Wybaczyłam a tu...taka wiadomość

Ta pani też wyglądała na bardzo ułożoną, ktora rozumie i nie chce rozbijać rodziny, i co?
Nie udało się na poczatku rozbić naszego związku to proponowała potajemne spotkania, ale takiej mało, mało chciała coraz więcej(tak relacjonował mąż).
W końcu miarka sie przelała, postanowił powiedzieć mi wszystko, bo razem damy radę.
A ta pani, miała fazę błagania, potem oczerniania siebie, potem obwiniania męża, teraz od wczoraj nastała totalna cisza. Nie wiem, czy odpuściła, szy szykuje jakieś ciężkie działa:( Ale do tanga trzeba dwoje ona została sama na parkiecie.

Maju, Ja tez myślę, że się Wam ułoży. Gdyby nie chciał, nie mówiłby Ci o tym wszystkim... to już o czymś świadczy.

Smutnamoniu jak mąż postanowił, że zostaje z Tobą to do diaska trzeba wierzyć, że tak jest. Zmiana pracy nic nie dałaby, gdyby chciał dalej coś ciągnąć. Odległość nie ma wtedy żadnego znaczenia-doświadczyłam to na moim przykładzie. Oni muszą chcieć być ze swoimi żonami, a kontrolowanie, namawianie na siłę do robienia wbrwe ich woli nic nie da. Poukładaja sobie w głowach to i nie skuszą ich inne baby. Mój mówi, że się wyleczył na zawsze w angażowanie nie ze swoją żoną.

Nie wiem co robić to jakiś koszmar.
Wiedziałam, że ona tak szybko nie odpuści:(
Odpisała na moją propozycję naszego spotkania (sądzilam że nie bedzie miała jednak tupetu). Bierze pod uwagę spotkanie. Co za bezczelna
Proponuje, abyśmy to my (niby ja i ona) zdecydowały z którą będzie mąż. Do niej najwyraźniej nie dociera,że decyzja została podjęta. Myślę, że chce mnie psychicznie wykańczać, abym odpuściła. Nie wiem co odpisać jej. Ona cały czas chce być w naszym życiu obecna.

A ona jest mężatką ma dzieci? Sorki, może pisałaś o tym wcześniej, nie doczytałam...
Pytam bo jeśli ma kogoś, to może warto jakoś dotrzeć do niego.

Ta baba (ja tego typu laski określam "larwa") może tak szybko nie odpuścić, dobrze że o tym wiesz przynajmniej wiesz czego się możesz spodziewać. Zastanawiam się tylko czy Twój mąż się już z niej wyleczył, tzn. czy mu przeszło całkowicie czy jednak coś go do niej ciągnie. Pewnie nawet jeśli, to tego Ci teraz nie powie a i tak najważniejsze że podjął taką decyzję o jakiej piszesz. A z tym spotkaniem to był Twój pomysł? W jakim celu miałyście się spotkać?
Jeśli chodzi o mój przypadek, to ja do niej zadzwoniłam jak tylko dowiedziałam się o ich "przyjaźni" i zapytałam wprost czy ona ma romans z moim mężem i jakie ma wobec niego plany, bo ja go bardzo kocham, mamy małe dziecko, że dla mnie to jest w tej chwili dramat i chce wiedziec na czym stoję. Trochę ją zamurowało ale powiedziała mi od razu że nie są kochankami i że nie chce rozbijać mi rodziny, dzwoniła do mnie potem jeszcze kilka razy żeby coś tam powyjaśniać i ja się z nią nie spotykałam, uznałam że nie ma po co. Byłyśmy w kontakcie telefonicznym. Ostatecznie powiedziałam jej że za każdym razem kiedy ona się będzie próbowała kontaktować z moim, to jej mąż się o tym dowie.I tak też robiłam, więc co jakiś czas miała afery w domu tylko że ja wiedziałam że ona nie kocha męża i nie mają dzieci-można powiedzieć że też niewiele miała do stracenia. Ale jakoś na szczęście się uspokoiła-mam taką nadzieję, bo pewna na 100% nie jestem, przynajmniej nic nie wskazuje na to żeby mieli ze sobą kontakt. Byc może z jej strony nie było takiego zaangażowania uczuciowego jak z jego - tak mi się wydaje.
Kurcze to są trudne sprawy. Ja uważam, że nie ma czegoś takiego jak niektórzy piszą, żeby nie dzwonić  bo się zbłaźnisz itd. A dlaczego a niech ona wie, co się czuje i myśli, niech wie, że to Ty jesteś górą- żoną, a ona tą drugą, która się wpakowała w wasze życie. Ty wychodząc za mąż nie godziłas się na zycie w trójkącie, zostałaś w to wmanewrowana mimo woli.

Rozumiem Twoje obawy. Nie ma złotego środka.
Zostaniesz z nim - będzie bolało.Podejrzliwość, obserwacje, brak wiary- to często nie daje spać i żyć. Nie będziesz mu ufać(i słusznie bo przecież Cię zawiódł) przez długie lata. Przez długie lata nie będziesz też mogła spojrzeć śmiało w swoje odbicie w lustrze. W odbiciu będziesz widziała głupią i żałosną kobietę. Nękać Cię będzie myśl o zdradzie, o braku wiary - i słusznie. Masz przecież podstawy by nie wierzyć. Mało, że zdradził to jeszcze kłamał. Kłamał, że kocha,jest wierny i UCZCIWY. Masz za męża oszusta i taka jest prawda. W waszym związku jeszcze długo będzie "ciasno", będzie Was troje i Twoje pytania( do samej siebie) czy jest tym razem szczery, prawdziwy. Musisz też zdawać sobie sprawę, że w każdej chwili możesz jednak usłyszeć :"tamten związek jest jednak ważniejszy" lub "to jest silniejsze ode mnie" i to stwierdzenie może już dotyczyć innej kobiety ( ja właśnie tak miałam). Zostając z nim nie możesz mieć pewności, że nie będziesz kiedyś sama, że kolejny raz nie zawiedzie.
Odejdziesz- to boli. Jest satysfakcja ale i ból. Jest tęsknota, która jednak z czasem zanika. Przy tej opcji swojemu odbiciu powiesz z dumą " i tak trzymaj kobieto" i uśmiechniesz się, początkowo może i przez łzy ale uśmiechniesz się. Przy tej opcji masz szansę poznać innego lub żyć szczęśliwie bez mężczyzny ale i bez takich uczuć jak niewiara w niego, podejrzliwość, świadomość życia z oszustem.
Ja "wybaczyłam" mężowi zdradę. Wiem jednak , że słowo wybaczam to tylko słowo, puste słowo. To słowo, to ukojenie dla zdradzającego a nie dla zdradzonego. Nie da się wybaczyć i zapomnieć.
Więc " wybaczyłam". Po 10 latach pojawiła się inna.Walczyłam o małżeństwo .......w pewnym momencie miałam dosyć. Wyrzuciłam go z życia. Boli jeszcze troszkę ale co znaczy ten ból w porównaniu z  trzęsącym się z emocji całym ciałem. Emocji kobieta oszukana ma cały wachlarz : upokorzenie,oburzenie, utrata zaufania, wiary, wstręt i obrzydzenie do niego ale i do siebie. Góruje też podejrzliwość. Jak nie podejrzewać jak zawiódł, oszukał.
Napisałaś zdanie nad którym zatrzymałam się z uśmiechem

tak Ty CHCESZ wierzyć, Nie wierzysz....chcesz wierzyć.....Ratowaliśmy ? Tylko on powinien ratować. On narozrabiał i on naprawia.....
Dlaczego to zdradzeni mają walczyć, dawać szansę. To powinni robić zdradzający. To oni nawalili, zawiedli i to oni muszą naprawiać. To Twój mąż powinien podjąć decyzję: CHCĘ UDOWODNIĆ, ŻE NIE JESTEM OSZUSTEM, PRACUJĘ NAD ODBUDOWĄ JEJ ZAUFANIA. TO ON POWINIEN DAĆ SOBIE SZANSE NA NAPRAWIENIE SWOJEJ MORALNOŚCI I WRÓCIĆ JAKO ZDROWY I MORALNY PARTNER.
Moja rada ? Powinnaś dać mu szansę aby BEZ Ciebie mógł udowodnić, że kocha Cię , że zależy mu na Tobie, że pracuje nad swoją moralnością. Kiedy to udowodni, naprawi, dopiero wtedy możesz do niego wrócić. Dopiero wtedy masz szansę być z nim szczęśliwa. Polecam Ci wątek z tego forum : dlaczego zdradzani są głupi. Długa ale jakże pouczająca lektura i bardzo prawdziwa bo to zdradzani są głupi . Polecam - warto przeczytać .
Ściskam mocno i trzymam kciuki.

nie sądzę aby nie ruszyło jej to, że sąsiedzi czy rodzina wiedzą że zdesperowana pannica ugania się za żonatym, robi z siebie szmatę.

Ona jest prostytutką, ma męża w służbach mundurowych, jej mąż wie o tym, że ona się sprzedaje i razem czerpią z tego profity, dał jej zgodę na pracę w burdelu, dodatkowo sponsoring.  Nie obawiam się jej, to ona boi się ujawnienia na światło dzienne tego czym się zajmuje i co mi zrobiła, mieszka w małej miejscowości a co druga chałupa to jej rodzina. Więc ma czego się bać, one najbardziej boja się tego, że o ich postępowaniu dowiedzą się sąsiedzi, rodzina i wtedy nie będą mogły spojrzeć w oczy ludziom:-)

atmosfere, ale chyba siłą Twojego nie przyciągnęła...?

Dałaś czadu- to fakt!

Maja66, to niezła jest ta larwa, ciekawe co Wam powie, że go kocha i Ci go nie odda? Jakaś głupia. Powinna uszanowac jego decyzję, przecież nie urwała się z choinki i wiedziała, że on ma rodzinę a co za tym idzie chyba spodziewała się że on może podjąć taką decyzję. Nie wiem po co ona chce się z Wami spotykać, ale ok, napisz jak było.

Sorki ale może ona również słyszy, ze mu na niej zależy. Może to jej wiara w niego daje jej siłę a nie tupet. A może jak spotkacie się usłyszysz, że on mówi, obiecuje i tylko Ciebie jest mu szkoda i tylko z litości jeszcze z Tobą jest. Pisałam wcześniej, że masz za męża oszusta, nie bierzesz tego pod uwagę ? A może to dobry pomysł spotkać się i posłuchać i dać wiarę jej słowom. Czy na pewno wiesz, ze ona tą samą decyzję zna. Może ona słyszy zupełnie inne słowa jak TY, Dajesz mu wiarę , dajesz wiarę oszustowi ?
My kobiety wierzymy w słowa wypowiadane przez mężczyzn. Nie czyny się liczą tylko słowa. Zdradza ale ważne, że MÓWI kocham. Tobie mówi, że kocha a może jej tez . Ty wierzysz ona tez ma prawo. A może najlepszym rozwiązaniem byłoby spotkanie we troje ? Myślę, że obie jesteście na to gotowe . A on? Czy on jest zdolny do stawienia czoła prawdzie ? Sprawdź to i zostaw go by dał Ci szanse.... Tobie i sobie na udany związek. Jeśli kocha zawalczy o Ciebie. Jeśli Cię kocha ...... Powinien tez nauczyć się szanować Ciebie. Tej na kolanach , naiwnej, śmiesznej, walczącej, upokarzającej się nigdy szanować nie będzie. Daj mu szansę zawalczyć o Ciebie.

Biorę pod uwagę wszystkie scenariusze, od tego głowa mi chyba pęnie. Mąż nie ma nic przeciwko spotkaniu, tylko ja mam w tej kwestii zadecydować.
Raz chcę spotkania, za godzine nie chcę, koszmar. Wiem, bedę miała wsparcie męża, bedziemy razem ona sama, tu plus. A jeśli on jest kłamcą to oni zostana a ja wrocę sama?
Nie wiem ona to wykształcona kobieta robiaca karierę, wygadana. Jak ja zobaczę , zatka mnie i koorcze wstyd.
Wtedy zostanie mi jedno, powiedzieć " chciałam tylko zobaczyć kobietę, ktora sie nie szanuje" i obrócić się na pięcie" i wyjść  trzymając męża za rękę.

Takiej opcji więc nie dopuszcza Twój mąż nie ty. A dlaczego nie dopuszcza ? nie zastanowiło Cie to. OK. może ona jakaś psychiczna.....a może boi się prawdy, prawdy o sobie ?
Uczciwe by było powiedzenie wam :  przepraszam byłem oszustem, oszukałem Ciebie i żonę. Teraz naprawiłem swoją moralność i chcę was obie przeprosić za jej brak. Kochanko nie kocham Cię i masz szanse ułożyć sobie życie po swojemu ale beze mnie. Zono daj mi szansę udowodnić Ci , że Cię kocham i będę o Ciebie się starał a pierwszy krok właśnie czynię. Nie wierzę, że nie wzmocniłoby Cię to, nie dało wiary w jego intencje. Może więc warto ......

Spotkanie w trójkę zaproponowałam ja, gdyż ona chciała spotkać się z nim sam na sam celem wyjaśnień.  Opcji spotkania sam na sam nie chcę ani ja, ani mąż (tak mówi przecież nie wiem co mysli). Tak leczy się psychiatrycznie:(  od tego się zaczęło, że jej pomagał_tak to sie teraz zwie.

Wiem, ze będę miała wsparcie męża= oni zostaną a ja wrócę sama. To są Twoje słowa. Tak masz obawy bo Twoja podświadomość wie, że masz do czynienia z oszustem . Bronisz się przed tą myślą. PRAWDA jest okrutna, ON JEST OSZUSTEM ale ma szansę naprawy tego, ma szansę odbudować Twoje zaufanie( na tym polega to cholerne wybaczenie - to partner musi odbudowywać zaufanie). Może warto dać mu na to szanse....

Stało się.
Rano mąż dawał do zrozumienia, że mam się przygotować na wcześniejsze wyjście, ale nie wiedziałam o co kaman.
Przyjechała, teraz rozmawiają.
Powiedziałam mu w słuchawkę, że mnie okłamał, nie uprzedził, że przyjedzie, że znów zataił, że jest dupkiem.
Tak się nie da żyć

Jestem w pracy.
Nie wiem gdzie są. Dzwoniłam do domu, była córka tylko. Nie bedę mu wydzwaniać, dawać jej satysfakcji, że mnie skręca.
Rano na gg mi napisał ....Załatwię to dzisiaj, że się odczepi.....
Ale czemu wprost nie powiedział, mieliśmy sobie mówić wszystko. Kurde te chłopy jakieś bez mózgu.

Jak się zachować jak dojdzie do spotkania, włosy nie farbniete, ubrana nie tak jakbym chciała aby mnie widziała. Szok chyba zwieję, nie chcę ich widzieć.

Kurde!

Mam wrażenie że on jednak coś kręci!

Trzymam kciuki, żeby było inaczej!

ps. a będzie to wspólne spotkanie czy nie? Przecież było ustalone, że razem się spotykacie!

niektórzy tak mają ,ze mózg przemieszcza się im w okolice rozporka   i dla tego w głowie pustka.

Jak się zachować ? być sobą. Z odrostami czy bez nich jesteś wiele warta ! I nie uciekaj, to nie Ty narozrabiałaś ! Bądź sobą , bądź mądrą i dojrzałą i ROZSĄDNĄ  kobietą . Trzymam za to kciuki

Dobre spostrzeżenie !

I trafię za kraty za pobicie, no jeszcze tego mi trzeba. Postaram się być opanowana, rzeczowa. Chyba, że już wyjedzie bo zobaczy po rozmowie z moim meżem, iż nie ma o co walczyć jak zerwie definitywnie. Chyba też tak moze być, sama nie wiem, na co się nastawiać, na spotanie, na nie spotkanie, na walnięcie meża w twarz. Piszę już pierdoły, ale nie wiem na czym sie skupić. Pomyślę o zielonym sloniu to mi pomagalo

Nie ma znaczenia jak wyglądasz Maju i czy dajesz jej satysfakcje czy też nie, ona sie nie liczy a mąż Ciebie przecież zna.
Z taką  kobieta nie zalezy podejmować żadnych dialogow bo sie nie odczepi. Może jednak nie wiedzial,że ona przyjedzie, może ją wysłał skąd przyjechala? Powinien być konsekwentny i lojalny wobec Cibie. Ona nie rozumie Twoich motywów, dlaczego jeszcze z nim jesteś  a Ty jej, tu nie ma dialogu.
To mąż ma teraz zalatwić tę sprawę raz na zawsze, ma być Twoim wsparciem, dwa słowa i do widzenia.
Dasz radę,mimo wszystko podziwiam,że chcialas sie spotkać z kochanką.

Maju!

Twojemu mężowi naprawdę potrzeba terapii wstrząsowej!
Bo ta szarpanina nigdy się nie skończy!
Nie pamiętam czy pisałaś coś o swoich dzieciach, czy wiedzą co tatuś wyprawiał?

Jeśli nie to poinformuj je, że tatuś musi wyjechać na długą delegację a sama walizeczkę mu spakuj i niech chłop pójdzie po rozum do głowy na neutralnym gruncie!
A jak będzie chciał wrócić to łaskawie się będziesz zastanawiać.
Powrót jedynie na ściśle określonych warunkach!

Ja bym byla z mężem w stałym kontakcie, bo bym byla ciekawa jak rozmawia przy niej, nie usiedziała bym.
Gdzie on jest , w pracy?

powiem tak. teraz to On zagrał nie w porządku wobec Ciebie. Ja odebrałabym to jednoznacznie-spotkali się, żeby ustalić jedną wersję. W tej sytuacji myślę, że Wasze spotkanie we 3 nie ma sensu. Ojjjj, wkurzyłabym się na niego strasznie. Co on wyprawia??

Myślę, że na mieście, pracuje w domu, ale go tam nie ma. Nie mogę pokazać, że walczę to on ma walczyc i to zalatwić, ja miałam go wspierać, a tu co?

Maju ja Cie nie chcę podburzac, ale być może Twój mąż myśli, że sobie tak może pogrywac z Toba, a Ty biedna wszystko zniesiesz!

Pokaż mu wreszcie, że jesteś kobietą z jajami!
Konieczna terapia wstrząsowa!!!!!!

Może faktycznie, nie bedę odbierała telefonu, do domu wrocę później niz zwykle i zobaczę jak sie bedze tłumaczył. Oj lagodna nie bedę, przecież wiedział, że bedę zla

No tak, mam głaskać.

   Kochana mój mężulek jechał do mnie z kwiatami i decyzją powrotu do domu, że już będzie och i ach... ja w tym czasie aby sprawdzić czy jego intencje są szczere zadzwoniłam do jej męża z zapytaniem czy się jeszcze kontaktują tzn jego żona i mój mąż.  Potem zadzwoniłam do niej z tym samym pytaniem, nie spodziewała się, że znam jej nr telefonu. Tylko odłożyłam słuchawkę on zadzwonił z awanturą, wrzaskami jakim prawem ja dzwonię do jej męża, do niej. Ona zadzwoniła do mojego z płaczem, że ja rozmawiam z jej mężem, że przesłałam jemu ich emaile. Okazało się, że jechał do mnie z z kwiatami bo ona mu kazała kupić te kwiaty, kazała wracać do domu, kupić bilety do Paryż(romantyczna, nieprawdaż?) aby zamydlić mi oczy, uzgodnili, że narazie nie będą się kontaktować a raz w roku zrobią sobie swoje święto wyjeżdżając za granicę na tydzień. Jego powrót to była ich ustawka,  w emailu pisał do niej, że jest w domu tylko dlatego, że szykuje razem ze swoimi prawnikami "niespodziankę" dla mnie.

   Warto było sprawdzić.

Mój mąż też nie był święty ale aż takich akcji mi nie fundował....mam nadzieję, żeby nie było, że się po roku dowiem, że jednak nie do końca mam się z czego cieszyć. o rany...masakra, co się na tym świecie dzieje?

Racja, też już o tym pisałam, nie powinien się z nią sam spotykać. Co to w ogóle jest? A może faktycznie spotkaj się z nią sama i zapytaj wprost może dowiesz się czy jej czegoś naobiecywał i o co w tym wszystkim chodzi. Bo jeśli to Ciebie nadal oszukuje, to bardzo mi przykro ale nie ma co rozpraszać tutaj swych sił, bo i tak nic dobrego to nie da.