Netkafejka Świadomych Zołz- tylko dla kobiet

Z przyjemnością dołączę. Zołzowatości nie miałam we krwi, przyszła wraz z pokochaniem siebie po wielu trudnych przejściach. Z pokochaniem siebie - bo tak właśnie rozumiem zołzowatość: pewność siebie, asertywność i zdrowy egoizm. Nie jakieś wrednosuczostwo jadowite, jak niektórzy sądzą

Babo-Zolzo w kafejce nie bedziemy tolerowac "sukowatosci" i jadu. Tu nie o to chodzi. Naszym celem jest kulturalna rozmowa ale ze specyficznego punktu widzenia kobiet asertywnych i niezaleznych. Jest roznica miedzy Zolza a zolza

Co do postawionego pytania...mnie przeszkolilo zycie. Po kolejnym kopie od losu zdecydowalam dosyc. Zycie ma sie jedno. Trzeba je przezyc a nie tylko przewegetowac. Mieszanka doswiadczen w pewnym wieku wyzwolila u mnie sile i akceptacje.
Nie jestem idealna, nie zawsze jestem dobra, jestem kobieta i sa tego wszelkie konsekwencje
Zastanawiam sie czy nie rozwazac tego problemu od konca...czy to nie jest czasem kwestia tego ze dziewczyny w dzisiejszych czasach wychowuje sie w sposob ktory zabija w nich wszelkie cechy Zolzy..? Czyz nie mowi sie wiecznie dziewczynkom "nie krzycz, kobiety nie krzycza" "zlosc nie przystoi kobiecie" "dziewczynki powinny bawic sie lalkami" "dziewczynki powinny nosic sukieneczki" "Chlopcy sie bija a dziewczynki nie" "Zachowujesz sie jak chlopak" (w kontekscie ze gorzej..)
Od dziecka wciska sie nas w schematy a potem wchodza w dorosle zycie kobiety kompletnie nieswiadome siebie i wlasnych pragnien, stlamszone i niepewne siebie.

To nie teraz się tak wychowuje tylko zawsze się tak wychowywało. Dlatego uważam, ze Zołzy powinny się rozmnażać I wychowywać nowe, świadome pokolenia, nie tylko kobiet, ale i mężczyzn, bo kto, jak nie Zołza, nie da swojemu synkowi wejść na głowę? Kto jak nie Zołza uświadomi go, że ma ręce i nogi, że jak się nabałagani to trzeba posprzątać, a jak się jest głodnym to trzeba sobie zrobić jeść? Kto jak nie Zołza nauczy swoje dzieci szacunku do wszystkich, niezależnie od płci i kto jak nie ona nauczy, że na szacunek trzeba sobie zasłużyć?

Zwlaszcza to "nie wypada" silnie sie odzywa. Nie wypada sie zloscic, nie wypada mowic o seksie, nie wypada miec plamy na spodniech nawet jesli snieg po kolana i breja totalna.
Dziewczyny i kobiety powinny byc damami. Obojetnie co to znaczy... A znaczy roznie dla roznych osob. To temat rzeka...
Albo jeszcze inny krzywdzacy  stereotyp dotyczacy kobiecej zlosci...Jak kobieta sie piekli nawet jesli ma powazny powod to nie trzeba dlugo czekac na komentarze w stylu "Co masz okres?" albo "Zycie seksualne siadlo?" Albo  "maz ci w nocy nie dal?" Nosz choroba, jak facet wpada w wisielczy humor bo mu sasiad zajechal droge na pobliskim parkingu i z tego powodu juz ma dzien do du..y to jest w porzadku. A jak przydarzy sie to samo mnie to nie wypada mi pokazac ze jestem zirytowana. Bo, kobiecie nie wypada...

NAJBARDZIEJ do furii doprowadza mnie "przesadzasz"... Chyba każda z nas doświadczyła takiej chwili, że zabiłaby gołymi rękami, dla mnie to jest ta chwila, gdy wściekła już wyrzucam z siebie wszystko co się zasiedziało, a słyszę w odpowiedzi "przesadzasz".

Wszystkie te przykłady, które podała Sadie to pozostałość po tysiącu lat nieszanowania kobiet i traktowania ich jak inwentarz domowy. Drwiny, szowinistyczne docinki "bo słaba płeć" są do tej pory obecne. Poza tym sama nazwa "zołza" jeszcze u nas brzmi jako tako, oryginalna "bitch" nie jest taka łagodna, ale to też świadczy o zakorzenionym szowiniźmie, bo kobieta, która się nie daje, bo taka, która nie popada w zachwyt i stwierdza, że mężczyzna nie jest jej całym światem to jest właśnie "suka", bo jak ona śmie!

Oczywiscie ze miewam zawahania...Przechodzilam to wtlaczanie w schematy cale zycie i czasem watpliwosci sie gdzies lekna. W takich momentach siadam i sie zastanawiam...Czy aby napewno wszystko wzielam pod uwage? Czy moje pobudki sa szczere? Moge byc Zolza ale nie bede swinia
Jesli w mojej asertywnosci nikogo nie ranie to nie zawaham sie. Prawda jest taka ze jesli ja nie zaopiekuje sie swoim szczesciem to nikt tego za mnie nie zrobi. Poza tym w moim rozumieniu bycie Zolza nie wyklucza wrazliwego serca. To po prostu umiejetnosc podejmowania najlepszych dla siebie decyzji

nikandra witaj! Mam nadzieję, ze zostaniesz z nami ^^

Odpowiadając na Twoje pytanie, ja mam bardzo często załamanie "zołzowatości", choć ostatnio już mniej Ciężko jest być zimną, obojętną i zająć się tylko i wyłącznie sobą, gdy np bliska osoba sprawiła Ci ból. Ja chce sobie wszystko wyjaśnić, mieć za sobą nieprzyjemne chwile i cieszyć się tylko radosnymi, niestety, czasem jest to odbierane w sposób, że problemu nie było, albo "pozłości się i jej przejdzie". I wydaje mi się, że w tym momencie dochodzimy do punktu gdzie każda Zołza powinna mieć drugą Zołzę do towarzystwa, a najlepiej kilka ^^ Cokolwiek by się na forum nie pisało, to prawdziwa przyjaźń przetrwa wszystko i nie zgodzę się z tym, że kobiety są fałszywe. Ludzie ogólnie są fałszywi, a my musimy otaczać się takimi, na których się nie zawiedziemy. Bo jak już kiedyś pisałam, prawdziwego przyjaciela nie jest łatwo znaleźć jak i partnera na całe życie. Nie sztuka wziąć pierwszego lepszego, a potem łzy i zgrzytanie zębów. Znikąd nie wzięło się też przysłowie "Zjeść z kimś beczkę soli"

Przypuszczam, że to była mieszanka:

- jak możesz siedzieć z nami i pić piwo, a MĘŻCZYZNA przewija dziecko?!
- przecież on je upuści, usmaruje kupą i nie będzie umiał założyć pieluszki!
- jak to tak, MĘŻCZYZNA ogląda narządy intymne DZIEWCZYNKI?!?!

Brakuje mi emotki załamki...

To juz lekka histeria. Ze strony klezanki Nie kazdy ojciec to od razu pedofil
Nawet jesli nie bedzie umial zalozyc pieluszki to co z tego? Raz sie pomyli ale potem juz zalozy poprawnie. Wielkie mecyje...

A to tak na większości forumów jest. Ta potrzeba słodzenia. Buziaczki, dziewczynki, pomóżcie, papatki, bez was zginę... A powiedz coś, czego się lasencja nie spodziewała, to zostaniesz objechana od zazdrosnych, wrednych, czepialskich i sfrustrowanych.

Wejdźcie na jakiekolwiek forum dla matek... Totalne odmóżdżenie, debilizm, pytania o wszystko, jak karmić, jak ubierać, a każda dobra rada jest traktowana jako atak.

Zolzy sobie nie slodza bo nie odczuwaja takiej potrzeby. Pewnosc siebie Zolzy wyplywa z jej wnetrza a nie z tego czy komus sie podoba jej pierscionek/sukienka/karoca
Bylam na tym forum, widzialam...dla wiekszosci kobiet zycie i osiagniecia zyciowe koncza sie na slubie.

Temat życia mężczyzny z kobietą Zołzą, to już w ogóle jest temat rzeka. Ludzkie jest przecież, że jeśli nie będziesz od niego absolutnie niczego wymagać, to jemu z tym będzie naprawdę bardzo dobrze . Rzecz w tym, żeby on robił wszystko czego od niego oczekujesz, nie mając przy tym poczucia niesprawiedliwości czy krzywdy.

Oj, mój mężczyzna był tak wychowany, że kobieta powinna żyć (!) dla mężczyzny, niestety (albo stety, bo przecież na tym nie stracił), kiedy już zamieszkaliśmy razem, a mi otworzyły się oczy, to powolutku, sukcesywnie, ale dyplomatycznie i delikatnie to mężowskie spojrzenie na świat zweryfikowałam . Dzisiaj mogę z ręką na sercu powiedzieć, że jesteśmy związkiem partnerskim, mąż nie wygląda na nieszczęśliwego, nie narzeka, nie skarży się , na bycie zdominowanym ma zbyt silny charakter, a nie dalej jak dzisiaj zapytany (wynikło to z kontekstu rozmowy, nie wprost) jaka kobieta jest dla niego naprawdę interesująca, bez wahania rzekł: ,,you" .

I jeszcze... Tak sobie myślę, że mężczyźni (piszę tu o mężczyznach, czyli z wykluczeniem dużych chłopców i wszelkiej maści sierot) pewniej czują się w towarzystwie silnej partnerki, bo przecież sami też od czasu do czasu potrzebują prawdziwego wsparcia czy sensownej porady. Oczywiście pomijam tu kwestie interesującej rozmowy czy w ogóle ciekawego, wspólnego życia, bo to już jest jakby zupełnie inny temat.

Ja mam ten komfort, że Zołzą mogę być kiedy chce, ponieważ wiem, że mam oparcie w domu i cokolwiek by się nie dzialo to mam gdzie wracać, to daje mi siłę i pewność siebie co przeklada się na to, że jak Cat napisała, nie dam sobie w kaszę dmuchać. Jeżeli mi się coś nie podoba, nie zgadzam się i nic nie da się z tym zrobić, albo czuję, że zostałam niesprawiedliwie potraktowana to biorę i wychodzę.

masz rację Olinka, ja nie miałabym ochoty być Zołzą, gdyby ludzie, z którymi mam jakieś relacje rozumieli tak samo jak ja co to jest takt, szacunek dla drugiej osoby, zrozumienie i dojrzałość do decyzji odmownych.

Poza tym zołzowatość zaoszczędza człowiekowi, zwłaszcza kobiecie czegoś, co jest uwłaczające, a widzę to dookoła: podchodów, sztuczek, kłamstwa, plotek, pomówień.
Kiedyś w którejś z gazet, które kupuje moja mama, bodajże TINA, PANI DOMU czy coś w ten deseń, był cały artykuł na temat: "Bądź asertywna". Jak przeczytałam te rady, byłam szczerze wkurzona i nie pamiętam, dlaczego nie napisałam wtedy do redakcji, bo wiem, że miałam to zrobić. Otóż-w skrócie:
-sąsiadka podrzuca ci dziecko? Powiedz, że dziś boli cię głowa i nie możesz się nim zająć,
-szef wymaga byś została dłużej w pracy? Powiedz, że zawozisz dziecko na kurs tańca,

i same tego typu rady, które nie są absolutnie żadną szkołą asertywności a zwyczajnym kłamstwem!
Już lepiej być Zdrową Zołzą bez cienia hipokryzji.

No ja mam podobnie, zresztą ogólnie mistrzynią taktu nie jestem, a już na pewno nie widzę potrzeby słodzenia komukolwiek lub zachwycania się czymś "dla zasady" patrz" : dzieci W moim przypadku, nie potrafię sie zdobyć na absolutnie żaden zachwyt pod adresem dzieci i nie będę udawać, że jest inaczej.
I na szczęście w moim najbliższym otoczeniu dałam wszystkim jasno do zrozumienia, że za dziećmi nie przepadam i na pewno nie będę opiekującą się ciocią. Co innego zwierzaki: można je do mnie podrzucać w każdej ilości

Moja jedna przyjaciółka też jest Zołzą. Jak to wygląda? Nie "psiapsiółkujemy", kawa na ławę, zresztą kobita jest dużo starsza ode mnie, swoje w życiu przeszła, łączy nas te same wartości, bardzo podobne poczucie humoru i zołzowatość:)

A ja od zawsze bylam wychowywana w konflikcie.
Wychowywano mnie na cicha i mila dziewczynke ktora nie odmawia, ktora sie oficjalnie nie stawia i ktora nosi dlugie wloski grzecznie splecione w warkocz. I pamietam ze juz od podstawowki mnie to wkurzalo bo koniec koncow to zawsze je na tym zle wychodzilam. Robilam albo nie to co chcialam albo inaczej niz chcialam. Po raz pierwszy postawilam sie majac 15 lat. I potem bylo tylko gorzej Podejmowalam decyzje we wlasnym interesie co oczywiscie swiadczy tylko i wylacznie o daleko posunietym egoizmie, czyz nie?
Podobnie jak Olinka i Cat nie jestem mistrzynia taktu. W kazdym razie nie w klasycznym tego slowa rozumieniu Jak jest zle to nie bede tego ukrywac. A jak dobrze to nie zamierzam powstrzymywac sie od tanczenia ze szczescia
Zolza a mezczyzna? Wow! Temat na 1001 noc Nie umiem sie zgodzic ze stawianie mezczyznie wymagan na pewnym poziomie jest zolzowatoscia. Uwazam ze to koniecznosc dla naszego zdrowego samorozwoju i zdrowego zwiazku miedzy dwojgiem ludzi. Tak samo daje mezczyznie prawo oczekiwac pewnych rzeczy ode mnie jak i ja oczekuje pewnych rzeczy od niego. Tak, moje drogie, uwazam ze mezczyzna ma prawo miec ocxzekiwania wzgledem kobiety Swietokradztwo? Jak stad do Hameryki!!

Z każdej z Was mogłabym wyciągnąć coś po kawałku z siebie ...tak ładnie to opisujecie i tyle w tym prawdy.
Tyle ,że mi się dzisiaj nic nie chce ani cytować ani dyskutować...co jedno stwierdzam ,jak na razie mało nas zołz
Ze mnie dzisiaj zołzowatość wyparowała jak luft z balonika ale mogę sobie na to pozwolić bo siedzę dzisiaj w domciu i nie chce mi się dosłownie ...NIC !!

ps.odnośnie postu  Teo..fajnie jest mieć oparcie w domu,ja zołza czasami z konieczności wynikającej z wulgaryzm życia i bez oparcia.
a jednak coś mi się chciało skrobnąć

pozdrowionka zołzy

Catwoman, masz rację, wiele kobiet bardziej zabiega o efektowny i bajkowy ślub niż potem o małżeństwo i swoje w nim szczęście, zapominając, że po tym ,,wielkim" dniu jest przecież przed nimi jeszcze całe życie do przeżycia, niestety zbyt często już nieefektowne i niebajowe. Jakiś czas temu rozwaliła mnie koleżanka - zrozpaczona (!) stara panna, która nienawidzi swojej samotności, przy czym stwierdziła, że nie wyjdzie za rozwodnika, choćby był księciem na białym koniu i choćby do rozwodu w najmniejszym stopniu się nie przyczynił (czytaj: nie był mu winny), bo przecież ona musi choć raz pójść w białej sukni. Nie paranoja?

Sadie, kiedy ja właśnie napisałam, że staram się być taktowna , zatem jeśli nie jest to konieczne - nie ranię słowami lub zwyczajnie, jeśli mówienie o tym niczemu nie służy, pewne rzeczy przemilczam, natomiast na pewno nie pozwalam sobie wchodzić na głowę, ani tym bardziej udawać, że jest dobrze kiedy... jest dobrze . Zauważyłam, że są ludzie, których bardzo drażni to moje zadowolenie z życia, ale nie mam zamiaru tego zmieniać po to tylko, aby innych zadowolić i pozwolić im poczuć się lepiej. Nie jestem jednak ani idealna, ani wybitnie piękna, nie mam bogactwa, ani nie osiągnęłam nie wiem jakich zaszczytów, ale lubię siebie i cieszę się z tego, co mam. Jestem też niepoprawną optymistką, a przecież, zdaniem wielu, w naszym kraju to nie przystoi. Jedno jest pewne - nie robię tego wszystkiego na pokaz ani nikomu na złość, ja taka po prostu jestem i - co bardzo ważne - jest mi z tym nadzwyczaj dobrze .

Teo no coś w tych bajach jest, rzeczywiście   Mnie grozą napawają 19-23latki, które wychodzą za mąż podjarane całą atmosferą ślubu i ucieszone na myśl o wspólnym mieszkaniu i seksie bez ograniczeń. Ale to już moje zdanie, mój niesmak, ironicznie sie uśmiecham jak słyszę raz po raz o takich ślubach, oczywiście wyjątki bywają, ale ja jeszcze nie trafiłam na takowe.

Co do tego co pisała tu kilka razy Olinka o samoakceptacji, o KOCHANIU SAMEJ SIEBIE; to jest wspaniałe uczucie! gdy wreszcie, po tylu latach czajenia się ze swoimi kompleksami, katowania się dietami, bycia ZOŁZĄ dla swojego ciała i potrzeb, niedawanie sobie przyzwolenia na szczęście i radość, nierozumieniu siebie tak naprawdę, przychodzi moment Punktu Zwrotnego:)

Jak już wspominałam, mi też kiedyś wydawało się, że bycie dobrą i cichą się sprawdza, ale niestety nie sprawdziło się. Dopiero kiedy zaczęłam naprawdę myśleć o sobie, dbać o to, aby to wszystko, co robię nigdy nie było sprzeczne z moim własnym interesem (choć nigdy za wszelką cenę i nigdy czyimś kosztem), to zauważyłam, że inni traktują mnie podobnie. Jednym słowem sprawdza się ta zasada: "jeśli chcesz, aby inni cię kochali, najpierw pokochaj siebie". Osoby, które nie chcąc się innym narażać czy chcą za wszelką cenę być lubiane, zwykle asekuracyjnie nie wypowiadają głośno kontrowersyjnego czy sprzecznego z ogółem zdania, ale równocześnie nie wzbudzają szacunku, bo człowiek nigdy nie wie co taki ktoś rzeczywiście myśli. Poza tym takie osoby są z reguły nijakie, a ja nie chcę być nijaka .

Nazwijmy to po imieniu. Takie osoby sa po prostu nudne Nie da sie z nimi "kliknac" i znalezc wspolnego tematu. No i jak dla mnie nie maja umiejetnosci podejmowania szybkich decyzji. Niejako zostaja w tyle za mna. Moja Zolza idzie do przodu a nie roztrzasa przeszlosc

A nie sytuacja materialna mnie jakos malo wzrusza. Bo to nigdy nie sa takie same warunki dla wszystkich.
Ale np ktos mial jakis swietny pomysl czy nowe zastosowanie dla czegos i wtedy mi zazdrosc pika. Pzyznam sie do tego bez bicia bo taka jestem I to akceptuje. Ale staram sie wykorzystywac zazdrosc jako motywacje dla siebie a nie ocean w ktorym sie bede pograzac i wyniszczac siebie.
Wole sie skupic na urokach zycia niz na trawiacej zazdrosci.
Olinka duzo masz Zolz w swoim otoczeniu?

Skad? Z pl?

Witajcie.   

Muszę stwierdzić, że jak na ZOŁZY, to całkiem dobrze się dogadujecie.
Chyba, że to tak na początek, a później skrzydła rozwiniecie.
   
   
   
   
Albo wg przysłowia, że ZOŁZA ZOłZIE OKA NIE WYKOLE.

Pozdrawiam.   

I to jest w moim pojęciu bardzo dobre podejście do zazdrości - nie pokazywać jej po sobie, czyli równocześnie nie umniejszać czyichś osiągnięć, a traktować głównie jak bodziec do działania . Nie ukrywajmy, każdego od czasu do czasu coś tam piknie , ważne co z tym zrobimy.

A czy mam w swoim otoczeniu dużo Zołz? Tak, mam ich kilka, są to bliższe i dalsze znajome, z którymi mam stały kontakt. Najważniejsza z nich jest jednak moja przyjaciółka, z którą właściwie idziemy ze sobą przez całe życie (taka dziecięca przyjaźń, która przetrwała do dzisiaj), bo to typowa Zołza. Mam jeszcze jedną przyjaciółkę-Zołzę, co prawda od jakiegoś czasu mieszka w UK, ale regularnie się kontaktujemy, a kiedy tylko jest możliwość, to również i widujemy. Tak jak wspomniałam - do tego należy jeszcze dodać kilka bliskich koleżanek i parę kobiet, z którymi mam mniejszy kontakt, ale mam. Hmmm... Dałaś mi do myślenia i kiedy teraz zastanowiłam się nad tym, to dochodzę do wniosku, że mnie do Zołz po prostu ciągnie . Są to silne charaktery, ale przy tym osoby szczere, lojalne, posiadające własne zdanie i, co najważniejsze, wartościowe.

Teo, gdzieś mi się obiło o uszy, że tematy maturalne były banalnie proste. I masz rację - smutne jest to, że dziś papierek osoby wykształconej coraz mniej znaczy, bo niestety papier nie idzie w parze z tym co ludziska mają w głowie. Mój mąż zresztą niejednokrotnie zauważa, że zdecydowanie lepszymi fachowcami w swojej dziedzinie są osoby po dobrych technikach niż z dyplomem inżyniera czy nawet magistra - mowa tu o ,,świeżych" absolwentach. Coraz częściej zdarza mu się, że dostaje pod swoje skrzydła osobę, która skończywszy studia techniczne nie potrafi policzyć rachunku różniczkowego czy określić przebiegu prądu, a nawet o (zgrozo!) jeden ananas, nie dalej jak kilka tygodni temu, nie potrafił policzyć średnicy jakiejś rury! Uczelnie masowo wypuszczają osoby niedouczone, bo zamiast skupiać się na nauce, skupiają się głównie na zarabianiu pieniędzy.

Żyworódko, ja nie chcę nic mówić, ale chyba uległaś pojęciowym stereotypom i... zaliczyłaś małą wpadkę .

ten opis  do mnie pasuje ... ale jakos, jako zolza sie nie  widze   ja  jestem normalna  baba, ot co  - nie zolza  i w cale nie czuje sie zolza ale  ze poczytuje  Was to sie  odedzwalam ...bo nie jestem podgladaczem
milego wieczoru Wam zycze

Mnie nudzą osoby, niemające życia wewnętrznego.

a mnie czasem bardziej nudza te  ktora maja bogate zycie wewenetrzne

Dodam tez ze wcale mi sie z Zolzami nie kojarzycie a raczej  z wspolczesnymi kobietami dlatego poczytuje

Zolza kojarzy mi sie ze z ciut perfidna  baba przekraczajace wszelakie granice w stosunkach miedzy ludzkich - taka co to nie wie  kiedy skonczyc,  ze  przeginaja w  walce o swoje, a w sumie  nigdy,  przez  zwoj chamski egoizm, nie zdobedzie niczego a przynajmniej nie w tym stopniu w jakim jej pasuje - nigdy nie zadowolona

Sprawdzilam w necie co to slowo znaczy bo moj polski jest ciut zerdzewialy i takie opisy znalazlam :
kobieta nieuprzejma, kłótliwa, trudna w obyciu
dokuczliwa, kłótliwa kobieta; jędza

A moze ja faktycznie jeszcze nie wiem ze jestem  wlasnie taka zolza ? wiec poczytam Was jeszcze troche moze cos sie dowiem

ok nie slyszalam o tej  ksiazce - teraz moze sobie kupie i przeczytam ... no i rozumiem teraz  porownanie   normalnej  kobiety z zolza

To co? Jesteś tą książkową Zołzą czy nie jesteś?

Sadie ma rację, kobieta powinna wiedzieć czego chce i śmiało po to sięgać, nigdy za to kurczowo i pomimo wszystko trzymać się faceta. Niestety wiele kobiet tak robi z tej prostej przyczyny, że - choć już dawno nie kochają - to najzwyczajniej w świecie boją się zostać same.

ksiazkowa  to jestem   ale tak ogolnie to je jestem dobry czlowiek

Czesto te  kobiety sa naprawde same - ten  facet  to jedyne  bezpieczenstwo .....i czesto jedyne towarzystwo tych kobiet, nie liczac dzieci jesli takowe posiadaja...Po prostu nie umieja sobie zorganizowac towarzystwa poza zwiazkiem - wkoncu  bez  stalego faceta nie znaczy samotna

Z mojego rocznika dziewczyny  tak sa  wychowane poszukac sobie  meze  i "ustatkowac" sie  a maz chetnie z  gruba kasa zeby  panna sie nie narobila za duzo  wiele  dzieki tam znalazlo sie w sytuacji bez wyjscia  i bez tej  kasy.... a inne walcza dale jak na Zolze przystalo

przeczytalam nawet znalazlam fajne cytaty z tej  ksiazki - dlatego zgadzam sie na ta Zolze

Jesli to jest jej swiadomy  wybor  to wcale nie smutne mnie najbardziej nudzi narzekanie  pozniej na ten  swoj wybor - ale trwaja w tym  i placza  bo nie maja innego zycia, a stworzenie  nowego zycia to skok w czarna  dziure , w ktorej nikt nie wie co jest a i pozniej to nowe zycie kosztuje kupe pracy  .....

Nie oceniam nikogo oczywiscie, kazdy  dziala wedlug  wlasnego rozumu,  czasem z boku patrze i  zastanawiam sie czy ja, z moje  "silna wola" jestem szczesliwsza od nich ... i nie wiem ale przynajamniej nie narzekam ... i wine za wiele nie udanych spraw  w moim zyciu, moge  zwalic wylacznie na siebie ... ale  ok  sobie jakos latwiej  wybaczyc