zostałem sam nie radze sobie z tym

dostałem esemesa od mojej ex ,ale nie typu że ma problem albo coś chce ,tylko że zrozumiała że była zaborcza że zrozumiała jak mnie traktowała ze rozstanie to jej wina że się zmieni i ze by spróbować jeszcze raz i żebym to przemyślał ,mam pytanie czy kobieta morze sie zmienić swój charakter czy to tylko akt desperacji i mydlenie oczu , jeszcze jakieś pól roku temu to od razu bym do niej poleciał a teraz jej nie ufam nie wiem co do niej czuje , a z resztą to ja już nie ufam nikomu , ten esemes od niej mnie przybił
i dwa razy do tej samej rzeki sie  nie w chodzi i nie bawem dostane od niej wiadomość ze bym coś jej załatwił

Witam wszystkich Dzisiejsza noc była ciężlka Co chwilę się budziłem, csły czas mi się śniła ale damy rady

Co u Was słychać?

Hahahah zabawne już o tym nie myślę, wczoraj spaliłem nasze zdjęcia i wystawiłem naszyjnik na aukcji który jej kiedyś kupiłem. Dzisiaj wyrzucę jeszcze koszulkę którą mi kupiła.

ja bym chciała, żeby mój były zrozumiał swój błąd i wrócił, a nie nie odzywał się i udawał, że nie istnieję......... zyczenia wyslal, nie wysilil sie, typowe zyczenia.

ja bym chciala dostac takiego smsa, ale wiem, ze nie dostane....

Kiedyś dziadek powiedział coś takiego:

Miłość oznacza dawanie szans, gdy te się już wyczerpały.

Podziwiam że masz jeszcze chęci do tego związku. Ja bym nie potrafiła wybaczyć zdrady choćby się słaniał i płaszczył przede mną obdzierając błagalnie ze skóry...
Żyć ze świadomością że robił z kimś to czy tamto...nie nie dałabym rady.

Zależy w jakim sensie... Czy to jedna strona uważa że jest to przeznaczenie czy ni stąd ni zowąd spada na oboje uczucie które trudno wytłumaczyć.
Chyba wszystko zależy od sytuacji w jakiej to przeznaczenia miałoby mieć miejsce. Może jest to tylko taki szczęśliwy stan ducha w którym tłumaczymy sobie to co nas spotkało...nie wiem no bredzę   

Budując to wszystko jesteśmy jak murarz. Bloczek po bloczku murujemy to wszystko. Jest to bardzo trudne, wiele sił i potu na to tracimy. A przychodzi dzień kiedy to wszystko się burzy, samo z siebie i nic nie jesteśmy w stane zrobić. Za dużo bałaganu jest po tym wszystkim i potrzeba czasu żeby to wszystko uporządkować i ewentualnue zacząć budować na nowo, co bie jest takie łatwe.

Może jestem aż za bardzo uczuciowym facetem ale myślę, że czasami warto jest naprawiać. Tak jak kiedyś usłyszałem to mądre zdanie "Miłość polega na dawaniu szans wtedy kiedy wyczerpał się ich limit".

ja sie nie uwazam za wyjatkowa osobe, jestem po prostu szczera i chcialam byc z nim i sprawiac mu radosc z kazdego dnia. nikt nie byl wazniejszy.

mysle, ze tez problem tkwi w tym, ze oni nie chca szans. wygodnie im bez nas. nie zalezy im na nas. a my utwierdzeni w swojej niewyjatkowosci nadal chcemy im udowodnic ze zaslugujemy na ich uczucie.

ja sie nie boje samotnosci, nie boje sie budowac tego mojego nowego swiata. boje sie, ze juz nigdy go nie bede mogla kochac...

ładnie tak po za moimi plecami dyskutować wyczuwam spisek ha ha ha ha ha

arkadiusz3103 - napisałeś, że mija rok od rozstania. Powiedz mi co robiłeś przez ten rok, aby móc o niej zapomnieć ? Rok to moim zdaniem dużo czasu, aby się "wyleczyć". Sama byłam w 4 letnim związku i po roku było okej.

tak tylko że przez 7 miesięcy  od rozstania pracowaliśmy w jednej firmie ja prace zmieniłem 4miesiące temu

Arek
Myślałeś o zmianie numeru tel lub zablokowaniu Jej w Twoim jeśli np.masz smartfona?.Są apki które blokują wszystkie niechciane numery.Tworzysz tzw.czarną listę i po sprawie.
Blokada obejmuje połączenia a także smsy,mmsy.

zmiana numeru nie wchodzi w grę a blokowanie numeru też nie bo wtedy bedzie mnie nękać swoją osobom ja ją znam lepiej niech se pisze ja już tego i tak nie czytam a jak zablokuje nr to po rodzinie bedzie dzwonić

ja już się z tego śmieje a dzień bez esemesa od niej dniem sdraconym ha ha

co już se wszyscy poszli

Przeczytałam cały ten wątek i....muszę przyznać, że uzależniłam się. To forum otworzyło mi oczy - przede wszystkim godność !!!!! Podziwiam was za siły. Ja dopiero trzy dni nie odzywam się do kogoś kto mnie zniszczył. A zamierzam oderwać się od niego na wieki

Z jednej strony kłótnia w te święta uświadomiła mi jak ten człowiek mnie niszczył - wyśmiewał, olewał, zostawiał, wykorzystywał i... strasznie mi wstyd tego, że przez trzy lata prosiłam, żeby wracał, błagałam, przepraszałam za coś czego nie zrobiłam, czekałam, dawałam z siebie za dużo. I czuję... dziwną euforię z tego powodu, że nie odpisałam mu na wiadomość i ucięłam to. Niestety po trzech latach męczarni stało się coś złego - przestałam mieć siłę, żeby wychodzić z domu.
Z drugiej strony mam lekkiego wieczornego doła, jestem zmęczona tym dniem i w zasadzie zastanawiam się czemu jeszcze się nie odezwał. Jednak jestem w 100% pewna, że to koniec. Wiem, że to jedyny sposób, żeby odzyskać swoją godność, zacząć wychodzić z domu. A czytanie waszych rozmów, porad mnie niesamowicie wzmacnia.

Tak! Właśnie to jest niesamowite dowiedziałam się, że honor, szacunek do siebie i podniesiona głowa są bardzo ważne. A gdy to tracimy - NI JESTEŚMY JUŻ ATRAKCYJNI DLA NIKOGO!

Jednak mój były bardzo obniżył moją samoocenę. W wyniku tych przeżyć boję się wychodzić z domu, dla mnie jest to za duży wysiłek, boję się ludzi, a najbardziej, że go spotkam.
Jakaś rada?

ile Ty masz lat żeby się bać , jak go spotkasz bądz obojetna

Boję się, bo a) jest bardzo wredny, a ja jeszcze nie byłabym na tyle silna, żeby mu coś odpowiedzieć b) będzie mi ciężej - gdy się uśmiechnie, gdy przejdzie obojętnie czy  gdy przeprowadzimy jakąś rozmowę i tak będzie ciężej.

Wow, podziwiam Twoją siłę, ja bym pewnie nie poszła do pracy, wylaliby mnie. Nie korci Cie, żeby do niej napisać lub się tak tylko umówić na rozmowę czy na kawę?

jak bym skoczył z pałcu kultury i przeżył to tak ,a takie spotkanie zskończyło by się jakąś prożbom z jej strony typu umyj mi samochód

arkadiuszu widzę że jesteś tu na forum obecny a ja bardzo w tej chwili potrzebuje kolegi czy zechcesz mi poświęcić trochę czasu?wiesz bo czytałeś moj post rozstałam się z mężem tydzień temu.i zaczynają się jazdy z jego strony jutro pewnie przyjedzie i skończy się jak zwykle awanturą.proszę powiedz jak to widzisz. On przez całe wspólne 8 letnie życie nie interesował się rachunkami od tego byłam ja mam dzieci z poprzedniego małżeństwa których on nie cierpi twierdzi że ożenił się ze mną a nie z moimi dziećmi.moje dzieci mnie lekceważą wiele razy, słabo się uczą 3 gimnazjum,sam miałeś 16 lat jak to nastolatki komputer i leżenie do góry kołami przed tv-ulubione zajęcia, gonię do nauki i obowiązków domowych jak tylko mogę.Mąż twierdzi że skoro dzieci mają mnie czasem w nosie to on pomagał mi nie będzie.Jest uzależniony od kompa i oglądania gorących lasek ma na facebuku czy nk po100 a kolekcja porno to już tragedia nawet policja zrobiła mu zdjęcie na jakiś zakazanych stronach które w nocy oglądał.ja czasem jak już nie mogłam wytrzymać sięgałam po wino i kończyło się awanturą że jestem alkochliczką...a nie jestem.nie mogę na niego liczyć w niczym a jutro zrobi mi awanturę że to on jest pokszywdzony   boję się jutra często mi groził że narobi mi brudu w pracy...i t p jak się zachować żeby nie wybuchła awantura napisz coś

Jezu mam tak samo. Uzależniłam się od tego forum. A najlepsze jest to, że co czytam wątek to dochodzi nowych stron i nie jestem jeszcze na bieżąco.
Też miałam problemy ze swoim związkiem. Możesz wejść na mój nick i poczytać mój temat:)

No to coś mamy wspólnego. Mnie rzucił jak byłam za granicą u ojca, żeby zaopiekować się nim po operacji. Rzucił mnie przy ojcu w drugim pokoju
Przykre, jeśli masz kogoś kto nie może Ci pomóc, a wszystko jest na Twojej głowie. Wtedy "ta" osoba nie jest tą pierwszą do której byś zadzwonił.
A przez ten rok nie miałeś nikogo ? nie spotykałeś się?

nie umiem odpowiedzieć kwiatuszku .Ta miłość jest jak nałóg jak ,,miłość,,narkomana do prochów.Nic mi nie daje ,same kłótnie,najczęściej o dzieci czuje się za niego odpowiedzialna.jest chory na epilepsje.I chyba nawet nie wiem jak wygląda normalne życie z normalnym człowiekiem.Może przywykłam że wciąż się kimś zajmuje ,troje dzieci wychowałam sama .Wyprowadził się do matki i teraz mi pisze że jest chory tak że nie może wstać z łóżka,Znów wychodzę na potwora...a ja przez ten tydzień to k...a tańczyłam po dyskotekach...napal w piecu zajmij się chorym synem ugotuj narąb drzewa...e t c mną się nikt nie przejmuje

ano sama jestem i nie jest żle ruszam z otworzeniem zakładu fryzjerskiego jestem tym podekscytowana mam nadzieję że utrzymam z zakładu dom i dzieci i w końcu o siebie zadbam.tylko teraz tak mi ciężko na sercu wiem że to musi potrwać najgorszy jest żal i te głupie nadzieje na to jak mogłoby być....gówno prawda nie mogłoby być ale człowiek jest durny sam się wykańcza takim myśleniem.każda piosenka jest o nim ...łzy tuż tuż, żeby były tabletki na bycie suką to bym wzieła kilka

dziękuje że jesteś .esencja prawdy .W sobotę podpisuje umowę najmu.

dzieci już są samodzielne zacznij żyć trochę dla Siebie a taki mąż to zbędny bagaż ,i nie chodzi o to że jest chory ,tylko dzieciny a po co kolejne  dziecko ,przecież nie jest Twoje a gdzie ten salon ,mam nadzieje na zniżkę

puławy woj lubelskie a co zniszka dla forumowiczów 100procent  plus kawa i ciasteczka

cześć wszystkim  już weekend ,morze z kimś dziś mi uda się pogadać do póżnego wieczora

naprawdę nikogo niema