Wybaczyłam a tu...taka wiadomość

Moja woda się skończyła, pewnie jeszcze niejedna dostawa bedzie. W dwa dni waga spadła mi o bite 3 kilogramy, a wcześniej chciałam zrzucić choć kilo to nie dało się. Nerwy robią swoje, choć wmawiam sobie decyzja jest nie masz wpływu wyluzuj, ale to nie działa. Swoje trzeba przerobić.

Jak ja Cię rozumiem moja droga...chociaż mój staż małżenski jest 10 razy krótszy...ale ja dośc szybko przekonałam się,że mam łajdaka bez honoru przy sobie...też próbowałam...cholerny, cały rok...a on okazał się większym oszustem niż mogłam wysnić w moich najgorszych koszmarach...
I tak jak Ty - gdy go wyrzucłam ponad miesiąc temu już nie płakałam...nie miałam już łez, potem ulga...niewyobrażalna...teraz trochę żal - że nie walczy (co znaczy,że nie kochał), że moglismy mieć super rodzinke, dorabiać się powoli, cieszyc razem z nowych, codziennych osiągnięć naszej małej córeczki...a on nie chciał.

Tak jak Maju Twój mąż - nie chciał zrezygnować z jednego głupiego numerku w imię czegoś wyższego, pięknego, dojrzałego - w imię tego czym Ty go obdarzałś całym Swoim wielkim sercem, Ty i Wasze dzieci.
Jeden numerek w aucie - bozeszsz ależ obrzydzenie mmnie bierze na samą myśl (wszystko się przypomina), nie mogłabym patrzec na tego gada (i mu podobnych), który zgotował Ci to cierpienie...Ja myślę,że nie mówi ci prawdy - nie wykluczał tego numerku, co więcej- może po cichu na to liczył, dlatego to "pożegnalne spotkanie" odbyło się tak a nie inaczej...Nie wierz mu,że nie planował.
Bądź silna kochana i walcz. Wiem,że teraz to trudne, ale kalkuluj i zbieraj dowody. Koniecznie.

Haha - zwłaszcza jak się jest ściśniętym w samochodzie - o pomyłke łatwo

Maju z mojej strony nie polecą gromy,doskonale Cię rozumiem.Wspólnych ileś tam lat,rodzina,dzieci itd.Wiesz co ja bym zrobiła koniecznie porozmawiała z tamtą panią.Nie możesz opierać swojej wiedzy tylko jednostronnie,czyli od męża.Musisz wiedzieć czy to będzie tylko łożenie na dziecko czy może jednak jest uczucie między nimi.Czy nie okaże się że za rok napiszesz znowu Tutaj:( Nie piszesz nic co mówi Twój facet ,jak się zachowuje?Bo to też jest ważne

Mąż gdyby wiedział co zrobić zrobiłby to. On postanowil by, do niedzieli na spokojnie zastanowic się.
Teraz dużo pali, za dużo po tej wiadomości, dwa dni popijał  z umiarem, i pewnie cały czas analizuje.
Jak zapytałam wczoraj, czy jest szansa na jego zostanie to się trochę zdziwił, że biorę taką ewentualność. Wydaje mi się , że jak się jest w związku to mozna wszystko rozwiązać, wszystkiemu podołać ale trzeba ufać. Boję się właśnie tylko jednego jak zacznie znowu coś kręcić?

Maju gromy się nie posypią, to Twoja decyzja, my możemy wyrazić tylko swoje opinie.
Przede wszystkim musisz sobie odpowiedzieć na pytanie:
Czy będziesz potrafiła z tym żyć?
Ze strony męża miałaś już wszystko: krętactwa, kłamstwa, romans z  którego narodzi się jego dziecko z obcą kobietą.
swoją rozpacz, cierpienie, ból, ogromny żal i smutek, że tak postapił.
Po tym wszystkim straciłaś do niego zaufanie. I znowu pytanie.
Czy to wszystko da się odbudować?
Czy potrafisz na nowo zaufać takiemu człowiekowi?
Czy za jakiś dłuższy czas będziesz z nim szczęsliwa?
Czy będą szczęsliwe Twoje córki?
Na te i inne pytania musisz sobie sama odpowiedzieć.

Zgadzam się z przedmówczynią. Powinnaś z tą kobietą spotkać sie i porozmawiać jak dorosłe baby a nie bawic się w jakieś przemyślenia czy coś jej wysłać czy jednak nie a ona (być może) czy on w końcu będzie z nią czy z Tobą. Nie dowiesz się jaki jest jej stosunek do sytuacji. Przekonałaś się sama, że nie możesz opierać się wyłącznie na słowach męża, bo okłamał Cię wiele, wiele razy, zranił, rozczarował. Zachował się na tyle podle, że chyba nic Ci innego nie pozostaje jak na chwilę odstawić jego słodkie słówka i spotkać się z nią i po prostu pogadać. Myślę, że to bardzo ważne, bo może okazać się, że ona powie Ci, że nie zamierza odpuścić i będzie niego walczyć bo on ją kocha i o tym zapewnia, no i teraz wspólne dziecko, które też ma prawo wychować się z ojcem u boku. Równie dobrze może powiedzieć, że nie będzie Wam wchodzić w drogę i przyjmie do wiadomości że jego największą rolą w jej życiu teraz będzie płacenie alimentów, nic więcej. Szczerze, po tym co pisałaś nie wierzę w tę 2 wersję a to może być dla Ciebie jeszcze trudniejsze niż dotychczas. Ty będziesz z nim tworzyć nibymałżeństwo a on będzie do niej latał, ona będzie o niego walczyć, a on prawdopodobnie je ulegać (jak było dotychczas) zniesiesz to? Ile można?  I pytanie po co? Bądź świadoma, że teraz kiedy pojawi się jego (nie wasze) dziecko, on prawdopodobnie będzie z nią z stałym kontakcie a Ty będziesz musiała na to patrzeć i ciągle na niego czekać w obawie "wróci czy zostanie z nią", każde spóźnienie do domu, każdy sms, będzie powodował uginanie się nóg.
Ja jestem za Tobą w 100%. Trzymałam za Was kciuki, przeżywałam Twoją historię i uwierz ani razu nie pomyślałam, żeby krytykować Cie za to że nadal chcesz z nim być. Ale teraz zaczęłam trzymac kciuki tylko za Ciebie...żebyś sobie jak najszybciej z tym poradziła.
Zastanawiam się, jak on teraz się zachowuje, mieszkacie razem?
Wiesz co sobie myślę, że nawet jeśli jeszcze rozważasz bycie razem, to za wcześnie on o tym wie. Traktujesz go trochę jak niegrzecznego chłopca, który kiedy coś zbroi, uda skruchę to mama zawsze jest z boku, wybaczy, pogłaszcze, przytuli, zrozumie itp. A to dorosły facet, sam podejmuje swoje durne decyzje i już sa tego bardzo poważne konsekwencje. nie dość, że wystawił swoją rodzinę na takie przezycia, to jeszcze teraz jakby nie było uszczupli Wasz budżet domowy i cały ten smród ciągnący sie za Wami. Tylko pytanie gdzie jesteś Ty? Kim dla niego jesteś skoro wpędza Cię w takie sytuacje? Nie szanuje Cię, tylko mówi, mówi, mówi, a Ty wierzysz w słowa. A co robi na dowód tego co mówi?  Teraz powinnas powiedzieć STOP. Wywalić go z domu, nie mówic nic, czy chcesz mu wybaczyć czy nie tylko zobaczyć czy on będzie coś robił w Waszym kierunku. dac mu do zrozumienia że Ty to przezywasz, potrzebujesz czasu, nie możesz na niego patrzeć. A resztę czas pokaże.
Fajnie, że wspierają Cię córki. No i oczywiście MY ;-))

Może jak sobie wyobrazisz, jak on ją dotyka, przytula, głaszcze po rosnącym brzuszku - poczujesz jakąś niechęć do niego, bo na nazie nie ukrywam , mnie też zaskoczyło to , ze zadajesz mu takie pytanie...teraz...o rany. Kobieto otrząśnij się - takim zachowaniem pozwalasz mu na wszystko, za chwilę (rok, dwa, czy pięć) okaże się że jeszcze trzy zgłoszą sie po alimenty i co wtedy? Żeby być z nim, Twoje córki nie pójdą na studia bo mama musi zrzucać się z tatusiem na alimenty - efekty jego zabawy? Kurczę...! Nawet jeśli masz jeszcze nadzieję, nie mów mu tego teraz! nie dziwię się, że się zdziwił.

Maju, pomyśl też o swoich córkach, jeśli z nim zostaniesz ( a to on powinien o to Ciebie błagać a nie TY) jaki będą miały wzorzec odnosnie małżeństwa, męzów? że wszystko im wolno, bo i tak żona przyjmie i wszystko wybaczy, błagając aby został?
że nie mogą mieć nowego ciuszka czy jakiejś innej rzeczy bo trzeba dać pieniądze na alimenty dla ich przyrodniego braciszka?
bo nie mogą iść z ojcem do kina czy na rower, bo tatuś musi odwiedzić swoją "drugą kobietę" z którą ma dziecko? Takich pytań jest całe mnóstwo.
I mądrze powiedziała Twoja młodsza córka do tzw "tatusia", popieram to z całego serca.

Życzę powodzenia i mądrych dezyzji

Popieram dziewczyny!
Zbyt wiele wyrzeczeń po twojej stronie, zbyt wiele wyrzeczeń po stronie twoich dzieci!
Zrób bilans tego co On Ci daje- dlaczego pomimo tych wszystkich upokorzeń nadal chcesz z nim być i nieść ten krzyż, który On Ci zaserwował.
Do tego setki pytań. Nowe dziecko w rodzinie. Czy oprócz łożenia na nie, będzie także 1/8 etatowym tatusiem? Czy dziecko będzie zabierał do waszego domu? Czy będziesz w stanie zaakceptować te kontakty? Czy nie nadszarpnie to twoich finansów?...

Dla mnie to jest kosmos. Maju, mnie się wydaje, że najwyższa pora zainteresować się tematem 'kobiet kochających za bardzo', a także pomyśleć nad spotkaniem z psychologiem. Jestem w stanie zrozumieć, kiedy kobieta pierwszy raz wybacza zdradę, bo miłość ma swoje prawa. Druga- to jest już balansowanie na granicy. Ale kiedy Ty walczysz o swoje małżeństwo, a on po raz trzeci zdradza Cię, a przy tym funduje sobie dziecko z kochanką...

Dlaczego to robisz? Dlaczego tak bardzo pragniesz człowieka, który za każdym razem zadaje Ci ból, ma w poważaniu Ciebie, Twoją walkę o odbudowę związku, Twoje cierpienie, Wasze dzieci? Dlaczego? A co będzie, jeśli on pod wpływem nowego dziecka znowu Cię oleje i tym razem naprawdę odejdzie do kochanki? Nie przewidziałaś takiego scenariusza? Jak przetrwasz ten okres, kiedy on będzie jeździł do niej, głaskał po brzuszku, kupował rzeczy dla maluszka, a nuż jeszcze będzie przy porodzie swojego nowego potomka? Przemyślałaś to na pewno?

Pełna wiary w człowieka i to jest piękne? Ok. pod warunkiem, że mówimy o człowieku a nie dewiancie. Sorki człowiek ponoć brzmi dumnie a ja jakoś dumy w mężu bohaterki nie widzę. A rozsądek bezduszny ? Co powiesz o rozsądku. Czy nie zauważasz różnicy między wiarą a rozsądkiem. Jeśli mamy do czynienia z człowiekiem ( w rozumieniu "normalnym") to zgadzam się, że warto wierzyć i ona to zrobiła. Zaufała -   stworzyła z nim dom, rodzinę. I okazało się, że człowiek, któremu tak bardzo zaufała jest kłamcą ,oszustem kimś kto nie ma honoru, empatii.
Tak, Maja66 okazała się być naiwna. Smutne ale prawdziwe. Ja również podziwiam ją ale za jej stalowe nerwy.

Co powiem o rozsądku? Jest ważny - i przez to mamy się odciąć od naszych uczuć, nie dać im prawa do istnienia? Maja zna chyba lepiej swojego męża niż my. Często ludzie mają skłonności do jakże łatwego osądzania innych i odmawiają im właśnie człowieczeństwa bez żadnej refleksji. Zastanawia mnie tylko, czy ludzie, którzy tak łatwo oceniają innych, tak łatwo ich skreślają - czy oni sami zasługują na miano "człowiek"? Dla mnie życie nie jest czarno-białe, posiada wiele odcieni szarości. Nie ma ludzi doskonałych, nie ma ludzi z grunt złych, a każdy z nich zasługuje na szczęście. Podoba mi się podejście Mai, bo jest właśnie takie ludzkie. Sama cierpi, ale myśli też o drugim człowieku. Ilu z nas stać na takie podejście. Bo jest nierozsądne? Gdyby tylko rozsądek miał decydować o naszym życiu, mimo braku ryzyka, byłoby wyprane z wszelkiego piękna.

Życie po zdradzie to na pewno niełatwe życie. Dodatkowo to dziecko komplikuje sytuację niepomiernie. Sam nie wiem, czy zdecydowałbym się w takiej sytuacji starać się z kimś być, coś od nowa budować. Sam w życiu zrobiłem wiele świństw i skrzywdziłem wiele osób. Zdałem sobie z tego sprawę po latach i było to niełatwe - przede wszystkim przyznać się do pewnych rzeczy przed samym sobą. Czy Twój mąż Maja ma tego świadomość? Bo może ciągle jej nie ma i faktycznie najbardziej żałuje tego, nie że zdradził, ale że zdrada się wydała...

Chcesz podesłać jej "dowody" na jego dwulicowość by przejrzała ona na oczy . A Ty mając dowody na jego dwulicowość nie wiesz, że z oszustem masz do czynienia...hmmm....wiesz ? i co i działa to ?
Maju nie oszukuj siebie. Nie ważne co jej pokażesz. Ona go kocha i tak jak Ty chce z nim być.
Tobie mówił i pisał. Jej też. Ty wiesz o tym i mimo to chcesz go. Tylko po co ? Wiem wchodzi w grę walka z rywalką. I jaka duma i radość  WYGRAŁAM. Tylko co my wygrywamy. Wygrywamy kłamcę, oszusta i to jakim kosztem. Powiem Ci z własnego doświadczenia, ze wiele lat patrzyłam z obrzydzeniem na własne odbicie w lustrze. Zwyciężyłam a patrzeć na siebie nie mogłam. Poza tym dochodzi totalny brak zaufania do ( partnera ?) małżonka. Każdy telefon to jedna myśl - ona. Każdy jego zły humor to myśl, że żałuje swojej decyzji. Każde jego "krzywe" spojrzenie to myśl, ze jest tobą rozczarowany. 6 lat zajęło mi budowanie zaufania do męża. Dziś rozumiem, że to on powinien odbudowywać zaufanie a nie ja. Dziś to wiem.
Po kolejnych 6 latach niespodzianka. Kolejna kochanka. Walczyłam i to ostro do granic zdrowego rozsądku a nawet i poza te granice. Dziś jetem sama. To była moja decyzja, najlepsza ze wszystkich jakie podjęłam. Jestem sama ale nie samotna i dobrze mi z tym. I śmiech mnie ogarnia na myśl, że ta która teraz z nim jest myśli, że ma przy sobie wyjątkowo dobrego i szczerego człowieka. I niech tak myśli, ma do tego prawo.
Maju nie wybaczysz sobie długo wybaczenia mu. Podejrzałam jeden z Twoich ostatnich wpisów i wiem , że gotowa jesteś zatrzymać go. Na decyzję jaką podejmiesz niestety nikt z nas nie ma wpływu ( a szkoda) ale życzę Ci aby to była rozsądna decyzja, taka po której z dumą spojrzysz w lustro i powiesz jestem mądrą kobietą. Moooocno trzymam za Ciebie kciuki. I pamiętaj rozstanie to nie koniec tylko początek, początek nowego życia. Może kiedyś sie o tym przekonasz
Masz bardzo mądrą córkę. Pogratuluj jej mądrości, rozsądku i troski o Ciebie.

Ja również polecam Ci wątek " dlaczego zdradzeni są głupi".
Pozdrawiam i przytulam Cię mocno.

Dalekiktos źle myślisz uważając, że szczery. Fakty mówią, ze ten człowiek nie jest szczery i nie ma pojęcia co to szczerość a raczej świetnie wie co to manipulacja. Co to znaczy szczery człowiek chciał odbudować swoje małżeństwo tylko przeszkodziła mu pokusa. A nie miał on pokusy na odbudowywanie związku ? pokusę można mieć tylko na zdradę ? A co z wolą i charakterem . Jak wyglądałby świat składający sie z ludzi podatnych na pokusy. Jeden ma pokusę na pozamałżeński seks inny na samochód sąsiada a jeszcze inny na skarbiec w banku. Cywilizowani ludzie znają granice i potrafią panować nad pokusami. Ci co tego typu  pokusom ulegli ponoszą za to karę.
Terapia to zrozumienie, uświadomienie sobie( nie komuś) pewnych rzeczy a nie podsyłanie kochance dowodów na zdradę, oszustwo, kłamstwo. Oczywiście, że jej rywalka ma ludzkie odruchy. Przecież ulitowała sie nad nieszczęśnikiem. Okazała mu zrozumienie, współczuła. Myślisz, ze ją ta sytuacja nie boli. Jestem pewna, ze i kochanka wiele łez wylała. przecież mówił, ze kocha ją, że z żoną nic go nie łączy, że taki biedniutki i milutki. I niespodzianka. Brak jego decyzji. Nie wiem czy z wyrachowania ta ciąża czy z przypadku ale myślała biedaczka, że kiedy oznajmi mu to on natychmiast, tak jak stoi będzie jej. Niestety zapewne usłyszała, ze jeszcze kilka spraw musi załatwić w domu. Zapewne ona także jest rozczarowana, niepewna.
Tu chciałabym Maję przestrzec przed "tymi sprawami do załatwienia". Bywa i tak, ze małżonka zostaje "załatwiona na szaro"( dosłownie okradziona)

Po pierwsze to Maja napisała, ze mimo iż jest z mężem 22 lata to go nie zna. Potwierdzam to. Żyłam z mężem 26 lat i też go nie znałam i nie chodzi tu tylko o zdrady ale o wiele innych rzeczy takich jak mściwość, szantaż, zastraszenie, bezwzględność czy brak uczuć.
Po drugie - tak rozsądek jest ważny nawet bardzo tylko nie każdy go ma w odpowiedniej chwili . Co ma rozsądek do uczuć. Można kogoś kochać a z rozsądku z nim nie być. Można kogoś kochać i nie zgadzać się na poniżanie, bicie. Można też pozwalać na to w imię uczuć ale niestety będzie to wtedy bycie razem z pominięciem rozsądku.
Chyba nie chcesz mi powiedzieć, ze mamy tkwić w "chorym" związku i dać się skatować cieleśnie lub psychicznie by dać prawo do istnienia uczuć. Przecież Maja jest psychicznie katowana  ( mogę sobie wyobrazić co ta kobieta czuje). Dlatego staramy się  ( wiele jest takich postów) aby włączył sie jej rozsądek. Nie napisałam nigdzie, ze nie ma prawa kochać go , natomiast pisałam POWINNA być rozsądna. Psychiczne okaleczenie jest znacznie gorsze od obrażeń ciała i trudniej sie z niego leczy.

Dla mnie życie także nie było czarno-białe ale wysoką cenę zapłaciłam za tą szarość. Nauczyło mnie to być ROZSĄDNĄ co nie znaczy bez uczuć. Jestem z natury osobą z dużą ilością empatii.
Nie ma ludzi doskonałych ! Są ludzie z gruntu źli !( i sporo ich jest) i każdy zasługuje na szczęście ale pod warunkiem, ze nie będzie unieszczęśliwiał przez to innych ! Maja ma prawo do szczęścia( czego jej życzę) ale pod warunkiem, ze nie będzie przez to kogoś unieszczęśliwiać. Jej mąż również ma prawo do szczęścia .......tylko jak zostanie z mają to tamtą unieszczęśliwi, jak szczęściem dla niego będzie wybór kochanki to Maja będzie nieszczęśliwa i co Ty  na to ? Co z tym prawem do szczęścia jego małżonka ? Czy punkt widzenia zależy od punktu siedzenia ?.
Maja ma za męża oszusta. Trudno zaufać oszustowi. Czeka więc ją życie w niepewności i braku zaufania jeśli z nim zostanie. Maja ma też szanse poznać innego uczciwego i obdarzyć go zaufaniem i być szczęśliwa. Maja ma też szanse być szczęśliwa, żyć bez ciągłych podejrzeń - żyć sama.
Mówisz podoba Ci się takie ludzkie cierpienie. Ok. jeśli ktoś jest masochistą....ja nie jestem. Ja nie lubię cierpieć ani z bólu ani z rozpaczy ani z miłości. Co to za miłość co daje cierpienie ? Co to za miłość przez którą człowiek cierpi.
A Ty cierpisz z miłości ?
Stać Cię na to by cierpieć z myślą o drugim człowieku? Widzisz w tym jakąś przyjemność ?

Mówisz, że cierpienie to piękno? Sorki nie pojmuję tego. Ja piękno widzę w harmonii, w ładzie i porządku.

Rozumiem już....... wszystko jasne.... bezduszny......rozsądek......rozsądek....

O kurcze to Maja potrójnie jest piękna. Do niedawna widziała ona tylko męża, potem męża i kochankę a teraz i ich dziecko. Poważnie widzisz w tym jakieś piękno ? Ja widzę jej cierpienie, dupka, kochankę i dziecko i wszyscy oni to jej ból cierpienie i łzy. To, ze ich widzi, myśli o nich to jej .... nie ...nie zrozumiesz tego.

Patrzenie i zrozumienie to harmonia......długo by o tym dyskutować. Hitler ...patrzę i rozumiem i żadna to harmonia. Mój mąż ....patrzyłam nie rozumiałam i sto harmonii nie pomogło doprowadzić do zrozumienia. Mąż Mai zdradził a więc oszukał. Nie musiał . Miał dwa wyjścia .Pierwsze to kiedy zauważył, ze coś szwankuje w związku powinien porozmawiać o tym z żoną i podjąć jakieś kroki np. terapia małżeńska. Drugie wyjście to gdy poczuł, ze uczucie wypaliło się powinien odejść. Gdyby tak zachował się nie powiedziałabym o nim złego słowa. Patrzyłabym ( raczej czytała) , rozumiała i czułabym tą harmonię. A tak widzę męża dupka i potrzaskaną psychicznie żonę. Jeśli z nim zostanie to wiele lat będzie ta psychika nieposkładana. Jeśli zostanie bez niego ma szanse szybko ją poskładać. To są moje przemyślenia po zdarzeniach, po przerobieniu tego tematu na swojej psychice, swoim życiu

Masz rację ważne są przemyślenia a jeszcze ważniejsze przemyślenia po doświadczeniach. Doświadczyłam i mogę powiedzieć : od dupków trzeba wiać jak najszybciej. Nie warto patrzeć na dupka i cierpieć. Warto ratować siebie.

Dla wszystkich kobiet, które są z dupkami taki cytat:

"Kobieta ma serce jak złoto i wiąże się z każdym idiotą, co podle z nią postępuje, bo ona tego nie czuje"

A tak na poważnie, to wierzę Maju że dasz sobie świetnie radę bez tego insekta, którego zachowania same mówią za siebie.

Trzymam za Ciebie kciuki i pozdr.

wycięłam (ponoć coś wyjęłam z kontekstu, więc usunęłam, niech mu będzie)
Oczy panienki kiedyś się otworzą i nie raz zapłacze. Otworzyliście mi oczy, które za długo miałam przymknięte.
Mierzyłam do końca go swoją miarką, myślałam ja zawsze mówię prawdę, tak bym nie postąpiła, to on też nie, ale ta miarka się musiała przelać.
Fundował nam niezłą jazdę na karuzeli(których nie lubię) już mnie zemdliło, niech pozostaną na niej już Ci którzy ją lubią.
A jeszcze jedno na trójkowym spotkaniu powiedział, że obie nas kocha. Oto cały obraz tego faceta. Urodził się biedaczek nie w tym kraju.
Wojnę wygrałam. Ona też myśli, że wygrała. Owszem może bitwę, a tych bitw przed nią cała masa. Będzie z dzieckiem i tym panem, z którym żadna rozsądna i myśląca kobieta znając jak postępował nie chciałaby spędzić nawet jednego dnia.
Nie chcę pisać świadomie źle o nim, bo ona gotowa zmądrzeć i zostawić mi go w spadku:) o nie:)
Pewnie wszystko chaotyczne, ale takie były moje ostatnie dni, godziny.

Nie wiem co powiedzieć,jedno tylko mi przychodzi do głowy.MAJU!!! JESTEŚ WIELKA

A oni niech czytają to forum  przynajmniej dowiedzą się o sobie prawdy:)OBOJE

Maju trzymam za Ciebie kciuki.Jesteś wielka !Szkoda ,że Ci się nie udało ,ja zaczęłam walkę kiedy Ty już walczyłaś ,może mi się uda.Czasami jednak trzeba wiedzieć kiedy się wycofać i odejść z godnością .Musisz teraz wyleczyć Twoje poszarpane serce.Będę trzymała za Ciebie kciuki.Głowa do góry teraz musi być już tylko lepiej.

Ależ jej się właśnie udało- przejrzeć na oczy.
Dayzi wyrwałaś moje słowa z kontekstu.Dalej napisałam -czasami jednak trzeba wiedzieć kiedy się wycofać i odejść z godnością.-to to samo co przejrzeć na oczy.

Z tą wizyta u rodziców to tylko potwierdził, że nie jest dojrzałym mężczyzną, a chłopaczkiem, który nabroił i szuka wsparcia u mamusi...
a może nie ma dokąd pójść - niezłą będzie miał teraz karuzelę i dobrze Maju, że wysiadłaś z niej zanim rozbuja ich na dobre...
Myślę, że teraz twoje życie nabierze nowych barw, myśl o sobie, o swoich dzieciach, walcz o swoje, o kasę, idż do kosmetyczki, fryzjera... rób sobie same przyjemności - to bedzie dla nich największą karą kiedy ty będziesz szczęśliwa i zadowolona

Maju może nie powinnam do Ciebie pisać, bo należałam do tej trzeciej osoby w małżeństwie, chcę aby wiedziała, albo przynajmniej spróbowała zrozumieć, że nie każdy jest wyrafinowany i specjalnie rozbija rodziny. Nigdy mi się nie śniło, że kiedykolwiek będę ę po tej stronie, ale wiec o tym, że wyrzuty sumienia i żal jaki mam w sobie jest ogromny. Zawsze mi obiecywał, że juz nie jest z żoną i że mnie kocha i chce ze mną być. 3 dni temu powiedział, że tak naprawdę nigdy zony nie zostawił i chce z nią być, prosił o zrozumienie. I rozumiem i akceptuje jego decyzję, chociaż bardzo mnie ona boli. Nigdy nie przypuszczałam, że mnie tak bardzo oszuka i zrani. Tak jego żona dzwoniła do mnie i mi złorzeczyła (pewnie powiesz że dobrze mi tak), ale gdy po telefonie chciałam od niego odejść, dalej mówił że z nią juz nie chce. Jak sama wiesz gdy się kocha to się i wybacza. Dziś żałuje tego bardzo, że nie zostawiłam go, gdy był czas na to, bo by to tak nie bolało.  Życzę im szczęścia, oby im się ułożyło.Mam też nadzieję, że kiedyś i ona zrozumie, że nie tylko ja byłam za to odpowiedzialna i mi wybaczy. Nie zatrzymywałam go gdy chciał odejść, bo chociaż zniszczył mi kawałek życia zrobiłam to dla jego dziecka nie dla niego.

Dziękuje za zrozumienie, wiem jedno, że największa wina leży po stronie, która zdradza. Niezależnie czy jest to kobieta, czy mężczyzna - one przysięgały przed Bogiem. On mnie ogłupił mój błąd dałam się. Teraz na ich szczęście ja płacę bardzo słono,dziś po 3 dobach płaczu zaczynam otwierać powoli oczy i próbuje się podnieść, ale nie każdy ma tyle siły. Ty  też zrobiłaś dobrze odchodząc, taka osoba, która bawi się innymi, jest pusta w środku i szczęscia nie może dać. Czysty egoizm nic więcej.