Był tak agresywny że zadzwoniłam na policję

Hej anniko  Chyba musimy porozmawiac,  mailowo, trza Cię na nózki postawic Kochaniutka!!!!!!Będe wieczorkiem .

Odezwe sie jak będę sama w domu... mąż nie wie, że spotykam sie z Wami...
sprawdza komputrer codziennie, mysli, że pisze z ,,kimś'''-z facetem.... wmawia mi, że kogos mam i robie do w bambuko....
a ja nie chcę sie mu tłumaczyć... w końcu mam prawo do prywatności no nie...
ale czuję się lepiej... dziękuje Shania

Pojechał na festyn... juz drugi dzień... pewnie znów pijany przyjedzie... nie boje się... tytlko żeby dzieci sie nie czepiał... nikt go nie chciał zawieźć więc stopa zatrzymał... nie płaczę , nie jestem zła...
jeszcze troche i będzie miec dośc... tylko moja w tym głowa by nie zamydlić sobie jego słówkami oczu... bo duzo wiem jak i co robic ,ale jak przychodzi co do czego to jestem zdezorientowana...

może i tak jest że gdzies ktos czeka, ale ja jeszcze nie potrafie wyjśc szczęściu na przeciw... jeszcze nie...

Witam!!!
czy będzie dobrze,tego nikt nie wie... ale cały czasmam taka nadzieje...
po festynie przyjechał pijany oczywiście... trafił jeszcze do miasta na pizze... to mnie rozzłosciło... nas nie zabiera ale sam - owszem.

nie rozmawiam z nim, nie mam ochoty... przegiął na maxa... o wszystkim opowiedziałam dla jego brata... był wstrząśniety tym co usłyszał... wie że nie kłamię... nie wiem jak i co ale chyba jego rodzina podejmie decyzję te którą od początku im sugerowałam.... leczenie przymusowe... mówią o tym bo maja już serdecznie dosyć... mnie jest o tyle lepiejżekozystam z pomocy terapeuty od uzaleznień...

a mąż... próbuje mie na każdym kroku rozzłościs;wyjazdy z domu, siedzenie na górze, ogląda gołe panienki w interneci, teraz nawet ekran obraca bym nie widziala co ogląda... nie wie jednak, że koputer ma w sobie HISTORIĘ....
raz był zaszokowany tym że mu dogadałam o tym co on sledzi w internecie...
no, ale chyba nie wychodzi mu to denerwowanie mnie... ja juz chyba sie uodporniłam na to...
tak mysle jak jemu zagrac dobrze na gulu, by to jeg trafialo... w sumie zaczęłam; fajne ciuszki nawet w domu, makijaż nie tylko w niedziele ale codziennie, robię sobie wypady do miasta 1 raz w tyg- wtedy jak na terapie jade, ale nie spiesze sie zaraz po do domciu...
nic innego mi do głowy nie przychodzi...
wiem, że on jest cholernie zazdrosny, ale tez tak wypiera sie tego ,że czasem mu wierzę

dzisiaj mam dobry dzień... jestem pogodna i pozytywnie nastawiona do ztcia... oby tak dalej...

witam...
ostatnio zajeta jestem szukanie pracy... czas najwyższy chyba... ale czuje sie juz na tyle silna by wyruszyć na przód... wiem że nie będzie mi łatwo znaleźć pracy i do tego jednozmianową... nie chce, by wieczorem dzieci pilnowały pijanego tatusia... boją sie go, nie pozwole by on nimi pomiatał... a zaczyna to robic kiedy jest pijany, a przede wszystkim jak nie chca z nim rozmawiać...
często sie awanturuje, a wiem, że tylko mnie one ufaja i przy mnie czują sie bezpiecznie ...
mysle ,że cos mi sie uda... może jeszcze nie tak od razu, ale uda mi sie to...
nie rozmawiamy długo... jemu duma nie pozwala... a ja... za co niby mam przepraszać i prosic o rozmowę... nie zniżę sie do tego stopnia...  juz nie...
robi mi na złość dalej... nawet telewizora wczoraj nie pozwolił mi oglądać/... smieszy mnie to, a jego denerwuje moje nastawienie... wciea sie bardzo... widzi że juz nie płaczę, nie marudzę...
juz mu tego nie pokażę...
stwierdził wczoraj że nie zna moich słaby stron... nie wie co mnie może wyprowdzic z równowagi... i o to mi chodziło... juz nie dam mu sie zdołować... już po mnie to spływa... może w srodku zakłóje ale jemu tego nie pokażę... w jego oczach chyba już jestem twardzielką...
prwda jest ,że co nas nie zabije to wzmocni...

anniko, czytam Twoją historię z zaciekawieniem. Przez te kilka miesięcy zaszła niesamowita metamorfoza Twojego stanowiska.
Na początku wystraszona, zabiedzona szara kotka, uciekająca przed mężem - pijakiem. Teraz świadoma siebie, odporna kobieta, która wie, czego chce. I najciekawsze - chce zupełnie czegoś innego, niż przedtem.
Błagałaś o miłość męża, wierzyłaś, że los Cię wysłucha i odmieni tego Twojego alkoholika. Usprawiedliwiałaś go nawet...
Teraz masz świadomość, że tam jest również Twój kawałek podłogi i go nie oddasz tak łatwo. Otrząsnęłaś się , wyprostowałaś...I chociaż nie jest łatwo, nie kurczysz się przed mężem-pijakiem.

A on? Wydawało mi się - zresztą to napisałam kiedyś - że Twoje odejście z domu dało mu do myślenia, zgłupiał i poczuł się niepewnie. Napisałam, że to jest jakaś szansa, nawet obiecał Ci, że pójdzie może na terapię.
Gdy wróciłaś, przestał o tym myśleć. Przewidywałam to...

No cóż...Coś za coś...

I tak trzymać a remont na pewno jeszcze bardziej go zdziwi bo go zrobisz sama i o ile się nie mylę to będzie albo Ci doradzał albo krytykował -pewnie wybierze to drugie bo będzie chciał zachować twarz .Ja jak zrobiłam taki remont to on powiedział:" wzięłaś telefon bo może nie będziesz wiedziała co masz zamówić" Nie powiedział znowu nie będziesz wiedziała.Więc Ja na to to jedź ze mną i pojechał i teraz jest dumny bo zawiózł mnie do sklepu.

Albo to wykorzysta do pogodzenia się z Tobą .

-----------------
Tamara

Przerabiałam podobną (bardzo) historię. On zimny drań alkoholik,ja zakochana w nim i ufająca że zdarzy się cud. Cud się nie zdarzył a ja jestem po rozwodzie i teraz wiem że to była najlepsza decyzja w moim życiu.
Droga Anniko ty doskonale wiesz.On próbuje Cię przestraszyć.Nie wyprowadzi się .

nie wyprowadził się... przyszedł w nocy do mnie...
dzisiaj juz pytał o sex... nie zgodziłam się... nie odzywam sie do niego... nie wiem co sobie myslał,że jak pozwoliłam mu sie w nocy przytulać to od razu będe miec ochote na sex... o wszem mam bardzo na to chote i w nocy zapomniałam o tym wszystkim na jakis moment... dzisiaj pamietam dalej...
dlaczego on pyta o jedno... czy jest jak ten koń, który ma klapki na oczach... w głowie tylko jedno...
nie chcę mówić juz więcej i wzbudzac w nim poczucia winy... mysle ,że napisze do niego t co mam do powiedzenia w skrócie i na temat... leiej mi to będzie wyrazić...

słucham właśnie fajniutkiej pioseneczki... posłuchajcie też..
http://www.youtube.com/watch?v=FqYb3tKq … re=related   

napisałam do niego pod wpływem chwili takiego sms'a ,, nie wiem jak mam z toba rozmawiać by nie wzbudzać w tobie poczucia winy, dlatego nic nie mówie..do póki nie podejmiesz działań a nie deklaracji,że coś zrobisz,będzie tak jak do tej pory.nie wiem kto lepiej sobie poradzi, ale wiem, że chcę życ inaczej.Juz chyba wiesz, że nic mnie nie zdziwi i nie zaskoczy.''-tu posłuzyłam sie twoim cytatem Tamarko   bardzo mi sie to podobało... bo to prawda co piszesz...
Pisałam juz Tobie kiedyś,że piszesz bardzo mądre rzeczy... wiem, że swoje przeszłaś w życiu...

dziękuje, że jesteście ze mną...... a to co piszecie sprawia ,że staję się silniejsza w tym co robie i pewniejsza siebie...
dziekuję

dziekuje Gonia...
wiem ... mam trzymac tak dalej... ale czasem mam takie zachwianie równowagi i nie wiem co w danej chwili zrobic, powiedziec, jaka podjąc decyzje... często podejmowałam tę złą....
nie chce spiepszyc tego tym razem... albo dalej będziemy miec ciche dni, które do niczego nie doprowadzą, albo on faktycznie wyprowadzi sie by potem wrócic jak ten syn marnotrawny, albo zacznie cos robić, zacznie działac...
zycze Tobie i sobie wszystkiego co najlepsze...
pozdrawiam.....

wiesz ona sam doszedł do takich wniosków...duzo rozmawialismy, były już składane dwie sprawy rozwodowe...do tego doszły problemy zdrowotne i sam się na to zdecydował...oczywiście powiedziałam mu że pójdę razem z nim więc przychylił sie do tego pomysłu...chodzę z nim na spotkania aa ale te otwarte bo na zamknięte nawet jako osoba współuzalezniona nie mogę, wtedy sam chodzi

trwało to długo bo jakieś 2,5 roku ale udało się jak na razie i jestem dobrej myśli...może staraj sie z nim rozmawiać...złóż sprawę separacyjną...wiesz nie znam Twojego męża więc trudno mi radzić

tzn na komisję możesz go skierować ale nie zapomnij że swiadków musisz na to mieć...jest jeszcze jedno wyjście...ustaniowienie kuratora zeby go pilnował czy pije...taką sprawę kieruje sie też do sądu ale też musisz mieć świadkow... ile kosztuje separacja to nie wiem ale chyba tyle samo co rozwód ale od razu składaj z alimentami...jest mozliwość nie płacenia wpisu sądowego...musisz w necie znaleźć taki wniosek...

kurcze nie wiem już co Ci doradzić...wiesz jest takie przysłowie że pijak musi spaśc na samo dno i musi się od niego odbić..

annika80, może faktycznie trzeba mu pokazać dobitnie że nie masz juz ochoty z nim walczyć, może dokumenty rozwodowe coś mu dadzą do myslenia.  Wiem też że zanim odbędzie się taka sprawa obojga małżonków kieruje się na takie spotkanie z mediatorem-to osoba, która będzie starała się odwieźć was od rozwodu, która będzie z Wami rozmawiała i probowała nakłonić Was jednak do rozmów i walczenia o małżeństwo.
Co do opłat za złożenie sprawy z tego co pamiętam (moja mama brała rozwód) można w podaniu napisać prośbę o anulowanie kosztów sądowych ze względu na trudną sytuację materialną- to oczywiście będziesz musiała udokumentować.

Nie chodzi tylko o to,że jest alkoholikiem.Ale o jego zachowanie.Jest wielka różnica między alkoholikiem a alkoholikiem. Z postów anniki wynika że jej mąż nawet gdy nie pije ma problemy z emocjami. Popada w skrajności raz jest taki że do rany przyłożyć, a za chwilę "bez bata nie podchodź"To przykre bo bardzo go kocha,ale takie są fakty.A ja przeszłam identyczną sytuację.Jak bym czytała o moim M...I wiem,że tacy ludzie sie nie zmieniają.

Anniko, jesteś w wieku mojej córki...Bardzo Ci współczuję, a jednocześnie podziwiam za wytrwałość i konsekwencję. Masz charakter i tak trzymaj.
Mam nadzieję, że zwyciężysz i wygrasz swoja rodzinę. Że go złamiesz.
On wyprowadza się, buntuje, burzy - bo Cie kocha, ale nałóg miesza mu w głowie.
Gdyby Cie nie kochał, walnąłby sie pijany na kanapie i w nosie miałby Twoje odsuwanie sie od niego.

Masochizm,głupota,strach czy brak zaradności bo juz sama nie wiem co mysleć o Twojej postawie.Może ostro zabrzmi to co napisze ,ale widocznie tylko takie argumenty przemówią:
Któraś z dziewczyn pisze"dobrze zrobiłaś,ze wezwałaś policję-chroń dziewczynki itp" Ale jakoś nie mogę się doszukać w jaki sposób chronisz córki-serwując im każdego dnia niepokój,nieprzespaną noc,strach.Ile razy dasz mu szanse jak sugeruję większość? Jaką szanszę ,ten facet nic sobie z tego nie robi ,nie wykorzystuje twojej naiwności wręcz na niej bazuje.Kiedy pękniesz,gdzie bedzie granica ,aż rzuci sie z łapami na dziewczynki? pakuj sie jak pisze Koma ,wracaj do rodziców masz ich od tego ,aby Ci pomogli.
Najważniejsze w tej patologii ,którą opisujesz jest nie Twoja miłość,czy on się zmieni tylko Twoje córki,które za chwilke będą zakompleksione,frustratki i będą sie pozwalały tak traktować swoim facetom-bo przecież skad mają wiedzieć ,ze mozna się szanować,że mozna inaczej.Zaczełaś walczyć ,ale o co o dom,o męża?Walcz o spokój kochana dla dzieci.
jego rodzinke miałabym w nosie ;biedny synek ,a jaka zła synowa((((((((((((((((((((

Nawet nie wiesz annika80 , jak bardzo mi pomogłaś jak wiele spraw mi wyjaśniłaś , kochana wysyłam Ci same pozytywne fluidki i całym serduchem jestem z Tobą

nie odejde bo to jest mój dom! nie pozwole by przepił go... on juz wie, że ja sie nie wyprowadze... więc sam to zrobił... szkoda tylko,że na jedna noc...
to prawda wpada w szal, nie wie już co robic by postwic na swoim, bym była taka jak kiedyś... nie może pogodzic sie z tym jaka jestem teraz...
mówi juz o sobie jestem alkoholikiem,pijakiem... dwa dni temu zapytał jak ty ze mna wytrzymujesz, co czujesz jak tak sie zachowuję... powiedziłam mu wszystko...
jestem na etapie pisania wniosku o zobowiązanie sadowe do leczenia odwykowego... nie wiem kiedy go złożę... i czy wogóle go złożę... ale mój mąz wie że jak będzie dalej tak jak jest to będziemy życ w separacji... razem a jednak osobno...
mysle że i tak zrobiłam milowy krok do przodu...

Witaj Anniko po długiej przerwie. Miałam nadzieje, że jak dziś tu zaglądnę (po tak długiej nieobecności) przeczytam, że wszystko się ułożyło... tym czasem, tak naprawdę sprawa stoi w miejscu. Poniekąd popieram Twoja determinacje ale z drugiej strony, zaczynam wierzyć w to co mówią kobiety które już to mają za sobą. W wypadku alkoholika, nadzieja jest złudzeniem.
Zostaniesz - dla Niego i dzieci źle
Odejdziesz - dla Ciebie i dzieci źle
Tak czy siak, dziewczynki będą poszkodowane. Lecz jest szansa, że jeśli odejdziesz, ten człowiek zatęskni za Tobą. Tylko, pytanie czy ma za kim tęsknić ? Czy człowiek jest w stanie tęsknić za osobą która w każdej chwili go neguje, jest wciąż smutna i zdenerwowana... Czy On jest w stanie za tym zatęsknić ?
Jeśli tak... odejdź.

annika80 źle mnie zrozumiałaś ja Ciebie nie obarczam winą tylko z tego co napisałaś o jego rodzinie podjęłam ironie!Bo  z tego co napisałaś o teściach maja takie zdanie i dlatego on nie przestanie pić bo nikt oprócz Ciebie nie pokazuje mu w piciu nic złego.

wiesz Aurora...masz troszeczkę racji w tym co napisałaś...ale wiesz co Twoje ostatnie zdanie  mi się nie podoba...ja sama razem z mężem jesteśmy ludzmi z syndromem DDA i nie widzę w sobie nic złego...owszem mój mąż zbłądził ale nadrabia to co zepsuł a do siebie nie mam najmniejszych zastrzeżeń jako matka i jako żona...

nasuwa mi się jedna myśl...każdy popełania błędy i powiela zachowania rodziców ważne jest to żeby to zrozumieć i nie popełaniać tych schematów i żyć w zgodzie ze swoim sumieniem...

napisałaś też z "takich domów" a myślisz że w "na niby" kochających się rodzinach gdzie tak naprawdę nie ma miłości i ciepła to wyrastają ludzie którzy są wspaniali...że tam nie ma pataolgii??? na zewnątrz są kochającą się rodziną a wewnątrz ...moim zdaniem również są gnijącą się rośliną...cóż można by na ten temat polemizować czy dzieci z takich domów są ciepłe, kochające i wrażliwe na cudzą krzywdę ???

nie chcę tutaj się kłócić...ale jestem Twoim postem na swój sposób zniesmaczona

Jakoś mnie nie przekonujesz....jaką wojnę wygrałaś skoro jeszcze pół miesiąca temu pisałaś :
"U mnie niestety nie jest tak różowo wpadka na całej linii Byliśmy na weselu -uchlał się jak świnia a co wyczyniał na drugie już odmówiłam nie chcę tego wstydu przechodzić od nowa .

było juz całkiem fajnie i miło między nami .Zafundował mi taki ubaw że głowa boli .

Razem zatańczyliśmy może trzy utwory a potem mój rozrywkowy pan zaczął podrywac dziewczyny w które mogły byc jego córkami żenujące .Wsyd,wstyd,iwstyd
Co ja mam z tym teraz zrobić?"
z innego posta "Jak czytam twoje posty a w szczególności te z wyzwiskami zawsze mam uśmiech na twarzy bo w naszym środowisku chyba oni inaczej nie umieją tylko rzucają mięsem ile wlezie a potem się dziwią że ktoś jest obrażony."
Wiesz co?  Ja podziękuję za taką wygraną. Nie rozumię dlaczego dotknąłł Cię mój post...Przecież niczego Ci nie narzucam, ale mam prawo nie rozumieć dlaczego kobieta pozwala by ktos marnował jej życie. Tak alkoholizm to choroba którą trzeba leczyć...i szacunek dla tych którzy CHCĄ się leczyć.A co do patologii dla mnie to co robi Twój mąż (przykład powyżej) to już jest patologia.Ale jak napisałaś w któryms z postów Ty kochasz za bardzo...A to też nie jest zdrowe.

nie mówię Aurora że Ty to wymyśliłaś...widzę że źle oceniasz ludzi z syndromem DDA...nie wiem co masz im do zarzucenia...uważasz ich za gorszych od innych tak ???

a więc Aurora...uważam że nie mam utrudnionego życia poza rodzina...razem z mężem mamy dużo znajomych, mąż jest po studiach (jest informatykiem, ma swoją działalność gospodarczą), ja kończę zaocznie licencjat...mam stałą pracę, jestem specjalistą d/s księgowości...mam dwoje porządnych, inteligentnych i dobrze wychowanych dzieci... mój 11-stoletni syn nawet pomaga choremu sąsiadowi nosić siatki z zakupami

wiesz co Aurora życzę Ci naprawdę dużo pwodzenia w życiu...niestety...teraz Twoim postem jestem oburzona...nie zniesmaczona i to jest moja ostatnia odpowiedź na twoje posty...nie widzę sensu rozmowy z Tobą...widzę że wyuczona jesteś regułek...a może jesteś panią psycholog ??? i zgadzam się z tym co napisałaś w jednym ze swoich postów "30-sto latka z wyglądem nastolatki" a co z rozmumem ???

pozdrawiam

wiesz co Aurora...z emocjami może nie z nerwami Pani psycholog

napisałam już że mam z tym sydromem wiele wspólnego (czytaj dokładnie)...moja rodzina jeszcze 3 lata temu była w kryzysie, bardzo głębokim..był alkoholizm, zdrada ze strony mojego męża...przeżyliśmy to wspólnie...podniósł sie z tego...leczy się a ja mu w tym pomagam...

oceniasz źle ludzi z syndromem DDA i źle oceniasz ludzi walczących o swoje drugie połówki...alkoholizm to choroba i da się ją wyleczyć...o ile ta druga osoba zrozumie że robi źle i niszczy swoją rodzinę...mnie zajęło to prawie trzy lata...ale jesteśmy i się kochamy...i słyszę od mężą...dziękuję że przy mnie jesteś i że mi pomogłaś...

uświadomię Cię jeszcze...uczęszczam z nim do klubu AA jako osoba współuzależniona....bo jeżeli ja żyję z alkoholikiem to jestem również uzalezniona...ba mało tego mamy osobnych terapeutów ponieważ nie możemy mieć wspólnego...

a że żyję z alkoholikiem to moja sprawa, kocham go mocno tak samo jak mocno kocham nasze dzieci...i powiem Ci jeszcze jedno...pomyliłaś się z regułką w takim układzie...

" I chwała kobietom które zabierają dzieci z takich domów.Bo dzieci przejmują wzorce przekazane przez rodziców....albo wyrastają na ludzi z syndromem DDA" -  przeczytaj i zinterpretuj to co napisałaś w takim układzie...

pozatym jest to wątek Anniki i nie chcę w sumie już na ten temat dyskutować...z tego co widzę jesteś osobą która uważa że tylko Ty masz rację...cóż niech tak będzie...

świetnie to ujęłaś szerek... zgadzam się z Tobą w 100 procentach mnie też o to mniej więcej chodziło...

to że po swoich rodzicach coś dziedziczymy (wszak alkoholizm siedzi w genach) i czasami się pogubimy nie oznacza że jesteśmy gorsi od innych...ważne że ludzie potrafią się opamiętać i naprawiać swoje życie

Auroro zastanawiałam sie co Ci odpisać bo tak naprawdę nie wiem o co CI chodzii do czego zmierzasz bo z Twoich postów nie wynika to jednoznacznie.Więc uznam że nie podoba Ci sie mój punkt widzenia co do bycia z alkoholikiem i walczenia o dalszy związek.

Napisałaś co to jest DDA ale tylko jedną cześć definicji więc pozwolę dopisać drugą :
W źródłach amerykańskich obecnie równolegle pojawiają się nazwy ACoA (Dorosłe Dzieci Alkoholików) i ACA (Anonimowe Dorosłe Dzieci), dla odzwierciedlenia, że podobne problemy mogą dotyczyć nie tylko osób z rodzin z problemem alkoholowym, lecz także wychowanych w rodzinach, w których istniały innego rodzaju dysfunkcje (nadużycia seksualne, przemoc, perfekcjonizm, nadmierna religijność, emocjonalny rozpad małżeństwa rodziców, zakaz wyrażania uczuć itp.) W Polsce dotychczas funkcjonuje głównie pojęcie DDA, czasem z zaznaczeniem, że chodzi także o DDD (Dorosłe Dzieci rodzin Dysfunkcyjnych).

A więc niby normalnych :ale tez mogącymi mieć problemy -prawda jest taka ze nie odpowiedziałaś na moje pytania ?
Czy warto żyć z takim człowiekiem nadal twierdzę że warto,przytoczyłaś Mój post ale nie wiesz wszystkiego .Post został bez odpowiedzi od żadnej z Netkobietek więc nie dopisywałam reszty bo sytuacja zmieniła się po 5 dniach .
Coś co wydawało mi się końcem było nakręceniem przez moją teściową opowiadaniu bzdur mojemu mężowi a On dureń po raz kolejny dał złapać się jak mucha na lep.
Mam straszną teściową nie życzę nikomu takiej dosłownie  ,jest tak zazdrosna o wszystko że żeby zrobić mi na złość potrafi tak nastawic swoje własne dziecko i to jest największy Mój problem

.Ale odbiegłam od tematu

Namawiam kobiety do podejmowania walki a nie ucieczki bo dzieci z takich rodzin są naprawdę mądrymi ludźmi i nie zawsze powielają rodzinę alkoholika za wszelką cenę chcą tego stereotypu uniknąć .
To opisali CI inni t.j Gonia_78 Szerek czy oni są gorsi NIE to NIE patologia

Odmawiałabym walki gdyby chodziło o patologie społeczną -dewiacje  odstające od ogólnie przyjętych norm społecznych .

Auroro Ja nie widzę w swoim Anniki Goni Szereka i innych związkach patologii 
Dla mnie patologia to brak odpowiedzialności za własne postępowanie krótko dom to "melina" gdzie dzieci chodzą brudne głodne a rodzice troszczą sie tylko o to by meli co wypić .

I naprawdę w jakich postach używam wulgaryzmów -nie przypominam sobie .

Zawsze wyznaję zasadę nie można byc liściem na wietrze jeśli tworzysz z kimś związek formalny lub nie nie mozna za każdym razem uciekać od problemu .Po każdej kłótni mam brać dzieci i uciekać .Czy rozmawiać i wyjaśniac co Mi sie nie podoba. To nie jest trwanie na siłę by tylko z kimś być .To samo życie.

Jeśli czytałaś wszystkie Moje posty to wiesz że stałam się niezależna kobietą mam własną hurtownie wprawdzie małą ale własną ,nie wiesz tylko bo nie pisałam że nie pozwoliłam sie zaszufladkować czym naraziłam sie mojej treściowej  i Ona jest największym mącicielem w moim domu ,ale coraz rzadziej jej intrygi odnoszą skutek.Tak jak to było ostatnim razem.

Nie wiem czy taki związek ma sens życie pokaże czy Moja decyzja była słuszna .Wierzę że tak .
Bo odejść rzucić wszystko można zawsze ,tylko po jakimś czasie zrobisz rachunek sumienia i co napiszesz nic nie osiągnęłam bo mój mąż pił i nie miałam kiedy czegoś stworzyć dla moich dzieci.

Wytrwać jest trudno bardzo trudno czasem wydaje sie ze to nie możliwe a jednak .

Profesor który dostał Nobla nie spoczął na lurach tylko dalej drążył temat . Stworzył teorie za którą dostał nagrodę .Czy by ją otrzymał gdyby uciekł bo po co ma sie przmęczać?

Odpowiedz sobie już sama na to pytanie .
-----------------------
Tamara

Auroro nie można każdej rodziny porównywać z tą którą opisałaś każda jest inna .Tak jak każdy alkoholik jest inny.
Jeden jak przyjdzie pijany idzie spać drugi robi awantury ,trzeci bije i naprawdę krzywdzi,inni robią jeszcze gorsze rzeczy.Mama Ali czekała za długo i piszesz ze walczyła ,lecz gdy walka nie przynosi rezultatu i powiela sytuacje to powinna odejść.
" Ala powiedziała,że nigdy za mąż nie wyjdzie, ponieważ NIE MOŻNA WIERZYĆ MĘŻCZYZNOM"
Może widziała w nich coś co ją powstrzymało albo nie było "motyli w brzuchu"Gdyby facet naprawdę chciał z nia być zrobił by wszystko by zdobyć jej zaufanie,Ona ma szósty zmysł pod tym względem i wie że za łatwo się poddają .
Ale masz rację jest coraz więcej patologicznych rodzin zbyt szybko zawierane małżeństwa a potem rozstania.Ludzie  gonią za pieniędzmi ,dzieci wychowują się same lub na ulicy i skąd mogą brać wzorce -nie ma idealnych rodzin nawet gdy nie ma problemu alkoholu to jest inny,

Przepraszam dokoncze jak wrócę bo muszę zawieźc moje dziecko do sklepu.

Nie możesz wrzucać wszystkich do jednego wora ,Dlatego jestem przeciwna rozwodom ,dla mnie rozwód to ostateczność .Po coś w końcu los ,Bóg połączył w coś co jest rodzina więc był jakiś cel ,nic w naturze nie ginie ,więc wierzę ,jestem święcie przekonana że jeśli los czy Bóg połączył nas to miał jakiś cel.

Przeważnie tak dwoje ludzi sie dobiera że się uzupełniają ,ale rutyna w zwiazku robi swoje wszystko powszednieje zaczyna nam brakować nazwijmy czegoś tam i zaczynamy sie rozglądać wokół.Gonimy za pieniędzmi nasz partner też i zaczynamy się mijać .Dlatego powinna być rozmowa i wspieranie siebie nawzajem,tylko że tego zabrakło i zaczynamy wypominać sobie wszystko co złe ,a to co złe to chcemy zapomnieć ,więc jak kochać taką osobę ,która ma o wszysko pretensje jak długo mozna czekać ,Dlatego trzeba ROZMAWIAĆ i mówić co nam leży na wątrobie .

A z alkoholikiem jest inaczej on nie widzi problemu .

To przykre co spotyka Twoją przyjaciółkę, ale pozwolę sobie skomentować Twoją wypowiedź bo ja jestem DDA.
faktycznie ja też nigdy nikogo do domu nie zapraszałam, bo się wstydziłam. Zawsze byłam gdzieś obok, stałam obok nie udzielałam się, mając 15 lat zaczęłam chodzic na spotkania z panią reedukator, zmieniłam się strasznie. Zaczełam walczyć o swoje, zaczęłam opowiadać o sobie i o ojcu już się nie wstydziłam bo to on powinien sie wstydzić. Teraz mam 23 lata i jestem bardzo zadowolona ze swojego życia, naprawdę mimo kłopotów i ciężkich lat uważam że dużo osiągnełam SAMA, nie mam pociągów ani do narkotyków ani do alkoholu, jedyny błąd w moim życiu to poprzedni związek z typem identycznym jak mój ojciec, tu objawia się DDA czyli to że nie widziałam tego związku tak jak inni z boku. Byłam głupia i ślepa ale na szczęście to już za mną, na szczęście nie opełniłam tego samego błędu co maja mama. teraz wiem że mogę być szczęśliwa w życiu osobistym również.
p.s moi znajomi nie wierzą w to co się u mnie działo w domu rodzinnym, zawsze słysze że to nie możliwe że u mnie cos takiego było, że przecież jestem normalną fajną dziewczyną

Tamaro, tak zatsanawiam sie nad tym co piszesz na temat jego rodziny...
Faktycznie nie wiem do konca co i jak jest... ale prawda jest że na drugi dzień oni z nim rozmawiaja jakby nic sie nie stało... tesciowa tylko przychodzi i pyta jak było, czy był spokojny czy sie awanturował... i dzisiaj zapytała o to samo(bo wczoraj znów był pijany) ale również czy był wypity czy nachlany...
a jaka to róznica do jasnej cholery!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! powiedziałam, nie dośc, że pije i to jest problem to jeszcze gra na maszynach... w tydzień przepił i przegrał 1000 zł... a mnie tyle ma starczyc na życie na caly miesiąc + opłata za przedszkole,telefon, gaz (prąd i wode płaci tesciowa)...

Może napiszę dlaczego(według mnie sie napił)... wujek nie pozyczył mu siewnika do zborza(nasz sie zepsół) raz na jeden dzień mu dał... ale z 40ha obsiał 10... wszyscy juz posiali - my nie... chodził do niego a ten grał z nim w kotka i myszkę i nie pożyczył mu... on nie wytrzymał napięcia i nerwów-napił sie w najmniej spodziewanym momencie... wczoraj powtórzył... a dzisiaj wujek pozyczył juz mu ten siewnik!!!1
jaki z tego morał... teraz wie że musi sie nachlać to dostanie to co potrzebuje od rodzinki.... a oni zamiast mu dać(jeżeli wogle maja taki zamiar) to nagradzają go jak pochleje... ale robią to bo juz pochlal  i żeby sie nie martwił to mu pożyczają... nie rozumieja że robią wielki błą w sztuce!!!!
ale mysle że przeprowadze z tym wujaszkiem rozmowę... nie wiem czy zrozumie, ale musze próbowac !!!

Jak pisalam ja nie jestem DDA... Moje dzieci mając takiego tate mogą mieć ten problem... mysle że zdając sobie z tego sprawę, będe kożystac razm z nimi z porad psychologicznych...
Yostynka po przeczytaniu twojego postu wiem ,że można uchronic dzieci przed trudnym zyciem w ich dorosłym życiu... A wiem że takieporady zdziałaja cuda i nie bedą miały takiego zycia jak ja... tylko musze tego przypilnowac dla ich dobra...

Nie czytałam wszystkich twoich postów... z tego ostatniego tak wywnioskowałam.. ale teraz to rozdarło mi sie serce...
rozmawiala z wieloma osobami które miały ojca alkoholika i uwierz że rózne usłyszałam wypoeidzi... najczęsciej takie, że kochały tate i kochaja nadal i nie maja żalu do matki tylko do ojca, że był takim a nie innym człowiekiem...
pamietaja jak mama płakała, jakojciec przychodził pijany a one siedziały cicho... tylko jedna z tych osób mówiła,żeby mama sie wyprowadziła od niego...ona jednak tego nie zrobiła... dzisiaj nadal jest z mężem alkoholikiem... ale z tego co wiem to NIGDY nie walczyła o to by przestał pić... nawet jej tesciowa mówiła dziecko zastanów sie on jest alkoholkiem i lubi pić, zostaw go póki czas... jakoojciec nigdy sie nimi nie zajmował, adorował tylko jedną corke(a miał 3 dzieci, a po latach przyszło jeszcze jedno)...
mysle że każdy w swoim domu wie czy zostac czy odejśc... każde dziecko inaczej to widzi...
moje dzieci wiedza jedno , ja nie dam ich skrzywdzić, jestem jak ta lwica która altakuje kiedy ktos zbliża sie do młodych.... ale tez nie zostawię ich domu dla człwieka, który jest pije... nie chodzi tu o to pieniądze... dom stoi na mojego teścia, więc nie mam do niego prawa w rzie ,,w'', ale w imie czego mam ustapić człowiekowi,który nie mysli i postepuje tak a nie inaczej...
predzej dopowadze dotego ,że on sie wyprowdzi, juz raz to zrobił... a jak sie ugne wiem że przegram tą bitwę, wygra alkohol... póki jest co ratowac to będę to robić... a czas pokaże jaka podejme decycje...
Przeszłam taki bój i wyszlam z niego zwyciesko dla siebie i dzieci... mąż nawet nie ma siły by mnie dalej prowokować... pije, niech pije ja jemu sprzed nosa nie zabiore... ale predzej on sie przewróci niz ja sie pooddam...
troche sie nakreciłam, ale tak jakos wyszło...

Właściwie  chciałam powiedzieć to,co Ty napisałaś....Yostynko. Annika pisze,że rozmawiała z osobami które nie mają żalu do matki że nie odeszła od alkoholika.Ja z kolei znam osoby które mimo,że wybaczyły mają żal nie tylko do ojca który pił,ale i do matki za to że nie odeszła.Ile osób tyle zdań na ten temat.
Z drugiej strony czytając wszystkie posty dochodzę do wniosku, że to miłość trzyma kobiety przy tych mężczyznach....i zdumiewa mnie siła tej milości.Bo nie wyobrażam sobie na na co dzień obcować,mieszkać i kochać się z osobą,która mnie nie szanuje.Może dlatego tak trudno mi przychodzi zrozumienie tego fenomenu.
annika jesteś silną i rozsądną osobą.Wierzę w to, że podejmiesz właściwe decyzje.I nie pozwolisz by Twoje dzieci musiały się bać...Teraz czy w dorosłym życiu. Pozdrawiam !