Rozstanie po 3 latach, czy ona mnie już nie kocha?

Marcin, a ja mam wrażenie, że ona teraz chce wrócić, bo doszła do wniosku, że tamten jej nie pasuje, a Ty jesteś "sprawdzony" i z Tobą jej dobrze. A co, jeśli zauroczy się na nowo? Fakt, może być tak, że to będzie dla niej nauczka na całe życie i więcej nie zrobi tego błędu... ale patrząc na to z boku, bez uczuć, napisałabym że wiele jest dobrych kobiet i żebyś po prostu opuścił. Wiem, jak się kogoś kocha to wiele się wybacza i się walczy o związek, więc rozumiem także Twoją decyzję.

Bardzo dobrą sytuację miał mój przyjaciel. Z tym, że to on wywinął takie coś swojej kobiecie. Był w Twoim wieku. Ona wybaczyła, zamieszkali razem, on zakochał się w niej na maksa, zmienił się strasznie, żałował tego co zrobił. I 2 m-ce temu, po 3 latach ona oznajmiła mu, że muszą się rozstać, że nigdy mu nie wybaczyła, że nie potrafi sobie z tym poradzić. Po 3 latach!! Teraz on jest rozsypany, a ona już znalazła "pocieszyciela". I on mówi- że szkoda tych lat właśnie. No ale tego niestety nie da się przewidzieć.

To już zależy od ludzi.

Ja jednak trzymam kciuki i życzę powodzenia

Witam ... miałam ostatnio podobna sytuacje tylko ze na odwrót to mój chłopak potrzebował czasu....chciał pobyć sam poukładać siebie pewne sprawy jak się okazało też miał koleżankę na początku twierdził że jej nie zna (powiedział mi to prosto w oczy ) potem tylko ze sobą pisali między czasie tak samo jak twoja była dziewczyna powiedział mi ze już nie czuje tego samego do mnie i che być sam..  po niecałym miesiącu okazało się że są parą ! Wiem że jest ci ciężko zadajesz sobie wiele pytań na które sam nie wiesz czy chcesz znać odpowiedz ,tęsknisz za nią, kochasz,myślisz o niej. Ale wydaje mi się  ze skoro tak z tobą postąpiła to cie naprawdę nie kocha !  Bo jeśli się kogoś kocha to jest się z nim mimo wszytko ! i nie ma się wątpliwości trzymaj  się!
-------------------------
Jeśli chcesz pogadać o tym to pisz wiem ze jest ci ciężko ! ;(

Powiadasz ze dwa tygodnie starała sie? troche mało w porównaniu do tego co ty przezyłes. az 4 miesiace zyłęs w niepewnosci i znosiłes jej niezdecydowanie. ale nie ukrywam ze ciesze sie ze wszystko jest na dobrej drodze. zycze ci tego bo na to zasługujesz. pisz na bieżaco jak wam sie układa. po czesci zazdroszcze bo chcialabym aby u mnie tak było. prawde mowiac nie jestesmy ze soba juz kilka miesiecy ale dopiero teraz mamy prawdziwa przerwe-od tygodnia. wiec pokładam jakies nadzieje. mam tylko przyjaciółki a potrzebuje opini faceta- bo my juz nie ogarniamy zachowania tego faceta (mojego eks). Pisze ze darzy mnie głebokim uczuciem, ze nie jestem mu obojetna, ze jestem idealna kobieta na towarzyszke zycia i mnustwo innych rzeczy, ale nie jest gotów na nowo wiazac sie. byc moze kiedys nasze drogi zejda sie.

on uwaza ze  lepszej kobiety nie znajdzie i ze jestem idealna osoba na towarzyszke zycia. na chwile obecna nie kontaktujemy sie ze soba. to juz tydzien i jeszcze wiele takich tygodni mnie czeka.... prawde mowiac dopiero tydzien temu rozstalismy sie. rowniez uwazam(tak samo mysli moj eks) ze jak bedziemy kiedys razem to bedzie tylko lepiej miedzy nami. mysle ze ta sytuacja mnie juz teraz duzo uczy, a jeszcze wiele nauczy. juz moi znajomi widza roznice. ten czas bez niego jest mi rowniez potrzebny. chce "wyszalec sie" aby pozniej jak wrocimy do siebie nie załowac ze nic ciekawego w tym czasie nie robiłam. w tej całej mojej zabawie moze spotkam kogos wyjatkowego.... zobaczymy... trzeba cieszyc sie zyciem

a ty Marcinsos pisz cały czas na tym forum. jestes sympatycznym chłopakiem i rowniez nie ukrywam ze ciekawi mnie Twoja historia. pozdrawiam

Widze że tutaj bardzo interesujaca rozmowa się prowadziła, nie zdążyłem prześledzić całej. Ale może pomożecie mi z moim przypadkiem który właśnie opisałem przed chwilą na tym forum po wątkiem :Po dwóch ponad latach koniec...

Baby są dziwne ........ sorki kobity

Nie ma za co dziękować #serwis

Wiem co każdy z was przeżywa i to jest bardzo dziwny wjazd na głowę który nie da się opanować.

Mam jedną radę - zbierzcie w okół siebie 2-3 przyjaciół którym ufacie i rozmawiajcie z nimi o tym, żalcie się. To bardzo pomaga, choć to brzmi dziwnie. A dodatkowo, oprócz ukojenia bólu, będziecie wiedzieć kto jest waszym przyjacielem - bo ciężko jest wytrzymać z osobą w takim stanie i zwykły znajomy nie wytrzymałby tego

Jeżeli chodzi o mnie to jest dobrze Wszystko wyrzuciłem do kosza i idę do przodu, kocham ją a ona mnie. Praktycznie wcale o tym nie myślę i nie przeszkadza mi to, wiem, że dało mi to wszystko dużo do zrozumienia. Doceniam dziś dużo więcej rzeczy które wcześniej były dla mnie normalnością.

Witajcie wszyscy! Chciałem jedynie poinformować, iż na prawdę wszystko układa się jak w bajce! Wiara czyni na prawdę cuda!

Jestem zdumiony jak czasami życie się układa wspaniale. Niebawem planuje się zaręczyć oraz moja luba wyszła sama z inicjatywą byśmy razem zamieszkali.

Przypadkiem natrafiłem na jej rozmowę z przyjaciółką albowiem pozostawiła gg włączone gdy dosiadałem się do komputera i akurat jej przyjaciółka wysłała pożegnalną informację. Owszem nie powinienem czytać akurat tej rozmowy, lecz mnie zeżarła ciekawość...

Z zaciekawieniem odczytałem jak to jej przyjaciółka się dopytywał czy jest pewna tego, iż chce ze mną żyć, czy na pewno jej już hormony nie buzują i nic do tamtego nie czuję. Na to moja luba, jej odpisywała odpowiednio, iż jest pewna, że jestem mężczyzną jej życia, iż wszelkie te perturbacje dały jej wiele do myślenia i że już nigdy nie chciałaby popełnić takiego wielkiego błędu.

Przyznam, że bardzo mnie to podbudowało!

Dziękuję wam wszystkim jeszcze raz za wsparcie które okazaliście w ciężkim okresie mojego życia! Jestem wam niezmiernie wdzięczny - chociaż się nigdy nie spotkamy

Pozdrawiam!