Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają - Netkobiety.pl

Dołącz do Forum Kobiet Netkobiety.pl! To miejsce zostało stworzone dla pełnoletnich, aktywnych i wyjątkowych kobiet, właśnie takich jak Ty! Otrzymasz tutaj wsparcie oraz porady użytkowniczek forum! Zobacz jak wiele nas łączy ...

Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!


Forum Kobiet » NASZA SPOŁECZNOŚĆ » Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Strony Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 Następna

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Posty [ 166 do 220 z 350 ]

166

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

?Pożegnanie zimy " Ewa Zawadzka


Ostatnie wzgórki śniegu znikają na łące,
cała ziemia paruje i wyżej świeci słońce.
Bałwanek na podwórku już się zmienia w wodę,
a wierzby wokół domu puszczają pędy młode.
Lecz wiosna nie przychodzi choć ciągle o niej śnimy
bo boi się Marzanny złej wróżki śnieżnej zimy.
Nie zakwitną pierwiosnki, nie zazielenią się zboża
dopóki zła Marzanna nie odpłynie do morza.
Niekiedy wiosna przybywa a zima szybko znika.
zrobimy dziś Marzannę ze słomy i z patyka.
Śpiewając pieśń o wiośnie, spotkamy się nad rzeczką,
wrzucimy w nią Marzannę niech płynie, lecz daleko.

. Miej czas na uśmiech - to muzyka duszy
Zobacz podobne tematy :

167

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

A ja dzisiaj smile

ZIELONO MAM W GŁOWIE

Zielono mam w głowie i fiołki w niej kwitną,
Na klombach mych myśli sadzone za młodu,
Pod słońcem, co dało mi duszę błękitną
I które mi świeci bez trosk i zachodu.

Obnoszę po ludziach mój śmiech i bukiety
Rozdaję wokoło i jestem radosną
Wichurą zachwytu i szczęścia poety,
Co zamiast człowiekiem, powinien być wiosną.

Kazimierz Wierzyński

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

168

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Wiosenne tęsknoty

Jeszcze rzeki skute lodem,
Jeszcze noce straszą chłodem,
A mi, wiosno, już tak bardzo ciebie brak.
Przyjdź, oczaruj mnie zielenią,
Niech się szare dni odmienią,
Chcę na ustach znowu poczuć życia smak.

Pąki kwiatów wpleć we włosy,
Słońce umyj w kubku rosy,
Niech pokaże wreszcie swoją złotą twarz.
I już przyjścia nie odwlekaj,
Nie potrafię dłużej czekać,
A ty drogę zasypaną śniegiem masz.

Chcę z kwiatami patrzeć w słońce,
Z ciepłym wiatrem biec po łące,
I uśmiechem witać każdy nowy dzień.
Więc gdy majem znów zaśpiewasz,
W białym sadzie szumiąc w drzewach,
To mi szczęścia nie przysłoni żaden cień.

- Jan Lech Kurek

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

169

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Miłego dnia smile

List do Andersena

Ja dziękuję panu
panie Janie Christianie
za to bardzo dziecinne bajanie.
Za kominiarczyka, co się kochał w pasterce.
Za słowika -
że miał żywe serce.
Za szkiełko Królowej Śniegu.
I za smutny los żołnierzyka cynowego.
Za księżniczkę na ziarnku grochu.
Za cień,
który trwa przy mnie wszędzie.
I za każde brzydkie kaczątko,
co wie teraz,
że łabędziem
będzie.


Joanna Kulmowa

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

170

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Cichutko na wątku smile

Wędrówka


Pewnego dnia
wyjdę z domu o świcie,
tak cicho,
że nawet się nie zbudzicie,
I pójdę,
i będę wędrować po świecie,
i nigdy mnie nie znajdziecie.

I nie wezmę ze sobą nikogo,
tylko tego małego chłopaka,
co wczoraj na schodach płakał
i bał się wrócić do domu,
a dlaczego -
to tego
nie chciał powiedzieć nikomu.

I jeszcze weźmiemy ze sobą
tego czarnego kota,
co miauczy zmarznięty na progu
i każdy odpycha go nogą,
i nie chce go wpuścić do środka.
I to nie obchodzi nikogo,
że on tak płacze na progu.

I jeszcze weźmiemy ze sobą
te dwa uschnięte drzewa,
co nigdy nie były zielone
i chciały uciec do lasu
od kurzu
i od hałasu,
i żeby ptak na nich usiadł,
i żeby im zaśpiewał.

I będziemy tak szli i szli
drogami, lasami, polami,
i każdy dzieciak,
i każdy pies
będzie mógł iść razem z nami.

I będziemy tak szli i szli
Przez wsie, przez miasta, przez góry,
Przez morza, przez gwiazdy, przez chmury,
aż kiedyś,
po latach wielu,
staniemy wreszcie u celu.

I będzie tam ciepła ziemia
i dużo, dużo nieba,
i każdy
będzie miał to,
czego najbardziej mu potrzeba.

I na zielonej trawie
różne zwierzęta
będą się z nami bawić
w berka i w chowanego.
I nikt nikogo
nie będzie się bać.
I nikt z nikogo
nie będzie się śmiać.
I każdy
będzie rozumiał każdego.

I będzie wspaniale!
Tak!
I niczego
nie będzie nam brak!
I tęsknić nie będę wcale!
I tylko czasami, czasami
pomyślę,
że byłoby dobrze,
że może byłoby dobrze,
gdybyście wy
byli z nami...

Danuta Wawiłow

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

171

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Wiosna"

W kalendarzu wiosna nastała,
Za oknem śnieg wciąż pada,
Ironia losu bywa jak zniewaga.

Wiosna piękną porą roku bywa,
Jednak nie zawsze jest o nas troskliwa,
Nie zawsze bywa tkliwa i urodziwa.

Nie ważne, kiedy, ważne, że niebawem,
Ujrzymy wiosnę z jej zakwitającym kwiatem,
A tuż po nim przywitamy się z latem.

Każda pora roku jest pełna radości,
Lecz wiosna bywa ostoją w miłości 

z netu
czary - mary  może zwabię  chociaż przedwiośnie tym wierszem ????

. Miej czas na uśmiech - to muzyka duszy

172

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Zwabiłaś mnie niu7nia smile

Kotki marcowe

Na wierzbie
nad samym rowem -
srebrne kotki marcowe.
Na deszczu i na słocie
srebrnieją im futra kocie.
Ale kotki marcowe nie piszczą.
Huśtają się na gałązkach.
Mruczą:
- Nareszcie wiosna!
I sierść mają coraz srebrzystą.

Joanna Kulmowa

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

173 Ostatnio edytowany przez Babcia60+ (2012-03-07 21:11:47)

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Powiedz mi poeto z piórem i słowem na sercu ...
czy możesz...

- ominąć ot tak ...czas urodzaju czerwonych jabłek i białych wierszy
gorejący krzew poziomek na polanie

nie spojrzeć z zachwytem w oczy świtu pełne wrzosowej rosy
z podziwem na ślimaka ciągnącego pod górę dach swego domu

nie pomóc staruszce zanieść czas w torbach do domu
Jezusowi dźwigać krzyż z ziemi do nieba ...


(Rena More.)


?Miłość jest kombinacją podziwu, szacunku i namiętności.
Jeżeli żywe jest choć jedno z tych uczuć, to nie ma o co robić szumu.
Jeżeli dwa, to może nie jest to mistrzostwo świata, ale blisko.
A jeżeli wszystkie trzy, to śmierć jest już niepotrzebna: trafiłeś do nieba.
Serca przepełnione miłością nigdy daleko od siebie nie odejdą. ?

/Ellen White/

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

174

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Na dobranoc i na koniec Dnia Kobiet smile

RADOŚĆ NAJPIĘKNIEJSZYCH LAT

To już przedmieścia gorzki smak
Autobus rusza w krótki rejs
Zdyszana biegnę z żartu w żart
Z podróży w podróż z wiersza w wiersz

I kocham pragnę tracę tak
Jakby się chwilą stawał rok
Jak gdyby świat
Wymykał mi się z rąk

To co mam
To radość najpiękniejszych lat
To co mam
To serce które jeszcze na wszystko stać
To co mam
To młodość której nie potrafię kryć
To wiara że
Naprawdę umiem żyć
Umiem żyć

Już jesień i latawców klucz
A w kinach tyle pustych miejsc
Z niedawnych zdarzeń ścieram kurz
Babiego lata wątłą sieć

I jestem wiatrem śpiewam wiatr
I jestem łąką trawy źdźbłem
Jak biały jacht
W nieznany płynę dzień

To co mam
To radość najpiękniejszych lat
To co mam
To serce które jeszcze na wszystko stać
To co mam
To młodość której nie potrafię kryć
To wiara że
Naprawdę umiem żyć
Umiem żyć

Janusz Kondratowicz
Wojciech Jagielski

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

175

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Świat jest ładny

to bezsilność uszminkowała świat
do fotografii
śnieg upudrowal kiełki konwalii
i drzewa mają wygięte rzęsy
prześwietlone okrągłym księżycem
- świat jest taki ładny -
na ulicy
długi cień latarni
wplątał się w deski płotu
milczącego podłużnie
w bramie - na przekór
skrzypiącym krokom
kwitną pocałunki
słyszysz - dzwonią
jak drzemiące główki konwalii
- świat jest taki ładny -
po drugiej stronie
zamkniętych okien
                      Halina Poświatowska

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

176

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Życie jest jak butelka dobrego wina. Niektórzy zadowalają się czytaniem etykiety na opakowaniu, inni wolą spróbować jego zawartość

-/Anthony de Mello/-

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

177

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Babciu, oj tak. ja lubię czasami lampkę dobrego wina, w miłym towarzystwie. smile

ZDUMIENIE

Czemu w zanadto jednej osobie?
Tej a nie innej? I co tu robię?
W dzień co jest wtorkiem? W domu nie gnieździe?
W skórze nie łusce? Z twarzą nie liściem?
Dlaczego tylko raz osobiście?
Właśnie na ziemi? Przy małej gwieździe?
Po tylu erach nieobecnosci?
Za wszystkie czasy i wszystkie glony?
Za jamochłony i nieboskłony?
Akurat teraz? Do krwi i kości?
Sama u siebie z sobą? Czemu
nie obok ani sto mil stąd,
nie wczoraj ani sto lat temu
siedzę i patrzę w ciemny kąt
- tak jak z wzniesionym nagle łbem
patrzy warczące zwane psem?

Wisława Szymborska

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

178 Ostatnio edytowany przez Babcia60+ (2012-03-17 14:01:38)

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

*** [raj zaczyna się za oknem]



Raj zaczyna się za oknem
lub na parapecie
w owocach
kwiatach
lub w zapachu mięty

mój najpiękniejszy świat
moja kwiecista przystań
moja błogosławiona ojczyzna

za drzwiami
ciche tajemnice
szepcą
ballady

nie musisz piać koguciku
nie przerywaj snów
tu zawsze jest
Dzień.


Joanna Szymańska: z tomiku ?Przez okno wiersza?

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

179

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Babciu, piękny wiersz - taki spokojny, a dobitny:)

Wiosenny wietrzyk

Mały wietrzyk wiosenny
Ledwie w drzewach zaszumi
Ledwie w krzakach zamruczy.
Jeszcze gwizdać nie umie,
Jeszcze się uczy.
Znalazł szczerbę w płocie - zaświstał.
Znalazł listki - zapiał na listkach,
Czasem w suchych gałęziach zatrzeszczy.
Czasem nuci, gdy zagra mu deszczyk
Albo szemrze w zeszłorocznej trawie
Albo szepce tak, że milczy prawie.
Ludzie mówią wtedy: nie ma wietrzyka
A on jest .
Tylko słucha słowika.

Joanna Kulmowa

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

180

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Przyjście wiosny
             

        Naplotkowała sosna
        Że już się zbliża wiosna.
        Kret skrzywił się ponuro:
        -Przyjedzie pewno furą?
        Jeż się najeżył srodze:
        -Raczej na hulajnodze.
        Wąż syknął :-Ja nie wierzę,
        Przyjedzie na rowerze.
                 
        Kos gwizdnął: -Wiem coś o tym,
        Przyleci samolotem.
        -Skąd znowu ?rzekła sroka-
        Ja z niej nie spuszczam oka
        I w zeszłym roku w maju
        Widziałam ją w tramwaju.
        -nieprawda! Wiosna zwykle
        Przyjeżdża motocyklem.
                         
        -A ja wam dowiodę,
        Że właśnie samochodem.
        -Nieprawda bo w karecie!
        W karecie? Cóż pan plecie?
        Oświadczyć mogę krótko,
        Że płynie właśnie łódką!

        A wiosna przyszła pieszo.
        Już kwiatki za nią spieszą,
        Już trawy przed nią rosną
        I szumią ?Witaj wiosno.
                                 
                         Jan Brzechwa

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

181

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

W oczach wyczytasz wszystko
Każdą zmianę nastroju
Wzrokiem zapalisz ognisko
Wzrokiem ruszysz do boju

Oczy zwierciadłem wnętrza
Chociażby chciały nie skłamią
Spojrzeniem wnikając do serca
Ogrzeją go lub poranią

W oczach wszystko zobaczysz
Niczego skryć nie są w stanie
Od bezdennej rozpaczy
Po miłości oddanie

znalezione w necie

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

182

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

"Przyjście wiosny " umiałam kiedyś   na pamięć  i o dziwo nawet duzo pozostalo  w  starych komórkach  .mózgowych rzecz jasna
Hmmmmmmmmm  ciekawe prawda ??????.

. Miej czas na uśmiech - to muzyka duszy

183

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Pożegnanie zimy " Ewa Zawadzka


Ostatnie wzgórki śniegu znikają na łące,
cała ziemia paruje i wyżej świeci słońce.
Bałwanek na podwórku już się zmienia w wodę,
a wierzby wokół domu puszczają pędy młode.
Lecz wiosna nie przychodzi choć ciągle o niej śnimy
bo boi się Marzanny złej wróżki śnieżnej zimy.
Nie zakwitną pierwiosnki, nie zazielenią się zboża
dopóki zła Marzanna nie odpłynie do morza.
Niekiedy wiosna przybywa a zima szybko znika.
zrobimy dziś Marzannę ze słomy i z patyka.
Śpiewając pieśń o wiośnie, spotkamy się nad rzeczką,
wrzucimy w nią Marzannę niech płynie, lecz daleko

. Miej czas na uśmiech - to muzyka duszy

184

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Wiosna"

W kalendarzu wiosna nastała,
Za oknem śnieg wciąż pada,
Ironia losu bywa jak zniewaga.

Wiosna piękną porą roku bywa,
Jednak nie zawsze jest o nas troskliwa,
Nie zawsze bywa tkliwa i urodziwa.

Nie ważne, kiedy, ważne, że niebawem,
Ujrzymy wiosnę z jej zakwitającym kwiatem,
A tuż po nim przywitamy się z latem.

Każda pora roku jest pełna radości,
Lecz wiosna bywa ostoją w miłości

z  netu /rymowanki/

. Miej czas na uśmiech - to muzyka duszy

185

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Może tym wierszem przywołam Magnolię?

Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

    MAGNOLIA

Na liściu leży kwiat
drzemiący,
żółtawo biały, jak słoniowa kość.
Słodki, że aż nudzi.
Przedmiot pachnący -
złośliwie tajemniczy świat -
dziwny gość,
Wśród nas ludzi. -

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

186

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

***
Niekiedy jedno oczu spotkanie,
a tak wiele w życiu zmienia.
Opada mgła dystansu,
rodzą się wspólne
o szczęściu marzenia.
Jedna malutka chwila.
waży o naszym
życiu szczęśliwym.
Jedna rozmowa dusz tkliwa
przypadkiem,
albo przeznaczeniem zwana.

Nie traćmy
nigdy nadziei
na zawsze,
nawet, gdy samotność
czterema ścianami ją zagłuszy.
Każdy dzień może
odmienić życie nasze
jednym głębokim
spojrzeniem,
jedną rozmową duszy.
           ***

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

187

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Witam, nadrabiam zaległości smile

[b]LUBIĘ TĘSKNIĆ

Lubię tęsknić
wspinać się po poręczy dźwięku i koloru
w usta otwarte chwytać
zapach zmarznięty

lubię moją samotność
zawieszoną wyżej
niż most
rękoma obejmujący niebo

miłość moją
idącą boso
po śniegu

Halina Poświatowska[/b[

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

188

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Na po połdnie smile

Nic darowane

Nic darowane, wszystko pożyczone.
Tonę w długach po uszy.
Będę zmuszona sobą
zapłacić za siebie,
za życie oddać życie.
Tak to już urządzone,
że serce do zwrotu
i wątroba do zwrotu
i każdy palec z osobna.
Za późno na zerwanie warunków umowy.
Długi będą ściągnięte ze mnie
wraz ze skórą.
Chodzę po świecie
w tłumie innych dłużników.
Na jednych ciąży przymus
spłaty skrzydeł.
Drudzy chcąc nie chcąc
rozliczą się z liści.
Po stronie Winien
wszelka tkanka w nas.
żadnej rzęski, szypułki
do zachowania na zawsze.
Spis jest dokładny
i na to wygląda,
że mamy zostać z niczym.
Nie mogę sobie przypomnieć
gdzie, kiedy i po co
pozwoliłam otworzyć sobie
ten rachunek.
Protest przeciwko niemu
nazywamy duszą.
I to jest to jedyne,
czego nie ma w spisie.

Wisława Szymborska
(Z tomiku "Koniec i początek", 1993r.)

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

189

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Nie wiem, kto jest autorem tego wiersza, to nie ja, tego jestem pewna.
Bardzo mi się spodobał, więc wklejam.

?W POSZUKIWANIU SZCZĘŚCIA..

"Szczęścia szukając często zmierzamy,
drogą w kierunku całkiem nieznanym.
Wchodzimy wówczas do morza łez
no, gdzie to szczęście, gdzie ono jest?

By nie przegapić tego, co blisko
pytamy siebie: gdzie to zjawisko?
Szczęście, którego tak nam potrzeba-
marząc myślimy o gwiazdce z nieba..

Człowiek sam siebie też nie docenia,
życie się toczy, a świat się zmienia.
Szukając szczęścia i sensu życia,
nie mamy zwykle nic do ukrycia..

Trzeba nauczyć się je dostrzegać
I o majątek wciąż nie zabiegać.
Bo ten szczęśliwy, kto szczerze wierzy,
że od nas samych ono zależy."

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

190

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Kropelka uśmiechu ...

Każdy uśmiech to szczęścia kropelka,
taka tyci malutka niewielka,
zbieraj zawsze i wszędzie
szczęśliwe kropelki,
aż się zbierze eliksiru dzban wielki.

Zbieraj kroplę do kropli,
niech się toczy,
aż strumieniem perlistym zauroczy,
strumieniem poprzez potok i rzekę,
aż do krainy płynącej
miodem i mlekiem.

Ty też daj szczęściu szansę,
rozdawaj uśmiechy awansem.
Szczęśliwe kropelki z dzbana,
rozdawaj od samego rana
na ulicach smutnym twarzom,
niech uśmiechnąć się odważą.

Niech odzyskają ducha pogodę,
dobry nastrój, życia urodę,
optymizm niech w nich zagości,
niech poznają smak
prawdziwej radości
niech uśmiechem zagłuszą
wszelkie smutki,
wszak żywot nasz bardzo krótki.

Szkoda czasu na narzekanie
spójrz na inne twarze,
jakie one roześmiane,
ile w nich piękna, uroku ...
poprzyglądaj się im z boku,
aż doznasz olśnienia,
Uśmiech Spełnia Nawet Marzenia ..

Wkleiłam z netu, nie znam autora.

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

191

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Herbert Zbigniew

Przesłanie Pana Cogito

Idź dokąd poszli tamci do ciemnego kresu
po złote runo nicości twoją ostatnią nagrodę

idź wyprostowany wśród tych co na kolanach
wśród odwróconych plecami i obalonych w proch

ocalałeś nie po to aby żyć
masz mało czasu trzeba dać świadectwo

bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny
w ostatecznym rachunku jedynie to się liczy

a Gniew twój bezsilny niech będzie jak morze
ilekroć usłyszysz głos poniżonych i bitych

niech nie opuszcza ciebie twoja siostra Pogarda
dla szpiclów katów tchórzy - oni wygrają
pójdą na twój pogrzeb i z ulgą rzucą grudę
a kornik napisze twój uładzony życiorys

i nie przebaczaj zaiste nie w twojej mocy
przebaczać w imieniu tych których zdradzono o świcie

strzeź się jednak dumy niepotrzebnej
oglądaj w lustrze swą błazeńską twarz
powtarzaj: zostałem powołany - czyż nie było lepszych

strzeż się oschłości serca kochaj źródło zaranne
ptaka o nieznanym imieniu dąb zimowy
światło na murze splendor nieba
one nie potrzebują twego ciepłego oddechu
są po to aby mówić: nikt cię nie pocieszy

czuwaj - kiedy światło na górach daje znak - wstań i idź
dopóki krew obraca w piersi twoją ciemną gwiazdę

powtarzaj stare zaklęcia ludzkości bajki i legendy
bo tak zdobędziesz dobro którego nie zdobędziesz
powtarzaj wielkie słowa powtarzaj je z uporem
jak ci co szli przez pustynię i ginęli w piasku

a nagrodzą cię za to tym co mają pod ręką
chłostą śmiechu zabójstwem na śmietniku

idź bo tylko tak będziesz przyjęty do grona zimnych czaszek
do grona twoich przodków: Gilgamesza Hektora Rolanda
obrońców królestwa bez kresu i miasta popiołów

Bądź wierny Idź

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

192

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Zając i żaba

Szarak, co nieraz bywał w kłopotach i trwogach,
Nie tracąc serca, póki czuł się rączy,
Teraz podupadł na nogach.
Poczuł, że się źle z nim skończy.
Więc jęknął z głębi serca: "Ach, nie masz pod słońcem
Lichszego powołania jak zostać zającem!
Co mię w dzień pies, lis, kruk, kania i wrona,
Nawet i ona,
Jak chce, tak gania.
A w noc gdy drzemię, oko się nie zmruża,
Bo lada komar bzyknie przez siatki pajęcze,
Wnet drży me serce zajęcze,
Tchórząc tchórzliwiej od tchórza.
Zbrzydło mi życie, co jest wiecznym niepokojem,
Postanowiłem dziś je skończyć samobojem.
Żegnaj więc, miedzo, lat mych wiośnianych kolebko!
Wy kochanki młodości, kapusto i rzepko,
Pożegnalnymi łzami dozwólcie się skropić!
Oznajmuję wszem wobec, że idę się topić!"
Tak z płaczem gdy do stawu zwraca skoki słabe,
Po drodze stąpił na żabę.
Ta mu, jak raca, drgnąwszy spod nóg szusła
I z góry na łeb w staw plusła.
A zając rzekł do siebie: "Niech nikt nie narzeka,
Że jest tchórzem, bo cały świat na tchórzu stoi;
Każdy ma swoją żabę, co przed nim ucieka,
I swojego zająca, którego się boi".
                                                    Adam Mickiewicz

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

193

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Jan Lechoń

Wielkanoc

Droga, wierzba sadzona wśród zielonej łąki,
Na której pierwsze jaskry żółcieją i mlecze.
Pośród wierzb po kamieniach wąska struga ciecze,
A pod niebem wysoko śpiewają skowronki.

Wśród tej łąki wilgotnej od porannej rosy,
Droga, którą co święto szli ludzie ze śpiewką,
Idzie sobie Pan Jezus, wpółnagi i bosy
Z wielkanocną w przebitej dłoni chorągiewką.

Naprzeciw idzie chłopka. Ma kosy złociste,
Łowicka jej spódniczka i piękna zapaska.
Poznała Zbawiciela z świętego obrazka,
Upadła na kolana i krzyknęła: "Chryste!".

Bije głową o ziemię z serdeczną rozpaczą,
A Chrystus się pochylił nad klęczącym ciałem
I rzeknie: "Powiedz ludziom, niech więcej nie płaczą,
Dwa dni leżałem w grobie. I dziś zmartwychwstałem."

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

194

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

DZIELENIE SIĘ ŚWIĘCONYM JAJKIEM

Zadzwoniły już dzwony,
dzień nastał wesoły.
Pod święconym pieczywem
uginają się stoły.

Leży jajko święcone
malowane farbami ?
kto też dzisiaj tym jajkiem
będzie dzielił się z nami?

A więc ojciec i matka ?
oni pierwsi najpewniej,
potem bracia i siostry,
i sąsiedzi i krewni,

Potem ? nie wiem kto dalej,
a odgadnąć to sztuka
może jakiś gość z drogi
do drzwi chaty zapuka.

Może dziadziuś zgrzybiały,
co się modli w kościele?
To się także tym jajkiem
z biednym dziadkiem podzielę.
                                          Maria Konopnicka

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

195

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

na noc wiersz smile

Czemu!

Czemu Bóg ci dał
Uśmiech tak uroczy,
Tak anielską twarz,
Tak szatańskie oczy?
Czemu Bóg ci dał,
Powiedz, moja luba,
Tygrysicy krew,
A ciało cheruba?

Jak diamentu blask,
Mienisz się zdradziecko,
Namiętnością - czart,
Marzeniami - dziecko.
Coraz inny strój
Zdobi czoło twoje:
Dzisiaj lilii kwiat,
Jutro bluszczu zwoje.

Kiedy srebrny zmrok
Na komnatę pada,
Smętnie chylisz skroń,
Zadumana, blada;
Kiedy płynie pieśń
Na powietrza fali,
Jak bachantka drżysz
I wzrok ci się pali.

Czasem kryjesz pierś
Nieczułości zbroją,
I kaskadą łez
Twarz zalewasz moją;
Czasem z cudnych ust
Dajesz pić słodycze -
Na przemiany: czart
Albo Beatrycze.

I piekło, i raj
W tobie się jednoczy.
Czemuż Bóg ci dał
Tak szatańskie oczy?
Czemu Bóg ci dał,
Powiedz, moja luba,
Tygrysicy krew,
A ciało cheruba?

Wiktor Gomulicki

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

196

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

ŚWIĘCONE

Poświęcę dzisiaj w kościele
Pisankę, chleb i sól
Tak mało, a tak wiele
W koszyku jest życie i ból

Chrystus z martwych powstanie
Odkupi i wstąpi do nieba
Ale na ziemi zostanie
Kromka gorzkiego chleba.

Dzielimy się dzisiaj nią Panie
Z nadzieją na lepszy świat
Wszak odwaliłeś kamień
Na sto miliardów lat.

WSZYSTKIM ZAGLĄDAJĄCYM DO TEJ KAFEJKI, ŻYCZĘ WESOŁYCH, POGODNYCH ŚWIĄT!

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

197

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Wesołych świąt smile

Czemu!

Czemu Bóg ci dał
Uśmiech tak uroczy,
Tak anielską twarz,
Tak szatańskie oczy?
Czemu Bóg ci dał,
Powiedz, moja luba,
Tygrysicy krew,
A ciało cheruba?

Jak diamentu blask,
Mienisz się zdradziecko,
Namiętnością - czart,
Marzeniami - dziecko.
Coraz inny strój
Zdobi czoło twoje:
Dzisiaj lilii kwiat,
Jutro bluszczu zwoje.

Kiedy srebrny zmrok
Na komnatę pada,
Smętnie chylisz skroń,
Zadumana, blada;
Kiedy płynie pieśń
Na powietrza fali,
Jak bachantka drżysz
I wzrok ci się pali.

Czasem kryjesz pierś
Nieczułości zbroją,
I kaskadą łez
Twarz zalewasz moją;
Czasem z cudnych ust
Dajesz pić słodycze -
Na przemiany: czart
Albo Beatrycze.

I piekło, i raj
W tobie się jednoczy.
Czemuż Bóg ci dał
Tak szatańskie oczy?
Czemu Bóg ci dał,
Powiedz, moja luba,
Tygrysicy krew,
A ciało cheruba?

Wiktor Gomulicki

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

198

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Teresa Radziewicz


Hanna odkrywa w sobie staruszkę



Kiedy słońce kładzie się na twarzy, Hanna obserwuje
delikatne promienie pod okiem, śledzi linie łączące
usta ze skrzydełkami nosa i czuje: nitki gęstnieją,


łączą czoło z policzkami, rozpinają się na dekolcie,
łagodnie obejmują szyję. Wyobraża sobie: umacniają
korzenie, stają się silniejsze i rozrastają


z dnia na dzień. Hanna oswaja małe proroctwa,
ukryte w cieniach przyszłych krzywizn palców,
w gniazdach zmarszczek na kostkach,


w coraz słabszym sprzeciwie ciała. Łagodnie
kreśli studium rzeczy spodziewanych.




Kwiecień


I wszystko się układa, jak w wierszach czy baśniach:
jest kwiecień, a świat przez kilka dni wygląda
jak nowy. Hanna wpatruje się w niebo, wędruje


aleją pobielałych pni. Spróbuj spojrzeć w górę ? wiatr
przeczesuje brzozowe czupryny. Zalążki zieleni
na tle przemytego deszczem błękitu i wiotkie witki


? patrzysz i czujesz, jak boli. Bo wydaje się, ale nie,
już prawie, ale jeszcze nie teraz. Ten moment,
gdy zaraz, zaraz ktoś się pojawi. Jeszcze krok


i widzisz zarys postaci. Hanna uśmiecha się,
uspokaja kroki i to, co rozszalało się
od środka.
___________________



Pozdrawiam  !!!!

...żyj i pozwól innym żyć...

199

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Teresa Radziewicz


Każda kobieta ma w sobie czarownicę

( Kamili )


Nie chciała dłużej tęsknić, obrazy uciskały i kładły się
na codzienności strumieniami bólu. Hanno ? słyszała
w głowie głos babki ? Hanno, na tę chorobę najlepsze
będą zioła. Siedem ziół zebranych w siódmej godzinie

siódmego dnia siódmego miesiąca. Weź gałązki dziurawca,
ziele bratka trójbarwnego, piołun niosący gorycz i kwiat lipy,
która rozgrzewa krew. Znajdź w cieniu macierzankę, sparz ręce
pokrzywą, dodaj rumianku. Zioła zalej wrzątkiem, wywar pij

siedem dni; w ostatnim zrób porządki. Wyrzuć pęknięty talerz
i wyszczerbiony kubek. Otwórz okna, pozwól przeciągom
zawładnąć twoim domem. I wołaj: idź precz, idź precz!
Pamiętaj, każda kobieta nosi w sobie, czarownicę,

muszą jej słuchać wszystkie tęsknoty świata.


________________



Pozdrawiam...

...żyj i pozwól innym żyć...

200

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

"TWE SERCE"

Codziennie twe serce wybiera
Choć wokół problemów zawiłość,
co w sercu ma żyć, nie umiera
To wiara, nadzieja i miłość.

Codziennie twe serce człowiecze
o wybór najlepszy się stara,
przywraca, co nieraz uciecze
To miłość, nadzieja i wiara.

Codziennie twe serce w rozdrożu
wybiera swój balans, jak reja,
gdy statek na pełnym fal morzu
Jak wiara, jak miłość, nadzieja.

Twe serce wybiera codziennie
Choć nieraz szkwał sztormów zawieje,
w swym sercu odnajdziesz niezmiennie
obecne w twym życiu nadzieje.

Twe serce człowiecze, jak co dnia
ożywia się rytmem. Sen mara,
gdy sił twych zapłonie pochodnia
i mroki rozświetli twa wiara.

Twe serce w rozdrożu balansu
odnajdzie z twym życiem zażyłość,
gdy miast rejsu kursem romansu
ty znajdziesz w nim miejsce na miłość...
                                Czartoryski Aleksander

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

201 Ostatnio edytowany przez Babcia60+ (2012-04-11 23:22:48)

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Oblicza szczęścia

Szczęście różny wygląd miewa:
raz rozkosznie z nudów ziewa,
innym razem pachnie kawą,
lub daleką w świat wyprawą.

Może być nieproste wcale,
generować koszty? ale
może też być chwilą na to
by się przyjrzeć zwykłym kwiatom.

Szczęście może przynieść praca
lub to, że się z niej powraca,
plan odkrywczy, myśl radosna
albo fakt, że przyszła wiosna!

Czasem mieszka pośród ludzi,
lub rytm tanga je rozbudzi,
ale czasem szczęście gości
wśród bezludnej samotności?

Szczęściem może być czyjś dotyk,
latem promień słońca złoty,
spokój serca, cisza błoga
oraz mądra wiara w Boga.

                            Marcin Urban

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

202

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Dzień dobry - miłego dnia
Tulipan i róża

W jednym stali wazonie tulipan i róża.
Rzekł tulipan:
"Dalipan,
Że to mnie oburza,
Pokoju nikt nie wietrzy, duszno niesłychanie,
W takiej temperaturze żyć nie jestem w stanie.
Lufcik niech gospodyni przynajmniej otworzy,
Już wczoraj źle się czułem, a dziś - jeszcze gorzej!"

Odrzecze na to róża: "Panie
Tulipanie,
Proszę, niech pan nie nudzi i kwękać przestanie.
Egoista i sobek z pana! Jak pan może
Domagać się wietrzenia, gdy chłód jest na dworze?
Jeśli pan nie zamilknie - język panu przytnę!
Zdrowie mam takie kruche, płatki aksamitne,
Łodyżki delikatne, przeciągów się boję,
Zaraz dreszczy dostaję, gdy wietrzą pokoje,
Woń, barwę mogę stracić przy lada chorobie,
A pana to nie wzrusza. Pan myśli o sobie!"

Rzekł tulipan:
"Dalipan,
Sądzi pani błędnie,
Wiadomo, że kwiat każdy bez powietrza więdnie,
Lecz jeśli pani każe - chętnie się poświęcę,
Dla pięknej róży - wszystko! I nie mówmy więcej!
Okna pozamykane niech będą. Pokoje
Nieprzewietrzane. Trudno!"
I zwiędli oboje.

Nazajutrz gospodyni, żałując tej straty,
Wyrzuciła na śmietnik dwa zwiędnięte kwiaty.


Jan Brzechwa

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

203

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Las w deszczu

II
Deszcz nieprzerwanie płacze na polanie,
a wielkie dzwonki, w które deszcz zapada,
kołaczą tępo, sieroco i szklanic...
smutku przeczysta święci się biesiada...

Smutek jest duszą oparów na sosnach,
wzrosłych pod dębem późnych anemonów
(tajemnic lasu w jesieniach i wiosnach),
podźwięku źródła i dalekich dzwonów,
i światów ptaszych, w których woła może
nagłe olśnienie i jęki niemocy,
że jest świadomość ogromna jak morze,
gdy ich jest nikła i zamknięta w nocy...
i bolesnego zapachu storczyków
wśród mchów poddanych pod deszczowe strzały,
walczących z wonią wody i trzęsawisk
przez jakiś ślepy, wonny upór biały
obłędnych, siebie nie znających krzyków
O potworności przenajsłodszej zjawisk.
I ja mam miejsce w płaczącej biesiadzie,
bo choć nikt o tym nie wie, smutna jestem
jak córka króla w niemieckiej balladzie,
bo wiem, że to, co wołam z ukrycia,
jak storczyk woła ludzi wśród trzęsawisk,
co przyjdzie z kroków szelestem,
gdy na modłę starą i biedną
róże wszystkie wybuchną wonią, gwiazdy zbledną -
nie będzie inne od życia -
będzie z nim jedno -
Pójdę w potworność zjawisk.


________________


Pozdrawiam najserdeczniej...

...żyj i pozwól innym żyć...

204

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Dzień dobry smile

WIECZOREM



A wieczorem, gdy ludzie wracają
Do swych domów, a wychodzą koty,
Wtedy dobrze jest jak ludzie mają
Do zrobienia jakieś roboty,
Różne sprawy ważne i mniej ważne.
O, na przykład żona ma jakieś pranie
Albo ma coś - powiedzmy - usmażyć,
A znów synek ma odrobić zadanie.
Wtedy lampy zapalają się w mieszkaniach
I nadchodzi czas rodziny i kawy,
Bardzo ważne, żeby były zadania,
Bardzo ważne, żeby były różne sprawy!
Bardzo ważne, jeśli żona poprosi
O naprawę lampy lub żelazka.
Bardzo ważne, jeśli synek przynosi
Przyrodniczy zeszyt i się synka głaska
I się mówi: - Popraw to, mój drogi,
Skąd u ciebie pies ma tylko trzy nogi?
Bardzo ważne są wieczorne gadania,
Bardzo ważne są wieczorne zabawy,
Bardzo ważne, żeby były zadania,
Bardzo ważne, żeby były różne sprawy.
Bardzo ważne, żeby być przy sobie blisko,
Żeby się gadało, pracowało i śmiało,
Bo to jest - prawdę mówiąc - prawie wszystko.
A poza tym jest niezwykle mało.

Andrzej Waligórski

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

205

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Ernest Bryll

* * *


Dziewczyny rzeczywiste, a nie z naszych baśni
Żyją z nami. Nie tak, jak miało być. A właśnie
Jak jest. Bo jest.
Teraz. Są zapomniane
Ale musimy wierzyć, że były kochane
Były szczęśliwe- jak urodziwe
I nie płakały wcale nad ranem

Słodko im w świecie naszym. Chociaż świat
Trochę za bardzo kiwa się od lat
Jak drzwi szafek kuchennych, co się wypaczyły
Bo z marnej płyty były

Niewiele, niewiele
Szczęścia co prawdą bywało w niedzielę
Może jeszcze biedniej
Niż w dzień powszedni
A
Zatem
Co mają zapamiętać dziewczyny? Ten kwiatek
Wymiętoszony. A może tę noc
Kiedy się niby na tańce szło
A naprawdę do łóżka?
Zaślinioną poduszkę
Od płaczu, od zachwytu, od przysiąg prawdziwych

Prawdziwe były. Tylko w życiu krzywym
Obijały się od ściany do ściany
No, tak to z nami?


___________________


Przemiłego popołudnia ...

...żyj i pozwól innym żyć...

206

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Fajnie, że kafejka się rozwija smile

Piękny dzień się zapowiada
Piękny dzień się zapowiada,
słońce kąpie się w błękicie,
ptaki swym świergotem ciepłym
pod obłoki wznoszą życie.

Chociaż nie mam wcale skrzydeł
i nie śpiewam tak jak one
chętnie do nich się przyłączam,
bo mam serce roztańczone.

W każdym kątku tkwią ziarenka,
co kiełkują w stronę światła
albo drzemią w ciszy myśli
żarem ognisk, by nie zgasła

czułość, kiedy głos Twój słyszę
radość, że świt wstaje co dzień
że jest wiosna z tęczą kwiatów
którą idzie Czas czarodziej.


Autor: Maryla

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

207

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Philip Larkin


Piosenki miłosne po latach



Nie wyrzuciła nut ? niewiele miejsca w końcu

Zajmowały w szufladzie

Ich znajome okładki, wyblakłe na słońcu,

Albo z kółkami śladów po mokrym wazonie,

Pobazgrane przez dziecko, albo znów w napadzie

Szału porządków starannie sklejone:

Tak doczekały dnia, gdy, będąc dawno wdową,

Znalazła je przypadkiem i stała, na nowo



Zgłębiając, jak posłusznie akord się pochyla,

Aby pomóc przez wąski

Próg taktu przenieść długi, pozszywany z sylab

Tren słowa; wierne echo młodości, jak drzewo

Rozchylające wiosną zbudzone gałązki,

Rozprzestrzeniało w niej tę świeżość śpiewną,

Tę pewność czasu, który wciąż czekał w zapasie,

Gdy grała te melodie po raz pierwszy. Właśnie



To, ten blask, określany przez wytarte słowo

"Miłość", wskrzesił w niej jeszcze

Raz swój jasny początek, gwiazdę, co nad głową

Obiecywała wtedy rozwiązanie, gładki

Tok wszystkiego, niezmienny porządek, i szczęście.

Ułożyć nuty w stos, strzepnąć z okładki

Łzę ? nie jest łatwo, gdy się ociągać z przyznaniem,

Że nic z tego nie stało się i już nie stanie.

_______________




Pięknego dnia, dziewczynki...

...żyj i pozwól innym żyć...

208 Ostatnio edytowany przez Babcia60+ (2012-04-15 10:41:46)

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Przyczyny

Są ze sobą:
z miłości
z nienawiści
dlatego że są niepewni
dlatego że są zbyt pewni
przez grzeczność
przez dziesięć lat

przez trzy tygodnie
ze strachu
z wygody
z poczucia obowiązku
z braku poczucia obowiązku

Zapominają tylko o sobie
bez przyczyny

              Elżbieta Zechenter - Spławińska

MIŁEJ NIEDZIELIsmile:):):)

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

209

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

POETA MÓWI

Po stokroć niech wasze pola znów się zazielenią.
Powiększajcie swoje dobra o ile możecie.
Zagarniajcie wszystko; ziemię, księżyc.
Przywłaszczcie sobie całe niebo, wszystkie planety.

Niech wam sprzyja tylu Bogów w ilu wierzycie.
Niech wam sufit zalśni złotem, ściany srebrem.
Niech marmurowe chodniki prowadzą was
przez niezliczone komnaty.
Niech wam sprzyja fortuna ? największy żywioł ? miłość.

Dla mnie zostawcie tylko gałąź bzu za oknem.
Śpiew ptaków, szelest myszy, rudy skok wiewiórki.

Nim ostatni zmierzch nadciągnie chcę usłyszeć wiatr.
Poczuć żar promieni ostatniego słońca.
Ujrzeć was przy pracy z uśmiechem na twarzach.
Z przekonaniem, że osiągnęliście w życiu wszystko.

Mnie zostawcie cień nadziei, że świat ocaleje
a drzewa przychylne ptakom dadzą im schronienie.
Niech ich szum i śpiew współgra z ludzką mową.
A wtedy być może spełni się proroctwo o wiecznej arkadii.
o RAJU na ziemi.


/Lech Lament/


_______________________


Dla mnie zostawcie tylko gałąź bzu za oknem.
Spiew ptaków, szelest myszy, rudy skok wiewiórki.



Pozdrawiam...

...żyj i pozwól innym żyć...

210

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Dzień dobry - kolejny wiersz wklejam smile

Wszystko jest głupie
Wszystko jest głupie, co rodzi się z myśli,
A nie z kapryśnych słów zgodnego dźwięku;
Wszystko jest kłamstwem, czego nie nakryśli
Pióro bezwolnie chwiejące się w ręku;

Wszystko jest nudą, co nie jest marzeniem,
Za światem baśni naiwną tęsknotą -
Wszystko jest zgrzytem, co nie jest westchnieniem
Z serca do serca wionącym pieszczotą...

Tadeusz Boy - Żeleński

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

211 Ostatnio edytowany przez 40483019 (2012-04-17 18:17:40)

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Janusz Styczeń


Sakrament



wyszła za mąż, żeby móc wreszcie usnąć,

żeby móc spokojnie bez końca

rozczesywać włosy przed lustrem,

rozczesywać czas właśnie tak spokojnie,

i spoglądać w jego pozornie nieruchomy nurt

i unieruchamiać go już na zawsze,

mąż nie wie, że ona kładąc się do łóżka

kładzie się w nieruchomy nurt czasu,

by spać z tą pewnością, że nic się nie zmieni,

mąż już śpi, i ona zaraz uśnie,

jako księżyc będzie patrzyła we śnie

na męża,

tak co noc księżycowym światłem go pęta,

w dzień nieruchomym lustrem coraz bardziej

go otacza,

nie straci go ani na chwilę, nigdy,

nie powie mu, że nie ma czasu,

że jest niebo,

ale nadal tak niewidzialnie jak noc i dzień

będzie go w niebo prowadziła,

aż stanie się wiecznością głęboko

w niej samej


__________________

Przytulnego wieczoru...

...żyj i pozwól innym żyć...

212 Ostatnio edytowany przez Babcia60+ (2012-04-17 22:54:26)

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

PIEŚŃ IX ? Jan Kochanowski

Nie porzucaj nadzieje,
Jakoć się kolwiek dzieje:
Bo nie już słońce ostatnie zachodzi,
A po złej chwili piękny dzień przychodzi.

Patrzaj teraz na lasy,
Jako prze zimne czasy
Wszystkę swą krasę drzewa utraciły,
A śniegi pola wysoko przykryły.

Po chwili wiosna przyjdzie,
Ten śnieg z nienagła zyjdzie,
A ziemia, skoro słońce jej zagrzeje,
W rozliczne barwy znowu się odzieje.

Nic wiecznego na świecie:
Radość się z troską plecie,
A kiedy jedna weźmie moc nawiętszą,
Wtenczas masz ujźrzeć odmianę naprędszą.

Ale człowiek zhardzieje,
Gdy mu się dobrze dzieje;
Więc też, kiedy go Fortuna omyli,
Wnet głowę zwiesi i powagę zmyli.

Lecz na szczęście wszelakie
Serce ma być jednakie;
Bo z nas Fortuna w żywe oczy szydzi,
To da, to weźmie, jako się jej widzi.

Ty nie miej za stracone,
Co może być wrócone:
Siła Bóg może wywrócić w godzinie;
A kto mu kolwiek ufa, nie zaginie.

Mówię Dobranoc, z nadzieją na jutrosmile:):)

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

213

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Teresa Paryna

Widnokrąg


Coraz częściej zabierasz mnie na tę górę.
Stąd widać wszystko.

Za siódmą zmarszczką lat
majaczy twarz babci ?
Różowo słodka jak poziomka.
Kołysze się niebo
w jasnych oczach matki.
W promieniach widnokręgu
ojciec z kosą przed ścianą żyta
przed kosą śmierci
co przyjdzie następnej wiosny.
Ścigam się z psem
i z życiem...
(psa wkrótce złowi wiejski rakarz)
Pachną lipy, cykają świerszcze
płyną obłoki, studnia, sad
cienie wierzb, kwadrat błonia
koktajl wiosen i jesieni.
Żalą się skrzypce podciętej tęsknoty
Łka akordeon wiejską melancholią.
Śmieją się pierogi z wiśniami
i szczerbate wiejskie baby.
Wszystko mija, przechodzi
przez płot
przez miedzę
przez palce widnokręgu.
Przesypuje się ziarnkami
sensu i głupoty.
Plotki układa w strofy ballad.
Toczą się złote południa
aureole odpustów
i furmanki na targ w miasteczku R.
Jak błysk pierwszej żarówki ?
jakieś wesele, pogrzeb
a w ?kołchoźniku? znów:
?Oj rabina kudriawa...?

Obręcz widnokręgu
jak łuki zdumionych brwi
coraz prędzej zgartują
dni, noce, marzenia.
Powiewa lista martwych imion...
Ale gdzie tamci chłopcy ? smukli, czarnobrewi?
Gdzie pierwsze kochanie?
Gdzie kochanie ostatnie?...

Tyś dał.
Tyś wziął...

________________


Przemiłego, słonecznego dnia...

...żyj i pozwól innym żyć...

214

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Witam cieplutko:):):)

[Pomóż...]

Pomóż, dolino mokra,
uzdrów, pogodo naglą,
gasirój mi życie jak organ,
jak na organach zagraj.

Sens życia w każdej piszczałce
zamknij - niech skomlą jak psy.
Daj cierpieć palcom - niech palce
będą jak oczy i łzy.

Cokolwiek stanie się jutro,
choćby i świat ten znikł,
nigdy nie będzie ci smutno,
gdyś w piersi odnalazł krzyk.

Jak rannego z pobojowiska
ocali cię własny wrzask.
W wołaniu jest odsiecz bliska,
w błaganiu jest wieniec łask.

                                   Konstanty Ildefons Gałczyński

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

215

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Anna Kamieńska

Błogosławieństwa

Błogosławiony kto nie czeka
Kto umie wyłączyć telefon
Potrafi ciszy nie urazić krzykiem
wie kiedy przestać

Błogosławiony to znaczy szczęśliwy
kto nie ma nic
nie dźwiga domu pełnego samotności
wątroby zatrutej pragnieniami

Szczęśliwy kto od nikogo nie musi odchodzić
bo wszystkie buty odeszły od niego
sam w ciszy
jak ogromny ptak nocuje

Błogosławiony komu Pan rękę ułożył
do pióra a bardziej szczęśliwy
komu dał język czuły
co się nie wstydzi słowa

Szczęśliwy kto nie ma żadnej ziemi obiecanej
więc się nie śpieszy z czasem
i tak powietrza dotyka
jak najdroższej twarzy

A jeszcze szczęśliwy
kto pisząc uniósł twarz znad stołu
by ujrzeć słowo
a ujrzał

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

216

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

I ja z wierszem smile

Życiorys

Nawet nie wiem
jak tam sprawy
za lasem

Rano wstaję
poemat chwalę
biorę się za słowo
jak za chleb

Nie zważam na mody
byle jakie

Piszę wyłącznie
uczuć starym
drapakiem


Jerzy Harasymowicz

Zestarzeć się - muszę.
Zestarzeć się z gracją - spróbuję.
Stanę się starą babą - PO MOIM TRUPIE!

217

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Louis Simpson

Brzoza

Brzozo, przypominasz mi
Pokój wypełniony oddechem,
Rozkołysanie i szept miłości.

Zsuwa pantofle;
Rozpina spódnicę; podniósłszy ramiona
Zdejmuje jeden kolczyk, potem drugi.

Tak właśnie rozgałęzia się
Biały pień, jej ramiona
Są jasne i gładkie.

___________________

Przytulnego wieczoru...

...żyj i pozwól innym żyć...

218 Ostatnio edytowany przez Babcia60+ (2012-04-19 06:22:43)

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Pięknie witamsmile:):)

                 FIOŁKI

Fiołki, jak i inne kwiatki, nie chciały mieć ust ni oczu,
rąk, które można załamać, włosów, co mogą posiwieć.
Wolały zamilczeć w trawie, z daleka na uboczu.
Wolały nie być szczęśliwe ani też nieszczęśliwe.

Fiołki nie chciały się spalić w pożarze na siódmym piętrze,
fiołki nie chciały umierać na łóżku w krzyku i strachu.
Nie chciały być wcale większe, mądrzejsze i gorętsze,
życzyły sobie spokoju w niskim, fiołkowym zapachu.

Fiołki nie chciały miłości, tęsknot i czekań na listy.
Nie chciały płaczu marzenia, kiedy je na śmierć wzywają.
Wolały codzienną pszczołę obojętności złocistej,
która im serca nie weźmie, bo go umyślnie nie mają.

                                                         Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Każdy ma swoją gwiazdę szczęścia,
która jest tylko jego.
Ale nie każdy potrafi
uważnie patrzeć w niebo.

219

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Halina Poświatowska
* * *

Carmen z różą w zębach
siedzi na łóżku - płacze
kolczyki ciężkie
nasłuchują
usta

Carmen podparła brodę ręką
patrzy
powieki cienkie
na oczach
gasną

Carmen - brwią podwójną
zgiętą
przekreśliła noc
popłynęła
w poprzek pustego łóżka
szept

szept nieustanny
cichszy
od stukotu serca
dreszczem wśród krętych włosów

upuściła różę
leży
w otwartych oczach
umarłe kolczyki
świecą

_______________


Udanego dnia...

...żyj i pozwól innym żyć...

220

Odp: Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Julia Hartwig


Koda


Chwiejna zbyt czuła i zbyt nieczuła
mało wierząca a pragnąca wiary
z nadzieją że przecież coś uszczknie z uczty życia
choć przekonana że nic się nie należy
Szukająca mimo wiedzy że niedocieczona jest tajemnica
Zachwyt był jej udziałem
choć kilkakroć odjęte jej było wszystko
co dawało zgodę na istnienie
Doświadczyła samotności i melancholii
jakby była jedną jedyną
a wiedziała że jest tylko jedną z wielu
Dane jej było zaznać miłości
i oczy jej były otwarte na uroki świata
Pochłaniała ją zagadka odejścia
niemożność pogodzenia jej z naturą bytu
Usiłowała wskrzesić przeszłość
Wszak to co pozornie skończone nadal trwa
ale nie da się czerpać stąd codziennej pociechy
Oglądając się wstecz mówiła:

Bądź wdzięczna
Byłaś hojnie obdarzona


_____________________


Przytulnego wieczoru...
Mówi się, że stracony jest dzień bez uśmiechu. Dla mnie stracony, jeżeli nie zajrzę do tomiku wierszy Julii Hartwig - mojej ukochanej poetki.

...żyj i pozwól innym żyć...

Posty [ 166 do 220 z 350 ]

Strony Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 Następna

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Forum Kobiet » NASZA SPOŁECZNOŚĆ » Kafejka, w której ludzie wiersze piszą i czytają

Zobacz popularne tematy :

Mapa strony - Archiwum | Regulamin | Polityka Prywatności



© www.netkobiety.pl 2007-2018