miłość - czy coś z tego będzie?

Proszę Was o pomoc. Tydzień temu poznałam u kumpeli na spotkaniu ze znajomymi fajnego faceta (młodszy o 2 lata ode mnie) - miły, czuły, jak dla mnie ideał. Zaczęło się niewinnie, wymienianie spojrzeń, zalotne uśmiechy. Powoli zaczęliśmy zbliżać się do siebie i znacząco dotykać. Mimo, że miał inne plany, został na noc. Do niczego nie doszło, choć przespałam całą noc w jego ramionach. Na początku próbował coś więcej, ale powiedział, że seksu nie będzie i odpuścił. Choć nie ukrywam sama miałam na niego ochotę:P Niestety byłam w związku i nie mogłam do tego dopuścić. Rano odprowadził mnie na uczelnie, gdy staliśmy czekając na tramwaj całował mnie i przytulał. Nie dałam mu mojego numeru, ale powiedziałam że jak będzie chciał to go zdobędzie od naszych wspólnych znajomych. Nie odezwał się...Ja uporządkowałam swoje sprawy, gdyż uznałam że tak być nie może. Krótko mówiąc zostawiłam chłopaka, z którym i tak mi się nie układało i postanowiłam zadziałać. Zdobyłam jego numer telefonu i się odezwałam. Po drugiej rozmowie umówiliśmy się na weekend na spotkanie. Poszliśmy na drinka, rozmawialiśmy, śmialiśmy się było idealnie. Ale miałam wrażenie, że on nie mógł się pogodzić z tym, że zerwał z chłopakiem. Pytał się, czy to przez niego, czy jest szansa, żebyśmy wrócili do siebie, czy kiedyś zdradziłam mojego byłego - oczywiście nigdy tego nie zrobiłam. Potem poszliśmy usiąść na kawę tam też długo rozmawialiśmy, cały czas patrzeliśmy sobie w oczy. Odprowadził mnie na pociąg, staliśmy na peronie, chciałam go pocałować.... a on mi powiedział, że nie możemy. Przytulał mnie i powiedział, że on wszystko przemyślałam, zwłaszcza to, że powiedziałam że już nigdy się nie spotkamy. Przytulał mnie i głaskał po twarzy mówiąc, że tak będzie lepiej, że nie chce mnie skrzywdzić, że on się tak angażuje w związki. Mówił, że jemu też jest ciężko, ale tak będzie lepiej. Załamałam się... Powiedział, że nic mi nie obiecywał i że krótko się znamy. Ja to wszystko rozumiem, nie chce jeszcze stałego związku nie jestem gotowa jeszcze, ale coś poczułam do niego. Kiedy wsiadałam do pociągu, było mi strasznie ciężko, a on zaproponował że może ze mną poczekać na następny pociąg, jeśli nie chce nim jechać. Ale pojechałam, a on stał i czekał, aż odjadę, krzycząc, że jest chamem i gówniarzem. Nie rozumiem jego postępowania, najpierw namieszał mi w życiu, a teraz odtrąca. Mam wrażenie, że czegoś się boi. Nie chce się poddawać. Chce walczyć o niego, bo się zakochałam. Postanowiłam odczekać 2 tygodnie i się z nim skontaktować. Umówić się na kawę i pogadać. Myślicie, że to dobry pomysł? że jest szansa, że coś z tego będzie?