Kobiety na zakręcie - Netkobiety.pl

Stres mnie chyba zabije...nie mogę si obudzić...jakbym zapadała w śpiączkę..

Monika.. jesteś w bardzo trudnej sytuacji.. ja to z boku widzę,nie wiem czy słusznie bo wiesz, że opieram się jedynie na Twoim słowie pisanym..mniej więcej tak; On jest wartościowym facetem, związany jest z Tobą, rodziną, poświęcił kilkanaście lat na budowanie tego waszego dobrego życia.. On ma tego świadomość w każdej chwili.. pozwolił sobie jednak na kogoś z boku, mogę nawet przyjąć,że tego nie chciał ale nie zatrzymał biegu spraw w odpowiednim momencie.. wsiąkł.. i dopiero wtedy przyszło opamiętanie..ALE..hmmh ziarno  tamtego smaczku zostało zasiane.. już liznął przez papierek lizaczek... i teraz stoi komptelnie zdezorientowany; przecież to oczywiste,że rodzina, Monika jest najważniejsza...aaaaaaaaale ten lizaczek....
Nie wiem co z tym zrobić. Jak zadziałać.. Czy siąść tylko we dwoje, twarzą w twarz,powiedzieć; musimy zdecydować co robimy, bo TY jedna nogą jesteś tu a druga tam..
..............głupia rada.. takich rozmów już pewnie mieliście setki..... no właśnie.. co robić, ani nie zmusisz, ani nie podłączysz pod wariograf.. wywalić z życia.. mhmmh no tak... i jesteśmy w punkcie wyjścia.. Moje ścieżki również prowadzą do tego punktu...

Lukrecjo.. świetnie opisałaś rozmowę z mężem.. Ja mam podobnie. Potrafi obrócić wszystko przeciwko mnie.. a ja nawet zaczynam tak dokładnie myśleć jak on chce. Przecież ja nawet wiem jak ta rozmowa się potoczy!!!! Najpierw wkurzy się,że wracam znów do tematu.. a w takiej atmosferze to już nie rozmawia się szczerze tylko odbija argumenty.. a ja tak nie chce.. chce szczerze mu wygarnąć mój ból, obawy i wątpliwości żeby właśnie wiedział na czym stoi!!! ON.. i też chce wiedzieć na czym stoję ja.. bo ten ich cholerny brak wyobraźni nie sięga tak daleko tylko do dnia dzisiejszego..a co będzie jutro..??? znów mu się trafi współpracownica, młoda, szczupła i co?/??  będzie powtórka z rozrywki,??

Odszedł.....
To koniec! Podobno mnie kocha, ale nie jest sobą, nie wie czy chce ze mną być!

Właściwie to sama kazałam mu się wynosić! Po wczorajszej rozmowie, a właściwie moim monologu....
Dzis razem płakaliśmy! Do końca miałam nadzieje, że może się opamięta......
Spakował się ...
Patrzyłyśmy z małą przez okno...płakałyśmy obie....nawet nie spojrzał w górę...
Córka wie, że tata wyjechał na bardzo długą delegację......
Boże ja nie wiem co dalej, serce chce wyskoczyć...tyle cudownych lat....

Moniu również przytulam i choć tylko  wirtualnie pocieszam...wiem jak ci teraz źle i smutno
Ehhh....brak słów

Monika caly czas sledze Twoja historie...dzisiejszy post mnie dobil poprostu, jak to? Przeciez mieliscie to poskladac? Przeciez byl majowy wyjazd? Przeciez bylas sklonna wybaczyc? Nie wierze juz w nic, w szczesliwe zakonczenia, poprostu w nic...

Mariko ale do tego, żeby cos składać trzeba obojga! Byłam skłonna wybaczyć, pod warunkiem, że on tego będzie chciał...
A ja miałam cały czas wrażenie, że to ja próbuję składać, a on zapada się coraz bardziej w swojej depresji...być może u niego o tylko depresja...

Nie wiem...

A najgorsze, że ciągle patrzę na drzwi z nadzieją, że zaraz wejdzie, przytuli i powie, że to tylko zły sen...

Super Moniu ,że się postawiłaś.
W końcu kto by zniósł te jego ciągłe miny cierpiętnika narobił problemów a jeszcze Ty byłaś dla niego wsparciem, zamiast odwrotnie.
Tylko ,że ja mam przeczucie że on wróci
Bo jak napisałaś to Ty go niemalże siłą wystawiłaś za drzwi...on by się nie odważył ,no chyba że lafirynda czekałaby na niego z szeroko otwartymi.

Moniu, nie rozumiem.
Jeśli było tak dobrze, to skąd te w ostatnich dniach rozmowy-monologi? Skąd Twa decyzja o wyrzuceniu go za drzwi? Skąd Twe posty o tym, że majowy wyjazd nie spełnił Twych nadziei?

Kochana,
"nie wie"? Zaświtała mu, bo chciał. Zaświtała, bo się rozglądał. Zaświtała, bo szukał wrażeń.

Proszę, dla swego spokoju, nie daj sobie wciskać kitu.
Takiego "nie wiem" używają małe dzieci, które spsociły coś, a boją się reakcji dorosłych; i na pytanie "jak to się stało, że...", odpowiadają tym "nie wiem".

Przytulam Cię.

Nie Ty jesteś winna, gdyby tylko chciał, bo przecież rozmawialiście to byłoby inaczej. A on co, zamiast walczyć to wyszedł, a Ty cierpisz i jeszcze bierzesz winę na siebie?

ani nie myśl w ten sposób!! nie dobijaj się takim myśleniem.
Jak będzie mądry to prześpi w hotelu i może wreszcie coś do niego dotrze! Czas najwyższy!

I dobsz, bedziesz lepiej spała, alkohol troszkę ukoi nerwy ,tylko się nie ululaj a może się ululaj

dobrze było do czasu gdy mu się na amory zebrało do lafiryndy... i w tak właśnie durnawy sposób można spieprzyć sobie i rodzinie życie.

Daj mu czasu trochę, dobrze że poszedł może gdy pobędzie sam zrozumie co nie co...może właśnie on tego potrzebuje a i Ty Moniu też tak sądzę...bo przecież to co już pod koniec się u Was działo było nie do zniesienia.

nie pisowaj pierdół Monia !!!

ano to fakt,znam tę potrzebę z autopsji z przed ponad roku
ale pisz wylewaj swoje żale myśli wszystko co ci się w głowie kłębi ,musisz to z siebie wyrzucić
Myślami jestem przy Tobie i choć to nie mój facet...ale siedzę sobie i też rozmyślam o tym wszystkim ...

Tarantello,
przepraszam. Bardzo.

Dodam jeszcze jedno.
Moniu,
po raz kolejny proszę, zajmij się SOBĄ, nie nim.

***
Stwierdzeniu, że jesteśmy kochane, nie będę się zaprzeczać.

Jesteś NORMALNA. Ale ponieważ już zostałaś przećwiczona w tym gorszym wariancie, to musisz się zabezpieczyć na różne warianty. Zmądrzeje, nie zmądrzeje, wróci, nie wróci. Nie ten tok myślenia, Monia. A co gdybyś spróbowała myśleć - poradzę sobie, nawet jeśli nie zmądrzeje i nie wróci i będę też mądra jeśli zmądrzeje i wróci. Masz sobie teraz wszystko tak ustawić, żeby żaden finał nie działał na Twoją niekorzyść. Ale to już nie jest rozmowa na dziś. Dziś dopij to wino i idź spać. Z góry uprzedzam, że pierwsze przebudzenie będzie najkoszmarniejsze. Każda to przechodziła i, widzisz, żyjemy i to całkiem nawet nie najgorzej Bo przestałyśmy opierać nasze szczęście na jednym filarze. Ale to już jutro, jutro sobie o tym pomyślisz. Szykuj melisę.

Byłabym milionerką, gdybym dostała jedną złotówkę za każdym razem, kiedy czytałam, słyszałam to pytanie.
Zacznij od czytania wątku od początku. Ja weszłam na wątek KKZB w marcu 2011 w tym samym momencie-zakręcie co Ty teraz i ... z tym samym pytaniem.

Trudno w takim momencie zająć się sobą, mnie nie chciało się nawet wyjść po nowy ciuch do sklepu. Kupiłam sobie coś nowego dopiero po dwóch miesiącach. Ale fryzjera zaliczyłam zaraz po. Po ciuchy musiałam się wybrać bo waga spadła mi 13 kg. Och pierwsza noc nie będzie przyjemna, przebudzenie również, pusta połowa łóżka doskwiera bardzo. Głowa do góry musisz to przejść jak tysiące innych kobiet. Powinny być w mieście takie kluby dla kobiet na zakręcie, gdzie można by przyjść i się wygadać i wypłakać.
Jeszcze dodam, myśl Monia o najgorszym, lepiej potem mile się zaskoczyć niż rozczarować. Nie rozumiem tylko dlaczego mówią nam, że kochają ale.... ble,ble. Gdyby kochali nie robili by nam tego. Spokojnej na ile to możliwe nocy.

Moniu...ja tez przytulam choc podczytuje Cie bez udzielania sie na forum...za duzo tu przykrych historii i wchodac tu mam wrazenie, ze nigdy nie ma dobrych zakonczen a ja bardzo chcialabym wierzyc, ze dobre zwiazki naprawde istnieja...

Moj tez sie zakochal w innej tyle, ze ja swojego wywalilam odrazu jak odkrylam prawde (zdrade)...nie mieszkamy razem juz 3 miesiace ale codziennie sie widzimy bo on codziennie przylazi do corki i wychodzi poznym wieczorem spac do matki...ja przez te 3 miesiace b.sie staram zajac soba...ale kiepsko mi to wychodzi...tzn finansowo sobie radze, organizacyjnie tez, zaliczylam fryzjerow, kosmetyczki, basen, biegam, czytam, prowadze calkim bujne zycie towarzyskie...rozmawiam, wyplakuje sie przyjacielom ale wciaz czuje przeogromna pustke...nie moge patrzec na szczesliwe rodzinki, majowe rodzinne grille itp, itd...i wciaz mam cholerna nadzieje, ze bedzie dobrze ( w sensie, ze bedziemy razem) ...a on mi ta piep...ną nadzieje wciaz daje...jest mily, uczynny, czuje sie przez niego szanowana, chodzimy na terapie malzenska, on nie chce zabrac z domu swoich rzeczy, nie chce powiedziec corce prawdy o nas, twierdzi przy pani terapeutce, ze z lafirynda to koniec...on ciagle twierdzi, ze zdrada byla wynikiem tego, ze on wciaz na mnie patrzyl przez pryzmat mojego zachowania po porodzie ( wscieklosc, napady zlosci, placzu, agresji) i ten caly pryzmat wypalal w nim uczucie...terapeutka mu wyjasnila ze nieleczona depresja poporodowa moze trwac nawet 5 lat ( on myslal ze max miesiac a potem poprostu bylam rozkapryszona, rozhisteryzowana jedynaczka)...sluchal, przytakiwal glowa i na koniec stwierdzil, ze bez tego calego pryzmatu to jestem idealna partnerka, fajna z ktora swietnie mozna spedzic zycie....no i jak nie miec wciaz nadzieji???

Moniu moze rozlaka jest Wam potrzebna? Ja z perspektywy tych 3 miesiecy czuje, ze dobrze zrobilam wywalajac go z domu...widze, ze on mysli, analizuje...ja tez mimo wszystko staje sie silniejsza i chcac nie chcac mysle o sobie i staram sie polubic sama siebie...nie ma go obok to nie zastanawiam sie poprostu co on teraz mysli, co oznacza ta mina, co tamta i co zle zrobilam, ze on sie nie usmiechnal a czy to, ze poglaskal mnie to moze uczucie czy moze nie? Poprostu nie ma go przy mnie wiec patrze na siebie i mysle o swoich uczuciach a nie jego....i powtarzam sobie codziennie nawet sie zmuszajac,ze dam rade, ze bede silna, ze nie poddam sie...mam doly ale juz coraz plytsze, placze ale tez coraz czesciej sie smieje...nadzieje mam wciaz ale nawet jak on nie wroci to ja bede coraz silniejsza az w koncu sama moze stwierdze, ze nie chce zeby juz wracal? Mysle, ze rozlaka w takich przypadkach to najlepsze co mozna na dana chwile zrobic...nie wiem moze sie myle, moze dziewczyny ktore sa dalej niz ja maja inne teorie i rady ale na chwile obecna tak wlasnie czuje...rozlaka i czas.

Moniu,
daj spokój z myśleniem o nim, daj odpocząć swej wyobraźni, bo ona jest Twym największym wrogiem. Rozmyślanie, rozpamiętywanie, fantazjowanie na temat co robi, gdzie, z kim, tylko pogarsza Twą sytuacje psychiczną. Takie zapadanie się w sobie jest ze wszech miar szkodliwe.

Moim zdaniem, to dobrze, że jutro idziesz do pracy. Dobrze, bo będziesz musiał a zająć się czymś innym, będziesz musiała oderwać myśli.
Od takiego zapadania się w sobie chroni praca, im cięższa (fizyczna), tym lepsza.

Jak funkcjonować dalej?
Może, tak jak radziła wczoraj Tarantella, zacznij czytać watek o kkzb, tam mnóstwo mądrych sposobów poradzenia sobie w takiej sytuacji.

Monia praca to najlepsze wyjście, aby się wyciszyć i trzymać fason. Osobiście nic w pracy nie wspominałam, aby właśnie to było jedyne miejsce by móc nie analizować po raz milionowy dlaczego. W późniejszym czasie powiedziałam jednej koleżance, bo widziała, że jestem nieobecna i łzy miałam w oczach. Chyba, że masz taką dobrą koleżankę i czujesz, że musisz to pogadaj. Jeszcze tak myślę, może zadzwoń do teściów jeśli byłaś w dobrej relacji z nimi? Mnie rozmowa z teściami dużo dała, wspierali mnie bardzo i zawsze mówią, że ja i córki jesteśmy dla nich dalej tak samo ważne. Pierwsze dni są koszmarne, potem wmawiaj sobie, że przecież nic na siłę, wspominaj tylko to co było złe. U mnie tych chwil złych nie było dużo, ale kręcił, kłamał to już wystarczy, aby stracić do niego zaufanie. Nie dzwoń do niego pierwsza niech zatęskni. Powiedział córce jak długa ta "delegacja"? Bo przyjdzie czas a będzie pytała o tatę. Doskonale wiem co przeżywasz, lecz jutro jest dzień i nie wiadomo co nowego przyniesie. Pisz.

Czyli co? kolejny weekend z kumkającymi żabami ?
Pewnie wybył i wróci jak gdyby nic... wychodzi na to że wyszedł bo nie mógł znieść Twoich według niego, nieuzasadnionych ciągłych pretensji.

Monia!!!
Taka piosenka jest i will surfive!
Po angielsku.

Tekst piosenki:

At first I was afraid I was petrified
Kept thinkin' I could never live without you by my side;
But then I spent so many nights
Thinkin' how you did me wrong
And I grew strong and I learned how to get along
And now you're back from outer space
I just walked in to find you here with that sad look upon your face
I should have changed that stupid lock
I should have made you leave your key
If I'd've known for just one second you'd back to bother me
Go on now, go walk out the door
Just turn around now
('cause) you're not welcome anymore
Weren't you the one who tried to hurt me with goodbye
Did you think I'd crumble
Did you think I'd lay down and die?

(ref)
Oh no, not.I. I will survive
Oh as long as I know how to love I know I'll stay alive;
I've got all my life to live,
I've got all my love to give and I'll survive,
I will survive. Hey hey.

It took all the strength I had not to fall apart
Kept trying' hard to mend the pieces of my broken heart,
And I spent oh so many nights
Just feeling sorry for myself. I used to cry
But now I hold my head up high
And you see me somebody new
I'm not that chained up little girl who's still in love with you,
And so you feel like droppin' in
And just expect me to be free,
Now I'm savin' all my lovin' for someone who's lovin' me
Go on now.. etc.

Po polsku.

Z początku byłam pełna lęku i byłam sparaliżowana
myśląc, że nigdy nie mogłabym żyć bez ciebie obok.
Ale spędziłam tak wiele nocy
Myśląc jak źle mnie traktowałeś
I stałam się silna
I nauczyłam się jak sobie radzić
I nagle ty wracasz z zewnątrz
Zajrzałam tylko, żeby cię tu znaleźć z tym twoim smutnym spojrzeniem
Powinnam była zmienić ten głupi zamek
Powinnam była powinnam kazać zostawić ci swój klucz
I gdybym choć przez sekundę wiedziała, że wrócisz by mnie dręczyć

Więc teraz po prostu wyjdź i zamknij drzwi
Po prostu odwróć się
Bo już nie jesteś tu mile widziany
Czy to nie ty chciałeś mnie zranić swoim odejściem?
Myślałeś, że dam się złamać?
Myślałeś, że padnę i umrę?
Otóż nie.

JA PRZETRWAM!
Tak długo jak wiem jak kochać, tak długo wiem, że przeżyję
Mam całe życie do przeżycia
Mogę dać całą swą miłość i przetrwam.
Ja przetrwam, przetrwam
Hey hey

Zebrałam wszystkie siły, by nie załamać się
Wciąż usilnie próbując posklejać kawałki złamanego serca.
I och spędziłam tak wiele nocy
Użalając się nad sobą
Wtedy ciągle płakałam
Ale teraz chodzę z podniesioną głową
Teraz widzisz już kogoś nowego
Nie jestem już tą uwiązaną dziewczynką ciągle zakochaną w tobie
A teraz naszła cię ochota by wpaść do mnie na chwilę
I po prostu oczekujesz, że będę wolna
Teraz całą mą miłość zachowuję dla tego, który i mnie kocha

Monia. Koniec zakrecania. Jesteś na prostej. Przetrwasz.
Już dojrzałas. Teraz będzie już tylko lepiej!

mM

Moniu skad wiesz, ze jest u niej? Rozmawialas z nim? Twoj brat z nim rozmawial?
Jak sie czujesz? Czy on ma zamiar wrocic i powiedziec corce o swojej decyzji?

Moniu bardzo Ci wspolczuje...pamietaj, ze mozesz sobie bez obrzydzenia spojrzec w twarz, pamietaj, ze to nie Ty jestes ofiara, to on okazal sie idiota, tchorzem i to on jest ofiara swojej wlasnej glupoty...dalas szanse, przynajmniej nie bedziesz sobie za kilka lat pluc w twarz, ze nie walczylas, ze olalas go za pierwszym razem i machnelas reka na kilkanascie lat malzenstwa...ja np sie obawiam, ze za kilka lat bede zalowac, ze nie dalismy sobie szansy...Ty juz dzis wiesz, ze zrobilas wszystko.
Moniu popros mame, przyaciolke o pomoc...niech ktos bedzie przy Tobie przez najblizsze dni, to b.pomaga.

Boże Moniczko.. płaczę razem z Tobą.. dopiero teraz tu weszłam i .. oniemiałąm.. Nie mam słów.. Tak strasznie mi przykro.. jak cholernie źle, że jednak... w pierwszej chwili pomyślałam,że może dobrze się mimo wszystko stało...może trzeba odejścia, nabrania dystansu.. zatęsknienia..a jak napisałaś,że był u niej..jak to??!! no jak to???

Aż nie mogę uwierzyć... Kochana.. bądź Dziewczyno dzielna.. dasz radę.. przeszłam kiedyś przez to.. i zapewniam Cię,że dasz rade.. bardzo mocno Cię ściskam.. gdybym mogla coś zrobić żeby Ci dodać siły i otuchy...

Aż mi nie halo pisać,że u mnie lepiej.. tak podobne są nasze sytuacje z Monią.. tak się zżyłam wirtualnie z nią i baaaaaaaardzo mam dużo szacunku i podziwu dla niej.. Ja wiem,że Ona da radę, bo to w sumie silna kobieta i mądra...ale swoje musi opłakać.. Może nie wszystko stracone.. może czas pokaże,że to wszystko było potrzebne...

My porozmawialiśmy.. nie tak jak sobie wyobrażałam wcześniej.. tylko rozmowa zaczęła się przez przypadek.. Teraz gdy przeczytałam co się stało u Moni.. moje piórka opadły.. może ja też jestem nabierana... ?  Ale po swojemu, w jego stylu.. tłumaczył mi.. że dobrze wiem,że jest złośliwy, że jest typem który nie lubi wchodzenia na głowę a ja zaczęłam wg. jego odczucia to robić.. Zapytał mnie ile razy mówił, zapewniał, przysięgał,że nie ma romansu, nie kręci z nikim i nie chce ani ode mnie odchodzić, ani niczego zmieniać..?? faktycznie sporo tych zapewnień było.. potem spytał dlaczego uwierzyłam natychmiast w jedno jego stwierdzenie,potwierdzające jakby " moją" wersję ? Wg. niego na to czekałam.. a on miał po kokardę podejrzeń i oskarżeń.. czy mówiłby mi, np. że się pokłócił z tą koleżanką wcześniej? czy by to ukrywał..? a potem owszem wysłał jej sms bo mu się głupio zrobiło.. itd..itd..nieeeee wiem.... jest inaczej.. jest inne jego postępowanie, nastawienie, inna czułość, seks... bo znów wg. tego co mówił, wreszcie ja jestem inna.. no ja jestem inna bo on jest inny... tak można przecież bez końca..

Czyli sprawa wisi.. a ja powiedziałam i sobie i jemu,że czas pokaże.. co z tego wyniknie.. tylko czas.. a ja już wiem co w razie czego robić..

Martwie się o Monikę.. bardzo...

Jeśli mnie okłamał to czas to zweryfikuje.. prędzej niż może się to wydawać.. wiem to..  Biorę pod uwagę,że się przejadę.. ale nie mam dowodów oprócz moich odczuć.. być może popełniam błąd.. Boże oby nie............

Wracając do Moniki..a może on wrócił..?????

Sorry, Malwina. Zgadzam się z Nikandrą. Ty wiesz, że my Ci dobrze życzymy. Nie mamy powodu, żeby sciemniać (w przeciwieństwie do Miśka). Kolejna Twoja granica została przesunięta i to o spory dystans. A dowodów masz od metra. Jego umiejętna gadka i Twoja PRZEOGROMNA chęć wyparcia tych oczywistych oczywistości stanowią zabójczy dla Ciebie koktajl. No ale cóż. Rozumiem, jeszcze pamiętam ten stan prób magicznego myślenia.

Monika....  będę tu czekała .. napisz chociaż słowo...

Dobrze im zrobi o ile nie poszedł do tej .. soory.. ścierki..

oby nie!! Bo pomijając złudzenia i nadzieję ... to jedno co wiem czego mi było żal ,to straconego czasu- mojego życia na te złudy
Trzymajcie się cieplutko obie nie poddawajcie się i wierzcie swojej intuicji... nie oszukując jej choć to miłe i daje nadzieję 

Monia a czy wiesz gdzie przez ten czas był?

Tak jest u niej i z całą jej rodziną. Przysięga że tylko gadali, podobno wypłakiwał się imw wszystkim w rękaw. Podobno wszyscy i jej ojciec i matka i ona też!! Tłukli mu że tak nie wolno postępować.. Nie wiem dziewczyny bełkotał bez ładu i składu, ale ciągle pytał, czy ma do czego wracać.,on zawsze po alkoholu był najbardziej szczery, skłonny do rozmów...
Nie wiem co jutro usłyszę, nie dam się łatwo zbajerować..

Monia miałam jednak nadzieję ,że do niej nie poszedł.Nie mógł iść do jakiegoś kolegi albo taniego hotelu ?

Zadam mu jutro wiele trudnych pytań, na które będzie mi musiał odpowiedzieć..
Ja ledwo żyję, właśnie łyknęłam persen i ziółka na sen. Moje dziecko wlazło mi do łóżka to będę miała się do kogo przytulić...

Monika.. zrób wszystko jak uważasz.. Ty będziesz wiedziała najlepiej.. ale muszę to powiedzieć,że wg. mojego kryterium.. przegiął totalnie..

Podziwiam Cię.. bo ja bym dostała szału.

Ja tez wzięłam tabletki bo mnie wszystko az trzesię.. trzymam kciuki.....żebyś była jutro i mądra i dzielna..