Grupa Wsparcia Związków Na Odległość !! - Netkobiety.pl

Wiecie co, denerwują mnie inne laski co otaczają mojego faceta... I chociaż mu ufam, wiem, że jestem bardzo ważna i nie chodzi o to że zdradzi bla bla bla... To i tak mnie denerwują... Bo czemu jakaś przypadkowa niunia mieszka tak blisko jego a ja nie mogę ... To co piszę jest piekielnie głupie, wiem... Ale jestem potwornie zazdrosna... I pewna, że gdyby był blisko, to tej zazdrości by nie było... Ale nie daję mu tego odczuć i nie chcę go tym męczyć, bo wiem że to głupie myślenie...

Wy też tak macie? Musiałam się wyżalić ...

grrrrrrrrrrr

a moj zwiaek sie rozpadł juz...od 4 miesiecy jestem sama! zostawił mnie po 4 laatch dla stazystki z pracy! i zerwal dzwoniac w nocy przez telefon i z krzykiem mnie ponizyl...a wczesniej przed tym telefonem pisal jeszcze w sms...ze kocha itp a  juz w tym roku mielismy razem mieszkac! nienawidze go! a te  ponad 500km ktore nas dzieliło ach...... widac nie da sie wygrac z odlegloscia juz nigdy zwiazku na odleglosc! nigdy!

Bo widzisz yvette, on daje znac o sobie moim znajomych...pisze do nich sms ze mnie kocha itp, że walczy o mnie że mnie skrzywdził i by mna sie opiekowali... itp juz gadalam im by nic mi na ten temat nie gadali bo chce zapomnieć i  nie wytrzymałam i zadzwonilam do niego ten ostatni raz od bardzo dawna...z pytaniem od kiedy przestałeś mnie kochać...a ten nawet mnie nie poznał itp, pisałam już o tym tu... i juz dzis wszystko wiem byłam w jakimś toksycznym zwiazku

A ja się ostatnio zastanawiam, czy nie jestem w związku na odległość... takie związki zawsze znaczyły dla mnie, że para mieszka z dala od siebie jakieś setki kilometrów, na dwóch przeciwległych krańcach Polski) i dlatego może się widzieć ze sobą bardzo rzadko. My niby mieszkamy względnie blisko (w tygodniu to jakieś 100 km, a w weekendy koło 20) ale i tka możemy się widzieć tylko i wyłącznie raz w tygodniu na 4 godziny. Znaczy, dawniej było częściej, ale wszystko zmieniło się wraz z wakacjami i przez najbliższy rok lepiej nie będzie, a może być tylko ciężej.

Tylko właśnie - czy "związek na odległość" jest tylko w pewnym określonym przypadku? Czy małżeństwa (przecież takie są), które w pewnym momencie muszą przez jakiś dłuższy okres czasu rozdzielić się i zdać jedynie na komunikatory nie są "na odległość"? Czy może jednak "związek na odległość", to jeden z rodzajów związku i nie jest to jakiś okres przejściowy, a jego stała cecha?

Tak mnie wzięło na rozważania w tym temacie Tak czy siak, taki związek na pewno jest trudniejszy ale czasem zastanawiam się czy niektóre osoby nie preferują właśnie takiej odległości. Mam przyjaciółkę, która wybiera facetów, którzy właśnie są daleko od niej. Nigdy nie była z chłopakiem, który byłby blisko niej i mogli się normalnie spotykać. Zawsze jest z kimś, z kim może jedynie smsować, mailować i skypować.

Macie racje racje Kobitki...po prostu w tym "związku" cała zagubiłam siebie, muszę wrócić do siebie, do dawnej ja takiej jaką byłam przed byciem z facetem. Powoli i tak już sporo udało mi się zmienić, bo było bardzo źle, ale z czasem wierzę że los w końcu się do mnie uśmiechnie. Pozdrawiam Was serdecznie

cześć dziewczyny,
napiszę w tym wątku coś optymistycznego i może mój sposób na rozląke zainspiruje was jak nie tęsknić zbyt mocno:0
jesteśmy razem z M. 3,5 roku. pisalam już kiedyś, że zamierza zostać marynarzem, i stalo się...nie ma go już dwa miesiące, a jeszcze dwa do powrotu, no i tak cale życie, bo planujemy ślub. Przed tym pierszym kontraktem nie potrafilam sobie tego wyobrazić, plakalam średnio co godzinę jak tylko sobie pomyślalam o rozlące, ciszy w telefonie, braku jakiejkolwiek lączności przez kilka tygodni, bo wiadomo zasięg jest tylko w portach.
na początku chodzilam bardzo zdołowana ,nic mi się nie chcialo, plakalam, aż któregoś slonecznego dnia stwierdzilam, że nie chce marnować ani jednej chwili na użalanie się nad sobą i sytuacją, która nie patrząc sami sobie stworzyliśmy. Zajęlam się rzeczami ważnymi tylko dla mnie. żwiązek wymaga poświeceń dla drugiej osoby, czasem trzeba z czegoś zrezygnować, a teraz kiedy M. nie ma mam czas dla siebie , swoich pasji, rozwijam się, spotykam z przyjaciólmi i jednocześnie nie mogę się doczekać kiedy pojadę na lotnisko!
pozdrawiam was netkobietki

Bliźniaczka, nie otwierać. Albo poprosiłabym jakiegoś znajomego o przekazanie Twojemu byłemu, że nie masz mu nic do powiedzenia i jeżeli będzie dalej wydzwaniał po Twojej rodzinie zgłosisz się z tym na policję. Ostre, ale powinno podziałać. Musisz być stanowcza i konsekwentna, jeżeli już kiedyś się ugięłaś i dałaś sobie tą "wodę z mózgu" robić, on teraz uderza w to samo miejsce, bo liczy na Twoją amnezję.

Z doświadczenia wiem, że im więcej zajęć sobie teraz znajdziesz, tym lżej Ci będzie nie myśleć o nim.

Dołączam !
Odległość między mną a moim lubym to zaledwie 80 km., jednak daje nam się we znaki. Dążymy do tego, żeby zamieszkać razem, dość odległościowej udręki. Muszę tylko poukładać sobie wszystko z studiami... i oby do przodu !:)

hey dziewczyn pozwolicie że do was  dołączę też jestem w związku na odległość mój mąż pracuje za granicą i często wyjeżdża zresztą odkąd jesteśmy razem jeszcze w narzeczeństwie wyjeżdżał ale nasz związek przetrwał wzięliśmy ślub 3 mieś temu , jednak za każdym razem gdy się rozstajemy jest trudno, najgorzej jest wypełnić te pustkę w sercu którą czuje , myślę sobie muszę zrobić obiad mojemu słoneczkowi  a jego nie ma to trudne , czuje się wtedy taka samotna i ściska mnie normalnie w gardle wiem ze musi tak być bo w tym kraju jest ciężko godnie pracować. Z kazdym dniem przyzwyczajam się do tej samotności ale czasem nic tylko siąść i płakać

pomozcie co mam zrobic usiluje dzwonic pisac nie odzywa sie nie kontakuje juz od tygodnia...w glowe zachodze co sie dzieje...nic tylko siasc i plakac...

czy ta grupa dalej istnieje??

Gothka, ciebie już spotkałam w jakimś wątku Też ci sie przytrafiło żyć w związku na odległość?

Oczywiście, wszystko ma swoje plusy i minusy Nas dzieli prawie 2000 km... i też jakieś to plusy pewnie ma

No trochę lat minęło jak widać grupa "wymarła". Jak wiecie mi nie wyszedł związek na odległość i postanowiłam...nigdy więcej...pozniej po kilku latach prawie 2,5 roku poznałam faceta z tego samego miasta. Jestem z nim już dobre kilka lat no ale niestety...wyjechał za praca (zagranica) i siła wyższa znów jestem w związku na odległość...
A wam jak się losy ułozyły?