Pomoc w dążeniu do celu.

Byczyć się aż wstyd Wczoraj wieczorem czytałam z chłopakiem na głos (ja czytam, on gra na komputerze) Jeżycjadę (dorośli ludzie, a takie rozrywki ) i do niedzieli zamierzamy to kontynuować. A poza tym granie, muzyka i praca nad tym, aby jak najdłużej nie płakać - najlepiej do końca niedzieli, ale jak wytrzymam dziś do północy to tyż będę dumna.

A jak u Was?:)

.

Co się dzieje ?

Było to już kilka dni temu, ale napiszę o co chodziło. Ktoś napisał mi coś przykrego, strasznie mnie to podłamało, bo pracowałam nad tym od jakiegoś czasu. Wydawało mi się, że jestem silniejsza, a tu ktoś kto mnie nie zna pisze mi takie rzeczy i tak mnie to trafiło, że 2 dni ryczałam . Nie wiem jak to będzie, trochę się uspokoiłam, ale boję się marzeń, bo zawsze kiedy się zmotywuję dzieje się coś co sprowadza mnie do pionu . Mam straszne wahania nastrojów, od super pewności siebie i wiary do poczucia beznadziejności i bezcelowości tego wszystkiego. Męczy mnie to.

A jak wam idzie realizacja celów ?

Wiesz, niby to wszystko oczywiste, ale w praktyce jest ciężej. Ale czuję się już trochę lepiej, tylko mam teraz dużo stresu na uczelni .

Gratulacje Aneste

Nie ma tutaj żadnej konkretnej rady. Ale nie załamuj się, tak już jest, że ludzie się rozstają. Rozczarowania zawsze bolą, ale widocznie to nie był ten odpowiedni. Pokasuj zdjęcia, pogódź się z tym, że to się skończyło, wyciągnij może jakieś wnioski. Życzę Ci dużo siły i uśmiechu

Hey

Wracam na forum, więc i tutaj mnie przygnało Widzę, że u Was też nie jest najlepiej, ja też przechodzę ostatnio ciężkie chwile. Ale musimy jakoś dać radę, jeżeli nie będziemy nawet próbowały się wziąć w garść to może być jeszcze gorzej.

Aneste, mocno gratuluję!

Dziewczyny, znam to uczucie i wiem, że nie warto. Oczywiście że łzy i przygnębienie są naturalne, ale gdy swoje wypłaczecie trzeba naprawdę za wszelką cenę odszukać się w nowej rzeczywistości, inaczej dupa. Mocno Wam kibicuję.

Moje postanowienie nie wypaliło, co gorsza wyniki mam niższe niż w zeszłym miesiącu. Ale mam nowe, bardziej systematyczne i bardziej zależne ode mnie (bo przecież nie zawsze mam wpływ na to, czy są dostępne zlecenia, prawda?). Tym razem chcę przytyć; wczoraj sprawdziłam ilość wchłanianych przeze mnie dziennie kalorii, zważyłam się (wynik smutny, 0,7kg w dół), kalorii jem za mało prawie o połowę. Jak dobiję przed snem jeszcze deser czekoladowy będę miała normę - trzymajcie za mnie kciuki, bo jak mam być szczera już zjadłam więcej o prawie 500 kcal i czuję się jak największy worek kartofli Ale wiem, że warto...

Ewa - ja Ci chętnie oddam swoich parę kilo :-)

A tak serio, mówią, że do celu dochodzi się małymi kroczkami. Ważne tylko aby konsekwentnie pokonywać kolejne etapy :-) Kibicuję Ci zatem również bardzo gorąco :-)

P.S. Masz jakąś fotkę z czasów gdy "było Ciebie więcej"?
Jeśli tak, to powieś sobie ją w widocznym miejscu i wizualizuj swoja wymarzona sylwetkę. Niech to będzie taki dodatek do diety i ćwiczeń.

Rdzawa - widzę, że działasz i bardzo dobrze.
Mam nadzieję, że zabawa z włosami przyniesie oczekiwane przez Ciebie efekty.

P.S. Mój naturalny kolor włosów był szarobury. Gdy tylko
rodzice stracili mnie z oczu ( w wieku 15 lat wyjechałam do internatu), tak zaraz zrobiłam remont na głowie. Zaszalałam i walnęłam sobie marchewkowy tycjan. Dziś mam ubaw z tych wspomnień, bo dopóki farba mi nie zeszła, byłam rozpoznawalna z daleka przez znajomych a co gorsza przez nauczycieli, na przykład, gdy byłam w drodze na wagary

W środę spełniło się jedno z moich większych marzeń Jestem taka szczęśliwa Jestem w szoku, że wszystko było tak jak chciałam Dla takich chwil warto żyć