Grupa Wsparcia Związków Na Odległość !! - Netkobiety.pl

Okej...Może i trzeba mieć dystans do takich spraw. Ja mam. Wiem, że coś może się nie udać. Wiem, że to może nie być tak, jak to sobie zaplanowałam. Nie mam zamiaru Cię przekonywać, że związki przez Internet są super, łał i w ogóle, bo to jest rzecz gustu, a są gusta i guściki. Ufam mu, mimo, że do tej pory widywałam go na zdjęciu. Mimo, że gadałam z nimi tylko przez skype i na gadu. I nie mów mi, że dojrzałość to kwestia wieku. Bo nie jest. Widziałam jak zachowują się ludzie w moim wieku. I jak zachowują się niektórzy 24 latkowie. Niby taka różnica wieku, ale gdyby nie większy zarost tych ostatnich, to mogłabyś spokojnie powiedzieć, że to rówieśnicy. Dojrzewanie to kwestia indywidualna. Nie ma specjalnych ram czasowych. Nie można powiedzieć "o 17 lat, to jeszcze szczyl, a ten 21, to już dojrzały". Na to nie ma reguły. Tak samo jak nie ma reguły na miłość. Słyszałaś kiedyś o "zakochaniu od pierwszego wejrzenia"? To jest błysk. Nawet nie znasz tej osoby, ale już skoczyłabyś za nią w ogień. Można w moim przypadku powiedzieć o "zakochaniu od któregoś z kolei kliknięcia". Nawet nie zdajesz sobie sprawy ile osób zakochuje się w kims przez Internet, a potem tworzą szczęśliwe związki w realnym życiu. Jasne, nie wszystko się tak kończy, ale warto spróbować. Dać szansę rozwinąć się czemuś, co może być naprawdę fajną, wartą tego wszystkiego sprawą.

Po drugie, poznawanie kogoś przez Internet jest dobrym rozwiązaniem dla ludzi, którzy maja problemy z nieśmiałością. Można mówić o rzeczach, o których prosto w oczy nie miałoby się odwagi powiedzieć. Można poznać się jeszcze lepiej. A przez to jeszcze bardziej komuś zaufać.

Tak Was oburza, że go kocham? Trudno, niech Was oburza. Nie wstydzę się tego, że zakochałam się w kimś przez Neta. Może jestem dziecinna, może jestem głupia. Może macie rację i wszystko szlag trafi. A może nie macie. Tego nie wiecie. Kocham jego osobowość. Może to Wam lepiej zabrzmi, co?

A co do spotkania z nim, to spotkamy się jakoś w czerwcu, pewnie po zakończeniu roku szkolnego I wtedy się okaże na czym stoję. Mam dobre przeczucia, ale nigdy nie wiadomo.

Hmm...Nie robię z siebie jakiejś cierpiętnicy, malującej twarz w barwy wojenne i pędzącej na Was z dzikim okrzykiem na ustach "za miłość!". Nie zrozumialyśmy się najwyraźniej. Nie próbuję również dowodzić nikomu swoich racji. Przrdstawiam tylko swoje stanowisko. Zapewnie mi to Konstytucja. Po prostu spytałam się, czy to ma szansę. Ale moje słowa wywołały jakieś dziwne poruszenie. Macie do tego prawo.

Ty, nie wyobrażasz sobie miłości na odległość. Ja, przez maksymalnie długi czas, też nie. Ale jeśli będzie to poparte regularnymi, chodź rzadkimi spotkaniami? Czemu by nie. Wiele par tak żyje.

Nie układam swoich planów pod jego dyktando. Wręcz przeciwnie. To on pragnie zmienić środowisko życia by móc być bliżej mnie. Wspiera moje plany i marzenia. Każdy związek ma inną specyfikę i problemy. Nawet dwa związki tradycyjne. A to wcale nie czyni związków nietradycyjnych gorszymi. Ale to jest moje zdanie.

traktujesz nasze wypowiedzi jak nic niewarte.. zobacz my w tym watku wszystkie tkwimy we wlasnie takich relacjach, ale one sa prawdziwe, oparte na rzeczwistosci!! i nikt Cie tu nie potepia za to ze zauroczylas sie poprzez internet, ze poznalas kogos i lubicie sie. nikt nie podwaza Twojego prawa do wypowiadania sie na forum!

ja chcialam zauwazyc tylko ze Yvette słusznie napisala o roznicy jaka jest w zwiazkach realnych i wirtualnych!

poza tym jak dla mnie internet moze pomoc w utrzymaniu relacji, podtrzymac kontakt ale nie powinien byc jego fundamentem..

nie twierdzmy ze Ci sie nie uda, nie potepiamy Cie, zauwaz ze tak samo TYLKO wypowiadamy swoje zdanie.

no a poza tym ten wątek dotyczy istniejacych zwiazkow, i wsparcia w trudnych chwilach, dla Ciebie lepsze bylyby watki typu milosc przez internet itd. poszukaj w wyszukiwarce, a na pewno znajdziesz wiecej takich historii jak Twoja

Ja czesto wychodze sama, tzn: z przyjaciolkami i nie mam z tym problemu typu, ze mi zal czy zle zostawic faceta. Musze jednak przyznac, ze ciagle o nim mysle, no moze nie w kazdej minucie, ale przez cale spotkanie, samo mnie tak nachodzi. I mysle sobie, ze fajnie by bylo jak by byl przy mnie, zwlaszcza jak wychodzimy wieksza grupa.

Jesli dobrze zrozumialam, to zamierzacie zamieszkac razem. Jesli naprawde tego chcesz, to radze, abys zaczela myslec o ulozeniu sobie zycia z nim, w innym miescie. Nie przejmuj sie tak zyciem u siebie, bo to nie ma sensu, skoro i tak myslisz o przeprowadzce.

Tylko badz ostrozna na polegiwaniu tylko na wsparciu swojego chlopaka, bo to moze  byc dla niego zbytnie obciazenie, no ale jesli jest dojrzalym mezczyzna, to na pewno rozumie, ze bedziesz miala trudniej na poczatku i potrzebujesz jego pomocy, ale ty juz zacznij za czyms sie rozgladac, pozamykaj sprawy, szykuj sie do nowego etapu w zyciu :-)

pracujesz w hotelu to pewnie dlatego takie godziny dziwaczne, ale nie martw sie skup sie na pracy i szkole im szybciej kasa sie uzbiera tym szybciej chyba uda wam sie zamieszkać? ciesz się, że masz pracę nawet taką, ja nie mam nawet byle jakiej nie moge znaleźć bo wszędzie tylko praktykanci i starzyści tego chcą darmowe, a ja niestety nawet stazystką być nie mogę bo limit mam wyczerpany na staż heh kicha. A lipiec już nie dlugo, jeszcze miesiąc bez tych ostaków majowych głowa do góry i patrz na pozytywy

czasem wszystko jest takie trudne a my kobiety mamy czarne wizję .......
czeka mnie trudny ciężki miesiąc, mam nadzieję że tylko jeden i na koniec czerwca będę mogła składać wypowiedzenie. myślę że tym razem się uda, ale za chwilę mam znów czarne scenariusze heh .....
wiem jak się czujesz yvette i podziwiam cię za to że jednak dajesz radę że masz jakąś receptę na swoje smuty ehh. wiara i pozytywne myślenie to ciągle słyszę od swojej mamy kiedy mówię o swoich obawach. nie byłam u mojego już 3 miesiące tęsknie do tego miasta do jego rodziny do niego samego, normalne .......  wiem że ty też dasz radę a strach ma tylko wielkie oczy ... musimy się trzymać razem bo wiem że już w środku miesiąca będę miała chwile załamania ale to tylko ze zmęczenia

Hmmm, trudna sytuacja. Jak zrozumiałam, ostatni raz widzieliście się w lutym, a teraz mówisz o namiętności "smsowej", tak?

Nie umiem Ci tego wyjaśnić. Co do Waszych kłótni, nie sądzę, żeby to miało jakiś związek z obecną sytuacją, to normalne, że macie swoje wątpliwości i myśli, że byłoby łatwiej, gdyby każde z Was poszło swoją drogą, bo nie wierzę, że nie przemyka Wam to przez głowę - a w nerwach niestety mówimy to, co normalnie zostawilibyśmy dla siebie...
Mój R. też potrafi być dla mnie zimny, chociaż nie ma to nic wspólnego z naszymi pikantnymi rozmowami, wtedy właśnie wszystko gra. Ale czasami umie mnie kompletnie zgasić swoimi tekstami, ja bardzo tęsknię, brakuje mi go i jestem w okazywaniu tego zdecydowanie bardziej wylewna.

Wiem, że odległość sprawia, że bierzemy do siebie takie pierdoły, na które normalnie nie zwróciłybyśmy uwagi, ale spróbuj nad tym zapanować. Nie wyniknie nic dobrego z wyliczania mu, ile razy powiedział, że Cię kocha albo uporczywych rozmów pt. "Czemu się zmieniasz?". Im mniej macie okazji do rozmów, tym przyjemniejsze te rozmowy powinny być. Spróbuj na razie nie inicjować intymnych rozmów, poczekaj, aż on sam zacznie, przecież w końcu zatęskni za tym, prawda?

tak smsowej Yvette,bo mówi że jest ok ma ochotę ale nie robi nic nawet jak ja zacznę czuły wieczór tylko taka sytuacja juz jest od 3 miesięcy około i juz sie martwie tym, a sesję to teraz ma w czerwcu, że ja ciaglę z inicjatywą wychodzę, ale ok zrobię tak i już nie będe do niego sie kleić będę zimna zobaczymy czy zakuma.

szirino tez juz ostatnio nie daje rady, sama sobie sie dziwię a ten miesciąc to tak sie wlecze długo i wogóle, a o czerwcu juz nawet nie chcę myśleć, na razie z nim gadałam cos wyczuwa że jest nie tak a ja że jest ok mu mówie. Nie pisze mu tak z mega czułością już, niech sie skapnie sam, ja nie będę zaczynać tego tematu bo znow wyjdzie że czepiam sie o coś i sobie wyobrażam, gadałam mu wczoraj o co chodzi jak nie zakuma to szkoda. tez juz pod nosem na te głupia odległość sobie narzekam sama do siebie, taki durny paradoks mamy ja tu bez szkoły bez pracy nic mnie tu nie trzyma!!! on tam szkoła praca, mamy jeszcze miesiąc do spotkania mogłabym do niego teraz wcześniej przyjechac ALE on ma szkołe egzaminy musi sie skupic a przy mnie by nie mógł tak mówi, ach do kitu z tym przeciez mogłabym mu pomóc pytac itp a jak by szedł na te egzaminy pod koniec czerwca to dodac siły trzymac kciuki obok niego byc ale nie super głupia odległośc bym tak zrobiła i przyjechała do niego i zaraz pojechała ale za daleko mieszkam niestety, jestem taka wkurzona teraz przez ta odległość

wiesz Szirina tu akurat rozumiem chłopaka Blizniaczki- jak ja mam dużo nauki to nawet mojemu R zabraniam dzwonić i pisać bo nie umiem się skupić na niczym wtedy, ale on kochany to rozumie bo wie że nauka dla mnie jest najważniejsza teraz. więc nie bulwersuj się bo tak bywa

oj nie wiem, ale dla mnie np. nauka jest bardzo wazna i mimo ogromnych chęci spotkania się z moim chłopakiem, to jestem pewna że nie nauczyłabym się niczego gdy on byłby blisko mnie. przynajmniej tak ja mam..

dlatego rozumiem chłopaka Blizniaczki, ale zgadzam Szirino sie z Toba ze chec spotkania powinna byc tylko kazdy ma inne zasady.. dla mnie nauka jest bardzo wazna.. zwlaszcza podczas sesji..

tak szirina tak powiedział i że woli na spokojnie spędzisz ze mna czas a nie tu nauka itp ja mam właśnie taki stosunek jak TY  szirina:) a on jak noelle87 no ale sobie pogadalismy o tym i wpadne do niego po tej głupiej sesji po tym miesiącu ale zaznaczyłam, ze ode mnie sie nie odpedzi i będzie miał dużo roboty wobec mnie a co do czułości to gada, że to praca, stes i nauka itp. ach ale ok przeprosił i że nie chciał tak bym to tak odebrała itp i że sie poprawi... zobaczymy

i właśnie sie dowiedziałam, już mam wszystko jasne skąd te zachowanie dziwne jego... zaczął od słow..."na pewno bedziesz zła jak cos ci powiem"... mi serce stanęło... i posypał się... koleguję się z ta małpą o którą byłam zazrdosna, poznał ja osobiscie wyjaśnili sobie te sytuacje z nią jaką ja wywołam awanture o nią i że to koleżanka jego z grupy ze studiów i sa niestety związani bo mają jakies tam wspólne zadania w grupie i muszą je robić poza szkoła, to se wyjasnili i kumpluja się!!! JA MU NA TO OK. FAJNIE ZE SIE KOLEGUJECIE JA JEJ NIE LUBIĘ NIE CHCĘ ZNAĆ ITP. A on że ja mam swe zdanie i je szanuje, a on ją poznał i jest wporządku ekstra, leje juz na to!!! dobrze że dzis sie tego dowiedziałam a nie w urodziny ach a myślałam że raz na zawsze sie odczepi ona od niego.

mam to juz gdzieś a ja to najlepiej bym Przyp... w te blond kudły. Jutro robie sobie dzień dziecka, tylko ja i relaks jakięs domowe spa itp. mam dość naprawdę co za los że ich połaczył
dałam mu wolna rękę, musze sie stać nie taka wrazliwa i miec swą godność i że na mnie tez faceci leciec moga!!!!

teraz to mogę wszystkiego sie spodziewać, zrzuciłam różowe okulary czuję i widziałam po niej i po jej sygnałach że ona leci na niego, przez te nk widziałam, juz potem usunełam i mam swięty spokój, tak blondynki takie jasne wręcz żółty blond farbowany!!! takie babki co sie wpychają do zajetych kolesi powinno się na marsa wysłać, ja tam swoje widze on twierdzi inaczej wszystko sie wyjaśni jak na ognisko sobie pójdą lub na spotkanie grupowe powodzenia mu ja mu powiedziałam że w zyciu z nim nie pójdę tam to nie ma moje nerwy nie mogę na nią patrzeć i w dodatku jest moja imienniczką

to tylko kolezanka ze studiów... dla mnie wróg nr 1 kit z tym, tak z trudem mi to powiedział he he bo wie jak na nia reaguję, ale mówił, że chce być według mnie szczery i o wszystkim mi będzie mówił, żebym znów takiej awantury nie robiła ale wiecie co przykro mi że z nią sie koleguje w pewnym sensie "wybrał" sobie ją niż mnie.

Mam nadzieję, że ta małpa kiedys tego mocno pożałuje, że trafi na taką laskę i da jej w kość za swego faceta, ona taka koleżeńska, chłopczyca itp jak mój facet mówił i że nie groźna.... jasne srały muchy będzie wiosna.

wg mnie dobrze mu powiedziałaś, masz prawo czuć się zagrożona a ta dziewczyna nie powinna tak się afiszować!!!! co za su.. a Twój facet to zaślepiony czy jak?

współczuję.. niezły prezent na jutrzejsze urodziny dostałaś.. ale wg mnie nie powinnaś się tak emocjonować. spokojnie. dałabyś jej na pewno mega satysfakcję gdyby dowiedziała się co z jej powodu przechodzisz.. a tak to ona myśli że wiesz o niej, pozwalasz jej umieszczać zdjęcia na nk, że masz ją w dupie i czujesz się pewnie. cóż facet Twój zachował się jak typowy facet.. nie wiem w sumie co teraz Ci poradzić..

ona sobie fotkę z mym facetem daje i z kolegą tam ale ja wiem że chodzi jej o niego siedzi sobie miedzy mym facetem a tym kolesiem tylkiem wypchnanym w strone mojego faceta i glupi usmiech a oni ręce nie wiem na oparciu za nia maja czy jak, niby koleżeńska fotka ale mi było przykro jak to ujrzałam i to że mój facet na nk nie chce u siebie w profilu dac fotki ze mna że ja sie z nim tule jestem z nim na jednej fotce ach klapa

znacie może jakiś fajny i tani nocleg w Krynicy Morskiej? tak na 2 osoby, chciałabym sobie pojechać i odpocząc tam z dala od tego wszystkiego

Bliźniaczko czy czasem dziś nie są Twoje urodziny?

no to założycielko naszej grupy wsparcia, wszystkiego najlepszego!!!!!!!!!!!!!! dużooooo miłości i dużo cierpliwości ;) szczęścia Kochana! :*

ja również życzę ci Bliźniaczko wszystkiego najlepszego! Przede wszystkim wytrwałości, pogody ducha i spokojnego serducha.   100 lat! Spóźnione ale szczere

Dobrze, że już wyjaśniliście sobie tą sytuację z koleżanką ze studiów bo jak o tym czytałam to mnie nerwy wzieły. Niestety nie mając bezpośredniego kontaktu czasem błędnie rozumiemy postępowanie drugiej osoby a później dochodzi do takich niemiłych sytuacji. Domysły, spięcia i atmosfera w związku staje się ciężka a może okazać się, że sytuacja wcale nie jest taka na jaką wygląda.Możemy polegać wyłącznie na zaufaniu i znajomości siebie nawzajem. Ale lepiej być czujnym.   A jeśli chodzi o okazywanie uczuć na codzień to trzeba wiedzieć, że u mężczyzn i kobiet to troche inaczej wygląda. My jesteśmy bardziej wyczulone na tym punkcie i chcemy by często okazywano nam miłość.. zwłaszcza jeśli dzieli nas odległość chcemy jeszcze usilniej okazywać uczucia i tego samego oczekujemy a często z tego powodu dochodzi do kłótni, obrażania się itp ( Kocham Cie..  ty mnie tez? ehh jakoś bez entuzjazmu to powiedziałeś.. tak strasznie tęsknię, tak mi źle.. a ty tęsknisz? Dlaczego zmieniasz temat? pewnie juz ci nie zalezy.. i bla bla bla) ja już to przechodziłam ale nauczyłam się pochodzić do tego z lekkim dystansem. Takie zachowanie nie zawsze jest dobre, czasami faceta bardziej irytuje i męczy niż wprawia w romantyczny nastrój. :] I to, że czasami nie mówi nam tego czego oczekujemy, nie znaczy, że tego nie czuje. Tylko w związku na odległość trzeba umieć  pogodzić życie codzienne i miłość i niekażdy moment jest dobry na takie rozczulanie się. Wszystko z umiarem. Jest nauka, praca, problemy  i inne obowiązki i tym też trzeba żyć. Związek na odległość  jest dla silnych i cierpliwych osób, powodzenia. Pozdrawiam

jaka cisza tu, ale to dobrze... widocznie tylko ja mam jakiś teraz taki głupi okres w swoim związku...

Dziewczyny, tak staram się zapomnieć o tym co było i nawet się udaje, ale kiedy już kładę się spać to długo nie mogę usnąć, mam wciąż te zdjęcie przed oczami, wiem że to głupie itp i taka fotka to może nic takiego, ale jakośgo nie umiem tego się pozbyć, tego żalu do siebie... tak żalu, byłam taka głupia, że myślałam że zawsze będzie pięknie nawet nie wyobrażałam sobie że kiedyś takie coś może być ze mną i wogóle i tu zrobiłam największy błąd i teraz taka się dziwna czuję - nie wiem kim jestem czuję sie jakaś inna, że coś starciłam, kocham go nadal i to bardzo ale boję się spotkania, boję się że się rozkleję i znów wszystko zepsuję... nie mam co z sobą zrobić... kiedyś jak miałam takiego doła jak teraz pisałam sobie wiersz taki niby a raczej moje głupie odczucia itp i pomagało teraz tak samo zrobiłam dziś i nie pomogło...

może któraś z Was nakrzyczy na mnie? może taki kop mi coś pomoże?

w dodatku koleżanka od urodzin ciągle chce mnie wyciągnąc i spotkać się by je uczcić( nie uczciłam ich wogóle - taka w próżni się jakoś dziwnie czuję) i jakos nie mam ochoty wychodzić ze swego pokoju nawet, nie cieszy mnie kabaret co uwielbiałam ani kawały itp. jestem jakaś dziwna...  a oto on

"Niewinny" grom

Gdzieś po środku raju
kwitła w jego królestwie.
Miłością, troską i wzajemnością
otulona w jego cichy, słodki szept.
Przeżywała pięknie każdy dzień...
Aż cicha burza naszła.
Iskierka porozumienia nagle zgasła.
Grom koloru blond strzelił obok nich...
Naelektryzowało się powietrze.
Tsunami łez zalewa serce jej.
Coś chyba na zawsze w niej znikło...
Czy naprawdę wystarczył ten jeden błysk,
uwieczniony na wirtualnym papierze?
Czeka na pustyni pytań zapomniana.
Przez życie na drugi tor zepchana.
Sama już nie wie kim jest.
I co zrobić z sobą ma...
Żałuje, że jest tak beznadziejnie wrażliwa
i przez to swego ukochanego unieszczęśliwia.
Żyje dniem za dniem
i odlicza czas do spotkania...
Może po nim odzyska blask
i zapomni o zagrożeniu...

sama zobacz co tu napisałaś!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! w tej chwili masz znów tak myśleć!!!!!!!!!!! i przestać szukać problemów!!!!!!!!!!!!

Oj, kobitki, kobitki... Bierz się w garść, Bliźniaczko!
Jesteś młodą kobietą i masz w sobie potencjał, żeby coś osiągnąć. Masz też w życiu różne role - nie jesteś tylko i wyłącznie "czekającą na niego". Wyjdź z przyjaciółmi, zapisz się na kurs, weź rower/idź pobiegać, zrób coś ze sobą poza domem, bo inaczej naprawdę zwariujesz!
Kiedy mężczyzna nas poznaje, widzi osobę z zainteresowaniami, pasjami, własnym życiem i marzeniami. I z całą pewnością nie chce, żeby taka pasjonująca dziewczyna zamieniła się w jego cień czy kobietę całkowicie zależną od tego, co się w jej związku dzieje. Coś idzie nie tak, ale nie możesz nic z tym zrobić? OK, przeczekaj, może właśnie czas sprawi, że poczujesz się lepiej - ale w międzyczasie pamiętaj, że masz masę innych spraw na głowie, których nie wolno Ci zaniedbać.

Kiedyś ktoś powiedział mi najprawdziwszą rzecz na temat różnic damsko-męskich, jaką w życiu słyszałam:
Kobieta jest jak okno. Jeśli cokolwiek w jej życiu pójdzie źle, to jest jak uderzenie młotkiem - leci od razu cała szyba. Z kolei mężczyzna jest jak witraż - nawet, gdy coś się posypie, to tłucze się jedna szybka, a pozostałe wciąż stoją nietknięte, więc konstrukcja się trzyma. Dlatego kobiety przeżywają mocno najmniejszą pierdółkę, podczas gdy facetowi świat nie zawali się w jednej chwili.
I myślę, że każda kobieta powinna w miarę możliwości dążyć do tego, żeby być właśnie takim witrażem - pamiętaj, jeden element się schrzanił, pozostają inne

yvette dzięki podbudowałaś mnie oj czeka mnie dużo roboty, żeby być takim witrażem,

szirina no to razem mykamy po witrażowowe zwycięstwo powodzenia i pozdrawiam Was Kobitki, jak dobrze, że jest te fajne forum i osoby które rozumieją i pomagają.

Takie światełko w tunelu jesteście dziekuję Wam.

nawet jakbyśmy chciały to w pełni witrażem nie będziemy może po części ale reszta to będzie szyba tak już chce natura takie są kobiety

jest ok.

Może właśnie dlatego zawsze się zastanawiam, czy warto być zbyt wylewnym w wyznaniach na temat swojej przeszłości. Mam mieszane odczucia, bo z jednej strony wiadomo, że szczerość przede wszystkim, ale z drugiej "Czego oczy nie widzą..." a w tym wypadku "o czym głowa nie wie tego sercu nie żal".
Mojemu byłemu M. powiedziałam o sobie naprawdę chyba wszystko, nawet to, czego się w gruncie rzeczy wstydziłam i z czego nie byłam dumna, on też raczej nie miał przede mną tajemnic.
Z kolei przy R. nie czuję potrzeby poruszania tematu przeszłości. Może to się bierze z tego, że popełniłam w życiu kilka błędów, które chciałabym uchować od jego oceny - na przykład naprawdę nie chciałabym odpowiadać na pytania "Ilu partnerów miałaś?" (choć nie przekroczyłam nawet 10) itd.
Gdzieś tam coś mówi mi, że mój R. ma podobne odczucia i dlatego nie dąży do tego, żeby wiedzieć. Oczywiście, gdyby mnie zapytał, raczej zdecydowałabym się na szczerość albo po prostu nie podjęłabym tematu, więc nie chodzi o kłamanie, ale... Wolę, kiedy on nie pyta i sama staram się trzymać babską ciekawość na uwięzi.

Właśnie u mnie to jest tak, że jeśli już mam jakieś wątpliwości co do obecnego związku, to biorą się one z nieświadomych porównań do poprzednich. Obecny związek jest zupełnie inny niż ten, który zakończył się pół roku temu i mam chyba w sobie taki lęk, że "inny" będzie oznaczało "gorszy".
Oczywiście, wiem, że powiecie mi: przeszłość to przeszłość, tak nie wolno... Pracuję nad tym, ale różnie z tym bywa.

Bliźniaczko ta piosenka Maryli Rodowicz naprawdę mi się spodobała! wklejam tekst żeby dziewczyny które jeszcze nie słyszały mogły choć przeczytać jak to bardzo znajomo brzmi...

Na odległość

Ona tu a on tam
Krucha miłość między nimi
Głupi żart zrobił los
Że rozdzielił właśnie ich

Byli jak z rzeką brzeg
Jak cytrynka z Tri Martini
Choć co dzień dzwoni on
Tylko listy pachną nim

Na odległość kochać uczą się
Na odległość pragną się przez sen
Na odległość kochać uczą się
Wypijmy za nich krople łez

Byli jak dłoń o dłoń
Oddychali sobą i myśleli
"Oto są światy dwa
Które odnalazły się"

Żyją tak jak za szkłem
Los przed nimi kilometry ściele
Jeszcze rok jeszcze dwa
Spójrz tak szybko płynie czas

Na odległość kochać uczą się
Na odległość pragną się przez sen
Na odległość kochać uczą się
Wypijmy za nich krople łez

Skrawki słów resztki serc
Rozbitkowie z różnych wysp
Tylu ich jest tyle nas jest
Nieparzystych - nie wie nikt