On nie wie o tym, ze go zdradzilam...

Mona ukreciłas bata na siebie   mysle ze za duzo sie wydazyło miedzy Wami i dan ma racje lepiej  bedzie jak sie rozejdziecie

trzeba z tym żyć! ale jeśli masz świadomość że nie popełnisz więcej takiego błędu to nie mów za żadne skarby partnerowi że go zdradziłaś! jak to się mówi: mowa srebrem a milczenie złotem

to ja cos dodam... moja historie... po pol roku znajomosci nasz zwiazek mial kryzys.... ja wtedy czulam sie sama, zraniona z wieloma problemami i odezwal sie ktos z kim sie spotykalm, ktos z kim kiedys chodzilam do lozka... okropna znajomosc i pokusilo mnie pojechac i rozerwac sie ze znajomymi... sama sie wpakowalam w to wszystko, on mnie wtedy wykorzystal, zgwałcil ale na moje zyczenie bo po diabła tam jechalam... moj facet potem sie dowiedzial , ja sie przyznalam ale nie powiedzialam ze to byl gwałt... no i zepsulo sie, powiedzial ze wybaczyl ale nadal nie potrafi mi chyba zaufac.... i mial mi za złe ze nie bylam z nim szczera... ze nie powiedzialam mu o tym sama, teraz bardzo załuje...zaluje tego dnia ze tam pojechalam:( a do tego bol i wstret po tej calej sytuacji

nadal jestesmy razem ale on uklada sobie wszystko w glowie i nie wiem czy juz go nie stracilam

Skoro się kochacie tak samo oboje to pogadajcie na poważnie... Uświadom mu delikatnie o tym.. Na pewno go zaboli ale za jakiś czas przejdzie, przemyśli i się odezwie... W związku też obowiązuje szczerość.. Lepiej jak się dowie od Ciebie niż od kogoś innego. Wiem, że się boisz ale to jak każdy. Zdrada to jeszcze nie koniec świata.. każdemu może się zdarzyć

tak czytam te wasze posty  i patrze z perspektywy faceta .jesli sie kocha to sie nie zdradza nie wiem może inni mysla inaczej i działaja tak jak w tym przypadku ale ja mysle tak . ty kochasz watpie ???? i nie zasłaniaj sie ze to była chwila i alkohol jesli kochasz to sie nie mysli o innym, ciezko sie zyje sumienie gryzie i bedzie gryzło

Powiem tak... Czuje sie jakbym urwal sie z ksiezyca po przeczytaniu calej pierwszej strony... Swiadomosc ze TYLE osob opowiada sie za nie mowieniem o tym swojemu partnerowi, no jestem w szoku. Jak ja bym to rozwiazal?? Na pewno szczera rozmowa, powiedz co zrobilas, dlaczego to zrobilas i to CO TERAZ czujesz...
Tak w ogole, to jest najlepszy dowod na to ze go nie kochasz...
Olkamujac go, robisz mu ogromna krzywde. Klamstwo jest w tym wszystkim najgorsze. Sam osobiscie bylbym w stanie wybaczyc, ale wybaczylbym tylko w przypadku naprawde szczerej rozmowy i skruchy dziewczyny... Dziewczyne ktora mnie oklamywala przez XX czasu... nie dokoncze.
P.S.: 100% ze Zbysiem

oj czytając twojego posta to tak jakbym czytała o sobie.....domyślam się ze jest Ci strasznie ciężko ale skoro kochasz to nic nie mów ludzie popełniają błędy postaraj się nie myślec o tym cho wiem że to trudne

Co zrobic pytasz?? Ty juz raz dokonałaś wyboru bo zaiskrzyło...bo cos tam ,nawet nie chce mi sie wnikać stawiając na szali Twoja wielka miłość ,a zdrade .Teraz daj szansze facetowi niech podejmie decyzje .A co zrobisz jak znowu zaiskrzy ?....przecież wtedy go tez PONOĆ kochałaś, pierwszy kryzys,kłopoty....jak z tego wybrniesz?

Majorka doradza"ja zdradziłam i potrafiłam z tym życ.... na poczatku tez się tym zadręczałam ale zaczeło przechodzic i  w końcu i tak się rozstalismy.... oczywiście nie mówie, że tak bedzie w Twoim wypadku.... ja bym nie mówiła.... starałabym sie ułozyc sobie zycie, nie myslec i pokazywac facetowi jak bardzo go kocham i w ten sposób "odkupic win"

Tylko Ty juz pokazałaś swą wielką miłość.
Jasne każdy popełnia błędy ,ale trzeba brać za nie odpowiedzialność .To,ze nic nie powiesz -ukryjesz to nie znaczy,ze problem zniknie....a życie wiele oddaje i zdziwisz sie pewnego razu.Niestety.

Swoja droga czytam posty tym bardziej kobiet typu "Z czasem poczucie winy zmaleje.","Było minęło.

"Ponosimy konsekwencję swoich czynów poprzez to,że musimy żyć z tą świadomością, że on-ona nie wie i nie może się dowiedzieć." czy też

"domyślam się ze jest Ci strasznie ciężko ale skoro kochasz to nic nie mów ludzie popełniają błędy postaraj się nie myślec o tym cho wiem że to trudne"
i wiele innych ,których az nie chce sie tu przetaczać i Wy później dziewczyny oczekujecie szczerości od swoich partnerów....szczerego ,szczęśliwego zwiazku -jakie macie zasady,etykę o jakiej szczerości mówimy.
Co Wam rodzice przekazali dla mnie szok.
Dzis stracisz zaufanie w jego oczach ,a później nie dość ,że zaufanie  to  Cie znienawidzi.

Jak czytam niektóre posty w tym ( i nie tylko) temacie , w jaki sposób ludzie tłumaczą sobie swoje niemoralne postępowania i kamuflują swoje poczucie winy...to samej mi się chce iść po linę.Jak można mówić o miłości , kiedy nic się na jej temat nie wie ? Miłość nie zna egoizmu, hipokryzji,półprawdy.
Smutne to wszystko...:(

Mądrze zrobiłaś, Pegi, kochaj swojego mężczyznę i dbaj o to, żeby drugi raz błędu nie powtórzyć jeśli go kochasz, bo życie wybacza błąd raz popełniony, ale drugi raz przerodzi się w trzeci i czwarty, a czwarty we frustrację, niezadowolenie z siebie i z życia i w zgorzknienie. Jeśli przestaniesz go kochać, to od niego odejdź. I nic mu nie mów ani nikomu więcej na temat nie gadaj, słuchaj Mylenne bo mądrze pisze.

Wyedytowane z powodu złamania pkt 7 regulaminu.
Pogratulować egoistycznego podejścia do życia.....Nic tylko życzyć podobnie "kochającej" partnerki.

Po raz ostatni przypominam, że epitety na Forum nie będą tolerowane. To jest Forum dla kobiet i Panowie, jeśli chcą na nim przebywać tym bardziej powinni stosować się do zasad regulaminu.

W razie pytań czy wątpliwości zachęcam do kontaktu mailowego.
Yvette

andrzej99 nie ma prawdy dobrej i prawdy złej..jest albo prawda albo kłamstwo.Masz rację ucząc sie na błedach i wyciagając wnioski zdobywamy życiowa mądrość.
Ale facet budować związek na kłamstwie....no sorki....po co ranić partnera bolesną prawdą -piszesz ..bo tak do diaska nakazuje etyka,zasady moralne,uczciwość i wierność,która chce mu slubować .
Kłamstwo pociąga za soba kolejne i kolejne...aż sami zaczynamy wierzyć,że tak musi być.

Ludzie inteligentki, o których piszesz biorą odpowiedzialność za swoje czyny, a  uwzględniając właśnie skalę szarości pomiędzy czarnym i białym  to nic innego jak definicja ,w której można sprecyzować każdy występek,każdy czyn-dla wygody .Ot takie definicyjne usprawiedliwienie.Pytasz retorycznie o zdradę psychiczna ...to retorycznie odpowiem jest duża różnica pomiedzy chcieć a zrobić- umiejętność zrozumienia i oddzielenia jednego od drugiego  cechuje ludzi dojrzałych.
Piszesz o etyce ujętej kulturowo,a ja o etyce ujętej wychowawczo bo zakładam,że deklarując sie na założenie rodziny autorka bierze pod uwagę dzieci ,wartości które im przekaże.
Celem etyki jest szczęście,a szczęściem jest cnota intelektualna i moralna-w skrócie madrość i zdolność pojmowania -w skrócie przyczyna -skutek.
Nie rozważamy tutaj innego przypadku jak przypadek autorki,która pyta czy być szczerą czy nie w związku,w którym kocha ,który chce stworzyć jak sama deklaruje według ogólnie przyjetych zasad jak okreslasz kulturowych czyli wspólnie sie zestarzeć,rodzina ,dzieci....
Reasumując Twoją definicyjną wypowiedź nasze społeczeństwo i kultura kształtuje i wychowuje z pokolenia na pokolenie głupców.
Wiernych ideologii przeciwieństw  prawda-fałsz,miłość-zdrada, zaufanie-nieufność lub jak kto woli brak zaufania.
Bez tego cnota czytaj szczęście nie istnieje.
Natomiast moralność drogi kolego jest pojmowana indywidualnie,względnie jak piszesz i dlatego mamy zdrady,rozwody ....bo można taki występek usprawiedliwić i ukryć w definicji różnicy kulturowej,szarości znajdującej sie pomiędzy białym a czarnym....
w takim razie jestem osobą rzucająca kamieniem bo wierze w jedna prawdę -jedną barwę właśnie przez pryzmat własnych przeżyć, wiedzy i nabytych doświadczeń....

Pegi23 piszesz,że nie chcesz moralnego osądu,chcesz rady,ale nie chcesz sie przyznać ....bo po co mu ta wiedza jak piszesz...to czego oczekujesz??
Poklepania po ramieniu,że bedzie ok bo to był błąd?
To stań przed lustrem i sobie to powtarzaj ,a moze sama w to uwierzysz...

Edytuj swoje posty zamiast dodawać jeden pod drugim. Yvette

Hej Dziewczyny ! . Też mam taki problem jestem ze swoim facetem juz od 4 lat i 10 miesięcy ... zdradziłam go po 4 latach i 7 miesiącach będąc na obozie bardzo źle się z tym czuje każdego dnia myślę o tym aby powiedzieć to swojemu facetowi ale nigdy nie mam na tyle odwagi, boję się że jeżeli mu powiem to mnie zostawi a nie wyobrażam sobie życia bez niego moja zdrada była chwilą słabości ponieważ w tedy zmarłą moja mama i po prostu czułam się samotna potrzebowałam jakiegoś wsparcia,czułości sama nie wiem czego oczekiwałam tak do końca ? wiem że to mnie nie usprawiedliwia ale stało się cholera jasna... a najgorsze jest to że chłopak z którym zdradziłam swojego faceta nie jest mi do końca obojętny. Mój facet na początku związku zdradził mnie z moją " PRZYJACIÓŁKĄ " dałam mu szansę wybaczyłam ale nie zapomniałam ciągle mu przypominałam o tym i groziłam zdradą ale nie spodziewałam się że będę do tego zdolna i to zrobię ... nie wiem jak mam żyć z tym nie chce go okłamywać ale wiem że jeżeli mu powiem to mnie zostawi a nie chce przez jeden żałosny błąd stracić tylu pięknych chwil i jego doradźcie coś !!!

Taki mały offtopic na początek.
Boże jak ta Pegi (autorka wątku) przypomina mi moją byłą, to podejście, ten narcyzm, ta nutka arogancji i pewności siebie, egoizm,,, brrrrr, aż mi się niedobrze zrobiło. Swoja drogą fair wobec forumowiczów byłoby napisać po jakimś czasie jak się dana historia zakończyła, bo taki wątek urwany w połowie nic nie wnosi, bo nie powiedziała facetowi, miała urojone wyrzuty, ale w historiach zdrady koniec jest najważniejszy 'czy przetrwali', bo to może być ostrzeżenie dla jednych aby nie wybaczać lub nadzieja jeśli im się udało to mi też. Ale to tyle z off topa.

Nicole, zdradził cię z przyjaciółką? Po cholerę ty takie rzeczy wybaczasz, według mnie twoja zdrada to wina tamtej carma to dziwka jak to mówią, w ludzkich uczuciach nic nie umiera, pozwoliłaś sobie na chwilę słabości i według mnie jesteście kwita, siebie warci!!!, rozstańcie się, a jeśli chcesz z nim być to zadbaj aby się nie dowiedział, tyle...
Zasada numer jeden nie wybaczaj zdrady bo sama siebie zniszczysz.

sanderek, to nie winna czasów, bo jednak te świetne, wierne i wartościowe kobiety chodzą po ziemi, tylko że bardziej głośne i widoczne są te które pozbywają się moralności i co za tym idzie pewnych uczuć wyższych, a co ZA TYM idzie dozy kobiecości.

Nie ma co się przejmować na zapas, jakimiś historiami z forum, które zdarzyły się gdzieś w 'zasiedmiogórogrodzie', to najgorsze i tak przyjdzie niespodziewanie a  połowa naszych obaw nigdy się nie ziści.