zostałem sam nie radze sobie z tym

cześć a coraz lepiej mam pozytywne myśli

wczoraj rozładowałem emocje ,musiałem wyjść z domu a teraz strasznie chce mi się pić wodę

Arku.Alkochol jest najgorszym wyborem,zakujesz sie,na pare godzin zapomnisz,ockniesz sie,dobijesz klinem,niczego to nie zmienisz,pogarszasz jedynie Swoja sytuacje psychiczna,tracisz wiele w otoczeniu najblizszych,tracisz kase i zdrowie,wciagniesz sie,stracisz prace,przyjaciol,obudzisz sie z reka w nocniku-w czarnej dupie.Bez sensu akt rozpaczy kompletnie nie leczacy rozgoryczenia,poglebiajacy go, na fali nadchodza mysli nawet o samobojstwie-kretynskie.Ogarnij sie.Nie odpisuj latwo powiedziec,nie mnie,zostalem porzucony jak smiec po 6 latach zwiazku bo wydrenowalem konto zycia z wieloma zerami dla kobiety.Kupilem 2 skrzynki Finlandi,zaszylem w domu,nic to nie zmienilo poza tym ze nie pamietam kilkunastu dni zycia.Trzym sie jak przystalo na faceta z jajami.

Arek, od czasu do czasu każdy może się napić. Jednak pamiętaj, że alkohol tak samo pomaga w rozwiązywaniu problemów, jak i mleko Z tym, że uzależnienie się od mleka jest o wiele zdrowsze

Najlepsze co teraz możesz zrobić, to odnowić znajomości, ewentualnie zawiązać nowe
Nie ma co siedzieć i rozmyślać, trzeba wziąć sie w garść i zacząć wszystko od nowa.
Wstydzić się nie ma czego, bo taką historie jak Ty niejeden przeżył, i nie jeden jeszcze przeżyje.
Plusem całej sytuacji jest to, że teraz po tym doświadczeniu będziesz wiedział jakich błędów nie popełnić w przyszłości.

już zacząłem porządki w swoim życiu ,i wiem już że nie jest łatwo

wiem dobrze o czym mówisz i wiem jak się czujesz ,samotność to straszna rzecz ale być z kimś na siłę czy warto

To znak że ją kochasz a ona ciebie - też (tak czuję)...może powalcz o tę miłość. Nie ma nic bardziej urzekającego niż "starający sie facet".

i znów dzwoni co mam zrobić

NIE ODBIERAC !!! OLEJ JĄ ..NIECH DZWONI .BĄDŻ W KOŃCU FACETEM Z JAJAMI.. czy do Ciebie trzeba przemawiać dużymi literami ?????????????????????????

Nie musisz wyłączać , ale nie odbierać to różnica.. Trzymaj się, dasz radę....

Ja na Twoim miejscu, nie byłabym ciekawa.
To co ona chce, na pewno nie będzie dla Ciebie niczym dobrym.

Albo do swojego obecnego faceta.
To on jest po to aby jej teraz usługiwać.
Nie Ty.

To niech szuka kolejnego.
Bo mam nadzieję, że Ty nie jesteś chętny na "powrót do służby"...

Arek, ale jak możesz nie dać rady, nie dawać z siebie robić niewolnika?
Przecież to łatwy wybór... "pogonić dziewuchę na bambus"
Innej dobrej opcji nie ma.

Arek, "mam nadzieje" to zła odpowiedz.
Dobra byłaby "WIEM"

Nooooo...nareszcie Arku
Tak trzymać!
Każdy z nas ma prawo do szczęścia, a przede wszystkim do szacunku.
Jeśli między dwojgiem ludzi nie ma szacunku, zrozumienia, oparcia i zaufania, to nie ma mowy tu o związku i miłości.

ale ona jest uparta postanowiła mnie nawiedzić ,napisała tak w esmesie,na szczęście nie zna mojego nowego adresu

ja muszę odkopać samochód ,bo u mnie cały czas pada śnieg, potem jakieś zakupy i będę cały dzień leniuchował pierwszy raz od miesiąca

Arku zastanawiam się czy gdyby nie motywacja Margolinki wczoraj to czy nie odebrałbyś tego tel od byłej bo np Twoja ciekawość przewyższyłaby to postanowienie ignorancji jej.
Ona chyba łatwo nie odpuści ale nie daj się zwieźć choćby nie wiadomo co mówiła i pisała...bo tylko jesteś do czegoś tam potrzebny i znów Cię kantem puści. Chyba masz już świadomość tego co?

A dzisiaj jak będziesz leniuchował to tam za bardzo nie zadręczaj się myślami o niej,bo wiem jak to jest gdy nie ma się zajęcia. Różne rzeczy do głowy przychodzą.

Arek, jesteś chłopaku na dobrej drodze, drodze do normalnego i szczęśliwego życia
Pamiętaj, jak dziewczyna Ciebie nie szanuje, a sama szacunku wymaga...to nie jest warta Twojego zaangażowania.
Wzajemny szacunek i szczerość, to podstawa każdego związku...nawet przyjaźni.

Będziesz potrafił. Jak spotkasz tą właściwą osobę, to ona będzie potrafiła wzbudzić Twoje zaufanie swoim zachowaniem wobec Ciebie.

i znów mam gonitwę myśli,co by było gdyby...........kiedy ta udręka mi przejdzie kiedy zacznę żyć normalnie najgorsze są wieczory ale jest też sukces nie odbieram telefonów

ja się meczę ponad pół roku

mam nadzieje

widzę że nikt niema czasu żeby pogadać

pogoda rzeczywiście jest nie ciekawa, ale da się przeżyć ,u mnie pod warszawą pochmurno i 0 stopni

Zastosuj się do tego - metoda 34 kroków przeznaczona dla małżeństw/ par w kryzysie:
1. Nie śledź, nie przekonuj, nie proś i nie błagaj.
2. Nie dzwoń często.
3. Nie podkreślaj pozytywnych elementów związku.
4. Nie narzucaj się ze swoją obecnością w domu.
5. Nie prowokuj rozmów o przyszłości.
6. Nie proś o pomoc członków rodziny.
7. Nie proś o wsparcie duchowe  - z tym bym trochę polemizował jeśli ktoś Nas faktycznie i szczerze wspiera.
8. Nie kupuj prezentów.
9. Nie planuj wspólnych spotkań.
10. Nie szpieguj jej. To cię zniszczy. Jeżeli chcesz to zrobić dla spokoju umysłu, wynajmij profesjonalistę.
11. Nie mów ?Kocham Cię?.
12. Zachowuj się tak, jakby w twoim życiu wszystko było w porządku.
13. Bądź wesoły, silny, otwarty i atrakcyjny.
14. Nie siedź i nie czekaj na żonę ? bądź aktywny, rób coś, idź do kina, wyjdź z przyjaciółmi, itp.
15. Będąc w kontakcie z nią (jeżeli to ty zazwyczaj rozpoczynasz rozmowę) postaraj się mówić jak najmniej.
16. Jeżeli zawsze pytasz, co robiła w ciągu dnia twoja żona, PRZESTAŃ PYTAĆ.
17. Musisz sprawić, że twój partner zauważy w tobie zmianę i zda sobie sprawę, że jesteś gotowa żyć dalej, z nim lub bez niego.
18. Nie bądź opryskliwy czy oziębły ? po prostu zachowuj dystans i obserwuj, czy twój partner zauważy i, co ważniejsze, zda sobie sprawę, co traci.
19. Bez względu na to jak się DZIŚ czujesz, pokazuj jej jedynie zadowolenie i szczęście. Niech widzi osobę, z którą chciałby być.
20. Unikaj wszelkich pytań dotyczących związku do chwili, gdy Ona zechce o tym rozmawiać (co może potrwać jakiś czas).
21. Nigdy nie trać kontroli nad sobą.
22. Nie okazuj zbytniego entuzjazmu.
23. Nie rozmawiaj o uczuciach (to tylko wzmacnia te uczucia).
24. Bądź cierpliwy.
25. Słuchaj tego, co naprawdę mówi do ciebie ona.
26. Naucz się wycofać w chwili, kiedy chcesz zacząć mówić.
27. Dbaj o siebie (ćwicz, śpij, śmiej się i skoncentruj się na pozostałych elementach swojego życia).
28. Bądź silny i pewny siebie; naucz się mówić cicho i spokojnie.
29. Pamiętaj, że jeżeli zdołasz się zmienić to twoje wszystkie KONSEKWENTNE działania będą mówiły więcej, niż jakiekolwiek słowa.
30. Nie pokazuj rozpaczy i zagubienia nawet w sytuacji, gdy cierpisz najbardziej i jesteś zagubiony.
31. Rozmawiając z nią, nie koncentruj się na sobie.
32. Nie wierz w nic, co słyszysz i w mniej niż 50% tego, co widzisz. Ona będzie wszystko negowała, ponieważ jest zraniona i przestraszona.
33. Nie poddawaj się bez względu na to, jak jest ciężko i jak źle się czujesz.
34. Nie schodź z raz obranej drogi.

Nie ujawniaj się Jej z tą metodą, że ją znasz... bo jak dobrze je poczytasz i zrozumiesz, to one są skierowane na Ciebie i zmiany w Tobie a nie do Niego czy też o Nim. Poza tym te pkt nie są po to by przełamać niechęć partnerki/partnera do ratowania związku, tylko o pokazanie Twojego szacunku do samego siebie, kreowania nowego, lepszego 'ja'.

Pozwoliłam sobie wkleić z innego wątku.Często Bags ją przytacza, sama sądzę, że metody godne zastosowania w pewnych sytuacjach.
Miłego dnia życzę

dzięki

To teraz krok po kroku i do przodu
A dziwisz się Arku że po wspólnym zamieszkaniu posypało się? Bo ja nie. To standardowy scenariusz,wtedy każdy pokazuje swoją prawdziwą twarz,jaki jest na co dzień,jak można na tej osobie polegać. Twoja była dała plamę na całej linii...
Ja przekonałam się że np.muszę sobie sama kran naprawić,biegać do sąsiada gdy łazienkę zalewa,załatwiać wszystkie sprawy związane z mieszkaniem,myć samochód,nie dzwonić gdy nie wracał na noc...itp itd

Czasami związek potrafi zmęczyć Ciebie też na pewno wypompował psychicznie a może i finansowo i to co było piękne i zapowiadało się świetlaną przyszłością odeszło w niepamięć. Ale masz święty spokój od fochów

I poznasz kogoś i zaufasz bo trafisz na osobę która będzie tego godna. Dajesz dużo z siebie i kiedyś to powróci do Ciebie

to dobrze i tego się trzymaj, ja dałam kolejną szansę, gdy mąż prawie 1,5 roku nie mieszkał z nami i nie mogę sobie tego wybaczyć, jaka byłam głupia i naiwna...

pewnie bym pogadał z nią , tylko już z doświadczenia wiem że się jej nie wieży ,nie raz mnie okłamała ,teraz wszystko wychodzi ,kłamstwo ma krótkie nogi