Mussuka napisał/a:Miriam napisał/a:Skąd taka pewność..? Znasz każdą jego myśl...?
Tego akurat wiedzieć nie możesz, bo jeśli nawet coś jest na rzeczy, to on Ci nigdy o tym nie powie...;)No widzisz pani jasnowidz, tak sie sklada, ze wiem:)
Skoro wiesz, to powinnaś też wiedzieć, że określenie ''pani jasnowidz'' powinno odnosić się do Ciebie, nie do mnie, bo ja w przeciwieństwie do Ciebie nie potrafię czytać w cudzych myślach...;)
Mussuka napisał/a:Bo sasiadki mamy paskudne i zamezne, w pracy jest z samymi facetami i bez dostepu do sieci a orientacji raczej nie zmienil, z okna samochodu jakos nie zdazyl sobie obiektu westchnien upolowac, nie smsuje ani nie mailuje w domu z nikim, komoreczka lezy gdzie popadnie do wgladu - gdybym chciala, nie chudnie w oczach ani nigdzie indziej, nie wzdycha do ksiezyca, spi dobrze, apetyt ma i na moje zarcie i na mnie. Kazda wolna chwile po pracy w domu ze mna spedza i dba o moje zadowolenie w kazdej dziedzinie..hmmm, gdzieby tu dziury poszukac?
No to jesli sobie gdzies jakas invisible milostke w mikroczasie wykombinowal i tak sie swietnie maskuje, to mam w domu gwiazde Hollywood.Te argumenty nie są dla mnie żadnymi argumentami, z trzech powodów:
- po pierwsze; opierasz się na obserwacji zachowania, a te jak wiadomo, może znacznie odbiegać od stanu faktycznego - wystarczy dobry kamuflaż.
- po drugie; znane są przypadki (również tu na forum), że nawet ci zdradzający fizycznie, na tyle dobrze potrafili się maskować, że ich romans trwał kilka lat, a żony nie miały o niczym zielonego pojęcia i panowie ci w cale nie byli gwiazdami Hollywood.
- po trzecie; wysyłać sms-y, pisać maile trzeba mieć do kogo, a wystarczy, że obiekt naszych westchnień o niczym nie wie, lub też nie życzy sobie kontaktu z nami, i pozamiatane, bo brak namacalnych dowodów...Prawda jest taka, że siebie nie możemy być pewni (znamy się na tyle, na ile nas sprawdzono), a tym bardziej partnera....
A ja mysle, ze wraz z wiekiem czlowiek zaczyna zauwazac pewne schematy. I wie, w co nie powinien sie pakowac. Jest w stanie przewidziec niebezpieczenstwo i zagrozenie dla zwiazku. Tylko niektorzy leca jak cma do swiatla. Zawsze przypomina mi sie moj brat, ktory jest w zwiazku od dwudziestu lat i mi mowi, ze spotyka na swojej drodze pociagajace go kobiety, ale umie wybrac. Wybiera te swoja, bo ja kocha. Bo zawsze nowe nas pociaga. Zdaje sobie z tego sprawe i nie dopuszcza do takich sytuacji. Uwazam, ze za szybko poddajemy sie bedac w zwiazku i bardzo latwo potrafimy to potem wytlumaczyc razeniem pioruna.
Twoje rozwazania moim zdaniem w tym momencie sa na poziomie dyskusji akademickiej - jest czysto teoretyczna. Nikt nie wie, jak jest, nikt nie wie, co bedzie, gdybysmy tak gleboko posuwali sie w analizie partnera (pisze tu o tym, co napisalas w odpowiedzi na post Mussuki), wiekszosc z nas pewnie by wyladowala w psychiatryku.
Czytajac Ciebie mam wrazenie, ze najlepiej zostac w domu, nie wychodzic i zerwac wszelkie kontakty z plcia przeciwna, bo milosc to bomba z opoznionym zaplonem, ktora wczesniej czy pozniej pourywa nam paluszki. Bo jedziemy przed siebie, ale nie ma hamulca, a my nic nie widzimy. I milosc w kazdej chwili moze w nas tak walnac, ze nic sie na to nie poradzi. Skoro tak, to po co w ogole sie wiazac? Dla mnie takie tlumaczenie jest po prostu totalnym przyznaniem sie do slabosci i tego, ze nie ma sie zadnej kontroli nad swoim zyciem.
