uprzejmości i kultury....jestem uprzejma pozwalam moim gościom korzystać z dobrodziejstw mojego domu
Oczywista nie każdemu ,zawsze trzymam się zasady " jak Ty mi- tak ja Tobie "  przeinaczając co Ty mi-to ja Tobie

Nikandra doprecyzowała. Zgadza się, szukamy znajomych podobnych do nas, ale nie oczekujmy ze to będzie akurat sąsiadka.

O fajnych znajomych jest piekielnie trudno.

Ze szwagierkami też nie spotykam się aż tak często. Mieszkamy obok siebie, ale bywa że przez ogrodzenie nawet i dwa miesiące nie porozmawiamy. One mają też swoje życie, znajomych. Czasami jakiś spontan wyniknie i już. Bywa, że proszę o udzielenie noclegu, bo do matki nie chce mi się jechac, a chatą zawładną synowie ze swoją paczką. W ramach rewanżu oni np. umieszczają u nas swoich gości. Tak to się mniej więcej kręci.