Miłość trwa

No jeszcze moze sie zdarzyc sytuacja, ze ktoregos dnia maz powie - nie dam i mam to gdzies......
I co, dopiero wtedy zaczynac caly korowod alimentacyjny.......

Mam mniejsze możliwości zarobkowe. To są sprawy do uzgodnienia ewnentualnie z prawnikiem. Ja tylko przedstawiam na co mogę pójść. Chodzi o pieniądze. Niestety znam wiele kobiet, które wcale nie mają spokoju nawet po rozwodzie. Dopiero zaczynają się problemy. Dla mnie najważniejsze, nie żyć w strachu. Nie sugeruję się, za ile można przeżyć. Właśnie to mnie wkurza, że nie ma należytej ochrony dzieci. Własnie takie myślenie, że za 5 zł można przeżyć.  "Tatuś" w Hiszpani, potem kolejne wczasy, hotele, apartamenty a dzieci przecież za 5 zł przeżyją. I to piszą kobiety!!!

to pisza kobiety, dla ktorych pieniadz nie jest nadrzedna sprawa w zyciu.

Jest jeszcze cos innego, czego dzieci potrzebuja.Mam wrazenie, ze ty mu zazdroscisz, bet.Ciagle tylko o hotelach i wyjazdach.

Cos jest nie tak, tylko ja jeszcze nie wiem co.

wiec dajesz sie ponizac od tak dlugiego juz czasu
dla pieniedzy jeno ?

Brak jakiej ochrony dzieci?  Coś Ty się tych 5 złotych dziennie uczepiła, kto Ci każe występować o kwotę 650 złotych na 4 dzieci (bo to tyle by wychodziło)?

Sama znam przypadek, gdzie kobieta dostała właśnie te 4 tysiące alimentów na 4 dzieci plus dom plus samochód, jaśnie pan ma dobre możliwości zarobkowania.

Jeśli chodzi o te hotele, imprezy i takie tam - nawet jeśli Twój mąż płaciłby Ci 20 tysięcy na miesiąc, to nie powstrzymasz go przed takim a nie innym stylem życia, Wasze małżeństwo się skończyło.

Wsadzilas swoje dzieci na rollercoaster bez zapiecia. Są twoja siła. Są twoja karta przetargowa. Są twoja karma.
Bet. One są swoje własne. A ty je traktujesz jak zadbane pieski pokojowe które musisz wyczesac i dać dobra karmę.
A one nigdy ci nie daruja ze odbierasz im prawo do ich własnych uczuć. Bólu. Marzeń. Cierpień. I żalow.twoje dzieci to Dzieci alkoholika bet. Potrzebują wsparcia i terapii.
Od ciebie tego nie dostają. Ty nie masz czasu.
Ty jednym okiem. Drugim okiem. Cała sobą zwrócona jestes w stronę męża. Czujesz jak sie bzyka z tamta. Tak jestes z nim związana.   

A cierpienia dzieci swoich nie czujesz?? Z nimi więzi nie odczuwasz?

Bet. Wydawało mi sie zawsze ze dużo wiedziałam o procesach wspoluzaleznienia. Jego konsekwencjach i mechanizmach.

Ale jak czytam ciebie to juz rozumiem. I wiem.
Bet. Nie miałam pojęcia.
Nie byłam sobie w stanie wyobrazić co wspoluzaleznienie czyni z człowieka. Jak moze wypaczyc postrzeganie swiata. Rzeczywistości. Otoczenia. Jak moze zmienić priorytety i wartości. Jak mozna sie zatracic i stracić resztki godności i zwykłego ludzkiego szacunku do siebie. Jak
Mozna zapomnieć o własnych dzieciach.
Nie miałam pojęcia.
Dopóki nie poznałam ciebie.

Bet. Współczuje ci tak gorąco i serdecznie. Boleje nad twoja słabością. Boleje nad twoim strachem. Rozumiem ze nie potrafisz zrezygnować z destrukcji ktora kierowała twoim życiem.
Bet. Ty tez musisz dotknąć dna. Jak twój mąż.
Dna uzależnienia.
Zeby sie ocknac.
Bet. Dla mnie twoja deklaracja oddania agresywnemu ojcu alkoholikowi dwoch najstarszych dzieci na wychowanie świadczy o tym ze to dno osiagnelas.

bet,

jak wiesz rozwodza sie osoby w duzo gorszej materialnie sytuacji niz Twoja, bo nie o kase tu chodzi.
I Tobie tez finalnie raczej nie o kase.
Bet, mnie sie zdaje ze nawet na terapie dla Ciebie za wczesnie, bo Ty nic nie rozumiesz. Alkoholik tez moze isc na terapie dopiero wtedy, kiedy sam zrozumie, ze naprawde ma problem.
Ty tego nie zrozumialas. I mozesz pisac co chcesz. Komentarze innych dziewczyn mowia to samo!
Bet, nikt Ci nie pomoze jesli najpierw nie pomozesz sobie sama.
Endaluzja powiedziala, ze juz osiagnelas dno z powodu checi oddania przemocowcowi dwojki dzieci.
Nie osiagnelas dna, bo nie rozumiesz, ze wyrzadzilabys im krzywde.
Brak slow!

Bet,
a gdyby Twój mąż zginął? Jaką sumą miesięcznie byś dysponowała? Mówię serio: nie bardzo rozumiem jakie Ty masz potrzeby, ale mogę powiedzieć Ci jedno: jak się ludzie rozstają, to zmieniają się ich finanse, a to znaczy, że mają inną ilość pieniędzy niż mieli i czasem muszą modyfikować swoje potrzeby. Ludzie też czasami zmieniają pracę. A to znaczy, że dla osoby, która zostaje z dziećmi konczy się Szwajcaria czy Hiszpania najczęściej. Ale to jest coś za coś. W Twoim przypadku sytuacja jest o tyle jasna, że Szwajcaria i Hiszpania Ci się już skończyły i możesz albo szarpać się co miesiąc o kasę, albo bezpiecznie żyć, a pieniądze będą Ci po prostu wpływać na konto.
Nie wiem ile kosztuje życie z czwórką dzieci, ale doświadczenie mnie uczy, że im więcej, tym - paradoksalnie - taniej. Ja żyłam jakiś czas sama i moje zarobki starczały mi z ledwością i żyłam potem we troje i okazało sie, że we troje można przeżyć za niemal tyle samo.

Powinnaś Bet przewartościować i nie szukać argumentów żeby utrzymywać z nim kontakt. Nie chodzi o 5 zł dziennie, ale o to, że lepiej za 10 zł bez niego niż za 100 zł z nim. Ty ciągle jeszcze tego nie chcesz zaakceptować.

dlaczego nie chcesz przyjac pomocy bet
i prawdy

i dlaczego nie chcesz przyjac serdecznosci.
Np. End_aluzji.
Ty jej nawet nie widzisz.
Ty widzisz tylko jakas Nienawisc.Przez duze N.

Ja myślę, ze bet obudowała sie betonowym murem nie do przebicia.
Nic do niej nie trafi, żadne słowa....
A dzieci? Cierpia owszem i to bardzo, ale co tam, można je przeciez poświęcic prawda? Krzywdzic!

Tak bet...krzywdzisz swoje dzieci!

I może otworzą Ci się oczy, kiedyś syn lub córka zaczna odreagowywać stresy, związane z domem rodzinnym. Wpadną w złe towarzystwo, alkohol, narkotyki!
Może wtedy!

Gdyby umarł byłaby całkiem inna sytuacja. Nie chcę pisać na ten temat. Ale on żyje. I pewne rzeczy są kwestią wyboru. O tym czy jestem na terapię gotowa decyduje psycholog lub osoby, które terapię prowadzą. End_aluzja może mieć swoje zdanie. Ja mam swoje. Oddanie mu dzieci mogłoby być elementem negocjacji pomiedzy prawnikami. On dzieci nie chce. Zwłaszcza nastawionych raczej wobec niego negatywnie nastolatków. Na razie dzieci są ze mną. Wszystko zależy od sytuacji, ale wiem że w razie czego prawdopodobnie bym tym zagrała. Po konsultacji z prawnikiem. Ale tak...                          Nie żyję z nim i po rozwodzie raczej nie odetnę sie od niego automatycznie. Aczkolwiek to się może zmienić. Uważam, że źle mi doradzacie. Rozumiem intencje, ale kieruję się tym co wydaje mi się w tej chwili najlepsze.

negocjacji pomiedzy prawnikami?
zagrala ?

co czuje dziecko , bet, ktore to WIE ? Czuje?
Mama posluguje sie mna .

To musi byc bol nie do zniesienia.

I wie, ze od ojca nie ma na co oczekiwac

Tu nie ma nic. I tam nie ma nic.

Nie rob tego im.

Szczerze? Wcześniej współczułam tym dzieciom takiego ojca, teraz współczuję i ojca i matki.

Twoim psim obowiązkiem jest bronić dzieci i jeśli zrealizujesz zamiary o których piszesz (chociaż wątpię, Twój mąż jest zbyt rozchwiany i rozsmakowany w odkrywaniu kawalerskiego życia na nowo aby brać sobie na kark synów) to te same dzieci za 10 -15 lat wprost Ci powiedzą, że Cię nienawidzą za zepsucie im życia i za "sprzedanie"  ich w zamian za narty i buty po 500 złotych.

Co robią sądy?  A co robiłaś przez te wszystkie lata Ty?

Gdzie Ty byłaś kiedy Twój mąż-psychopata kazał chłopcu wlec się ze skręconą nogą za samochodem? Nie potrafiłaś się postawić? Przeorać świni pysk pazurami, tak żeby musiał się teściowi tłumaczyć, kto go tak urządził i za co?

Jedyne co potrafisz to użalać się nad sobą, grać na emocjach osób czytających ten wątek i gadać o pieniądzach. Kasa, kasa, kasa i jeszcze raz kasa.

Raz jeszcze bet: co przez te wszystkie lata zrobiłaś Ty?

I nie odwracaj kota ogonem z tymi alimentami po kilkaset złotych - doskonale wiesz, że dostaniesz alimenty i to odpowiednio wysokie, polskie sądy nie są najlepszymi na świecie ale czasami działają i to całkiem nieźle.

Bredzisz jak narkoman na głodzie, zasłaniasz się negocjacjami, psychologiem, polskimi sądami, podwójnymi standardami dla mężczyzn i kobiet etc. byle tylko nie przyznać się do jednego, że przeraża Cię wizja emocjonalnego odcięcia się od męża i że będziesz musiała definitywnie zająć się sama sobą i własnym życiem.

Obwarzanek, to uwierz. To, co czytasz to klasyczny przykład skrajnego współuzależnienia - ten wątek powinien być lekturą obowiązkową dla wszystkich, którzy chcą dowiedzieć się jak ten mechanizm działa. To, co mamy tutaj niczym nie różni się od historii opisywanych we wszystkich programach typu "uwaga" itp. tyle że oprawa ładniejsza - drogie ciuchy, tablety, samochody i wyjazdy.

Możliwości zarobkowe mam skromne. W sumie to poiwnien płacić alimenty na mnie, rozwód z jego winy. Mnie mógły się standard życia obnizyć. Jednak przy mężu stać mnie było na wiele. Podział majatku jest co najwyżej po połowie bez wzgledu na ilość dzieci i na to z kim zostają. Można go przeprowadzić też wcześniej. Czy mąż należycie wywiązuje się z obowiazków można kontrolować. Kurator itd. Panienka nie jest odpowiednią osobą do kontaktu z dziećmi. Mogę nie wyrazić zgody na jej kontakt z dziećmi. Mogę mieć komfortowo ustalony kontakt z dziećmi. Wspólnen wakacje. Ze starszymi mam na tyle dobry kontakt, że mogłoby być ciekawie. Są różne możliwości. Jak radzą sobie tatusiowie.  Sądy powinny kierować się dobrem dzieci. Jakoś dbają o to , żeby tatuś miał na swoje życie. Ale nie bardzo to widzę w drugą stronę. Jak to jest. To może należałoby odwrócić sytuację. Ja mogę sobie ułożyć zycie od nowa.Założyć nową rodzinę. Nawet jeszcze urodzić dziecko. Mogę kombinować z dochodami. Być super mamusią od weekendu, wczasów i przyjemności. Zrobić to po to, żeby dzieci miały narty, tenis. Nie widziały mamy zapłakanej, zmartwionej , smutnej. Zrobić to z desperacji. Nie dla siebie, ale dla nich. Nie po to, żeby odzyskać wolność - czyli pozbyć się obowiązku za kilkaset złotych, ale po to żeby dzieci miały życie a nie wegetację. Z miłości.

Jesli Ci sumienie na to pozwoli to tak zrob.
Recze Ci,Ze tatus na te narty nie bedzie ich zabierac,a beda mialy poczucie opuszczenia przez Ciebie.
Co wybierasz???
Mam nadzieje,ze dzisiaj to Ci tylko slonce zaszkodzilo.
Wtracam sie,bo praktycznie od poczatku interesuje sie Twoja historia.

Piszę teoretycznie. Jak dotąd to znoszę zniewagi. Ale tak, stawiam się na równi. Nie ma gorszych i lepszych. Tak to prowaokacja. Jestem z dziecmi 24/h. Dzielna matka Polka. Przeżyje za 5 zł, uniesie się dumą kiedy facet będzie się dy..ał. Prosze jaki osąd. I co... A czy tacy faceci którzy tak robią też się tak osądem przejmują. Potem pisza takie oburzone kochanice. On płaci zasądzone alimenty. Jasne 5oo zł. Tak, właśnie kasa. Oddają dzieci jak telewizor za 5oo zł/mc. To jest ok. A w nagrodę odwiedza sobie dziecko. Jak straczy czasu. No własnie. Nie ... takich kobiet nie ma. Ale facet może. A kobieta ... no jakże to musi być prowokacja. A może należy myśleć. Jak są traktowane kobiety, dzieci. Czemu nikt się tym nie zajmie. Tylko oburzenie. Jak w ogóle kobieta może tak mysleć.

Nie "jak kobieta moze tak myslec" tylko jak czlowiek moze tak myslec. To Ty opowiedzialas nam swoja historie a nie Twoj maz i wszelkie rady kierowane sa do Ciebie.Moze gdybys oddala mu dziedzi on znalazlby forum i zalilby sie,ze matka zostawila dzieci i teraz sie bawi.
Nie wazne ktore z rodzicow zle postepuje z dziecmi,ale dziewczyny mialy nadzieje,ze Ty zachowasz sie ok w stosunku do swoich pociech.

Drukowane litery chyba nie pomogą. Niestey jestem tą"głupią". Dzieci do tej pory zostawiłam pod opieką babci lub cioci w życiu ze 3 razy. Na 1 dzień. Kiedy byłam w ciąży i musiałam z wakacji wrócić do domu i w zeszłym roku tak samo jak jechałam podpsiać papiery. No i raz z mężem na 1 dzień kilkanaście lat temu oraz na czas porodów. Tak zawsze z dziećmi. Przynajmniej jednym. Ale to normalka, bo mamusia musi... Piszę, nie musi!!! Może... jeśli chce.  A niech mi ktoś napisze, jakie konsewkwencje ponoszą mężczyźni, którzy właśnie tak pozbywają się dzieci. Otóż oni się świetnie bawią. No cóż, za rozpad odpowiada dwoje, zakochał się. Płaci. Sąd zasądził. A to oni sumienia nie mają. Ja mam mieć!. Innaczej zgroza, oburzenie. Po prostu wybacza się im więcej. A na kobietę w takiej sytuacji to by się proszę jak naskoczyło. I nie chodzi o to ile mąż może mi płacić. Cztery , dziesięć czy dwanaście tysięcy. Chodzi o to, że on może się pozbyć jak telewizor kilkoro dzieci. I jest ok. Jeszcze mu należy odstawiać wystrojone dziecko, bo zaskarży że matka źle się zajmuje. My chyba jakieś "głupiutkie " jesteśmy. Przecież w innych krajach już jest z tym zrobiony porządek. A nie my honorowe, bo o pieniążki zabiegać to nie wypada. Dlaczego takie Amerykanki to potrafiły o dobro swoje i swoich dzieci zawalczyć. Dajemy się robić w "ciu...ka". Takie moje zdanie. A co do kontaktu, to mam kontakt w sprawach służbowych. Pokój naprzeciwko. Męża wręcz unikam. Idę do niego tylko jak muszę. Jeśli telefon odrzuca. Zresztą on sam dzwoni i czasem pisze. Ale nie o finansach. Nie wstydzę się pisać, że pieniądze na dzieci są sprawą priorytetową w tej chwili w moich ralacjach z mężem. To on chwali mi się, że z nią nie jest. Ale to nie zmieni faktu, że oskubać ich nie pozwolę. Choćbym miała tu być zwymyślana i wyśmiana. Nie dorabiłam się na czyjejś krzywdzie i oszczędzałam z myślą o rodzinie, o dzieciach. Według mnie ten kto zdradza i rozwala rodzinę powinien przede wszystkim odpowiedzieć solidnie finanswo. Powinno go to tak kosztować, że długo by się zastanawiał zanim zrujnuje bliskim życie. Dotyczy się to i kobiet i mężczyzn. Pewna kobieta zdradziła. Mąż zażyczył sobie 5o tyś od niej. On przecież stracił. I zapewniam, że jeśli pojadę z dziećmi na fajne wczasy płacone przez niego to niekoniecznie będę się zamartwiać czy bzyka się z inną czy nie.

Ludzie... dzieci nie zostawiam!!! Ale piszę, że nei bierze się pod uwagę innych możliowści. Innych rozwiązań. Ja piszę, że zrobię dużo. Jak przyjdzie co do czego to walka może być ostra i jechać mogę po bandzie. Do obowiązków przy dzieciach przymuszać go nie będę. Nie musi. Do zaopatrzenia, kasy - oj tak. Na plac zabaw to mogę się sama z dziećmi wybrać. Na lody czy zakupy, w odwiedziny również. Nad rzekę i na urlop z przyjemnością. Na wycieczkę. Pomóc w lekcjach. To on traci. Przed chwilą sms, że pieniądze pod kalką. Ale o połowę mniej niż chciałam i miał zostawić też na zakupy dla syna. No to ok. Ja mu smsa, że na czwartek reszta, jutro na zakupy dla syna. Chodzi w zimowych butach. I tak się bawimy. A sprawę przedstwiłam jasno, jakie są wydatki. Jaka kwota jest minimum, jaka byłaby ok, a na jaką moim zdaniem go stać jeśli chciałby być dbającym o sprawy finansowe ojcem. Takie poczucie, że pod tym względem nie krzywdzi dzieci. On stara się przyzwyczaić mnie do swojego, ja wymagać swoje. A czy kocham dzieci, wydaje mi się, że tak. Ale jak ktoś wie lepiej to nie będę się spierać.

Boże, mam nadzieję, że Twoje dzieci Bet, NIGDY tego nie przeczytają!!!

A kto Ci bronił o pieniążki walczyć?  X czasu temu dziewczyny (bodajże twardogłowa) pisały Ci o wystąpieniu o alimenty. Nagle teraz się obudziłaś? Jak dotarło, że Twój mąż ma wszystko i wszystkich w dupie? Że tej idealnej, czystej miłości już od dawna nie ma?

Która konkretnie z nas kazała Ci występować o kwotę rzędu 500 złotych (która jest śmieszna wobec możliwości zarobkowych Twojego męża)? Wystąpić mogłaś i o 10 tysięcy, najwyżej sąd ustaliłby niższe... Masz kupę dowodów, gdybyś chciała to pogrążyłabyś męża w sądzie, miazgę byś z niego zrobiła - gdyby tylko zachciało Ci się trochę zawalczyć a nie ignorować jego coraz większe chamstwo i pozwalać mu włazić sobie na głowę.

I jak jedna z dziewczyn napisała: szczęście, że Twoi synowie - a zwłaszcza ten najstarszy nigdy nie przeczytają tych ostatnich 2 -3 stron tego wątku. Mogliby mieć poważne problemy z zaakceptowaniem takiego oblicza mamusi...

Podejmując decyzje kieruję się opinią osób, któtym ufam i które są w pewien sposób dla mnie autorytetem. Z synem rozmawialiśmy o poruszeniu jakie wywołały moje poglądy. Właściwie to mogłam się spodziewać takiej krucjaty. Tego wątku w ogóle tutaj nie powinno być. Mam trochę problemów. Ale nauczyłam się, że ludzie się różnią. I może rzeczywiście nie wszystko jest dla wszystkich...  Dziekuję za głosy zatroskanych osób: "opamiętaj się". Życzę tego samego. Mój syn nieźle by się z tego uśmiał. Już to adekwatnie skomentował. Szkoda mojego czasu do przekonywania do swoich racji. Odmienne zdanie jest "niebezpieczne". I zapewniam, że zdania nie zmieniłam. Wręcz przeciwnie przekonałam się o słuszności.

A wcale Cie nie dziwi, ze tyle osob ocenia to co piszezsz w identyczny sposob? Nie dziwi Cie, ze to teraz? Nie widzisze, ze to reakcja na to, co piszesz? To Bet, rzeczywiscie nie pisz tutaj, bo na co Ci nasze zdanie?
Syn sie z Toba zgadza, rozmawiaj z synem. Dorosly jest, prawda? Jako partner do oceny pomyslow matki dotyczacych rozwiazania jej spraw malzensskich poprzez dzieci wykorzystane w roli mscicieli.
Sama mam problemy i nie zjadlam wszystkich rozumow, ale mam nadzieje, ze nigdy nie bede tak zaslepiona ja Ty.
Mimo to zycze Ci powodzenia i jak najmniej przyszlych konsekwencji  zwiazanych z podejmowaniem decyzji dzisiaj

Bet - zycie mam w miare poukladane, ocen  i refleksji dla samej siebie nie zaluje.....
Wiesz odnosze wrazenie, ze zamiast Twojemu mezowi, to nam sie tu dostaje.
Jezeli uwazasz, ze chamstwa i pierdolanse Twojego meza sa mniej wymagajace pomocy psychologa niz nasze komentarze, no to nie komentuje...........

No i ja się poczułam urażona. Ani razu nie oceniłam Ciebie. Komentarze gorsze od komentarzy Twojego męża. Ty zawsze wszystko wiesz lepiej bo każdy jest inny. Jak Ci pisałyśmy, że nie jest wobec Ciebie szczery to pisałaś, że Ty go znasz lepiej. Jak teraz piszesz o dzieciach i mało kto popiera Twój pomysł to też wiesz lepiej. Za każdym razem kiedy jest jakiś burzliwy temat to tylko Ty masz wyłączność na rację. Bo ... i tu lista wymówek. A w zamian słowa: lincz, ocena, krytyka. Oj Bet chyba bardzo potrzebujesz pomocy, nie naszej.

Powodzenia Ci życzę, obyś nigdy nie przyznała nam racji.

jesteście wszystkie sprawnie MANIPULOWANE a wy dalej z dobrym słowem wsparciem. czy nikt NAPRAWDĘ nie widzi co cię dzieje?? Bet jest tak przesiąknięta mężem że dokładnie "uprawia ten sport" z Wami jedynie używając innego słownictwa. tracicie energię na OSOBĘ o głębokim uzależnieniu tracącą kontrolę nad obiektem uzależnienia która działa myśli dokonuje wyborów w amoku. choć oczywiście deklaruje zupełnie coś innego. śledzicie ten wątek od początku czytacie go jak mniemam z uwagą i co? nie rzuca wam się w oczy brak konsekwencji w opisywanych emocjach odczuciach dokonywanych wyborach oj chyba źle piszę bet jest niesamowicie konsekwentna w wiązaniu coraz ciaśniejszych więzów z psychofagiem poświęca na to coraz to nowe ofiary kreuje własną filozofię życiową aby być "usprawiedliwiona" w swych dążeniach. tak działa jej mózg. produkuje wszystko tak aby nie dotknąć tego co prawdziwe od serca bezpieczne niezależne a PRZEDEWSZYSTKIM   O P O W I E D Z I A L N E. teraz nastąpił etap takiego ogólnego zrzekania się odpowiedzialności w imię celów wyższych typu system sądownictwa w Polsce czy też " problem uzależnionych mężczyzn i rola ich żon w społeczeństwie" porusza kwestie "społecznej sprawiedliwości" przedstawia nam własną filozofię odnośnie problemów kobiet "uciśnionych". teraz jej uwaga zamiast skupiać się na dojrzałym rozwiązaniu cierpienia dzieci zatacza ogromne wielkie niesamowite kręgi dotykające filozofii życiowych prawd ogólnych stereotypów itp. i robi z was wała. bo ona przede wszystkim wała robi z siebie. a ja mam wrażenie że ona zdaje sobie z tego sprawę. tyle i tylko tyle.

Bet jeździ po bandzie i to od dawna i jakoś nikomu to nie przeszkadzało. Wszyscy nagle mają jej potakiwać i pisać w kółko jak to ją przytulają i żałują? Karolcia walnęła prawdę, od pewnego czasu też uważam, że bet manipuluje czytelnikami...