Ciezkie Rozstanie- jak zyc dalej?

Artystko widzisz ja mam taki problem, że mój były był moim ideałem. Nie był moim pierwszym a wszyscy poprzedni nie dorastali mu do pięt, także myslałam, że złapałam Pana Boga za nogi. No i mogę powiedzieć, że mój związek należał do udanych tylko skończył się, więc miał jakąś rysę. Pierwszy raz szczerze kochałam, on nawet nie wie jak bardzo. Dlatego tak mi trudno. Każdego następnego potencjalnego faceta bardzo łatwo mi przekreślić, mam wysoko postawioną poprzeczkę. Wolę być sama, niż z byle laku z kimś się spotykać. Podobno starą panną zostaje się z wyboru. Uważam się za atrakcyjną dziewczynę, zawszę miałam powodzenie i tylko ode mnie zależało czy rozwinę z kimś znajomość. Większość facetów, których poznaje traktują mnie nie jako koleżankę tylko kogoś z kim mogą przybajerzyć! Dlatego szybko ustalam granice! A faceci jak to faceci chcą mieć laskę a nie koleżankę! Jestem w dziwnym etapie swojego życia. Może czuję się tak, jak się czuję, gdyż nadal nie znam powodu, dlaczego zostałam porzucona! Bezsens...

Hej dziewczyny - czytam wasze wypowiedzi i jedyne co moge powiedziec : nic na sile:)
Jesli czujecie ze nie macie ochoty spotykac sie z nikim to zwyczajnie odpusccie, dajcie sobie czas.
Jestescie przewrazliwione? Byc moze. Ale mozliwe ze zwyczajnie facet wam nie odpowiada. Zastanowcie sie -  czy zanim spotkalyscie ex kazdy wam odpowiadal? Oczywiscie ze nie. Wiec nie mowcie ze "jaki on kochany a ja taka zla ze go nie chce". Widocznie koles Wam nie odpowiada i tyle:) Albo po prostu jeszcze nie jestescie gotowe na związek.

Dla mnie szukanie w ogole czegokolwiek na sile, zwlaszcza milosci jest bez sensu. Bo te najpiekniejsze rzeczy zdarzaja sie wlasnie "przypadkiem" Dlatego odpusccie, nie zmuszajcie sie do milosci - jesli ma przyjsc przyjdzie sama.

Szukanie na siłę nie ma sensu, tak jak branie pierwszego lepszego czy bycie z kimś po to żeby być.
Jeśli widzicie cechy, które Was wkurzają, od razu out dla kolegi

Dokładnie, najlepsze rzeczy dzieją się przypadkiem

Mery i tu masz racje.. ja na początku nie chciałam słyszeć tekstu typu: czas pokaże.. bo nie chciałam czekać- to mnie zabijało od środka..

Ale tak musi być teraz jest mi nadal bardzo ciężko ale jakoś oswoiłam się z tą myślą.. dotarło do mnnie że nie zasługuje na mnie.. choc pewnie gdyby chciał wrocic to bym się nad tym zastanawiała poważnie..

Dziś miałam zderzenie z rzeczywistościa.. poszłam do kościoła i widziałam już że auto mojego byłego stoi ale juz nie raz tak było on zawsze był po lewej ja po prawej stronie i było ok.. a dzis wchodze i patrze a on wszedł tam gdzie ja zazwyczaj stoje.. aż mnie wmurowało.. ale nie podeszłam do niego tylko stanełam za nim... myślałam ze serce to mi wyskoczy;)
jak wychodziłam to zamykałam drzwi a nie zauwazylam ze on tez wychodzi i powiedział: co Ty chcesz mnie zabic;p.. jak juz wyszlismy to mu mowie ze nie wiedziałam czy podejsc do niego bo nie wiem czy sie juz znamy czy nie- i to wszystko z usmiechem na ustach zeby nie myslal ze wciaz go przezywam (dlatego tak powiedziałam bo jego ost zachowanie to była zenada.. jakbysmy sie nie znali).. aa on powiedział ze znamy sie i sie usmiechnał i zapytałam czy moze juz ze mna normalnie pogadc czy jeszcze nie a on mowi ze moze przeciez (szedl w strone auta) i to wszystko mowilam calkiem naturalnie nie jakbym byla zla czy cos a ja mu na to ze jak moze jak ucieka a on ze sie spieszy to wsumie tylko sie zasmiałam powiedziałam ze jak zwykle i poszlam w swoja strone.. boze myślałam ze umre ale jestem z siebie zadowolona ze trzymałam fason;p

Ja powoli zaczynam sie przyzwyczajac do tej mysli ze zostanie mi tylko jego przyjazn i nic wiecej.. z ubiegiem czasu trace nadzieje ze cos z tego bedzie chociaz wtedy co sie pocalowalismy i wrocilismy na tak krotko to tez juz nie mialam nadziei bo ciagle mowil ze nie chce miec nikogo itd a zachwile napisal ze da nam szanse.. bylam wtedy szczesliwa..
ciekawe jak to teraz bedzie.. Mam mieszene uczucia.. raz mysle ze bedzie dobrze a raz ze nic z tego nie bedzie.. moze jak trace ta nadzieje to wkoncu dostane to czego pragne.. eh zobaczymy..
moze jakos uda mi sie do niego zblizyc tak jak ostatnio ale pokaze mu ze bylo fajnie i nic wiecej ze to byl tylko nic nie znaczacy pocalunek itp ze jestem wesola i silna chociaz nie wiem czy uda mi sie tak udawac bo z kazdym dniem jest co raz gorzej.. wczesniej by bylo mi latwiej bo mialam wieksze nadzieje bo bylo swieze a teraz juz z kazdym dniem  jestem co raz bardziej  bezsilna, co raz bardziej sie boje ze nic z tego nie bedzie

Ale pewnie gdyby on sam mi powiedzial ze chce wrocic to przyjelabym go z otwartymi ramionami ale dalabym mu zasady ze jezeli bedzie sie staral to pozwole mu na to..  zeby sam zobaczyl jak to jest ciezko walczyc o druga osobe ile ja to sie teraz musialam starac zeby do mnie wrocil ale narazie musze poczekac do tego spotkania i wtedy z nim pogadam i nic mu nie mowie narazie zebysmy wrocili to moze bedzie myslal ze przestalam sie starac o niego to zobaczy co stracil i wkoncu zmieknie

Szafirek czasem wskazane jest zeby sie napic:P ja jak ide na impreze lubie sie napic bo wtedy impreza nie jest nudna Ciesze sie ze znajomosc z tym chlopakiem sie rozwija, widac ze Ciebie do niego ciagnie. Ja poznalam kilku facetow ale nie ma tej chemi, a szkoda bo fajnie byloby sie znow zakochac. Spotykaj sie z nim nadal, bo duze prawdopodobienstwo ze cos z tego bedzie. Wszystko pomalutku nie musisz sie spieszyc z niczym przeciez. Powodzenia

Poszukiwaczka tylko uwazaj jak idziesz na impreze i sie upijesz to nie pisz do bylego bo czesto sie dzieje tak ze wtedy czlowiekowi zbiera sie na sentymenty. Guns and Roses lubie ten zespol hmm nie wiem czy to przeslanie do Ciebie ale nie mysl za duzo bo to nic nie da. Uszy do gory!! :*

Szafirek nie ma co sie oszukiwac ale wyglad zewnetrzny tez jest wazny, przynajmniej dla mnie. Facet nie musi byc super piekny ale musi Cie pociagac bo inaczej klapa. A dlaczego musisz rozmawiac z jego kolezanka? o przeszlosci lepiej nie rozmawiac, chyba ze to cos waznego?

Dziewczyny do holerki jasnej, cos mnie na sentymenty znow wzielo, tesknie na uczuciem kiedy ktos Cie przytula, caluje mowi ze mu zalezy... ahhhh!!! a tym bardziej nadal mysle o tym palancie, ale wiem ze nie bylabym z nim szczesliwa bo skoro przez rok bycia z nim nie potrafilam byc czesto szczesliwa to na pewno by sie nic nie zmienilo. Wierze ze poznam kogos lepszego od niego. Jutro jade na wakacje z rodzicami, i bede otwarta na innych ludzi. Bede sie dobrze bawic, zeby nie zawracac sobie glowy palantem.

Z neta bede nadal kozystac, bo lubie tu wchodzic i czytac Wasze historie i rowniez milo mi ze odpisujecie na moje posty.
Tym ktorym udalo sie zapomniec o bylym to na prawde gratuluje Tobie dearly i ziemniaczana szczegolnie bo Wy chyba radzicie sobie najlepiej. Reszta z Was potrzebuje jeszcze troche czasu ale na pewno za jakis czas bedzie lepiej. Jedynie ja jestem na siebie zla ze tak dobrze sobie radzilam i bylam szczesliwa przez taki dlugi okres czasu az nagle znow zaczelam o nim myslec bo wtedy kontakt wrocil. Ale wiem jedno: na swiecie jest duzo fajnych, wartosciowych facetow ze na pewno te dziewczyny ktore na nich jeszcze nie trafily trafia wkoncu i wtedy bedziemy mogly poopowiadac sobie o szczesliwych zwiazkach. Kto wie moze kiedys zalozymy kolejny temat pod tytulem: ''Jestem w szczesliwym zwiazku''

Dzieki Szafirku odwiedzac Was bede na pewno, jak mnie jutro do poludnia nie bedzie to bede dopiero za 4 dni, bo duzo zwiedzania mnie czeka. Hm to interesujace czemu chce opowiadac Ci o niej, moze M chce byc z Toba szczery Daj znac jak tam po rozmowie pozdrawiam!

Witajcie,widze ze tu juz sie potworzyly niesamowite znajomoci:) Ja tez po rozstaniu,sama nie wiem jak sie czuje. gdzies przezywam,chce bardzo zeby wrocil,ale z drugiej strony.. Dlugo to nie trwalo,moze troche z mojej winy bo nie bylam osba hdyz..wlasnie,pierwsze rozstanie to to nie bylo i ciagle gdzies siedzialy poprzednie.. Moze nie bylam gotowa i hccialam uszczesliwic sie na sile nieopatrznie jednak zakochujac sie a jemu sie odwidziało.. Ale bede sledzic Wasze historie z nadzieja, ze mnie tez w koncu odblokuja sie klapki i poznam kogos z kim bede mogla popisac sms maile,potelefonowac i w koncu sie umowic bez obaw,po prostu,ze szczerych checi i bez blokady.. Pozdrawiam:)

Pewnie tamten zwiazek to pomylka i teraz zaluje ze wam nie wyszlo itp

Dearly tylko najpierw sama musisz sobie zrobic chyba takie dzien odpoczynku od wszystkiego a przynajmniej kilka godzin i sama dobrze sie zastanowic czy Ty bedziesz chciała do niego wrocic:) najlepiej wziąć kartke i napisac te dobre i złe strony.. ja uwazam ze ta decyzja musi byc bardzo przemyslana z naszej strony zeby nie dac sie znowu wykiwać!:)

Musze Wam powiedzieć, że mój były właśnie zmienił status: na w "związku"... Z dziewczyną, z którą razem studiują na roku.. A tak mnie zapewniał że nikogo nie ma i w ogóle, że my tylko do siebie nie pasujemy..
Wiecie co mnie pocieszyło??
Komentarz jego siostry z milionem znaków zapytania;) Widocznie nikomu się w domu nie pochwalił o swoim rozstaniu. Już nawet ja to oznajmiłam wszystkim, a wylewna zbytnio nie jestem..
Zabolało lekko, nie powiem że nie..
Dearly, zadroszczę Ci takiego zaszczytu jakim jest opamiętanie byłego ;***

Ja tez cie tego Dearly zazdroszcze ze twoj byly zaczal sie opamietywac
ciekawe czy ja sie tego kiedys wkoncu doczekam ;(

Wiecie co? wczoraj wieczorem mialam mega zly humor i zaczelam sie zastanawiac czy sobie nie odpuscic mojego eks tzn odciac sie troche od niego..
poszlam spac z mysla zeby mniej sie odzywac a rano obudzilam sie z dziwnym uczuciem zeby walczyc mimo ze nie mam za bardzo nadzieji ze cos z tego wyjdzie i rano kiedy wstawalam zadzwonil telefon od niego.. odebralam ale tylko slychac bylo dziwne hałasy i sie okazalo ze przypadkiem w pracy mu sie zadzwonilo i pozniej chwile pisalismy .. moze to tylko zwykly zbieg okolicznosci a i dzien wczesniej pytalam sie go czy zawiozl by mnie do lekarza bo musze isc do hirurga i wstepnie sie zgodzil ze raczej da rade mnie zawiezc bo nie chce pozniej wracac sama autem po zabiegu bo moge czasem zle sie czuc i dziwi mnie to ze sie wogole zgodzil bo nie musial a przeciez nie jestesmy razem
nie rozumiem dlaczego kiedy mysle zeby sobie nie robic zbednych nadziei to pozniej czuje zeby walczyc itp.. mam mieszane uczucia raz mysle tak a raz tak.. ale bardziej jestem za tym ze nic nie wyjdzie.. moze to dobrze bo przynajmniej sie nie rozczaruje jesli robilabym sobie nadzieje na to ze do siebie wrocimy jesli jednak okaze sie ze nic z tego

ziemniaczana.. moj były własnie chyba tak ot potrafił zapomniec po 5 latach.. o to mam do niego najwiekszy zal..

Mery szczeze to nie wieze w takie przypadki;) a zdazało sie juz tak kiedys? bo jesli tak to ok a jak nie to wydaje mi sie ze mogl zrobic to celowo;)..
Ale ziemniaczana ma racje.. nie łódź się. dziewczyny bo my sie ciągle zamartwimy a oni tak naprawde maja wszystko gdzieś i watpie zeby poswiecali tyle czasu na myslenie o nas ile my o nich..

Dziewczyny musimy sie jakos zebrać w sobie i pokazać że jestesmy silne!:):*

No tak ja sobie nie robie zadnych nadziei ale wtedy kiedy ja mysle troche sie odciac od niego zmniejszyc kontakty do minimum to pozniej czuje zeby tego nie robic ze jest jakas szansa ze uda mi sie o niego zawalczyc zeby lepiej trzymac ten kontakt ale byc na dystans i nie pokazuje mu ze mi zalezy tylko rozmawiamy jak kumple bo i tak powiedzial mi ze sie zastanowi nad tym czy damy sobie szanse na odbudowanie naszego zwiazku i nie robie sobie nadziei bo jakos przestalam w to wierzyc
czasem sobie mysle ze jak nie mam tej nadziei to moze sie mile zaskocze ale jakos w to nie wierze.. a z drugiej str czasem mysle ze moze jezeli teraz nie wroci do mnie to moze jak bedziemy sie przyjaznic to moze kiedys zrozumie co stracil i zobaczy we mnie kogos wiecej niz tylko przyjaciolke

najwyrazniej probuje byc blisko ciebie za wszelka cene

moze probuje cie wybadac dearly?

tez mysle ze probuje cie wybadac albo cos takiego  i pewnie czeka na twoj ruch bo moze boi sie odrzucenia..
niestety ciezko zrozumiec zamiary facetow..
eh takie zycie

Dearly ja tez Ci zazdroszcze ze chce do Ciebie wrocic, bo chcialabym poczuc ze bylam dla kogos warta, i ze ktos to zaprzepascil. Skoro my tak bardzo cierpialiysmy to oni tez powinni! Dearly a Ty za nim tesknisz? chcialabys byc znow z nim? dlaczego tak na prawde to sie popsulo? myslisz ze moglo by byc fajnie jak byscie byli razem? a co z Kamilem? bylas z nim szczesliwa, moze warto to powaznie przemyslec
Szafirek facetow trudno zrozumiec, nagle ma dziewczyne. Wiem ze musialo Cie to troche zabolec ale badz silna, nie przejmuj sie pomysl sobie ze skoro Wasz zwiazek sie rozpadl to musialo cos nie grac. Gdyby on byl taki super to bylibyscie dalej razem. Wiec nie ma czego zazdroscic ze on ma nowa dziewczyne. Poznasz kogos bardziej wartego uwagi.

Dziewczyny moze przeczytajcie sobie ksiazke ''its called break up because its broken'' tego samego autora Greg Behrendt. Nie wiem niestety jak sie tytul ma na polski bo nie mieszkam w polsce ale ksiazke kupilam kilka dni temu i ja polecam. Dlatego te ktore nie potrafia sobie poradzic z rozstaniem polecam ta ksiazke

Ja jestem na wakacjach ale ostatnio myslalam o nim. Postaram sie nie zawracac sobie nim glowy bo to nie ma sensu.
Milego weekendu Wam zycze

Witam wszystkich
jestem tutaj nowa, jednak czytam Was od paru dni i bardzo mi to pomogło. Jak również wątek o prawie przyciągania. Jestem w takiej samej sytuacji co Wy, też przeżywam ciężkie rozstanie. U mnie też było cudownie, mieliśmy poważne plany, oboje po przejściach różnych. Byliśmy ze sobą krótko, pół roku, ale wiem, że to było to, że połączyło nas przeznaczenie. Ja trzy tygodnie temu usłyszałam, że potrzebuje czasu na poukładanie swoich spraw, przemyślenie, a miał trudne sprawy. Mówił, że nie chce ze mną być, za chwile żebym czekała na niego, zaraz znowu że chce być sam, totalny mętlik. Też na początku prosiłam, dzwoniłam, jednak nic to nie dało. Nie żałuję tego ani się nie wstydzę, bo czuję, że zrobiłam wszystko żeby to ratować. Choć czasem żałuję, że nie dałam mu czasu o który prosił i odwróciłam się od niego zamiast poczekać. Teraz jednak czasu nie cofnę. Powiedziałam, że nie będę czekać, to koniec i nie odzywałam się przez 1,5 tyg. Potem znowu mnie naszło i zaczęłam się odzywać, jednak z jego strony już nie ma żadnego kontaktu (wiem jaki jest zawzięty i uparty - skoro powiedziałam, że nie będę czekać i to koniec to tak jest), więc i ja się nie odzywam, trudno ale jakoś muszę i daje radę.
Chcę Wam tylko napisać jak ja sobie z tym radzę, przede wszystkim trafiłam na wątek o prawie przyciągania eks, kiedy się w to wczytałam, to naprawdę mi pomogło, to żeby myśleć i dbać o siebie, bo to my stanowimy swoje szczęście. Wg rad napisałam mu w czwartek list (co prawda mailem, ale jednak) że mi zależy, że przepraszam że też popełniłam błędy i że może kiedyś kiedy emocje opadną będziemy w stanie normalnie porozmawiać, że to co mówiłam i pisałam (a pisałam może nie straszne ale przykre rzeczy) to nieprawda, bo nigdy tak nie czułam i nie myślałam, chciałam go tylko zranić. Wiem, że nie odpisze, na tyle go znam, ale też nie liczę i nie czekam na to. Jest mi ciężko, ale jedyne co mi zostało to zostawić to tak jak jest, nic więcej nie jestem w stanie zrobić, pokazałam że mi zależy. Chodzi mi o to, że nic nie możecie zrobić, żadne prośby, płacze czy pisanie i dzwonienie do nich nie pomoże. Jeśli nie chce to się nie odezwie i nie wróci. Wiem, że nie jest łatwo, bo sama to przechodzę, ale świat się nie kończy. Wiem, bo byłam w związku poprzednim 7 lat, kochałam bardzo mocno, zostawił mnie, była rozpacz, 1,5 roku zbierałam się żeby komuś zaufać. I co? Poznałam obecnego-byłego i byłam w stanie znowu się zakochać. Nie chodzi mi o to, że zaraz się wyleczymy, ale że za jakiś czas można spojrzeć na to z innej strony. Po co płakać za kimś, kto się nie odzywa? Czy on też rozpacza w domu? Nie wydaje mi się. Ja nie liczę, że mój eks wróci, bo tak łatwiej niż karmić się złudną nadzieją - chociaż w głębi duszy gdzieś ta nadzieja jest. Może to banał, ale prawdziwy: kocha to wróci, nie to widocznie nie był ten, bo nie potrafił mnie docenić. Tylko, że taka mądra jestem parę dni, wiem, że rozpacz może wrócić, ale wtedy staram się myśleć o czymś innym. Mówią, że to my kobiety mam pokręcony umysł, ale zrozumieć faceta? To dopiero wyzwanie... jednego dnia mówi, że jesteś czymś najlepszym co go spotkało w życiu, a następnego dnia, że już nie chce z Tobą być... Czasem myślę, że szkoda czasu na zastanawianie się, czy myśli, czy tęskni, gdyby tak było to pewnie by się odezwał. Ale jakoś trzeba się pozbierać i ruszyć do przodu. Trzymam za Was kciuki, żebyście uwierzyły że jesteście warte więcej i stać Was na kogoś lepszego, niż tego co się nie odzywa i nie stara się ratować tego co Was łączyło, bo na tym polega miłość, żeby razem pokonywać problemy, rozmawiać i dbać o uczucie. Trzymajcie się

znaczy ja nie byłam z Kamilem. tylko tak się spotykaliśmy. wiadomo, dalej jak obok niego przechodzę to mam takie fajne uczucie, ale z tego chyba nic nie będzie, bo on chyba nie chcę się z nikim wiązać, do mnie i tak znowu wróciło to wszystko. teraz chyba bym mu nie chciała dawać zbędnych nadziei.
wydaje mi się, że on naprawdę żałuje, w jego życiu dużo złego się już stało, wszystko sobie na własne życzenie zniszczył.
nie wiem co to będzie, ale wiem, że ja do niego ręki pierwsza kolejny raz nie wyciągnę. jeśli mu zależy to coś wykombinuje, jeśli nie to nie nie dam mu też od razu do zrozumienia, że ma do czego wracać, o nie! musiałby się bardzo postarać. możliwe jest też, że po kilku rozmowach z nim stwierdzę, że to nie jest ten sam człowiek i że po prostu tego nie chcę.
nie mam już tak jak na samym początku, że czekam na to jak na coś najważniejszego.
"jeśli chcesz znajdziesz sposób - jeśli nie to powód"

tymczasem lecę sobie na 18, zamierzam dzisiaj o nim nie myśleć.
miłego wieczoru dziewczyny :**

Dearly, gratuluję Ci takiego podejścia;) myślę że jeśli Twój były jakoś daje Ci o sobie znać to coś może być na rzeczy z jego strony. W sumie to Ty sama go najlepiej znasz z nas wszystkich ale jeśli do tej pory się tak nie zachowywał to możliwe że chce to wszystko naprawić. Co prawda minęło trochę czasu ale kto wie, może akurat tego potrzebował. I masz rację, nie podawaj mu się na tacy, niech się chłopina pomęczy. Sama jestem zdania, że jeśli miał odwagę zakończyć związek, to będzie miał odwagę wykazać inicjatywę aby go naprawić i przynajmniej powinno go stać na rozmowy. Ty mu tego nie ułatwiaj. Życzę Ci  tego żebyś podjęła słuszną decyzje. Jeśli nie spróbujesz to się nie dowiesz. Według mnie warto byłoby spróbować znowu być razem jeśli jest taka możliwość;)
A co do Kamila to trochę dziwi mnie jego zachowanie jak to opisałaś. Może boi się że Ty ciągle czujesz coś do byłego i woli się nie angażować? Mówiłaś mu o byłym i jego próbach kontaktu z Tobą? Może się mylę ale tak mi przyszło do głowy;)

Gosieńka, podziwiam Cię za tyle słów oparcia i cennych rad po tak krótkim czasie od rozstania. Ja w porównaniu z Tobą byłam jeszcze wrakiem człowieka i nawet nie byłam w stanie zdania napisać na takim forum;) Z czasem na pewno każda z nas spojrzy na to wszystko inaczej ale wiemy jak ciężko jest przekreślić to wszystko co łączyło nas z ukochaną osobą, trudno jest o wszystkim zapomnieć. Ale może nie chodzi o to żeby zapomnieć tylko za wszelką cenę żyć dalej i nie oglądać się za siebie, uczyć się na własnych błędach i być lepszym człowiekiem. Co nas nie zabije to nas wzmocni. A mnie rozstanie wiele nauczyło i przejrzałam na oczy;) Dbaj teraz o siebie i nie zaprzątaj sobie głowy byłym facetem. Będzie ciężko ale już zrobiłaś postepy. PP też mi pomogło po rozstaniu;)

Gosieńka, podziwiam Cię za tyle słów oparcia i cennych rad po tak krótkim czasie od rozstania. Ja w porównaniu z Tobą byłam jeszcze wrakiem człowieka i nawet nie byłam w stanie zdania napisać na takim forum;) Z czasem na pewno każda z nas spojrzy na to wszystko inaczej ale wiemy jak ciężko jest przekreślić to wszystko co łączyło nas z ukochaną osobą, trudno jest o wszystkim zapomnieć. Ale może nie chodzi o to żeby zapomnieć tylko za wszelką cenę żyć dalej i nie oglądać się za siebie, uczyć się na własnych błędach i być lepszym człowiekiem. Co nas nie zabije to nas wzmocni. A mnie rozstanie wiele nauczyło i przejrzałam na oczy;) Dbaj teraz o siebie i nie zaprzątaj sobie głowy byłym facetem. Będzie ciężko ale już zrobiłaś postepy. PP też mi pomogło po rozstaniu;)

Wrakiem byłam przez 2 tyg. Nie odzywałam się do niego, ale to nie znaczy, że nie było mi ciężko, codziennie płakałam, nie byłam w stanie podnieść się z łóżka, nie mogłam spać, nie mogłam jeść, w pracy ledwo funkcjonowałam, żeby zasnąć musiałam brać coś na sen, nawet u psychiatry wylądowałam. To nie jest tak, że u mnie to pstryk i się podniosłam, po prostu pewnego dnia dotarło do mnie, że dlaczego mam tracić siebie i czas na rozpamiętywanie, skoro on nawet się do mnie nie odezwie, nie myśli o mnie, chociaż wie co przeżywam. Zresztą kiedyś, po tym 7-letnim związku obiecałam sobie, że żaden facet już mnie tak nie zniszczy psychicznie, nie poświęcę następnego 1,5 roku, żeby się wyleczyć i dochodzić do siebie. Tym bardziej, że wiem że da radę się po tym podnieść, nie ma takiej rzeczy, której my kobiety byśmy nie udźwignęły. To właśnie oni są słabi, bo pierwszy problem i uciekają zobaczcie, każda z nas chciała walczyć, rozmawiać, mimo że były problemy, nie poddawałyśmy się, ale jak widać łatwiej odwrócić się na pięcie i zostawić Nas, niż zawalczyć. Ja to rozumiem tak, że im po prostu nie zależało tak jak mówili. A po co być z kimś komu nie zależy? Każda z nas chce być kochana i być tą najważniejszą.
To nie jest tak, że ja się pozbierałam, że jest ok. Myślę o nim codziennie, mimo wszystko łudzę się nadzieją, że wróci, dalej mam problemy ze snem, chociaż już nie płaczę. Ale wiem, że nic mi nie da pogrążanie się w cierpieniu. Kiedy zapadam się w sobie myślę - kurcze przecież gdyby chciał to by się odezwał, ale widocznie nie chce, po co mam płakać za kimś kto ma mnie w d... i przypominam sobie PP i staram się myśleć pozytywnie, wierzyć że kiedyś (na pewno nie w najbliższym czasie, bo nie mam póki co ochoty) przyciągnę kogoś kto mnie naprawdę pokocha i będzie mu zależeć.
Co do mojego związku... mój eks mnie zostawił, bo chciał się poświęcić dla 8-letniej córki z poprzedniego związku zakończonego rok temu, powiedział że chce spędzać z nią czas, chociaż nikt mu nie kazał rezygnować. Więc nie wiem co mam myśleć, mówiłam że to nie rozwiązanie, bo po co chce poświęcać swoje szczęście, tym bardziej że to zupełnie inne uczucie, może mieć i córkę (która mieszka z matką i przecież nie będzie tam codziennie) i mnie. Ale wybrał. Więc sama nie wiem, czy chciałabym w to znowu wejść. Wiem, że chyba nigdy nie czułabym się najważniejsza, zawsze byłby strach że mnie zostawi dla córki. Jeśli to dla niego taka przeszkoda, to chyba nigdy by się to nie zmieniło. A wiem, że był ze mną szczęśliwy. Pasowaliśmy do siebie pod każdym względem, no i mieliśmy poważne plany, nie tylko z mojej strony ale i z jego. Mówił, że chce spędzić ze mną przyszłość, że dałam mu wszystko co najlepsze i jestem czymś najlepszym co go w życiu spotkało. Ale życie pokazało, że chyba nie do końca...
No ale płakaniem i użalaniem się nad sobą nic nie zmienię, dlatego staram się myśleć pozytywnie, nic innego mi nie zostało. Najgorsze tylko, że chodzimy razem do szkoły i będę musiała widzieć go co 2 tyg. Ale wtedy będę najbardziej uśmiechniętą, najpiękniejszą osobą, ale nie dla niego tylko dla siebie. A jeśli nie zrozumie, że możemy być razem mimo wszystko, to pozostaje mi tylko uwierzyć, że kiedyś będę szczęśliwa, sama lub z kimś innym i chyba tak myśląc, łatwiej się po tym pozbierać.

Kamil nic nie wiedział o moich kontaktach z byłym. W szkole nawet z nim nie rozmawiałam. Widocznie tak musiało być. Myślę, że macie rację, warto spróbować być razem jeśli jest taka opcja, ale myślę, że my w takim czymś dziwnym będziemy jeszcze trwać do końca liceum i może to lepiej.
Wiem jaka byłaby reakcja tych wszystkich ludzi na nas, mam dość ich wtrącania się. On się może tego trochę boi i tak mnie pilnuje, żeby potem przejść do działania.

"Góra z górą się nie zejdzie, ale człowiek z człowiekiem tak" podobają mi się te słowa bardzo.
Myślę, że wszystko się ułoży, ale jeszcze nie teraz Dziękuję Wam bardzo za wszystkie rady :*
Mam nadzieję, że podejmę kiedyś słuszną decyzję, jeśli już stanę przed takim wyborem.

mysle, ze pol roku to za malo
u mnie trwa to ponad rok i wcale nie jest lepiej
mysle, ze nigdy nie minie, tylko po prostu naucze sie zyc z tym bolem, tak wlasnie jak w tytule jednego z watkow
ale z drugiej strony to forum wlasnie udowadnia, ze sie wychodzi, chociaz z tego, co kojarze, to dzieje sie wtedy, gdy pojawia sie ktos, kto okazuje serce, troske i milosc wlasnie
ze to jest lek na zlamane serce
ja nie wyobrazam sobie, ze moglabym byc z kims i nie myslec o moim mezu, i tak bym czula wielka strate, ze nie z nim spedzam ten czas, ale kto wie
moze nastapi ten cud

anyway, generalnie chodzi mi o to, zebys dala sobie wiecej czasu

wlasnie wrocilam z tych chrzcin przyjaciolki...  caly czas krecil sie kolo mnie jeden kolega ktorego torche juz znam ale on nie jest w moim typie ( to brat meza przyjaciolki) znam go z widzenia nie raz probowal sie kolo mnie zakrecic ale zawsze dawalam mu kosza.. ja bylam sama i on tez sam, kazdy mial pare do towarzystwa..ciagle probowal sie przytulac itd  moze to przez to ze nie chcial siedziec sam.. ale ja nie mialam na to najmniejszej ochoty.. jego rodzina pozniej mowila ze on cos chcialby tylko ze ja nie chce i ze szkoda bo fajnie by bylo gdyby mieli taka jak ja w rodzinie.. z jednej str bylo milo ze ktos sie mna interesuje ale z drugiej nie mialam na to ochoty bo wciaz mysle o bylym..
mam zrobione kilka zdjec z tym kolega to moze kiedys jak bede pokazywac bylemu zdjecia z chrztu to zobaczy wspolne zdjecie z tym kolega.. ciekawe czy cos zareaguje..

nigdy nie ma stu procentowej pewności, że się odezwią, ale to czas dla nich żeby zatęsknić.
u mnie nie pomagały krzyki, płacze, rozmowy, nic. dopiero kiedy zdecydowałam się odciąć coś do niego dotarło. może z nimi naprawdę jest tak, że czas jest im potrzebny. ; )

potrzeba czasu? Nie.  im kopa w dupe od zycia porządnego potrzeba jak już:P Jak sie okaze ze samemu nie zawsze jest tak kolorowo, ze do kumpli jakos nie wypada sie przytulic, jak w koncu znajda kogos, motylki w brzuchu z czasem zdechną a nowy związek okaze sie niewypalem i wyjdzie na to ze ta byla/byly nie byli jednak tacy źli.. to kto wie..  moze najdzie ich chęć powrotu do starego poukladanego zycia.  W moim przypadku? Przestalam o tym dawno myslec. Jakos nie wyobrazam sobie sytuacji w ktorej on chce wracac.

Dlugo zbieralam sie co by tu napisac i jakos nigdy weny nie mialam. Duzo do powiedzenia ale jakos w slowa tego nijak ubrac nie umialam:)

Prawda jest taka ze (nie chce zapeszac) ale... lepiej mi jakos. Kiedys nagminnie wchodzilam na fb i lapalam sie na tym ze szukam jego postow etc ( w sumie glownie wtedy po to wchodzilam:D). Teraz nawet na fb mi sie zbytnio wchodzic nie chce chyba ze mam jakąs prace na uczelni do zrobienia i musze (moj rok stworzyl sobie grupe zeby latwiej bylo sie komunikowac oraz zamieszczac pliki i rozne materialy) wiec wtedy wiadomo czasem zdarzy mi sie zobaczyc jego aktywnosc, no i wiadomo zwykla babska ciekawosc czasem o sobie przypomni:P. Z dnia na dzien zaczal mnie obchodzic coraz mniej i mniej. Gdy widze go gdzies na zdjeciu czuje sie tak jakbym patrzyla na obcą osobę. Chyba udalo mi sie to zamknąć, uczucia wyparowaly. Aczkolwiek wole nie zapeszac. Ciesze sie tym ze jest lepiej po prostu
Wspomnienia? Tak, czasem jakies tam przez glowe przeleci ale tez juz bez glebszych emocji.
Na pewno czuje ogromną roznicę miedzy tym co przezywalam na początku a tym co jest teraz:) Wiem juz ze nie byl JEDYNYM facetem na ziemii, ze sa inni rownie godni uwagi. Zreszta poznalam go od tej gorszej strony i tym bardziej stracil w moich oczach. Nawet fizycznie jakos przestal mi sie podobac. Czuje sie troche dojrzalsza, chyba duzo mnie nauczylo to wszystko, zarowno zwiazek jak i rozstanie, wyciagnelam pare porządnych wnioskow:)
Zaczelam w pewnym momencie podchodzic do tego tak ze widocznie tak musialo sie to skonczyc i juz. Nic nie dzieje sie bez powodu. Poznalam troche lepiej samą siebie, zaczelam bardziej realnie podchodzic do zycia. Nawet nie wiem kiedy dokladnie nadeszla u mnie ta akceptacja. W pewien sposob zdaje się, odzyskalam siebie, tylko nieco zmienioną i doświadczoną o jeden związek i jedno rozstanie:) W sumie nie oczekuje narazie nic od zycia, czekam na to co przyniesie;) Nie jest moze idealnie ale.. jakos zyje, a wczesniej myslalam ze to niemozliwe. Tak naprawde nikt nie wie co nas czeka. Takze glowa do gory napewno kiedys do kazdej usmechnie sie szczescie;)

Gosienka - rzucac nie rzucaj, jesli masz taka mozliwosc przeloz to sobie, zalatw zwolnienie czy cokolwiek sie da. Rozumiem ze teraz nie jestes w stanie, i przestalo ci zapewne nawet zalezec na tym wszystkim ale nie warto od razu wszystkiego skreslac. Daj sobie troszke czasu. Pozniej powinno byc roszkę lepiej. Ja nie podeszlam do sesji, mysli o rzuceniu studiow tez przychodzily do glowy, ale postanowilam sie wstrzymac. A potem zdalam wszystko w sesji poprawkowej i ciesze sie ze wtedy nie podjelam pochopnych decyzji. wiec mam nadzieje ze i tobie uda sie wszystko zalatwic pozytywnie:)

Dearly, moze to moje wrazenie ale czy to przypadkiem kamil nie stracil w twoich oczach od momentu w ktorym zaczal sie kontaktowac ex? Moze nie on sie wystraszyl, ale zwyczajnie ty zaczelas patrzec na niego inaczej?

Merry jak juz wczesniej pisalam - nic na sile. Nie zmusisz sie do tego by podobal ci sie inny facet. Jak jakis ma sie spodobac to spodoba sie sam, narazie masz w glowie i sercu ex'a wiec nie dziw sie ze faceci dzialaja na ciebie odpychająco;) Widac tez ze praktycznie kazde twoje dzialanie jest ukierunkowane "pod ex". A co powie jak zobaczy zdjecie, a co pomysli, czy zareaguje? ... no coz ... ale chyba kazdy to przechodzil

U mnie minelo jakos 7 miesiecy i wiecie co? Jak czytam to co pisalam na samym początku, jak przezywalam,cierpialam... to troche mi glupio aż ;P Trzymajcie sie dziewczyny, mam nadzieje ze wszystkim nam juz niedlugo sie ulozy.

Nie nie ; ) to nie jest tak, że stracił w moich oczach przez byłego. Dalej bardzo go lubię, rozmawiamy. To chyba jednak nie to. W zasadzie to nie chcę mieć nikogo teraz, poczekam sobie na przeprowadzkę do Krakowa. Mam nadzieję, że wszystko się ułoży i do każdej z nas uśmiechnie się szczęście ; )

Taa.. już niedługo i mój będzie wolny, choć wiem, że to nie jest dla mnie dobre.

Dziewczyny i jak tam u Was? jakies nowosci? czasem jak sie nic nie dzieje, a uczucia siedza 'cicho' to jest dobrze, i nie ma sie potrzeby pisania. Tak pomyslalam zeby mysli zajac czyms innym to moze wymyslimy jakis temat na ktory moglybysmy popisac, chyba ze to bedzie off topic?? Co o tym myslicie? pozdrawiam serdecznie!!