Był tak agresywny że zadzwoniłam na policję

...

Annika80 czy wysłałabyś mi również to coś co pomaga na doła? Byłabym Ci bardzo wdzięczna

Witaj anniko terapia terapią ,ale sama wiem po sobie ,ze mozna pomóc sobie samemu .Moja terapeutka nic nie wspominała o tym co i jak mam robic słuchała lub zadawała pytania i jakos nie mogłam uchwycic ,ze najwazniejsza jestem ja.Dopiero po przezytaniu tej ksiazki i tych prawach ,ktore sobie dałam doszłam do stanu ,w ktorym jestem teraz wiec powoli wychodze z nałogu.Poprostu trzeba wsłuchiwac sie w siebie i robic to co chcemy wiadomo bez przesady ,ale nie wolno nam sie bac swoich reakcji złosci smutku itp to uczucia jak kazde inne.Wolno nam je przezywac.Przedewszytkim musimy miec swiadomosc ,ze nasi partnerzy sa dorosłymi ludzmi i nie musimy ich tłumaczyc .Wiem ,ze najgorzej skonfrontowac sie zpoczuciem winy ,ze nam żal drugiego ale jest jeszcze cos co przeczytałam w innej ksiązce "Miła dziewczyna daje z siebie za dużo,
kiedy regularne zadowalanie mezczyzny staje sie ważniejsze od jej własnych potrzeb."
........"Równosc nie polega na tym,
żebys była traktowana tak samo jak meżczyzna,
lecz żebys traktowała siebie tak samo,
jak traktujesz meżczyzn.
MARLO THOMAS.  Musimy nauczyc sie odwracac energię jaka wkładamy dając cos innym ,w swoją strone.Kazdy ma prawo i obowiązek zadbac o swój komfort psychiczny nie jest to egoizm ani grzech .KOCHAJ BLIZNIEGO SWEGO JAK SIEBIE SAMEGO.

annika80 jak Ci się teraz układa z mężem?

Witaj anniko absolutnie nie chciałam zeby to zabrzmiało jak rada cioteczki.Wiem jakie to trudne przecierz sama przez to przechodze .Bardziej miałam na mysli to ,ze np ja cała energie kumulowałm na naprawe małzenstwa ,przecierz dla siebie.Tylko znow w tym wszytkim zapomniałm o sobie.Czasem ,zeby poczuc sie lepiej i złapac pion robiłam tylko cos dla siebie.Poszłam na impreze do knajpki na kawe,zapisałam sie kors tanca wszytko to dla siebie .Wtedy czułam sie mocniejsza ,chodz na poczatku miałam wyrzuty sumienia ze chce cos zrobic , potem to mineło. Dawało mi to duze poczucie stabilnosci i poprostu było mi fajnie z tym ,ze w pewnien sposob dbam o siebie.W konfronatcji z męzem,ktory mial pretensje bywało roznie bo mowil ze mi odbiło, zle sie ztym czułami chcialm zrezygnowac, ale pomyslam ,ze jesli to zrobie poddam sie znow bedzie jak dawniej teraz wiem ,ze dobrze zrobilam.pRZECIEZR NIE ROBIE NIC ZŁEGO.Moja terapeutka w ogole nie słyszała o tej ksiazce,wiec sama na własna reke tez drązyłam temat ,byc moze to było jej zamiarem.To jest cholernie trudne,chce wyjsc mam scisk w zoładku jak ja mam powiedziec męzowi ,w domu wszytko zrobine przygotowane ,udało mi sie wyjsc straszne poczucie winy.i te wyjscia bywały stresujace i gdzie tu sens ,ale sens jest pomału do przodu nabrałam pewnosci siebie.Teraz zabrałam sie za czytanietej ksiazki jeszcze raz zobacze ile zrobiłam.Anniko jestes mądra bardzo mądra i twoja histria o tym swiadczy ja nie wezwałabym policji nie wyprowadziła sie z domu bo bałabym sie,a Ty to zrobiłas z cięzkim sercem ale zrobiłas i naprawde mozesz byc z siebie dumna z tych wszytkich posuniec.Nie zapominaj o sobie tylko o sobie w tym wszytkim pomalutku..... Trzymaj sie ciepło!!!

byłam na trapii... bez męża... ja czuje sie lepiej... nawet bardzo dobrze...
dzisiaj juz wiem jak mam żyć... ale muszę to wpajac w życie... to wszystko takie normalne i proste ale trudne do realizacji...
z mężem ok... pości... a inne rzeczy w porządeczku...

  aniko bardzo Ci dziekuje to miłe co piszesz ,ciesze sie ,ze mogłam Ci jakoś pomóc .Ciesze sie tym,bardziej ,ze widze ze jestes bardziej szczęsliwsza i masz satysfakcje z tego co robisz dla siebie nie wszytstkie kobiety sa "reformowalne" Teraz jesli podejmiesz radykalne srodki nie bedzie to okupione tymi "naszymi" odczuciami choć pewnie nie bedzie łatwo i jeszcze troche czasu upłynie...hmm ja tez nie czekam na specjane okazje , nawet Perfumy Dolce&Gabbana niezle pachną podczas koszenia trawnika

współczuję Ci.Powinnaś prowadzić spokojne rodzinne życie,a Ty musisz bawić sie w jakies gierki.

,,W życiu piekne sa tylko chwile.... ''

Zrobiłaś bardzo dobrze! A on ma nauczkę, że nie jest pempkiem świata i że wszystko może. Niech wie, że z Tobą nie ma zabaw tak jak on chce.

Anniko poczytałam sobie Twoje posty,masz taki dostępny styl pisania.Chciałabym zadać Ci jedno pytanie.Czy wyobrażasz sobie takie życie do końca? Z tymi wszystkimi zabiegami.A co będzie gdy sie zestarzejesz.Gdy nie będziesz już mogła używać Twojego seksapilu jako atutu ? Kiedy przestanie to na niego działać? Co wtedy?

Jedynko - nieraz rozmawiałam ze starszymi osobami, z dziadkami, jak widza swoje zony, przeciez postarzały sie i wygladaja zupełanie inaczej niż kidyś... dziadek odp. że dla niego jest taka sama, że nic sie nie zmieniła... rodzice mówią,że sa zajęci tak zyciem, nami, wnukami... ciesza sie z tego co mają a najbardziej z tego że maja siebie, że moga pogadać o smutkach i radościach, bo jednych i drugich im nie brakuje...
ie myslę co będzie za 15-20 lat... nie chce o tym mysleć... dzieci dorosną, pójdą w świat... może będę zajeta bardziej ich sprawami niż swoimi... pisze tak dlatego, bo widze jak moi rodzice i moja tesciowa zajmują się bardziej naszymi sprawami niż swoimi... maja wnuki, kolejne w drodze... my mamy jakies prolemy i oni -wiem o tym - martwia sie własnie naszymi sprawami..
a co do seksapilu... jesteśmy z mężem prawie w jednym wieku... obojgu nam przybywa lat... on tez nie młodnieje...
zreszta po co mam mysleć co będzie potem... teraz jest lepiej niz było... mąż dalej pije... ale rzadziej... jest inny niz wczesniej, ale i ja tez sie zmieniłam... jestem spokojniejsza i nie zwracam na pewne rzeczy uwagi... jeszcze wiele moge zdziałać... bo jestem młoda
jak będę stara będę bawić wnuki a nie męża
teraz tak dobrze mi sie to pisze-nie wiem co przyniesie mi życie... jak tak dalej sie zagłębiam w to co pisze to  mnie ściska ,że będe kiedys stara i będę musiała opuscić ten świat... bardzo boje sie smierci... niczego innego..... bo nie chce umierać, a wiem że tak będie... o zgrozooooooooooo.....

Ideen dziękuje za cieplitki słowa... On już widzi że jest cos nie tak... nie zwracam mu uwagi na to że pije, nie kupuje mu piwa, jak chce niech sam sobie kupuje, nie sypiam z nim jak jest pijany, widzi jaka jestem po terapii... nie namawiam go juz na leczenie... mnie jest tak dobrze... chs trafia mnie jak pije ale NIE pokazuje mu tego a to wszystko dlatego by zobaczył skutki swego picia.... powoli zacznie je dostrzegać, może juz je widzi...
Juz dawno nie płakałam, a jeszcze kilka miesięcy temu nie było dnia bym nie płakala w poduszkę....
i jak czytacie rzadko pisze że jest źle... jest lepiej i z tych małych sukcesów bardzo sie cieszę
bo jeszcze nidawno to ja byłam na dnie a teraz powolutku wspinam sie na wyrzyny...
buziaki dla Was moje kochane Kobitki!!!!

annika80 bardzo cie podziwiam, mam nadzieję, ze ja również odnajdę w sobie tyle sił by walczyć.
Jesteś dobrym przykładem, ze jeżeli się czegoś bardzo chce, ze jeżeli sie kogoś  pomimo wszystko kocha  można wiele zdziałać. Oby tak dalej, żeby już tylko w twoim zyciu były dni pełne radości :)

Alicjo............ odpowiem po kolei na twje pytanka...
1... robie to dla siebie, kocham tego faceta i dlatego walcze z przeciwnościami losu...
2... dla niego może po częsci też, ale gdyby tak było latałabym po piwko, czy inne trunki a tego ABSOLUTNIE nie robię....
3... czy dla dzieci... jestem zdania, że dzieci powinny wychowywac sie w spokojnym domu, nieważne czy w pelnej rodzinie czy nie... faktem jest że bardzo kohaja tate i nie chca sie wyprowadzić, ale wiedza że gdyby zaszła taka konieczność to będziemy musiały tate opuscić... ale póki co nie jest tak xle jak było przed kilkoma miesiącami...
4... boje sie zmian jak każdy... ale jak przychodzi taka chwila , ten moment to sie nad tym nie zastanawiam , tylko działam.. tak było wtedy kiedy wezwałam policję i wyniosłam sie z dziecmi z domu... bardzo to przezyłam zreszta wszystko jest tu opisane...
5... co z tego mam... więcej spokoju póki co... dzięki terapi mysle o sobie i dziciach....
nerwów nie mam htyle co kiedyś... chyba sie wypaliłam Nerwowo, ale tez terapia duzo mi daje ... jestem spokojniejsza i nie zwracam na pewne rzeczy uwagi...nawet kiedy on pije spływa to po mnie...
ale czasem puszczaja mi nerwy... np. dzisiaj w nocy... wczoraj sie napił... nie byłam ani zła ani nerwowa... ale w nocy szlak mnie trafiał bo chrapał więc nie moglam spać! a  mówienie by obrócił sie na bok nic nie dawały... jestem zła własnie na to że sie nie wyspałam...

nie chce odchodzic od męża, mam siłe by tu być więc jestem... może jak wypali sie moja miłośc to pójde w świat..
ale to nie koniec... jeszcze nie zrobiłam tego co planuję, a to jemu napewno sie nie spodoba!!!!!
wspominam  tym ale on do końca nie wierzy w to co mówie...

trzymajcie się Kobietki,  ja tez sie trzymam.

Trzymam jak zwykle anniko !!!!Chodz  czasem nic nie pisze zagladam tu ,żeby zobaczyc co u Ciebie i jak sie mają sprawy Całus mocny

Witaj anniko nie zagladam ,sama mam ostatnio cięzkie dni i chwilki i jakoś, te momenty wybijają mnie z wszytkiego ...     Jeśli chodzi o Ciebie widze ,że coraz silniej i pewniej stawiasz kroki ....Tak jak uCiebie i u mnie te sytuacje dały nam jedno zaczełyśmy walczyc o siebie.   Jednak ostatnio  mój przyjaciel troche dał mi pstryczka w nos bo powiedział ,ze skoro juz wiemy o sobie to co wiemy i dlaczego sie tak dzieje ,czemu nie podejmiemy bardziej radykalnych kroków,że tym sposobem uczymy sie życ w takich związkach zamiast ich unikac ,jak długo tak zamierzamy jak długo bedziemy walczyc i ostatnio sama sie nad tym zastanawiam bo ja powoli trace siły. Co pcha nas w takie a nie inne relacje.U mnie sytuacja inna, ale jednak walcze.Gdzie kończy się terapia i "samodzilnosc "? Jak długo annkio tak bedzie ja jestem juz zmęczona .Trzymam kciuki dalej za Ciebie     ps jeszcze nie udało mi sie nic dowiedziec dlatego nic nie przesłalam Całusek!!!!

mysle że  w tym tkwi siła naszego leczenia terapetycznego... na to potrzeba czasu by dojrzec dojakis deyzji... ja dojrzałam do tego by pójśc na obdukcję... w razie ,,w'' wezwę policję... niewiem kiedy dojrzeje do tego by odejśc i nigdy nie wrócić... na razie zrobiłam bym to wbrew sobie-a wiecie jakie to trudne... czasem mysle,że gdybym poznała kogoś kto zajął by sie mna tak jak tego potrzebuje to byłoby mi łatwiej... ale skąd mam pewność czy po czasie nie będzie tak samo... gdzieś przeczytalam że kobiety przeważnie znajdują sobie partnerów podobnych do poprzenich... a nie chcę by jakiś dupek targał za uszy moje dziewczynki... zwłaszcza w swiecie w który nie brakuje przemocy pod tyloma postaciami...
dojrzewam tez do decyzji żeby zgłosic go na Komisję rozwiązywania problemów alkoholowych... juz dawno wiedziałam że moge to zrobic... ale miała te nadzieje że on sie zgodzi i decyduje dobrowolnie... teraz jednak widze że to tylko ściema.... on jednak nie widzi swojego problemu....
chciałabym by upadł na dno ...

Jego cała rodzinka...mamusia, brat powinni Ci nogi myć i wodę pić,że chcesz go ratować.Że w ogóle z nim jesteś. Jak by im został na głowie to może wtedy dotarło by do ich pustych główek,że "TO" jest problem...Szkoda gadać.

i chciałbym sie obudzic jak najszybciej....................................................

\zabieraj ty dziewczynki i swoje rzeczy i wracaj do rodziców. Chyba juz cos zrobili ze swoim domem...Mnie sie wydaje,  że Twój mąż cos zaczął rozumieć, gdy odeszłas...W tej chwili wrócił do swoich przyzwyczajeń..przecież wróciłas, wiec wg niego wszystko jest ok.

Powiem Ci, że wciąż walczysz o to by być silna, ale nadaremnie. Ty jesteś ogromnie silną kobietą ! Byłaś zanim poszłaś na terapie! Powiedz mi ile kobiet jest w stanie na tak drastyczne posunięcie jak Ty? Wszystkie kulą ogon i żyją tak, choćby patrząc na Jego matkę.
Jedyne czego musisz się nauczyć, to stanowczość, ale także i to powoli opanowujesz.

Ostatnio dowiedziałam się, że koleżanka mojej przyjaciółki została wysłana na leczenie alkoholizmu do zakładu zamkniętego. Nie ona o tym decydowała, lecz jej konkubent i pracodawca. I siedzi tam, odcięta od świata, zdenerwowana na samą siebie i żałująca, że w ogóle kiedykolwiek miała alkohol w ręku. Może forma zmuszenia nie jest humanitarna, ale w tym momencie myśl egoistycznie.

Apropo miłości... Nie da się odkochać od tak. Przestaniesz go kochać w momencie gdy odejdziesz i zapomnisz o dobrych chwilach a w pamięci pozostaną tylko te złe. Zastanów się teraz... jak bardzo On Cię kocha , jeśli nie potrafi spróbować ? Ile On włożył w wasz związek by był szczęśliwy ? Czujesz się doceniona za to co dla Niego robisz...? Wiem, że nie. I tu jest problem. Nie masz za co go kochać. Więc ratunkiem jest -obrzydź go sobie. To trudne, ale nie zaszkodzi próbować.

Łooo, się rozpisałam

Nie twierdz, ze opadasz z sił, bo autosugestia musi Ci podpowiadać, że jesteś silna. Tylko wtedy to wszystko przetrwasz.
Na Twoim miejscu traktowałabym go jak obcego człowieka, i udowodniła, że teraz nic dla Ciebie nie znaczy. Przestań go szanować, tak jak On przestał Ciebie.
Możliwe że to da lepszy efekt niż ciągła chęć pomocy.

No chyba z nim nie sypiasz jak jest pijany???  a jak tam sytuacja u rodziców??
Moim zdanie powinnaś postawić sprawę jasno i spytać się czy idzie na leczenie czy nie???
Bądź konkretna, bo on juz sam chyba nie wie  co ty od niego chcesz??? jeśli powie że nie ma zamiaru  się leczyć to się wyprowadź albo odseperuj jakoś od niego annika takie tłumaczenie jak twoje że czujesz się dowartosciowana przez innych to jest Ci dobrze, to tłumaczenie osoby współózależnionej!!!  On ci tegoo spełnienia nie daje, ma gdzieś co do niego mówisz czasami przestaje pić ale nie ze względu na Ciebie czy dziewczynki tylko ze wzgledu na swoje złe samopoczucie i ....tyle.
Niepotrzebie się dla niego poświęcasz, kochasz go jak jest pijany czy masz odruch wymiotny na jego widok???
Sama zastanów się nad pewnymi sprawami, jesteś silną kobietą i dasz sobie radę sama!!!

Jesteś człowiekiem, też masz swoje potrzeby a Twój mąż jest właśnie odpowiednią osobą która powinna je zaspakajać. Wiec pewne jest to, że nie mozesz z nim sypiać gdy jest pijany (ale tak juz robisz...) Spróbuj mu zabierać sesku powoli. Pił wczoraj nie śpij z nim dzisiaj. Pije za tydzień, nie śpij z nim przez dwa dni. Tylko musisz wyraźnie podkreślić to iż, nie masz ochoty dlatego bo pił ostatnio...

Powiedz mi, cóż to za kara nie spać z nim kiedy On jest pijany ? Pijani ludzie zazwyczaj nie myślą w takich sytuacjach o seksie.

Kobiety ja nie współżyje z nim jak jest pijany!!!!!!!!!!!!!!!!! absolutnie tego nie robię !!!!!!!!!!!!!!!!!!!
(klka miesięcy temu, robiłam to dla świętego spokoju) pisałam o tym na samym początku chyba)
on doskonale wie że jak pije to mnie nie ma dla niego..... jeżeli pochleje a na drugi dzień m gdzieś jechac ,często ja za niego jechałam... teraz tego nie robię, nawet jak tracimy przez to pieniądze, bo np. nie zawiózł ziemniaków .... mówie że to twój obowiązek a nie mój ...... i nie jade ... teściowej tez powiedziałam żę nawet niech do mnie nie mówi bym coś załatwiła za niego jak jest nachlany BO TEGO NIE ZROBIĘ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
kilka dni temu miał jechac oddac zboże do skupu, a dzień wczesniej sie nachlał... zawiózłjego szwagier o 6 rano... jak wstał ok.9.00 to chciał bym go tam zawiozła...odp.zapier... rowerem albo na piechotę w dupie to mam..... nie zawiozłam!!!

dlatego pisałam też że tylko ja pozwalam mu odczuć skutki picia, bo nie robię za niego niczego jak jest pijany.... a cała reszta: szwagier, mama, brat, wujek , i znajomi wyręczają go w jego obowiązkach kiedy jest pijany lub na kacu.... więc jak ma przestac chlać jak wszystko jest dopilnowane przez innych...
wczoraj nawet powiedział : że jak XXXXXXXXXXX ma zawieźć ziemniaki to ja sie najeb....
i tak zrobil, z ta różnica że zawiózł sam...

mamy 2 pokoje, jeden przejściowy... kiedys umówilismy sie że on własnie w tym drugim (telewizyjnym) ma spać na kanapie jak wypije... kilka razy tak było, ale teraz twierdzi że sie tam nie wysypia(kanapa sie nie rozkłada) i przychodzi do sypiani... nieraz kazałam sie mu wynosić jak jest napity... w końcu dzieci tez spią z nami w tym pokoju... ale nie dociera... ja mam wyjśc, ale dziewczynkipłacza bo chcą bym była z nimi... a ten baran nie chce tego zrozumieć...
wczoraj wieczorem zastanawiałam ,sie czy nie kupic łóżka i wstawic je do drugiego by sobie tam spał, ale nie wiem czy na to pójdzie....
co robic KObiety... bo jak on jest pijany toja mam noc nie przespaną, bo chrapie gorzej i głośniej niz traktor...

trzymam się !!!! dzisiaj byłam na zakupach.. ach! kupiłam sobie kolczyki , które miałam dostac na imieniny od męża... pewnie nie kupił by mi ich wogóle.... a juz je mam...   są przesliczne
pewnie zdziwiony będzie skąd tyle pieniędzy na nie wzięłam ... ale najmniej sie tym przejmuję...
od wczoraj jest inny... znów spokój w domu.... na jak długo zobaczymy.....

pije, pije, pije ...codziennie od kilku dni... ale swoje co ma zrobic robi....ale pije, uzywa nieodpowiednich słów...
przeniósł sie do drugiego pokoju bo wygarnęłam mu wszystko i ma mnie dosyć.... tak mu dałam popalić tym gderaniem że sam sie tam przeniósł ........
wpierał mi, że nie mam prawa zgłosić go na komisję.... ja wiem że mam... załozyła sie ze mną ... chciał o 50 tyś.... powiedziałam, że to dla mnie trudne do zrealizownia.... ale pójde na to, że jeżeli mam racje to on musi pójc na leczenie alkoholizmu... po dł?ższym zastanowieniu zgodził się i przegrał oczywiście... ale nie ma zamiaru nigdzie iśc... nie wierzy w to choc wie, że powinien...
nie rozmawiamy ze sobą... i nie mam zamiaru wyciągac do niego pierwsza ręki....

wczoraj dzieci dostały ode mnie kotka malutkiego... sa nim zachwycone a mąż wściekły!!!!!!!!!!!!!
zaczynam pokazywac że ten dom jest tez mój i mam prawo decydowac o wielu sprawach a nie pytac czy mogę....
juz niedługo zaczynam robic poój dla dziewczynek... czy to sie komus podoba czy nie tak będzie....

Wiem o tym... ale póki co nie robire tego... czekam , choc nie wiem na co.. mysle że znów musze sie do tego przekonać... mam pewne obawy....

mąz od kąd kot pojqwi sie w domu spi w drugim pokoju... ale też wygarnęłam mpewne sprawy... tak sie zarzekał,że to ja mam iśc z sypialni, a sam to zrobił... nie rozmawiamy od kilku dni... tym razem nie chciałabym zrobic jakiegos głupstwa.... wyciągać reki, bo zawsze na tym wychodzę źle...

moja terapeutka mówi, że cos zaczyna sie dziac u mnie w domu (stwierdzia to po wysłuchaniu mnie, wczotaj u niej byłam)
mąz zaczyna dostrzegać pewne sprawy... nie wiemy co on mysli w swojej głowie, ale sam fakt, że to on sie wyniósł z pokoju...
szwagier wygania go od siebie kiedy przychodzi z nim pić, a jak kupuje sobieiwo to dla męza nie kupuje... pije sobie sam...
siostra męza tez nie kupiła mu piwa wczoraj... kaałam jej przysiądz, ale powiedziala że nie będzie kupować i już...
tesciowa tez nie kupuje mu piwa, nawet jak ja szantarzuje... i koledzy, którzy tu nam pomagaja , tez tego nie robią... mimo że mąż im mówi że ja pozwoliłam... to oni wiedza że to nie prawda i nie idą kupowac jemu ćwiartki ani piwa...
cos więc drgnęło w tym domu... jakchce sam sobie niech kupuje...a póki co nikt nie przykłada do tego ręki....
ja sie nie kryje z tym że on ma problem, i jasno mówie co sie bęedzie działo, kiedy on wypije....
wiem, że on może nigy sie nie zmienić, ale wiem tez że ja sie nie wyprowadzę... to jest moje mieszkanie również... chyba, że kupi nam mieszkanie ....
mam pewne plany z małym remontem mieszkania... i dopne swego, jestem tego więcej niż pewna... tylko musze trochę kasy uzbierac....
to dzieki teraeutce znów staje na nogi........

niejasno się wyraziłam.... walczę z nim już trzy lata...niestety do dzisiaj i niestety mam już napisany pozew rozwodowy...mówię niestety bo tez mocno go kocham tak samo jak Ty sowjego męża...mimo tego że mnie zdradził, okłamał...i jest alkoholikiem...ale tak to jest...

jesteśmy głupie bo pamiętamy te lepsze chwile nie te gorsze ? bo nie chcemy puścić w niepamięć lat małżeństwa? bo boimy się zostać same na karku z dziećmi i boimy się samotności? bo za mocno zasr.. kochamy?

nie wiem...wiem jedno....czas się chyba uwolnić od tego koszmaru...i powiem Ci że jeżeli nie zrozumie nie brnij dalej w związek bez przyszłości przez tyle lat ile ja...będziesz jeszcze bardziej nieszczęśliwa

pozdrawiam Cię :-)

ciągle pije... z przerwami, ale to robi...
nie spi ze mna juz dwa tygodnie... w sumie troche jest mi lepiej , bo sie wysypiam... nie sapie, nie chrapie mi do ucha....
nie rozmawiamy tez tyle  a może i dłużej... ja nie nalegam... nie chce zrobic pierwszego kroku jak zawsze... mysle że on za jakis czas to zrobi... chyba że sie mylę... niby go znam ale jednak nie bardzo...

Dawno tu nie zaglądałam
u mnie do przodu. Po trzy tygodniowej separacji i spania w osobnych pokojach mój mąz pękł, nie wyzymał. ja olewając całą te sytuację-ale tylkona pokaz zmusiłam go do zrobienia kroku w moja stronę..
kilka razy mnie pakował i chciał wyrzucic rzeczy przez okno. powiedziałam że zadzwonie na policje a jak mnie nie wpusci to przyjade z policją.
pił, pił, pił... miał juz dosyc... powiedział że juz dłużęj tak nie może, nie chce takżyć... nie cieszę sie aż za bardzo bo róznie to sie może skonczyć...
tydz. temu w sobote kiedy był bardzo pijany i chciał wyrzucic komputer przez okno, po położe niu go nałopatki sam zadzwonił na policje by go zabrali... ale mówił to do nich spokojnie więc nawet nie przyjechali, a janie dzwoniłam, mógł jeszcze raz zadzwonić...
juz tydz. nie pije.. mówi że pierd... to i nich sobie go namawiaja on z tym konczy... ale martwi mnie to że na terapie idzie, a ja go do tego nie zmuszam... napominam tylkoże obiecał i jak mie zawiedzie to juz tak lekko nie będzie...
jest inny.. robi sniadanie, kawę kakaodla dzieci... jak nigdy...
zabiera mnie wszedzie tam gdzie musi jechać... nawet ceka na mnie jak nie mam czasu ...
ale tez jest nerwowy... byle co go drazni... a o piciu i o alkohli,xmie nie moge nic mówi c bo trafia go wtedy.. mowi że ja go zmuszam do picia...
miał iśc ze mną na terapie ale mizł pilny wyjazdwięc przeszło mineło... w srode kolejna mam terapię -czy pójdzie nie mam pojecia.. to sie okaże lada dzień...

shania dziekuje że o to pytasz... tak zauwazyła e jak nie byłam z nim wiele osób tu zaglądało i mnie wspierało... teraz kiedy walcze z nim tutaj nkt nie mówi co i jak mam robić... dla rezty oczywistym było by zostawienie go i zacząc życ od nowa...
juz gdzies to pisałam , że jak przeminie czas który jemu jest pisany napewno podejmę kroku własnie w tym kierunku... ale ten czs jeszcze nie miną...
pozdrawiam iebie i wszystkie Kobiety jakie u zagladają...
Ja sie trzymam, jestem silniejsza a co wiecej juz nie kryje tego co sie dzieje u mnie w domu... juz mówie o tym że jestem zona alkoholika i wcale sie tego nie wstydze... choc nie powiem że nie jest mi przykro z tego powodu...
:* :* :* :* :* :*

Witaj anniko....wpadłam tu zobaczyć co u Ciebie słychać....widzę, że nadal idziesz w tym samym kierunku....Mam nadzieję, że robisz zgodnie ze swoim sumieniem. Ja oddycham już pełną piersią i choć brakuje mi pieniędzy i nie mam mieszkania każdy dzień daje nadzieje na lepsze jutro....Powodzenia.