straszna pustka na nowo. pomocy

Tak bardzo mi przykro. Tak przeraźliwą pustkę czuje się z Twojego posta. I ogromny ból. Nie wiem jak bym poradziła sobie w sytuacji, w której zobaczyłabym mojego ukochanego, już byłego, męża z jego nową "wielką" miłością. Mam nadzieję, że Bóg mi tego oszczędzi - ona nie jest Polką, mam więc nadzieję, że nigdy w Polsce się nie osiedli. Twój rozdzierający ból na pewno jest nie do zniesienia. Ja też wciąż czekam aby przestało boleć. Mam nadzieję, po lekturze wielu postów na tym forum, że upływający czas będzie dla mnie łaskawy. Że pozwoli stanąć na nogi. Tego życzę też Tobie.

nie mam już na to wszystko siły ... rozłożyło mnie to kompletnie?

anczul. Wiem z czym teraz się mierzysz i że myślisz dobie dlaczego???dlaczego ona a nie ja???dlaczego tak mnie potraktował...ja opowiem tobie jak wyglądało moje 1 rozstanie gdy odeszła dla innego. Jeździliśmy razem do szkoły zawsze. I wszystko było takie bliskie że trafie na nią i jego...ja mierzyłem się z tym wszystkim tyle czasu...ona zawsze stałą z nim na przystanku(całowali się)a gdy ja siedziałem śmiali sie mi w oczy...przesyłali mi zdjęcia razem na e-mail...i wiele innych.byłem z nią 4 lata.to co wtedy mnie przeszywało teraz jest jedynie uśmiechem na twarzy,niczym innym.źle sobie to wszystko tłumaczysz.skoro on umiał tobie takie coś wykręcić jej tez będzie wstanie-zrozum to.nie wiesz jak jest między nimi.nie twórz sobie filmików sama  główce bo to największy ból...największy błąd.wiem że nie jest łatwo uciec od tego wszystkiego...że nie idzie czasem odsunąć myśli...ale możemy sobie pomoc sami.że nie zmienimy teraz toru tych wydarzeń i że tak już będzie bynajmniej teraz.jedno wiem i masz tutaj moje słowo to wszystko stanie się tobie obojętne będzie nijakie...ale daj sobie czas.minie troszkę i spokojnie będzie dobrze.ja to wiem.pomagaj sobie teraz,musisz to robić na siłę jakiś czas.wychudź do ludzi dbaj o siebie.musisz.to bardzo ważne aby nie było widać tego co jest w środku...wylewaj to wszystko tutaj...to bardzo ważne.wiem co mówię...i rozumiem że nie jest łatwo.3mama za ciebie kciuki i przesyłam tobie pozytywną energię.głowa do góry.przyjdzie czas na ciebie.

Oczywiście bardzo Ci współczuję... naprawdę...
Ale tak na marginesie Twoja historia dała mi do myślenia, bo - jak się okazuje - nie zawsze jest tak, że kiedy ktoś buduje swoje szczęście na cudzym nieszczęściu, przegrywa... Chyba, że to jeszcze świeża sprawa i im motylki w brzuchach wciąż harcują... a co ma być i tak będzie.