Rozstanie po 3 latach, czy ona mnie już nie kocha?

Wczoraj napisała mi parę smsów, w której pisała, iż jej jest ciężko, że nie wie czy dobrze zrobiła, że jest zagubiona... Nie wiem już sam co mam zrobić.

Wczoraj dowiedziałem się też, że smsuje z jakimś chłopakiem z pracy, nie spotykają się po pracy ani nic, tylko czasami piszą sobie smsy i w pracy razem chodzą na przerwę. Boję się, że ona się zauroczy i odpuści nasz związek...

Hej,

Dzięki za odpowiedź. Czekała na mnie 2 lata, byliśmy ze sobą 3 lata. Poznała dzięki mnie trochę świata. A więc nie sądzę, by to było na "odczep się", nasz związek był budowany na zaufaniu oraz rozmowach - czasami bardzo długich w których rozmawialiśmy o wszystkich sprawach w naszym związku.

Dla niej zmieniłem wszystkie moje plany życiowe. Choć zawsze była trochę oziębła to wiem że mnie kochała. Nie potrafi w całości okazywać swoich uczuć.

Jednak zanim mnie poznała, miała bardzo niską samoocenę, nisko postawiła sobie poprzeczkę życiową. Ja ją można powiedzieć nauczyłem trochę życia, oderwałem ją od szarej rzeczywistości. I wie, że ze mną zbuduje odpowiednią rodzinę, zawsze mi to mówiła.

Jeżeli chodzi o tego chłopaka, to ona zawsze była ze mną bardzo szczera, nigdy nie potrafiła mnie okłamać. Teraz powiedziała mi, że nie chce żadnego innego, że chce po prostu czasu, pobyć trochę w samotności.

Generalnie, wiem, że potrzebuje czasu. Ja akurat wyjeżdżam na dwa tygodnie i poprosiła mnie bym po powrocie się z nią spotkał. Bo w trakcie tych dwóch tygodnie sobie wszystko przemyśli. Ona chce poczuć znowu to co było na początku. Moim zdaniem chce również być zazdrosna o mnie tak jak kiedyś. Bo kiedyś w okół mnie było sporo kobiet, dla niej to zmieniłem.

Jak sądzicie dziewczyny? Czy jak byście kogoś kochały i były lekko zagubione, również byście tak postąpiły? Albo inaczej, czy jeżeli nie kochałybyście kogoś to czy po 30 minutach napisałybyście, że jest wam ciężko, że nie wiecie, czy to dobra decyzja oraz byście chciały się spotkać po moim powrocie...

Dziękuję, lecz czy na prawdę myślisz, że powinienem pisać?

Sama mi mówiła, że potrzebuje czasu, oderwania się i braku kontaktu by odczuć mój brak. Jeżeli będę pisał, to nie poczuję tęsknoty takiej 100% bo będzie wiedziała, że wciąż na nią czekam. A jak będzie wiedziała, że na nią czekam z otwartymi ramionami, to nie poczuje aż tak mocno tego co straciła. To może spowodować to, że ona wciąż nie będzie pewna swoich uczuć.

Mam mocną nadzieję, że mnie kocha, że przezwycięży rutynę, brak czasu oraz ciężkie chwile w życiu i zrozumie, że jestem jej człowiekiem. Na prawdę ją mocno kochałem i nadal kocham. Czułem, że jest to osoba z którą chce sobie ułożyć życie, choć parę razy dałem plamę (nie chodzi tutaj o zdradę, pobicie czy wyzywanie).

Moim zdaniem głównym problemem w związkach jest to, że zbyt często nam się wydaje że wiemy wszystko o osobie z którą jesteśmy. Każdy człowiek się rozwija, zmianie ulegają również upodobania, szukamy innych cech w partnerze, odnajdujemy jeszcze coś innego.. takie życie.

Zamiast myśleć o powrocie do przeszłości - zapytaj ją czego oczekuje, co dla niej jest najbardziej istotne w związku na dzień dzisiejszy. To, że mówi że chciałaby poczuć to samo uczucie co kiedyś - zapewne wcale nie oznacza dla niej tego samego co dla Ciebie (Ty patrzysz z innej perspektywy).. Zamiast zgadywać - zapytaj. Powiedziała, że potrzebuje czasu ... może czas abyś również pomyślał czego Ty oczekujesz od Waszego związku.

Nikt nie powinien zmieniać wszystkich planów - a raczej myśleć jak wspólnie je spełnić.. Jakie plany miała Twoja partnerka przed poznaniem Ciebie?

Czy zadałeś sobie "trud" zapytania jej o to jakie miała wówczas marzenia i cele .. ? To co napisałeś to Twój punkt widzenia. Jaki był jej?
W życiu każdy ma swój własny zestaw wartości i punkt odniesienia. Dla jednych "szara rzeczywistość" to ciągłe wyjazdy i imprezowanie dla innych opieka nad dzieckiem, dla jeszcze innych ... można tak w nieskończoność.. proza życia dla każdego oznacza coś innego.. Czas poznać trochę bardziej swoją drugą połówkę Marcinie nie ograniczając się do banałów i własnych jedynie spostrzeżeń sprzed lat.

Tak jak pisałam - zapytaj ją jak ona chce żyć, co osiągnąć, jakie marzenia chciałaby zrealizować.. i co dla niej oznacza słowo "odpowiednią".

Wysłuchaj jej uważnie.

Radzę Ci nie zgadywać, tylko z nią szczerze na ten temat porozmawiać.

Jeśli dałeś jej do zrozumienia, że nie zależy Ci na budowaniu dojrzałego związku - to ciężko Ci będzie ją przekonać że teraz nagle zmienisz to dla niej. Inna sprawa, czy teraz już jesteś gotowy na taki krok jak narzeczeństwo, czy mieszkanie z dziewczyną?

To jednak nadal tylko gdybanie. Porozmawiaj z nią- przecież tak naprawdę nie wiadomo, czy o to właśnie jej chodzi.

Dziś rozmawiałem z nią trochę przez telefon, lecz nic nowego nie powiedziała mi oprócz tego, iż musi się zastanowić czy coś do mnie czuje i żebyśmy się nie kontaktowali dopóki nie wrócę z wyjazdu...

Nie wiem, zaczynam się bać, że to już chyba koniec tego związku. Że jak wrócę, to mi powie, że przemyślała i nie chce ze mną być... Ciężko jest mi to przełknąć...

Twierdzi, żebym się nie martwił, że ma kogoś innego, lub że kogoś znajdzie, bo chce po prostu być chyba sama..

hmm drogi Marcinie ochłońcie przez te dwa tygodnie zastanów sie co chcesz powiezieć o co zapytać jej tez przeciez bedzie ciezko przekreslic te lata znajomosci i zwiazku zwlaszcza ze dziewczyny zazwyczaj sa bardziej sentymentalne. Może rzeczywiście wkradła sie w wasz zwiazek lekka rutyna (co jest nie uniknione w zadnym zwiazku) , poznaje nowych ludzi nowe towarzystwo a w zwiazki z toba jest od mlodego wieku (jak zrozumiałam mieliscie około po 17 lat) moze ma rozkmine czy to napewno ty czy nie byla zamloda jak sie z toba zwiazała,  czy nic jej w zyciu nie ominie, moze dopadla ja proza zycia. Cieżko tu zgadywać i mysle ze masz tez troche racji w stwierdzeniu :
"Wiem, że przestała aż tak bardzo o mnie walczyć bo nie jest o nikogo zazdrosna, nie czuję strachu, że mogłem odejść, a więc jej się to znudziło." nie namawiam oczywiscie zebys teraz grał jej na nerwach i eksponował sie specjalnie przed nia z innymi dziewczynami chodzi mi poprosty zebys przestał tylko nia oddychac zeby wiedziała ze jest dla ciebie wazna ale ty tez zyjesz masz swoje hobby realizujesz sie. Nie nazucaj sie jej niech poprostu zateskni a jesli to jest kobieta dla Ciebie odwzwie sie i usłyszysz to co chciales   uwazam ze nic nie dzieje sie z przypadku chociaz czasami odrazu tego nie widzimy biarac pod uwage dalekosieżna wizje przyszłosci napewno gdzies czeka odpowiedz na sens dziejacych sie obecnie wydarzeń .
A teraz odpiegając od Twojego tematy z racji ze jestes mezczyzna ja tez chciałbym sie poradzic poniewaz tez mam problem z pewnym chlopakiem. A wiec poznalismy sie podobnie bardzo wczesnie mielismy po 17 18 lat bylismy 2 lata razem mielismy plany po skonczeniu szkoly sredniej zamieszkania razem i pojscia na studia niestety w ostatniej klasie on zacza sie interesowac kolezanka z internatu ( a ja mieszkałam z rodzicami i tez widywalismy sie w weekendy i kazde przerwy swiateczne ) na poczatku tylko mi o niej opowiedał a potem sama sie zaczelam interesowac ich znajomoscia jego wlasna siostra wydala go ze mnie z nia zdradził zerwalam z nim odrazu nie utrzumywalismy ze soba kontakty przez dwa lata oboje poszlismy na studia on wynaja gdzies stancje ja tez poszłam w swoja strone miedzy czasie miał jakies dziewczyny, krotkotrwale zwiazki ja tez kogos poznalam i jestem w zwiazku niedawno odezwał sie do mnie kompletnie skruszony ze wszystkiego zaluje ze tamto to byl blad ze tamta dziewczyna z internatu to kompletna pomylka ze nie wie czemu tak zrobil i ze byl poprostu za mlody i zaglupi nie doceniał

alfaalfa, rozmawiałem z nią po raz kolejny, po tym jak napisała do mnie smsa. Wyznałem jej co czuję oraz że ją w pewnym stopniu rozumiem. Ona również mi trochę powiedziała, lecz dalej to samo twierdzi, iż potrzebuje czasu...

Przyznam, że mnie to strasznie boli, bo boję się że ją stracę.

Powiedziała mi, że potrzebowała takiego kontaktu z nowymi ludźmi zarówno kobiet oraz mężczyzn, że potrzebuje nowych znajomych z którymi może się pośmiać oraz pogadać, bo to jest co innego niż rozmowa z człowiekiem z którym się jest... A ja się boje, bo znam mężczyzn, staram się nie być aż nadto zazdrosny, lecz wiem, że taki "kolega" może w chwili słabości ją wykorzystać - choć sama niby wciąż mówi, że im daje do zrozumienia, że nie jest zainteresowana. Lecz wiadomo, że to jeszcze bardziej wzbudza u mężczyzn chęć podbicia danej kobiety... i może kiedyś coś się wydarzyć i będzie to koniec naszego związku - gdyby miał dalej trwać.
Z jednej strony chciałbym mieć na to wywalone, lecz niestety nie potrafię dzielić się moją kobietą z innymi mężczyznami... Nie wiem czy potrafię to zmienić, lecz po prostu ja dla niej zerwałem większość kontaktów z kobietami, bo była o nie potwornie zazdrosna, aż za bardzo. Lecz ja ją rozumiałem i to zrobiłem dla niej, a gdy ona ma coś zrobić dla mnie to już jakoś się nie udaje...

Wyznała mi, że z jednej strony chce ze mną być, a z drugiej nie chce. Że nie wie do końca, czego chce i potrzebuje czasu na tą decyzję, bo nie chce być ze mną, jeżeli nie wie jakie ma wobec mnie uczucia... Ale czy na prawdę kogoś kochając można mieć takie wątpliwości ?

Malwina, jak sama widzisz sam mam problem, a więc nie wiem czy jestem najlepszą osobą która tobie doradzi.
Nie wiem czy dobrze by było gdybyś do niego wróciła. Sam jestem mężczyzną, lecz nigdy nie zdradzam kobiet. Ale wiem, że jak raz się przekroczy tą granice, to drugi raz również możemy ją przekroczyć. Znam wiele "zdradaczy" i większość tak samo postępuje w każdym związku. Praktycznie zawsze po pewnym okresie dochodzi do zdrady. Może mam złe przykłady, lecz akurat takie akurat poznałem przypadki. Już nie będziesz do końca mieć do niego zaufania, może to rodzić wiele problemów. A więc nie wiem czy jest to najlepsza opcja.

Ja wiem, że łatwo jest mówić, bym się nie kontaktował, dał jej czas oraz spokój. Lecz ja w tej sytuacji jestem załamany . Chce jej dać czas, lecz taka jest prawda, że roją mi się w głowie miliony myśli. A nie można ich ot tak usunąć. A z autopsji, wiem, że większość związków które robią przerwę się psuły, dlatego już sam nie wiem.

Czy może dziś do niej pojechać z zaskoczenia i z nią porozmawiać?

Chlopie, oto masz dowód że jej zalezy! Co koleżanka dokładnie Ci napisała? Czy Twoja dziewczyna ma powody do zazdrości? W takiej sytuacji, gdy ona pierwsza robi krok, zareaguj, nawiąż kontakt, ale delikatnie. oczywiscie nie zaczynaj naciskać, aby deklarowała się w sprawie waszego zwiazku, tylko poproś o rozmowę, aby wyjaśnic sprawę z koleżanką. W takiej sytuacji ewidetnie widać, że dziewczynie na Tobie zalezy. Mam także wrażenie, że ona sprawdza Ciebie, jak się zachowasz, czy będziesz tęsknił i pamiętał o niej... No cóż, to świadczy tylko o tym, że jej zależy, więc to chyba dla Ciebie pozytywna wiadomość.

Cóż, koleżanka miało prawo tak napisać, a Twoja dziewczyna nie powinna robić o to pretensji... Widocznie wkurzyła sie, że jakaś inna przekonuję Cie do tego, abys wyluzowal i zapomniał o swojej dziewczynie gdyby miała gdzieś Wasz związek to nie zachowala by się w ten sposob. Nie miałam na myśli spotkania - raczej to, abyś wytłumaczyl jej np na necie czy smsowo, że przecież koleżanka nie zrobiła nic zlego, tylko próbowała Cie pocieszyć i to milo z jej strony, a jezeli jest zazdrosna to trudno - przecież sama chciala od Ciebie odpocząć i w zasadzie tyle, koniec tematu. To powinno dac jej do myślenia.
A Ty nie zadręczaj się tym, staraj się jakoś zająć czymś innym, obejrzeć coś, poczytać, wyjść gdzies - to najlepsze co możesz w tej chwili zrobić.

Po pierwsze to nie rozumiem, jak ludzie mogą się uzależniać od portali społecznościowych i eksponować tam całe swoje życie i emocje, łącznie z przeżywanym kryzysem w związku.. No ale to moje zdanie, jestem nieco starsza i nie rozumiem "magnetyzmu" fejsbuka
Po drugie, najlepsze co możesz zrobić, to poczekać. Zająć się sobą, na siłę.
Po trzecie - widzę wyraźną nierównowagę w Waszym związku - jej wolno się umawiać z chłopakami, a Tobie nie wolno korespondować z koleżanką? Pokazuje zazdrość, ale sama chce pełnej wolności. Coś tu nie halo z jej dojrzałością. Jesteście oboje bardzo młodzi, stąd pewnie Wasze rozterki.

Tak, jest możliwe, by nie mając kogoś na oku, tak postąpić. Ja tak postąpiłam, niedawno całkiem, gdy poczułam, że mój związek to nie jest to, że jesteśmy jednak zbyt różni by być razem. Nie miałam i nie mam nikogo na oku, zmagam się z depresją i nie mam pracy, jest mi ciężko i zdecydowałam bardzo świadomie, że chcę być sama. Że ten partner to nie ten na całe życie. Można dojść do takiego wniosku kochając kogoś. Przyjaciel napisał mi niedawno, i zgadzam się w całej rozciągłości, że CZASAMI MIŁOŚĆ NIE WYSTARCZY. Muszą być te same cele, podobne oczekiwania, harmonizujące osobowości. Nie umiałam być z kimś kto odbiega od mojego światopoglądu. Ale zajęło mi 1,5roku by to dostrzec i zrozumieć. Prawdopodobnie nie byłam w nim nigdy szaleńczo zakochana, chyba lata gorzkich doświadczeń w związkach zrobiły swoje i w pewnym wieku z pewnym bagażem ostrożniej podchodzę do miłości. A może po prostu to nie było to, nie był to grom z jasnego nieba i nie byliśmy sobie pisani.
Być może w Waszym przypadku jest podobnie, być może dziewczyna poczuła, że "uchodzi z niej powietrze", że nie ma już tej namiętności, nie wiem.. Nie rób w każdym razie nic, siłą nie rozpalisz w niej uczuć na nowo, zachęcaniem jej do ponownego zakochania się w Tobie nie zdziałasz nic dobrego. Najlepszym wyjściem jest zająć się sobą, jakkolwiek trudno i nieosiągalnie to teraz dla Ciebie brzmi. Jeśli coś ma z tego być, to będzie, ale nie możesz nic zrobić na siłę.
Wiem, jakie to trudne, bo ja też przechodziłam różne zawirowania i z tamtego punktu widzenia świat mi się walił, ale wiem też że banalnie - czas leczy rany i pozwala spojrzeć za jakiś czas, inaczej na własne emocje i problemy.
Jedno jest pewne - w miłości nie ma nic na siłę, jeżeli ona zechce odejść, jeżeli zakocha się w kimś innym - nie masz na to wpływu. Jeżeli zechce wrócić - też nie masz na to wpływu. Jedynie możesz zadziałać brakiem działania jakkolwiek to brzmi, pomaga, bo dystans może drugiej stronie dać do myślenia również w pozytywnym dla Was kierunku. Masz wpływ tylko na siebie i swoje zachowanie i od tego radziłabym zacząć.

Nigdy nie należy podporządkowywać swojego całego życia pod partnera. Też tak robiłam i w momencie kiedy wcześniejszy eks mnie zostawił - zostałam z niczym. Bo odizolowałam się od znajomych, zaprzepaściłam pasje, wszystko koncentrowało się wokół związku. Tak nie wolno, trzeba mieć swoje życie. Oprócz związku muszą w nim być: praca, pasja, rodzina, przyjaciele, duchowość, jakkolwiek pojmowana, rozwój osobisty itp. W razie utraty któregoś elementu zostają wszystkie inne i wciąż mamy się na czym oprzeć. Kiedy uczynić związek jedynym elementem życia, po rozstaniu zostajemy na lodzie.
Jeżeli nie potrafisz nic nie robić, to skieruj energię na właśnie rozwijanie siebie. Nie angażuj się teraz w odzyskiwanie jej, bo to nic nie da. Jeżeli dasz przestrzeń temu uczuciu, jest większa szansa, że ona powróci, niż, gdy będziesz o nią usilnie zabiegał, bo nie dasz jej oddechu o który prosi.
Owszem, jej zachowanie wskazuje, że jest zaangażowana, ale jednocześnie, musi powstać przestrzeń na jej emocje, tęsknotę, może zazdrość. Narazie ona sama się nie umie określić. Myślę że musi do tego dojść w odosobnieniu a nie pod presją Twoich wyznań. Stwórz dystans, pokaż jej że masz swoje życie, swój kręgosłup, swoje zajęcia, nie tylko związek.. to działa na korzyść.

Powtórzę, że wszystko, do czego dążymy, powinno być realizowane przede wszystkim dla siebie samego. To zdrowy egoizm. teraz jak mówisz, nie ma Was - nie ma motywacji do osiągnięć. I o tym właśnie mówię. Związek owszem dodaje skrzydeł, ale nie może być tak, że jest jedynym motywatorem do osiągania celów
Posiadanie dobrej relacji ze sobą samym procentuje również w związku bo jesteśmy wtedy zintegrowaną, dojrzałą jednostką.
Dlatego tak ważne jest mieć cele dla SIEBIE i osiągać je dla SIEBIE, a będąc w związku oczywiście i druga osoba na tym korzysta.
Czas jedynie pokaże, jak dalej potoczy się Wasza relacja. Od Ciebie zależy jak go wykorzystasz. Bo, cokolwiek się wydarzy, czas i tak upłynie

Do naprawiania i budowania potrzeba dwojga, zatem musisz uzbroić się w cierpliwość i poczekać na ostateczną rozmowę. Mam nadzieję że przyniesie pomyślne wieści

AMEN

Bardzo proszę o jakąś waszą radę lub nawet poradę z życia wziętą, bo na prawdę bardzo już mi raz pomogliście. Dziękuję z góry bo jestem totalnie zagubiony teraz

Dziękuję za pierwszą odpowiedź. Sporo się ostatnimi czasy modliłem, rozmawiałem z Bogiem - może owszem wydawać się to dziwne - lecz sądzę, że mi to bardzo pomogło. Wierzę, że potrafię wybaczyć, lecz boję się, że to może po prostu kiedyś znowu nastąpić.

A czy gdy całowałaś się z innym byłaś ze swoim chłopakiem?

Bo chociaż ona ze mną zerwała, to więzi powoli odbudowywała, a więc czy wydaję Ci się że jest to zdrada czy nie?
Według mnie jest jednak spora różnica, między całowaniem a seksem. Jak się o tym dowiedziałem to mało nie zemdlałem...

A powiedz mi czy dalej jesteście razem? Czy wracają do Ciebie czasami te myśli o tamtym zdarzeniu? Czy po tym zdarzeniu jeszcze mocniej pokochałaś swojego mężczyznę?

Dziękuję jeszcze raz za odpowiedź.

A i jeszcze jedno... Czy jest możliwe, by ona naprawdę nic nie czuła do tego drugiego faceta. Przespała się z nim i żałuję, ale czy mogę naprawdę uwierzyć, że dla niej to nic nie znaczyło?

Bo wiem jaką wagę kobiety przywiązują do stosunków płciowych, a więc dlatego tropi mnie to ciągle.

Oczywiście, że może go nie kochać

Nie, no o kochaniu to nie mówię, lecz o uczuciach jakichś po tym stosunku. Czy może czuć coś więcej do niego? A może czuć obrzydzenie z tego również powodu... Nie wiem już sam  hehe

Dziś przyjeżdża do mnie na noc a w piątek chce wyjechać ze mną na tydzień na urlop... Sama to mi proponuję, a więc chyba jej na prawdę zależy, tylko boję się, że nie dam rady tego ciężaru udźwignąć. Bo czuję się jak głupek...

Jeśli żywi do niego jakieś uczucia, to chyba raczej negatywne, biorąc pod uwagę fakt, że ma do siebie żal o ten seks.
Może jak się z nią zobaczysz łatwiej będzie Ci zdefiniować uczucia, jakie do niej żywisz, poukładać sobie w jakiś sposób to wszystko w głowie i odpowiedzieć na pytanie, czy dasz radę

a może własnie o to jej chodziło, żeby w jakiś sposów odciąć się od ciebie emocjonalnie, spróbować życia bez ciebie, pomimo,że cię kochała
piszesz na początku, że to ty byłeś dla niej obojętny, wykorzystywałes w pewien sposób, a ona przez ten cały czas cie kochała
myslisz,że o takich rzeczach się nie pamięta
nie wszystko da się naprawić, a niektóre zdarzenia zostaja w nas głęboko
dla kobiety taka gra emocjonalna, to najgosza forma upokorzenia, ani w prawo, ani w lewo
ona zrobiła to samo tylko, że po latach
ty to nazywasz bagażem, ale postapiła identycznie jak ty dawniej, odeszła była wolna, to nie zdrada, pewnie bedzie tego żałowała
teraz może będzie lepiej w waszym związku, tak mi sie wydaje
może o jej samoocenę chodziło, o to czy jeszcze istnieje bez twojej adoracji

co do twojego ostatniego postu - nie wiem, ale wychodzi na to,ze straszny z ciebie egoista
powinienes byc jej wdzięczny że po czyms takim chciała być jeszcze z toba

Dziękuję za wasze wypowiedzi.

Ale jest jeszcze gorzej niż myślałem. Przespała się z tym chłopakiem już 2 tygodnie wcześniej, na trzeźwo...

W moich oczach jest jednak różnica między zrobieniem sobie przerwy po 3 latach by się spotykać z innym facetem i się z nim przespać. Niż moja postępowanie na początku. Albowiem, ja wtedy nie byłem z nią długi okres i wiedziała o tym dobrze, że nie ma szans byśmy się związali na dłużej, wtedy.

Po okresie tamtym byłem w oczach wielu ludzi, idealnym partnerem życiowym. A i jeszcze jedno. Gdy ja wtedy z nią nie byłem przez okres 2 lat, nie spotykałem się z żadną kobietą i ona dobrze o tym wie.

Przyznam, że nie wiem już co myśleć o tej całej sytuacji. Albowiem, jeszcze pod wpływem alkoholu itd, bym to zrozumiał, chwila, moment, emocje. Lecz jeżeli przespała się z nim dwa razy (a może i więcej - bo kto wie, czy nie chce tego ukryć) to nie wiem już co o tym wszystkim myśleć

Nawet nie wiem czy jej aż tak bardzo zależy na tym wszystkim teraz. Już jestem totalnie zagubiony i rozdarty, bo ja bym nigdy jej tego nie zrobił.
Jak byliśmy ze sobą, miałem wiele okazji by ją zdradzić, jednakże nigdy jej tego nie zrobiłem - bo miałem do niej szacunek i nie chciałem jej skrzywdzić...

Glamour, ale ja jej na razie dałem drugą szansę. Normalnie się spotykamy, piszemy i rozmawiamy. Bardzo tego chciała. A ja ją zbyt mocno kocham, by odrzucić ją. W tym momencie powiedziałem jej, że postaram się to wszystko ułożyć w swojej głowie by jej móc normalnie wybaczyć. Lecz boję się, że te wszystkie myśli będą zbyt długo mnie zadręczały.

Hej michał, ale ona mi nie pisze żadnych jakichś pierdółek. My się już 3 dni z rzędu spotykamy, znowu u mnie nocuję itp.

Ona jednak mi powiedziała wprost, że żaden inny dotyk, ani pocałunek ją nie ucieszy w życiu. Że po tych ostatnich 2 miesiącach zrozumiała, że zależy jej na mnie, że to ze mną chce żyć. A więc czemu piszesz, że to co teraz robi to teatrzyk? Skoro wprost mi mówi, że to mnie chcę do końca życia kochać i już taka sytuacja się nie powtórzy...

Zwykle trzymam z kobietami... ale nie tym razem.

Twoja kobieta się puszcza a Ty ją uwielbiasz.. skąd masz pewność, że ona nadal nie sypia z tamtym? wierzysz jej, jak mówi że z Tobą jej najlepiej... tyle, że ona co innego mówi a co innego robi. Gdyby z Tobą było jej idealnie - to nie szukałaby wrażeń z innymi. O uczuciach nie wspominając.. ona może coś do Ciebie czuje, ale to nie jest miłość, może dajesz jej poczucie bezpieczeństwa.. nie wiem, tak czy inaczej moja rada brzmi: kochasz to bądź z nią - ale nie wiąż z nią przyszłości, jeszcze może coś przywlecze do waszego łóżka...
Chyba nie taką kobietę pokochałeś.. ?
Żal mi Ciebie, bo źle lokujesz uczucia.

Cześć. Nie jestem jakimś guru od związków, ale swoje w życiu przerobiłem, więc dorzucę te moje "trzy grosze".
Moim zdaniem, po pierwsze powinieneś przestać patrzeć na świat przez jej pryzmat. To Ci teraz nie pomoże. Chcesz wyprostować to wszystko, to zacznij od siebie, od tego mętliku, który masz w głowie. Wyjdź z siebie, stań obok, i popatrz, jak banalne zadajesz pytania. Czy przespanie się z innym było zdradą, czy nie było? Ano było. Albo i nie. Nieważne. Ważne jest, czym było to dla Ciebie i jak Ty do tego podchodzisz. To Ty sam budujesz sobie obraz drugiej osoby, od Ciebie zależy, czy ten występek to będzie dla Ciebie normalny, ludzki błąd, jakich wiele w życiu popełniamy, czy też nie dająca spać spokojnie szpetna rysa na nieskazitelnym klejnocie. Czy czuła coś do tamtego, gdy z nim spała? Czuła, nie czuła. Nieważne. Ważne, co by to zmieniło. Czy potraktujesz to jak zwykłą chwilę słabości, egoistyczną chęć zaspokojenia potrzeb, czy może nieudaną próbę zaczęcia czegoś nowego, po której z płaczem wraca się do starego, sprawdzonego pocieszyciela. Czy będziesz się z tym czuł jak wybraniec, jedyny któremu ofiarowała nie tylko ciało, ale i serce, czy będziesz czuł się jak zawodnik rezerwy, wybrakowany środek zastępczy. Nie nam to oceniać. To Ty musisz się do tego odnieść, nikt nie przeżyje życia za Ciebie.
Moim zdaniem powinieneś najpierw odzyskać równowagę. Nie pomożesz sobie, a już na pewno nie jej, próbując odbudowywać związek będąc tak rozbitym i niezdecydowanym - w takim stanie nie jesteś żadnym oparciem dla kogoś, kto też jest emocjonalnie "rozjechany". Będziecie się tak wiecznie motać wokół siebie, z coraz większym bagażem goryczy i żalu. Jak mawiali starożytni Rosjanie: nawet najdalsza droga zaczyna się od jednego kroku - więc odpowiedz sobie na te proste przecież pytania, które sam stawiasz. Śpiąc z tamtym zdradziła mnie czy nie? A jeżeli tak, to co to dla mnie znaczy? Co to między nami zmienia? Czy te zmiany są dla mnie do zaakceptowania?
Pytasz też o zaufanie. Przejechałeś się na niej, więc straciłeś zaufanie. A czy ktoś dał Ci pisemną, dożywotnią gwarancję, że się nie przejedziesz? A przecież mimo to ufałeś. Teraz pozostaje pytanie, czy jesteś w stanie znów zaufać - na ślepo, nie wiedząc, co z tego będzie. Jako osoba wierząca powinieneś wiedzieć, jak to działa.
Myślę, że jak w każdym zepsutym związku, bardziej chodzi o Ciebie niż o tę drugą stronę, bo gdyby z Tobą było wszystko w porządku, to nie miotałbyś się w tych wątpliwościach i pytaniach. Cierpiałbyś z powodu zawodu i straty - fakt, ale w środku byłbyś spokojny, zrównoważony. Zacznij więc może od prostowania siebie, bo do tego akurat nie jest Ci ona potrzebna. A może gdy wyczuje Twój spokój i pewność sama się "odnajdzie"? A może świat okaże się równie piękny bez niej? Co by tam los nie przyniósł - jeżeli tylko pozostaniesz w zgodzie ze sobą, swoimi przekonaniami i własnym sumieniem - na dłuższą metę tylko zyskasz, nie stracisz. Ale co ja tam wiem...

Skoro kartka... zadna pogieta kartka juz nigdy nie bedzie taka jak przed pogieciem.

Zwiazek, jesli zdecydujecie sie znowu byc razem-tez juz nie bedzie taki sam, bowiem tak ona jak i Ty przez ten czas zdazyliscie sie zmienic.

Co mozesz zrobic?
Wyjscia sa dwa:
1.- zaakceptowac co sie stalo i isc z nia dalej przez zycie, wiedzac, ze zwiazek bedzie juz innym zwiazkiem
2.- odpuscic i zaczac zyc bez niej, gdyz zaakceptowanie tego co sie stalo jest niemozliwe.

Patrzac z boku. Poszla z kims "na seks" po miesiacu OD ZERWANIA. Gdzie wiec tu mowa o zdradzie? Nie byliscie juz w zwiazku. Gdyby zrobila to po 6 miesiacach OD ZERWANIA czul bys sie dokladnie tak samo, gdybys ja nadal kochal. Ubodla tym Twoje meskie ego i tyle. Albo sie z tym pogodzisz albo nie.

Tylko Ty mozesz odpowiedziec sobie na pytanie czy chcesz byc z nia w zwiazku i czy dasz rade isc z nia przez zycie wiedzac, ze ten "stary" zwiazek stanie sie "nowym", zupelnie innym zwiazkiem, nic bowiem po rozstaniu i powrocie nigdy nie bedzie takie samo.

wiesz co , wszystko mozna zrozumieć, ze potrzebowala czasu- musi przemyśleć pewne rzeczy. Ale moim zdaniem kompinowała coś wcześniej z tym chłopakiem i dlatego tak zrobila. Dla mnie dziewczyna nie warta zachodu. Sam napisales wczesniej ze znasz ludzi którzy raz zdradzili i robią to dalej i u Ciebie bedzie tak samo. KJażde jej wyjście gdziekolwiek bedziesz myślał czy Cie Zdradzi. Nigdy nie odbuduje zaufania które było na początku, zreszta ja bym już nie chciała niczego z taką osoba odbudow\ywać. Mozna zbłądzić ale nie z premedytacja.

Wybaczysz jej chodz ona na to nie zasluguje. Wiem.dobrze ze dla milosci robi sie.rozne rzeczy irozne przykre sytuacje ktore na nas spadaja. Pytasz sie czemu wrocila ona Ci najlepiej odpowie,odpowie co bedzie dla niej wygodne. Moze bylo tak ze ten chlopak tez mial kogos,dlatego tak.sie to potoczylo. Nie moglabym patrzec na taka osobe,brzydze sie takimi ludzmi. Ale ciebie podziwiam ze jestes w stanie dalej z nia sypiac,calowac sie,przytulac no i dalej planowac z nia przyszlosc