Disney jest odpowiedzialny za moje wysokie wymagania co do mężczyzn :)

Mam tak samo ;d

Nie wiem, jakoś tak naturalnie mi jest. Takie romantyczne (mimo wszystko nie lubię tego słowa, bo romantycy zawsze wzdychali do nie swoich żon :d ) sytuacje odprężają i dają coś fajnego

To ja z drugiej strony barykady stoję Mam nadzieję na trafienie dziewczyny, która będzie miała takie samo poczucie estetyki i emocji
Jakoś nie mam szczęścia w tej kwestii. Nie startuję na prawo i lewo do każdej, natomiast jak już spotykam jakąś, co choćby czyta książki i jest w miarę inteligentna, to się okazuje, że zakochana w kim innym.
Nie mam pojęcia co te dziewczyny ciągnie do tych facetów. Doprawdy nie wiem. Jedni idioci, a jak jest w miarę normalny to jest tak zwyczajny i nudny i bez zainteresowań, że ja na miejscu dziewczyny to bym chyba z mostu skoczył ;d

Od takich poszukiwań i starań wysiadły mi baterię. Zero efektu przez tyle lat. Aktualnie się znieczuliłem nieco. Nie mam siły aby na nowo starać się o jakąkolwiek dziewczynę i zabiegać o jej względy tylko po to aby odkryć, że mnie zaraz oleje ;d  Jak się trafi ta jedyna to poznam, bo wtedy wiele wysiłku nie potrzeba, wszystko idzie jak z płatka.

Coś jest w tych filmach i książkach przeróżnych. Natomiast uważam, że jest to pozytywne! Zaszczepia się w sercach jakieś poczucie wartości i honoru. No chyba, że zaczynają dominować filmy w "nowym duchu", gdzie zdradzanie się i skoki w bok są na porządku dziennym. Co jest akurat smutne.

Mam totalnie dość szukania.

Zdaję sobie sprawę, że im dłużej tym gorzej. Natomiast nie jestem w stanie wiele zdziałać. Nie będę działać jak desperat aby związać się z pierwszą lepszą, aczkolwiek większego problemu by mi to nie sprawiło
Gdybym chciał sobie "poużywać" to bez problemu. Natomiast wszystko się we mnie buntuje przeciwko upadkowi moralnemu.

Stąd można powiedzieć, że jestem singlem z wyboru, aczkolwiek nie swojego wyboru

Dziewczyny, które mi się podobały mają swoich facetów i tak to się toczy. Nie jestem specjalnie brzydki, i mam mnóstwo zainteresowań i trochę talentów. Totalnie więcej niż faceci, którzy mnie otaczają, natomiast nic mi z tego nie przychodzi, bo "serce" nie pozwala.
Już nawet ostatnio zauważyłem, że im bardziej byłem obojętny tym bardziej wzbudzałem zainteresowanie dziewczyn Kilka ostatnimi czasy nawet zaczęło mnie podrywać, czym byłem totalnie zaskoczony, bo raczej przez większość życia to ja się musiałem starać. Natomiast dziewczyny totalnie nie dla mnie. Nie chodzi nawet , że mam zbyt wysokie wymagania. Moje wymagania sprowadzają się jedynie do tego aby dziewczyna czytała książki i była w miarę inteligentna. Natomiast tamte nie były inteligentne ;d

I tak to się toczy. Przez ostatnie 3 miesiące przestałem być duszą towarzystwa, którą byłem, co się przekłada na brak jakichkolwiek perspektyw na związek. Jak już pisałem, zmęczyłem się szukaniem.
Ale jest plan awaryjny na życie... Nie bez powodu idę w kierunku Marynarki Handlowej
Nie mając do kogo wracać najwyżej będę pływać na naaprawdę długich kontraktach
Będę samotnym kapitanem, takim zepsutym przez życie, mającym kota i gadającą papugę, którą nazwę "Hektor" ;d

Od razu mi się stereotypy włączają.

Musisz być z dobrego domu Prawnik, sędzia, prokurator.... Tak się utarło, że prawnikiem nie zostaje byle kto

Ja to bym umarł w tomach ustaw i rozporządzeń. Próbując się doczytać choćby na temat niektórych podatków, tudzież rozporządzeń odnośnie żeglugi już czuję jak się coś we mnie broni
Swoją drogą to przed robotą za biurkiem właśnie zwiałem. W tej chwili mógłbym siedzieć i zarządzać stanem magazynowym, zamówieniami i sprowadzaniem towarów z zagranicy.
Na całe szczęście się wyrwałem

Może chociaż oszukam schemat życia, i nie będę biegać do pracy 8-16 mając perspektywę na 2 tyg urlopu w roku.
Mam perspektywę na nieco więcej wolnego czasu w ciągu roku Samotnie to samotnie, ale może chociaż nieco świata w wolnym czasie zobaczę.
Ewentualnie zostanę jakimś seryjnym mordercą gdy już całkowicie upadnę moralnie

Nieźle, że się dostałaś :d

Sama robota jak robota w moim przypadku. Nie raz może być bardzo ciężka, a i ze zwiedzaniem różnie w czasach obecnych, gdy statki rozładowuje się w ciągu 4h
Jedyna perspektywa to czas wolny, a to zależy od długości kontraktów jakie się wybierze.

Wracając do tematu, mi brakuje dobrych tradycyjnych obyczajów Tak aby widząc niezamężną kobietę, wiadomo było, że się nie puszcza na prawo i lewo. W obecnej sytuacji to nic nie wiadomo. Nie ma jakiś dobrych zwyczajów. Widząc dziewczynę, która wydaje się porządna, może się szybko okazać, że miała i sypiała z wieloma facetami. Co mi się w życiu zdarzyło ;d

Nie tak dawno, był jeszcze zwyczaj noszenia srebrnych obrączek. Ciekaw jestem czy ktoś z naszego pokolenia wie o co chodzi
Przypominam to sobie z odległego dzieciństwa jak moja ciotka nosiła srebrną obrączkę i pytałem jej o co chodzi

I weź tu człowieku startuj do kogoś Spinasz się na spotkanie, myślisz że może to akurat ta a wychodzi jak wychodzi. Żyć nie umierać...

Sam mam takie samo podejście do życia i muszę powiedzieć, że nieraz nie jest łatwo. Człowiek ma swoje ideały a jak widzi co się dzieje obok to myśli są różne. Jeszcze nie dałem się złamać. Ale kto wie jak długo jeszcze dam radę. Obawiam się, że może nadejść dzień w którym moja stopa postanie "po tej drugiej stronie", co będzie piętnem na moim życiu.

Chłopaki, pocieszyliście mnie, że jeszcze tacy jak wy chodzą po tym świecie, bo już myślałam, że tylko ja jestem taka nienormalna w kwestiach związków i z czekaniem na tego jedynego ;p no nic, wiosna się zbliża to i wszytko się wydaje radośniejsze, może to jest ten właściwy rok? a jak nie, to trudno, macie rację, że człowiek nie powinien się spinać

Dłuuugo się nie udzielałam już na tym forum, tylko je podczytuje ewentualnie ostatnimi czasy, ale jak przeczytałam ten świeży wątek, to uznałam że musze odpisać

Chcę wam tylko powiedzieć, a już szczególnie Panom, za pocieszenie mnie, że nie jestem jedyna taka chodząca po tym świecie, mająca swoje zasady (ktorych czasami inni nie rozumieja) i nie mogąca trafić na tego swojego (już nie mówię że od razu jedynego, ale chociażby potencjalnego) faceta
Może nie jest nas tak mało, jak się czasami wydaje....

Heh, mam tak samo jak Wy.
Takich osób jak my jest więcej ale w tym dzisiejszym szambie ciężko się odnaleźć.
Na szczęście/(nieszczęście) mamy internet i przynajmniej tak możemy się wesprzeć.

Może trzeba trochę poczekać, może potrwa to dłużej ale w końcu trafi swój na swego?

Choć w sumie ja np. mam 28 lat więc trochę już mi zleciało.
Komórki jajowe jeszcze się nie buntują, będą musiały jeszcze trochę poczekać na disneyowskiego księcia:P

Marchewa! Twój problem brzmi "nie oddam się byle komu".

Dlaczego to problem? Bo wszyscy inni oprócz twojego męża, tego jedynego, są "byle kim". Ale Ty nie wiesz który będzie twoim mężem. Aby wyjść za mąż musiałabyś go poznać bliżej. Ale przecież nie oddasz sie byle komu. Czyli nie poznasz męża. Dlatego problem jest z oddaniem się "byle komu".

Wniosek? Oddaj się byle komu... najpierw jedemu, którego pokochasz, potem drugiemu, trzeciemu i dziesiątemu. Któryś w końcu będzie fajnym przyjacielem na życie... ale on bedzie "byle kim" niestety... bo książęta są raczej w bajkach.

heh też kiedyś miałam wymagania, niczym książę z bajki, życie miało być sielanką,
ostatnio się śmiałam, bo jak zauważycie wszyskie bajki kończą się szczęśliwie na samym początku ich wspólnego życia, poza Shrekiem chyba w żadnej nie była pokazana rodzina:D:D:D hehe i jej oblicze., więc kto wie może książę od Śnieżki rozwiódł się z nią, a ożenił z Piękną od Bestii:P
niestety nie ma co idealizować, bo nie ma ludzi idealnych, choć Was w pełni rozumiem, bo marzy mi się taki związek, by mój parter zawsze w mej obronie stanął:D

Ręce opadają.
Właśnie kolego obraziłeś każdego na tym forum kto uprawiał seks więcej niż z jedną osobą, a już na pewno każdą która uprawiała go przed ślubem. Tak samo mówienie o przespaniu się z "byle kim" nie ma zbytniego sensu. Ten ktoś nie jest "byle kim" skoro ma się ochotę iść z nim do łóżka.

Kilka osób przedstawia się tu jako "czyste" osoby (przez czystość nie mam tylko na myśli błony biologicznie rzecz ujmując, tylko to poczucie wyższości, które objawia się chyba wraz z tym Waszym prawictwo-dziewictwem) , z głębszymi wartościami, nie zepsute światem doczesnym... poszukujące miłości niczym z Disney'a ,księcia na białym koniu , czy tam księżniczki w wieży strzeżonej przez smoka, gdy tak naprawdę to przydałby się zimny kubeł tolerancji, realizmu i kultury osobistej.

Ps. zajrzałam w ten temat z nadzieją ,że będzie on bardziej na "jaja", niestety rozczarowałam się widząc że to niestety jest na serio.

Jak dotąd nie napisałem słowa o szmaceniu się kogokolwiek po za mną. Nie implikuj mi czegoś czego nie napisałem.

Nie ma logiki w tym co piszesz. Do łóżka można mieć ochotę iść z kimkolwiek. Nawet z najgorszą, libijską ulicznicą z meliny w Bangladeszu.
To, że działa chemia, nie oznacza, że ten ktoś będzie od razu kimś ważnym.
Można mówić o przespaniu się z "byle kim" wszędzie tam, gdzie nie wiążemy się emocjonalnie. Dlaczego? -Bo traktujemy ludzi jak przedmioty. Jak zabawkę. Jak rzecz, której można użyć i wyrzucić... byle gdzie.

To nie wina filmów Disneya, romantycznych filmów czy książek. Problem polega na tym, że trzeba umieć oddzielić fikcję od rzeczywistości. Twoja historia przypomniała mi moją niegdyś dobrą przyjaciółkę, która miała podobne podejście jak ty, a nawet zakochiwała się w postaciach filmowych (i to w wieku 20 lat) tyle, że ona bywała w związkach, ale nie były one udane. Nie muszę chyba wspominać, jakie cierpienie dla niej się potem z tym wiązało. To już chyba lepiej tak jak ty, pozostać dłużej singlem.  Wiadomo, że życie nie wygląda tak jak film, a ludzie nie przypominają postaci z romantycznych opowieści, bo te postacie są zazwyczaj "czarno - białe", a ludzie  nigdy nie są w 100% dobrzy czy w 100% źli. Nawet w idealnych związkach bywa różnie i zdarza się w nich, że ktoś się na kimś zawiedzie czasem.
Ku przestrodze dodam, że moja przyjaciółka nieopatrznie wyszła nawet za mąż, bo chyba już była zdesperowana swoim wiekiem (ponad 30 lat) ale po trzech latach się rozwiodła. Teraz cieszy się znowu swobodą i chyba już sobie trochę odpuściła. Nie ma co szukać na siłę, a już tym bardziej szukać ideału. Ty nie jesteś idealna (jak wszyscy), to i mężczyzna nie będzie.

No właśnie, dla ciebie to jest już disneyowska miłość, a dla innej osoby nie.  Według ciebie twój mąż jest najlepszym z możliwych, ale dla innej kobiety już nie.  Zależy czego się oczekuje. Jeśli wyidealizujemy sobie obraz wymarzonego partnera i będziemy się kurczowo go trzymać, to nikt nie sprosta tym wymaganiom.

Przyznam, ze tytul watku mnie oglupil. Przez chwile myslalam, ze szukasz kogos w typie Kaczora Donalda albo Psa Pluto.

Co do powaznej czesci wypowiedzi - chyba warto nauczyc sie odrozniac fabule od rzeczywistosci? Dla wlasnego dobra. Bo jak zaczniecie snuc swoje wizje oparte na fabulach z Harlequinow to obawiam sie, ze pare osob sedziwego wieku w tej nieskalanej czystosci doczeka. A potem to juz mozecie sobie zeby w tynk wbijac, bedziecie niestety past the best before date, ze tak sobie to zamerykanizuje.

Marzenia niech sobie beda ale na miare realiow. A jesli codziennie wychodzisz z domu i rozgladasz sie za Ridgem Forresterem, Robin Hoodem albo Papajem:) no to ..hmm, ciezko to w polskich Wilkowyjach widze;)

Wlasnie sobie przypomnialam, ze moimi dzieciecymi "idolami" byli Janek Kos, Janosik (w Perepeczce moglabym sie kochac do dzis, gdyby nie utyl a potem zmarl), Winnetou, jacys kolesie z Tolka Banana i inne typy raczej awanturnicze;) O idolach popu nie wspomne:) Ciekawe jakby moje zycie wygladalo dzis, gdybym podswiadomie czy swiadomie szukala na swojego partnera czolgisty z ciupaga i pioropuszem oraz fryzura Limala, szwendajacego sie po ciemnych zaulkach stolicy z banda dzieciakow?;) Chyba dokonalabym dni swoich w bardzo czystym staropanienstwie.

Ja tam idealow nie mam, ale lubie manipulowac rzeczywistoscia, nie czekajac na faceta. Moj Luby i ja na poczatku znajomosci szlajalismy sie po barach i pieciogwaizdkowych hotelach, czasem decydujac by poleciec do Hiszpanii czy Wloch w ciagu minut. Tysiace funtow pozniej ciagle jestesmy razem, i chociaz teraz staramy sie z lekka oszczedzac na wiekszy dom, to ciagle szalejemy za soba!

Gorzej jak taka wielka miłość książkowa, filmowa się nie przydarzy, to co wtedy? Będziecie czekać całe życie na coś co nie nadejdzie. Każdy ma swoje wymagania, ideały...ale czasami nie warto tak bardzo trzymać się swoich zasad. Bo może Nas omijać wiele rzeczy w życiu:) A fakt, że media kreują takie "ideały piękna", piękne zgrabne mądre dziewczyny, przystojnych, dobrze zbudowanych mężczyzn ....ale zejdźmy na ziemię...;)

Pisałem to już na pewno raz, powtórzę kolejny. Ideałów nie ma. Nikt nim nie jest, wyobraź sobie jakby było nudno, wszystko byłoby przewidywalne.
Natomiast ideałem dla Ciebie będzie ten, który Cię szczerze pokocha, odda Ci serce, będzie się o Ciebie troszczył, starał by niczego Ci nie brakowało, byś czuła się bezpieczna i zawsze mogła liczyć na jego wsparcie. To taki, w którym Ty zakochasz się bez opamiętania, będziesz chciała z nim spędzać każdą wolną chwilę, będziesz dzielić swoje troski, całkowicie mu zaufasz. Ale nie ma róży bez kolców, nie zawsze będzie pięknie i kolorowo, czasem pojawi się jakaś kłótnia, trzaśnięcie drzwiami, postawienie na swoim. A waszym zadaniem będzie te wszystkie konflikty rozwiązać. Razem. Rozmawiać, rozmawiać i jeszcze raz rozmawiać.
Nie rozpatruj tego w takich kategoriach, że po jakiejś dacie spotkasz tego odpowiedniego. To tak nie działa. Spotkasz. Ale nic na siłę. Zajmij się czymś, to znaczy pasje, hobby, spotkania ze znajomymi, nauka. I nie oglądaj już tych filmów po tyle razy Obejrzyj coś nowego. Okazjonalnie sam coś takiego obejrzę ? znaczy jakiś romantyczny film, ale nie za często.
Odnośnie czystości, to indywidualny wybór. Ludzie idą ze sobą do łóżka z wielu powodów. To co, nie wolno się kochać jeśli nie mamy absolutnej pewności, że to ta jedyna/ten jedyny? To bez sensu. Jak jesteśmy z kimś kogo kochamy, to poprzez seks wyrażamy to uczucia, on pieczętuje związek. Nie chce stwierdzać, ze jak się z kimś nie pójdzie do łóżka to związek się rozpadnie, ale każdy ma do tego prawo. Ma prawo też nie iść. Wolny wybór.
Dobrze by było natomiast, by kobiety doceniły nasze starania. Mi na przykład odechciało się szukać i starać, mając w pamięci poprzednie niepowodzenia i zawody. To dla was robimy kolacje przy świecach, nastrojową atmosferę, obdarowujemy kwiatami, mówimy ile znaczycie. Absolutnie nie uogólniam. Po prostu zdarza się. Mi ewidentnie częściej niż rzadziej :-/

Allegra90, może i często się nie stara. Ale wiem po sobie, że jak chce, to potrafi. Byłem w czteroletnim związku, starałem się przez cały czas trwania, wymyślałem niespodzianki, zawsze znajdywałem czas byśmy jak najwięcej spędzali go razem, kochałem jeszcze długo po rozstaniu ? mimo, że nie było z mojej winy. Ale nie ważne. O co mi chodzi, to fakt, że jeśli facet spoczywa na laurach, po zdobyciu kobiety, to jest zwyczajnie leń wiadomo jaki. Nie sztuką się starać przez miesiąc, czy dwa ? do zdobycia, ale przez cały czas, a to już dla niektórych nie lada wyzwanie, nie warte zachodu, bo przecież jestem z nią, już ją ?mam?. A może warto by zabrać kobietę na randkę jak ze sobą jesteśmy? Zjawić się po nią po pracy i porwać na gdzieś, choćby na spacer, cokolwiek, ale zrobić coś nieprzewidywalnego. Zaskoczyć.

a odnawiajcie ;p od siebie dodam, że w moim życiu nadal nic się nie zmieniło, aczkolwiek mam ciężki okres na studiach, więc siłą rzeczy nie mam siły ani czasu na szukanie miłości ;p

A to dodam może tylko, że ostatnio wpadłam na pomysł, żeby sporządzić listę, czego oczekuję po moim mężczyźnie. Nie żadne cechy idealnego chłopaka, jak ma wyglądać, itd. Tylko dlaczego chcę być w związku. Do czego mi taka relacja z mężczyzną potrzebna Może to mi trochę pomoże oczyścić umysł.

Jak już ją napiszę, to może tu opublikuję i wtedy mi powiecie, czy jestem do reszty kopnięta, czy jeszcze coś ze mnie będzie.

Jestem romantyczką. Nic na to nie poradzę

No wlasnie to samo mnie zastanowilo.
Bo jak tu co poniektorych czytam co sa w podobnym mi wieku to sie zastanawiam gdzie ja albo oni byli przez cale moje zycie?
Byle czytala ksiazki i byla w miare inteligentna. Nosz kurcze podobnie myslacego goscia szukalam wiele lat temu i to co mi sie trafialo to czasem szkoda gadac
Czasem sama widzialam fajnego faceta, ktory przy odrobinie wysilku wyrwalby kazda panne; dziewice czy nie, modelke czy nie, blondynke, ruda czy czarnulke ale uganial sie za taka co to nawet jej przyjaciolki sie zastanawialy skad ona sie urwala?
Kapitan, marchewa spiknijcie sie. Moze wam sie uda

Bo w tym właśnie jest ambaras, żeby dwoje chciało na raz. Jak ktoś wymyśli uniwersalną metodę jak sobie z tym radzić to się zgłoście, do tego czasu uważam wątki pt. jestem samotna/ny za bezsensowne: nikt nie wie czemu niektórzy nie umieją znaleźć sobie kogoś choćby na miesiąc, a inni nie mają z tym problemu. Tak po prostu jest.

Próbowałam różnych rzeczy, ba... zapisałam się na do szkoły tańca, nawet ;p I znalazłam w niej fajnego partnera do tańca, ale nigdy się nie umówiliśmy po zajęciach ;p

Ale kochani, zbaczamy z tematu ;p nie chodzi o kolejny wątek typu: "jestem samotna, usycham z tęsknoty, nikt mnie nie kocha, buuuuuu:(((((" ;P Wróćmy do meritum ;p Nie uwierzę, że jak oglądacie filmy wymienione przeze mnie na początku, to nie mięknie wam serce i nie pomyślicie, też tak bym chciała, a jeśli jesteście w związku: "on też mógłby taki czasem być". Czy to złe, że chciałabym kogoś, kto by mi zapewnił atrakcje w stylu: pocałunek w świetle latarni a z nieba pada śnieg? ;p dobra, to takie moje osobiste marzenie, o którym kilka razy pisałam tutaj, że marzę co roku, żeby w następne Boże Narodzenie mieć kogoś ;p no ale co w tym złego? nierealnego? przecież ja nie oczekuję nie wiadomo czego, dramatycznych pościgów, żeby mnie dogonił zanim odleci samolot ;p czy coś równie dramatycznego... ja po prostu marzę o kimś, do kogo się w te święta będę mogła przytulić i pocałować go w cholerny grudniowy wieczór, kiedy zaczyna się ściemniać coraz wcześniej. Spadający śnieg to możliwe, że zbytni efekt specjalny, zważywszy na fakt, że w tym kraju nie widziano śniegu przed Świętami od ładnych paru lat... no ale same powiedzcie... to za dużo?

Bajki disneya są ponoć także seksistowskie i to bardzo- ponoć. Mężczyźni to oczywiście zawsze wielcy bohaterowie, którzy muszą uratować delikatne dziewoje z opresji. Kobiety zazwyczaj grają swoją seksualnością- Jasmina, Dzwoneczek, Albo niewinnością i inteligencją- Bella. Każda kobieta, która chce osiągnąć władzę i być na równi z mężczyznami to zawsze zła czarownica- postać negatywna.
Polecam 10minutowy filmik na yt na temat ról społecznych kobiet i mężczyzn

Tak, bajki są różne, ale nikt mi nie wmówi, ze normalny człowiek będzie się nimi sugerował w wyborze partnera, albo, że człowiek podświadomie szuka takowego bohatera. Bajka to jedno, a życie to zupełnie coś innego. Jeżli taki wątek powstał to logiczne, że siłą rzeczy jesteśmy świadomi tych potencjalnych wpływów, a skoro jesteśmy ich świadomi to możemy się puknąć w głowę i to wyśmiać. Wiadomo, ze bajki muszą być nomen omen przerysowane, żeby nawet najmniejsze dzieci widziały dokładną opozycję między dobrem, a złem

Oczywiście, że jesteśmy bombardowani narzucanymi nam wzorcami. Taka natura ludzi, że chcą utrzymać to co ich zdaniem świetnie się sprawdza od wielu lat. Dlatego już dzieciom podrzucają gotowe wzorce także poprzez bajki.

Co nie zmienia faktu, ze każdy ma swój rozum i może kierować swoim życiem jak sobie tylko zechce- co czyni wiele kobiet i wybiera zamiast mrocznej bestii, która tak naprawdę jest niewinnym pięknym chłopcem, zakochanym, tylko troszkę nieokrzesanym, takiego o boskiego Alonza- tego bruneta z pięknej i bestii (imienia nie pamiętam.) A potem siedzą na netkobietach i płaczą.

zdechłego jednorożca :D

Tym się różni dorosłość od dziecięcych wyobrażeń. Dorosły człowiek powinien wiedzieć i zdawać sobie sprawę z tego, że życie to nie sielanka i że jak nie dzieje się jak w bajce przez 24/7 to jeszcze nie koniec świata i nie trzeba się rozwodzić, a problem rozwiązywać.

A to ciekawy aspekt poruszyłaś. W dzisiejszych czasach ludziom szybko przychodzi rozwód. Traktują małżeństwo jak fast food, szybko kupić, przegryźć dwoma kęsami i wyrzucić... a przy wykwintnym daniu człowiek by się nim delektował... to przykre, bo mało która para decyduje się na terapię czy walkę za wszelką cenę o związek. Nie wiem, z czego to wynika. Albo współczesne małżeństwa są słabe od samego początku, albo zdrady były zawsze, tyle że mało kto decydował się na rozstanie - łatwiej było przeboleć i znieść upokorzenie.

Przecież wiadomo, że gdy ludzie się kochają to wszystko dzieje się samo. Jeśli coś nie dzieje się samo to znaczy , że nie kocha i trzeba się rozstać bo co to za związek bez ciągłej miłości, emocji, pobudzenia, starania i zmywania naczyń dlatego, że nie może się znieść widoku brudnych garów a nie dlatego, że chce się okazać miłości i przywiązanie?
"Żyli długo i szczęśliwie"- to wyrządziło chyba więcej szkody niż "mowa nienawiści".