Była żona wchodzi z butami

Kobiety opisują tu swoje doświadczenia, przeżycia, udrękę itp a ty na podstawie badań socjologicznych wymądrzasz się obrażając je i ich facetów.

Dobrze że w końcu przepraszasz. To miłe.

I powtórzę i powtarzać będę, tak jak ewarg to robi : KOBIETA CZUJE SIE PORZUCONA, Z TYSIĄCEM PROBLEMÓW BO SAMA CHCE SIĘ TAK CZUĆ
Któraś wspomniała słusznie, właśnie takie kobiety, wciąż tylko stawiają facetowi warunki, zezwalaj ana widzenia wg własnego uznania i zatruwają życie całemu światu ( to wg mnie bo wszyscy wkoło wysłuchuja jakie one biedne, jak im ciężko i tylko o tym potrafią mówić).

To co opisuje Agatunia, jest wierzchołkiem góry lodowej. 

Jak matka ma zorganizować sobie życie kiedy zostaje sama z dziećmi?
Jedno do szkoły, drugie do przedszkola ona do pracy, wiecie jak wygląda życie kobiety w takiej sytuacji?
Nagle nie ma ojca dzieci, często rodzina męża też odchodzi wraz z nim... i nie piszę tu o sporadycznych przypadkach.

Kiedy przychodzi choroba czy to dziecka, czy matki kto ma jej pomóc, do kogo Waszym zdaniem ma się zwrócić? Wtedy  angażuje koleżanki, sąsiadki, przyjaciółki, ciotki, siostry, matki aby nie chcieć się z NIM kontaktować.

Ona nie ma prawa narzekać, ma dzieci i sama ma je wychować, a jak to zrobi to jej sprawa, on ma inny związek inne zobowiązania i płaci (o ile) alimenty.

On pojawia się z przypływem jego "wielkiej i czystej miłości do dzieci", kiedy sobie o tym przypomni... o ile sobie uzmysłowi, że ma jeszcze dzieci, które oprócz alimentów potrzebują ojca.

W jaki sposób matka jego dzieci ma się z nim kontaktować? Jakie sprawy może poruszać i kiedy?

Należy tu zaznaczyć, że w chwili kiedy on przekazuje żonie informację, że odchodzi bo  im w życiu nie wyszło, zaznacza iż pragnie aby pozostali przyjaciółmi i zawsze może się do niego zwrócić ze wszystkimi problemami... niestety życie te słowa weryfikuje i to na jego niekorzyść. Pewnie pojawiają się przypadki ojców dbających o własne dzieci po rozstaniu z ich matką, niestety sporadycznie.

Dodam, że jeszcze dwa tygodnie przed upadkiem mojego małżeństwa, dałabym sobie głowę obciąć za niego  i jego miłość. Głupia i naiwna byłam, nawet później mu uwierzyłam, że to samo padło po 15 latach.
Okazało się, że sprowadzał swoją kochankę do naszego mieszkania podczas mojej nieobecności. Ona znakomicie wiedziała, że on ma rodzinę. Rozmawiałam z nią tylko raz. Więcej tego nie zrobię, śmiała się mi w twarz.

On zapomniał o wszystkich i wszystkim...
Czy mam go gloryfikować i jego kochankę? Po kilku próbach bezpośredniej  rozmowy przestałam próbować.
Rozmawiamy przez adwokatów.
Nie wydzwaniam, nie wystaję pod drzwiami, nie szpieguję - czekam i siedzę cicho, za to on obmawia mnie do naszych znajomych, bo nie zgodziłam się na rozwód bez orzekania o winie i na jego propozycje podziału wspólnego majątku.

Staram się zrozumieć ex żony, które zwracają na siebie i dzieci uwagę w ten czy inny sposób.

WYPOWIEDŹ NIE JEST NA TEMAT WĄTKU  Jesteś zła na męża za zdradę, obraziła Cię jego kochanka (oboje siebie warci), załóż wątek o tym. Twój mąż potraktował Cię wrednie i walcz o swoje. Ale nie wylewaj pomyji na te, które nie rozbiły żadnego związku i nie odebrały dzieciom ojca a ich matki nie odpuszczają.

Drogie nex partnerki - chyba trzeba pomyślec o innym miejscu bo byłe nigdy nie darują każdej następnej, nawet jak nawet jak w czsie rozpadu ich małżeństwa i rozwodu jeszcze nie istniałyście.

Myślę też o założeniu wątku dla kobiet które nie wiedzą jak pogodzić obowiązki domowe i zawodowe po rozstaniu. Mimo iż mąż wychodził do pracy nim wstały dzieci i zawsze sama je szykowała do przedszkola i szkoły to teraz kiedy odszedł nie może udźwignąć ciężaru. To typowe i nie dziwię się i nie krytykuję. vikita wiem co czujesz i szczerze współczuję. Ale proszę wypowiadaj się na temat. Przepraszam jeśli jestem mało delikatna.

Nieprawda, mój mąż ma obecnie fajną kobietę, która jest bardzo sympatyczną osobą i nic do niej nie mam. Nie odciąga go od syna, jak poprzednia. Sama ma dziecko i jest życiowa. Chociaż nawiasem mówiąc, po numerach jakie potrafi wywijać mój eks, nie wiem nie będzie żałować związku z nim. Ale to nie moja sprawa.

Poprzednia partnerka nie dość, że lubi pakowac się w związki gdzie są dzieci, to jeszcze chciała żeby przestał kontaktować się z naszym synem.

Efekt? Została sama z 2tygodniowym noworodkiem(ich wspolnym dzieckiem). Oczywiście nie pochwalałam zachowania eksa, bo jest padalcem. Ale jej mi nie szkoda. Szkoda nastepnego skrzywdzonego dziecka.

Agatunia to nie ja jadę jadem tylko ty okazujesz drwinę. Piszesz, że nie lubisz nawet tej kolejnej kobiety swojego eks tylko za to że jest z nim, bo on cię zawiódł. Czy to nie jest nastawienie wrogie? Ta kobieta nic ci nie zrobiła, przecież to nie ona rozbiła wasze małżeństwo. Proszę, chcesz o tym pisac pisz w watku o tym mówiącym.
A poprosiłam Cię abys nie zniżała się do jej poziomy po twoixh słowach "A może ja z mężem miałam kiedyś kryzys, a ona wlazła w moje życie z butami? Jej było wolno? I trzeba uszanować "ich zajmowanie się sobą"?" - nie masz rozumieć jej tylko sytuację. Nie możesz biegać z wszystkim do byłego (i piszesz że tego nie robisz). Wiem jak ci trudno i jeszcze to potrwa. Dziel się radościami dziecka z kimś bliskim Tobie a nie z kimś kto cię oszukał i zdradził. Miej honor a on niech żałuje, że omijają go jakies radosne wydarzenia z życia dziecka.

Ja swoje a Panie nadal swoje - nie dogadamy się! Trudno. Faktycznie trzeba założyć inny wątek, bo tu obiektywnie pogadać się nie da, każda ciągnie na swoją stronę!

Agatunia jeśli sms był szczery, prawdziwy, bez wyrzutu i dotyczył jedynie dziecka - a on tak zareagował - to chwała ci za to że odszedł, a ty na nowo możesz ułożyć sobie życie, obyś trafiła na lepszego faceta! Tego ci życzę!

Ewarg, Krycha50 - fajne, życiowe i przepełnione racjonalnością z Was babki z trudnymi doświadczeniami, ale jak widać można

Krycha50- napisałaś "Kobiety opisują tu swoje doświadczenia, przeżycia, udrękę itp a ty na podstawie badań socjologicznych wymądrzasz się obrażając je i ich facetów.
Wiesz nie wymądrzam się tylko piszę to o czym wiem, i z czym się spotkałam jak również to co w jakiś sposób dotyczy mnie samej.
Dane statystyczne podałam tylko po to żeby zobrazować że faceci jakich mają autorki wpisów to niestety wyjątki a nie regóła bo życie pokazuje żę w większości rozwodzących się par to właśnie faceci mają gdzieś swoje dzieci poczynając od nie płacenia alimentów a kończąc na takim czymś żę facet gdy jego mały syn uśmiechał się do niego na przystanku to odwrócił się w drugą stronę udając że go nie zna - i co ty na to???
Druga rzecz nigdzie nie obraziłam kobiet i ich facetów - ale skoro wyrażanie swego - odmiennego zdania którąś z czytających kobiet obraziło to stwierdziłam żę należy przeprosić bo nie o to chodzi w pisaniu na forum żęby obrażać ale dyskutować, wyrażać zdanie i pomagać.
A co do cierpienia to niestety zadania nie zmienię w większości przypadków cierpią porzucone kobiety i ich dzieci nie faceci którzy odeszli.

Saphira - piszesz"My nie chcemy tu statystyk! Chcemy usłyszeć co wy myślicie o tych kobietach z którymi musimy się użerać na codzień.
A w momencie gdy ktoś pisze że ex mają takie czy siakie prawa względem ojców swoich dzieci to uważacie że was obraża się - chyba się pogubiłam albo po prostu chcecie żeby napisać - tak to prawda ex to "flądra" a wasz facet jest super - może tak jest ale nie znając was, ex i faceta ciężko wydać taki wyrok dlatego opierając się na różnych sytuacjach które się zna próbuje się opisać jak to wygląda z zewnątrz.
Piszesz też "A my... jesteśmy, normalnymi, fajnymi kobietami, które kochają z wzajemnością i mają mocno obciążony związek przez głupie flądry - ofiary własnych wyborów, oczekiwań i głupoty!
Co do tego jakie jesteście pewnie tak jest nie znam was ale wiem jedno was związek nie jest obciążony przez "gfłupie flądry" tylko od początku związałyście się z facetami z "przeszłością" tego nie da się wymazać gumką to zawsze będzie wam towarzyszyć bo tak po prostu jest - każdy ma swoją przeszłość i jedne sprawy z przeszlości można odstawić na półkę z napisem "było minęło i nie wróci" a inne niestety nie i do takich spraw należą wasze klopoty. Musiałyście się liczyć z tym gdy wchodziłyście w związek z tymi facetami bo przecież nikt nie dał wam gwarancji że ex będzie bezproblemową , ugodową babką bo ludzie są różni a tym bardziej jak wasz obecny facet mówił o swojej byłej to wiedziałyście jaka była i do czego jest zdolna więc nie rozumiem czemu teraz jesteście takie zaskoczone ich zachowaniem - one zawsze takie "flądrowate" były i już.
Dlatego uważam że zasada pierwsza w życiu "kto ma miękkie serce to ma twardą du..." i pewnie w waszym wypadku właśnie tak to działa i jeśli dalej tak będzie to nie wróże szczęśliwego końca bo jak sama wiesz każdy ma swoją wytrzymałość i nawet ty kochając faceta wpewnym momencie możesz mieć naprawdę dość i on też.

Hmmm. Je jestem i byłą żoną, ale też po własnym rozwodzie, byłam w związku z rozwodnikiem.
Babka(eks mojego ówczesnego partnera) była dość wredna. Chyba się na nim mściła za to że odszedł.
Spóźniała się, żeby odebrać dziecko. Przez nią parę razy nie poszlismy do kina, albo teatru, bo waćpanna się nie pojawiała o umówionym czasie. Było to nie do zniesienia.

Poprawiło się dopiero, jak sobie przygruchała jakiegoś faceta. Już miała mniej czasu na uprzykrzanie nam życia. Niestety pojawił się problem, że dziecko nagle zaczęło jej przeszkadzać i "podrzucała" synka pod byle pretekstem. Nam to nie przeszkadzało, bo nasi synowie są w podobnym wieku i świetnie się dogadywali. Ale widać, że dziecko tęskniło za matką.
Dziwny typ osoby to był.

Trochę się nasłuchałam od partnera o jego byłej żonie. Jaka jest pazerna i w ogole po prostu straszna. Teraz się śmieje z tego, znając zakończenie tej historii.

Po prawie 2 latach mój związek z tym mężczyzną się rozpadł (uważam ze trochę przez jego eks). A najśmieszniejsze jest to, ze dowiedziałam się, że w tą Wigilię się zeszli ze sobą (a kilka lat są po rozwodzie). On zostawił jakąś kobietę , z ktorą był. Zerwał z nią w Wigilię i zostawił samą! A jego była i w zasadzie obecna partnerka (takie 2w1) kazała się wynosić z domu facetowi z którym była, także w Wigilię. I co? Sielanka trwa...

A taka była czarownica z niej.... hahaha

Odpowiedziałam na innym wątku. U nas pomogło. Jak dzieci zamieszkały z nami bo wyjechała do przyjaciela to nawet do nich nie dzwoni. A jak przyjeżdża to raz na dwa miesiące na jeden dzień i biegiem z powrotem. No i mamy sielankę.

Mój eks tez właził w moje życie, tzn. próbował. Jak postanowił porzucić kochankę(potem już z ich 2 tygodniowym noworodkiem), ale od razu go przystopowałam. Dlatego uważam, że inicjatywę odsunięcia byłej/go małżonka powinna przejąć osoba, której to właśnie eks wchodzi w obecne życie.

Zaobserwowałam, że często osoby, które same nie ułożyły sobie życia po rozstaniu, zatruwają życie eksom.

Masło maślane. Nieułożenie sobie życia to nie tylko brak partnera, to też to co napisałaś. Nie potrafi sam się pozbierac i rujnuje(próbuje) życie innym.

No dobrze, on postawił jakieś granice, ale Ty nie postawiłaś. Jakby to był Twój jedyny post to można by wywnioskować, że razem, w trójkącie mieszkacie, a przecież wszystko co z ex związane, powinno pozostać za progiem waszego domu. Ten próg też jest granicą. To trochę jak problemy zawodowe, których nie potrafimy zostawić w biurze. Ileż par sporo wspólnego czasu poświęca na omawiania tego co w pracy, jakby nie mieli innych zainteresowań i o niczym innym nie potrafili rozmawiać.
Sama pamiętam, jaką idiotką byłam przy ex, jak codziennie wysłuchiwałam, radziłam, nawet pomagałam mu rozwiązywać problemy z pracą związane. Sama sobie byłam winna, bo widząc jego minę s...cego kota pytałam. On miał zawsze problemy...w końcu 25 razy pracę zmieniał. A ja chciałam iść do opery, teatru, no chociaż do kina, porozmawiać o ostatnio przeczytanej książce, a tu tylko praca i magazyny motoryzacyjne musiałam czytać. Fuj.

Powiedz tak szczerze, skąd wiesz, że ex się z nim awanturuje, czy on ci to opowiada, bo tak chce, czy sama pytasz? A może niech rozmawia z nią poza domem, potem dokładnie wyciera buty na słomiance, wchodzi do domu jako tako oczyszczony i ni zadręcza Cię wciąż tym samym tematem.

Dziećmi możesz się martwić, ale przecież jest wiele dzieciaczków w dużo trudniejszej sytuacji. Zaufajcie im, dadzą sobie radę. Tej rodziny już nie ma, są dzieci i matka i są dzieci i ojciec. Już nie ma nic pośrodku i relacje twój mąż powinien budować z nimi tylko swoje i to tak, żeby ex w to nawet zaocznie nie włączać.

No więc wg mnie, jeśli znalezienie jej zajęcia w postaci przyjaciela nie pomoże to można zrobić tak jak atinasarz pisze - nie odbierać telefonów lub ignorować jaj zachowanie. Jak będzie szantarzowac dzieci - nagrywać rozmowy z nią i zgłosic do sądu z prośbą o ograniczenie praw rodzicielskich. Jak psycholog porozmawia  z dziećmi to na pewno wszystko się wyda. Znam przypadek, że matce za "napuszczanie" buntowanie przeciw ojcu dostała od sądu skierowanie na terapie. Sąd postraszył ją, że jeśli nie zmieni zachowania odbierze jej dzieci. Zamknęła się natychmiast. Owszem po znajomych gada jak najęta ale do dzieci - cisza. A były postraszył ją, że wykorzysta nagrania złoży jeszcze donos o nękanie go. Kobieta też może dostać zakaz zbliżania się do kogoś.
Ja wprawdzie nie popieram walki, ale wiem, że czasami nie ma wyjścia. Jeśli ktoś sam nie rozumie, jeśli  nie reaguje na prośby to trzeba uciec się do ostrzejszych środków.

A może uda się twojemu parterowi wytłumaczyc jej, że jest przemęczona i powina wyjechać odpocząć? Niech zaproponuje, że weźmie dzieci na cały miesiąc a ona niech się zrelaksuje, wypocznie zabawi? Niech powie, że jej zachowanie wyraźnie wskazuje, że dzieci męczą ją bardzo i naprawdę nie macie nic przeciwko a nawet bardzo chcecie aby dzieci zamieszkały z wami a ona będzie widywała je w weekendy i święta? Będzie wtedy miała czas na "poradzenie" sobie ze sobą, odnowienie znajomości czy zawarcie nowych, na kino, teatr itp? Może niech podsunie aby zmieniła pracę?
Ja bynajmniej zaczęłabym od propozycji przeprowadzki dzieci do was.
Jeśli będziecie tylko westchnieniem reagować na jej zachowanie to będzie nakręcać się dalej.
Wiem, że to rudne ale po pierwsze to jej były musi być konsekwenty wobec niej ale nie tak :masz i odejdź. Kiedy krzyczy, że jej ciężko - to mówi : biorę dzieci do siebie, kiedy krzyczy nie mam pieniędzy, odpowiada : sąd zasądził ...zł, dałem dzieciom to, plus ... na książki, prywatne lekcje, książki, leki (wymienić ile dał i na co). Więcej nie dostaniesz. też masz obowiązek utrzymywać dzieci. Trzeba wciąż podkreślać, że nie tylko on ma obowiązek łożyć na dzieci, ale i ona. Alimenty są dla dzieci a nie dla niej. Można też wyliczyć ile dostają od niego prezentów i ile kosztują kiedy są u niego.
Oj wiem, że to trudne. A najgorsze, że wy wciąż żyjecie nią. Pewnie nie ma dnia aby nie było o niej rozmowy lub myślenia. To błąd ale rozumiem, że ona męczy i nie umiecie się wyzwolić.
A więc facet zabiera się ostro za "wychowanie" ex a ty za siebie. Nie pytasz o nią nawet jak widzisz i wiesz, że odzywała się. Udajesz, że nie widzisz, nie wiesz itp. Rób co do ciebie należy a urzeranie się z nią nie jest twoją sprawą. No wiadomo, że najpierw oboje porozmawiacie i ustalicie sobie zasady funkcjonowania waszego związku i do jakiego stopnia ex może w nim uczestniczyc (do zera). Zajmujecie się tylko dziećmi.

Się udało utworzyć odpowiedni poziom dyskusji bardzo się cieszę!

On nie jest jeszcze moim mężem, nadal formalnie jest jej mężem, rozprawa trwa.
Ona chce jego winy z bardzo lakonicznych powodów - ale szczegółów pisać nie będę. A on nie czuje się wyłącznie winny. Dlatego jest ostro między nimi.

Długo już nie mieszkają razem i nie są razem. Nawet jak żyli razem to chyba tak naprawdę osobno i każde sobą się zajmowało, ona miała notoryczne roszczenia w stosunku do niego, a jedyny ich kontakt dotyczył dzieci.

Odnośnie ich relacji - on był długo za dobry i właziła mu na głowę, o co często mieliśmy spięcia. W końcu stwierdziłam, że skoro wygląda to wszystko inaczej niż on zakładał, bo nie spodziewał się takiego jej zachowania, to powinnam mu pomóc zmienić do niej stosunek (pokazać, że relacje między ludźmi mogą wyglądać inaczej, że o siebie trzeba dbać, że należy oczekiwać do siebie szacunku i za to co się daje usłyszeć dziękuję). Np. wolał żeby na nim się wyżywała niż na dzieciach i próbował brać odpowiedzialność za jej relacje z dziećmi - moim zdaniem błąd. Od samego początku rozpadu związku miał chęć i potrzebę zabrania dzieci ze sobą - błąd - nie w tym kraju. Dawał jej dużo pieniędzy - błąd. I wiele innych drobiazgów składających się na całość.

W końcu po wielu rozmowach zaczął patrzeć inaczej na tą sytuację, wiele osób zwracało mu uwagę na to, że głupol jest, łącznie z mecenasem. Zaczął dostrzegać rzeczywistość realną i wdrażać granice.
Telefonów nie odbiera, albo bardzo rzadko. Jak odwiedza dzieci to z nią jedynie się mijają, oczywiście ona próbuje wbijać mu pazury, ale szybko ją gasi, nie dyskutuje, omija szerokim łukiem i trzyma duży dystans.
Skupia się głównie na dzieciach.
Jesli dzieci będą chciały mieszkać z nami, ona bedzie musiala wyrazić na to zgodę. A nie wydaje mi się by była skłonna, bo straci narzędzie do walki z nim. Ona wie, że jedyną jej bronią są dzieci, bo on ich bardzo kocha i krzywdy nie da im zrobić.
Pewnego dnia ona sama ugrząźnie na miękkim gruncie z własnej głupoty.

Aniu w kwestii rozmów o pracę - nie do końca się zgadzam. W kwestii rozmów o ex i dzieciach również. Każdy z nas ma jakąś przeszłość, ktora się ciągnie lub nie. Jeśli się ciągnie, a jest to problem to partnerzy słuchają, wspierają i współnie szukają rozwiązań. Jeśli w pracy mam zgrzyt i problem to też muszę o tym porozmawiać z moim przyjacielem. A mój facet jest moim przyjacielem. Jesli widzę, że jest zły, albo smutny - pytam co się dzieje. Jak chce rozmawiać proszę bardzo, jak nie - zostawiam to. Nasze życie na codzień to praca, większość czasu w niej spędzamy i dużo też o niej rozmawiamy. Ważne jest to by w weekend, albo co kóryś wieczór umieć odciąć się i iść do kina, do znajomych, do teatru, na basen, na imprezkę - a to świetnie nam wychodzi bo uwielbiamy wspólnie spędzać czas, nawet w łóżku przed tv cały dzień

Cieżko wam to wszystko tłumaczyć, wszystkiego też pisała nie będę, dlatego czasami uogólniam.

Nie jestem nie sprawiedliwa. A czemu fatalna kochanka, bo ze swoim facetem już trochę jestem i wiem jakie ma libido. Z jego opowiadań w poprzednim związku było to od święta lub bardzo rzadko, z brakiem uczucia, fantazji, często i przyjemności... Na początku ok - super, ale bardzo szybko zeszło do poziomu prawoe zero. W tym względzie też się bardzo rozminęli. I była to jedna z przyczyn odsunięcia się od siebie.

I nie wychwalam swojego faceta, nie mam różowych okularów i widzę trzeźwo. Przed nim wyszłam z 10letniego związku z totalnym dupkiem i sporo przeżyłam, do tego kilku innych mi się trafiło też nie cudownych... A ten naprawdę jest do rany przyłóż i mówię to obiektywnie! Jego znajomi i nasi wspólni również bardzo pozytywnie wypowiadają się na jego temat, a niektórzy znają go długie lata.

Tłumaczę zdradę? Raczej wypowiadam się co ja o niej sądzę...

Podejście na temat zdrady mam takie samo jak ty! Jedynie biorę pod uwagę, że zdarzają się sytuacje dziwne i dopóki się w nich nie znajdziemy to nie wiemy jak zareagujemy, jakie będą wiązały się z tym emocje i jakie decyzje podejmiemy.

Każde z nas na pewien sposób jest ułomne - życie weryfikuje!
Mnie doświadczyło juz mocno. Niejedną z was również. Mojego faceta też. I pewnie jego ex również. Nie fajnie jest żyć w kłamstwie - to cholernie boli.Każdy z nas radzi sobie najlepiej jak potrafi i zgodnie ze swoimi przekonaniami, które czasem są dobre a czasem nie.

Często chcemy dobrze, a wychodzi inaczej. Ja nie należę do tych co wchodzą miedzy wódkę a zakąskę.

Długo usprawiedliwiałam postępowanie jego ex, długo zastanawiałam się o co w tym chodzi. Nie znam tej kobiety i poznać nie chcę. Ale obserwując jej postępowanie w stosunku do niego i do dzieci - jestem przerażona.

I zauważcie proszę, że często i bardzo długo tkwimy w czymś co sprawia na ból, co nie ma sensu. Trudno podjąć jest decyzje o odejściu. Najważniejsze by odejść z własnych przekonań. A jak się odejdzie to jeszcze ważniejszym jest by druga osoba umiała to uszanować. To są wielkie emocje i nie wszyscy umieją nad nimi panować.

Ku wyjaśnieniu - nie czuję się powodem ich rozstania i nie jestem nim. Ich związek chorował długo, za długo, aż nadszedł dzień, że mój już facet podjął decyzję, a formalności rozciągnęły sie w czasie (i z jego głupoty i z jej zacietrzewienia). I nie wybielam mojego faceta - uważam że jest winny na równi z nią, że im nie wyszło.

Wracając do zdrady...
Czy zdradą jest kiedy podczas rozwodu trwającego rok, dwa a czasem trzy lata kobieta/facet wejdą w inny związek?
Czy w sytuacji kiedy ludzie się rozeszli i nie mieszkają razem, czekając na rozwód to nie mogą próbować ułożyć sobie życia?

Moim zdaniem najgorszym draństwem jest prowadzenie dwóch żyć, współzycie z dwiema kobietami i igranie z ich uczuciami - jeśli o facetów chodzi, o kobiety również.
Paskudztwem jest jeśli facet ma drugą, nadal jest z żoną, nie umie odejść i zwodzi tą nową za nos nawet i kilka lat.

Natomiast jeśli decyzja o odejsciu jest podjęta i działania by go zakończyć są rozpoczęte to zmienia postać rzeczy.

Wiele jest tu postów o zdradzie, o krytyce facetów... A czy któraś z nas kiedyś na powaznie zastanowiła się czemu on znalazł sobie tą inną, czy wszystkie są pogrążone w takiej nienawiści i upokorzeniu, że widzą czubek własnego nosa i nie mają samokrytyki? Moim zdaniem za rozpad związku odpowiedzialni są oboje partnerów.
Nawet jeśli jest się mężem i żoną, nawet jeśli się przysięgało - to o miłość trzeba dbać, troszczyć się i próbować utrzymywać ją na odpowiednim poziomie.

Któraż z Pań napisała, że była super fenomenalna i zdradziło ją dwóch facetów, a trzeciego ona zostawiła... Albo nie była tak świetna jak jej się wydaje i jest w tym ukrytne drugie dno, albo faktycznie trafiała na typowych samcóch alfa chcących za wszelką cenę szerzyć swój gatunek.

Każda z nas może zostać zdradzona, my też możemy zdradzać. Zdrada to naturalny element w życiu. Ile razy byłyśmy zdradzane przez kolegów, koleżanki, przyjaciół, rodziców (bo uważali, że to dla naszego dobra), ile razy już byliśmy wystawiani do wiatru? Zdrada partnera, którego się kocha boli najbardziej, ale da się ją przeżyć i to nie koniec świata. Nie umiemy przewidzieć czy bedziemy zdradzeni czy może my zdradzimy! Jakby człowiek wiedział, że umrze to by się położył!

Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.

Saphira, jestem dziś pod wrażeniem. Nie obraź się proszę, jak użyję określenia :zaczęłaś dziś mówić ludzkim głosem. Już kiedyś pisałam i wzbudziło to spory sprzeciw, m.in, że next zapominają, że są też ex, a Ty właśnie sobie to przypomniałaś.

Ja też będę bronić mojego J, bo go kocham i jest mi z nim dobrze. Niewiele wiem jak rozstawał się z żoną, bo to zamierzchła przeszłość, ale było ostro.

Ja z kolei, po wielkiej uldze po rozstaniu, ale i szoku, bo tak człowiek na jakimkolwiek poziomie nie powinien postępować, a postępował i do mnie i do córek okropnie i okrutnie, myślałam tak jak Ty: netx nawet nie wie, w jakie bagno się ładuje, ale widać na nic więcej nie zasługują oboje, he, he. Teraz myślę, że mnie ex nie odpowiadał w 90%, ale przecież next jest inna i jej on na pewno odpowiada w 90%.

Jeszcze raz powiem, zostaw ty waszą ex w spokoju. Mówisz, że postawiłaś granice, ale przesuń ją trochę, najważniejsze, żeby Tobie było lżej. Ona nie musi być perfekcyjną matką, nawet nie musi być dobrą matką. Jak miałam kiedyś problemy w relacjach z młodszą córką, zadawałam sobie pytanie, czy jestem dobrą matką. Moja przyjaciółka psycholożka wyjaśniła mi, że nie muszę, muszę być natomiast wystarczająco dobrą matką. Może właśnie wasza ex jest właśnie wystarczająco dobrą matką. Zresztą to nie Twoje dzieci.

Wróce do zdrady. Wg mnie zdrada jest jak się z jednego łóżka wskakuje do drugiego, tak jak to robił mój ex. Przyznał się do tego po prawie 4 latach i podejrzewam, że wtedy oszukiwał nas obie, mnie mówił, że tylko przyjaźń, że next nie chce sypiać z żonatym, pewnie jej mówił, że między nami seksu nie ma. To samo pewnie było z opiniami na nasz temat. Next mnie przedstawiał, jako okropną sukę, o next mówił kiedyś sympatycznie, ale z czasem zaczął strasznie ją krytykować...zawsze przerywałam jego wywody, bo mnie to nie interesuje. Może to głupie, ale zabolało mnie, jak mówił o niej ONA, zaczęłam jej nawet współczuć.

Saphira to ja pisałam, że zdradziło mnie dwóch facetów i to nie byle jacy byli faceci a moi mężowie....Tak właśnie było, nie byłam taką super na pewno jakieś błędy popełniałam w tych związkach, ale o jedno mam do nich żal, że nie powinno się zaczynać związku z inną osobą nie mając zakończonego małżeństwa rozwodem, to już jest świństwo. Ja ze swoimi mężami mieszkałam, gdy zaczęli nowe związki....to już jest zdrada.  Może  eks Twojego partnera Saphira tak się zachowuje, bo na papierze wciąż jest żoną Twojego partnera??? Wiesz może ma jeszcze jakąś nadzieję, że się zejdą....bo tak prawnie to ona jest żoną Twojego partnera i ma z nim dzieci, przez to pewnie czuje się tak bezkarnie i przez to takie stwarza Wam kłopoty...jednak zupełnie inaczej jest gdy ludzie są rozwiedzeni...

Aniu, czy do tej pory pisałam w jakimś innym jezyku wreszcie udało wam się dostrzec, że nie jestem porąbaną niunką, włażącą w ramiona żonatego faceta, bo mam taki kaprys i chcę go mieć tylko dla siebie???
Widzicie na własnych doświadczeniach i przykładach, że różnie się układa!

Czym innym jest perfidne uprawianie seksu na przemian z żoną i kochanką, a czym innym odejście, zakończenie małżeństwa w sferze fizycznej io psychinczej, a następnie układanie sobie życia bez zakończonych formalności. U mnie to jeszcze bardziej pokomplikowane, ale już nie będę wam opowiadać szczegółów.

Ja naprawdę też jestem kobietą, która też była kłamana, oszukiwana i miała różne, często przykre doświadczenia z facetami. Mój były raczej też mnie zdradzał, choć za rękę nigdy go nie złapałam, ale takie rzeczy się czuje. Jak znalazłam jakieś sms to ta inna, choć jej nie znałam też była "pip" Róznica polega na tym, że bardzo go kochałam, on mówił, że też i byliśmy w czynnym i aktywnym związku. To są właśnie świństwa.

Zakłamani ty też miałaś nieprzyjemność doświadczych tych fatalnych uczuć. Ja po czasie nie obwiniam tych innych, bo one były przez niego kłamane tak samo jak i ja. Albo opowiadał im głupoty o jakich pisałyście - że ja taka beznadziejna, że się nie układa. Robiąc z siebie ofiarę szukał pocieszenia i jakąś do pocieszenia zawsze się znajdzie

Ex mojego faceta nie została zaskoczona. Kiedy od długie czasu się psuje, ludzie oddalają się od siebie, prawie nie rozmawiają, nie spędzają ze sobą czasu, nie sypiają i mijają się 24 na dobę - to trudno nazwać to małżeństwem. Wiadomym jest, że rozpad na poważnie wisi w powietrzu i w pewnym momencie nie da się tego uniknąć.

Ja myślę, że ona boi się być sama. Dziś myśli, że już nikogo nie znajdzie, ze nie ułoży sobie życia i skupia się głównie na dochrzanianiu jemu.

I macie razje - tu wiele zależy ode mnie, mojego zdrowego podejścia, racjonalności i dystansu, który nieustannie próbuję trzymać. Wierzę w to, że po rozwodzie będzie znacznie lepiej.

Brawo "zaklamani" masz racje.  Tez tak uwazam chociaz jestem trwam w naszym malzenstwei. Z prostego powodu: wierze jakos po cichu ze to "wpisane" w taki rodzaj rodziny patchworkowej i ze tak musi byc. Coraz czesciej jednak, i to jak Wy mi uswiadamiacie dziewczyny, ze tak do konca nie musi byc. Sa malzenstwa ze zdrowym podejsciem do sprawy, ochrona przed "atakami" ze strony exiow, ogolny szacun a nie branie przez mezow za gwarant 'ze jak brala to widziala i teraz przetrzyma kazda wojne, wichure" wywolana z/przez exie.
Popieram "zaklamani"
Pozdro

Witam wszystkie panie
Nie było mnie tu dość długo ale dzis przeczytałam wszystko od deski do deski
Hmmm jestem przerażona niektórymi postami straszna nienawisc,
zawisc i zlośliwosc ale pomijajac to wszystko .
Chciałam sie z wami podzielic bardzo radosna nowiną  a mianowicie od poczatku stycznia mamy sielanke
Ex ma faceta !!!!!!!!!!!!!!!!!!
Jest zakochana wiec wszystko tak sie unormowalo ze az sie boje o tym pisac zeby nie zapeszyc.
Mam nadzieje ze w tym zwiazeku jej wyjdzie a my wszyscy bedziemy spokojnie sobie żyli jak przez ostatnie miesiace
Życze jej z całego serca tego zeby w jej życiu osobistym w koncu byla stabilizacja, miłosc i szczescie .
Jak rowniez wszystkim pania ktore tak bardzo nienawidza swoich byłych mezów .
Pozdrawiam serdecznie

WITAM ! Co myślicie o seksie z byłym.Rozstaliśmy się, ale ja go wciąż kocham.Bardzo tęsknię, on mówi,ze tez.Czy warto?

Poczekaj az ten twój maz wywinie tobie taki sam numer jak bylej zonie! Zlo wraca się z podwojna sila kobietko!

Jaka pewność, że ona sobie za te pieniądze kupiła buty...
Bardzo ciekawe ile wynoszą te alimenty i czy ta żona przypadkiem nie ma pracy i sama zarabia na buty dla siebie a także dla córek.
Rozumiem jakby sobie narkotyki kupiła ale buty to już przesada. Wredna babsko kupuje sobie buty. Nie wie, że w naszym społeczeństwie to jest źle widziane jak kobieta po rozwodzie ma nowe buty.

ha ha ha co ty pitolisz kobieto? na ciebie tez on i jego cala familia wypnie się ! Daj Boze ,aby tak się stało!