Dziwoląg czy nie? Czym odstajecie od stereotypu kobiecości?

Ależ skąd, nie przeszkadza. Porównuję tylko, że Ty często zajmujesz się "babskimi" sprawami, a my "męskimi" i nikomu niczego to nie ujmuje, zatem to, jak się zachowałeś w pierwszych wypowiedziach "ha ha ha, babochłopy, nóg i pach pewnie też nie golą" było nie na miejscu.

Przeprosiny przyjęte, luz.

Ja sie zastanawiam, dlaczego stereotypem kobiecosci wg. was są: tipsy, szpilki, uwielbienie różu, czytanie romansideł.
Bo dla mnie to jest stereotyp głupiej panny, czy niedojrzałej (juz) kobiety.
Stereotypem kobiecości w naszym kraju, może być jak tu niektóre panie zauważyły poświęcenie swojego zycia rodzinie. Skoro kobieta, to płodna samica, która opiekuje sie potomstwem, nie da im zrobić krzywdy czy zapłacić za wyrządzone komuś winy.
I od tego stereotypu odstaję, ponieważ nie potrafię bronić winnych, niezależnie od tego czy winę ponosi obca mi osoba, czy bliska.

Ale najgorsze jest to, że tak sądzą same kobiety Wybraliśmy się niedawno z córką i znajomymi do restauracji. W pewnej chwili mąż zabrał dziecko do osobnego pomieszczenia, żeby je przewinąć, a ja jeszcze kończyłam obiad. Reakcja znajomych pań: "A gdzie on poszedł? Jak to? A czemu nie ty? NIE BOISZ SIĘ?! Może tam pójdziesz? Albo, skoro ty jeszcze jesz, to któraś z nas pójdzie?"

Normalnie mnie wtedy zatkało.

A bo niektóre przesadzają Partner chce zająć się dzieckiem, a taka go traktuje jak kalekę "zostaw, nie umiesz, nie rusz"... Facet się posłusznie odsuwa, a potem wysłuchuje pretensji "bo ja muszę wszystko sama, nic mi nie pomagasz, nie masz kontaktu z dzieckiem"

Zabawna ta Wasza dyskusja

Tyle już napisałyście o stereotypowej wizji kobiecości, że daruję sobie pisanie czym odstaję (bo wszystkim ). Napiszę tylko, że umiem sterować swoją kobiecością. Mężczyźni widzą we mnie kobietę wtedy, kiedy tego chcę. I nie ma tu znaczenia wygląd. Mogę być akurat w glanach i wielkiej bluzie z kapturem. Moja kobiecość tkwi w spojrzeniu, tonie głosu, zachowaniu, gestach i słowach.

Zgadzam się. Ja tam oczekuje, że w przyszłości, jeśli będę miała dziecko, to partner pomoże mi przy dziecku. Nie będę traktować go jak kaleki, faceci też umieją zająć się dziećmi .
A jeżeli kobieta krytykuje np non stop faceta, to wtedy naprawdę nic dziwnego jak on nie chce zajmować się dzieckiem.

Co do różu, słuchania ploteczek itp--> ja nie uważam jak pisałam, że kobieta powinna. Tu tylko mówię, że nie mam stereotypowo, bo stereotypowo tak się o kobietach myśli. I jeszcze myśli się, że sa nierozgarnięte i gorsze itp. Przecież przez wieki były takie stereotypy. Na szczęście wiele zostało obalonych i np więcej kobiet pracuje w Sejmie itp. Nie ma co kierować się stereotypami .

Truskaweczko, ja też nie lubię stereotypów. Wg stereotypów to jestem w związku z kobietą. Ogląda wszystkie seriale, bierze prysznic 3 razy dziennie, wypsiukuje na siebie z kilogram różnych wonności każdego dnia i dłuuugo pindrzy się w łazience. Nie wyjdzie z domu bez 5-krotnego sprawdzenia czy każdy włosek mu równo leży, przeszkadza mu stos naczyń w zlewie, pije piwo tylko z sokiem, nie lubi tłustego mięsa, sprawdza czy dzieci są w czystych koszulkach...

A mimo to bardzo męska ta moja kobieta

Olinko, bardzo dobrze zrobiłaś, szczególnie, że tego wymagała sytuacja. A przy okazji i tata był dumny z opieki nad dzieckiem.

Hehe, fajnie to wygląda.

A ja np mam męża z nad morza i wydawało mi się kiedyś, że każdy facet z nad morza powinien umieć "obejść się" z rybą (kolejny stereotyp:) ). Ale jednak nie. 
I kiedyś poprosiliśmy mojego tatę żeby nam kupił pstrąga, bo akurat gdzieś tam był i kupował dla siebie świeżego. I od razu się zaczęło, bo mój mąż liczył na mnie, że ja się tym zajmę. Ja od razu powiedziałam, że jeśli go chce to jego sprawa i ja się do tego nie zamierzam dotykać. No i w końcu doszło do tego, że mieliśmy już rybkę, a mąż zaprosił na grilla swojego kumpla z dziewczyną. Oni razem poszli do kuchni, mój dał jemu rybę do roboty a sam tylko wyjął przyprawy i sobie gadał pod nosem że ją trzeba tak i tak. Śmiałam się później z niego niemiłosiernie.
Ach, ta moja ciapa.

Ja myślałam, że powiesz co w rodzaju: "chłopobaba". Myliłam się jednak.
Ok, już sobie nie żartuję.
No wiadomo, że zadbany. Jednak taki sposób dbania o siebie jest stereotypowo przypisany raczej do kobiet a nie do mężczyzn.
I dlatego jeszcze raz zacytuję:

i powiem, że bardzo mi się podoba to zdanie.

Patroszenie chyba mężczyźnie, za to smażenie raczej kobiecie.
Ale np u mnie w domu zawsze rybkami zajmował się od początku do końca tata - w końcu on to akurat "chłop z mazur".

Ha, jak pewnego roku mama wpadła na pomysł zakupienia żywego karpia to pływał dłuuugo w wannie a tata obmyślał sposób zamordowania, bo mu jakoś to zadanie strasznie nie pasowało... Już mu nawet chciał suszarkę do wanny wrzucić, ale w końcu powiedział "będę mężczyzną", wziął siekierę i poszedł z karpiem do piwnicy...

Mimo, że jestem męska kobieta stwierdzam, że z karpiem jednak miałabym problem, żeby go uśmiercić. Ale jakbym musiała...

O nie, nie, ja karpia w żadnym wypadku nie uśmiercę, a skoro nie zrobię tego ja, nie zrobi mąż (nie wiem właściwie dlaczego, bo wszystkie męskie zajęcia nie są mu obce, ale tutaj zdaje się chodzi o pewną wrażliwość), to kupujemy tam gdzie na miejscu jest full service, czyli również go zadźgają - na szczęście z tym akurat nie ma problemu, gdyby był pewnie nie byłoby u nas i rybek .

Niki, u mnie w domu z tym kombinowaniem bywa tak, że kiedy mąż jest sam, to przez pół dnia potrafi nie być głodny (to znaczy tak twierdzi ), ale jak tylko wejdę i zdążę mu się pokazać, to nagle zaczyna mu aż burczeć w brzuchu . Jeszcze lepsze są sytuacje odwrotne - czasem siedzi i tylko napomknie ,,zjadłbym coś", ja na to: ,,wiesz kochanie, ale ja nie mam teraz czasu, zrób sobie jakąś kanapkę, a za jakieś pół godzinki skończę, to zrobię coś konkretniejszego", na co słyszę: ,,a to wiesz, ja może jednak zaczekam" . Oczywiście nie jest to regułą, bo nie powiem, często sam się bierze za to jedzonko, niemniej zdarza się .

Hehe, Olinko, u mnie jest podobnie. Nie twierdzę, jednak ze zawszę gotuje sama, bo nie raz robimy wspólnie obiad. Ale niektóre rzeczy jak widzę jak on robi to mnie aż krew zalewa, próbowałam go uczyć ale nic nie wyszło. Jak był kawalerem i się jeszcze nie znaliśmy to miesiącami potrafił nie zjeść żadnego normalnego obiadu. Też ciągle na kanapkach. Później nauczył się wszystko wrzucać na parowar i tyle z jego gotowania.
A z takim głodowaniem pół dnia to tak samo - jak wie że zaraz wrócę to czeka i umiera z głodu, albo znowu z tym jak napomknie że jest głodny i żebyśmy pomyśleli o obiadku to mówię że teraz coś robię a za jakąś chwilę słyszę, że jemu już aż słabo, wtedy nie ma do niego siły i najczęściej się lituję. ;p

I tutaj stereotyp o tym, że najlepszymi kucharzami są faceci jest właśnie tylko stereotypem. ;p Bo niektórzy tylko kanapkę potrafią zrobić. ;p

Mimo to, że mój tata jest z Mazur to uważał, że kobieta powinna wypatroszyć rybki, tak samo jak kurki. Zaś w rodzinie mojej mamy, robił to zawsze mężczyzna... w konsekwencji, w moim domu zajmują się tym oboje

Druga.

Ależ kto się "czepia"? Napisałam tylko, że JA, tak samo jak Anemonne, nie chcę, by mój mąż zabijał karpie/pająki/krowy/świnie/itd. Bo JA mam świra na punkcie zwierząt i nie mogłabym być z człowiekiem, który potrafi je zabić. Mam chyba prawo do różnych emocji? Mam? Dzięki, dzięki!

Babo, wybacz, nie zrozumiałam.
Oczywiście, że masz prawo. Rozumiem to doskonale.

Mussuka, oczywiście, że chodzi tu o chęci i o umiejętności. No ale jednak wg stereotypów to kobieta sobie z samochodami i kołami nie radzi, tak samo jak z innymi rzeczami.

Nie denerwujmy się tak wszystkimi tutaj napisanymi rzeczami. Przecież (jak już zresztą któraś z Kobietek to napisała), ten temat jest raczej mniej poważny. Dlatego też go tak traktujmy.

Przypomniał mi się kolejny stereotyp, chyba nawet wymyślony przez kobiety, a raczej przez zazdrość co niektórych.

Więc chodzi o to, że często atrakcyjnym kobietom przykleja się łatkę mało inteligentnej- Ładna= Głupia, ale to tylko kobiety tak twierdzą, kobiety, które
po prostu zazdroszczą urody. Spotkałem się już z tym nie raz i nie dwa. Często macie do czynienia z tego typu stereotypem?

Faktycznie, istnieje taki stereotyp. Nawet często się z nim spotykam. Pamiętam na uczelni miałam koleżankę, która była bardzo ładna, bardzo zadbana, seksi zgrabna figura, bardzo różne ciuchy. Akurat jej ubiór w ogóle nie był w moim stylu, bo często się ubierała w jakieś futerkowe rzeczy, różowe, złote i kocie dodatki. A takich rzeczy osobiście nienawidzę. ;p
I powiem, że ja osobiście myślałam, że przez jej wygląd się nigdy z niczym nie dogadamy. A że byłyśmy w jednej grupie to miałyśmy jednak duży kontakt ze sobą, co później się okazał, że nawet bardzo dobry. Super to babeczka jest, bardzo ją lubię, jest mega inteligentna, seksowna, kobieca i w ogóle.

Mam nadzieję, że cokolwiek mnie zrozumieliście. ;p

No a tak odstając już od tej dziewczyny to widzę wiele kobiet które zazdroszczą innym czegoś - przeważnie wyglądu: buzi, figury, albo nawet ciuchów - co dla mnie jest głupotą totalną. I przez tą zazdrość z góry mówią o takiej osobie, że skoro wygląda tak i tak to "musi być mega głupia i pusta".
Przykre ale prawdziwe.

To dziwne, bo jakiś czas temu w wątku w którym się wypowidałem, "co mężczyźni lubią w kobietach''- napisałaś tak:

I jeszcze:

Sama pojechałaś stereotypem, no ale przecież polki tak mają...

Mussuka sobie poradzi. Pewnie bez problemu wymieni pompę wysokiego ciśnienia- Układu wtryskowego Common Rail, oraz poustawia i wyreguluje wszystko interfejsem diagnostycznym na poboczu drogi.

O, nie zauważyłam, że Mussaka coś napisała na kolejnej stronie.

Hm.., tak jak Olinka nadal uważam, że zbyt poważnie podchodzisz do tematu.
Mathey, dociekliwy jesteś.
Truskaweczko, oczywiście, że uroda nie świadczy o inteligencji. Całe szczęście, bo choć za mądra nie jestem, ale jak bym była mądra proporcjonalnie do swojej urody, to bym się bała odezwać. ;p Oj namieszałam chyba.

Hej!
Od zawsze noszę króciutkie włosy i spodnie.Jeszcze do niedawna postrzegana byłam jako"ładny chłopak" a w autobusie proszono mnie"czy mógłby pan skasować bilet?"
Od jakiegoś czasu noszę spódnice,sukienki,płaszcze.Fryzury nie zmienię.
Jestem dość sprawna fizycznie- uwielbiam narty i skocznie na stokach.Zauważyłam,że jako jedyna dziewczyna z nich korzystam.
W aquaparkach zjeżdżam ze WSZYSTKICH najbardziej przerażających zjeżdżalni.
Lubię też szybki seks i związki opierające się wyłącznie na nim.
Nie marudzę,nie narzekam na standardy,łatwo się przystosowuję do każdych warunków.
Nie lubię sprzątać,zmywać.
Potrafię spakować się na dwutygodniowy wypad  w 15 minut.

Ja na tygodniowy wyjazd pakuję się dwa tygodnie No, może trochę mniej, ale przemyśliwam, co zabiorę
I też chodzę głównie w spodniach, chociaż latem nie mam nic przeciwko spódnicom. Włosy mam długie ale od dawna marzę o krótkich tylko ze względu na to, że są praktyczniejsze.

Maluję się, chodzę w szpilach, sukienkami nie gardzę. Ale jest jedna rzecz, której nie trawię i są to DZIECI. Na co dzień nie jest to jakiś wielki problem, ale gdy przychodzi czas konfrontacji z małym obcym, to nie wiem w który kąt się schować. Dodatkowo robi mi się głupio, kiedy moje znajome dziubdziają nad tym stworzeniem, a ja stoję zesztywniała. A jeszcze gorzej, ja krewni ze strony chłopaka, z nadzwyczaj bogatym drzewem genealogicznym, wpychają mi swoje młode w ramiona. Przecież mam pochwę, macicę, cycki- muszę być zaprogramowana na obsługę tych różowych, łysych tworów.

Dodatkowo mam pecha co do facetów- miesiąc bujania się za rączkę, i już okazuje się, że on marzy przynajmniej o dwójce młodych, ale właściwie to zadowoliłaby go czwórka. No taki byk rozpłodowy. I to najlepiej przed 25 rokiem życia, więc żebym za bardzo się w studia nie wkręcała, licencjat mi wystarczy, bo jego 'zegar biologiczny tyka'. (nie, nie jesteśmy już razem)

truskaweczka uwielbiam Cię .To Twoje zdjęcie z pierwszej strony tego tematu-mega fajne Gratuluje odwagi!
Ja lubię szpilki,spódniczki, maluję się itd. Nie należe do stereotypów, bo mam swój styl a nie to co jest narzucone...i przeklinam!Komputer nie jest mi obcy i wszystko co jest z nim związane...a i oglądam mecze i walki boksu(czasem).Co ważne:nie jestem blondynką z długimi nogami, niebieskimi oczami i w różowym sweterku...na całe szczęście

czemu mega fajne?:P
to dobrze, że masz swój styl
jeśli chodzi o komputery, to ja tylko w Internecie dobrze śmigam, poza tym niespecjalnie się znam
ooo boks to także czasem lubię

Uwielbiam piłkę nożną. Od urodzenia. Odkąd zaczęłam chodzić, kopałam piłkę. Na przerwach w szkole też. Marzyłam kiedyś, żeby zostać piłkarzem i grać w Champion League, ale to był okres, kiedy nie wiedziałam, że kobieta nie może grać z facetami w jednej drużynie.
Gdy są mistrzostwa świata lub Europy w piłce nożnej, jestem wniebowzięta. To oznacza kilka transmisji na dzień, co jest dla mnie czymś wyjątkowym. Mój chłopak jest zachwycony, ponieważ nie każę mu przełączać na mój ulubiony serial, ponieważ nie oglądam seriali. Nie cierpię tasiemców, obojętne, czy to dobry film, czy nie. Poza tym, nieraz to on nie wie, kto w danym dniu ma grać.

To mnie odróżnia od niektórych kobiet.

Ooo, no tak nawet uwagi zbierałam w podstawówce za bójki z chłopakami . Potem mi minęło, ale walnąć nadal potrafię .

Jaga to ja tez!
Moze nie za czesto ale jak juz poszlo to porzadnie
luc myszy sa fajne. Miekkie i urocze. Nie mam nic przeciwko.

Jestem twarda, nic mnie nie brzydzi, lubie nosic bluzy i dzinsy, mam mocne nerwy, lubie pic piwo i ogladac z mezczyzna razem mecz, chodze na mecze pilki noznej, lubie pozadnie zjesc, lubie grac w kosza

Odkopuje i odgrzewam!

Boksuje i to niezle.
Potrafie pilotowac smiglowiec.
Jezdze na motorze.
Klne
Podnosze Onka jednym ruchem.
Potrafie walczyc z 40kg psem na kly i pazury.
Potrafie poslugiwac sie bronia palna.

...jednoczesnie jak zaloze spodnice i szpilki to smialo moge uchodzic za Legally Blonde

Nie lubie sprzątać, gotować, prasować - robię to bo muszę

Lubię męskie prace. Mieszkając na wsi wykonywałam zawsze męskie zajęcia w żniwa i ogólnie w "sezonie".
A także murowałam, tynkowałam, kładłam gładź. Ogólnie takie męskie prace zawsze mogłam wykonywać
Zawsze byłam też silna jak na kobietę. Mimo, że jestem drobnej budowy, szzuplutka, to dziewczyny "dwa razy większe" ode mnie dziwiły się skąd mam tyle siły, kiedy one nie były w stanie zrobić to co ja

Czy odstaję... bardzo.
Ale nie umiem dokładnie sprecyzować o co chodzi... ale często mężczyźni zapraszają mnie na męskie spotkania i nazywają mnie "kumplem" Zresztą z kobietami nigdy nie potrafiłam się dogadać.
Ale z wyglądu jestem bardzo kobieca.

Jednak z zachowania jestem męska:
-biorę wszystko w swoje ręce,
-pracuję w niby "męskim" zawodzie,
-studiuję na męskich kierunkach - umiem spawać, jeździć wózkami widłowymi, znam się na mechanice pojazdów.
-w domu nie potrzebuję pomocy we wbijaniu gwoździ, zmiany uszczelki, przy remontach robię wszystko - długo się uczyłam wycofania i czasem poproszenia o pomoc, żeby mężczyzna mógł się czuć mężczyzną
-mam dobrą orientację w terenie, świetnie oceniam odległość.
-nie lubię "aluzji" wolę kiedy wszystko jest wyjaśnione
-nie strzelam focha i nie wymagam od całego świata żeby błagał mnie o litość. Kiedy mi coś nie pasuję rozmawiam o tym.
-potrafię śmiać się z siebie - z zachowań, z wyglądu.
-potrafię powiedzieć prosto z mostu co mi nie pasuje, czasem nie przebierając w słowach.
-nienawidzę zakupów!
-zawsze mam w co się ubrać
-znam się na piłce nożnej i lubię oglądać mecze. Choć koszykówkę darzę o wiele większym uczuciem.
-piję na równi z facetami i często to ja kończę w lepszym stanie (i o co chodzi z tym sokiem do piwa i rurkami?)
-nie marzę o ślubie i nie wiercę dziury w brzuchu facetowi o pierścionek
-nienawidzę różu (od dziecka)
-nie dramatyzuję, nie wymyślam scenariuszy - działam, opierając się na faktach.
-szybko podejmuję decyzje
-nie lubię dzieci

Z kobiecych cech:
-lubię ładnie wyglądać i pachnieć
-maluję się (ale delikatnie)
-lubię komedie romantyczne (choć fakt, że raczej jak jestem zmęczona tak to wybieram ambitniejsze pozycje)
-uwielbiam być adorowana (jakież to żałosne)
-kocham gotować
-jestem bardzo opiekuńcza, kiedy ktoś jest np chory albo zaniemógł choćby po alkoholu