Disney jest odpowiedzialny za moje wysokie wymagania co do mężczyzn :)

W tym wieku tez byłam taką idealistką

No.... ksiądz proboszcz też mi to mówił

Książę to ma BYĆ, a nie się stać.

Chyba jasne , że żartowałem?

Ludzie naprawdę sądzą, że wszystko powinno dziać się samo, i odchodzą gdy nie czują motylków.

Masz przepis na ponowne zakochanie? To chyba niemożliwie trudne bez świadomej decyzji.

Jesteś jedną z tych co ma wysokie wymagania a sama od siebie nic nie daje ? Jestem facetem i też mam wysokie wymagania wobec kobiet a po tym co piszesz to powodzenia w łudzeniu się życie to nie bajka.

No naprawdę, marchewka ma tak wysokie wymagania, że łomatkokochana! Panowie, to, że Wam się nie chce/nie możecie dać tego, co dziewczyna chce, to nie znaczy, że inny się taki nie znajdzie

Tak zapewne się stanie.
Czy dzięki temu uzyskasz gwarancję, że tak właśnie będzie?
Czy sama możesz dać gwarancję?

oczywiście, że nie mogę dać gwarancji, że tak się nie stanie! ze swojej strony mogę jednak zapewnić, że ja się o rozwód starać nie będę, bo jest to niezgodne z moją wiarą... zresztą tu nawet nie chodzi o Boga... jeśli się coś obiecuje, to powinno się tej obietnicy dotrzymać. Zwłaszcza, że w przypadku małżeństwa, tylko i wyłącznie od nas zależy jak ono będzie wyglądać. To nie jest przypadek śmiertelnej choroby, gdzie matka obiecuje dziecku, że wszystko będzie dobrze, skoro nie od niej to zależy, czy dziecko wyzdrowieje czy nie. Ale traktowanie małżeństwa jak loterii? To po cholerę ta cała feta, wesela na 150 osób, skoro małżonkowie nic sobie nie robią z tego co przed chwilą zrobili. Ślubuje się miłość, wierność. Gadka o odkochaniu się mnie nie przekonuje, sorry.

To co mnie jakoś osobiście dotyka w odniesieniu do tematu tego wątku, czyli to co ja wynoisłam z romantycznych historii, powieści, komedii romantycznych to taki pewnien niedosyt i pragnienie aby mężczyzna starał się o kobietę, zdobywał ją... (oczywiście mówimy tu o realnych oczekiwaniach). Aby mężczyzna był świadomy swoich uczuć jakimi darzy kobietę i tym samym umiał  zdobyć ukochaną kobietę.

A teraz o romantycznych uniesieniach, fikcji, która się tak podoba.
W filmach, powieściach itp. kobieta jest niekiedy niedstępna, nawet czasem zimna, nawet może być nieco wredna i dziwaczna, a i tak znajduje tego swojego kochanego, który kocha ją taką jaka jest. Męczyzna jest nią oczarowany pomimo jej dziwact, niedostępności, śmieszności. Nawet więcej, te niektóre uwidocznione cechy kobiece stają się dla niego czymś fascynującym, kocha daną kobietę za jej autentyczność, charakterek, inność... I co ważne facet - bohater tych romansów nie zraża się tym, że musi się wysilić, że niekiedy musi przebić się przez jej "skorupę" aby do niej dotrzeć. Jest odważny i nie użala się nad sobą, nie potrzebuje aby to kobieta go niańczyła i pokazywała mu, że jest wspaniały. Bohater tych powieści wie, że jest atrakcyjny. Nie potrzebuje dopieszczenia. On szuka i pragnie kobiety, którą chce kochać i szuka w niej autentyczności. Chce aby ona była dla niego partnerką, z którą będzie mogł dzielić codzinność, będzie mógł pogadać o tym co się wydarzyło w ciągu dnia, o ważnych i nieważnych sprawach...

Te romantyczne powieści powodują, że kobieta chce widzieć, że facet jest dla niej w stanie zrobić niemalże wszystko.... Chce widzieć, że nawet jak będzie ona pozornie dla niego wredna i będzie próbowała go odrzucić to on i tak będzie ją bardzo kochać i jak rycerz na białym koniu  przebije się przez jej złośliwowatość, która często jest tylko "zasłoną dymną", pewną fasadą mającą na celu ukryć kruchość i wrażliwość kobiety.

Jest to oczywiście trochę przerysowane ale mniej więcej taki obraz relacji damsko-męskich ukazują romantyczne powieści, historie itp.

I później to wszystko ma się nijak do rzeczywistości. Te marzenia rozbijają się w zetknięciu z rzeczywistością.

I kiedy kobieta potem spotyka faceta, którego musi kokietować, niańczyć, zabigać o niego to jest starsznie rozczarowana.

Gdyż często okazauje się, że facet jeśli jakkolwiek musi się wysilić w stosunku do kobiety to czuje się już zniechęcony na samym starcie zanim jeszcze zrobi jakiś krok w jej kierunku.
Faceta trzeba cały czas zachęcać, okazywać mu zainteresowanie aby on sam odwzajemnił się zainteresowaniem. Coraz częściej oczekuje się inicjatywy od kobiety, w momencie kiedy to  kobiety cały czas zniecierpliwione czekają na inicjatywę faceta.

A tak na poważnie, to Panom coraz mniej się chce aby coś zrobić, zadziałać.

Gdybyś się wysilił i przeczytał kilka postów więcej i z większą uwagą, wiedziałbyś, że marchewa chce sobie taką listę zrobić, a potem na forum ją zamieścić, żeby się inni mogli na ten temat wypowiedzieć i podpowiedzieć, czy jej oczekiwania już są chorobliwe, czy jeszcze niekoniecznie.
Też miałam w głowie listę oczekiwań i tego, co bym chciała tylko, że ja byłam świadoma pewnych głupot, które nawymyślałam i wiem, że jakby to wszystko opublikowała to wysłaliby mnie do wariatkowa ^^ Marchewa też ma swoją listę, ale nie potrafi do tego podejść dość obiektywnie. Lista oczekiwań nie jest listą wymagań, bo mogę oczekiwać, że mój przyszły wybranek będzie mnie np obsypywał różami w dni parzyste, ale jeśli tego nie będzie robił, to się nic nie stanie. Ale wymagam, żeby się mył i nie śmierdział i jeśli tego warunku nie spełni to już nie będzie moim wybrankiem. Lista oczekiwań, to jest to, co by się chciało mieć, a wymagań, to co być musi. Widzisz różnicę?

Moim zdaniem nie da się zrobić listy błędów jakich unikać, bo każdy jest inny i tego uczymy się na bieżąco. Owszem, są pewne znane i ogólne teorie, ale teoria, a praktyka, to dwie różne rzeczy.

Nie rozumiem, dlaczego wytykasz mi niekonsekwencję, bo na rozdwojenie jaźni nie cierpię, więc zarówno w początkowych poście sprzed paru miesięcy i tymi z dzisiaj pisałam jako ja, przez tych kilka miesięcy nie zgłupiałam... jak widać, w dzisiejszych czasach mamy ogromną tolerancję wobec zdrad i wygody życia  - co się będziesz męczył ze zrzędzącą jędzą, przecież możesz wymienić ją na lepszy model.

Bardzo proszę, ponownie!!!, o powrót co niektórych do meritum, bo urządziliśmy sobie wycieczkę w innym kierunku niż pierwotny. Rzecz ma się o pop kulturze.

Chciałbym aby każdy był w stanie odróżniać oczekiwania od wymagań. Smutne doświadczenie pokazuje, że to co na początku było oczekiwaniem, z czasem stawało się wymaganiem. A przypominanie o opcjonalności danego zachowania kończy się kłótnią i oskarżeniem o "niekochanie" i bycie samolubem.
Są uniwersalne błędy, których unikanie pozwala stworzyć dobry związek. Np wybranek nie może mieć nałogów, szczególnie tych, które mają natychmiastowy wpływ na jego/jej zachowanie(palenie tytoniu skraca życie, należy do innej kategorii). Jeśli chodzi o małżeństwo: bardzo destruktywne jest wyrażanie opinii, że mężczyzna jest idiotą, brak wzajemnego szacunku i dopuszczanie do tego, itp.
Disney nie jest bardziej odpowiedzialny za wysokie wymagania niż inni prezentujący idealne związki. Skupia się na okresie "zakochania", gdy człowiek ma zaćmienie mózgu, ignoruje okres prawdziwego życia, nie pokazuje jakie są problemy i jak sobie z nimi radzić.

Widać masz jakiś problem i bagaż doświadczeń. To chyba nie jest dobry wątek dla Ciebie. My tu sobie luźno gadamy i dywagujemy, marzymy o idealnych facetach. Wolno nam. I nie pisz, że idealni nie istnieją, bo istnieją, ale trzeba brać pod uwagę, że dla każdego "idealne" jest coś innego

Jaguar kurcze... no albo masz mega pecha, albo ta Twoja lista nie była taka szczerze prawdziwa, bo nie sądzę, ze jakby Ci się rudy tak strasznie nie podobał, to przecież Cię nikt do związku nie zmuszał

Jak dla mnie to można stworzyć sobie listę pewnych wymagań, które są dla nas niepodważalne. Szczególnie jeśli wcześniej wybieraliśmy niewłaściwych facetów łudząc się, że  z czasem się zmienią. Taka lista może pomóc trzymać się właściwego kierunku i nie dać się znów zwariować uczucią, czy też może pomóc nam w tym aby nie  ulec starym nawyką, które jak dotąd się nie sprawdzały.

Przykładowa lista:
- Nie ma sensu wchodzić w związek z kimś kto ma inny światopogląd od nas na istotne dla nas sprawy, co w rezultacie będzie powodowało miedzy partnerami rozłam, poczucie samotności, czy brak zrozumienia.
- Trzymać się z daleka od niedojrzałych facetów, którzy są egocentryczni i o wszystko mają pretensję, mają podejście roszczeniowe do życia.
- Unikać facetow z nałogami.
- Unikać facetów, którzy nie lubią towarzystwa, ludzi, którzy są wycofani... Szczególnie kiedy same lubimy ludzi, relacje są dla nas istotne, lubimy spotkania rodzinne itp.
- itp.

To samo może działać w drugą stronę czyli mogą to być też wymagania faceta wobec kobiety

Po prostu najlepiej poznać samego siebie i tym samym to co sami lubimy, kochamy, akceptujemy, a czego z pewnością byśmy nie mogły znieść. Zamiast też marzyć o tym jaki powinien być ten nasz facet powinnyśmy raczej patrzeć na to jaki rzeczywiście jest ten nasz facet.

Myslę też, że wymagania wynikają właśnie ze znajomości samego siebie, pewnych własnych doświadczeń, pewnej świadomości. Jednak nalezy pamiętać aby te wymagania były realne i aby nie skupiać się na pierdołach.

Natomiast lista, która ma dotyczyć oczekiwań na zasadzie, że ze swoim przyszłym, potencjalnym chłopakiem to chciałabym pojechać na wycieczkę zagraniczną, chodzić po górach itp., jak dla mnie nie ma sensu. To są jakieś nasze marzenia, zachcianki. Można sobie na ten temat pofantazjować ale robić listę? Takie rzeczy się po prostu robi jak się już z kimś jest, a nie planuje i tworzy jakiś gotowy scenariusz wydarzeń.

Lista oczekiwań to jak dla mnie taka lista przyjemnych zachcianek na zasadzie chciałabym aby mój facet kupował mi często kwiaty i czekoladki. Przyrzadzał kolację przy świacach. To wszystko jest miłe i tego my kobiety często chcemy, z pewnością nas to ujmuje, jednak najważniejsze jest to jakim naprawdę  człowiekiem jest ten nasz facet i jakie są jego prawdziwe intencje.
Szczególnie, że faceci, którzy np. tylko zaliczają panienki często potrafią być szarmancy, "romantyczni", tylko, że czasem to nic tak naprawdę nie znaczy.

Tylko akurat nie wyglad mnie w nim pociaga i nie z tego powodu zdecydowalam sie na slub z nim. Jest mily dla oka nie powiem ale to kompletnie nie moj typ.

Tylko ze zauwaz z 3 punktow o wygladzie mowil tylko jeden i to na dodatek ogolnie. Bo ze wzgledu na sam wyglad to bym sie z nikim nie zwiazala

A to nie wiesz tego bez listy!?

N4VV widzę, że czepiasz się dla samego czepiania. Lubisz to albo jesteś sfrustrowany!

Przeczytaj jeszcze raz co ja napisałam: "... Szczególnie kiedy SAME LUBIMY ludzi, relacje SĄ DLA NAS ISTOTNE, lubimy spotkania rodzinne itp."

Nigdzie nie użyłam słowa "NIE" w kontekście, że "NiE" lubimy spotakń rodzinnych, czy coś tam...

Zatem czytaj dokładnie, a nie to co chcesz przeczytać.

Po drugie wyjaśnię Ci dlaczego uważam, że ktoś kto lubi ludzi, spotkania rodzinne i relacje ze znajomymi może nie odnaleźć się w związku z facetem, który jest wycofanym samotnikiem, nielubiacym ludzi, stroniącym od rodziny  itp.

Sama miałam faceta, który nie lubił spotkań rodzinnych, był wycofany wobec ludzi. I myślałam, że pomimo tych różnic dogadamy się, wszystko się ułoży. Może myślałam, że wcale taki nie jest, albo, że to się w jakimś stopniu kiedyś zmieni.  I przyznaję, że było to dla mnie męczące i stawało się powodem niezgody między nami.

Gdyż nie było przyjemnie na każdej uroczystości rodzinnej być samej, gdzie wokół same pary, a Ty niby masz faceta ale na imprezie bawisz się sama. Nie jest fajne ciągle namawiać kogoś aby spotkał się w gronie znajomych i wysłuchiwać pretensji, że się tego oczekuje. Ty chesz poznawać nowych ludzi, dobrze się czujesz, że poznałaś fajne nowe osoby ale musisz wysłuchiwać narzekań faceta jakie te osoby według niego są beznadziejne, że on nie chce ich widywać.

To są wykluczające się potrzeby, które mogą stwarzać konflikty bo albo musisz rezygnować  z czegoś co lubisz albo masz poczucie, że drugą osobę zmuszasz do czegoś czego ona nie chce i w rezultacie nikt nie jest zadowolony.

Nie miałam na myśli faceta spokojnego, który jest samotnikiem ale mimo to nie ma nic przeciwko aby od czasu do czasu gdzieś wyjść w większym gronie, kogoś poznać, czy udać się na uroczystość rodzinną bo został zaproszony. Miałam na myśli raczej postawę skrajną - osoby, która faktycznie nie lubi ludzi, spotkań rodzinnych i jest w tej postawie zaborcza.