Wzrost po raz kolejny, mała sonda.

Bo nie da się zmienić tego czego w sobie nie lubię. Nieśmiałości,nieumiejętności wypowiadania się itp.

Przykład alkoholika podałam bo skoro nie akceptujemy pewnych cech w innych i jak sama twierdzisz wcale nie musimy tego robić to dlaczego mamy robić dla siebie wyjątek? Ja osobiście też nie przepadam za osobami które w towarzystwie albo nic nie mówią albo jak już się odezwą to zawsze walną jakieś faux pais inie szukam specjalnie kontaktu  z nimi. Więc  się nie dziwię ze mało kto mnie lubi. No i nie robię dla siebie wyjątku. Skoro nie lubię osób nie ciekawych a sama taka jestem to siebie też nie lubię.

strzała, jeszcze jedno, przeczytałam Twoja historię, przynajmniej jej fragmenty. Strasznie Ci współczuję i cieszę się że udało Ci się zostawić to wszystko za sobą.
Piszesz też że pomogła Ci terapia i rekomendujesz ją każdemu. I tu chyba popełniasz zasadniczy błąd logiczny.
Ty prawdopodobnie urodziłaś się z potencjałem tylko zabili go w Tobie matka i ojczym. I zgadzam się, tu terapia może być bardzo pomocna.
Ale zadna terapia nie pomoże osobom takim jak ja, którzy urodzili się z ograniczonymi możliwościami. Pisałam już nieraz czego mi brak. Nie wierzę że jakaś terapia może to wypracować. Żadna terapia nie  da mi np sluchu muzycznego czy wyczucia rytmu bo ich BIOLOGICZNIE NIE MAM. Natura stworzyła mnie na człowieka prostego: zapewnić sobie jeść, pić, siusiu,obejrzeć M jak Miłość i familiadę, wyjść za jakiegoś prostego niewykształconego pana przez biuro matrymonialne albo z pomocą znajomych czy rodziny...i tyle. A ja chcę więcej i jestem sfrustrowana że natura tylko na tyle mi pozwala. Lobektomia czołowa może by mi na to pomogła ale nie żadna terapia. W sensie że z nieszczęśliwego głupka stałabym się szczęśliwym głupkiem.

No własnie  SĄ granice. SĄ rzeczy niemozliwe. Tylko te granice leżą gdzie indziej dla każdego z nas.

Nie przeniosłabyś góry. Ani Ty, ani Mariusz Pudzianowski, ani Barrack Obama ani Bill Gates. No chyba że o zwyklym piaszczastym pagórku mówimy to ci dwaj ostatni mogą zorganizować że im go przesypią. Ale mount Blanc nie ruszycie.

Ja np nigdy nie nauczę się spiewać bo nie mam za grosz słuchu. Wszelkie upieranie się przy nauce spiewu byłoby tylko źródłem frustracji i rozczarowań.
Trik polega na akceptacji ograniczeń nie na utwierdzaniu się w przekonaniu że mogę wszystko tylko nie chcę.
No tylko dla mnie ta akceptacja musialaby pójśc ciut za daleko. Za brak umiejętności miękkich powinni w dzisiejszych czasach rentę inwalidzką dawać. A ja muszę bez nich przepracować jeszcze prawie 30 lat...

Ja zawsze lubiłam wysokich facetów jednak mój obecny chłopak jest prawie tego samego wzrostu co ja. Kiedy ubieram szpilki a niestety lubię co najmniej 12stki, jest ode mnie niższy, dlatego robię to rzadko - ale głównie dlatego, że to on może czuć się niezręcznie.