Lekarz stwierdza upośledzony płód lub wadę co robicie?

Straszne przezycie ,zapewne dla kazdego kto emocjonalnie i fizycznie  sie angazował.No ale tak bywa.Sama najlepiej wiesz jaką decyzje w czasie terazniejszym bys podjela, bo doswiadczylas  bolesnej sytuacji na wlasnej skorze,i teraz jakos niezabardzo widzi mi sie, aby stanął mur "mlodziezy wszechposlkiej" przed tobą i ciebie przekonywal  do ponownej zaistnialej dezycji ,aby po raz kolejny zdecydowala sie na przechozenie takiej krucjaty

Zreszetą jak sam posel PiS Górski opowiedzial  sie za tym,ze dzieci z gwałtu nalezy rodzic, i kazal by urodzic wlasnej zgwałconej zonie dziecko poczete z gwałtu, to ja juz nie mam slow ,jak mozna komukolwiek w takich sytuacjach cos nakazywac czy zabraniac

W takim razie pozabijajmy wszystkich staruszków,niepełnosprawnych.Nie będzie problemu.Wiecie co?Mam drugie pytanie,bo na pierwsze już odpowiedzieliście:
Jakie macie zdanie o mordercach,tych którzy siedzą w więzieniach za zabójstwo?.....

Na koniec powiem Wam coś jeszcze:
Mam dziecko czteroletnie z porażeniem mózgowym!

Bulinko ja akurat wiem,ze masz dziecko  niepelnosprawne,ale o tym wieeelookrotnie pisalam, ze jest to kazdego wybor,czy decyduje sie na taką odpowiedzialnosc,czy tez nie,czy udzwignie te trudny, i nie zaniedba dziecka,ktore potrzebuje wlasciwej pomocy i opieki
Ty jestes baardzo silną kobietą z twoich wpisow w inych tematach da sie niezaprzeczalnie stwierdzic, baardzo, godna podziwu, lecz nie kazdy jest na tyle tak odpowiedzialny, i tak silny jak Bulinko swoja osobą reprezentujesz
Ludzie są rozni, jedni dają rade ,inni sie zalamują i nie są wstanie odpowiednio opiekowac,i zajmowac dziecmi jak trzeba, bo im brak sil,czy moze tez brak wsparcia,mają inna kontrukcje psychiczną
Wiec rózni sa ludzie,w roznych sytuacjach jeden twardo stąpa po ziemi potrafiąc odpowiedzialnie do tematu podejsc, inni nie,i wiedzą ,ze nie dadzą rady.
Przykre ,ale taka prawda.Wystaczy nawet popatrzec co sie dzieje jak kobiety rodzą zdrowe dzieci ,bez zadnego uszczerbku zdrowotnego,niektore kobiety są fantastycznymi mamami,i cale serce wkladają  i milosc do dziecka, a niektore? az brak slow co z tymi dziecmi wyrabiają, jak je traktują,znecają sie fizycznie i psychicznie, jak im psychike niszczą
Co pierwszej mamie przyszlo jakos naturalnie i instynktownie, nieba by przyslonila dla swojego dziecka, zas drugiej mamie w ogole, calkowita odskocznia

To nie jest dyskusja o eugenice. Dyskutujemy o aborcji, a nie likwidowaniu osób, które już są na tym świecie.

To wszystko zależy od morderstwa, jakiego się dopuścili.
Seryjny gwałciciel- morderca według mnie to jednostka niepotrzebna w społeczeństwie. Za kilka lat wyjdą na wolność ci, którzy uniknęli kary śmierci. Szkoda, w pewnych wypadkach była to jedyna i słuszna kara.
Ktoś, kto zabił w obronie koniecznej, nie powinien siedzieć w więzieniu. Tyle.

Wyczytałam, że Twoje dziecko ma porażenie mózgowe nie wynikające z wad genetycznych, a komplikacji okołoporodowych. W czasie ciąży było zdrowe. Mowa jest o ciąży, w wyniku której może urodzić się dziecko śmiertelnie chore, zależne od nas, rodziców. Nie zdecydowałabym się urodzić, mając jakikolwiek procent szans na to, że urodzę takie dziecko.

I jeszcze jedno:
Mam babcię z demencją, jest jak dziecko. Nie dałabym Jej zrobić krzywdy.
A że wiem, co znaczy wysiłek i poświęcenie w opiece nad drugą osobą, nie skazałabym świadomie siebie i rodziny na to samo. Mam wolną wolę, więc z niej skorzystałabym.

Nie napisałam tutaj o swoim niepełnosprawnym dziecku,żeby szukać litości.Napisałam to,żeby potwierdzić,że moje słowa są przemyślane i życiowe,a nie tylko rzucane od tak sobie.
Ktoś się oburzył,że napisałam o uśmiercaniu staruszków i niepełnosprawnych.Hm...mam pytanie:to wg. Was w którym momencie zaczyna się człowiek ,w którym miesiącu od poczęcia?...a może dopiero wtedy jak się urodzi,bo dopiero wtedy go widzimy?Jeżeli więc nie możemy zabić staruszka,to dlaczego możemy zabić dziecko ,które w łonie matki okazuje się niepełnosprawne?
Może jeszcze z innej beczki:
Stańcie przed swoimi zdrowymi,pięknymi,zgrabnymi dziećmi i powiedzcie im w twarz:Kocham Cię,ale jak byś była niepełnosprawna,to byś się nie urodziła,bo bym Cię po prostu usunęła /już nie powiem zabiła/.
Nie ma dla mnie żadnego wytłumaczenia dla tych,którzy zabijają swoje nienarodzone dzieci.Każdy ma prawo do życia od chwili poczęcia do naturalnej śmierci.
Jeżeli zaś zdecydowałaś się na dziecko to powtórzę to co powiedziała nocnalampka :

Moze jestem glupia idealistka, ale dla mnie tak samo jak malzenstwo to zwiazek "w zdrowiu i w chorobie", tak samo decyzja o posiadaniu dziecka to decyzja, ze bedzie sie je kochac i dbac o nie niezaleznie czy bedzie ladne, glupie, czy chore.

Jesteśmy osobami myślącymi,więc w przeciwności do zwierząt umiemy zapanować nad popędem seksualnym.

Moje słowa też są przemyślane. Jestem młodą osobą, która swoje życie uzależniła i przewartościowała w momencie, gdy babcia zachorowała. Powtarzam ,że wiem, co znaczy opieka nad drugą osobą. To jest uzależnienie z obu stron- osoba chora jest zdana na nas, a my niestety też jesteśmy uwiązani.

O człowieku można mówić, kiedy wykształci się mózg.
I chyba nie mówimy tu o dziecku niepełnosprawnym, a takim, które wiemy, że urodzi się śmiertelnie chore i możemy być pewni, że i tak nie dożyje kilku lat.
Gdybym teraz była w ciąży, nie skazałabym swojej rodziny na kolejnego człowieka uzależnionego od nas.
Myślisz, że gdyby badania wykazały, że moje dziecko może urodzić się bez rąk, czy nóg, usunęłabym ciążę? Nie.
Ale gdyby badanie wykazało, że dziecko najprawdopodobniej ma zespół Pataua lub inną wstrętną chorobę (śmiertelną), nie wahałabym się w sprawie aborcji.

Jak będę miała dziecko, to mu tak powiem. Lecz zamienię wyrażenie- "jakbyś była niepełnosprawna" na "jakbyś była śmiertelnie chora".

Dla kobiet, które zostały zgwałcone i zaszły w ciążę w wyniku gwałtu też nie masz wytłumaczenia? One nie chciały tego stosunku, zostały do niego zmuszone.
Czy można je zmuszać do urodzenia dziecka poczętego w taki sposób?

A myślisz, że decyzja o aborcji byłaby łatwa?
Nikt, kto się decyduje na dziecko, nie myśli o tym, że może być chore.

Nie mam decydować się na dziecko? Mam zahamować swój popęd?
Chyba to nie jest dyskusja o kobietach/parach, które wpadły, a raczej o osobach, które zdecydowały się na dziecko. I była to świadoma decyzja.

Te przykłady, które podajesz, to jest eugenika.
Aczkolwiek, gdy decyduję się na in vitro, nie mogę określić, czy chcę dziewczynkę, czy chłopca?
Ważne jest, żeby po urodzeniu się dziecka, nie mówić, że go nie chcę, bo jest to dziewczynka.

Gwałt nie ma nic wspólnego z dzieckiem.Gwałt to zbrodnia,a dziecko poczęte to człowiek.Ono nie jest niczemu winne.Jeżeli kobieta została zgwałcona i jest świadoma tego,że nigdy nie pokocha tego dziecka,to wcale nie musi je zabijać.Jest tyle rodzin,które latami czeka na dziecko i taka mała istotka byłaby dla nich największym szczęściem,a dziecko mogłoby żyć i też być szczęśliwe.
Powiesz teraz JagaBaba07 coś formie...,że dlaczego ta kobieta musi to znosić,dlaczego musi być skazana na takie cierpienie?Odpowiem Ci też pytaniem:...a dlaczego tyle mądrych młodych ludzi choruje i umiera,dlaczego tyle wartościowych ludzi choruje i cierpi?
Nikt nie potrafi tego wytłumaczyć,ale też nikt nie ma prawa bezkarnie zabijać bezbronnego człowieka.
Powiedziałaś,ze usunęłabyś ciążę gdyby okazało się,że dziecko NAJPRAWDOPODOBNIEJ ma....itd.Nigdy nie będziesz pewna na 100%,że dziecko w Twoim łonie jest chore.
Wiesz zmieniłam też zdanie w jednej kwestii:
Nie mów swojemu dziecku ani tego stwierdzenia w mojej wersji,ani tego w Twojej,bo gdybym ja usłyszała to od matki w której kolwiek wersji,to wiedziałabym jedno,że moja matka kocha mnie dlatego,ze jestem zdrowa i inteligentna,a gdybym miała być chora,to nawet nie chciałaby mnie widzieć i skończyłaby moje życie jeszcze zanim by mnie zobaczyła i dotknęła.
A tak wogóle,to chroń te wpisy przed swoją babcią,bo z tego co widzę,to ta babcia jest dla Ciebie wielkim ciężarem,bo strasznie użalasz się nad tym jaki zgotowała Ci los.Ktoś wcześniej podziwiał Cię za Twój wyczyn.Wybacz ciągle powtarzając jak bardzo się poświęciłaś,ten wyczyn zamienia się w Twoja odpowiedź na wyrzuty sumienia i wychowanie.

Na koniec tej mojej rozmowy z Tobą Jaga Baba07 powiem tak:
W łonie matki po zapłodnieniu rośnie maleńkie bezbronne dziecko.Jego serce bardzo szybko bije,Jego ciałko jest unerwione więc czuje.Jakkolwiek Ono powstało,czy z wielkiej miłości,czy przez gwałt,to zawsze pozostanie człowiekiem i dzieckiem kobiety,w którym się rozwija.Czy będzie zdrowy,czy chory umysłowo,czy cieleśnie-zawsze będzie człowiekiem i dzieckiem kobiety w której rośnie.
Dlatego też jakkolwiek będzie się ta kobieta tłumaczyć,to zawsze w Jej łonie będzie człowiek,którego po prostu zabije,a więc popełni morderstwo.
Nie mnie jednak osądzać i rozliczać.Ja tylko powiedziałam prawdę,którą moje sumienie kazało przekazać.Może akurat jakaś kobieta to przeczyta i powstrzyma się przed zabiciem człowieka.Jest tyle możliwości rezygnacji z macierzyństwa,że nie trzeba zabijać.

Szkoda Bulinko_1969 że nie odpowiedziałaś na moje pytania dotyczące 13-letniego dziecka, któremu nie chciano pozwolić na usunięcie ciąży. Dlaczego dziecko miało donieść tą ciążę? Pozwoliłabyś, żeby Twoje 13-letnie dziecko miało urodzić w tej sytuacji?
Trzeba się też postawić po drugiej stronie.

No i przyznam, że trochę liczyłam na jakieś słowa odpowiedzi na te słowa, które nie były przyjemne dla mnie. Niech to będzie koniec naszej rozmowy:

Poród dla dziewczynki 13-letniej bardziej zagraża jej życiu niż usunięcie ciąży. Dlaczego kobieta/dziewczynka ma Twoim zdaniem obowiązek poświęcić siebie? Nerkę też mam obowiązek oddać? Bo ktoś umrze bez niej?

Szanuję Twoje zdanie, ale się z nim nie zgadzam. Ja bym swojemu dziecku wręcz doradziła aborcję,ba, byłoby to jedyne wyjście.
Po pierwsze ze względu na stan psychiczny, po drugie ze względu na zagrożenie, jakie wynika z ciąży u 13-letniego dziecka.

Poza tym nie wyobrażałabym sobie żalu, jaki żywiłabym do swojej mamy, która zachęcałaby mnie do donoszenia ciąży.
Rozumiem, że jesteś głęboko wierzącą osobą, ale czasem są granice wiary i trzeba odrzucić na bok swoje moralne przekonania.

Bulince nie chodziło o życie dziewczynki, a o życie jej nienarodzonego dziecka. Ale trafnie to ujęłaś.
I znów przytoczę swoje słowa, co prawda nieco je sparafrazuję- uważam, że wiara we własne przekonania ma swój kres. Jeżeli dylematem jest ratowanie siebie, czy ratowanie za wszelką cenę nienarodzonego płodu- wybrałabym siebie. Przy czym słowo "ratowanie" ma szeroki zakres i może być rozumiane wieloznacznie.
I zgadzam się też ze słowami Mareny:

Obyśmy nigdy nie przeżyły żadnej z wyżej wymienionych sytuacji i tego życzę wszystkim.
Mareno, byłabym wdzięczna, gdybyś zajrzała do moich wątków związanych z Babcią.

Moje przekonanie nie wynika z wiary.Moje przekonanie wynika ze świadomości,którą mam dzięki temu,że starałam się wzbogacić na ten temat wiedzę.Wasze przekonanie jest bardzo egoistyczne,bo większość z Was nie liczy się z tym wogóle,że życie zaczyna się od momentu poczęcia i to małe stworzenie,które jest w łonie matki,a które sprytnie nazywane jest płodem,to też człowiek.

Ewelina20 pokaż mi człowieka,który w życiu nie cierpiał,albo matkę,która ochroniła dziecko całkowicie od cierpienia.Swoją drogą co to byłby za człowiek,który nigdy nie cierpiał.

Marena7 gdybym nie miała pojęcia na ten temat,to bym się nie wypowiadała.Mam 43 lata.Jestem niepełnosprawna.Mam męża ciężko chorego,czwórkę dzieci w tym jedno z porażeniem mózgowym.Pod swoją opieką mam ciężko chorą matkę mojego męża.Oprócz tego małżeństwo niepełnosprawne z I gr inwalidzką z rodziny męża,którym za 3 h ziemi jestem winna opiekę do śmierci.

Ja osobiście musiałam podjąć taką decyzję.
W badaniach prenatalnych stwierdzono wady letalne płodu czyli ciężkie prowadzące do śmierci(żle podzielony mózg wada serca brak podniebienia i szereg innych wad z fachowym nazewnictwem) był to 23 tydzień wcześniej lekarz nie robił usg tylko w 9 tyg i nic nie zauważył. Jak poinformowałam go że pojadę na badania prenatalne to stwierdził że bez sensu robić kolejnego usg bo tam wszystko dokładnie zbadają. No i pojechałam szczęśliwa że będę spokojniejsza poznam płeć dziecka itp, lekarz badał mnie i milczał już wiedziałam że jest coś nie tak. Lekarz powiedział że ciąża jest do przerwania. I powiem szczerze nie zastanawiałam się jaką decyzję podjąć. Jeździłam jeszcze do lekarzy specjalistów w dziedzinie wad serca aby się upewnić czy np ta wada pozwoli żyć dziecku. Nikt nie pozostawiał mi cienia nadziei nawet dziwiąc się że że ta ciąża sama się nie poroniła z tak wielkimi wadami. Tak czy inaczej po porodzie moje dziecko poza moim organizmem nie przeżyło by.
Każdy przypadek jest indywidualnością, a ciężko stwierdzić komuś kto nie musiał postawić się w takiej sytuacji co by wybrał.
Teraz nawet myślę że gdyby moje dziecko było ze mną a miało by wegetować i cierpieć a ja nie mogła bym jej pomóc to serce pękło by mi z bólu...

Współczuję Ci Małgosiu i rozumiem Twoją decyzję.
Gdybym była w Twojej sytuacji, moja decyzja byłaby taka sama.

A ja powiem tak - każdy kto tu pisze, zna niedoszłego wyskrobka z wadą letalną - miał na imię Karol Wojtyła. Dość energiczny dziadzio był, jak na wadę letalną.

Do tego, że nie każda diagnoza jest trafna. To raz - przykład jak wyżej.
Fakt teraz mamy nowe zabawki, wiec skuteczność takich diagnoz się zwiększa.
A dwa oprócz skrobanki jest druga opcja - medycyna paliatywna. Korzystniejsza i dla kobiety i dla dziecka. Nie wymaga rozerwania i miażdżenia ciała dziecka (niestety aborcja dziecko cholernie boli, znacznie bardziej niż życie kilka dni z większością znanych medycynie wad letalnych). Poza tym pozwala na załatwienie sprawy w sposób naturalny, tzn. przejścia pewnego cyklu umierania i żałoby. Ale oczywiście decyzja należy do każdego z osobna.

Co do  diagnoz - coś diagnozowano, nie koniecznie trzeba do stwierdzenia wady przeprowadzić szerokie badania laboratoryjne plus diagnostykę obrazową. Poza tym pojęcie wady letalnej się zmienia wraz z rozwojem medycyny. I nie zawsze idzie w lepszą stronę. W Holandii masz protokoły "medyczne", które za wadę letalną uznają zespół Downa.

Co do medycyny paliatywnej - chyba sobie żartujesz??

Bzdury piszesz. Oczywiście, że istnieje. Są hospicja, w tym domowe, gdzie bezpłatnie przychodzi pielęgniarka i wolontariusze do chorego na kilka godzin dziennie, są leki za darmo z hospicjum, lekarz za darmo, psycholog za darmo, a czasem nawet materac przeciwodleżynowy się trafi, więc może zamiast się wypowiadać, to się doedukuj. Ach, no i piszę na podstawie doświadczeń bliskich mi osób, moja ciocia dostała od ręki miejsce w hospicjum, bez łapówek, z dostępem do leków i psychologa.

No to swietnie Fretka, swietnie, ze sa miejsca i ludzie, ktorzy sie w systemie nie zagubia, nie zostaną zapomnieni i godnie zakończą zycie. Moze w mysl zasady, ze ziarnko do ziarnka i zbierze sie miarka.

Nie rozumiem, o co wam chodzi, tobie i sierpniowej - w każdym większym mieście są hospicja, moje dwie znajome są wolontariuszkami, w tej chwili bliska mi osoba jest pod opieką hospicjum domowego, sama zastanawiałam się nad takim wolontariatem, choć w tym wypadku problemem jest to, że większość tego typu ośrodków jest katolicka i wymagają, by wolontariusze odbyli formację duchową katolicką. Ja katoliczką nie jestem, więc mnie nie chcą. Moja ciotka przez długi czas pracowała w hospicjum, chodziła do terminalnie chorych, była obecna przy śmierci, pomagała załatwiać formalności rodzinom już po. Zawsze sądziłam, że każda osoba, której bliski jest chory i gdy lekarze odsyłają go do domu, wie, że może zadzwonić do hospicjum, gdzie dostanie pomoc (choćby na te kilka godzin, przy myciu, przewijaniu i innych czynnościach) i receptę na leki typu morfina. To już nie te czasy, gdy człowiek umiera w bólu, są super leki które ten ból jeśli nie niwelują, to bardzo obniżają. Praktycznie każda osoba z mojego otoczenia, nie tylko chora na raka, ale w ogólności terminalna w ostatnim okresie życia była pod opieką hospicyjną. Ach, i w Warszawie nie mieszkam, żeby nie było.

Odnośnie tematu wątku - myślę, że bym urodziła mając nawet świadomość, że dziecko przeżyje kilka godzin. Dlaczego? Bo cuda się zdarzają. Bo nie jestem władna decydować o czyimś życiu i śmierci. Bo wiem, że dziecko podczas aborcji masakrycznie cierpi, a medycyna jest w stanie uśmierzyć ból, kiedy się urodzi. Bo wiem, że może przeżyć dłużej, kiedy jest otoczone miłością. Współczuję osobom, które zdecydowały się na aborcję, naprawdę. I to bardzo. Szczególnie tej dziewczynie, która zabiła dziecko w 23 tygodniu życia. Koszmar. Ciekawa jestem, czy szukała pomocy i porady u innych lekarzy, czy zawierzyła tylko jednemu "specjaliście od usg". Myślę, że ono podczas aborcji cierpiało bardziej niż gdyby się urodziło. Myślę też, że gdyby nie straciła głowy i nie zdecydowała się na zabieg, tylko usiadła i pomyślała logicznie, to szybko znalazła by a. domowe hospicjum dla dzieci (plus pomoc) b. psychologa, który pomógł by jej podczas ciąży i później. Myślę też, że tu wcale nie chodzi o upośledzony płód, który się urodzi i będzie cierpiącym dzieckiem, tylko o wygodnictwo i egoizm mamuś i tatusiów, którym się po prostu nie chce przeżywać śmierci dziecka i żałoby po nim, nierzadko do końca życia. Łatwiej "pozbyć się problemu" zwłaszcza jak się go nie widzi.

Ale przeciez aborcji dokonuje się (glownie) nie dlatego, ze dziecko urodzi się z takimi wadami, ze moze nie przezyc, ale wlasnie dlatego, ze MOZE przezyc.

Dokładnie Iceni a ja zjadłam a
Hitler był narodowcem i człowiekiem wierzącym Got Mit Uns podpisał konkordat a zabijał tych księży którzy byli przeciwni jego ideologii innymi słowy podzielił kościół na dwa obozy.
Tak mi powiedział mój wykładowca którego bardzo cenię, czytałam wiele książek i wiem że to prawda.

Po pierwsze co innego obiecywał wyborcom a co innego zrobił. zadłużył kraj i zaatakował dłużników jak twierdzi mój wykładowca.
Ja czytałam main kampf gdzie pisał o międzynarodowych lewicowym organizacjach, telewizji które niszczą tożsamość narodową i chcą jednego państwa bez historii.
O tym że żydzi nie niosą żadnych wartości a piszą różne paszkwile.
Ale podam tylko normalne nie antysemickie cytaty o religii które nie naruszą prawa.
"Przywódcy politycznemu nie wolno nigdy naruszać doktryny religijnej i instytucji jego
narodu. W przeciwnym .razie nie może on być politykiem."

"Jest wiele oznak walki, z dnia na dzień coraz gwałtowniejszej, przeciwko
dogmatycznym zasadom różnych kościołów, bez których w praktyce wiara religijna byłaby na
tym świecie nieprawdopodobna. Szerokie masy narodów nie składają się z filozofów; wiara
jest dla nich przeważnie jedyną podstawą moralnych poglądów na życie. Różne próby
znalezienia środków zastępczych nie okazały się właściwe ani pomyślne, nie powiodło się
także wprowadzenie ich na miejsce dawnych wyznań religijnych. Jeżeli nauka i wiara
religijna naprawdę opanują szerokie rzesze społeczeństwa, absolutny autorytet tej wiary
będzie całkowitą podstawą jego skuteczności. Tym, czym obyczaj dla życia, jest dla państwa
prawo, a dla religii dogmat. To i tylko to może pokonać chwiejne, ciągle kwestionowane
intelektualne koncepcje i nadać im kształt, bez którego wiara nie może istnieć. W innym
wypadku koncepcja metafizycznego poglądu na życie - innymi słowy filozoficznej opinii -
nigdy z tego nie wyrosłaby. Dlatego atak przeciwko dogmatom jest bardzo podobny do walki
przeciwko powszechnym, prawnym podstawom państwa i prowadzi do kompletnej anarchii,
aż znajdzie swój koniec w beznadziejnym, religijnym nihilizmie."

"Fakt, że wielu ludzi w przedwojennych Niemczech czuło niechęć do życia religijnego,
należy przypisać błędom popełnionym przez tak zwaną partię "chrześcijańską" i
bezwstydnym próbom identyfikacji wiary katolickiej z polityczną partią.
To fatalne odchylenie dawało korzyści znacznej części bezwartościowych członków
parlamentu i spowodowało szkody w Kościele.
Konsekwencje musiał ponosić cały naród, bo w rezultacie doprowadziło to do
osłabienia życia religijnego i tradycyjnych zasad moralnych w okresie, gdy wszystko
zaczynało upadać"

Jenka - Adolf Hitler zadłużył kraj u jednej osoby - miał ksywkę KOBA. Koba chciał koniecznie wprowadzić najlepszy ustrój świata na całym świecie, a do tego potrzebny był mu dureń w stylu Hitlera.

ZSRR zaatakował bo dwa socjalistyczne państwa zbyt długo nie mogą pozostawać w normalnych stosunkach. Swoją drogą uprzedził Kobę o tydzień, to 20.000 czołgów, 20.000 samolotów, 80.000 dział już tylko czekało żeby dostać rozkaz do wyzwolenia Europy. Stało się inaczej.

Adolf Hitler był narodowym socjalistom, czyli osiągnął najwyższy stopień rozwoju każdego socjalizmu. Socjalizm tak - ale oczywiście tylko dla ludzi - w praktyce tylko dla Niemców.

Stosunek Hitlera do Kościoła był jednoznaczny - zniszczyć. Nie wiem czy Ci Twój wykładowca powiedział o dymisji Eugenio Pacellego i o wyroku śmierci jaki na niego wydał Hitler i o tym, jak go jego własna generalicja od tego odciągała. No rozumiem, że to dowód na to jak bardzo Hitler - członek organizacji okultystycznej i zdeklarowany buddysta z zaciągniętą kara ekskomuniki - wielbił Kościół Katolicki. Twojemu wykładowcy coś się chyba pomyliło, zapomniał, że w Niemczech istnieją też protestanci przyzwyczajeni do tego, że państwo rządzi Kościołem i ci rzeczywiście podzielili się na dwa wrogie obozy. Co do wsparcia Hitlera u Katolików - dość dobrze widać to w podręcznikach jest taka fajna mapka pokazująca rozkład wyznań i rozkład poparcia dla Hitlera. W okręgach katolickich NSDAP poniosła sromotną klęskę, dlatego Hitler musiał tworzyć pierwszy rząd z komunistami. Swoją drogą ciekawe dlaczego Koba im kazał - zapewne udzielisz mi ciekawej odpowiedzi, ale może w innym wątku, bo to za poważny temat, żeby rozprawiać o różnicach między Siuxami a Komańczami.

Dobrze ale problem nie dotyczy już wady letalnej. Przy wadzie letalnej śmierć to około 1 tydzień od porodu. W innych wypadkach to już nie jest wada letalna.

Chyba, że za wadę letalną uznać sam fakt poczęcia, no bo co się poczęło umrzeć musi.

Cytaty z Main Kampf wskazują ze on nie chciał zniszczyć kościoła a chciał by kościół jego wspierał, stąd konkordat.
Mój wykładowca mówił iż gdy Niemcy opanowali by Europę kościół uznał by ten kraj za sojusznika bo kościół ma swoją politykę tj zachowanie religii za wszelką cenę.

Zastanawia mnie, że to faceci są tak przeciw aborcji przy uszkodzeniu płodu; nominalnie ci ludzie, którzy najmniej będą się chorym dzieckiem zajmować. No fajnie być takim moralnym, gdy się palcem nie musi ruszać. Smiech na sali.

Sama bym usunęła, od razu i bez zastanowienia. Nie potrafię się zajmować upośledzonym dzieckiem, nie chcę i po postu wiem, że jest to ponad mną. Powiem więcej, w ogóle nie chcę dzieci, więc jak wpadłam (przy stosowaniu piguły), to od razu poszłam do kliniki. Nie ma sensu marnować sobie życia i skazywać dziecka na niekochane, trudne życie. Jeżeli ktoś wie, że podoła choremu dziecku, brawa jej, ale nie zmuszajmy kobiet do tragicznych warunków prawnych, kiedy wbrew sobie mają rodzić upośledzone dzieci.

Może, ale może i nie, szczególnie w przypadku dziecka z poważną wadą. Normalnie w naturze takie osobniki giną bo sobie nie radzą, no ale ponieważ my mamy technologię, ich przeżycie jest możliwe; co wcale nie znaczy, że pożądane. To, że jeden płód jest wadliwy czasem jest taką genetyczną loterią, bo jego następca może być zupełnie w porządku, więc dlaczego skazywać się na trudy i trybulacje, jak można mieć zdrowe dziecko?

Zdaję sobie sprawę, że mam skrajnie pragmatyczne poglądy, ale dla mnie płód to taka teoretyczna możliwość a nie człowiek.

Abizer, takie poglądy to są PRYWATNE OPINIE. Nie żyjemy w państwie wyznaniowym, więc dyktatura grzechu nie powinna być wszechobecna. A tak niestety jest. O ile pamiętam posłanka Pawłowicz, zapytana o ludzi, którzy nie są katolikami, powiedziała "a co mnie to obchodzi". Ja mogę tak samo powiedzieć więc o katolikach, że mnie ich opinia na temat dzieci poczętych nie interesuje. Tylko, że różnica pomiędzy nami jest taka, że mnie naprawdę nie interesuje co dany katolik w takiej sytuacji zrobi, a posłanka z łapskami chce mi się do macicy dobierać, oraz determinować resztę mojego życia.

Abizer, ależ mnie by kościół wisiał, dyndał i powiewał GDYBY nie wtrącał się do kryminalnej legislatury świeckiego państwa. Chcecie za wszelką cenę chronić każdy płód, proszę bardzo, nikt wam tego nie zabrania- możecie nawet demonstracje robić, ale przestańcie dyktować każdej kobiecie co ma robić ze swoim ciałem. Ostatnim razem sprawdziłam, nie jestem inkubatorem.

Kłania się nieznajomość politycznej filozofii i filozofii prawa. Co wchodzi w skład legislatury jest dyktowane ideą kontraktu społecznego (Russeau), która obejmuje nienaruszalność osobową i nienaruszalność dóbr osób w pełni funkcjonujących jako ludzie. Jeżeli ktoś wali mnie w głowę i kradnie mi portfel, popełnia przestępstwo względem mojego dobra, to jest mojej własności dóbr (portfel) i osobistej własności (moja osoba). Co względem płodu jest absurdalne do wyobrażenia. Poczytaj " Anarchię, państwo i utopię" Nozicka.

Sumienie wcale mnie nie uwiera, bo i po co?

Ten temat nie dotyczy TYLKO wad letalnych, ale JAKICHKOLWIEK upośledzeń. A koleżanka chyba debaty sejmowej nie widziała jesienią zeszłego roku, kiedy pani Godek plus lobby katolowe chciało nam narzucić obowiązek rodzenia niezależnie od tego czy dziecko nawet urodzi się bez mózgu i umrze na stole, no bo przecież odczucia kobiet są zupełnie nieistotne, a liczy się tylko ta święta krowa zwana dzieckiem poczętym. To oni właśnie mają jakąś krucjatę, mającą na celu dyktowanie połowie społeczeństwa jak ma żyć, co ma robić ze swoim ciałem itp, no bo one przecież są głupie, a grupa w większości facetów w średnim wieku i podstarzałych dewotek, co się rumieńcem oblewają na słowo "seks", ma monopol na rację.

Może i jestem wygodnicka, ale jako pełnowartościowy obywatel, mam prawo. To nie przestępstwo. Przestańmy mieszać pojęcia religijno-moralne w dyskusję prawną. I nie, katolikiem być nie trzeba, by być mizoginem i upierdliwą wyrocznią, co zawsze wie lepiej co jest dobre dla reszty ludzi. Ja to nazywam Syndrom Posłanki Pawłowicz