Zakochałem się w koleżance z pracy:(

Taa....no widzisz, bo ja akurat na takie atrakcję w zyciu nie mam ochoty...i wcale to nie oznacza, że juz w zyciu niczego nie zaznam...
Podobnego dupka jak Ty znam...to mój były mąż!!!
Teraz do szczęścia jeszcze Ci potrzebne czerwone ferrari i co tam jeszcze, co podniesie Twoje nadwątlone ego!

I uwierz mi, że Twoja żona wcale nie jest taka szczęśliwa jak Ci sie wydaje....
A to, ze zaczęła o siebie bardziej dbać, czy to, ze w łózku jest nagle lepiej to tylko objaw strachu że ją zostawisz...a nie szczęście i małżeńska sielanka!!
Znam te zachowania z autopsji!

Pozdrawiam!
Skostniała

Wywaliłeś ją z roboty i nawet nie przeleciałeś??? Niniejszym nadaję Ci tytuł "Łoś Fantasta".

Wziąłbyś dopisał jakiś ciekawszy kawałek, taki bardziej soczysty, dusznawy i parny. Już się nastawiałam na ten czworobok - narciarski - przekładaniec. Weźno chłopie kuknij na onet, podpatrz jak się Harlekiny Dizajer pisze, a nie...

Podpowiem...mogło być tak - dzieci wspólnie oddajecie do szkólki narciarskiej (bo taniej i fogle socjalizacja sracja), Wy na nartki, ona (ta z roboty) upada, zwichuje (sory maj frencz) sobie kostkę - no po prostu musisz masować, bo małż jej za Twoją żoną poszusował w gaik sosnowy. Paczysz w jej oczy łzawe, a sarnie. Ona w twe. Usta oblizuje. O-je. Sta-je.

Następnie grzaniec po nartach, widzisz na licu Twej jeszczeżony wiejski rumieniec (który tak Cię urzekł wtedy, na żniwach w rodzinnej wiosce), ucieka ona wzrokiem na boki niczym Isaura, a na jej ustach nabrzmiałych błąka się tajemniczy uśmieszek (hihi ty Leoncio se nie myśl). Grzaniec robi swoje, idziecie do sauny. Parno i porno. Komuś zsuwa się ręcznik, ktoś ma zakwasy, jeszcze ktoś inny swędziawkę kroczną.

Potem do pokoi. Ktoś coś gubi, ktoś komuś zapomniał coś powiedzieć ważnego. (Dzieci pod nadzorem, proszę Opieką Społeczną nie starszyć, wszystko w rodzinie, wrzuci się w koszty - jak to w biznesie albo u Karingtonów).
Dzikie harce na fujarce, ktoś wchodzi na trzeciego do pokoju - zamiast się zdziwić - socjalizuje się z resztą.

No weźżesz chłopie wymyśl coś fajnego, duży już jesteś, albo i pełnoletni. Napisz jakieś grafomaństwo, a nie lecisz jak pensjonarka od Mniszkówny.

Dzikie harce na fujarce :D:D:D

Krisssssssss... Ty wiesz jaki ja mialam dziś dół?? lej po bombie...a teraz uchahachałam sie masakrycznie ...

Właściwie mój problem jest nieco szerszy, ale ponieważ dotyczy zakochania się w osobie z którą się pracuje, pozwolę sobie podpiąć się pod ten post.

Jak w temacie - od pierwszego wejrzenia zakochałem się w koleżance z pracy... Początek naszej znajomości był fajny, poznawanie się itd. Niestety za szybko okazałem jej swe zainteresowanie, po którym ona zaczęła się wycofywać. Przez jakiś czas praktycznie ze sobą nie rozmawialiśmy, co było dla mnie ogromnie trudne do zniesienia. Ale to ograniczenie kontaktu miało dobry wpływ, sytuacja zaczęła się poprawiać. Znowu zaczęły się jakieś wzajemne żarty i była po prostu fajna atmosfera. Wprawdzie gdy zaproponowałem spotkanie się prywatnie, ona powiedziała że lubi mnie tylko jako kolegę z pracy i nic więcej. Jednak czasem odnoszę (może mylne) wrażenie, że jest inaczej. Jej (czasami) dyskretne spojrzenia z uśmiechem chyba można tak zrozumieć...

Zachowania z jej strony któryś raz z kolei zataczają koło - sympatia przeplata się z totalną ignorancją. Czy to tylko zgodność z teorią "kobieta zmienną jest"? Wprawdzie nie powiedziałem wprost że mi na niej zależy, ale chyba kobiety potrafią wyczuć to intuicyjnie. Powinienem był zachować zimną krew, ale jej zachowania źle na mnie działają. Do tego stopnia, że nawet wyraźnie pokazałem że jestem zazdrosny (reakcja na jej prawdziwe czy tylko testowe zainteresowanie innym facetem). Jednocześnie w odpowiedzi na ignorancję też bywam nieprzyjemny.

To że ona czasem (choć coraz częściej) traktuje mnie jak powietrze sprawia, że zastanawiam się nawet na rezygnacją z pracy. Tym bardziej, że to właśnie osoba koleżanki trzyma mnie w tej firmie.

Mam nadzieję że nie schrzaniłem wszystkiego i naszą znajomość da się jeszcze uratować... Sam nie wiem co mam robić i jak się wobec niej zachowywać? Czy teraz moja najdrobniejsza uprzejmość, zapytanie np.co słychać, będzie odebrane jako oczekiwanie czegoś więcej? Chyba większość kobiet pragnie stabilizacji, a moje zachowania (np.z zazdrością) świadczy bardziej o braku opanowania. Czy możliwe jest jeszcze pokazanie dla niej, że może na mnie liczyć, że mogę być oparciem itd. Zależy mi na tej dziewczynie, bardziej niż na jakiejkolwiek wcześniej.