najsmutniejszy związek...- z żonatym facetem,jak się pozbierać?

Nikt nie ma prawa nikogo oceniać, zwłaszcza jednostronnie.

Mnie też nie macie prawa oceniać, bo nie wiecie, jak to naprawdę wygląda. Z pozoru sytuacja stereotypowa, ale każda sytuacja jest inna i inne są motywy osób w niej uczestniczących.

Jedynym moim usprawiedliwieniem jest to,ze kocham tego faceta! Nic wiecej.

Myślicie, że nie chciałam przestać? Że nie próbowałam uciec? Zapomnieć? Pracujemy razem więc nie miałam dużego pola do popisu. Kocham go nadal, tak samo mocno, nic się nie zmieniło, to nie jest jakieś tam głupie zauroczenie czy zakochanie.Kocham go od 5 lat!

..... nie wiem kiedy się to zmieni, może klin klinem .... nie wiem.. jestem bezradna wobec tego uczucia

a poza tym

KAŻDE ZŁAMANE SERCE BOLI TAK SAMO - NIE WAŻNE CZY KOCHANKI CZY ŻONY  !!!!

Tak, dokładnie, zgadzam sie w 100%.

Robię wszystko, żeby do tego nie dopuścić. Chcę poznać WOLNEGO faceta, założyć rodzinę i zapomnieć o nim.

Mam nadzieję, ze mi sie uda, choć tak jakoś pechowo, nie mogę nikogo znaleźć na razie.

Dulcinea...
ku gwoli scislosci swojej wypowiedzi powiem tak: napisalem to na znak poparcia Twojej wypowiedzi, gdyz jako facet mam takie samo zdanie w tej materii co Ty. A jak wiadomo, to na widok atrakcyjnej kobiety mamy zwiekszone ciagotki w tym kierunku. W odwrotnym kierunku jest identycznie.
Nie bal bym sie pokusic o stwierdzenie w tym temacie, ze moja zasada jest zelazna, gdyz moj slownik nie obejmuje takowego pojecia jakim jest zdrada. I choc sam miewalem dwuznaczne propozycje z tym zwiazane, to nie tyle zignorowalem je z szacunku do partnerki, co do dochowania Jej wiernosci. Bez wzgledu na to, czy to byla dla mnie dziewczyna, czy tez na chwile obecna "jeszcze" zona.

Choc do bledow i gramatyki jezykowej mam "uczulenie", to z wielu wiadomych mi wzgledow nie zwracam na to uwagi i nie krytykuje tego u innych.

1983 - dlaczego nie porozmawiałas do tej pory z jego żoną ??
Jeżeli jest prawdą to co o niej mówił Tobie ( a wierzysz mu) to nie powinnaś się niczego obawiać ?
dlaczego nie wjdziesz z ukrycia ?

Nie, to nie jest tylko jego decyzja.
Ty również podjęłaś decyzję na związek z nim i wynikające stąd konsekwencje.
Jeżeli mówi się A trzeba powiedzieć B, w przeciwnym razie powstają dylematy niedopowiedzenia, rozterki itd.

Sama rozmowa z jego żoną nie spowoduje rozbicia rodziny i nie zniszczy życia dzieciom
To nie jest kwestia rozmowy z nią...
Ale, rozmowa z nią pozwoli Tobie ustalić stan rzeczywisty - czy prawdą jest to co mówił o niej, czy rzeczywiście ona chce go zatrzymać.

Skąd masz te wiadomości? Od niej czy od niego? To co opisujesz jest takie naiwne...tyle tutaj podobnie opisanych historii...żona zła, nie sypia ze ślubnym, zdradza, zdradzała, ma kogoś...poczytaj i porównaj...każda historia inna ale teksty "zagubionych misiów" wciąż te same...
Facet, który przedstawia swą małżonkę w najgorszym świetle nie jest wiele wart, a ściemy wali by kolejna naiwna nie odmówiła....Twierdzisz, że twój misio kasę przynosi ona mu z gardła ją wyrywa...a ty biedna poszkodowana. Ale to jej ślubował, to z nią jest związany aty jesteś odskocznią, która połknęła haczyk i w..... się w czyjeś życie bo jest naiwną dziwuchą więc o co chodzi i z jakiej paki te roszczenia do żonatego faceta?....

Drogie panie nie czytacie uważnie - ja mam świadomość tego, że on może podjąć decyzję - i podjął ją już dawno wcale mnie nie oszukując. Nigdy mnie nie obiecywał, że od niej odejdzie - powody zna tylko on - mnie z grzeczności powiedział, że chodzi o dzieci. Oczywiśie może to być głowny powód - ale śmiem twierdzić, ze nie jedyny, hehe

Naprawdę nie jestem naiwna - tak jak sądzicie. Mam świadomość sytuacji faktycznej i tego, co od ode mnie chce i oczekuje.

Dlaczego więc założyłam wątek?
Bo pokochałam tego człowieka, bez wzgledu na jego stan cywilny itd, itp.
Tak jak już wcześniej napisałam złamane serce boli tak samo -  nieważne czy świętą żonę czy złą kochankę. Boli bez względu na okoliczności, powody, zamiary itd, itp.
Szkoda, że tak trudno to zrozumieć ....

Dziekuję za wsparcie.

Chcę się uwolnić, w tym momencie mojego życia chcę tego najbardziej na świecie !!!
Czasami wydaje mi się, że jestem od niego uzależniona ... emocjonalnie .. już sama nie wiem. Robi ze mną co chce, a ja na to pozwalam, nie podoba mi się moje zachowanie, a jednak pozwalam na to.

Jak na złość nie mogę nikogo fajnego poznać, chociaż wychodzę, "żyję towarzysko" w miarę możliwości. Tak sobie myślę, że moze "klin" byłby dobrym wyjściem?

Moja droga 1983 źycze Ci z całego serca byś była szczęśliwa bo wiesz mi wiem jak się czujesz obys się za tydzień dwa rok i powiedziała sobie kurcze jestem szczęsliwa Pozdrawid trzymam kciuki

Mądre słowa maya7 nic dodać nic ująć szacunek wz Siebie ..... I szacunek do osoby którą kochasz ale to ma iść w dwie strony a czy tak jest mmm
mm odpowiec sobie sama ! Dziękuje maya za przypomnienie tej zasady ! Pozdrawiam

Witaj
Ja też miałam okazje ale tylko pisac ... Fakt widywaliśmy sie wcześniej jak jeździliśmy do niego po towar ... rozmawialiśmy czesto u niego w biurze na rożne tematy i fajnie nam mijał czas ... on starał sie podtrzymac te znajomosc i zaczął pisać sms do mnie.... nie powiem troszke sie zaangażowałam w tooo ale szybko go rozszyfrowałam. Miał żone mówił jaki on jest nieszcześliwy z nią , że nie wie po co sie z nią żenił , teście go zmusili i takie duperele.... że śpią oddzielnie on ma swój pokój... jak zaczął mi pisac jak to mnie nie kocha jak by chciał sie ze mna kochac jaka jestem piękna itp. Do żadnego sexu miedzy nami nie doszło... napisałam mu sms jakie ma wobec mnie zamiary i co ciszaaaa ... na szczeście ja sie az tak nie angażowałam w to uczuciowo bo wiedziałam  , że i tak nie zostawi swojego wygodnego życia żony  firmy , nie miał dzieci... ale od wczoraj dałam sobie już spokój nic juz nie napisze nie zadzwonie ....
Po części wiem co czujesz Dasz sobie radę trzymam kciuki i głowa do góry świat sie nie kończy na tym jedynym w dodatku żonatym oni tylko patrza sie dowartościowac i ponieść swoje egoo potem zostawiają jak gdyby nigdy nic... normalka ... Ja o tym wiedziałam od poczatku ale chciałam go tylko sprawdzic

Co do wiatropylności - to dzieci zrobili zaraz po ślubie.

Wiem, że większość z Was tak postrzega całą sytuację, bo myślicie stereotypowo, nie znacie ani mnie ani jego.
To normalne - a  z resztą, nie ma znaczenia ani sensu takie przekomarzanie - czy on z nią sypia, a mnie okłamuje czy też nie. JA mam pewność na 99,9% - taką swoją wewnętrzną, że z nią nie sypia. Możecie śię śmiać lub mieć mnie za idiotkę, bo wg schematu - to każdy żonaty wciska swojej kochance takie kity.

Facet ma 41,ja 19. Poznaliśmy się w Listopadzie 2011, przez pół roku zabiegał,dzwonił,pisał,wysłał mi kwiaty. Ma drugą żonę, nie mają dzieci,od dawna się nie dogadywali, wiedziałam to od jej córki, od jego pierwszej żony - matki Agi. Rozstali się w porozumieniu, nie z mojego powodu. Przez 3 mc nie mieszkali razem. Ona upominała się o rozwód,on mówił,że chce,ale nie chce mu się tego załatwiać. W Maju zdeklarowałam się,że go kocham,chcę z nim być. Po maturze przyjechałam do Wawy na studia. Przestał być taki kochany, jak był wtedy. Teraz to ja pierwsza pisałam,dzwoniłam,a on kontynuował. W Lipcu żona do niego zadzwoniła, chciała,żeby do siebie wrócili. Facet kiedyś był w neokatechumenacie, ona tam weszła, podczas gdy on się wyprowadził. Wiem,że go bardzo kocha. Powiedział mi,że nie wie,z którą chce być. Ja mu mówiłam,że z nią będzie mu lepiej,chociaż też powtarzałam,że go kocham,ale sam ma wybrać. Był ze mną nago w aucie, powiedział mi,że mnie kocha. 3 dni później zadzwoniłam, przez tel powiedział,że wrócił do żony. Pojechałam do nich,nie chciał wyjść z mieszkania. W furii nawrzeszczałam pod balkonem,że go nienawidzę,jest złamasem itp. Wyszedł,żona przeczytała smsy, nakryła nas.. wybroniłam go,załągodziłam ten romans. Przeprosiłam ich, poszli do mieszkania, po tygodniu spotkał się ze mną, pow,że nie wie,z którą chce być,ja,żeby wracał do niej,kocham go,będę tęskniła. Poprosił,żebym usiadła mu na kolanach i pocałował mnie, uderzyłam go w twarz. Przez kolejne 6 mc nie widziałam go,nie odp na żadnego smsa, nie odbierał,blokował numery,pojechał z nią w góry,w które planował ze mną. Złamał mi serce,miałam myśli samobójcze. Lipiec - Wrzesień napastowałam go sobą. Pojechałam pijana do pracy,nic go nie ruszało,odwieziono mnie na izbę. Potem 3 mc zero kontaktu. Po świętach napisałam,że żałuję,że nie byłam wystarczająca,że aby z tego wyjść musiałam zacząć uprawiać seks z innym facetem. Odp mi pierwszy raz, pisał,że boli go to,że zrobiłam to z kim innym. Ja o uczuciach, on o jednym. W Styczniu napisał mi o północy,że mnie ,,pragnie,kocha,nienawidzi za to,że zrobiłam to z innym". Myślałam,że ciągle coś czuje. Pisałam do niego, kpił sobie.. wgl nie docierało do niego,co ja mu piszę. Wczoraj dostałam smsa od jego żony,że dziękuje mi za namolność i za to,że pojawiłam się w jego życiu - teraz jest o stokroć lepszym,czułym,kochającym mężem. Życzy mi takiej miłości,żeby nikt się nie wtrącał.  Napisała z jego nr, jak wrócił z pracy,to pokazał jej mojego smsa. Minęło 8 mc odkąd mnie zostawił. Wczoraj wszystko się zakończyło na dobre. Jest totalnie nieodpowiedzialny, ja poważnie byłam w ciężkim stanie, chodzę na terapię od 3 mc.. ale mało daje. Kocham go cały czas. Chce mi się płakać,że tak to obrócił. Kiedyś byłam ,,jedyną kobietą,z którą chciałby mieć jeszcze dzieci" dziś piszą mi,że fajnie,że się pojawiłam,bo umocniłam ich związek. To on się o mnie starał... nie ja. Ale głupia uległam. Z perspektywy... po tym jak mi pow przez tel ,,wróciłem do niej" --> zniknęłabym z jego życia. Boli... robię wszystko mechanicznie... chciałabym tydzień przeleżeć w łóżku,ale studia itp... Boli. Już 8 mc. Niech mu będzie jak najlepiej.

Napiszcie, czy się podniosłyście z tego w końcu? Jak Wam się teraz układa? Potraficie wejść w związek? Nie macie wstrętu do ,,miłości" ? Ile Wam to zajęło? Odezwali się potem ?

Niestety, ale byłam taka głupia. Ja mieszkałam u babci,a on jak się wyprowadził od żony,to też nie miał kasy na wynajęcie czegoś i mieszkał u swojej babci. Chociaż jak się chce,to się zrobi, wygodnicki i tyle. Dlatego w samochodzie. Powiedział mi,że pojutrze umówił się z nią na rozmowę,ona bardzo chce,ja mu,że ok,ufam mu. No i jak zadzwoniłam wieczorem te 3 dni później,to łaskawie pow mi,że do niej wrócił. Co do odezwania się... on wgl nie rozumie co zrobił,nie widzi niczego złego w tym... poprostu był ze mną, rozstał się, ,,rozstańmy się kulturalnie" haha :) nie nachodź mnie maleńka ;p tak poważnie to żałuję,że w to weszłam, ale miałam klapki na oczach, pierwsza miłość,pierszy facet,któremu się spodobałam i on mi też, taki dojrzały.. i żałuję,że jak mnie zostawił to go tak nachodziłam sobą. Ale to chyba wynikało z tego,że ja byłam w takim szoku i poważnie tak sfrustrowana ... świat mi się zawalił. Jeżeli dzięki mnie jest tak dobrym mężem.. o stokroć lepszym jak to ona napisała :) to super, Chwała Panu ! Budowanie szczęścia na cudzym nieszczęściu. Chodzi z nią do neokatechumenatu jeszcze .... a pierwsza żona go zostawiła.

i nigdy nie odzywać się do faceta,który odchodzi... wyć w 4 ścianach,ale nie odezwać się do niego !

Wiem, że po tym co napisałam możecie myśleć o mnie najgorsze rzeczy...
Jednak czy żadna z Was kobietki nie mogłaby czegokolwiek napisać? Tak bardzo tego potrzebuję...
Właśnie z powodu obawy przed taką reakcją (brakiem reakcji) nikomu nie mówię co się ze mną dzieje. Kiedy próbuję dać jakieś sygnały moim najbliższym osobom słyszę tylko, że sama sobie wkręcam głupoty do głowy.

Niech ktoś się odezwie...

Nie jestem z nią dla kasy. Mamy pewne wspólne zobowiązania finansowe, które na tyle obciążają nasz budżet, że mimo mojej nie najgorszej wypłaty - nie utrzymałabym się sama. Ona raczej też nie. O to mi chodziło.

Kocham ją, ale chyba bardziej jak przyjaciółkę, siostrę. W każdym razie kogoś, kogo skrzywdzić nie potrafię.
Patrzę na nią kiedy śpi i nie jestem w stanie nawet myśleć o tym, że ją zostawię, będzie sama, samotna. Że będzie przeze mnie płakać, będzie się bać, będzie jej bardzo, bardzo źle...

Wyrzuty sumienia, towarzyszące mi przez całe życie, teraz nabierają jeszcze większej mocy.

Mam pytanie: Kochanka mojego byłego męża ma dzieci, jest mężatką i robi z siebie ofiarę że mąż ją bił, pił i tu nagle wskakuje drugiemu (byłemu mężowi) do łóżka (były mąż wcale nie lepszy od niej), PYTANIE- Czy uwierzylibyście jej łzą i jej opowieścią?? A może powinnam jej uwierzyć:) i współczuć:)

Super...i tak trzymac ,mojego byłego kochanka teraz partnerka(ciekawe jak długo) ma obawy,ze ja zdradza i to z kim? ..ze mną ,dobre,a ja.na jej porosby o wyjasnienie(bo pisze esemesy i na gg...) albo milcze....,albo daje dwuznaczne odpowiedzi...zemsta jest słodka ,a niech sie cholera pogryzie....... musze dodac nigdy nie pisałam do tej wywłoki jak byłam jeszcze zona ....to Ona mnie raczyła pikantnymi historiami z ich spotkań,molestowała mnie psychicznie...podałam na policję   co nic,az się rozwiodłam,z orzeczeniem o winie...i wygrałam alimenty.. na siebie,małe zwycięstwo a jak cieszy...kobiety,nie martwcie sie ,z kazdej ,,czarnej dupy'' mozna wyjść ,tylko ...trzeba chcieć

Ten mój "sąsiad" nie jest żonaty, nie ma też z obecną partnerką dzieci. Nie układa się między nimi, co wiem od Niej.

Ale co to zmienia... Przecież to w ogóle nie o to chodzi.
Ja jestem zajęta, on też i dopóki tak to wygląda to ja nawet nie powinnam na niego spojrzeć.
A jednak. I tak odkąd pamiętam. Jako małolata robiłam podobne rzeczy. Również odkąd pamiętam nie potrafiłam zakończyć żadnej toksycznej znajomości. Zawsze to ja się starałam, to ja wybaczałam, to ja wciąż czekałam na jakiś choćby okruszek zainteresowania i ciepła. Aż w końcu to ta druga strona przestawała się odzywać. A ja potem latami (!) rozmyślałam, dlaczego tak się stało.

Zrobiłam w życiu dużo głupich rzeczy, żeby tylko ktoś mnie przytulił...

Bywałam "tą trzecią", ale nigdy nie rozbiłam żadnego związku, bo nigdy nikomu na mnie nie zależało na tyle, żeby zrezygnować dla mnie ze swojego dotychczasowego życia.
Chyba w ogóle nigdy nikomu na mnie nie zależało. Oprócz Niej teraz.

Nie mam nawet przyjaciół. Z osobami, które za takowych uważałam, mogę się śmiać, żartować, wygłupiać. Niestety jak się okazuje nie mogę z nimi porozmawiać, bo robi się niezręcznie, niefajnie, niewesoło. A to nie jest dla nich komfortowa sytuacja.

Kisi się we mnie to wszystko, nie ma ujścia. Coraz rzadziej myślę racjonalnie. Podejmuję tyle złych decyzji i mimo że zdaję sobie z tego sprawę to nic z tym nie robię. Czy można być głupszym??

Nie mam już sił.

Czasami warto poczytać po forach (nerwica kropka com) itp. tam "recenzują" psychiatrów i psychologów i to całkiem sensownie.

Ja na Twoim miejscu wydrukowałabym to, co napisałaś w poście powyżej i albo bym mu (jej - mam na myśli terapeutę) to odczytała, albo dała do przeczytania. Piszę serio.

Kasiula, niestety nie ma takich speców od przekłuwania ludzkiego życia w złoto ...
Trzeba to zrobić samemu.
I tak, to boli, jest ciężko, źle, bardzo trudno.
Ale kiedyś to się kończy wiesz Kasiula ?

Tylko, żeby przejść cały ten proces - trzeba zrobić pierwszy krok.
Nie da się inaczej.

Im dłużej czekasz, i im bardziej rozdrabniasz się na sprawy związkowe, sąsiedzkie - że tak to ujmę - tym mniej zostaje Ci siły na Ciebie samej.

Mnie znajomy psycholog powiedział, że obecnie uważa się, że teoretycznie każda osoba powinna co najmniej raz w życiu przejść solidną psychoterapię. Dla zdrowia swojego i innych.

Jesli chodzi o grzebanie - równie dobrze możesz spędzić tak kolejnych 5 lat, zakochując się w coraz to kolejnych zajętych facetach.

Nawet, gdyby Ci się "udalo" i któryś zostawiłby żonę/dziewczynę to i tak Twoje poczucie własnej wartości byłoby tak samo niskie - dobrze czułabyś się tylko przez chwilę.

Widzę, że zakonczylyscie temat. Jednak chciałabym go nieco odświeżyć....wplatujac tu moja dość podobna historie. Tak, zakochałam się w żonaty facecie....tylko, że ja też mam męża....Hm...Tragedia prawda ??? Ale zacznijmy od początku....Trwa
to już jakieś 2 lata. Oczywiście umowa była na czysty układ, który wyszedł z mojej strony. Jestem kobietą, trochę teraz żałuję mojego postępowania jednak to co przeżyłam było prawie najpiękniejsze w moim życiu. ( najpiękniejsze cudo oczywiście to moje dziecko, które codziennie wpłata w moje życie nowa przygode) . Ja, jako zaggubiona kobitka w dość krótkim małżeństwie....Jednak co Was zaskoczy....naprawdę udanym....Jesteśmy razem 10 lat, a 2 po małżeństwie....zakochałam się w Kochanku ( okropne słowo).
Nie trzeba było długo czekać na to uczucie....Zawsze byłam wierna...i nie wiem co mi odbiło, pojawił się ten "drugi" i dałam się ponieść emocja....W głowie oczywiście przeszła sytuacja rodzinna jednak po tylu latach chcialam to poczuc....wiecie o czym mówię...?! Tym bardziej, że mój mąż...był pierwszym i jedynym.....No i....po pół roku z " DRUGIM" wyznalam mu miłość, ku mojemu zaskoczeniu uśmiechnął się, myślałam, że zniknie na drugi dzień jednak został.....i tak czas leciał....dzień za dniem....co następny to piękniejszy....pewnego dnia miałam już dość....i doszłam do wniosku, że jest właśnie tym gościem, z którym śledzę resztę życia....Więc na pewniaka wyjasnilam mu wszystko. Jednak jak się spodziewajcie....z jego strony nie było nic...Prosto z mostu powiedział mi, że nie odejdzie od żony, mimo tego, że NIE SPIA ZE SOBA I JEJ NIE KOCHA ITP I ITD ale po tylu latach z nią spędzonych i łączących ich dzieciach nie jest wstanie. Jego honor na to nie pozwala.... Bo nie zawsze u nich w związku było źle.... Jak to usłyszałam, byłam tak zdziwiona bo spodziewałam się obietnic, i wszystkiego byle by ciągnąć czysty układ...no nic....zalamalam się....zerwałam....jeżeli w ogóle można było to zerwać....Parę dni było ciszy ...Ale nie wytrzyalam....Komedia zaczęła się od nowa i było jeszcze lepiej...wspólne wypady, kolację....spacery....aż zaś pojawił się temat dla nie dawno...czyli jakoś po roku sielanki....i bycia ta druga mniej ważna....tylko do bzyk....eh....i dalej nic....mysalam że coś dla niego znaczne....Oczywiście jeggo wersja się zmieniła....Gdyby nie było żony, bylabys Ty. Jesteś dla mnie ważna....a co najważniejsze po 2 latach uslyszlam, że mnie kocha....i widzi, że mnie krzywidzi...i nie chcilby tego...wiemy, że to źle, że krYwdzimy innych chociaż nikt o nas nie wie....i naprawdę codziennie próbuje się z nim rozstać...i nie potrafię.. to gorszy nałóg niż palenie...on też próbuje....mamy się już nie spotykać jednak ktoś zawsze się odezwie. Co ja mam zrobić ? Walczyć o niego....to jak walka z wiatrakami, ale nie wyobrażam sobie bez niego życia....a moje małżeństwo....jest dla mnie takie fikcyjne....Mąż za mną szaleje a mi wstyd....Nie umiem mu spojrzec w oczy.....:-( Jestem głupia tak....Nie linczujcie mnie za bardzo....pomóżcie.....:-(

linczować cię nie mam zamiaru, zakochałaś się ale .... czy ty naprawdę w to wierzysz że on żony nie kocha, nie sypia z nią, że jest z nią tylko ze względu na dziecko.

Dziękuję, że jesteście. Myślałam, że nikt się nie odezwie. Wczoraj zaczęłam śledzić to forum...po przeczytaniu każdej histori naprawdę pojawiły się takie wątpliwości...Oczywiście od razu zapytalalam się po raz kolejny....jak się im układa....Ale nie otrzymałam odpowiedzi...zmienił temat....a ja się pogubilam...i zapomniałam o pytaniach ....eh....robi ze mną co chce....wiem, wiem i zdaje sobie z tego sprawę, że jest im dobrze w domu. Sama jestem żona i mimo, że kocham " drugiego" jestem wzorową żona " na pokaz" . Mój mąż ma ugotowane, wyprasowane itd...

tak , zawalcz o siebie, związek z kochankiem nie ma sensu, a dlaczego? Bo szczęścia nie zbudujesz na cudzym nieszczęściu, a dla twoje męża byłby to cios.
Ja kiedyś byłam w podobnej sytuacji, i też w domu byłam wzorową żoną, choć były lekkie problemy małżeńskie (mąż trochę pił, nie wracał na noc bo imprezował). Zadłużyłam się w innym kolesiu, flirtowałam z nim przez internet. W końcu nie wytrzymałam. Powiedziałam o tym  mężowi i postanowiłam tego więcej nie robić. Było aż tak źle że nawet myślałam o odejściu od męża. Wyspowiadałam się z wszystkich brudów przed swoim mężem i zapytałam czy mnie nadal taką chce. On mi również powiedział o swojej zdradzie (nie romansie ale jednorazowym wyskoku). On też się oczyścił. I wybaczyliśmy sobie- nawet do siebie żalu teraz nie mamy. Nam się udało.
Musisz zająć się sobą, i swoim małżeństwem. Serio taka miłość do kochanka nie ma sensu, on oszukuje żonę, ty oszukujesz męża - zbyt dużo kłamstwa. Doceń to co masz, odpowiedz sobie na pytanie - dlaczego w ogóle spojrzałaś na innego, dlaczego? Jakiś powód tego wszystkiego jest.
Zrobisz jak zechcesz. Nie namawiam do spowiedzi przed mężem bo może być to przyczyną rozwodu. A nie chciałabym ci źle doradzić. Opisałam ci tylko, jak to u mnie wyglądało.

twój mąż się przyznał - szacun dla niego, doceń to!

Może Cię to pocieszy ale w moim burzliwym życiu uczuciowym zaliczyłam związek z żonatym. Jestem w Twoim wieku. To się skończyło ponad 2 lata temu, też płakałam, też kochałam, też rozpaczałam ...aż w końcu przez zupełny przypadek poznałam miłość mojego życia (z którym też się spieprzyło ale to zupełnie inna historia). I czułam się CUDOWNIE że jestem tą jedyną, tą pierwszą, że zawsze miał dla mnie czas.
Z perspektywy lat ten romans to była kompletna strata czasu i energii. Mam do siebie żal, że się w takie coś wmanipulowałam. Dziewczyno uwierz w siebie ! Jak każda kobieta zasługujesz na to aby być dla kogoś całym światem. ! Najlepsze lekarstwo to ludzie, inni faceci. Jak zobaczysz różnicę pomiędzy tajemniczą kochanką a związkiem z kimś kto jest dumny że ma taką kobietę i zrobiłby dla Ciebie wszystko to zrozumiesz o czym mówię.

Przeczytałam trochę ten wątek i dziwię się Wam, że zaczynając związek z kimś żonatym nie postawiłyście warunku: rozwód i to od samego początku znajomości same zgodziłyście się być kochankami gdybyście nie chciały nimi być nie zacząłybyście związku gdy facet nie jest rozwiedziony więc nie wiem skąd ta rozpacz skoro zgodziłyście się być tymi kochankami dobrowolnie jeśli facet nie bierze rozwodu na początku znajomości, szkoda czasu na taką znajomość bo wiadomo że nic z tego nie będzie albo jesteście takie naiwne albo udajecie takie. Wasze "znajomości" to był tylko czysto seksualny układ nic więcej, oni was traktowali jako chwilową odskocznię od rutyny małżeńskiej. Na drugi raz jak spotkacie żonatego, żądajcie od razu rozwodu jeśli go nie bierze nie zaczynajcie znajomości, to takie proste. Też mam znajomą która już drugi rok jest z żonatym i naprawdę żal mi jej że jest tak wykorzystywana.