Był tak agresywny że zadzwoniłam na policję

Póki co to w czwartek jadę po swoje rzeczy i dzieci... Nie zabiorę wszystkiego,ale letnie rzeczy na pewno... mam pietra dlatego że nie wiem co oni mi będą marudzic po nosem!!!
ALE wydrukowałam sobie 2 artykuły z katolickiego tygodnika Gość Niedzielny na temat alkoholików...
Oni kupuja co tydzień te gazetki... Tam ten problem opisuje ksiądz!
Na ich zaczepki -- to będzie moja odpowiedź!!!---i nic więcej nie dodam!!

Dasz rade musisz w to wierzyc!! To nie przyjdzie łatwo i szybko ale zobaczysz ze bedzie dobrze! Potrzeba czasu... i wytrwałosci! nie mozesz sie teraz złamac! NIe teraz kiedy juz tak daleko doszłas...
Trzymam kciuki:*
P/S ja tez mam strasznego doła... ale damy rade prawda?!

Annika nie możesz się teraz poddać,jeszcze nie raz dopadną Cię takie doły ale podjęłaś najlepszą decyzję z możliwych i musisz w niej trwać,dla dobra siebie i córeczek.
Nic nie piszesz jak przebiegła wizyta w domu......chyba się nie poddałaś.
To Twój mąż musi błagać Cię o to żebyś wróciła i jednocześnie podjąć leczenie,rodzina męża może sobie gadać,to nie ich żoną jesteś,to nie z nimi miałabyś żyć.....choc przyznam Ci się że na poczatku myślałam że mąż wymięknie,jeżeli nie no to trudno wiesz na czym stoisz -wybrał alkohol.Smutne ale nie możesz się poddać.

Nadal uważam, że Twoja decyzja jest dobra... Wytrwaj jakoś... rozmawiaj dużo z dziećmi... okazuj im miłość... chodź na terapię a może jakoś wszystko się ułoży- czego życzę z całego serca!

Ja myślę, że on zaczyna mięknąć...Musisz wytrzymać!!

JESTEM!!!!!!!!!!! KOCHANI
Nie było ani dobrze ani tragicznie. Od rana miałam ściśnięte serce.Byłam tam ok 11.00 Poszłam do siebie. Męża nie było był na górze-jak zawsze. Dzieci poszły na górę. Ja zrobiłam sobie herbatkę i siedziałam przed telewizore. Po godź.zszedł na dół. Poszedł do sypialni-zamkną drzwi.Nie przywitał się ze mną.Wyszedł po dłuższej chwili i demonstracyjnie nalał sobie sobie szmpana do szklanki. Wczesniej zauważyłam żę na szfie brakuje jednego a w śmieciach był korek... Powiedziałm do córki chodź idziemy do babci i wyszłysmy... potem wkładał pieniądzę do koperty-mnie tam nie wpisał i to zakomunikował głośno... milczałam... szlismy na salę---coś tam pod nosem mówił --- był juz podpity w sumie wypił całego szmpana... na sali siadł daleko!!!!!!!!!!!!! ode mnie, dzieci i naszej całej rodziny.Ktoś mówił do niego by usiadł koło szwagra... nic z tego alkohol zawładna jego ciałem i dusza---poszedł do domu zanim podali rosół... mnie zaczęło być nie dobrze...było mi słabo ale oddychałam głęboko...
cały dzień przespał... wypił drugiego szampana... spał i spał.....
ja byłam cały czas na sali... pogadałam z kilkoma osobami na ten temat,jedni byli mojego zdania,ale inni mówili wracaj do niego .... powiedziałam że to moja i mojego męża sprawa i nie będę się więcej wypowiadać na ten temat...jedna z ciotek która ma mężą alkoholika mówi wracaj i daj szansę ja mówię ile razy - przecież dałam mu ostatnio taką szansę i jej nie wykorzystał... ile mam dać mu tych szans--ona mówi tyle ile trzeba-ja mówię no właśnie mam żyć tak jak wy... nie chodze po to na terapie i płacę pieniądze żeby to zaprzepaścić... więc jak terapeutka gówno wie to po co wywalać pieniądzę na to!!!!!!!!! po co są ci ludzie?????   nie chciałm z nia o tym gadać... powiedziałam że nie żałuję tego co zrobiłam i jeszcze raz bym to zrobiła i zakończyłam ten temat....

potem porozmawiałam z mamą i dzidkami... poprosiłam by mu nie sprzatali,nie prali---- bo mój dom lśnił dzisiaj - nie widać było by mieszkał tam alkoholik--jego siostrunia mu posprzątała!!!
mama mówiła że będą próbować robić tak jak im mówie ale to jej dziecko i napewno jest i będzie jej  ciężko!!!!

nie wiem co będzie dalej..... mąż jest do mnie bardzo negatywnie nastawiony... nie nawidzi mnie!!!!!!!!!!!1 zwłaszcza jak wypije..... mówi jak ja mogłam mu zabrać dzieci....
teściowa mówi żebym na razie nie wracała i nie słuchała co mwi rodzina bo ona widzi co się dzieje jak on wypije i co o mnie mówi.... sam fakt że w ciągu dnia kilka razy zmienia decyzję!!!! auta mi nie dał choć mówił że to moje - bo kupił mi je  w zeszłym roku w prezencie- ale teraz mam zapomnieć... zabrałabym je bo stoi na mnie ale nie chcę robić większego zameszania dla nich niż mają!!! ale już niedługo... jestem bardzo cierpliwą kobietą!!!! poczekam....

jak widzicie wróciłam do mamy.... jestem już tutaj ponad 2 tyg. mąż dalej ma do mnie żal choć jak jest trzeźwy to grzecznie pyta czy móżę rozmawiać z dziećmi...jak wypije piwo już nie umie inaczej niz z gróbej rury....

nie wie,m ile jeszcze to potrwa... mam nadzieje że już niedługo nadejdzie dzień że to on zacznie myśleć i prosić o rozmowę... ja na razie pasuję... nie chcę pisać sms---bo 3 mu wysłałam---napisałam czego oczkuję i co mogą mu zaoferować... milczy---ciąglę milczy----ale głupimi odzywkami pokazuje że to jeszcze nie teraz.....

buziaki dla WAS-- dziękuje za wsparcie i że jesteście tu ze mną już te 2 długie tygodnie....

mam znów doła!!!! wielkiego!!!!!!! byłą teściowa u dzieci - dzisiaj ich święto... tata nie przyjechał... one nie bardzo to przeżywają ale ja---okropnie... nie zadzwonił...ale jeszcze to nie koniec dnia....
jestem przygnębiona bardzo bardzo mocno...
znów wspominał dzisiaj o rozwodzie i jakimś planie...  mówił że uciekłyśmy to do widzenia...
samochodu nie chce mi dać!!! a ja nie chcę na siłę go zabierać.... dzwoniłam do niego niedawno w tej sprawie... ale jest nieosiągalny....

coś mi się zdaje że nic z tego nie będzie... nie wiem jak ja to przetrzymam... do tej pory żyłam nadzieją że on się weźmie za siebie... wątpię już w to... naprawdę... pewnie dlatego tak sie czuję....
dlaczego niektórzy mężczyźni sa tacy honorowi-uparci-dumni    to stoi ponad rodziną ,ponad własnymi dziećmi!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! dlaczego oni tacy są??????????

Annika zachowania Twojego męża nie nazwałabym honorowym a raczej głupim i nie dojrzałym.Człowiek honorowy i dumny dba o swoją rodzinę,dąży do zapewnienie jej poczucia bezpieczeństwa,stabilizacji.....
A Twój mąż,no cóż,nim rządzi alkohol ktory przekłada ponad dobro swojej rodziny,swoich dzieci.
Nie narzucaj mu się wiecej,jeżeli to on nie zrobi pierwszego kroku będziesz wiedziala ile dla niego znaczy Wasza rodzina,bedzisz musiala pomyśleć o definitywnym rozstaniu.Przykre to ale prawdziwe....
Wiem jakie dla Ciebie trudne ale nie chcesz chyba dalej marnować sobie i swoim dzieciom życia przy alkoholiku.

dzisiaj znów była rodzinka męża(siostra i brat z dziećmi)-jego nie było!!
brat jego mówił że chyba się zatruł bo nie ma siły jeść,pić ani nic.... brzuch go bardzo boli...

napisałam też list do niego wczoraj.... teściowa dała mu dzisiaj rano jak był na kacu... czy przeczytał nie wiem... nie był to miły list... napisałam czego oczekuję od niego jeżeli chce mieć swoje dziewczyny przy sobie... jeżeli zastosuje sie do moich warunków to za jakieś 2 miesiące(jeżeli będzie regularnie chodzić na mitingi dla alkoholików) spróbujemy od nowa.. jeżeli nie - będziemy życ osobno...

teraz czekam na jego reakcję i działanie w tej sprawie...
dzisiaj jest we mnie więcej optymizmu... może dlatego że słoneczko wyszło......

Byłam znów na terapii... po kolejnej wychodzę zasmucona... otwierają mi się oczy na to co miałam przymknięte... terapeutka pytała co mnie najbardziej denerwuje... ,,to że mój mąż jest takim egoistą, że jeszcze nie robi tego co musi,czyli pójść na leczenie...'' ta jego choroba niszczy jego zdrowie i nasze!!!

Annika to bardzo dobrze ze kochasz meza i na pewno chcesz jego dobra. A dobro dla niego w tym momencie to leczenie. Niestety taka jest prawda, ze jesli teraz sie ugniesz i wrocisz do niego to on sie upewni, ze moze robic co chce. Daleko juz dobrnelas w swojej konsekwencji i teraz tymbardziej nie mozesz sie wycofac. Wierze, ze Ci bardzo ciezko. Byc moze pomoze Ci, ze bedziesz sie komus wyzalac, to da upust Twoim emocjom. Zawsze kiedy jest Ci tak trudno to staraj sie przypomniec sobie po co to robisz, dla dzieci, dla meza i dla siebie. Jestes naprawde Anniko osoba godna nasladowania. To bardzo budujace, ze sa kobiety tak swiadome i silne. Ciesze sie i wierze, ze wszystko ulozy sie jeszcze.

Dzwonił mój mąż do dzieci... przyjedzie w niedzielę po nie... ja też z nimi pojadę... po pierwsze nie dam ich samych..a druga sprawa one nawet nie pojadą z nim bo się go boją---nie ufaja mu.... obie zawsze pytają czy pije?? dzisiaj starsza córcia zapytała kiedy pójdzie leczyć tą chorobę,odp. że nie potrzebuje... mówiła że jak się wyleczy to my wrócimy do domu... ale on nie chce bym ja wracała tylko dzieci...a one nie chcą byc tam beze mnie!!!!!!
nie wiem jak to się ułoży... jedna z KOBIIET napisała gdzieś
* Bądź miła,atrakcyjna,cierpliwa.Jeśli to prawdziwa miłość-przetrzyma wszystko!---bardzo mnie te słowa podniosły na duchu!!!
A mój brat wyrecyował mi takie zdanie
*Trzeba cos stracić,by cos docenić-żeby odzyskać trzeba się zmienić!!!

A to że mój mąż mówi że mnie juz niby nie kocha czytam sobie takie zdanie,też je gdzieś na forum przeczytałam
*Szansa jest zawsze gdy jest miłość...to czucie nie znika tak nagle...

Dziękuję dziewczyny, bo dzięki takim wypowiedziom człowiek czuje sie lepej.....

KOchana Tamaro daaaaaaaaaawno Cie tu nie było!!!
Jak zawsze, podniosłaś mnie na duchu...
Wiem, że na to potrzeba bardzo dużo czasu!! a ja jestem bardzo niecierpliwa-zresztą jak większość kobiet!!!!

Myślę, że on nie chce mnie widzieć nie dlatego, że mnie nie nawidzi,ale dlatego, że mnie kocha i boi się że pęknie, że zmięknie... Każda kobieta ma na swojego mężczyznę ,,coś'' co wie, że poskutkuje...
Dlatego muszę być   c i e r p l i w a  , m i ł a , a t r a k c y j n a  !!!!!!!!!!!!!!
Na nowo muszę go do siebie przekonać!!! Rozpalić ten płomień... A wtedy to nie on będzie mi stawiał warunki!!! 
tylko wszystko     p o w o l u t k u   !!!   m a ł y m i    k r o c z k a m i  !!!

Do tej pory to ja zabiegałam  jego miłość,o zainteresowanie mną, o to by spędzał ze mna więcej czasu,by wogóle ze mną czasem był... Teraz wiem że chcę czegoś innego... i tego będę się trzymać...

Jutro spotkanie z dziećmi pod moim okiem!!! Jak będzie napiszę po wszystkim...

Bardzo dobrze zrobiłaś.I głowa do góry co będzie to będzie,a w tej sytuacji najważniejsze są dzieci

Stefcia niekoniecznie bo te dzieci będą widziały matkę która sie nie podaje ma silną wolę i uparcie walczy o człowieka z przed picia którego pamiętają, ona nie walczy z męzem dlatego że ją wygania i nie szanuje ona walczy z alkoholem który zatruwa mu mózg .
Stefciu alkoholik potrafi być podły i sama znam wielu facetów którzy jak nie piją to swoje żony noszą na rękach i nieba by im uchyli ale jak wpadną w ciąg to po prostu nie sa sobą potraią wtedy okraść swój dom by mieć w tym czasie na alkohol .

Gdyby annika nie znała dawnego męża to by po prostu odeszła i nie zawracała sobie nim głowy ale on ją szanował ma z nią dzieci .Ale one znają tatusia który nie żałuje na dzieci i je kocha więc jak im wytłumaczyć że tatus jest Beeeeeee!!!!
I co powiedzą o matce gdy będą w wieku dorastania że przez Matkę nie mają ojca bo odeszła bo była egoistką ,pewnie jestem daleka od przemocy w rodzinie i ciche milczenie i godzenie się na wszystko ona walczy o swoje warunki nie godzi się na wszystko .
Anniko właśnie oto mi chodziło nic dodać nic ująć .
----------------------
Pozdrawiam Tamara

Z posta anniki 80
"Wiecie gzieś przeczytałam że część alkoholików ma tak w ogóle syndrom piotrusia pana, nie dorośli oni do odpowiedzialności jaką jest bycie ojcem, głową rodziny, są egoistami, bardziej martwiącymi się o siebie niż o własne dzieci - i tak jest po części z moim mężem,z tą różnicą że jeżeli chodzi o kwestie finansowe to dzieci zawsze mają to co chcą... często miałam oto pretensje do męża i nawet mówiłam mu tu, że kupuje ich miłość... dając im często pieniążki na ich zachcianki - przysłaniał nimi swoją nieobecność... i żeby nie stekały mu nad uchem, szły sobie do sklepu na lody... dla świętego spokoju!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1"
"jestem od 6 lat mężatką. mamy dwie wspaniałe córki(4 i 6 lat). Mieszkamy z tesciami mimo że mamy osobne mieszkania. Mój mąż nie lubi przebywac w domu,nie lubi rozmawiac ze mną ani z dziecmi. Za to uwielbia przesiadywac na górze u swojej mamy. nawet telewizor chodzi tam ogladac by miec spokój od dzieci. Kiedy cały dzień jest zajęty pracą(na gospodarstwie) wpada tylko na obiad a wieczorem po pracy - na górę (mieszka tam też jego siostra ze szwagrem). tam rozmawiaja godzinami przy piwku oczywiscie.(dodam jeszcze że moj mąz jest alkoholikem kiedy nie ma zajęcia pije-na pole tez bierze piwko albo szczeniaczka-nie raz juz go przyłapałam!))"
to ma być tatuś o którego warto walczyć.Wybaczcie ale nie zgodze sie z tym.
A taki cudowny był dawniej..."nie mozna zmienic drugiego człowieka!!!!!!!!!!! można zmienic tylko siebie!!
szczerze Ci powiem że lepiej - raczej nie bedzie. Wiem cos o tym. Miałam podobny problem ze swoim chłopakiem (a od 6 lat mężem).
Myslałam że go zmienie ze bedzie lepszy itd. Zawiodłam sie. Ale teraz juz wiem że człowiek sam musi o chcieć się zmienić. Ty tego nie zrobisz za niego jezeli on wcale tego on nie chce! Ja dzisiaj żałuje że nie byłam stanowcza, żałuje że mimo iż kocham go bardzo nie zostawiłam go jeszcze przed slubem!!!"Jak widać od poczatku był niewiele wart.

Z jednym się zgodzę Ty rzeczywiscie jestes chora Jak sama piszesz uzależniona od niego. Tylko pytanie brzmi od czego skoro sama w wielu postach udowadniasz jak niewiele jest wart.Wystarczy je po kolei przeczytać. A ja to zrobiłam by nie wysuwać pochopnych wniosków.W drugiej kwestii też się z Tobą zgadzam,że ludziom trzeba dać drugą szansę.Ale ludziom którzy mają jakies wartosci.
A  jezeli uwazasz że dziecia potzrebny jest niedzielny tatuś- to walcz.Powodzenia.

Czy ty nigdy nie kłóciłaś się ze swoim chłopakiem????
W życiu, w związku są te dobre dni i te złe!!! Parę lat temu dla mnie kłótnia, czy powiedzenie sobie parę przykrych słów to nie był mały problem,było mi smutno płakałam,ale prawie każda para ( o ile nie KAŻDA) się kłóci...
Gdyby było tak teraz nie byłam bym tutaj, nie odeszłabym od męża-bo nie ma związków idealnych NIE MA!!!!

Ja odeszłam od alkoholika a nie od faceta który sie ze mna kłócił!!!Z którym czasem darłam przysłowiowe koty... Nigdy bym nie przypuszczała że będzie tak jak teraz....
Nie miałam pojęcia że tak to sie potoczy i  że tak właśnie to będzie postępowało....

Gdyby 6 lat temu ktoś pokazał mi film z mojego obecnego życia i zapytał czy chciałabym w nim być - powiedziałbym nie!!!!
Ale nie ma takiej mozliwości!!! Żyjesz z facetem i nie wiesz co może byc jutro!!!

Nie osąsdzam Cię tylko bardzo Ci współczuję.Ale mam nadzieje że prawda pomoże Ci otworzyć oczy i uwolnić się od uzależnienia.

Fakt nie przebierałam w środkach,ale w żaden sposób nie chciałam Cię urazić.Mam nadzieję,że terapia Ci pomoże i że tak jak piszesz za jakiś czas będziesz mogła spojrzeć na to wszystko z innej perspektywy.Mozesz napiszesz wiecej o tej terapii? Sama jestem ciekawa jak to wyglada.

Bardzo dobrze zrobiłaś! Lepiej późno niż wcale.To jest drugi krok ku lepszemu.

Cytuję Stefcię "Rozmawiałam ostatnio z przyjaciółką która wyznała mi że nie może wybaczyć swojej matce że tkwiła przez lata w związku z alkoholikiem.Tłumaczyła dzieciom ze to co robi tatus nie jest złe, bo jest chory.W tym przeswiadczeniu  dorastały.Teraz brat mojej przyjaciółki robi to samo co ojciec i nie widzi w tym nic złego choć jego rodzina sie rozsypuje"

Stefciu bo właśnie błędem tej kobiety było właśnie tkwić w takim związku i nic z tym nie robić tylko żyć w takim letargu.
Bo moja matka żyła właśnie w takim związku z moim ojcem ale nigdy nie była bierną obserwatorką zawsze nam powtarzała że to co robi tatuś to j e s t  z ł e ale ten tatuś chodził do pracy i zarabiał pieniążki które oddawał matce żebyśmy nie chodzili głodni a że była dobrą gospodynią to z czasem wspólnymi siłami pobudowaliśmy własny dom a ojciec walczył z chorobą ale nigdy nie miał tak silnej woli by przestać definitywnie ale moja matka była pewna że on ją kocha i nas ale podczas ciągu był odrażający i wręcz śmierdzący.My też  jak widzisz dorastaliśmy w takiej atmosferze ale zadne z naszej trójki nie nadużywa alkoholu my to mamy zaszczepione od dziecka jak czip że jeśli wypiję ten jeden za dużo to do następnego nikt i nic nas nie zmusi to tkwi w naszej psychice tak głęboko że jest po prostu nie do wymazania .

Teraz zastanawiam się jak nasza matka to osiągnęła może wpajała nam to od dziecka może napatrzyłyśmy się na ojca przez tyle lat jak zmagał się ze swoją chorobą jak dziękował matce że wytrzymała z nim tyle lat i przepraszał nas bo miał świadomość że bez nas i żony byłby dziadem pewnie zapił by sie gdzieś na śmierć .

Piszę Ci o tym po to że wartość człowieka o której piszesz Annice jest względna i nie można jej porównywać bo problem z alkoholem mają lekarze prawnicy politycy ludzie wysoko postawieni a więc inteligentni to dopada każdego nie tylko margines i Tzw.klasę średnią czy robotniczą (Bez obrazy)

-------------------------------
Tamara

Tak to prawda że osobowość człowieka jest najważniejsza i jak silna jest wola by zmienić siebie ale sa ludzie którzy mimo najszczerszych chęci tego nie potrafią .Czasem wystarczy mały gest i odrobina zrozumienia a czasem dobry kopniak by zrozumieć jaką wyrządza się krzywdę i to czasem nieświadomie,bo gdyby mąż Anniki to wiedział to nigdy nie dopuścił by się do takiej sytuacji.

Anika pisała że chce męża z przed picia nie wiem który to post nie mam czasu szukać,Jest od niego uzależniona więc coś ich łączyło dobrego bo normalna kobieta nie pchała by się w związek bez przyszłości,ona by go zakończyła .

Tak kobiety powinny ratować siebie ale tak jak piszesz że alkoholik alkoholikowi nie jest równy tak Kobieta kobiecie również i wszystko zależy od tego jak bardzo czuje się zraniona przez swojego partnera i jak bardzo go przez to znienawidziła tak będzie nastawiała dzieci przeciwko przez co bardzo wyrządza krzywdę swoim dzieciom .

Nie postrzegaliśmy tego jako piekło raczej jako jego chorobę

I myśli że ty też będziesz postępować jak jego matka ale skoro spakował wasze rzeczy to jednak jest ambitny mimo wszystko i w końcu się obudzi znasz słowa piosenki "Trzeba przegrać coś ,by zyskać coś"albo "miłość jest jak pogoda".Dużo pracy cię czeka a nawet zwątpienia w to co robisz dlatego trzymaj się ciepło
---------------
Tamara

Widzisz" Ludzie ludziom zgotowali ten los" a wystarczyła by tylko odrobina zrozumienia i dobrej woli by żyło się lepiej .Bez względu na wszystko każdy pragnie być kochany i potrzebny ,akceptowany ze swoimi wadami i zaletami .
Ja na bym dążyła do tego by jednak wyprowadzić się od teściów on inaczej wszystko by postrzegał nikt by mu nie kwestionował waszych decyzji podjętych wspólnie i miałabyś większe pole do manewru w stosunku do niego bo tak jak piszesz on ciągle przesiaduje na górze to i tak to co zaplanujesz i zrobisz to jest zaraz na forum rodzinnym i wtedy są komentarze albo pozytywne albo negatywne albo po co słuchasz jej my tak żyliśmy i było nam dobrze a ona czego od Ciebie wymaga .

Teraz Wy jesteście rodziną i ich zdania nie powinny być brane pod uwagę ,ale wiem ze swojej praktyki że są w końcu był ich dzieckiem przez tyle lat to i tak liczy się z ich zdaniem mimo że ojca nienawidzi   
Może pragnie mu dorównać by go zaakceptował .

Ja mieszkam z teściami 17 lat i o tyle za dużo ale też nie zrobiłam nic w tym kierunku bo im ufałam ,bo moja matka nie nauczyła mnie podłości i cwaniactwa w stosunku do innych .A kiedy wyszło już szydło z worka było za późno by cokolwiek zmieniać bo za dużo włożyłam swojej pracy i pieniędzy.

Teraz jestem najgorszą synową na świecie jaką świat widział -ale plusem tego wszystkiego jest to że już gorsza być nie mogę i przy każdej wymianie zdań mówię ale jestem jędza nie!!!!

A Ja walczę tylko o swoje własne dzieci o ich przyszłość i to z kochanymi dziadkami bo mój mąż a ich syn nie potrafi im się  przeciwstawić ale może to temat na osobny wątek.Jak myślisz?
P.S
Jak czytam twoje posty a w szczególności te z wyzwiskami zawsze mam uśmiech na twarzy bo w naszym środowisku chyba oni inaczej nie umieją tylko rzucają mięsem ile wlezie a potem się dziwią że ktoś jest obrażony.

Nie chodzi o nastawianie dzieci przeciwko ojcu ale o to by miały swiadomość że to jest złe.I trzeba im to wpajać koniecznie.

Zgadzam się z Twoją wypowiedzią!!! To jest cała prawda o alkoholiźmie... Nie wiem jaki ta choroba ma mechanizm tak do końca... Bo jak piszesz są faceci którzy wiedza co się z nimi dzieje,chcą ratowac siebie i swoją rodzinę... Ale też zwróć uwagę ilu pijaków chodzi po ulicach!!! śmierdzących,posikanych,zarzyganych i jeszcze proszących na jabola!!!-na jedzenie ich nie stać ale na to zawsze gdzieś wynajdą kasę.... Nie wiem od czego to zależy....
Wiem - ja próbuję bronić i usprawiedliwiać w jakiś sposób męża...choć sama nie wiem dlaczego...
Przeciez to dorosły facet!!! Wydaje mi sie że zależy mu na dzieciach... Ale on chyba woli żyć swoim życiem... woli flaszkę niż rodzinę... choć twierdzi że tak nie jest to jednak TAK WŁAŚNIE JEST!!!

koma5 nie wiem co on myśli teraz, co czuje, nie mam pojęcia jak wygląda jego dzień-wstydzi sie pójść na leczenie i po prostu nie chce-uważa że nie potrzebuje!!! Mimo że wiele osób mówi mu że powinien to zrobić on nie daje się za chiny przekonać!!! Mysli że sam sobie poradzi! Co to oznacza - chyba to że jemu takie życie odpowiada i pasuje... niestety mnie już nie pasuje,dlatego powiedziałam dość i mieszkam z dziećmi u rodziców... a jemu to nie po nosie,że kobieta stawia warunki i robi to co uważa.

Cieszę się ze to napisałaś... pewien ksiądz-Duszpasterz Trzeźwości mówił podobnie jak TY!!!
powiedział tak:
powiedzcie swoim mężom: ?Ty pijesz ? ty cierpisz ? ty ponosisz konsekwencje?.

ale prawda jest taka że cierpimy i my!!!

.Witaj anniko jestes bardzo dzielna i wiem jak duzo energi Cie to pochłania i ile w tym wszytkim emocji.Ja tez mam problem z tym ze "kocham za bardzo"zdaje sobie wiec sprawe jak trudno przebrnąc takie sprawy uczuciowe.Jestesmy jak we mgle szukamy rozwiazan ktore dla innych "zdrowych":)sa oczywiste.Ta walka jest trudna zwlaszcza ze musisz przewartosciowac i upozadkowac swoj swiat wewnetrzny a żądzą nim mechanizmy dla nas naturalne niestety nie koniecznie zdrowe.Jeszcze na dodatek zmagasz sie z problemami.Dobrze ze podjełas walke w taki sposob bede trzymac kciuki     

mysle ze annika wie jak jest ale to ze kocha zbyt mocno za bardzo nie umie sobie tego przekształcic to jest podstawowy problem kochajacych za bardzo.

MOje kochane KOBIETY!!!! Cieszę się że jesteście tu ze mną juz ponad trzy tyg. Wspieracie mnie a niektóre dają mocnego kopa...

shania   ja też jestem kobieta która kocha za bardzo... pisałam o tym w jakimś poście... a Ty jestes pierwszą kobietą która pisze o tym w moim poście!!! to też choroba... ma podobny przebieg jak alkoholizm tylko że tu się nie pije
Kupiłam sobie tę książkę kilka miesięcy temu... przeczytałam 2 razy by więcej zrozumieć... po prostu zaczęłam wtedy szukać pomocy ale w sprawie alkoholizmu męża... trafiłam do punktu kryzysowego dla rodzin alkoholików i tam terapeutka poradziła mi przeczytanie tej książki------------to o mnie!!!!!
Dzięki niej zaczęły otwierać mi się oczy!!!!!!!(pisałam gdzieś o tym)....
mam nadzieje że zrobiłaś tak jak jest tam napisane---zaczęłaś myśleć o sobie i poszłaś na terapię!!!!
Ja naprawdę zajęłam się po jej przeczytaniu sobą...powtarzałam hasła afirmacyje(chyba tak się one nazywają-ale nie jestem pewna)... pzrzestałam wychowywać dorosłego męża.... pomagało...ale  na terapię zdecydowałam sięza późno-dopiero jak stało się to co sie stało!!!!

A teraz relacja z ,,dnia tatusia''
*był punktualnie,staną przed bramą,starsza nie chciała jechać,płakała....mówiłam podejdź do niej-nie chciał
*zabrał nas na plac zabaw- jeden raz pochuśtał starszą córkę.... siedział na ławce i palił... ja za nimi chodziłm,chwaliłam je,i zajmowałam się nimi... w pewnym momencie usiadłam-myślę niech on zacznie działać---nic z tego
*pojechaliśmy na karuzele----dał dziciom pieniądze i mówił-idźcie sobie kupić bilety--nie zgodziłam się
,poszliśmy razem na drugi plac zabaw.... znów siedział...troszeczkę pospacerował ze starszą
*pizza-siadł przy drudim stoliku... dzieci raz z nim siedziały raz ze mną---pomyślałam co za gbur,za co ja go kocham-nie wiem!!!!
*potem na 10 min do naszego domu po babcię,szwagra,siostre i ich mała---po co????w sumie zabrałam jeszcze troche rzeczy
*znów plac zabaw i karuzele!!!! on zaja się szwagrem, jego mama mówi siedźcie ,my idziemy z dziećmi-okrzaniłam ją za to!!!!!!!!!!!
długo dzieci się bawiły pod MOIM OKIEM-tata stał z boku...
tak upłynęło 5 godz... na koniec starsza zaczęła płakać że chce do naszego domu a nie do babci...płakała całą drogę...
teściowa wczesniej juz układała plan kiedy mamy przyjechać---spasowałam jej wypowiedź!!!

*powrót do domu...mała płacze...mąż mówi do niej ,,,ale ona nie chce Was dać''
zaraz ,zaraz jaka ona- mówię,ja wyrażam sie o tobie tata,tatuś... zacznij inaczej sie odnosić do mnie bo z tego nic nie będzie dobrego, chcesz mieć dobry kontakt z dziećmi to musisz mieć dobry ze mną!!!
a jak zobaczę że jesteś odpowiedzialny, a narazie tego nie widzę to dam je tobie na dzień... a dzisiaj dziećmi zajmowałam się ja a nie ty---i skończyłam rozmowę

pod domem mała jeszcze gorzej zaczęłą płakać... więc pozwoliłam jej jeszcze pogadać z tatą... on nie chciał ze mną rozmawiać... powiedziałk ok... tu masz numer konta i poszłam
oni jeszcze ze 20 min rozmawiali

wróciła z płaczem i powiedział że tata przyjedzie po nas w czwartek i zabierze nas na zawsze do domu!!!------------------------------------------zamarłam z widoku jej i tego co powiedziałam---zawachałam się..................................ale mama i siostra przywróciły mojego ducha Walki!!! Nie mogę się poddać...
potem przeczytałam wasze posty i wiem że jak teraz ,tak na kiwnięcie palcem wrócę---przegram!!!!!!!!!

to było by za proste dla niego-a nie może tak być!!!
trzymajcie kciuki za mnie KOBIETKI

jeszcze nie!!! ale mam umówioną wizytę dla nich obu....
Muszę zająć się nie tylko sobą ale też nimi... przede wszystkim starsza córką...ona przeżywa to najbardziej... przede wszystkim gdy rozmawia przez telefon z nimi, lub gdy sie spotykamy...
Nie wiem czy nie ograniczyć tych spotkań i rozmów do jednego w tygodniu???
Chyba tak właśnie zrobię!!! Muszę zapytać swojej terapeutki...

Włąśnie dzwonił... chciał rozmawiać z córką... zapytałam o czym... ogólnie odpowiedził....
dodał że chce wystąpić o rozwód... żeby dzieci były u niego od czwartku do niedzieli a u mnie resztę dni... nie zgodziłam się!!!!!
chciał ją jutro zabrać na cały dzień-nie zgodziłam  się...
mówił że chce się ze mną porozumieć w sprawie dzieci.... ale ja powiedziałam że on chce dla siebie zrobić dobrze nie dla dzieci...że chodzi mu tylko o to by one tam były... a ja widzę jak one płaczą, tęsknią,zwłąszcza po telefonach i wizytach...
na koniec dodał jak nie to jemu to pierd... co będzie, występuje o rozwód,dowidzenia...to dowidzenia...
płakać mi się chce bardzo!!!! ledwo się trzymam...

ale jak pisze Tamara ,przecież przez trzy tygodnie człowiek nie stanie się innym człowiekiem...

Anniko, popieram opinie dziewczyn powyżej, że nie możesz teraz się poddać, to nie Ty masz za co przepraszać!! Jesli chcesz, aby Twój mąż był znowu taki, jak kiedyś, on musi zacząć się leczyć. A co najważniejsze, on musi tego chcieć. Dążyć do zmiany, aby przestać krzywdzić Ciebie i dzieci. Jak na razie on raczej nie zdaje sobie sprawy, że alkoholizm niszczy najbardziej członków rodziny.
Anniko, życzę Ci wytrwałości!
Nie możesz być taka chwiejna i niepewna. Pomyśl, co złego mogłoby się przytrafić Tobie, dzieciom, gdybyś przyzwalała na ekscesy męża alkoholika?!