mlode,dobre malzenstwo z milosci -zdrada meza i rozstanie. dlugi post

M. - jeszcze raz dzieki, jak tam sie czujesz??

Ja juz wrocilam do tego mojego Londynu. Zawsze, towarzysza mi takie mieszane uczucia jak wracam z Polski... z 1 strony sie jakos tam ciesze, ze wracam do 'swojego', no a z drugiej szkoda mi ze nie moge z rodzicami widziec sie na codzien. Dziwne...

Do tego - te powroty maja nie lada polaczenie z jm. Jak ze wszystkim ,jest juz lepiej, bo to juz moj chyba 4 powrot do Londynu byl, odkad nie jestesmy razem. Ale na poczatku to tez bylo strasznie smutne - jak wracalam z Polski, nikt juz nie czekal na lotnisku, sama musialam o siebie zadbac, dojechac w nocy do domu np. No i w domu tez nikt nie czeka. Przykre to po prostu. Zawsze bylo inaczej.....

#do tego, wczorja jak jechalam w polsce na lotnisko, zorientowalam sie ze jade do Anglii, no bo on tu jest.... to chore, to tylko psychika, bo przeciez nie jestesmy razem, nie mamy zadnego prawie kontaktu i tak go nie zobacze ani dzis ani jutro, moze jeszcze kilka razy w zyciu, ale jakos lepiej mi ze bede 'blizej' niego niz jakbysmy mieli mieszkac w innych krajach. Bez sensu to jest. Jak dlugo bedzie to jeszcze mnie bolec? Bolec dosc mocno? Czy tak dlugo jak bede sama? Nie chce tak, nie chce uzalezniac swojego szczescia od drugiego czlowieka, choc z 2 strony to przeciez chyba normalne i nic w tym zlego, ze wiekoszsc ludzi chce byc z kims, tworzyc COS i ze wtedy czlowiek jest po prostu szczesliwszy, spelniony....

jestem juz w pracy. niewyspana, bo z lotniska bylam w srodku nocy w domu i juz chce zeby ten dzien sie skonczyl w pracy. po prostu mam lenia...

nie widzialam, nie dzownilam do rodzicow jm - po pierwsze - no my nie mamy juz teraz kontaktu, ostatni raz rozmwaialam z jego mama w sierpinu, kiedy dzwonila na moje imieniny. Teraz we wtorek ona ma imieniny wiec pewnie zadzwonie.

A poza tym, my nie mieszkamy w Polsce w tym samym miescie wiec nie bylo nawet okazji ani pretekstu do spotkania. Zreszta, oni pewnie nawet nei wiedzieli ze bylam, bo i skad... 

walczysz mowisz, no trzeba, nie ma wyjscia...

M. - dzieki ze pytasz
powoli, do przodu. Jesli chodzi o jm, to w piatek mialam ostra wymiane zdan z nim - w sumie najostrzejsza od bardzo dawna i nawet znam powod tej sytuacji. Powodem bylo to, ze przestalam po prostu byc mila i zachowywac sie jakby nigdy nic. Nie, do niczego jako tako nie wracalam, ale po prostu skonczylo sie juz bycie milym z mojej strony. Niewazne, postepem dla mnie jest to, ze wlasnie nawet o tym tutaj nie napisalam, gdzie wczesniej pisalam o kazdej malej sprawie, bo czulam taka potrzebe. TEraz - kolejne glupie slowa, odgrazal sie, po czym i tak wszystko jest tak jak ustalilismy, po prostu go ponosi momentami. Z nowosci tyle ze wyporwadza sie z Londynu, nie wiem gdzie i nawet mnie to nie interesuje. Mam nadzieje ze sprawa z mieszkaniem zostanie zakonczona na dniach, bo naprawde sie juz ciaaaagnie. Na pytanie kiedy zabierze te jeszcze kilka swoich rzeczy z mieszkania - nie potrafil sie okreslic, wiec ja, bedac cierpliwa przez 3 meisiace, powiedzialam ze bardzo bym prosila zeby sie jednak okreslil, na co nerwy i zebym to wyrzucila i sie rozlaczyl. Tyle Kasa, kasa i kasa  -tyle go w tej chwili interesuje, zebym mu oddala pieniadze za mieszkanie. Oddam.

Poza tym czas leci bardzo szybko, staram sie zbyt wiele nie myslec. Zasypiam szybko co jest dla mnie bardzo pozytywne, staram sie dbac o siebie, jesc, utrzymyuwac kontakt z osobami ktore sa dla mnie wazne, spedzac milo czas i tyle. REszta jakos sie musi poukladac kiedys.

M. a Ty jak powiedz? Jak dajesz rade? Zobacz, w styczniu bedzie rok u Ciebie, kupa czasu co? Ja mysle, ze radzisz sobie bardzo dobrze juz teraz i ze jeszcze troche i naprawde zaczniesz gleboko oddychac.... Tego nam chyba wszystkim potrzeba, ja z 1 strony czasem czuje ze nic sie nie zmienia zbytnio, ze czas plynie i nic, ale z 2 strony jednak wiem ze ten czas DZIALA... niewidocznie, powoli, niepozornie, ale dziala na nasza korzysc.  Glowa do gory! A jak tam w pracy? JAk mama? Wszystko dobrze?

Poszłaś ogromnie do przodu... ciesze się razem z Tobą!

U mnie... no cóż...

PUSTKA

Dzieje się ze mną coś złego... Wprawdzie zostawiam R. w spokoju - daje mu odejść i częściej miewam myśli, że nie chciałabym powrotu niż te że za nim tęsknie... jednak czuje, widze (nie tylko ja) że odgradzam się od wszystkich (często puszczają mi nerwy)...
Zapadam się i nie wpuszczam nikogo.... Buduje wokół siebie zajebisty mur (nie chce tego, ale nie potrafie inaczej...) W pierwszej kolejności odgradzam tych którzy sprawiają mi jakiś ból (czynem, słowem - jakkolwiek), w następnej tych którzy mogą mi go sprawić...
Zostawiam wokół siebie pustkę...
Wiem, że źle robie, jednak nie umiem inaczej...
Rozmawiam o pierdołach, wychodze do ludzi...
W pracy bez zmian - czyli mogłoby być lepiej

Pytasz o mame...
Ze zdrowiem ok...
Poza tym - nie wiem.
Żyjemy obok siebie - ona nie probuje się do mnie zbliżyć, ja tym bardziej...

p.s.
Odezwij się czasem, napisz co u Ciebie - Twoje sukcesy jakoś tak podnoszą na duchu

znalezione gdzies...

     JESTEM WDZIĘCZNA:

        za podatki, które płacę, bo to znaczy, że mam dochody,
        za ubrania, które są nieco ciasne, bo to znaczy, że mam jedzenie na stole,
        za to, że trzeba skosić trawnik i wymalować dom, bo to znaczy, że mam swój własny kąt (?),
        za osobę, która fałszuje, śpiewając, bo to znaczy, że mogę słyszeć,
        za zmęczenie i ból w mięśniach, bo to znaczy, że mogę ciężko pracować,
        za budzik, który dzwoni z rana, bo to znaczy, że mogę żyć kolejny dzień?.

M. - ok

Ale z tymi chorymi relacjami rodzinnymi to wiesz, chyba kazdy ma jakies troche dziwne relacje, kazda rodzina jest swojego rodzaju dziwna i zp rzeszloscia... po prostu trzeba pewne rzeczy chyba zaakcpetowac albo ignorowac i postarac sie jakos dobre relacje utrzymac. Ja przynajmniej tak mam. Jest wiele spraw z przeszlosci albo ogolnie ktorych nie akceptuje jesli chodzi o moja mame itd. Ale teraz, ciesze sie kontaktem z nia, relacja. Zycie plynie, ludzie umieraja tak szybko, kiedys rodzicow juz nie bedzie...

Witaj kiedysbylam

Jakiś czas mnie nie było u Ciebie to że mniej piszesz to faktycznie bardzo dobry znak
Chodź jak ruszą sprawy "urzędowe", myślę że powrócisz tutaj...ale nie będziemy gdybać i wywoływać wilka z lasu, za wczasu

Jak się pojawisz to skrobnij kilka zdań na temat tego co u Ciebie i jak się miewa Twoja mama...a póki co pozdrawiam serdecznie i życzę Ci samych pomyślności

Skoro piszesz, że ' jesteś, żyjesz i oddychasz ' to nie pozostaje mi nic, jak tylko się cieszyć
Od samego początku 3małam za Ciebie kciuki i wiedziałam, że na spokojnie, powolutku sobie wszystko poukładasz

Już jest o niebo lepiej i wiem, że będzie jeszcze lepiej
Najlepszego Kiedysbylam

: - )

Szczesliwego Nowego Roku dla wszystkich...

Tak sobie wczoraj poczytalam ten moj watek troche. Kawal zycia w sumie, mysli swoich i uczuc tutaj zostawilam.

Niekoniecznie chce to wszystko pamietac bo nawet wspomnienie tych sytuacji, chwil i uczuc jest trudne.

Ale sledzac ten swoj watek, zobaczylam ile roznych osob bylo tutaj - mniej lub wiecej - wspieralo mnie w tych moich bojach i bolach Dlatego chcialam bardzo podziekowac WSZYSTKIM....

Eine_gute_ehe_frau, Zyworodka, Kjersti, Kat29, Smallangel, End_aluzja, Geniu, Raki, Emanuelle 83, Kama13, N4VV, Margaryna, Krynolina, Truski, Balalajka, Pati 31, Niewiem1104, Rozczarowana78,  Syska, Ona, SobieSama, Kochamzabardzo, Porzucona85,Gocha.

Szczegolne i wyjatkowe podziekowania dla osob z ktorymi nawiazalam bardziej prywatna znajomosc:

Bellatrix (nie wiem ile miesiecy przegadalysmy na skypie gdyby zliczyc te wszystkie godziny),
M.;
Stokrotki;
Krycha23 (rowniez wiele rozmow telefonicznych i smsowych - jeszcze raz dziekuje za tarcze do darta, musze odeslac ksiazki ) - to jest jeden z tych szczesciarzy ktorych druga polowka przejrzala na oczy i odbudowuja malzenstwo - trzymam kciuki!!!
oraz Fragi

A u mnie? Nic nowego mozna by rzec, poza tym ze..... mieszkanie jest juz moje - teoretycznie i praktycznie - jak ustalilismy w kwietniu - tak sie stalo - tutaj akurat wierzac mu, nie przejechalam sie. Nie kombinowal, nie utrudnial, dostal swoje pieniadze, swoja czesc i wszystko zalatwione. Wiekszosc formalnosci zwiazanych z rachunkami itd tez juz pozmieniane, we wszystkim 'wspolpracujemy'.

Dostaje od niego zyczenia na urodziny, swieta, nowy rok itd..... Czasem odpisuje czasem nie - jak mi tam zawieje. Mamy 'normalny' poki co w miare staly kontakt zwiazany ze wszystkimi sprawami, ale teraz bedzie on juz coraz mniejszy. Ostatni raz widzielismy sie ok miesiac temu, kiedy byl po reszte rzeczy w mieszkaniu.

Czuje sie duzo silniejsza, jest duzo lepiej. Dopiero teraz, 9 miesiecy po jest chyba etap kiedy POWOLI zaczynam akceptowac to co sie stalo, choc jeszcze do konca na pewno to sie nie stalo. Jeszcze jest bunt, ale duzo mniej.

Poznalam sporo fajnych ludzi, zajmuje sobie czas jak moge, na swieta bylam w Polsce - 1 swieta i sylwester bez niego. Bylo ciezko zwlaszcza w swieta, ale mysle ze dlatego ze po raz 1. A teraz, w ten Nowy rok ze bedzie juz naprawde tylko lepiej.

Tematu rozwodu narazie nie bylo. Mnie to nie parzy, zreszta nigdy rozwodu nie chcialam. Kiedy on temat zacznie - nie wiem, ale wtedy porozmwaiamy i wierze ze jak ze wszystkim dogadamy sie w miare normalnie. nie ma juz o co walczyc, to naprawde tylko formalnosc bedzie.

Wiem, ze jest z nia - nadal  - na pewno - to chyba odpowiedz na moje wszystkie pytania i watpliwosci z tych 9 miesiecy. Nie jestesmy razem, bo tego wlasnie chcial. Zakonczenia malzenstwa - i tak tez sie stalo. Strasznie to wszystko analizowalam i przezywalam. Ale widac bylo mi to potrzebne.

Mam nadzieje ze za klika miesiecy napisze cos jeszcze duzo bardziej pozytywnego....

kiedysbylam....

Chyba Cie myslami przywolalam tutaj
Sama jakis czas tu nie zagladalam ale myslalam o ludziach tu poznanych... o Tobie.
Jestes wolna... mloda... madra... i piekna ________________ pamietaj o tym ))
Tej pamieci w Nowym Roku Ci zycze.  Niech bedzie Twoja sila napedowa

witam wszystkich przy najlepszym dniu w tygodniu

dzieki dziewczyny za noworoczne zyczenia i nie tylko

tak, Nowy Rok zaczal sie dla mnie bardzo dobrze. Ciekawie, inaczej, z emocjami i z nadzieja....
gdyby caly taki pozostal... hmmm, nie bylo by zle

obecnie czekam na ferie ktore bede miala za 2 tygodnie.

no i .... przymierzam sie, powolutku do rozpoczecia rozmowy z jm na temat rozwodu. TAK.... ja sie do tego przymierzam, zeby zaczac temat pierwsza. Nie mam pojecia na co on czeka, dlaczego tego nawet jeszcze nie poruszyl, ale przeciez jak to powiedzial mi juz w czserwcu 2013 na moje pytanie czy chce rozowdu - 'to jest chyba oczywiste'. 10 miesiecy pozniej, po rozostaniu, to jest chyba jeszcze bardziej oczywiste. A zanim to nastapi, to i tak troche czasu uplynie.

Do tej pory, jak pisalam nawet ostatnio, nie ziebilo mnie to ani nie parzylo. Ale... powoli, powolutku, zaczyna 'parzyc' i uwierac Fakt, ze jestem jeszcze jego 'zona'. W sumie to chyba nie zasluguje na to, zeby miec mnie za zone, nawet na papierze.

Na facebooku zmienilam nazwisko na panienskie przy poczatku roku - ot, takie moje nieoficjalne, wewnetrzne uwolnienie Smiechem zartem, ale duzo dla mnie nawet cos takiego znaczylo - to tak jakby oficjalnie juz, powiedziec swiatu, wszystkim znajomym (ktorzy moze do tej pory nie wiedzieli), ze moje mazlenstwo musialo sie skonczyc.

Dni tak szybko uciekaja, ze ja zastanawiam sie jak ja funkcjonowalam wczesniej, majac 'meza', 'dom' - prowadzac bardziej unormowane zycie, ze ja mialam tyle czasu dla niego, dla nas...

W kazdym razie, jeszcze raz, zycze Wam i sobie samej zeby kazdy kolejny miesiac 2014 byl coraz lepszy....

Eine gute - lokatora nie ma juz od poczatku grudnia. Czyli prawie 2 miesiace mieszkam juz sama )

finansowo - nie jest lekko i wrecz wydaje sie totalnie bez sensu zeby mieszkac samej.

Ale, pod kazdym innym wzgledem jest mi z tym bardzo dobrze i ociagam sie ostro zeby dac to ogloszenie )

no pewnie ze pieniadze to nie wszystko. Chodzi o to, ze mieszkajc sama praktycznie 100% teg oc ozarobie musze wydac na rachunki - nei zostaje wiec juz wiele na przyjemnosci, na korzystanie z zycia a wlasnie przeciez to jest wazne.

Tzn poki co nie jest zle, nie narzekam, jedynie w dluzszej perkspektywie no to mogloby byc duzo gorzej. No ale, to sie jeszcze okaze.

Poki co jest dobrze jak jest

Szczęście----> to ja poroponuje w takim badz razie, abys jednak dokladniej przestudiowala historie kiedysbylam

A autorke watku bardzo serdecznie pozdrawiam i nadal mocno 3mam kciuki

Jeżeli coś źle oceniłam to wielkie przepraszam.Nie chciałam Cię urazić kiedysbylam .

monia1966 bardzo mądre słowa, ale niestety w kwestiach zdrady scenariusz jest zawsze ten sam tylko aktorzy się zmieniają.

Nibynie JA - rowniez pozdrawiam

i duzo milosci Wam dzisiaj zycze!!!

dasz radę...
trzy i pół miesiąca to był dobry czas, żeby nabrać dystansu

trzymam kciuki

dzieki End_aluzja, troche czasu minelo, troche sie u mnie tez pozmienialo to fakt.

Tak czy inaczej jednak spotkanie przelozylam z dzisiaj, napisalam ze jednak nie dam rady i zeby zaproponowal inny dzien.
Przelozylam to na rzecz spraw innych, biezacych, dotyczacych mojej terazniejszosci wiec chyba wazniejszych niz on.

Czekalam i przezywalam to spotkanie i dziwnie sie czuje troche z mysla ze tak po prostu napisalam mu ze jednak nie dzisiaj.

Jestem zdania, że czasami 3,5 miesiąca nie wystarczą. Czasami zwykłe telefony nawet po kilku dobrych miesiącach potrafią "rozwalić" zbudowaną pewność siebie....

Ja również czekam na wieści od kiedysbylam:)

Kiedysbylam, Twoja historia jest mi bardzo bliska, bardzo się z nią identyfikuję, mogę chyba napisać, że to najbliższa mi historia ze wszystkich tu opowiedzianych. Czekam na dalsze wpisy i pozdrawiam Cię serdecznie:)

Witaj Kiedysbylam

Fajnie, ze napisalas. Mysle, ze swietnie dajesz sobie rade. Sporo czasu juz minelo I jeszcze sporo minie zanim zamkniesz raz na zawsze ten rozdzial swojego zycia. Na pewno nie bedziesz tak do konca ta sama osoba, bo zycie Cie mocno doswiadczylo ale po tym co sie spotkalo bedziesz silniejsza I z dystansem bedziesz patrzec na pewne rzeczy. Jeszcze troche czasu.
Fajnie, ze sie z kims spotykasz I wcale nie musi to od razu byc cos powaznego, tym bardziej, ze tak do konca rany sie nie zagoily. Wydaje mi sie, ze te pierwsze zwiazki po rozstaniu to jeszcze nie to, bo jeszcze tak do konca nie jestesmy w pelni soba. Potrzeba czasu, ale wiesz co, jestem pewna, ze w niedalekiej a moze dalekiej przyszlosci czeka na Ciebie ktos wyjatkowy. Dobrze, ze masz kogos z kim mozesz spedzac czas, szczegolnie teraz gdy jest wiosna.
Nie chce Ci tu prawic moralow bo Ty doskonale wiesz co robic chce Ci tylko mpowiedziec, ze wszystkie Twoje decyzje sa wedlug mnie bardzo madre. Zeby wszystkie kobiety mialy tyle klasy. Co do Twojego jm, ehh szkoda gadac. Wiesz przeczytalam jeszcze raz Twoj pierwszy post jak to on do wszystkiego sie spieszyl - slubu, mieszkania, dziecka a potem tak samo szybko to zaprzepascil. Jest niedojrzaly I nie sadze aby z kochanka stworzyl udany zwiazek ale takie refleksje przychodza po czasie. Ty bedziesz juz w zupelnie innym miejscu. Nie mam tu na mysli, ze mu sie odwidzi I bedzie chcial wrocic ale mysle, ze zawsze bedzie mu czegos brakowalo, bedzie czegos szukal bo jesli mial wszystko I bylo mu malo I nigdy nie bedzie szczesliwy. To taki typ czlowieka a Ty to zupelnie inny typ. Umiesz dbac o to co juz masz a to rzadkosc w tych czasach.

Pozdrawiam! Trzymaj sie Kiedysbylam!

Witaj Kiedysbylam,
Ja również przyznam się, że zaglądam na forum po to, aby sprawdzić czy nie ma informacji o Tobie i o zakończeniu tej historii.
Życzę Ci, abyś w niedlugim okresie mogla oficjalnie tutaj nam oznajmić, że jesteś do końca wyleczona. Ja wierzę, że jeśli spotkasz odpowiednią osobę to będziesz mogla ufać, czuć się wyjątkowo w związku i kochać sercem a nie rozumem:) Tego Ci życzę bo na to zasługujesz. Aby pewnego dnia stwierdzić, że nowa osoba to jest dopiera TA wielka miłość!!!! A do tego czasu korzystaj z randek i wolności ile się da.

Margaryna - tak, zgadzam sie z tym co napisalas - ze sporo czasu juz minelo - to fakt, ale tymbardzie, ze jeszzce sporo uplynie zanim tak naprawde to wszystko bedzie przeszloscia..... No ale powoli godze sie z tym, ze moj jm taki mi los zgotowal, ze rok z zycia juz wyjety, a byc moze i kolejny minie zanim naprawde dojde do siebie. Ale to tez jest fajne - widziec ze to tez taki proces jest - godzenia sie z cala sytuacja. No bo na poczatku, jak tak strasznie czlowiek cierpial to przeciez mowilam sobie 'Boze juz miesiac!, 'juz 3 miesiace minely'. Dzis wiem, ze to przeciez bylo wielkie NIC Ale wtedy nie wyobrazalam sobie zebym mogla 'cierpiec', dochodzic do siebie rok czy dwa. Abstrakcja jakas to byla. Dzisiaj wiem ze tak wlasnie jest i bedzie, z tym ze i tak i tak staram sie marnowac tego czasu jak najmniej. W sensie - jeszcze mysle, jeszcze czasem cos 'sieknie', ale rownoczesnie staram se korzystac z zycia jak sie da, doceniac je.

Zgadzam sie rownniez co do tego, ze te pierwsze zwiazki po rostaniu -  no coz, nie sa zawsze tymi wlasciwymi. Choc, z drugiej strony slyszy sie o przypadkach ze ludzie raz, jeden po drugim zwiazku sie poznaja i so ze soba. U mnie to jest chyba troche tak teraz ze absolutnie zdesperwoana nie jestem. Nie jestem z byle kim, na sile, wbrew jakims swoim przekonaniom, byle tylko nie byc sama. Tak zle na szczescie nie bylo i nie jest Ale fakt jest taki, ze pomaga mi ten zwiazek (bo tak by nalezalo to juz nazwac, choc ja od tego stronie w mojej obecnej sytuacji, a faktycznie nie do konca jestem przekonana ze tego chce, ze do siebie pasujemy czy ze cos z tego bedzie. No ale.... no kto to wie? Kto to mi to powie? Nikt. Musze sprobowac jesli chce sie przekonac - a chce. Ogolnie to do wielkiego uczucia do niego to mi daleko, ale z 2 strony jak sobie pomysle ze do mojego jm tez na poczatku milosci nie czulam i nie sadzilam ze bedzie to cos powazniejszego, a potem pokochalam go tak mocno i naprawde, to jest najlepszy dowod ze nigdy nic nie wiaodmo. Wiec... poczekamy, zobaczymy

Kama - rozwod, rozwod..... no troche mnie to slowo przeraza jeszcze mimo wszystko, nie bede ukrywac ze tak nie jest. Tak naprawde bylam nastawiona, przekonana wrecz ze to on bedzie dazyl do niego i to szybko ( tak przeciez mialo byc, tak?) On nie chcial byc ze mna, taki tego pewny jest, no wiec o co chodzi? Wtedy wiem ze na pewno nie prosilabym, nie przekonywala, nie kwestionowala tylko godnie dogadala sie jak ten rozwod ma wygladac. I na to przygotowywalam sie juz od poczatku roku. A tu cisza. Ja sama, zebym skladala pzoew, poruszla temat... ? Hmmm chyba jeszcze troche mi potrzeba czasu. Juz coraz mniej chyba, ale jednak jeszcze nie.

Bedziemy sie widziec pewnie do miesaca czasu wiec mysle ze wtedy on to poruszy. Ulga po rozwodzie? No byc moze ja poczuje. Oby.....

Kochamzabardzo, Leni - dzieki dziewczyny. Ja tez mam nadzieje ze kiedys, za pare lat bede miec nowa, normlna, prawdziwa rodzine i bede na to patrzec - no - na pewno nie z usmiechem na ustach bo fajne to to nigdy nie bedzie, ale jakos tak lzej i radosniej, majac obok osoby, ktore bede kochac......

Poki co jestem z K. - on naprawde sie zaanagazowal. Ja go w niczym nie oszukuje, nie dzialam na 2 fronty itd. Ale moje zaangazowanie jest po prostu mniejsze niz jego - czasem mam nawet jakby wyrzuty sumienia z tego powodu, ale ogolnie to mysle sobie - no kurcze, co na to proadze? Nie bede ani go oklamywac i mowic rzeczy ktorych nie czuje, ani samej siebie stresowac, ze on dajmy na to ma az takie podejscie do mnie a ja 'tylko' takie......

Poznajemy sie (wybredna jestem, nie powiem i widze mnsotwo negatywow)   - spedzilismy razem tydzien na wyjezdzie w lutym juz, walentynki, dzien kobiet rowniez na wyjezdzie, teraz swieta cale razem - mieszka daleko ode mnie, wiec jak juz przyjezdza to zostaje na pare dni. No i tak to sie kreci dziewczyny )) ciezko powiedziec co to bedzie, ale jakos byc musi.

zycie jest juz inne, nie ma w ogole o czym mowic. Ja chyba paradoksalnie smieje sie teraz wiecej, glosniej i czesciej..... naprawde. Ale z kolei nie ma w czlowieku juz takiej bezstroski, takiego szczerego, niewinnego uczucia do tej drugiej osoby. Ale...... inni maja gorze....

Pozdrawiam

hej M. !

Tak, jestem juz z K prawie 5 miesiecy, tzn odkad zaczelismy sie spotykac. Leci czas przeokrutnie. Ale poki co to chyba dobrze.

Widzisz, ja nie mieszkam z nim (tak jak Ty) a jednak nazwe to juz zwiazkiem, inaczej byloby po prostu nieuczciwie wzgledem niego.

Co z tego bedzie nadal nie mam pojecia - ale moze to wlasnie dobrze - bo przeciez nigdy nic nie wiemy. Mialam meza i okazalo sie ze niegdy nic niewiadomo, wiec teraz wiem juz ze zawsze wszystko moze sie zmienic.

W kazdym razie o moim jm naprawde mysle coraz mniej, a przede wszystkim jak jestem z K to o nim nie mysle. Jest mi fajnie z K. porownania oczywiscie sie zdarzaja, czasem po prostu chcialabym zeby K byl w pewnych lwestiach inny czy podobny do jm ale to jest jakby po prostu fakt, ze dana rzecz mi w jm odpowiadala. Ale mysle ze jest coraz lepiej.

Nie wiem czy do konca do siebie pasujemy, nie wiem czy takiego kogos wlasnie chce, mam wiele dylematow i rozterek, nie jestem jakos mega pewna/ zakochana po uszy? Czy to zle? Czy to oznacza ze powinnam sobie darowac z nim? Nie wiem.

W kazdym razie zycze wszystkim duzo, duzo sloneczka ! )

ps. M - ja tez wciaz mam jeszcze gorsze dni czasem!!! To normalne..... ze czasem zatesknie za jm, za swoim zyciem dawnym raczej, za tym wszystkim dobrym co bylo.... .

Antenka - z perspektywy czasu, szkoda bylo czasu na czytanie tego wszystkiego

A tak na powaznie - a tak mnie naszlo dzisiaj, zeby tu zajrzec, przy okazji mojej 4 rocznicy slubu z jeszcze mezem. Tragedio-komedia. Tak, na papierze juz 4 lata jestesmy malzenstwem, praktycznie bylismy razem 2.5 kiedy to stwierdzil ze zmienil zdanie i sie odkochal.

Tak czy inaczej, dla tych , ktorzy mnie pamietaja

NIE jestem jeszcze calkiem wyleczona z niego i tego co sie stalo. Sama nie wiem co jest moim najwiekszym problemem - czy fakt ze on mnie nie chcial, czy fakt ze bylismy malzenstwem, czy ze nie chcial i nie pozalowal? Sam fakt zdrady mi osobiscie w zyciu jakos strasznie nie doskwiera, po prost uraczej fakt ze nie jestesmy jednak razem, bo on nie chcial. Moze wszystko po trochu ma znaczenie.

Ale: JEST LEPIEJ ) duzo duzo lepiej. Kiedys kazdego dnia myslalam o nim non stop, dzis w takim dniu jak rocznica czegos tam, pomyslalam zaledwie kilka razy, wczesniej zajeta w pracy do 17 w ogole nie myslalam o tym. Dla mnie to sukces. Sukces i dowod na to ze choc nie idealnie, to jest lepiej.

JEstem w zwiazku od stycznia - tak, ten sam K. I moge powiedziec ze jestem z nim szczesliwa. Po zdradzie, ale na dzien dzisiejszy nie mam problemow z zaufaniem. Owszem, jest raczej cos takiego ze mam swiadomosc, ze choc jest super, jutro moze byc inaczej.

Duzo transformacji moich wlasnych, walk stoczonych no i mam nadzieje ze czegos sie nauczylam. Zwiazek 'po malzenstwie' jest dziwny na poczatku, ale mozna sie przyzwyczaic i zaakcpetowac wiele kwesti. A raczej trzeba.

W tym miesiacu moi rodzice poznali K.  - duzy krok bardzo dla mnie.

Aha - rozwod

TO JA PIERWSZA poruszylam ten temat - wyobrazacie sobie ) On pewnie i przez kolejny rok tego nie zrobl, a w mojej obecnej sytuacji zaczelo mi to jednak przeszkadzac. Nie bylo to latwe dla mnie i jeszcze pewnie ten rozwod oplacze jak przyjdzie na niego pora, ale chyba taka kolej rzeczy.

Jest duza szansa ze sie dogadamy w kwestii rozwodu, ja zaczelam temat, on sie ma tym zajac teraz, we wrzesniu.

A potem... mam nadzieje ze tak w 100% zaczne NOWE.....

kiedysbyłam, przeczytałam Twoją historię, jestem podobnie nieufna jak Ty, podobnie jak Ty nie nadążyłam za rodzicielskimi planami już byłego. A teraz boli jak noga włożona w imadło, że te plany mógł tak szybko przenieść na inną! I - tak jak Ty - boję się, że teraz stanę się jeszcze bardziej nieufna w stosunku do ludzi. Pisz, co u Ciebie, jak sobie radzisz. Powodzenia!

M. - musimy sie w koncu jakos na skypie zgadac

tak jak pisalam wczesniej, nie jest super kolorowo. 'Inaczej' - to chyba najlepsze okreslenie tego jak moje zycie teraz wyglada. Piszac ze 'zle' albo 'srednio' chyba bym grzeszyla. Jest tyle powodw zeby sie cieszyc. Jak glowa glupia i rozpamietuje czasem przeszlosc, to trzeba sie zmuszac zeby doceniac to, co dobre.

Enona - na pewno bedzie dobrze, musi byc.

Weronka - tak, skonczylam, bylo to chyba rok temu w maju jak ja odmawialam.

Czesc

Twoja siła wielka, a Ty sama niesamowita - cokolwiek zrobisz postapisz slusznie - bo zrobisz to zgodnie ze swoim sumieniem...

Trochę się wcinam w wątek, przepraszam.

Niepotrzebnie komplikujesz proste sprawy. Zdradził, okłamał, znalazł sobie inną, wyprowadził się... A Ty przez ten cały czas, jak liść na wietrze, dałaś się nieść i nieść, bezwiednie Już samo to ile czasu załatwiałaś sprawę z bankiem o to mieszkanie... Już samo to, że pozwoliłaś mu tak długo mieszkać razem z Tobą pod jednym dachem po wykryciu zdrady... A teraz prawie dwa lata od rozstania nie macie rozwodu, bo Ty ciąąągle czeeekaaaszzz

Szczerze mówiąc, trochę mnie przeraża Twoja taka bezwolna postawa wobec całej tej sytuacji z mężem.

Idź i to załatw, chociaż raz nie rozkładaj wszystkiego na czynniki pierwsze

Pozdrawiam.

Naiwna - dziekuje za opinie. I wciaz dziwie sie jak z boku niektore rzeczy moga wygladac inaczej.

Piszesz jak lisc bezwolny na wietrze?' i 'Już samo to ile czasu załatwiałaś sprawę z bankiem o to mieszkanie...'

Ile czasu? No sprawe z bankiem i przepisaniem calosci kredytu w Anglii na siebie plus rodzielnosc majatkowa i sprzedaz mieszkania w polsce zalatwilam JA, sama wlasnie w  ok 3 miesiace. To akurat uwazam za mega wyczyn zeby tyle waznych spraw zalatwic od razu po rozstaniu bardzo szybko. Zwlaszcza ze bylo to zalatwianie spraw w 2 roznych krajach i 2 roznych jezykach. Zaraz po tym jak zostalo to zalatwione, on tak jak ustalilismy od pcozatku wyprowadzil sie.

Uwazam ze bardzo dobrze jak na tamten czas zadbalam o siebie ,co kazdego dnia daje mi teraz radosc - ze mam mieszkanie ktore po prostu bardzo lubie i jest to moj DOM. z nim czy bez niego.

Co do rozwodu - przyznam, masz wiecej racji. Tak, pierwszy rok od jego wyprowadzki - owszem - po prostu wciaz nie bylam pogodzona z rozstaniem, ja rozwodu nigdy nie chcialam. Dlaczego mialam wiec skaldac pozew? Zeby komus cos demonstrowac? Cos udawadniac? Nie czulam tego, plus bylam pewna ze jednak lada miesaic on cos z tym zrobi. Nie usmiechalo mi sie tez placic w najlepszym wypadku 500? czyli 2500zl - o ile wszystko pojdzie gladko za rozwod. W Polsce - biorac pod uwage loty do Polski, wolne w pracy tez taniej by nie wyszlo.

Ale teraz, kiedy stanelam juz na nogi troche bardziej - fiansowo rowniez, jestem gotowa zaplacic nawet za ten rozwod byle by to sie stalo juz. I o ile czekalam az on to zrobi, to na pewno przez ostatni rok, nie czekalaaaaam juz na niego, bo wiem ze nigdy nie bedziemy juz razem.

Aeryn - mysle ze 5 lat to by czekac nie chcial, ale owszem, biore pod uwage ze jego strategia moze byc poczekanie 2 lat odkad sie wyporwadzil, czyli lato 2015 i wtedy ewentualne zlozenie pozwu na tej podstawie. Ja musze sie zgodzic na rozwod - ale jesli on by juz zaczal ten proces, zaplacil, zlozyl pozew to wtedy bylaby jego czysta manipulacja mna ' po co chcesz sie szarpac? podpisz to i po sprawie, mamy rozwod. chcesz prac brudy'? itd - jesli ja wtedy nie chcialabym sie zgodzic na taki powod rozwodu. 

Tak wiec mysle ze moze na to czekac co utwierdza mnie ze chyba naprawde powinnam dla wojego dobra i pomyslnego zakonczenia sprawy (powdo jego zdrada) zloyc ten pozew wkrotce.