Ciezkie Rozstanie- jak zyc dalej?

Saffari
ehh dodalas mi troche otuchy tymi slowami.... mam nadzieje ze uda nam sie jakos odbudowac ten zwiazek ale on caly czas chce sie przyjaznic a ja nie wierze ze miedzy nami nie ma tego czegos tej chemii bo gdyby wogole jej nie bylo to ja nie pokochalabym go wogole..bylby mi obojetny caly czas a tak nie jest..
narazie moze dam mu troche czasu na przemyslenie tego..
mam nadzieje ze jeszcze da nam szanse na odbudowanie tego zwiazku ;(

Kochane i do Was przyjdzie taka postawa, ale to wszystko z czasem, ze mną na początku było tragicznie! na szczęście wszystko się ułożyło, pojawiło się coś nowego i jak na razie marzę o tym, żeby potoczyło się to tak, jak chcę.

Dokładnie, gdyż po 6 miesiącach bycia w "separacji", wywrócenia wszystkiego do góry nogami, przewartościowania i układania od nowa swojego związku z miliona kawałeczków, to - odpukać by nie zapeszyć - zaczynam małymi kroczkami wychodzić na prostą.
Walczyć zawsze warto, jeśli nie o związek to przynajmniej o siebie.
Nadzieja - pojęcie wszystkim znane - jest też "matką tych, co rozumem wciąż nie grzeszą" jak mawia Mirek Breguła.

to nie jest tak, że ja rozpaczam,  dramatyzuje i w ogóle. mam swoje życie, znajomych, przyjaciół, studi, pracę. ale.. ale jego i w głowie i w sercu. i sama juz nie wiem czy to urojone, czy faktycznie czuje, że to jeszcze nie koniec tego wszystkiego ;(

Musze Wam opowiedziec co sie u mnie dzialo przez ostatnie kilka dni..
Otóż, w środę ZNOWU przypadkiem spotkałam eksa.. Jechalam z kolezanka autobusem, siedzialam od strony okna, gdy odwrocilam sie do niej zeby jej cos powiedziec od razu moje spojrzenie z eksem sie spotkaly. Oczywiscie, pelna kulturka: "czesc"-"czesc", podszedl do nas, a ze ja siedzialam dalej to on wiecej slow zamienial z moja kolezanka, przez co mam wrazenie, i zrobilam to troche celowo, ze go troche olałam odwrócilam sie w strone okna i nie zwracalam uwagi na ich rozmowe, a potem sama zaczelam rozmawiac ale tylko z kolezanka, a potem zeszlo na temat imprezy ktora organizowalysmy nast dnia u siebie w mieszkaniu. Niestety on to wszystko slyszal, co w sumie mnie troche cieszy. Gdy On wychodzil z autobusu to zauwazylam ze mowiac "czesc" spojrzal tylko na kolezanke, tak jakby na mnie juz mu odwagi zabraklo, sama nie wiem... 
I jest druga sprawa.
Na tej imprezie ktora zaczela sie w domu, a skonczyla w klubie byl niedawno, nowo poznany kolega. Wszystko ok, tanczylismy razem cala noc, az w pewnym momencie zapytal, czy mam chlopaka, gdy odp to zdziwil sie ze jest to mozliwe, zeby taka dziewczyna byla sama. W koncu powiedzialam mu po krotce moja historie o rozstaniu, bo nalegal na to, a po tym zauwazyl ze zrobilam sie smutna, bo wszystko zaczelo mi sie przypominac od nowa, to rozstanie i słowa eksa. I wiecie co jest najlepsze? Ze on zaczal mnie pocieszac, i powiedzial ze eks musial byc nierozgarnietym kolesiem, zeby mnie zostawic;D
Gdy wracalismy, złapał mnie za ręke i ogólnie zaczal zachowywac sie jakbysmy byli para.
Szczerze mowiac, dziwnie sie czulam, ze robie to z innym chlopakiem..:) nie wiem co mam z tym teraz zrobic. To normalne ze caly czas myslalam o eksie gdy trzymalam go za reke? A moze to za wczesnie? Ale ja mam problemy, no moj wpis wyglada jakby go 15-letnia dziewczynka napisala, wybaczcie;)
Co o tym wszystkim myslicie?

Kurcze niecaly dzien mnie nie bylo a tu wiele nowych wpisow ale to dobrze, co watek sie rozwija i wzajemnie sobie pomagamy!
Nie wiem komu pierw odpisac, ale pojde po kolei.

Mery masz trudna sytuacje, poniewaz kochasz go a on chce przyjazni. Na pocieszenie Ci powiem ze przyjazn zawsze moze zrodzic sie w cos wiecej takze glowka do gory. On chce sie przyjaznic, ale tak doslownie czy tylko na odleglosc typu: sms, meile?? Jak sie zachowuje na codzien? Walcz ale pomalu, spieszmy sie powoli. Bags dobrze tutaj powiedzial zeby dac czas, mysle ze kazdy musi sobie przemyslec wszystko pomalutku. Nie nazucaj sie poniewaz to go tym bardziej wystraszy i sie zniecheci. Poczekaj na jego krok, zobaczysz jak bedzie sie zachowywal. Nie martw sie Mery bo wydaje mi sie ze jest szansa na uratowanie tego zwiazku. Mery dopiero teraz przeczytalam Twoj nowy post. Dla niego brak czasu nie pozwala na bycie w zwiazku? DLa chcacego nic trudnego, uwierz Badz entuzjastyczna, pozytywna i jak sie spotykacie badz wesola niech zobaczy w Tobie ta fajna dziewczyne. Faceci lubia pozytywne dziewczyny, i za czesto mu nie przypominaj o tym jak bardzo go pragniesz, bo potem nie bedzie musial sie o nic starac. Pisz jak sprawy sie maja.

Bags Twoje 30 podpunktow podobaja mi sie Widze ze radzisz sobie i wychodzisz na prosta. Dasz rade!

Dearly to znaczy ze sie z kims spotykasz?

Poszukiwaczka a jak u Ciebie sprawy sie maja ?

Czarownica zalezy Ci na nim, a czy on jest tego wart? Jestes szczesliwa w tym zwiazku? Jak przyjda swieta i bedziesz ogladac ta plyte z wesela to zachowuj sie naturalnie, bo z tego co rozumie to na tym weselu byla jakas laska z nim, tak? Po prostu nie dawaj po sobie znac ze Cie to irytuje. Z usmiechem do tego podejdz.

Alka czas wszystko pokaze. Dobrze ze sie zajmujesz wieloma sprawami, i rozumie ze siedzi Ci w glowie, z  czasem to minie na wszystko potrzeba czasu.

Szafirek az sie usmiechnelam jak napisalas o sobie jako 15latce, bo sposob w jaki ja sie ostatnio zachowalam wskazywal na zachowanie 13 latki Najgorsze wlasnie sa takie niby takie spotkania przypadkiem ,wtedy widzisz go i wszystko sie przypomina. Rozumie ze nie wyleczylas sie jeszcze z bylego zwiazku ale mowienie nowemu koledze jak Ci ciezko nie jest super pomyslem. Faceci owszem lubia czuc sie potrzebni, ale nie bardzo lubia sluchac jak dziewczyna im opowiada o bylych. A to ze trzymalas go za reke a myslalas o bylym to nic takiego, normalka. a ten kolega Ci sie podoba? 

Dziewczyny i chlopacy a dokladniej Bags: a moze czas by zaczac sie umawiac z innymi ludzmi? Chodzic na randki?

Weekend sie zaczal, mam nadzieje ze nie spedzicie go na rozpamietywaniu o bylych, tylko na spotykaniu sie ze znajomymi moze jakies zakupy, czy imprezka.

Ja dzisiaj mam pozytywny dzien, bo piatek hehe. Jutro ide do kolezanki na impreze, mimo iz jeszcze nie wyzdrowialam napisalam jej sms, ze nie wiem czy dam rade z powodu przeziebienia, a ona mi na to ze mam przyjsc bo mi kogos przedstawi. Hmm ciekawe.. w sumie to jestem zainteresowana mam tylko nadzieje ze nie okaze sie to klapa tak jak kiedys
Nom zobaczymy co wyjdzie.
A Wy jakie plany na weekend?

No chce sie spotykac ale tylko w przyjacielskich relacjach.. na poczatku jakos to wychodzilo traktowanie sie jako przyjaciele ale pewnego dnia on sie zblizyl do mnie i sie pocalowalismy a jak sie zapytalam go co bedzie znami bo juz kilka dni wczesniej  rozmawialam  z nim zeby sprobowac wrocic do siebie i zaczac wszystko od nowa to powiedzial ze sie zastanowi i wtedy co sie pocalowalismy powiedzial mi ze musi to wszystko sobie przemyslec..

na drugi dzien kiedy ja juz stracilam wszelkie nadzieje to powiedzial ze da nam szanse i jak  sie spotkalismy to bylo wszystko ok i potem po tygodniu mi napisal ze nie wie czy jest dobrze byc dalej razem  ze to nie ma sensu..
a ja mu powiedzialam ze jak sie  oboje postaramy to naprawic to nam sie uda odbudowac ten zwiazek  ze jakos postaram sie pogodzic ten jego brak czasu..zebysmy sprobowali zaczac to wszytko od nowa i  byc razem ale tak na dluzej a nie ze on po tygodniu rezygnuje  i  mu powiedzialam  ze przyjazn tez jest wazna zwiazku i przyznal mi racje i jak powiedzialam mu ze jak sie oboje postaramy to nam sie  uda to wszystko naprawic  i zapytal sie czy mysle ze jest sens na bycie razem.. (to moze zaczal cos zmiekac)
ale narazie powiedzial ze sobie to jeszcze przemysli i jak sie spotkamy to jeszcze o tym porozmawiamy i narazie cierpliwie czekam i staram sie rozmawiac z nim jak gdyby  nic sie nie stalo zeby mu pokazac ze jestem silna

chociaz czasami mi jest juz wszystko jedno bo zaczynam sie powoli przyzwyczajac ze teraz bedziemy sie tylko przyjaznic  ale czasami lapie takiego dolka ze dlugo nie moge sie powstrzymac od placzu bo chcialabym zeby  bylo tak jak dawniej bo zawsze sie dogadywalismy i dobrze nam sie ukladalo i nie rozumiem co sie nagle stalo ze tak sie popsulo miedzy nami

Wy tu gadu gadu a ja dzis wchodze do sklepu a tam ex...

I wiecie co?
I Nic

No naprawde nic Minelam go, powiedzielismy sobie czesc i zajelam sie zakupami. Sama sie az sobie w domu dziwilam z jaka obojetnością podeszlam do tego przypadkowego spotkania. Wiadomo troche mnie to zaskoczylo, ale nie wrocilo zadne wspomnienie, po prostu nic.

W ramach sprostowania dla poprzednich postow, gdyz mam wrazenie ze niektorzy mylnie mnie odebrali : nie czuje sie nieszczesliwa PRZEZ NIEGO. Czuje sie jedynie zagubiona i apatyczna, ale juz nie dlatego ze sie rozstalismy (co mialo miejsce na samym poczatku) a dlatego ze nie wiem w zasadzie co chce zrobic ze swoim zyciem i druga sprawa co w ogole "mogę". No ale zyje jakos dalej z nadzieją na to ze wszystko sie ulozy.

Druga rzecz : Nie wiem czy tez tak vmacie. Ja np mam 21 lat czasami czuje sie tak jakby wszystko co dobre juz mnie spotkalo. Wiem ze to dla niektorych irracjonalne ale naprawde czasem dopada mnie takie zwątpienie. Choć pozytywnym aspektem jest na pewno to ze "tęskniąc" tęsknie zwyczajnie za czasami gdy czuje sie szczesliwa. Juz nie za nim.

CZarownica poniekad Cie rozumiem. Ja kiedys przylapalam ex na pisaniu z inna dziewczyną smsow o dosc niejednoznacznej interpretacji. Mimo tego ze on sie staral przekonac mnie ze to nic nie znaczylo, mnie to i tak zzeralo od srodka. Nie umialam tego zaakceptowac. I wiem jak to potrafi niszczyc. Przede wszystkim samą siebie.

Szafirek : a my znow tak samo Jak nie pod wzgledem humoru, to na tych exow wpadamy

Nawet nie licze juz dokladnie ile minelo. Ponad pol roku chyba. Nie chcę zapeszać ale... jest lepiej. Choc moze nie czuje sie szczesliwa to rozstanie to juz zamkniety temat. Juz dawno zaakceptowalam ze to co bylo sie skonczylo. I to byl chyba najtrudniejszy krok. Czeka mnie bardzo duzo pracy nad sobą i nad wlasnym zyciem. Moze ta cala apatia i zniechęcenie przez tę jesien? Mam nadzieje jednak ze do kazdej z nas usmiechnie sie szczescie:)

Powodzenia dziewczyny

Ale a sie nigdzie nie wybieram

Postaw sie na moim miejscu: siostra Tz wychodzi za maz. Zaprasza nas na swiadkow. Po jednej klotni Tz odwoluje wszystko.
Wyjezdza na kilka tyg za granice, wraca 3tyg. przed weselem, o weselu ani slowa. I dowiaduje sie nagle z smsow (wiem to paskudne- przejrzalam mu telefon), że swiadkiem bedzie jakas Anulka z ktora zreszta namietnie pisze:o

Wszyscy maja mnie gdzies, rozplynelam sie, jestem powietrzem.

No kurcze.. Aj. Niby wszystko jest ok, dopoki Tz nie wymysli, ze pojedziemy do niego.
Nawet na herbate. No nic na to nie poradze, ze nie moge.

Niepotrzebnie o tym pisze, bo siedze i rycze jak głupia.

Przedwczoraj sie scielismy, mialam juz dosc po prostu.
Powiedzialam, ze kurcze moglby mnie troche zrozumiec i postawic sie w na moim miejscu.
Jakby sie czul? Ze przepraszam, ale to nie jest tak, ze mi sie nie chce tam jezdzic,
tylko ja sobie tego po prostu nie wyobrazam. I sie rozlaczylam.

Dziewczyny, nie dawal mi spokoju do 1 w nocy, pisal smsy, na fb, na Skype, dzwonil i dzwonił w koncu mówie dobra.
Odebralam Skype, a on zalany łzami, i że mnie przeprasza i ze chce, żeby bylo dobrze i obiecuje mi, ze sie wiecej
targował ze mna nie bedzie:o

I niby mu zalezy, ale sami przyznacie, ze ta sprawa z weselem wyszla troche dziwnie.
I tak nie powinno byc. Ale ok, bylo minelo, powinnam puscic to w niepamiec...

no wlasnie sie zastanawialam czy nie sprobowac nadal mimo wszystko sie z nim pocalowac itp zeby sprawdzic czy zateskni za nami..

chociaz ja jestem taka ze na ogol jestem malo rozmowna ale jezeli chodzi o ratownie zwiazku to potrafie duzo rozmawiac zeby  tylko chlopak zobaczyl jak mi na nim zalezy itp ze chce zebysmy sprobowali zaczac to wszystko od nowa..
nie potrafie tak nic nie robic  i jakos samo przy sptkaniu tak wychodzilo ze musialam sie nie zle nagadac zeby zobaczyl jak mi na nim zalezy ze chce z nim byc mimo wszystko... bo ja mysle ze on jest taki ze jak ja sobie  odpusze  chociszby dla pozoru to on nie zrobi zadnego kroku zeby walczyc o mnie mimo ze chcialby czy cos i dlatego wole go o tym zapewnic zeby to wiedzial ze mi zalezy zebysmy sprobowali byc razem i zaczac to wszystko od nowa

moze zeczywiscie sie boi ze ja znowu zaczne temat zebysmy wrocili do siebie ale niestety ja tak nie potrafie czekac az on sam zechce o mnie walczyc

i tez w glowie mi ciagle sie roja takie mysli zeby do jego matki zadzwonic podpytac sie o co tak naprawde chodzi ale nie zeby ona mi miala pomagac czy cos tylko poprostu sie wypytac jak sie sprawy maja bo zawsze mialysmy dobry kontakt i sama do mnie nie raz dzwonila jak z nim bylo cos nie tak bo on wczesniej bral narkotyki i zawsze dzwonila sie spytac czy u mnie jest czy czasem nie szuka tego dawnego towarzystwa  i zawsze mi mowila ze przy mnie sie zmienil ze widzi ze mu zalezy ze sie stara  z tym skonczy no i  na szczescie z tym skonczyl  i zawsze mi powtarzala ze jak mnie on skrzywdzi to nie wie co mu zrobi itp..
ale jakos troche sie boje ze on sie dowie ze wydzwanialam do jego matki to bedzie pozniej jeszcze gorzej  i w sumie od tamtej pory co sie rozstalismy to bylam tylko raz u niego tak po przyjacielsku  pozniej nastepnym razem sie pocalowalismy i na drugi dzien mi napisal ze da nam szanse i potem spotkalismy sie dzien przed wszystkymi swietymi i bylo naprawde super i umowilismy sie na drugi dzien zeby sie spotkac ale do niego rodzinka sie zjechala i nie mogl do mnie przyjechac i ze jego mama w tym dniu byla zla ze do mnie sie wybiera bo przyjechala rodzina i ogolnie to swieto rodzinne itp i bardzo mnie przepraszal ze nie przyjedzie ale chociaz pozniej wieczorem mozna bylo sie spotkac no ale tak wyszlo ze sie nie spotkalismy..
w dzien zaduszny nie spotkalismy bo mial prace i ogolnie juz chodzil taki bez nastroju ( cos juz wtedy chyba zaczynalo sie dziac nie dobrego)
zastanawiam sie czy moze jego mama sie do tego przyczynila ze moze ma mi cos za zle ze wrocilismy itp
pozniej w sobote jego siostra miala jakies wreczenie stypendium wiec znowu sie nie spotkalismy a potem w niedziele sie rozchoraowal i od tamtej pory nie widzielismy sie i jak troche poczul sie lepiej na zdrowiu to sie go zapytalam kiedy sie spotkamy to mi powiedzial ze nie wie bo do pozna pracuje i wczesnie chodzi spac bo jest zmeczony itp i jak mu napisalam ze moze czasem zrobic dla mnie wyjatek i poswiecic mi troche czasu to pozniej mi napisal ze nie wie czy dobrze jest byc dalej razem ze to nie ma sensu itp i dzwonilam do niego pytalam sie dlaczego i wogole to on ze nie chce ze mna byc i tak dalej ze malo ma czasu ze lepiej bedzie jak bedziemy tylko przyjaciolmi i ja mu mowilam ze przeciez ja moge do niego czasem przyjechac itp  zebysmy oboje sprobowali  zaczac to wszystko od nowa naprawiac itp ze mozemy sprobowac sie przyjaznic i byc razem zeby sprawdzic czy uda nam sie odbudowac nasz zwiazek  ze jak nie spróbujemy to sie nigdy nie dowiemy czy nam sie uda ale zeby sprobowac byc dluzej a nie ze po tygodnu on rezygnuje mowiac ze to nie ma sensu bo jezeli po tygodniu bedzie rezygnowal to nigdy to sie nie uda  i zapytal w pewnym momencie czy mysle ze to sie ze jest to naprawic i czy jest sens na bycie razem itp to moze cos zaczal zmiekac ale narazie ma sie zastanowic i powiedzial ze jak sie spotkamy to jeszcze o tym porozmawiamy

tylko mnie jeszcze cos nie pokoi dlaczego kiedy ja chcialam  sie spotkac ostatnio  np u niego to mowi ze przyjedzie do mnie.. chyba w domu musi byc cos nie tak albo jego mama ma do mnie jakis zal ze wtedy do siebie wrocilismy bo wczesniej sie rozstalismy z tego wzgledu ze on sie zastanawia nad pojsciiem do zakonu i ja chcialam mimo to sprobowac byc razem dopoki nie bedzie pewny ze chce tam pojsc itp no i wrocilismy do siebie ale po tygodniu mi napisal ze nie wie czy jest dobrze byc razem ze nie wie czy pojdzie do zakonu i ze ogolnie nie wie co bedzie w zycu robil i ze nie chce robic mi nadziei na wspolne bycie razem w przyszlosci zebysmy byli tylko przyjaciolmi .. ze pisze mi to bo chce byc wobec mnie uczciwy i tak dalej ..

ale ja mysle z moze warto ten jeden jedyny raz jeszcze dac sobie szane na odbudowanie tego zwiazku  byc nadal przyjacilomi i sprobowac byc razem ( przyjazn to tez jest jakas tam forma milosci i kocha sie jakos na swoj sposob tego czlowieka)
skoro sam nie wie co chce w zyciu robic.. moze sie pogubil  i jakos zdolamy to wszystko sobie poukladac od nowa jak sie oboje postaramy no bo jak nie sprobujemy odbudowac tego zwiazku to nigdy sie nie dowiemy czy nam sie ulozy  i ze jak kiedys nam sie nie uda to  trudno ja juz wiecej nie poprosze go o ta szanse i wtedy najwyzej pozostanie nam tylko ta zwykla przyjazn

Wiem ze to strasznie poplatane ale niestety takie jest moje zycie
troche sie rospisalam ale no coz.. moze jakos zrozumiecie to co pisze i cos mi doradzicie bo ja sama sie pogubilam

oj aparatka ja Ci zycze (jak zreszta wszystkim) wszystkiego najlepszego
i pamietajmy, ze zycie jest zaskakujace, moze gdzies tam juz czeka na Ciebie jakis rycerz
juz chyba kiedys pisalam, ze ze swoim obecnym tz zaczelam byc rowno po 3tyg. od zakonczenia poprzedniego zwiazku.
a jeszcze kilka dni wczesniej nawet sobie nie wyobrazalam, ze moglabym sie zaczac z kims spotykac

zawsze mnie fascynuje, ze my kobiety lubimy tak wszystko rozkladac na czynniki pierwsze. moze tak naprawde w tym nie ma zadnego drugiego dna. ale przeciez moze byc tak, ze mama krzywo by patrzyla na takie spotkanie i on chce tego uniknac. albo..albo.. moze jeszcze inaczej, moze jest taka sprawa ktorej w zadnym scenariuszu nie odkryjesz. kto to wie- mysle, ze nie ma sensu sie nad tym zastanawiac.

tylko widzisz jest tak, ze ludziom latwo udzielac rad (zrob tak, a tak nie rob), ale prawda jest taka, ze nam wszystkim takie rady we wlasnym zyciu ciezko zastosowac. bo teoretycznie wiemy, ze tak trzeba , a tak raczej nie wolno. ale co z tego- emocje i uczucia biora gore.

mysle, ze my mozemy tylko wyrazic swoja opinie, ale decyzje powinnas podjac sama. bo to jest Twoje zycie.
i pamietaj nigdy niczego nie zaluj. pozniej z perspektywy czasu moze to wygladac inaczej i pomyslisz: "po co to bylo".
ale pamietaj nie zaluj! miej w tyle glowy, ze to bylo wtedy dla Ciebie wazne (najwazniejsze) i walczylas , bo nie moglas inaczej.

wiec jezeli myslisz, ze warto to do dziela

Czesc kochani! postaram sie pozniej odpisac na Wasze posty, a poki co napisze jak u mnie przebiegla wczorajsza impreza bo ma to zwiazek z bylym. Poszlam ze znajomymi na dyskoteke, tancze tancze i moim oczom ukazal sie chlopak podobny do ex. Spojrzalam na niego kilka razy, myslalam ze mam przewidzenia wiec tanczylam dalej. Po jakims czasie znow ujrzalam tego chlopaka i wtedy bylam pewna, to byl moj ex!!!! Nie pomyslalabym ze spotkam go na imprezie! Na poczatku mnie nie widzial, a ja tanczylam z kolega. Wkrotce po jakims czasie przechodzilam przez parkiet, podeszlam i przywitalam sie z nim. Byl ex byl juz troche pijany, zaczal ze mna rozmawiac, a ze bylo za glosno to poszlismy na korytarz. Pytal sie ogolnie co slychac itd... a po jakims czasie spytal sie czy kogos mam. Zaczelam odpowiadac zagadkowo, az wkoncu powiedzialam mu ze narazie nie mam nikogo, i on rowniez. Moja kolezanka byla na mnie zla ze nie spedzam czasu z nia i reszta znajomych, wiec oznajmilam bylemu ze musze juz isc. Tanczylam na parkiecie gdzie za jakis czas on przechodzil obok i znow zagadal. Tym razem poszlismy na palarnie gdzie bylo cicho i slyszlalam co do mnie gada. Byl pijany i zaczal gadac glupoty odnosnie czy tesknie za nim, czy poszlam juz dalej, zlapal mnie za reke, i chcial pocalowac, jednak do pocalunku nie doszlo bo co mi po calowaniu z pijanym kolesiem. On chcial rozmawiac na nasz temat a ja mu powiedzialam ze nie ma sensu bo jest pijany i ludzie rozne rzeczy mowia po pijaku. Powiedzialam mu ze jak bedzie chcial pogadac to moze sie do mnie odezwac jak bedzie trzezwy. Na co on ze sie odezwie. Nastepnego ranka czyli dzisiaj dostaje od niego sms. Zaczelismy pisac i wyszlo na to ze chcial sie ze mna z samego rana spotkac i co chwile sie pytal w sms czy moze bysmy sie pocalowali wgl moze jeszcze z rana nie wytrzezwial, kto go wie. Ja mu powiedzialam ze na rano mam juz inne plany i jak chce mozemy sie spotkac popoludniu, jednak odmowil tlumaczac sie nadmiarem pracy. Pozniej ja idiotka mu napisalam ze jak bedzie chcial porozmawiac o wczorajszej nocy to zeby dal znac, chyba ze nie chce. Odpisal mi ok, i zyczyl udanych zakupow. Od tej chwili cisza... Na domiar zlego okazalo sie ze przeprowadzil sie do mojego miasta! tak wiec teraz czuje ze jest blisko i w kazdej chwili mozna sie zobaczyc.. Dziewczyny wydaje mi sie, ze rano mu jakas szajba odwalila, a po poludniu pewnie wzial zimny prysznic i uspokoil sie. A ja sie zastanawiam czy on zeczywiscie cos do mnie jeszcze czuje. Wczoraj jak tak rozmawialam z nim to bylo milo, bo on byl mily ale byl pijany. No wlasnie a zaloze sie ze juz sie do mnie wiecej nie odezwie. Tylko po cholere dzisiaj chcial sie spotkac?? po buziaka i nara. Powiedzcie mi co sadzicie na temat tej sytuacji. Ja postaram sie odpisac Wam na wczesniejsze posty za jakis czas, bo spalam tylko 4h i jestem padnieta. Mam nadzieje ze Wam weekend minal dobrze

troche chyba masz lepiej bo przynajmniej masz kontakt z jego mama i  zawsze sie mozesz dowiedziec co tam u niego sie dzieje.. nie wiem moze poczekaj kilka dni i sprobuj sie z nim wtedy skontaktowac zeby sprawdzic czy odbierze itp albo z jego mama pogadaj..

ja nie bardzo umiem komus doradzac i nie wiem czy to co pisze jest dobre..

a ja teraz jakos nie mam kontaktu z jego mama chociaz wczesniej mialysmy ten kontakt i jak cos bylo nie tak to dzwonila do mnie zeby mnie ostrzec jak juz wczesniej wspominalam jak zaczal na nowo brac narkotyki i zawsze jak do mnie jechal to dzwonila zeby sie zapytac czy rzeczywiscie do mnie jedzie czy czasem zamiast do mnie nie jedzie do kumpla z ktorym to bral i zawsze mialam ta pewnosc ze jedzie do mnie a nie gdzie indziej  i zawsze mi jego mama powtarzala ze dzieki mnie sie zmienil ze skonczyl z tym bo wczesniej to mimo ze mial dziewczyne to dalej robil swoje..
i od tej pory co sie rozstalismy to bylam u niego tylko raz i wtedy jego mama zachowywala sie normalnie ale pozniej jak wrocilismy do siebie ( na krotko) to wolal do mnie przyjechac niz zebym  ja do niego przyjechala tak jakby nie chcial zebym do niego przyjezdzala nie wiem z jakiego powodu..

hmm gdyby znowu zaczynal to brac to mysle ze jego mama by mi powedziala  o tym mimo ze to juz jest chyba miedzy nami koniec i jestesmy przyjaciolmi..
sama nie wiem jak to wkoncu jest czy jestesmy razem czy nie bo mi napisal ze nie wie czy jest dobrze byc dalej  razem bo malo ma czasu itd i ma rozne plany na przyszlosc, sam dokladnie nie wie jeszcze co bedzie w zyciu robil  ale ja mu mowilam zebysmy sprobowali jakos to zaczac od nowa poukladac to wszystko miedzy nami  pomimo tych roznych problemow zeby sprawdzic czy nam sie uda to on ze nie chce ze mna byc itp ale ze jeszcze sie zastanowi i  mamy jeszcze o tym porozmawiac  jak sie spotkamy ( oczywiscie u mnie) to chyba nie chce zebym sie u niego pokazywala... i narazie tylko piszemy tak zwyczajnie.. ja narazie nic nie wspominam o tym ze chce zeby wrocil zeby to sobie spokojnie przemyslal.. zobaczymy co wyjdzie w praniu.. moze jest jakas szansa ze wroci skoro powiedzial ze sie zastanowi ale chwilami trace juz nadzieje i zaczynam sie POWOLI przyzwyczajac ze juz nie bedziemy razem.. chociaz wczesniej tez stracilam nadzieje ze wroci bo  mowil ze nie chce miec nikogo ale pozniej wkoncu powiedzial ze da nam szanse..

chcialabym do jego mamy zadzwonic sie dowiedziec o co chodzi itp i sie cos doradzic  ale troche sie boje ze jak on sie pozniej  dowie to bedzie jeszcze gorzej ze wydzwaniam do jego matki i nie wiem czy czasem ona ma cos do mnie ze wtedy wrocilismy czy cos.. 

wiec sadze ze ty masz lepiej bo w kazdej chwili mozesz z nia pogadac cos sie doradzic

Hmm wydaje mi sie ze moze jak cie zobaczyl to jakies uczucia wrocily i zatesknil za toba dlatego chcial sie pocalowac i z toba o was porozmawiac
a czasem jest tak ze jak ludzie sa pijani to mowia prawde itp..
a pozniej jak otrzezwial to sie przestraszyl tego spotkania..

u  mnie tez tak bylo ze jak sie spotkalismy trzecim razem po rozstaniu to sie poprzytulalismi i  pocalowalismy to bylo bardzo milo i wygladalo to tak jakby znowu cos zaiskrzylo bo naprawde bylo tak fajnie jak nigdy dotad.. jakby zatesknil..

i ja sie zapytalam co bedzie z nami to mi powiedzial ze nie wie ze jeszcze sie nie zastanowil itp bo mial przemyslec czy wrocimy do siebie i na drugi dzien mi napisal ze da nam szanse i jak sie pozniej spotkalismy to bylo nadal fajnie ale pozniej po tygodniu mi napisal ze < nie wie czy dobrze jest byc dalej razem> i ja do niego dzwonilam zapytac sie o co chodzi a on ze nie pasujemy do siebie ze nic do mnie nie czuje i wogole ze ma malo czasu ze lepiej bedzie jak bedziemy sie tylko przyjzaznic  i mu powiedzialam zebysmy sprobowali zaczac to wszystko od nowa, sprawdzic czy sie ulozy a on ze  to nie ma sensu bo ma malo czasu i ja na to ze jakos mozemy to pogodzic i ze najwyzej jak sie bedziemy widywac troche rzadziej niz tak jak bylo dawniej to nic jakos to zniose i ze musimy sie oboje postarac to naprawic a nie ze on po tygodniu rezygnuje mowiac ze to nie ma sensu bo tak to nigdy nam sie nie uda i  jak nie sprobujemy to sie nigdy nie dowiemy czy sie uda to naprawic.. i nawet sie zapytal czy mysle ze jest sens to naprawiac to moze go to cos ruszylo.. ale powiedzial ze jeszcze to sobie przemysli bo nie chcial tak od razu mi dawac ostatecznej odpowiedzi ( moze jest jakas szansa bo nie powiedzial ostatecznego slowa ze nie bedziemy razem)  i ze zobaczy czy cos bedzie czul..
narazie tylko piszemy ze soba i jak sie spotkamy to mamy o tym porozmawiac..

moze wtedy co sie pocalowalismy po rozstaniu uczucia odzyly ale pozniej przemyslal i stwierdzil ze nie to nie ma sensu..
boje sie ze powie ze nie bedziemy razem bo ja bym chciala zebysmy sprobowali jakos to wszystko zaczac od nowa i sprawdzic czy cos z tego wyjdzie a jak nie wyjdzie to trudno ja juz wiecej go nie poprosze o ta szanse i pozostaniemy wtedy tylko zwyklymi przyjaciolmi

Nie wiem co mam zrobić i myśleć.. mój były wczoraj się do mnie odezwał.
Byłam ze znajomymi i Kamilem na kręglach i pizzy. Siedziałam sobie przy stoliczku, czekając na swoją kolej, aż tu nagle dzwoni mi telefon, odebrałam bo myślałam, że to może dziewczyny, bo miałam jechać na osiemnastkę zaraz, myślałam, że może czegoś potrzebują, bo byłam samochodem. Usłyszałam jakiś głos, który pyta czy jestem w domu, spojrzałam na numer, patrzę a to M!
Prosił o rozmowę, oczywiście musiałam odwieźć Kamila do domu i czekał na mnie godzinę..
podjechałam koło jego samochodu, zatrzymałam się, wsiadłam i zaczęliśmy rozmowę. Nie wierzę w to, ale przeprosił mnie za wszystko co mi zrobił, mija rok, a on dopiero teraz się na to odważył.
Jego obecna dziewczyna dzwoniła do niego dwa razy, nie odebrał.. pisała, nie odpisał..
opowiadał mi co u niego, zwierzał się z bardzo osobistych rzeczy.. życzy mi wszystkiego najlepszego i chce ze mną jeszcze porozmawiać.. wydaje mi się, że ta dziewczyna była zapchajdziurą, bo nie zachowuje się jakby był z nią szczęśliwy. Jeździ za mną, chodzi, pyta.. miesiąc temu mieliśmy poważną rozmowę, wczoraj chciał pogadać, żebym miała o nim dobre zdanie.
Nie wiem kompletnie co o tym myśleć, co zrobić.. czy to już pierwszy krok w kierunku powrotu..?
Czyżby zrozumiał co stracił i zaczął żałować..? Po co on to robi..?

Boję się, że zniszczy mi to, co udało mi się zbudować z Kamilem. Nie chcę tego..

Powiedziałam mu dzisiaj, że nie wierzę w jego nagłą przemianę i chęć utrzymywania ze mną dobrego kontaktu. Wydaje mi się, że robi to w konkretnym celu. Powiedział mi, że nie ma wobec mnie żadnych złych zamiarów, nie robi tego z podtekstem. Sama nie wiem co ja mam o tym myśleć.
Nie chcę powrotów. Troszkę mi tym zamieszał w głowie, bo nie myślałam, że jest w stanie coś takiego powiedzieć. Kamil wie, że nie utrzymuje kontaktów z byłym. Chciałabym, żeby tak zostało, ale wiem, że dopóki nie wyjadę do Krakowa na studia, to nie da mi świętego spokoju..

Do sierpnia bardzo na to czekałam, wtedy pewnie bez zastanowienia bym wróciła, teraz mija rok a on nagle dzwoni, pisze, chce mieć dobry kontakt. Teraz nie wiem sama co czuję, mam taką satysfakcję z tych przeprosin, cieszę się, że mnie docenił, ale nie chcę wracać, choć wiem, że nie da mi spokoju. Jeszcze tylko pół roku w liceum i kontakt tak czy tak się urwie, bo on zostaje tutaj, ja jadę do Krakowa z przyjaciółką, Kamil z przyjacielem najprawdopodobniej też jadą do Krakowa.

Mery on nie pokazuje zainteresowania Twoja osoba, traktuje Cie jak kolezanke i szanse sa male, ale jak Ci zalezy to probuj, moze sie uda, a jak nie to czas bedzie o nim zapomniec.

Dearly rok po rozstaniu a on sie dopiero teraz obudzil. Nie pozwol na to by zniszczyl to co Ci sie udaje stworzyc z Kamilem. Skoro przez rok nie chcial powrotu to nagle sie obudzil? za pozno! Jak jest Ci z Kamilem dobrze i Ci na nim zalezy to nie psuj tego.

Ziemniaczana no ja wlasnie nie wiem co sie dzieje, ze nasi byli nagle sie z nami kontaktuja albo wpadamy na nich! Brawa za to ze tak swietnie sobie radzisz. Wydaje mi sie ze w chwili obecnej jestes najsilniejsza osoba z nas wszystkich

A co do mnie to ja nie pilam wtedy na imprezie nic, dlatego patrzalam na to trzezwo. Mile bylo uczucie jak on tak gadal, patrzal sie na mnie itd. no ale wlasnie byl pijany. Dzisiaj to ani jednego sms! Rozmawialam z kolezanka o swojej sytuacji i ona otworzyla mi oczy. To ja powinnam miec kontrole nad sytuacja, a nie on! Dlatego skasowalam jego numer zeby mnie nie korcic. Ciekawe czy wgl cos dla niego znacze? pewnie nie. Jak sytuacja sie powtorzy to powiem mu dobitnie zeby mi nie mieszal w glowie i dal mi spokoj! ja tez mam swoje uczucia, ale widac on sie tym nie przejmuje. Ahh.

Nie pozwolę mu zepsuć tego, co osiągnęłam przez ten rok. Wiem jak długo się przez niego zbierałam, jak wiele dni przepłakałam, jak musiałam leżeć w szpitalu przez niego, jak opuściłam się  nauce, olewałam ludzi. Wiem jak wiele przeszłam i jak bardzo musiałam się starać, żeby wyjść na prostą. Mi jest dobrze tak jak jest, nie ma powrotów!

Dearly i dobrze tak trzymac. Podoba mi sie Twoje nastawienie i oczywiscie powodzenia
Mery trudno jest przyjaznic sie z kims na kim Ci zalezy. Masz dwie opcje do wyboru: albo sie zdystansowac i traktowac go jak przyjaciela, albo uciac wszelkie kontakty i zapomniec. Chyba ze Twoj ex zmieni zdanie, ale nie wiem czy to nastapi. Jesli uczucia mijaja to pozniej o wiele trudniej jest je nawrocic. Mam jednak nadzieje ze on zrozumie i obudzi sie za wczasu! Tobie z kolei duzo wytrwalosci zycze bo wiem jakie to jest trudne.

Dziewczyny postanowilam sobie wpisac pare zdan z jednej ze stron internetowych:
''Ten kto Cie nie szuka, nie zalezy mu na Tobie'', Ten kto za Toba nie tesknie nie kocha Cie'', Przeznaczenie decyduje o tym kto pojawia sie w Twoim zyciu a Ty decydujesz o tym kto w nim zostaje'', Prawda boli tylko raz, klamstwo za kazdym razem kiedy je wspominamy'', Sa trzy rzeczy ktore przemijaja i nigdy nie wracaja:slowa, czas i szanse. Dlatego tez cen tego kto Cie ceni, i nie przywiazuj duzej wagi do tych ktorzy traktuja Cie jak jedna z opcji''.

Przeczytalam to i jakiekolwiek zludzenia mi mijaja a tym samym motywuja. Co prawda to prawda.

Nie chce ucinac z nim kontaktu bo czasem mam nadzieje ze cos sie zmieni miedzy nami.. moze bedac przyjaciolmi jak bedziemy sie widywac od czasu do czasu to moze zrozumie co stracil
Chcialabym zeby  wkoncu docenil to ze mi na nim zalezy i ze go kocham.. 
Ze chce zebysmy sprobowali  to naprawic i zaczac to wszystko od nowa i ze moze jakos sie ulozy to wszystko miedzy nami i bedzie jak dawniej
nie rozzumiem jak moglo tak sie nagle  popsuc przeciez tak dobrze nam sie ukladalo..
zawsze myslalam ze jestesmy udanym zwiazkiem..

u mmnie to jest wszystko swieze narazie.. i chcialabym sprobowac jeszcze walczyc o niego
moze wkoncu sie ogarnie i zrozumie co stracil.. doceni to co mial

mamy jeszcze pogadac jak sie spotkamy  czy da nam szanse i bedziemy probowac zaczac to wszystko od nowa i jakos to poukladac miedzy nami..
jeszcze mi nie powiedzial ostatniego slowa ze nie bedziemy razem ze jeszcze sie zastanowi nad tym co mu powiedzialam bo nie chcial tak od razu mi dawac ostatecznej decyzji czy wrocimy do siebie i bedziemy probowac to naprawiac czy juz nic z tego nie bedzie to moze jakas tam nadzieja jest ze wrocimy do siebie.. chociaz powoli juz ja trace...

Może to nam musi przestać zależeć żeby im zaczęło.. To prawda, nie można ich do niczego zmuszać, bo na siłę nic nie przetrwa. U mnie nic nie pomogło, płacz, rozmowy, prośby, groźby, choroby, nic.. Kiedy już straciłam nadzieję i zajęłam się kimś innym, przestałam myśleć, zauważyłam jego wady, to jemu nagle zaczyna zależeć naszym kontakcie : ) Szkoda, że dopiero teraz, ale widocznie tak musiało być. Jeszcze kilka miesięcy temu bardzo bym się cieszyła, a teraz żałuję, że zakłóca mi spokój. Jeszcze dwa tygodnie i minie rooook.

Poszukiwaczka - trudno, interesujesz sie nim, to normalne. Kazdy tak ma w mniejszym, czy wiekszym stopniu. Ja np zauwazylam kiedys u siebie ze kiedy nic sie w moim zyciu nie dzialo ciekawego to bardziej korcilo zeby go podejrzec. A gdy zajelam sie sobą to nawet przez mysl nie przeszedl taki pomysl:P Takze glowa do gory z czasem i tego nawyku sie pozbedziesz

Merry przerpaszam bardzo ale nie czytalam od poczatku twojego wątku dokladnie. Ale wiesz mi tez sie wydawalo ze nie ma idealniejszej bardziej zgranej pary niz my. Ze moze zdarzyc sie wszystko ale na pewno nie rozstanie. A tu, o prosze

Daj mu ostatnią szanse na to by sie określil, czego tak naprawde chce. Ile mozna zwodzic.

zawsze mnie to dziwilo dlaczego facetom dopiero wtedy zaczyna zalezec kiedy nam przestanie
mam nadzieje ze nie bede musiala zbyt dlugo czekac i zrozumie wkoncu co stracil
o ile wogole sie doczekam

Ziemniaczana masz całkowitą rację, że kiedy coś się w naszym życiu dzieje to mnie myślimy. Tzn może ja nie mniej myśle bo jest w każdej minucie w mojej głowie ale jak cos moge z sobą zrobić to wtedy jakoś łatwiej mi przychodzi myślenie o nim jak o przeszłości. Ja widze u siebie poprawe w takim sensie że mogę zacząć skupiać się na innych rzeczach i nie zastanawiać się czy moze jest w pracy czy moze nie.. to juz jest coś:) właściwie o tym myśle ale kiedyś wpadałam w taka paranoje że o tych godzinach których mogł jechac stałam w oknie i wypatrywałam..

A u mnie uusunięcie fb nic nie da bo i tak wejde wtedy na kolezanki czy znajde sposób także to bez sensu

Dziś chyba złapałam doła.. chciałabym wam coś odpisać, napisać o waszych problemach.. ale dzisś chyba nie dam rady..  może lepiej będzie jak pójde spać a być może obudzę się w ciut lepszym humorze

Siemka dziewczyny, jak wam dzien minal?? Mam nadzieje ze dobre humorki? Ciesze sie panienka ze jestes szczesliwa i oczywiscie oby tak zawsze zostalo
Dearly Ty rowniez masz szczescie ze poznalas kogos z kim jestes szczesliwa. Ja tak ostatnio siedze i mysle ze w sumie tez fajnie by bylo kogos miec, ale poznalam 3 chlopakow (znajomi kolezanki) i z zadnym nie zaiskrzylo... a chcialabym znow poczuc te motylki w brzuchu.
Dzis mialam humor tylko teraz jakos mi odszedl, ale nie bedzie pisac bo nie bede sie uzalac. Tym bardziej ze powinismy pisac wesole zeczy zeby nie zrobic z tego watku najsmutniejszego na calym forum

Spotkałam dzisiaj w szkole mamę byłego, wystraszyła się na początku a potem pogadałyśmy sobie. Było bardzo miło i jakoś tak wszystko mi się przypomniało....

Mam lat 18 tydzien temu rozstałam sie ze swoim chłopakiem dla ktorego byłam w stanie zrobic wszystko, nie myslałam o sobie wszystko co robiłam robiłam z mysla o nim odmawiałam sobie sama zeby tylko kupic cos jemu on mimo ze jest starszy pracuje, wiecznie nie ma pieniedzy od pewniego czasu zaczelo sie psuc kiedy znów stracił prace ja nigdy nie miałam mu niczego za złe zawsze go wspierałam dawałam pieniadze czesto płaciłam jak gdzies jechalismy bo wiedziałam ze on nie ma,ale bolało mnie to ze mimo to co dla niego robiłam zawsze kumple i alkohol był dla niego wazniejszy, z kazdym dniem zaczynał mnie coraz bardziej poniżac, hamsko sie do mnie odzywał, zaczoł okłamywac, traktował mnie bardziej jak psa niz jak dziewczyne, ale ostatni tydzien był jakis inny zaczeło sie układac zaczoł sie starac,walczył o mnie, miło spedzalismy czas razem w sobote pomagałam mu przy pracach u jego dziadka na budowie , zawsze lubiłam mu pomagac we wszystkim, a wieczorem pojechalismy do znajomych ja byłam jego i jego kuzyna kierowca wszystko było dobrze a w niedziele rano dostałam smsa ze mnie juz nie kocha ze od dawna nic do mnie nie czuje ze załuje ze mi tego wczesniej  nie powiedział, swiat mi sie zawalił myslałam ze snie, spotkalismy sie powtórzył to jeszcze raz i powiedział wiele przykrych słów które nawet nie chce pamietac i odszedł gdy złapałam go za reke popchnol mnie tak mocno ze sie przewróciłam spojrzał i odszedł nawet wstac mi nie pomógł... nastepnego dnia rozmawialismy przez tel a on jeszcze próbował mnie obwinic za to wszystko twierdzil ze jestem marudna ze mu trulam ale czy to kiedy mu mówie ze powinien znalesc prace albo mu powtarzam ze damy rade ze z nim będę zeby sie nie martwił ciagle go wspierałam a teraz mówi mi takie rzeczy nie wiem co mam zrobic jego kolega i brat radza mi zebym dała spokuj ze zasługuje na kogos lepszego niz on  i ze oni od dawna widza jak mnie traktuje ze sie mna bawi... ale ja tesknie strasznie za nim i mimo ze było tyle złego miedzy nami to pamietam kazda chwile w której sie smialismy, czuje jego dotyk to wszystko tak strasznie boli, i jest dla mnie tak bardzo niezrozumiałe mimo ze mam wsparce tylu osób to czuje sie bez niego samotna jak mam sobie z tym radzic w dodatku dzis znów dzwonił mielismy sie spotkac potem mnie wystawił napisał tylko ze nie ma czasu a widzialam go jak siedzial sobie pod domem z kolega(mój chłopak jest jednoczesnie moim dalszym sąsiadem) dzwonił potem do mnie kilka razy ale nie odebram chciałm mu pokazac ze nie bede ciagle za nim biegała a teraz nie wiem czy dobrze zrobiłam...:(

Saffarii faktycznie tylko Ty sie meczysz.. bo my jak takie głupie istotki czekamy az wreszcie On się odezwie.. i ja też to robie..  ale teraz korzystaj jak wyjezdzasz!:) jeśli tylko bedziesz potrafiła baw sie dobrze:* a moze poznasz tam kogos godnego uwagi:*

Mery a jak tam u Ciebie?

Też na to czekam, ale mam mieszane uczucia. Jeszcze tylko kilka miesięcy i wyjeżdżam na studia do Krakowa. Mam nadzieję, że jego obsesja minie i tam za mną przyjeżdżał nie będzie, choć to tylko 57 km. Nie chcę zmięknąć, bo wiem, że jeśli teraz tego nie zrobię, to potem będzie tylko lepiej

u mnie bez zmian.. niby sie tam spotkam z kims spedzimy fajnie czas.. ale po pierwsze jakos brak mi zaufania do kogokolwiek.. kazdy facet wydaje mi sie teraz jakby tylko chciał ''zaliczyć''- nie ufam im porostu nie potrafie.. mimo że sie spotkam z innym to wystarczy jeden ruch podobny do tego ktore robil moj eX i juz nie potrafie myslec o niczym innym..- to jest okropne...

A spotkałaś się już z nim czy jeszcze nie?

Artystka mam tak samo jak Ty. 5 miesięcy od rozstania i też ciężko mi spojrzeć przychylnie na nowe relacje. Facet zabiega, stara się, a ja go olewam. No i on im bardziej się stara, tym bardziej mnie odpycha. Doszukuję się w facetach samych wad i każde niedociągnięcie skreśla ich. Też mam ciężko spojrzeć obiektywnie, gdyż patrzę przez pryzmat "idealnego" ex, którego ciężko doścignąć... Z takim nastawieniem chyba postawię Mu pomnik i zostanę stara panną...