Ciezkie Rozstanie- jak zyc dalej?

No nie udało się bo się okazało , że parszywiec ją zdradza:/ nie znoszę człowieka:/ ale jednak nawet tak prymitywna istota jak on miał przemyślenia i coś go skłoniło , żeby wrócił. Przepraszam, że tak na niego wrzucam , ale nie mogę znieść jak ktoś rani moich bliskich:(

mnie doszly sluchy ze niedoszly tesc ma jutro wpasc, bo utrzymuja kontakty z moim ojcem. O dziwo mimo tego ze rodzice mojego bylego ciagle na mnie gadali ze zabieram im synka itd, tak po zerwaniu suszyli mu glowe zeby do mnie wrocil. Dziwne. Chociaz budujace z jednej strony.

Ja na poczatku strasznie schudlam czarownica, a ze do tego jestem wysoka dosc to juz w ogole wygladalam jak wieszak. Teraz zkolei za duzo siedze w domu i troche cialka nabralam. Zreszta jakos jem mimo braku apetytu. No i piwo swoja drogą.

Ja to mam takie przeswiadczenie ze jesli wroci to juz na amen. Juz go nie wypuszcze A takserio no nie wiem jakos teraz kiedy sie odezwalam brak z jego strony inicjatywy, splawia mnie jak widac delikatnie. Z drugiej strony ja nie dalam mu do zrozumienia do konca ze chce wrocic tylko ze chce zebysmy mogli zachowywac sie jak starzy znajomi. Ale chyba nie jest tepy. Chyba moglby sie domyslecco mi po glowie chodzi. I gdyby mu zalezalo to bypodtrzymywal chyba jakos ten kontakt. Zreszta nie chce mu suszyc glowy 2 pogrzeby mial chlopak na glowie. Wiem ze jest wredny, ze woli inne kolezanki ale .. jakos nie umiem go nienawidzic.

fajny felieton. Mam wrazenie ze moj etap "wyszalenia sie" ma juz za soba. Teraz nawetjesli napadla go samotnosc to bedzie ja moze chcial zapelnic ale nie mna juz. On bedzie szukal gdzie indziej,mam takie paskudne wrazenie. Iwszakze przestal kochac. A to chyba nieodwracalne.:(

Demotywator zdecydowanie najlepszy! Bardzo bym chciała, żeby mój były doszedł do takiego wniosku. U nas dokładnie tak się stało, zachciało się imprez, wolności, ryb z kolegami..
wiem, że on teraz tęskni za tym, żeby mieć kogoś takiego, myślę, że stara się zapełnić pustkę po mnie, jednak zaraz jak mnie zobaczył, tłumaczył się mojej przyjaciółce..
sama w sumie też nic nie chcę z tym robić, uważam, że skoro on to zepsuł to on musi to naprawić, bo ja zbyt wiele razy próbowałam.. teraz wychodzę z założenia, że będzie co ma być i jeśli naprawdę mamy być razem to będziemy, choć wiem, że jest to błędne. Co do zbierania się to owszem, może to trwać bardzo długo.

++ mój pisał mi dokładnie to samo! że wie, że robi źle, bo to było dla niego najważniejsze, ale inaczej na ten moment nie potrafi. dodał jeszcze, że ludzie wracają do siebie po roku czy dwóch..

oni wszyscy tacy sami sa. moj nawet napisał ze nie wyklucza takiej mozliwosci zekiedys znowu bedziemy razem. ze włąsnie na chwile obecna uwaza ze tak bedzie lepiej-rozstanie. znam go bardzo dobrze bo az 6latbylismy razem. i wiem ze on przeczuwa ze bedzie załowac.

on juz publicznie na FB pisze ze gdy człowiek podejmuje pewna decyzje to zawsze zastanawia sie co by było gdyby inaczej postapił

mój oczywiście też tego nie wykluczył. chciał sobie zostawić jakąś furtkę.
teraz to ja zrobiłam STOP! może kiedyś zmądrzeje, doceni i postara się to naprawić.
jeśli nie to trudno, już długo daję radę, bo prawie 9 miesięcy.

Pewnie tak. Zabawił się, zrozumiał co stracił.
Też mam taki przypadek, kolega zostawił wszystkich swoich kumpli, żeby po ponad roku wrócić do swojej dziewczyny ; )

Super historia, mój w sumie na razie unika mnie i tematu o mnie jak ognia, a jak już zacznie gadać to wszystko chce wiedzieć.. sama już nie wiem czy chcę żeby wrócił czy nie, gdzieś w środku mam taką nadzieję, a rozum mówi nie..
myślę, że gdyby pokazał mi, że naprawdę się stara, to pewnie bym wróciła, nie od razu, po jakimś dłuższym czasie na pewno ; (

U nas to trochę dziwnie wyszło wszystko, dzień po zerwaniu chwilę pisaliśmy, codziennie widujemy się w szkole, ale unikałam go jak ognia, nawet cześć sobie nie mówiliśmy, bo skoro on tego nie robił, to ja jakoś też nie. To było 27 listopada. 9 stycznia napisał do mnie, że bardzo mnie przeprasza, że chce pogadać, wyjaśnić, że nie miał okazji. Zgodziłam się z nim spotkać po szkole. Oczywiście prowadziłam monolog, z nadzieją, że go przekonam, że koledzy nie są tego warci.. skończyło się na tym, że wolał gadać przez telefon.. odeszłam z płaczem. On pobiegł za mną i powiedział, że znajdę kogoś kto mnie będzie doceniał, kochał i szanował bo zasługuję na to, bo jestem idealna i mnie tak słodko przytulił potem bez słowa odprowadził mnie na przystanek.
Nie rozmawialiśmy do kwietnia, potem rozmawialiśmy kilka razy i znów nie mamy kontaktu do teraz.
Wiem jednak, że o mnie wypytuje i ogólnie interesuje się moim życiem..

++ dodam jeszcze, że moi rodzice i jego rodzice bardzo się lubili, często się razem spotykali.
może on się trochę tego też boi, ostatnio właśnie jak go spotkałam z tą koleżanką, kiedy tłumaczył się mojej przyjaciółce, spotkał też moich rodziców, on się bał, a oni dla niego byli bardzo mili.
może bał się co oni powiedzą na to, że wróci?

Czasem mam takie dni, że postanawiam sobie, że koniec, stop!
zawsze wydarzy się coś takiego co nie da mi o nim zapomnieć, często mi się śni..
na szczęście teraz mam krótszy rok szkolny, bo klasa maturalna, marzę o tym dniu, jestem ciekawa co się stanie jak koledzy odejdą, nie będzie kontaktu.. czekam na ten dzień bo przede wszystkim urwie się nasz kontakt.. ciekawe czy coś to dla niego zmieni..

W chwili obecnej czuję się tak samo jak Ty. Jakbym pozbyła się uczuć.
Czuję, że on kiedyś wróci, ale nie wiem kiedy. Nie wiem też czy to będzie dobre dla mnie..
No to gratulować! cieszę się, że komuś się udało, może nam też się uda, tylko później..

wiesz, może to po prostu musi tak być, że nam musi przestać zależeć, żeby im zaczęło..
jeśli kiedyś mamy być razem, to będziemy, uwierzmy w to

Oni tak mówią, a gdyby naprawdę tak wyszło, to nie przeszłoby im to obojętnie..
Ja myślę, że oni po prostu potrzebują znacznie więcej czasu, żeby się opamiętać, co nie wyklucza tego, że pojawi się w naszym życiu ktoś, dzięki komu nie będą już mieli do czego wracać

++ Pytać go nie ma sensu, daj mu czas, niech zatęskni..
ja tak myślę. jeśli kiedyś ma wrócić, to nie chcę żeby zrobił to pod moim wpływem, to powinna być jego świadoma decyzja.

Ja na początku nie chciałam nikogo widzieć, chodziłam do szkoły tylko dlatego, że on tam był..
na szczęście moje dwie przyjaciółki i przyjaciel bardzo mi pomogli, znajomi również
Zajęłam się trochę sobą, zaczęłam uczyć się języka, w maju zaczęłam prawo jazdy, robię kurs wychowawcy kolonijnego niebawem, bo czekam kilka dni do 18 jeszcze. Niestety to nic nie daje, owszem, skupiam się na tym co robię, z przyjaciółmi jestem wesoła, rozbawiam ich, jestem normalna.. przychodzę do domu i to wszystko do mnie wraca.
Racja, nowy facet i nagle im się wracać zachciewa XD

Mnie ludzie w pewnym momencie też denerwowali, wszyscy.. im byli milsi tym bardziej mnie wkurzali!
Ja nie miałam jeszcze takiego pomysłu, bo bardzo się boję, że mogłabym kogoś zranić. Wiem jedno, jeśli się z kimś zwiążę, to będzie to ktoś do kogo będę coś czuła, więc nie pozwolę tego wtedy Marcinowi rozwalić.. mam nadzieję, że jeżeli ma się ogarnąć, to zrobi to zanim ktoś się pojawi..
szczerze mówiąc czekam na dzień kiedy się przyzna, że źle zrobił z utęsknieniem, ale bardzo się go boję..

Tak, masz rację. Byłabym bardzo szczęśliwa..
Ja Tobie również z całego serca życzę, aby wszystko potoczyło się po Twojej myśli : )
Wiem, że nie od razu było by dobrze, musiałby się bardzo starać, pokazać, że naprawdę mu zależy, musiałabym mieć pewność, że naprawdę więcej tego nie zrobi.

Dwa tygodnie przed zerwaniem nie miał dla mnie czasu przez kilka dni, nawet nie rozmawialiśmy..
powiedziałam mu wtedy, że nie chcę jego przeprosin, bo nie mam pewności, że zaraz znowu to się nie powtórzy, zarzekał się na wszystkie świętości, że nie.. aż do dwóch tygodni

Ja jestem trochę nocnym markiem, pewnie długo tu zabawię.

U nas to ja nie chciałam kontaktu z nim, ale może to dlatego, że za wcześnie zaczęliśmy o tym rozmawiać. Kilka dni po zerwaniu, więc wiadomo, jest żal, gniew, ból..
On też nie chciał potem kontaktu, bo się wstydził kolegów, nie chciał być "pantoflem", ale moim życiem się interesuje regularnie.. to trochę też daje mi nadzieję. Na początku chciał, żebyśmy się przyjaźnili, co dla mnie nie miało sensu.. Teraz wiem, że dobrze zrobiłam, bo koleżanka "przyjaźniła się ze swoim byłym" i on w oczy jej powiedział, że nie czuje jej braku..
Ja chciałam żeby od razu to poczuł, on jest trochę też tchórzem, boję się, że wróci dopiero po końcu liceum, jak koledzy go zostawią, zresztą to są tacy koledzy, którzy pamiętają jak coś chcą, kasę czy żeby ich gdzieś podwieźć.. nie warci poświęcenia.

Próbowałam zrobić coś takiego jak Ty, nawet moim znajomym wmówiłam, że o nim nie myślę..
ale będąc w jednej szkole, widząc się codziennie to nie da się tego zrobić.
W przyszłym roku zaczynam studia, będę dojeżdżać samochodem, 120 km w dwie strony (Częstochowa), nie będzie mnie w moim mieście większość czasu, spotkania się skończą, może wtedy tak będzie..
Gorzej jak on wtedy zorientuje się, że całkiem nie ma mnie w jego życiu, bo jak na razie ma jakąś kontrolę nade mną i zacznie się nawracanie.. chcę tego i nie chcę.

Ja się boję rozpoczęcia roku, kolejne 8 miesięcy codziennego widywania się..
Nie wiem jak ja to zniosę.. Chciałabym właśnie iść na studia, żeby całkiem zniknąć z jego życia, mam taką małą nadzieję, że może to coś da..

Myślę, że co ma być to będzie. Jeśli Wy macie być razem, to i tak będziecie, jeśli nie teraz to kiedyś. Może on potrzebuje silniejszego kopa, wstrząsu czy czegoś takiego. Może musi to potrwać.
Wierzę, że potoczy się się to wszystko jak najlepiej
Masz rację, nie ma znaczenia widywanie się w szkole lub nie. Mam nadzieję, że będziemy szczęśliwe, czy z nimi, czy bez nich..

++ tak sobie to kiedyś zapisałam, kiedy jeszcze byłam zdeterminowana, żeby go olać..
http://besty.pl/355601, tylko te dwa dni powinnyśmy zamienić na bardzo długi czas.

Na razie jemu się to może podobać tak samo jak mojemu.. w jakiś sposób chciał zapełnić tą pustkę spotkaniem z tą koleżanką, sam stwierdził, że to było głupie.. wiesz, minie trochę czasu i wszystko może się zmienić, u mnie już prawie 9 miesięcy tak to wszystko trwa.. więc pocieszam Cię tym, że u Ciebie troszkę krócej, kto wie, może po takim czasie Twój zmądrzeje, mam taką nadzieję.

Mój miał to samo, też często coś mówił, a czuł coś zupełnie innego, ja wiem, że aby dopasować się do towarzystwa był w stanie zrobić z siebie kogoś kim nie jest..
mi też jest już znacznie lepiej niż na początku, szybko mi ten czas zleciał, 27 listopada będzie rok..

Moj nie chcial sie przyznac ze mial dziewczyne. Powiedzialam ze "wiem" a on zaczal nagle sie tlumaczyc ze co to za zwiazek skoro zaraz zerwal itd a ja na to ze blefowalam ale jednak na poczatku nie chcial sie przyznac. Ja sie pytam : DLACZEGO? Bal sie? wstydzil? Gdy zapytalam czy tesknil powiedzial tak. Czemu raz jest szczery a raz nie?

To byl taki typ czlowieka co to nigdy prawdy nie powiedzial. Wolal klamac w zywe oczy i bajeczki wciskac. No ale glupie serducho nie sluga.

mam juz dosc dzisiejszego dnia. ide spac. Pewnie mi sie przysni. Jesli to bedzie sen w ktorym do siebie wracamy to ja nie chce sie budzic:)

Dobranoc;*

bags jaka litośc..on nie chce wrocic. Przeciez to on nie chcial,on zamknął ten związek, a ja chcialam z nim dalej byc. On nawet nie chce kontaktu itd. Na rozmowe sie zgodzil, wiec pisalismy chwile. Ale litosc? A niby po co?

Zadawalam mu rozne pytania. Pytalam czy tesknil po zerwaniu w miedzyczasie odpowiedzial tak. zapytalam czy gdybym miesiac temu spytala go czy bysmy sprobowali to widzial by jakies szanse..Powiedzial ze nie, ani wtedy ani teraz, ze on juz nigdy ze mną nie bedzie mogl byc ani (UWAGA smiech na sali:D) z nikim Wiec zycze przyjemnego zycia pustelnika. On wlasnie nie robi z siebie cierpiętknika. Jest...dziwny.

Hahaha. Dobre

Moj z kolei robi z siebie wielce honorowego, ze on mnie skrzywdzil, ze teraz bedzie sam, ze nie bedzie juz sie dla nikogo staral, ze juz sie nie zakocha... Normalnie idealista. Ze moze kiedys bedzie szczesliwy ale zakochac sie to na pewno nigdy w zyciu. I ze mialam racje gdy po rozstaniu mu powiedzialam ze pewnie nie bedzie juz umial byc z zadną. Taaaa... a mi zaraz na glowie wyrosnie kaktus.

A ja z doswiadczenia wiem ze jak ktos sie zarzeka to...

No nic bo nie pojde spac. Ponownie dobranoc;)

i teraz mam tak,ze przyjelabym go z otwartymi ramionami.

dobranoc

no a ja odliczam 15 dni, mam ostre hustawki, zwariuje.

mnie troche przeraza wizja  naszego spotkania.
ale to bedzie albo poczatek albo koniec

Dziewczyny przeczytalam wasze posty bylam wczoraaj w barze tam gdzie sie poznalismy byl tylkko jeden znajomy i znajoma wiec weszlam wypilam piwko, nie wiem po co ja tam chodze zeby go zobaczyc? przeciez go nie zobacze tam bo juz nie przychodzi ma inne towarzystwo prawdopodobnie
To dziwne bo jak byl ze mna to jak szedl ode mnie to szedl do baru na piwo a co teraz nie chodzi? przeciez ma wolna reke moze w tym barze siedziec do ktorej mu sie podoba nie wiem wchlonelo go gdzies pod ziemie.
Wyobrazacie sobie ze 2 tyg kompletnie nic o nim nie wiem ? nie widzialam nie slyszalam o nim on tez nic sie nie odezwal.
Jak tu wierzyc w milosc jak jeden zapewnial i drugi i nic z tego nie wyszlo ;/
kiedys bede mowila ze dobrze sie ze tak sie stalo jak sie stalo ale to po czasie, nie chce nikogo juz w swoim zyciu. Wszyscy tylko zostawiaja i ida myslalam ze ten jest inny a jednak.Wasi sie przynajmniej interesuja wami jezdza za wami itd a moj napewno nie wie co u mnie ma to gdzies . Czuje to ze ma inna, kobieca intuicja

wy chodzicie jeszcze do szkol to bedziecie sie widywac ja nie mam gdzie go widziec takze nie wzbudze w nim zadnej zazdrosci . Wiec nie wiadomo czy lepiej wogole si enie widywac czy spotykac sie nawet na szkolnym korytarzu?
Boze daj mi sile zebym wkoncu wziela sie za nauke do egzaminu a nie ciagle myslala o nim;/

jak tam dziewczyny wstalyscie juz ? jak wam minela noc ? u mnie jak zwykle wstalam  z bolem w klatce, snil mi sie on jak wsiada do samochodu odjezdza z tel w reka nowym autem i tyle koniec snu.

snil mi sie ale nie pamietam juz co dokladnie....ale potem snilo mi sie cos innego i gdy wstalam - znow wspomnienia. Pytalam ex czy kiedykolwiek rozważal co by bylo gdyby, a on na to ze tak, i wie ze nic z tego by nie wyszlo.

Bo jemu lepiej samemu, bo mial po malu wszystkiego dosc. Związku...A gdy bylismy razem zapewnial jaki to on szczesliwy....

Wczoraj przed snem lezalam w lozku i przypominalam sobie wszystkie klamstwa. On zawszeklamal. Ja w swojej naiwnosci myslalam ze trafilam na faceta ideal a teraz sobie mysle ze wszystko co mowil, czego sie zarzekal... Ze to wszystko bylo klamstwo. W zyciu nie spotkalam takiego klamce. Nawet pisząc z nim zastanawiam sie czy to co pisze to klamstwo wyssane z palca czy moze prawda. Zastanawialam sie czy ja powinnam wogole marzyc o jego powrocie zeby znowu zyc w tych klamstwach... Bo on nigdy sie nie przyzna... I tak mnie to jakos zabolało....

A dzis rowniez odczuwam bol w klatce piersiowej. Ciekawe czy znow bedzie dzien przeplakany w lozku

bo o nich myslismy Bo MY za nimi tesknimy:)To zostaje w podswiadomosci i stąd potem te sny..

Wiesz gdyby moj tesknil bardziej ochoczo by rozmawial z pewnoscia:) A mi powiedzial ze on nie potrzebuje ze mna utrzymywac kontaktu i uwaga tutaj odzywa się męskie ego NIE BEDZIE ROBIL JUZ NIC DLA NIKOGO.

Dla mnie to takie troche banalne. Czasem mysle ze to dlatego ze przez cały związek mi nadskakiwał. Zawsze mi ulegał. Wiec teraz po zerwaniu manifestuje ze on sie nie bedzie przed nikim uginal... Zalosne.. Odezwala sie w nim nagle jakas chora duma... Nawet go o to zapytalam..Czy bal sie tego ze zawsze bedzie mi ulegał, a on ze po czesci tak.

Ale czy to nie jest parszywe? Zero rozmowy czy cos,nie,lepiej jest od razu zamknąć ten rozdział, skreślic wszystko. A on pewnie znajac zycie jakby i kiedys za pol roku chcial, nie wroci, bo to przeciez znowu by wyszlo na MOJE. Brak mi slow...