Ciezkie Rozstanie- jak zyc dalej?

Nie bardzo rozumiem co to ma wspólnego z moja sytuacja??

I jak sobie z tym radzi? o ile to nie tajemnica

Czemu piszesz, że pogodziłaś się już dawno z rozstaniem, jak to nie prawda. Pomyśl sama. nadal masz nadzieję, a więc nie pogodziłaś się ze stratą... Przykre, ale prawdziwe. Im bardziej chcesz i pokazujesz, jak Ci zależy, tym bardziej on ucieka. To juz taka psychologiczna gra. Ten przegrywa, komu zależy bardziej... Nie Ty pierwsza i nie ostatnia. Musisz to przeboleć, innego wyjścia nie ma...

Cześć dziewczyny!:)
Bardzo dawno mnie tutaj nie było ale już nadrobiłam wszystko:)
U mnie minęło 4 miesiące od rozstania.. i wiecie co? chyba nic:). Może to niewiele ale już skończyła mi się dawno obsesja na jego temat- może to dlatego że u nas to juz nie pierwsza taka sytuacja i dlatego tak szybko z tego wyszłam.. poprostu w mojej psychice stał się on żałosnym niedojrzałym dupkiem. Może to też dlatego ze poznałam kogos.. na początku traktowałam go jak kogoś zastępczego kto może pomoże mi zapomnieć ale teraz? stał się dla mnie kimś ważnym
Wiem też ze ja sie przez ten czas zmieniłam podchodze do wszystkiego ze strasznym dystansem i ostrożnoscia

Podświadomie kocham byłego- ale brzydze się tego jego zachowania i wiem że już nie byłabym w stanie z nim być

Zapamiętajcie JEŚLI COŚ STAŁO SIĘ RAZ TO STANIE SIĘ I DRUGI, A JEŚLI STAŁO SIĘ DRUGI TO NIE MA TAKIEJ MOŻLIWOŚCI BY NIE STAŁO SIĘ TRZECI

dziewczyny które jeszcze nie mogą się z tym uporać.. to DA się zrobić:) byłam wrakiem kompletnym- aa teraz? czuje się o niebo lepiej żałuje że sama go wcześniej nie zostawiłam i można powiedziec ze wyświadczył mi przysługe bo nie ma co tkwic w czymś co Cie niszczy od środka.. bo skoro Ty robisz wszystko a w zamian nie dostajesz nic to jaki sens ma wszystko? żadnego.

U mnie jedynym problem jest to że dzwoni do mnie niedoszła teściowa;) i mówi żebym może wyciągneła ręke że co mi szkodzi.. i te inne rzeczy... ale ja juz nie chce.. już DOŚĆ PŁASZCZENIA SIĘ- stać nas na kogoś kto nas DOCENI!:*

Zaczynam się łamać nie odezwał się od soboty, nie wiem co mam robić wariuje. Nie moge sie pierwsza odezwać bo po pierwsze to on mi zrobił przykrość nie ja jemu a po drugie co to da że się odezwie to i tak niczego nie zmieni:( nie ma wieczoru, dnia żebym nie płakała, codziennie rano budzę sie i mam nadzieje że to własnie dzis napisze, ale tak nie jest... Z dnia na dzień zaczynam wierzyć że on już się nigdy nie pojawi jak w tej piosence Juli "Kolejny" "Tracę nadzieję z każdym dniem ty chyba nie pojawisz się , moknę na deszczu swoich łez....(...) A najgorsze jest to że nie tylko on sie nie odzywa nikt sie do mnie nie odzywa, żaden ze znajomych na dzień dzisiejszy mój telefon odzywa się tylko wtedy gdy dzwoni instruktor jazdy albo kiedy przychodzą smsy sieciowe.. Na fejsie też nic.. Czy ja już naprawdę nikogo nie obchodzę?? Co się dzieje do cholery?? Czy już zawsze będę sama??

netkobietka, u Ciebie to jeszcze świeża sprawa. u mnie teraz ciężki czas, bo muszę za wszelką cenę odpierać ataki byłego. już kombinuje jak może, nagle dodaje związek na fb, udaje, że ma coś z kolanem i śmiga koło mnie o kulach (mam pewność, że udaje), przyjeżdża tu.. a ja standardowo unikam go, nie odzywam się. czasem się z niego pośmieję, bo jest śmieszny w tym co robi.

oprócz tego skupiam się na maturze, maaatematyka :C
staram się o nim nie myśleć, niestety dopóki nie skończę liceum, będę skazana na jego towarzystwo!
równo za 3 miesiące koniec ; ) Mam nadzieję, że w końcu i ja spotkam kogoś wartościowego, ale nic na siłę, przyjdzie to będzie.

Trzymajcie się dziewczyny :*

Wyciagnij jakas kolezanke/znajomych na zakupy czy impreze. Nikt nie pisze? To sama kogos wyciagnij. Rozerwij sie na chwile. Bo siedząc w domu to świra idzie dostac. Wiadomo wszystko nie zniknie jak za dotknieciem czarodziejskiej rozdzki ale chociaz troche oderwiesz mysli od zmartwien.

Wyjazd do dobry pomysl. Skorzystaj z tej propozycji.

Trzymaj się cieplutko. Tez kiedys przez taki stan przechodzilam. A teraz mi za to wstyd Powodzenia!

Myślałam o tym , ale niestety wszystkie moje koleżanki są już zamężne mają dzieci także nie ma nawet szans na to żeby poszły ze mną na impreze albo nawet na głupią kawę bo zaraz się zaczynają telefony od mężów. Chciałam napisać do mojej przyjaciółki, ale ona też nalezy do tej grupy "szczęśliwie zamężnych" a jej mąż nawet nie chce słyszeć że ona może gdziekolwiek wyjść sama a tym bardziej ze mną, a poza tym jak ona słyszy jak jej opowiadam o nim to taka rozmowa się kończy kłótnia bo zamiast mnie wesprzeć dostaje po głowie. Pozostaje mi tylko przeczekać te 2 tygodnie i wyjechać tak żeby nikt mnie nie znalazł.

To jest jakaś masakra ten dzisiejszy dzień wszystko co złe się zwala na raz, problemy w domu się coraz bardziej nasilają, on nie odzywa się nadal od poprzedniej soboty i jakoś się nie zanosi żeby się odezwał a na dobitke moja siostra rozstała się ze swoim chłopakiem nie muszę oczywiście wspominać że nadal nikt oprócz mojej kochanej kuzynki się do mnie nie odzywa, ze mój telefon nadal milczy bo to raczej oczywiste. Walczę ze sobą żeby się pierwsza nie odezwać ale z dnia na dzień jest coraz ciężej. Nie wiem co mam z tym wszystkim zrobić. Czekam , czekam , ale w sumie sama nie wiem na co na cud? Być może ale cuda się raczej nie zdarzają, nie takie.  Z ustęsknieniem oczekuje mojego wyjazdu może wrócę w lepszym nastroju, może uda mi się tam znaleźć jakąs równowagę.  Zaczęłam czytac to forum od 1 strony to coś w rodzaju terapii i muszę przyznać że niektóre wątki i historie naprawdę mnie wciągnęły jeżeli nadal będzie mi to pomagać przeczytam go do ostatniej strony jak ma mi to pomóc w przeżyciu kolejnego dnia.. Nie ukrywam że liczę na waszą pomoc i wsparcie bym choć trochę nie czuła się samotna z tym wszystkim

Wlasnie wyszłam z ciepłej kąpieli:)) Wiem że nie moge tego zrobić bo będzie jeszzce gorzej przecież gdyby chciał odezwałby się ma mój nr ale tego nie robi, ale mam taką głupią myśl że jak sie nie odezwe to juz nigdy wiecej go nie zobacze, że jak ja tego nie zrobie to on też nie, ale może Bóg specjalnie tak zrobił żeby dac mi czas na przemyślenie tej całej sytuacji, na wyciągnięcie wniosków z niej tak to sobie tłumaczę, że On wie co robi wierze w to. Dużo mi tez daje mi czytanie wątków na tym forum tak sie robi lepiej wiedząc że nie jestem sama. że nie tylko mam taką chęć odezwania się do tej drugiej osoby, że nie tyklko ja cierpie z powodu głupiej miłości, to pomaga nie na długo ale zawsze..

Takie posty dają kopa:) W to trzeba wierzyć!:)

Chciałabym wierzyć że tak będzie narazie cały czas żyje nadzieją że mój telefon jednak zacznie dzwonić i że to będzie on, będę czekać, ale pewnie znając siebie ja se pierwsza odezwe zawsze tak było i tak sie dziwie że tak długo wytrzymałam i jestem w pewnym sensie z siebie dumna ale ciekawa jestem jak długo wytrzymam.

Za rok?? ho ho ho ja nawet nie wiem czy ja dożyje tego czasu:D a tak poważnie dziekuje ci za słowa wsparcia zawsze jak mam ochote do niego napisać to albo zaczynam się modlić o siły, albo zaczynam czytać to forum i coś oczywiście napisze co mi leży na sercu i pomaga naprawdę także mam nadzieję że nie popadne w depresję bo ostatnią rzeczą jaką bym teraz chciała to leżenie w łóżku i płakanie bez sensu bo juz mi się to zdarzało i nie jest to fajne, ale coś tak myśle że jak się jeszcze ze 2 tyg nie odezwie to taka perspektywa mnie czeka:(

No i mój telefon nadal milczy ( nie licząć tel od instruktora i smsow sieciowych) ale dziś odezwała się do mnie dawna kumpela także jakoś mi się tak miło zrobiło że o mnie pomyślała,On się nie odzywa:( Już powoli zaczynam się do tego przyzwyczajać ale jednak nadzieja jest. Dziś zrobiłam coś nietypowego czego od wieków nie robiłam już z tej bezsilności wzięłam do ręki różaniec i po prostu zaczęłam się modlić żeby moja sytuacja się jakos ustabilizowała, żebym odnalazła w sobie siłe by to jakoś przeboleć i wiecie co jakoś mi tak lepiej nie korci mnie już aż tak bardzo żeby się odezwać jak np tydzień temu, ale mam za to dziwne wahania nastrojów dziś rano byłam nabuzowana energią że koniec że nie będę już o nim mysleć po czym usiadłam na łóżko i wybuchłam płaczem z bezsilności. Staram się nie myśleć mam teraz codziennie jazdy bo za tydzien mam egzamin na prawo jazdy także w domu aż tak nie siedzę. Nie wiem co będzie jutro czy nie pekne żeby napisać, czy obudze się rano i nie wyjdę już z łóżka. Staram się jakoś sobie to wszystko wytłumaczyć, że nie ma sensu, że nie zasługuję na to by facet mnie poniżał, krzyczał na mnie o byle co i traktował jak szmatę, że przecież nawet jakby się odezwał to i tak by nic nie zmieniło, że nie zacząłby mnie traktować inaczej bo niby z jakiej racji. Miał tyle szans żeby się odezwać gdyby mu naprawę zależało miał wolne od pracy w weekend ale nie odezwał się więc nie zależy mu na mnie naprawieniu naszych relacji.Powoli układam sobie to wszystko w głowie że ten "układ" był po coś, bym wyciągneła wnioski na przyszłość i nie pakowała się wiecej w takie za przeproszeniem gówno. Nie powiem że nie tęsknie bo tęsknie strasznie, zastanawiam się co robi, czy może znalazł sobie kolejną naiwną do łóżka. Najgorsza jest ta niepewność ,ale nic nie poradzę, nic już nie zrobię a odezwać się nie mogę bo to by zburzyło wszystko. I tak jestem z siebie dumna że tak długo wytrzymałam nie pisząc do niego. Na razie będę sie skupiać na naprawieniu sytuacji w domu, zdaniu egzaminu i wyjeździe podczas mam nadzieję którego uda mi się odnaleźć spokój reszta sama się jakoś ułoży.. przecież po każdej burzy wychodzi słońce

Szczerze z moich doświadczeń wynika lepiej żeby się nie odzywał chociaż wiem że tego chcesz. JA też tego chciałam . Kiedy przestał się odzywać bolało , ale to jedyny sposób by ruszyć do przodu. Osobiście z perspektywy czasu uważam , że trzeba się wyizolować od byłego , jak się da to od jego środowiska. Ja zaczęłam się zbierać właśnie jak tak zrobiłam. Kumplowałam się ostro z jego bratem ale zerwałam kontakt, bo widząc go wszystko wracało. Także miło że Cię znajomi zaprosili, ale ja na Twoim miejscu bym chyba na prawde postarała się skreślić go, bo taka szarpanina uczuć do niczego niestety nie prowadzi. Powodzenia jednak na spotkaniu jeśli pójdziesz:)Myślę , że dla każdego z nas jest jakiś próg wytrzymałości przelewa się nagle chociaż wcześniej wszystko wybaczaliśmy. Aż sama sie dziwię że u mnie taki nastąpił i byłam w stanie odciąć się od byłego, u Ciebie też pewnie kiedyś przyjdzie bo ile można wybaczać:(Powodzonka:)

Dziekuje wam kochane* tez myślalam żeby nie isc ale na dobra sprawę oni zawsze byli dla mnie mili, a jego przyjaciel do ktorego jutro ide byl zawsze po mojej stronie w sumie jakby nie patrzec oni nic mi nie zrobilii a że nie wiedzą co zaszlo to tym bardziej nie chcialam odmawiac. Sama nie wiem czy wolalabym żeby tam byl czy nie, bo jakby byl to dowiedzialabym sie czemu sie nie odzywal  ( w sumie znam odpowiedz) ale z drugiej to by zaburzylo moj spokoj ktory po czesci mam. No nie wiem zobaczymy co będzie jutro. Nie ważne co by było postaram sie zachowac z klasą, i pokazac że nic mnie nie obchodzi, ubiore sie najlepiej jak moge i pojde. Trzymajcie kciuki:** napisze co i jak jak juz będe po a tym czasem wracam do czytania waszych wczesniejszych watków nawet nie wiecie jak mi to pomaga

Dostałem dziś wiadomość od byłej, po 15tu dniach od ostatniego kontaktu. Chce przyjechać po resztę swoich rzeczy. A ja naiwny wierzyłem, że specjalnie je zostawia bo już miała okazję je zabrać ze sobą... Ja już tego nie wytrzymam. Myślałem że jakoś powalczę jeszcze, a tu kolejny cios. Bo po co innego by pisała o tym, jeśli już nie skreśla tego na zawsze? Od rozstania minęło 1,5 miesiąca. Co powinienem jej napisać? Że tak, oczywiście, może przyjechać kiedy chce?

Dałem jej znać że pod koniec tygodnia przyszłego może je sobie odebrać. Nie będę robił za tragarza, chociaż wpadł mi do głowy taki pomysł, żeby jej te ubrania odwieźć.
Nie wytrzymałem, cholera, nie wytrzymałem i sprawdziłem jej facebooka przed chwilą. Koniec złudzeń, nadal pisze ze swoim "pocieszycielem". Podobno "szaleje" za nim i oboje nawzajem się kochają i chcą by ich marzenie o wspólnym byciu się kiedyś spełniło. Jaka to ironia widzieć, że chociaż wszystko w jej zachowaniu się zmieniło, to będąc "zakochana" używa dokładnie takich samych zwrotów jak z czasów gdy była zakochana we mnie. Deja vu. Pieprzone deja vu.
Czasami tęsknie za okresem gdy byłem ostatnim skur** w związkach. Wtedy tak nie zależało. Nie bolało.
Nadziei na powrót już nie mam raczej żadnych, bo i w jaki sposób? Ona jest mega szczęśliwa z jej nowego pseudozwiązku, do tego uważa że ja poszedłem dalej i ogarnąłem się po rozstaniu (napisała tak do przyjaciółki), wielu naszym wspólnym znajomym rozgadała że się rozstaliśmy podkreślając że to ONA zerwała, chce zabrać swoje ostatnie rzeczy - mam rację? Czy tak się zachowuje ktoś kto cokolwiek jeszcze może czuć?
Mam ochotę umrzeć. Bite 1,5 miesiąca żyłem nadzieją że zerwanie kontaktu cokolwiek pomoże, że jeszcze uda mi się ją odzyskać. Teraz dowaliłem sobie po całości, wszedłem na jej konto na facebooku z własnej głupoty, w głębi duszy wiedząc czego mogę się spodziewać. Boli. I nadal nie mogę uwierzyć, że jeszcze w październiku leżała w tym samym łóżku obsypana różami by zrobić mi prezent na pierwszą noc na moim mieszkaniu. Które razem stworzyliśmy, w którym razem mieliśmy zamieszkać. Jak do tego wszystkiego doszło, proszę, pomocy..

netkobitka - lepiej dla ciebie żeby go nie było. Nie jesteś raczej teraz w stanie zachowywac się przy nim normalnie, wierz mi. Po co masz caly wieczor siedziec jak na szpilkach? Wychodzisz zeby oderwac sie od myslenia o nim, a nie po to by jeszcze bardziej sie zameczac. A jesli bedzie to no coz... Duzo silły.

Riverdrive - przeczytales trudno, ale nie dawaj po sobie poznac ze grzebales w jej wiadomosciach. Skoro chce zabrać swoje rzeczy prosze bardzo, niech bierze co jej i do widzenia. Nie zgadzam sie z netkobitką w aspekcie "zemsty" . Okaż klasę, tym bardziej ją dobijesz niz jakimiś złośliwościami. Swoją drogą... ludzie piszą rozne rzeczy, roznym ludziom ... i nie zawsze są one zgodne z prawdą. Dlatego nie zadreczaj sie tym co ona wypisuje. Bardzo przykro mi ze musisz przez to przechodzic.  Postaraj sie wyrwac z domu zamiast siedziec i rozpamietywac. Chociaz troche sobie pomozesz. To nie sprawi ze bol zniknie ale moze choć przez chwile o nim zapomnisz.

Zycze wszystkim udanego weekendu Trzymajcie się

Opatrzność boska.... jedni w nią wierzą inni nie, ale po spotkaniu o którym pisałam w poprzednim wątku zaczynam w nią wierzyć no ale po kolei. Jak wiecie on nie odzywa się od ponad 2 tygodni do mnie ja do niego tez nie, jego przyjaciel z dziewczyną zaprosili mnie wczoraj na piwo pojechałam i bardzo dobrze zrobiłam. Jego nie było, ale po tym czego się wczoraj dowiedziałam i dobrze bo chyba bym go zabiła. Okłamywał mnie od samego początku ze wszystkim ( dobra nie byliśmy razem ale to nie usprawiedliwia kłamstwa). Okazało się, że jego była dziewczyna mieszkająca teraz w innym mieście przyjeżdża do naszego miasta co miesiąc o czym nie wiedziałam nie muszę mówić że spotkali się parę razy, ale na szczęście ona ma na niego wywalone totalnie bo jak się również dowiedziałam ja traktował równie chamsko jak mnie. Jego przyjaciel mówi że on sam go nie poznaje, że się strasznie zmienił, że zrobił się z niego straszny materialista i cholerny egoista. Opowiedziałam im wszystko o naszym "układzie" co się okazało niepotrzebnie bo on już sam zdążył im powiedzieć pomimo tego że zarzekał się że nikt nie wie. Posiedzieliśmy sobie wypiliśmy winko było bardzo miło. Wiem że na jego znajomych mogę bardziej liczyć niż na niego, dodali mi wczoraj dużego wsparcia wiem że są po mojej stronie a nie po jego tym bardziej że powiedziałam im że olał mnie kiedy potrzebowałam pomocy.Najbardziej zdziwiła mnie moja własna reakcja na to co się dowiedziałam owszem byłam bardzo w szoku, ale jeszcze tydzień temu na takie wieści zaczęłabym płąkać i histeryzować a wczoraj... nic żadnej łzy czułam taką pustkę, taką obojętność ,  straciłam do niego cały szacunek. Teraz mam wrażenie że przez te 2 lata mój cały czas poświęcałam człowiekowi którego tak naprawę nie znałam i nie czuje się z tym fajnie. Jestem zła na siebie , nie mam już 15 lat a włąśnie tak się zachowałam ufając w to co mówił. Teraz pisząc ten post pisze także własnie z jego kumplem u którego wczoraj byłam że on był u niego dziś i tak jak myślałam on nawet nie uważa że zrobił coś złego i mówił że się do mnie nie odzywał bo czeka aż ja to zrobie... a z jakiej racji pytam?? przecież to on zostawił mnie kiedy potrzebowałam pomocy, olał mnie tym tekstem o hotelu a teraz ja mam pierwsza dzwonić?? Ja nie wiem dziewczyny ( i panowie) czy ja jestem głupia czy co ale chyba jak ktoś komuś robi przykrość to temu komuś powinno zależeć a nie mi i jescze mu ( temu koledze) mówi że on nie jest obrażony i czeka aż ja się odezwe bo on tego pierwszy nie zrobi. I co ja mam zrobić?? Przecież na pierwszym miejscu powinnam postawić siebie a nie jego, to moje potrzeby powinny być najważniejsze a nie jego to dlaczego tego nie czuje?
Jego kumpel twierdzi że się sam odezwie z czasem więc pozostaje mi czekać,  zauważył także że spotykając się z nim straciłam całą pewność siebie,że czuję się gorsza od niego a to przecież nie prawda. W pewnym sensie ma rację nie jestem już tą samą dziewczyną jak przed tym kiedy go poznałam, kiedyś czesto się uśmiechałam teraz często płaczę, dawniej wprost emanowałam pozytywną energią , byłam duszą towarzystwa teraz jestem wycofana i nie rzucam się w oczy. To dziwne jak jeden człowiek, jego słwoa i czyny potrafią zmienić człowieka. Mam nadzieję że ten  wyjazd w piątek pomoże mi odnaleźć dawną siebie , że kuzynka nie pozwoli mi się zadręczać nie potrzebnymi myślami. Widocznie tak miało być widocznie Bóg chciał bym tam wczoraj pojechała i poznała prawdę. Dziękuje Bogu że nie zaszałam z nim w ciążę bo wiem że zostałabym sama. Po tym wieczorze wiem jedno że zyskałam nowych prawdziwych przyjaciół i że powinnam nigdy żadnemu facetowi zaufać bo zawsze kończy się tak samo:(

Netkobitka...
Nie bede CI robil sieczki z Twojego postu, ale sama sobie napisalas odpowiedz na pytanie Co robic???

Znasz pojecie/okreslenie urazonej meskiej dumy? Jesli nie, to sama napisalas w swoim poscie jej definicje, swoimi slowami ale jednak.

sorry ale chyba w tym wypadku... do emerytury, by "pogodna jesien" spedzic we dwoje.

Nie zawsze ale przewaznie, gdy dajemy wiecej od siebie dla zwiazku i partnera. Efekty... bez komentarza a "zadanie domowe" dla Ciebie, to wyciagnac wnioski z tego zyciowego doswiadczenia.

Nie wnikam ile jest w tym zerwaniu tej Twojej winy, ale jesli nawet przewaga jest po jego stronie, to olsnienia u niego sie doczekasz... chyba za pare lat o ile ktos mu dobitnie nie przemowi do rozsadku. Na Twoje gadanie on jest uodporniony swoja "ambicja".

Napisze co uwazam za stosowne...

Nie bede Ciebie krytykowal, bo juz sama to zrobilas i nie stwierdzeniem w stylu "To o co ci chodzi?" albo "Skoro nie jesteście razem to nie ma obowiązku się tobą interesować" ".
Co do Twojego faceta a raczej pseudofaceta to szkoda mi klawiatury na pisanie
Klase to on ma, tylko pozazdroscic... nie powiem... jedynie szkoda mi wysilku szarych komorek na dochodzenia do wniosku pt "gdzie?".
Poszukaj sobie nowego modelu i bardziej dojrzalego w tematyce zwiazkow...
Z calym szacunkiem

Jestem tu lubiany, szanowany, doceniany, polecany i... mozna by tak bez konca...

A jakbym napisal szczerze i od serca co o nim - jako ta sama "rasa" ludzka mysle, to zostalbym wygnany i zbanowany... Zdam sie na Twoja fantastyczna kobieca intuicje, bo macie "slownik techniczny" bardzo bogaty -to juz doskonale wiem - na taka kategorie osob jak ow on. A ja... no coz, podpisze sie pod tym.

Sam nie wiem. Wytłumaczyłem przyjaciołom całą sytuację z jej wiadomościami, pocieszył mnie trochę fakt, że wszyscy zgodnie uważają że jednak ją to boli skoro sama pisze do przyjaciółek wkurzona, że lepiej się dogaduję z współlokatorem i w ogóle. Że jednak boli, a tak strasznie obojętna była. Wiem, że jest dumna, i ta duma nie pozwoli jej na jakikolwiek ruch w moją stronę, więc podejrzewam że przy wydawaniu jej rzeczy będzie sucho jak ostatnio. A wy co uważacie?
Każdy też uważa że tym flirtem z kolesiem nie powinienem się zbytnio przejmować, bo to samo o niej świadczy skoro wie że koleś flirtuje z nią jednocześnie mając na boku dziewczynę od 4 lat. Sam nie wiem.
Chciałbym jakoś sprawić, by znów poczuła to co kiedyś, cholera, nawet to co było przed kilkoma miesiącami, bo jeśli to nie było uczucie to ja nie wiem co to miłość. Ale chyba tego zrobić się już nie da.

Netkobietko jak czytam Twoja historię, to otwiera mi się nóż w kieszeni. Twój pseudo Ex jest tak niedojrzały emocjonalnie by stworzyć zdrowy związek i widzę w nim analogię do mojego exa. Jedynym czym mogę Cię pocieszyć to fakt, że ten pseudo Ex jest tak upośledzony emocjonalnie, że wątpię by był kiedykolwiek w szczęśliwym związku, który by usatysfakcjonował obie strony. Jeżeli jedna osoba w związku jest egoistą, nie widzi starań drugiej osoby i odchodzi od osoby, która ją kocha, sądząc, że znajdzie jeszcze lepszą, to jest w błędzie. Oj ździwi się ogromnie, gdy obudzi się z ręką w nocniku. A najlepiej by było gdyby ktoś uświadomił takiej osobie jakim pustakiem jest, chociaż nie wiem czy by to coś dało. Niektórzy nie widzą w sobie błędów. No chyba, że dostaną po dupie. I tego też życzę swojemu exowi i Twojemu. A Bags to niedługo zostanie jakimś psychoterapeutą specjalizującym się w problemach w związkach Ale mądrze mówi

Sam już nie wiem. Rozum mówi, że masz rację, ale sporo osób dookoła mnie twierdzi że ona zachowuje się tak ze względu na to by podbudować swoją atrakcyjność, teraz jak jest sama. Że chce pokazać wszystkim że jest silną kobietą która jest w stanie rozkochać w sobie kogoś "od tak". Że zachowuje sie jak zranione zwierzę. No po prostu, na logikę mi to kompletnie nie gra, bo jednak 3 lata z tą osobą spędziłem i dotychczas jej zachowanie byłem w stanie rozpracować na kawałki, a teraz zachowuje się jak dokładny kontrast swojej dawnej "ja".
A co do Twojego czarnego scenariusza - dymu raczej nie narobi, bo nikt dziewczyny tego kolesia nie zna za bardzo, więc nawet gdyby się rozstali przez moją byłą, to nie sądze żeby ktokolwiek się o tym dowiedział. Z tego co wyłapałem w jakiejś rozmowie mojej byłej z jej przyjaciółką, w "zartach" rzuciła że gdyby jego (tego kolesia) obecna dziewczyna zaczęła coś podejrzewać albo by coś zauważyła to ona znika z jego życia i w ogóle sie nie pojawia, jakby jej nigdy nie było.
Nie wiem, sam już nic nie wiem. Poradzicie chociaż coś, wiedząc o moim obecnym położeniu i jej zachowaniu, jak się zachowywać na naszym najbliższym spotkaniu, gdy będzie odbierała swoje rzeczy? @bags? Być wesołym, czy raczej chwila rozmowy, dać jej rzeczy i do widzenia?

No wiesz Bags ja też życzę mojemu Ex jak najlepiej, chce lepszej to powodzenia Mu życzę. Ale z drugiej strony 3 tygodnie temu powiedział mi że rozstając się ze mną, nie mógł nawet znaleźć we mnie wad lub rzeczy, które by Mu przeszkadzały na tyle by mnie porzucić. A odszedł... bo miał wątpliwości emocjonalne o których ze mną nie porozmawiał... Szkoda gadać... Więc niech szuka lepszej, a wiem, że drugiej takiej jak ja nie znajdzie 7 miesięcy po rozstaniu i jest sam... chyba coś Mu nie wychodzi. No cóż... Ciekawa jestem czy Ci nasi Exy są szczęśliwi, czy nie żałują tego, że dali od siebie za mało... Kto wie... Los jest przewrotny ) Podobno człowiek docenia to co miał, jak to straci (mądry człowiek).

cytryna wiesz, wydaje mi się, że każdy z nich w jakiś sposób żałuje.
Mój nadal bywa u mojej przyjaciółki, obserwuje mnie, spiskuje, kombinuje, a ma dziewczynę.. nie rozumiem go, tyle że powrotu już nie chcę ; )
Teraz niech płacze haha : ) Wszystkim Wam życzę takiego nastawienia, jest o niebo lepiej : *

Opisz nam swoja sytuację a na pewno znajdziesz tu wsparcie i pomoc jak każda z nas

Robiłam dziś porządki w folderach ze zdjęciami i natknęłam się na zdjęcia z nim i.... no właśnie i nic!! żadnego ukłucia w sercu, zero płaczu może lekki ale to bardzo lekki smutek. Nie rozumiem siebie czasami:)) Wiem powinnam się cieszyć że się trzymam , że nie leże w łóżku nie płaczę i nie wyrywam sobie włosów z głowy ale naprawdę szczerze mówiąc wolałabym się czuć okropnie bo teraz wychodzi na to że albo jestem silniejsza niz myślałam albo wogóle tak go nie kochałam jak myślałam. Sama nie wiem zobaczymy co będzie za parę dni, może to czego się dowiedziałam nie dotarło do mnie jeszcze a jak dotrze i uderzy z podwójną siłą to się nie pozbieram. nie wiem. Staram się nie myśleć, czytać to forum i wspominać same złe rzeczy wtedy nie mam aż takiego żalu. Tęsknie naprawdę ale już mniej niż na początku . W środę mam egzamin na prawo jazdy, a w piątek wyjeżdżam  i staram się skupić teraz na tym.

Nie dziekuje żeby nie zapeszać:)) byc może jest tak jest dearly ale ja nie życzę mu jak najlepiej, chciałabym owszem żeby się zakochał, robił wszystko żeby tego kogoś zdobyć ale żeby został potraktowany jak ja, niech zobaczy jak to jest kochać kogoś kto cię nie chcę, niech wie jak to jest być obrażanym przez te osobę i traktowany jak nic  i tego mu najbardziej życzę. Jego kolega wczoraj mi powiedział " Jak będzie coś od ciebie chciał to go olej niech się poczuje jak ty" i mam taki zamiar. Boję się tylko że w pewnym momencie pękne i sama napiszę a nie chcę tego bo naprawdę zaczynam się czuć dobrze i niech tak zostaje.

Netkobitka...

Czy tak bedziesz mu zyczyc czy nie, to i tak to do niego wroci, na to nie ma rady.
Trzymaj sie tego co powiedzial Ci przyjaciel. Was juz nie ma wiec niech leci z problemem do swojej a nie do Ciebie. Bedzie sam to ma problem, ale to juz nie Twoj biznes. Ty po prostu nie znasz sie na tym, czego on chce/potrzebuje.