Była żona wchodzi z butami

Vikita, aj wiem, że jestem strasznie wredną ex. Np. jak nas okradł, żądałam zwrotu i odebrałam co moje i córek z nawiązką...stracił pół domu. Żądam alimentów na siebie, bo obniżył mi się poziom życia. Zaraz gdzieś tam przeczytam krytykę, że ex powinny po rozwodzie żyć na własny rachunek, zgadzam się w 100%, ja tak sobie żyję szczęśliwie. Ale  nie ja jestem  winna rozpadu (wyro jego winy jest dawno prawomocny), nie ja okradłam córki i żonę a kodeks rodzinny na alimenty dla mnie pozwala...dożywotnio jeśli będę potrzebowała. I wierzcie mi, nic mnie nie obchodzi, czy on pracuje, czy ma pieniądze. Jest obecnie bezrobotny...niech się weźmie do pracy i zarobi na moje wygórowane potrzeby. Nie interesuje mnie, czy z obecną partnerką mają co jeść, od bardzo dawna nie znalazłam ani 1 powodu, dla którego mam myśleć o wygodzie ex, a nie o swojej. Ja wcale o nich nie myślę. Tak jestem wredną suką...w ocenie niektórych respondentek.

Zakłamani, z doświadczenia wiem, że najgorsi są panowie w tzw separacji, albo jeszcze przed rozwodem....żona go nie rozumie, małżeństwo trwa tylko dla dzieci, w łóżku klops...oj biedni oni biedni. A panie, dające się na to nabrać...cóż, głupie desperatki, i albo wstyd im się przyznać, że dały się nabrać, albo odpowiadają im takie palanty.
Na obronę rozwodników, to oni mają już uregulowaną sytuację, a tylko od nas zależy czy damy się im oszukać, jak ich bajka o nich samych jest inna niż rzeczywistiść.

A na koniec, to dziwię się, że tak mało pań chce pamiętać, że też są czyjąś ex.

Separacja, by jeszcze mieć możliwość powrotu, jakby mu się nowe życie nie ułożyło...obrzydliwość.

Przerabiałam...najpierw tak kochał, ale musiała się wyprowadzić i po tygodniu złożyła papiery rozwodowe, bo on taaaki uczciwy. Okradł, więc rozwodu nie dostał, ale winę już orzeczono. Gdyby tylko mnie okradł, pewnie odpuściłabym, ale okradł córki i tego jakoś tak darować nie mogłam. Postawiłam warunki, nie wywiązał się, a zaraz po orzeczeniu winy bez rozwodu złożył o separację....z mojej winy...zaczęłam go zdradzać półtora roku po rozstaniu.
Zmienił też śpiewkę: nie chcę rozwodu, bo chcę ratować małżeństwo. Tylko kiedy? Jak kochanka się znudzi, albo kasa skończy?
Po zakończeniu sprawy o zwrot kasy natychmiast zmieniłam sprawę separacyjną na rozwód z jego winy oczywiście.
Dla mnie małżeństwo skończyło się zaraz po rozstaniu, 4 lata temu przeżyłam żałobę, on dopiero po stracie domu, pracy, pieniędzy. Może teraz rzeczywiście z czystym, bo zerowym rachunkiem zaczynać życie na nowo.
A ja? Jaśnie Pani w eleganckich bucikach. A dlaczego nie?

Walcz dziewczyno o siebie, dzieci i Twoją racje. Wierzę w sprawiedliwe sądy...nigdy nie zawiodłam się.

Mylisz się ja nie nienawidzę rozwodników nawet lubię mężczyzn i ogólnie nic do nich nie mam.....tylko do mężczyzn rozwiedzionych mam dość mocno ograniczony kredyt zaufania.  Serio ale nie spotkałam jeszcze fajnego rozwiedzionego mężczyznę.....przeważnie obgadują swoje eks żony suchej nitki na nich nie zostawiając. Jak pytam jakiegoś rozwiedzionego,czemu doszło do rozwodu, to słyszę tekst: "piła, zdradziła, nie interesowała się dzieckiem lub dziećmi itd." Kiedyś dla jaj umówiłam się z trzema rozwiedzionymi w różnych odstępach czasu, tak co pół roku i na pierwszym spotkaniu zadałam jedno pytanie: "czemu doszło do rozwodu?" serio ale za każdym razem usłyszałam to samo:" piła, zdradziła itd..." myślałam że wybuchnę śmiechem. Możliwe, że są jacyś gdzieś fajni rozwiedzeni......ale serio, bardzo w to wątpię. Przeważnie obgadują swoje eks żony......i przeważnie są manipulantami i szujami. Możesz mi współczuć lila1977 ale nie zmienię o nich zdania znam rozwodników lepiej niż myślisz.

Wiecie co dziewczyny doszłam do takiego wniosku (subiektywnego) nowe partnerki swoją niechęć żeby niepowiedzieć nienawiść do ex swoich obecnych facetów biorą ze STRACHU!!! One panicznie boją się o siebie i swoją przyszłość - ex żona jest jak wyrzut sumienia, jak zła wróżba o tym co może je czekać i sądzą że odsuwająć ex, sprowadzając je do poziomu podłogi sprawią żę one znikną a z nią i zła wróżba zniknie i wszystko będzie cacy!
Byłe są dowodem na to że ich "nieskalany" facet to nie dokońca złoto prędzej tombak i przez to czują się zagrożone bo gdzieś w podświadomości liczą się z tym że ten super gość potrafi być dwulicowy, zakłamany, wredny i bez serca bo przecież swoim ex na ślubnym kobiercu też obiecywał złote góry, też kadził komplementami i był najlepszy na świecie do pewnego momentu aż wszystko się rozleciało i one boją się że historia lubi się powtarzać!!!!

shedir - po pierwsze piszesz "Czego to sie nie wymysla żeby podniesc swojego poczucia własnej wartosci" - z moim poczuciem wartości jest jak do tej pory wszystko O.K. i nie wymyślam tylko wyciągam wnioski na podstawie obserwacji stosunków między ludźmi.
Po drugie  twoje wnioski "Dlatego jestescie byłe i dlatego siejecie nienawiscią większą do exów i ich żon/partnerek niż tu obecne next do was. Trzeba troszkę wznieś się poza swoją chorą dumę i obiektywnym okiem spojrzec na siebie. " - no cóż to ty kochana wymyślasz i dopisujesz fakty bo no cóż może trudno ci uwieżyć ale ja nie jestem i jak do dziś nie byłam nigdy ex ani mój mąż jesteśmy że tak powiem pierwszymi małżonkami dla siebie od 15 lat, i właśnie dlatego na podstawie tego co obserwują wkoło potrafię spojrzeć obiektywnie na ten problem bo nie podchodzę do niego emocjonalnie tylko logicznie w przeciwieństwie do ciebie której dotyczy to bezpośrednio.
I w przeciwieństwie do ciebie znam bardzo wiele nowych partnerek/żon numer 2 które potrafią się przyznać do strachu który tkwi gdzieś głęboko w ich podświadomości a jest związany z przeszlością ich obecnych partnerów ale żeby do tego się przyznać trzeba zdiąć "różowe okulary" i spojrzeć realnie na swoich partnerów jako na kogoś kto zawalił i nie sprawdził się w związku z kobietą a co za tym idzie nie możesz być pewna czy potrafi to w związku numer 2. Bo tego nie będziesz pewna tak jak nikt nie jest tego pewien bo człowiek to nie szklanka wody i go nieprzejrzysz.
W tobie są ogromne pokłady wiary w prawośc i dobroć twojego obecnego męża (i obyś miała rację życzę tego naprawdę szczerze) i takie same ilości krytyki i nienawiści do jego ex która była pierwsza, kochana milością nieskarzoną doświadczeniem i brudem dorosłości bez wyrachowania, układów i złych doświadczeń stąd też może trochę twojej zawiści do tej kobiety.

Ja osobiście uważam, że bardzo trudno jest być szczęśliwym z mężczyzną po przejściach i na pewno działa to w drugą stronę z kobietą po przejściach. Ludzie próbują budować nowe związki na zgliszczach poprzednich i nie mam tu na myśli związków,gdzie ludzie są kawalerami lub pannami bo tu są zupełnie inne relacje!!!!! i się rozstają ale  ludzi którzy byli małżeństwem przez x lat i się rozwodzą, gdzie w grę wchodzą dzieci z poprzednich związków, wspólne majątki, różne poważne powiązania itd. czyli o wiele poważniejsze są konsekwencje rozstania gdy jest się czyimś mężem lub żoną, niż gdy jest się tylko kawalerem lub panną itd. Zawsze ta pierwsza żona z dziećmi pana x będzie kulą u nogi dla nowej partnerki i nigdy nie uwierzę, że tak nie jest.... Mimo, że drugie partnerki tych rozwiedzionych panów mogą pisać, że są bardzo szczęśliwe z nimi i tak w ich całkowite takie bezgraniczne szczęście nie uwierzę...Jeśli ci panowie mają dzieci z pierwszego związku życie nowych partnerek jest może i usłane różami w ich mniemaniu ale te róże mają ostre kolce.......i zawsze taki kolec prędzej czy później zostanie im wbity w serce...Najlepszym przykładem takiego iluzjonistycznego i prowizorycznego szczęścia jest szczęście założycielki tego postu lila1977 Na początku napisała:" Była żona wchodzi z butami" więc czy właśnie nie potwierdza się moja teoria??? w jej skrupulatnie budowany iluzjonistycznie szczęśliwy związek co jakiś czas z butami wchodzi eks.......róża wbija kolec w serce....Można też porównać taki związek do domku z kart który gdy się buduje jest się zadowolonym i szczęśliwym ale nagle lekki podmuch wiatru burzy nasz budowany domek....lila1977 nie potrafi się przyznać, że zakładając ten post w tym momencie nie czuła się szczęśliwa w tym związku, tak prawdziwie, bezgranicznie bo prawda jest taka że nigdy nie można czuć się szczęśliwym tak do końca bezgranicznie w związku budowanym na zgliszczach poprzedniego w którym były i zawsze będą dzieci.....Teraz lila1977 tu co jakiś czas pisze że jest szczęśliwa,  bardzo atrakcyjna itd. ale w jednym momencie wiem, że była szczera gdy zakładała post i nadała mu tytuł który mówi mi wszystko o jej życiu i jej związku i nie tylko jej ale również wszystkich kobiet i mężczyzn którzy budują takie trudne związki, gdzie są dzieci z poprzedniego związku... Lila1977 w momencie gdy zakładała ten post z tytułem Była żona wchodzi z butami była  nieszczęśliwa, zrozpaczona że eks żona tak się zachowuje bo przecież w desperacji szukała odpowiedzi na pytanie: Co z tą kobietą ma zrobić żeby nie burzyła jej życia?....Teraz znowu buduje swój domek z kart dlatego pisze że jest bardzo szczęśliwa......ale na pewno już wie że za jakiś czas wejdzie w niego była żona z butami. Wiadomo, że eks tak zrobi bo uważa że ma takie prawo, bo ma dzieci z jej mężem i będzie je miała z nim już na zawsze.

zakłamani Nie wiem w jakim jestes wieku, ale ... trzeba pożyć i czegoś doświadczyc aby móc wypowiadać się.
Wg Ciebie jak nie ułoży się w pierwszym małżeństwie to powinno się pozostać samotnym do końca życia?

Do wielu rzeczy trzeba dojrzeć. Dzieci mojego drugiego męża mieszkają z nami. Tylko raz widziałam ich matkę. Owszem, wiem, że dzwoni do nich jak i raz na jakiś czas do mojego męża. Ale jeszcze nigdy nie słyszałam jego rozmowy z nią - zawsze wychodzi z pokoju. A kiedy dziwci rozmawiają z nią - nawet nie wiem, ale przyjdą i przekażą informację np odnośnie jej przyjazdu. I TO CAŁY KONTAKT. Z moim byłym mężem nie rozmawiałam od pół roku. Od swoich dzieci dowiaduję się co u niego. No więc o jakich zadrach może byc mowa? W czasie gdy jestem z obecnym mężem śłubowały moje dzieci. Całymi rodzinami byliśmy na ich ślubach i weselach. Mój były siedział przy innym stole niż ja z obecnym ale błogosławieństwa udzielał im razem ze mną. A mój obecny mąż nie uczestniczył w tej ceremonii bo i po co. Nie było żadnej zazdrości. Teraz szykujemy się do kolejnego wesela - jego dziecka i ja owszem uczestniczę w przygotowaniach ale biernie. Rodzice robią dzieciom wesela a nie ja więc nic mi do tego.
Po jakimś czasie mija żal do ex. A na życie patrzy się inaczej kiedy zakocha się po raz kolejny.

A co do majątku wspólnego - masz na myśli z poprzednich związków/ - podzielony a z obecnych - rozdzielczość i zrzeczenie się spadku. No chyba że dzieci będa chciały kłócić się o łyżkę wazową.

Kiedy spotykają się ludzie w dojrzałym wieku maja nie tylko dorobek w postaci dzieci i złych doświadczen z minionych małżeństw ale mają dorobek zawodowy i finansowy (mniejszy lub większy) i nie muszą się oglądać na pieniądze drugiego.

Mężczyźni są święci - gratuluję

Święty człek.

Obyś nigdy nie usłyszała tych słów od innej "poprawnie myślącej" kobiety!!!
Widzisz, jesteś też kobietą i czy za taką jak przytaczasz się uważasz?

Taaaaak, bo my wszystkie byłyśmy Twoim zdaniem, powodem do zdrad lub żyłyśmy w patologicznych związkach... Rozczaruję Cię - nie.

Oczywiście, że nie i nigdzie tak nie napisałam.  Na tym forum ciagle czytam gdy nieszczęsliwa kobieta się skarży i prosi o radę, bo mąz zły, nie pomaga, nie moga się dogadać, juz tylko kłóca, ona już nie kocha itd. I co...radzicie jej sie rozstać bo nic  ztego nie będzie i żeby nie marnowała sobie życia bo moze byc szczęsliwa z kims innym. A jak facet jest w takiej sutuacji to besztacie, mieszacie z błotem i mówicie "widziały gały co brały" teraz się męcz. JAk to się nawywa? Dlaczego facetów traktujecie innymi kategoriami niz kobiety?

Absolutnie, czytaj dokładnie bo nienawiśc przysłoniła ci logiczne myślenie.

Równiez czytaj dokładnie!! Ustosunkowałam się do postu atinasarz, który zreszta cytowałam. Gdzie ona pisze, że tacy patrafia być ex.
A kobiety nie potrafią? Oczywiście, że i jak bym chciała to taką potrafie być i co z tego, że jestem kobietą . Która nie potrafi Ja staram się patrzec na siebie realnie. Widze swoje pozytywy i negatywy, a nie tak jak niektóre uważaja się za święte.

Oczywiście, że nie. Ale jakoś mało ktora z was przyznaje się i ma świadomośc tego,że również przyczyniła się i spiepszyła związek. Wszytko wolicie zwalac na facetów. A to nie tak w większości sytuacji.
My jak mieliśmy kryzys i cięzko było nam się dogadac to poszliśmy do psychologa, który nam pomógł.
Ex nie poszła bo nikt nie będzie z niej robił wariatki. Ona nigdy nie miała i nie ma sobie nic do zarzucenia. Więc teraz jest sama i nieszczęsliwa i dalej utwierdza się w swoich racjach. Ciekawe kiedy sie otrząśnie, oby nie zmarnowała życia i tego jej życze, by w końcu znalazła kogos i była szczęśliwa. Ale do tego trzeba niestety spojrzec i przeanalizowac tez troszke siebie, nie tylko w superlatywach ale realnie. nikt nie jest bez skazy. A jak się nie ma pojęcia i nie chce się dojrzec gdzie sie piepszyło róznież to raczej nie ma się szans na kolejny szczęsliwy związek. 

Oczywiście, że nie wszytkie tak samo jak nie wszytkie drugie żony/partnerki były kochankami, nie wszykie sa nastawione od początku negatywnie, nie wszytkie kradną mężów i ojców dzieci. A mimo to, ciagle to tu słysze.

Wszytko rozumiem i oki. Nie rozumiem natomiast dlaczego do mnie to piszesz, a nie do dziewczyn, które sieja nienawiścia do swoich ex i ich nowych partnerek? Bo identyfikujesz się z nim? To już jest chyba twój brak obiektywizmu. Ja tez czuje żal do ex, a jakos nie spotykam się tu ze zrozumieniem równiez twoim, tej która najwięcej o tym pisze.Wręcz przeciwnie odrazu wydawane sa osady. Nie jestes tutaj w żaden sposób osoba obiektywną choc próbujesz grac takiego eksperta. W każdym twoim poście wychodzi jednak to po której stronie stoisz i kogo o wszytko oskarżasz. I wszystko jest fajnie dopóki krytykuje sie drugą żone, a jak już skrytykowana zostanie pierwsza to godzi to również w ciebie. Widac, że sama nie masz też do końca przepracowane tego wszytkiego, ciagle ci ex i jego partnerka siedza w głowie. Jej nie możesz wybaczyc ze cie nieznosi, a jemu że do tego dopuścił.

Więc luzu, obiektywizmu i mniej nienawiści, życze też Tobie na swięta. Wesolych Świąt.

Coś się źle skopiowało:

http://partnerstwo.onet.pl/1554705,3499,,kup_kwiaty_kochance_meza,artykul.html

Przyjemnej lektury i głębokich oddechów z dużą ilością tlenu!

Właśnie umocniłaś mnie tą wypowiedzią odnośnie moich wczesniejszych odczuć - każda z nas pisze według siebie i wyciąga wnioski ze swoich doświadczeń!

Zauważ proszę, że ja nie piszę WSZYSTKIE EX - wypowiadam się odnośnie ex mojego faceta i to od niedawna, jak widzę w jaki sposób postępuje, co mu mówi, pisze, jak tłumaczy wszystko dzieciom.

Z tego co piszesz - nie miałaś szczęścia! Jedni odchodzą od kochanych misiaków do dupków, inni uciekają od kobiet wampów do anielic - nie ma na to zasady! Tobie się trafiło tak a nie inaczej... Poza tym czy nie widziałas, że im coś nie pasuje, szukają czegoś innego? Nie rozmawialiście o tym, nie mówili ci co czują, a ty im?
Moim zdaniem - było im z toba za dobrze, jak u mamusi? A kto chce uprawiać seks z matką? Nie odbierz tego złośliwie, ale uważam, że dobry związek jest wtedy kidy każde zajmuje się sobą, a w życiu idą razem obok sibie, bo tego chcą!

Jak w życiu nie wiadomo o co chodzi tochodzi albo o kasę albo o sex!!!
No popatrz - ex miała wszystko, kasę, faceta co dbał o dom, o dzieci, chciał wyjeżdżać, dawał kwiaty, nie krzyczał, nie lubił się kłócić i w końcu co - przestała mieć do niego jakikolwiek szacunek! Męczył sie w tym ile mógł, bo ciężko jest podjąć decyzję o odejsciu gdy są dzieci. On zarabiał duuużo więcej jak ona i głównie ona korzystała z jego kasy bardziej niż dzieci - różne damskie drobiazgi.
A ja next - jestem niezależna, mam wszystko dzięki własnej pracy. Mojemu podwinęła się noga i chwilowo nie zarabia tyle ile kiedyś. Więc ja pomagam finansowo i co?

Różne są w życiu sytuacje,trzeba kierować się zdrowym rozsądkiem i żyć dla siebie.
Każda z tych kolejnych chce być kochaną, marzy o swoim mężczyźnie, pragnie go i być z nim - serce nie sługa. Niektóre są okłamywane, niektóre wpadły w sidła zauroczenia i racjonalnie nie myślą.

Są takie co chcą mieć chłopa i już - starają się, mizgolą i cudują by tylko go zdobyć - to takie kobiety rozbijają małżeństwa i szczują facetów! Ale ani Shedir ani ja do nich nie należymy! Są też faceci łgarze i bez zasad moralnych - oszukują, kłamją, opowiadają bajki i mają swoje ofiary w postani żon, kochanek i pań na raz!

Więcej dystansu i spojrzenia na chłodno bez emocji!

Tak Saphira piszę na podstawie własnych doświadczeń, a trzy stałe związki od dwudziestego roku życia to trochę rozeznałam się w myśleniu mężczyzn. Wszyscy moi trzej mężczyźni byli bardzo przystojni, wykształceni na poziomie ten trzeci trochę mniej. Byłam świadoma ich przystojności, błyskotliwości i obycia towarzyskiego itd. gdy zaczynałam z nimi związki ( w sumie spędziłam z nimi 18 lat), wiedziałam że dla takich przystojniaków mieć kobietę to pestka i że dużo ryzykuję wchodząc w związki z bardzo przystojnymi i na poziomie mężczyznami, bo z nimi jest trudniej...... ale co mogę zrobić jak lubię takich.......mimo że mam prawie 40 lat bo właściwie jeszcze  39 to nadal wolałabym mieć koło siebie takiego przystojnego, wykształconego,  na poziomie, kulturalnego itd..... Wiem, że będąc z takimi ryzykuję.......na dokładkę byli wszyscy w moim wieku......przy takich mężczyznach poprzeczka jest bardzo wysoka.....wiem, że mnie kochali......i nie byłam dla nich mamusią w sprawach łóżkowych, super się dogadywaliśmy w tej kwestii, ale coś nagle się wydarzyło.........i dochodziło do rozpadu związku. Mam naprawdę cudowne wspomnienia z nimi, traktowali mnie dobrze (ostatni tylko był delikatnie mówiąc lekkim niewypałem........).Tylko zawsze po wielu latach związku popełnili ten sam błąd, który na ich nieszczęście zawsze wyszedł na jaw.....nigdy nie chcieli ode mnie odejść ale ja nie wybaczałam zdrady i odchodziłam sama.......myślę, że gubiła ich tak niesamowita przystojność..........ich uroda i zachowanie to był taki lep na kobiety.....i mimo że byli dla mnie dobrzy. To niesamowite "powodzenie" u płci przeciwnej gubiło ich, ale naprawdę wiem że każdy z nich rozpaczał naprawdę prawdziwie gdy mnie tracił przez zdradę........błagali o wybaczenie ale uważam że zdrady się nie wybacza i nigdy nie zaniosłabym kwiatka kochance, bo właśnie przez takie kobiety potraciłam bardzo udane małżeństwa. Moich eks partnerów gubiła uroda, śmiało mogę napisać że wyglądali jak z okładki jakiś czasopism mody do tego jeszcze wykształcenie i kultura, dobrze zarabiali no ideały ....niestety wiem,że kobiety marzą o takich mężczyznach......dlatego mi ich odebrały a oni stracili mnie......i właśnie mam żal nie tylko do nich z którymi żyłam 18 lat ale też do takich obrzydliwych,wrednych kobiet które rozbijają takie udane małżeństwa. Każda z nich wiedziała że mają żonę  każda z nich gdy szła z nimi do łóżka miała mnie w dupie.....Uważam że kochance należy się plaskacz i to taki porządny a nie kwiatek!!!! Miałabym kwiatka im kupić za to że sypiają z moim mężem, coś nie tak musiało być z tą panią psycholog gdy pisała ten artykuł, nikt o zdrowym umyśle by czegoś takiego nie napisał.

Nie zjechałam lila1977 przy prawie każdym poście,źle je czytasz Saphira. Na początku próbowałam jej wytłumaczyć, że bardzo ciężko może jej się żyć z mężczyzną który ma tak wścibską eks, bo różne są eks akurat lila1977 trafiła się taka i ma naprawdę pod tym względem pecha, bo mi też raz się taka trafiła i udało jej się bardzo dużo namieszać w naszym związku. Potem owszem parę razy jak to określiłaś zjechałam lila1977, bo zauważyłam że wprowadziła niezdrową rywalizację z eks, która jest atrakcyjniejsza, bardziej niezależna itd. i w niektórych jej wypowiedziach zauważyłam, że poniża eks i to właśnie mi się nie spodobało, bo uważam osobiście że jeżeli aż tak ma się denerwować obecnością eks to powinna załatwić to jakoś bardziej humanitarnie np. porozmawiać z mężem żeby jakoś ten problem wspólnie, kompromisowo rozwiązać a nie poniżając tą kobietę......mimo wszystko ta kobieta jest pokrzywdzona bo została sama z dwójką dzieci. Nie piszę tak, żeby bronić eks bo mi samej jedna dużo niszczyła w zwiazku, ale nie rywalizowałam z nią, po prostu gdy zauważyłam że mój partner nie potrafi lub nie umie rozwiązać problemu eks, gdy mu tłumaczyłam przez dwa lata, żeby ją odsunął delikatnie chociaż trochę z naszego życia, że nie możemy żyć tak jak ona chce i gdy tego nie załatwił przez dwa lata tak jak go prosiłam, już szczytem było gdy odebrał od niej telefon gdy byliśmy że tak to określę w intymnej sytuacji......po prostu rozstaliśmy się........na  początku on odszedł po kłótni a potem prosił o powrót przez  9 miesięcy, ale miałam już dość eks. Szczytem bezczelności było odebranie telefonu w momencie sytuacji intymnej.....już po prostu się poddałam i odeszłam. Naprawdę go kochałam ale nie zapomnę nigdy jak jesteśmy ze sobą naprawdę blisko i dzwoni eks a on odbiera telefon i rozmawiają......

Tak Saphira masz rację bardzo dużo w takim wypadku zależy od mężczyzny......jeśli nadal wykonuje polecenia eks żony a z obecną partnerką prawie wcale się nie liczy bo z obecną nie ma dzieci a z eks ma dwoje.....tak żadna kobieta nie pozwoli się traktować, dlatego odeszłam od mojego ostatniego partnera z którym byłam dwa lata....i jeszcze między czasie przeżyłam operację....poważną....i jest ok. Masz szczęście, że trafiłaś na mężczyznę który potrafił oddzielić eks od Ciebie....mój tak nie umiał i nie chciał, dlatego nas nie ma i nigdy już nie będzie, bo napisał mi że poznał kobietę z którą zamieszkał, może ją będzie lepiej traktował niż mnie
w pierwszy dzień Świąt ich spotkałam razem udałam że go nie znam Fajnie.....pewnie przy tej nowej oddzieli eks od ich życia, dla mnie tego nie zrobił......

Piszesz, że często jest tak, że panowie po rozwodzie chcąc zapomnieć o żonie zapominają o dzieciach, ale często jest też tak, że NIE zapominają. Chcą się nimi opiekować, bo je kochają jak nikogo innego, ale bywa tak, że kochane mamusie utrudniają ten kontakt. Wiem, że punkt widzenia zależy od punktu siedzenia i w związku z tym, że ja jestem kolejną partnerką mojego faceta patrzę na to wszystko inaczej, ale Wy pierwsze żony też otwórzcie oczy i wiedzcie, że nie zawsze jest tak, że facet to drań, który dla kochanki zostawił pierwszą żonę, nie myślcie tak stereotypowo. Wiem, że wiele jest takich sytuacji, ale nie wszystkie. Jeśli Was zostawił dla innej kobiety to bardzo Wam współczuję, lecz wina zawsze leży po obu stronach. I w przypadku mojego faceta jest tak samo. Rozpad małżeństwa jego i eks to wina i jego i jej.
Czasami jak czytam te wasze wypowiedzi to Was rozumiem, a czasami ręce mi opadają.

Aaa i apopos wypowiedzi jednej z eks żon, której obniżył się stan materialny- weź się kobieto do roboty, ale nie ciągnij od byłego męża pieniędzy. Rozumiem pieniądze na dzieci, ile potrzeba, ale jak komuś się robić nie chce to się we mnie gotuje.

Pozdrawiam.

annoJo powiem Ci tak.. Każda sytuacja jest inna.
Powiem Ci jak to wygląda z mojego punkty widzenia, w mojej sytuacji. Mój facet nigdy nie żałował małemu ani grosza. Oprócz alimentów daje co tylko może, ciuszki, soczki, jedzenie (nawet wiejskie jajka załatwia), na początku był pampersy, chusteczki, proszki-wszystko ale wiadomo czasami może się nie wstrzelić w aktualną potrzebę dziecka dlatego moim zdaniem jego eks powinna powiedzieć to normalnie, że jest taka a taka potrzeba, a nie mówić z pretensją lub "masz kupić".
Ty jesteś w innej sytuacji po tym co napisałaś zwracam honor i rozumiem Cię w pewnym sensie.

Pozdrawiam

Czemu uważacie, że kobiety, które poświęciły kawał własnego życia mężowi i rodzinie, które nagle zostały pozostawione same sobie - nie mają prawa do wymuszania czegoś na ex. Pamiętajcie nie każda kobieta daje radę podnieść się po takiej traumie... Piszecie, że obrączka i dzieci nie dają gwarancji, dlaczego????

Nie znamy prawdy o rozpadzie każdego związku.
Z Waszych wypowiedzi - zazwyczaj kobieta jest winna braku zainteresowania ze strony męża, bo zachowuje się jak podkuchenna... no nie każdą jest stać na gosposię

Wiele kobiet jest w stanie się podnieść po bądź co bądź życiowej tragedii, ale jest też wiele kobiet, które nie potrafią przestać kochać. mimo, że zostały zranione...

Ktoś w tej dyskusji zarzucił mi brak dystansu. 
Wielokrotnie nadmieniałam, że nie potępiam tej, ani innej ex tak się zachowującej, bo nie znam jej i jej historii.

Z własnego punktu widzenia i doświadczenia, mam zamiar walczyć o swoje (też już o tym pisałam).
Do chwili obecnej nie nawiedzam męża ani jego kochanki, bo się do tego nie poniżę, ale nie dam się okraść. Nie mamy jeszcze  rozwodu, a on już zapomniał o rodzinie i chyba tak jest lepiej... 

Piszecie, że kiedy facet odchodzi to tylko od kobiety, bo dzieci kocha nadal - proponuję porozmawiać z pierwszym lepszym psychologiem i się dokształcić w tej kwestii... jak dziecko reaguje na nagłe zniknięcie jednego z rodziców ze swego życia, nawet będąc do tego przygotowanym.
Kobieta - matka nie zastąpi ojca, który jest raz czy dwa razy w ciągu tygodnia na widzeniu u dzieci.

Niestety on też zostawia dzieci mimo wielkiej miłości do nich.

Witam, na wstępie chciałabym się przywitać:)

Czytam od jakiegoś czasu to forum.Szczególnie ten wątek jest mi bliski,ale od strony juz byłej żony.Dzięki Bogu.....
Przeczytałam tu wiele mądrych komentarzy oraz takich ,które są krzywdzące i mało obiektywne a dotyczą one byłych żon.
Ktoś już tu mądrze napisałam ,że są byłe i byłe...i tak bardzo różnią się w swoim zachowaniu.
Tak różnica polega na tym w jakiej sytuacji nastąpiło rozstanie i rozwód  dwojga ludzi.
Jeśli nie było kłamstw ,oszust i zdrady a ludzie po prostu przestali się kochać....rozstanie tych ludzi przebiega w sposób łagodny i nie raniący......
Natomiast jeżeli pojawiła sie  zdrada i związane z tym kłamstwa oraz upokorzenie -zachowanie byłych żon jest usprawiedliwione.....dlaczego? ponieważ nie zaciągneły siłą do ołtarza swojego męża również same się nie zapłodniły.....Byli rodziną  a on jej głową -  mężem i ojcem..Dorosły i odpowiedzialny mężczyzna nie porzuca swojej rodziny ,bo jest za nią odpowiedzialny.Dał kiedyś słowo i złożył przysięgę.Małżeństwo to sztuka kompromisu i codzienna walka z własnym egoizmem.Tylko  człowiek z zasadami i z silnym kręgosłupem moralnym wytrwa na posterunku zwanym małżeństwo ....słaby tchórz- ucieknie jak tylko pojawią się kłopoty..

Pozwolę podzielić się się z Wami moją historią.
Otóż byliśmy małżeństwem 10 lat w z związku 12.....taka miłość co się zdarza tylko raz...podobno:)
Po 7 latach zaszłam w długą i oczekiwaną ciążę.....ciąża okazała się bliźniacza ,cieszyliśmy się -tak bardzo obydwoje byliśmy szczęśliwi.Dzieci urodziły się przedwcześnie.....synek zmarł ,córka walczyła o życie.Ja w padłam w depresję......Powoli wszystko wracało do normy-córka rosła i rozwijała się prawidłowo....po roku zaszłam w drugą ciążę - urodziła się druga córka -zdrowa i prześliczna.....On jak młodsza córka miała 9- miesięcy w dał się w romans......10 miesięcy  później wyrzuciłam go z domu.....Nie udźwignęłam ciężaru zdrady i upokorzenia choć go bardzo kochałam.....nie potrafiłam walczyć o niego.Zostałam  z dziećmi sama....Dzieci miały wtedy 3 i 1,8 lat..on zamieszkał z nią....Jesteśmy po rozwodzie i to co mnie najbardziej teraz boli to to że zapomniał o dzieciach ,które tak bardzo kiedyś pragnął...owszem zabiera je co drugi weekend..ale czy to jest prawdziwe ojcostwo? nie to tylko namiastka ......kiedy dzieci chorują nie przyjeżdża do nich, tłumacząc sie nawałem pracy itp....jakie to żałosne......Dzisiaj żal mi jest moich dzieci ,bo nie mają prawdziwego domu przez egoistycznego tatusia,którego po prostu przerosło życie.....Kiedyś kiedy były jeszcze  bardzo małe słyszałam  jak mówił do swojego ojca ,że ma tego dość.....tych kupek zupek......Dla mnie to śmieć nie człowiek.....Nie żałuję ,że wydała się zdrada i w konsekwencji doszło do rozwodu......problem ma jego kochanka.....tak niestety ,bo ten człowiek nie  potrafi kochać...i sam nie wie czego chce....co jakiś czas karmi mnie jak to bardzo on tęskni i jak jemu nas brakuję....jej zapewne mówi to samo.....i żyję sobie w błogiej nieświadomości i nienawiści do mnie.Zresztą vice versa- ja jej też nienawidzę,bo weszła brutalnie w nasze życie ,wiedząc o mnie i o dzieciach,że jesteśmy! wykorzystała kryzys ,w którym się znaleźliśmy.Facet jest w tym czasie łatwą zdobyczą.....mogła sie wycofać ,ale tego nie zrobiła....więc nawet jeśli kiedyś zostanie jego żoną- zawsze będzie czuła się tą gorszą......a ja zawsze będę jej o tym przypominać.Być może kiedyś tu napisze jak w tytule tego wątku.....no ale cóż takie jest właśnie zycie!

Jestem w takiej właśnie sytuacji ale na początku drogi. Też jestem tą ex, jeszcze nie po rozwodzie, a już ta obecna pani nieomal zrobiła się macochą moich dzieci. Kupuje małemu, który ma 4 miesiące ubranka, które w prezencie przynosi mój jeszcze mąż...
I ona twierdzi - że to on ma rozum i on wybrał. Z czystą świadomością, że rodził ze mną dziecko rozłożyła przed nim nogi na następny dzień.
I teraz ja będę tą złą ex - bo przecież on kocha swoje dzieci i chce kontaktu. Ale - on nie chciał tego drugiego dziecka (sama go sobie zrobiłam). Ona wiedząc nawet jak poczęły się nasze dzieci twierdzi, że w naszym małżeństwie od dawna było źle.
Jak proszę o pomoc - to on nie może, bo wtedy jest na każde moje skinienie. Ale mam nie utrudniać kontaktu z dziećmi. A ten kontakt jest wtedy, kiedy on chce (czytaj, kiedy ta jest w pracy i nie wymaga jego czasu.)
Dzieci tak, była żona nie.
No faktycznie ex włażą z butami w czyjeś życie... Ech. Ktoś chyba nie rozumie, że rodzicem się jest 24 godziny na dobę a nie tylko wtedy, kiedy się ma czas. Dla rodzica nikt nie powinien być ważniejszy niż własne dzieci. Szkoda, że te paniusie, które łakomią się na cudzych mężów tego nie widzą.

Nigdzie nie napisałam, że dzieci zawsze CZUJĄ się kochane. Napisałam, że facet nie przestaje kochać. Dla mnie to nie to samo. Facet może je kochać, a one mogą tego nie czuć.

Napisałaś:
Zaspokajanie poptrzeb dzieci jest najprostsze, wychowanie ich na wartosciowych ludzi wymaga pracy 24 godziny na dobe.
Zgadzam się z Tobą w 100%.

Chcę tylko powiedzieć, że nie zawsze jest tak, że to facet odchodzi, porzuca, zdradza, itp. Nie myślmy tak stereotypowo. Nie będę tutaj pisać jak było w przypadku mojego faceta i jego eks, bo żadna z Was mi nie uwierzy.. powie, że to ja sobie tak przedstawiam tą sytuację, jestem naiwna, bo wierzę swojemu facetowi.

Z Twoich postow  moge wnioskowac, ze jestescie mlodzi, a Twoj mezczyzna i jego zona nie wykonali zbyt dlugotrwalego wysilku w zbudowaniu rodziny.- to również się zgadza.

Wykarz ciut babskiej empati, wyobraz sobie jak czuje sie kobieta, ktora musi 24 godziny poswiecic maluchowi w pampersach. Wyobraz sobie siebie w takiej sytuacji.- staram się zrozumieć takie kobiety, choć sama nie mam dzieci, pewnie moje myślenie zmieni się jak ja założę rodzinę. Wiem, że eks nie jest łatwo, została sama, ale na własne życzenie, ona nie chciała być z moim obecnym facetem.

Ciekawe czy pierwsze żony mają jakąkolwiek empatię dla next partnerek? Ja nie rozwaliłam ich związku, pojawiłam się jak już nie byli ze sobą. Oni podjęli razem tą decyzję. Krótko po rozstaniu eks miała już nowego partnera, dlaczego więc mój facet nie miałby sobie ułożyć życia. Wiesz AnnoJO, że mnie też jest ciężko w tej sytuacji.

Pozdrawiam. Niech rok 2012 będzie lepszy;-)

No oki....ciągle piszecie o mężczyznach, co jest ich psim obowiązkiem, co muszą robic, muszą znosic, jak muszą się zachowuwa, jak  muszą trwa i wszystko wytrzymywac itd.

A może drogie kobiety napiszecie teraz o tym co jest obowiązkiem kobiety i żony? Co ona pominna robic i jak się zachowywac aby jej małżeństwo przetrwało, istniało i miało się dobrze bo to chyba nie zależy tylko od mężczyzny?

Bardzo ciekawa tego jestem. Każda z was tu pisze jaki facet był/jest beznadziejny a może szczerze napiszecie co wy zrobiłyście nie tak? Czy wogóle uważacie, że gdzieś popełniłyście błędy albo byłyście nie tak?

A może popełniłyście ogrmne błędy i miałyście totalnie gdzieś swoich mężów i również zapomniałyście o ich jakiś potrzebach? Jak się notorycznie zapomina o potrzebach drugiego człowieka to on zaczyna ich szukac gdzie indziej.

Jedna z was napisała że małżeństwo to sztuka kompromisu i ma rację w 100%. Ale małżeństwo to również dbanie
o potrzeby partnera. Jak się nie dba o swojego partnera albo nie jest się ich świadomym to żadna siła nie utrzyma takiego człowieka przy was. Bo każdy chce byc szczęlswy nawet za cene szukania tego szczęścia gdzie indziej albo chociaż zaspokojenie swoich potrzeb fizycznych, psychicznych i emocjonalnych z kimś innym. Chyba nie wierzycie w to, że wiążecie się tylko aby miec dzieci?

Radze poczytac troszke na temat męskiej fizjologii, psychiki, budowy mózgu i emocjonalności. Czytając was nie tylko tu ale też na innch forach odnosze wrażenie, że większośc z was chciałaby zrobic ze facetów kobiety. Wydaje się wam, że męzczyźni mają takie podejście do seksu jak wy, myślą jak wy, czują jak wy. Niestety ale jeśli nie zmienicie do nich podejścia i nie zrozumiecie podstwowych różnic w nich i ich podstawowych potrzeb to radze szukac sobie kolejnych partnerów wśród kobiet.

Nie popieram zdrad i również się nią brzydze i nie zaakceptowałabym jej. Ale jestem świadoma wielu rzeczy i tego, że do zdrady popycha ludzi wiele czynników. Jeśli do zdrady, a raczej romansu gdzie wywiązuje się więż emocjonalna dochodzi to znaczy ze związek już leży od dawna, a to wina obojga partnerów.

Któraś z was napisałą, że miała trzy powarzne zwiąaki i każdy zakończył się zdradą partnera.  Sorrki kochana ale chyba duży problem leży w tobie. Jeśli twoje poważne związki z różnymi facetami kończą się w taki sposób to znaczy to chyba znak że powinnaś się sobie troszke przyjżec równeiż krytycznym okiem.

Pozdrawiam

No Shedir przyjrzałam się sobie krytycznym wzrokiem, robię jedyny błąd kocham mężczyznę za bardzo i po prostu nudzę im się bo wszystko jest idealnie: porządeczek, praca, zakupy, obiad, pranie....no i fajnie też w łóżku, wszystko jest przewidywalne....nigdy nie ma czegoś co by przyprawiło o dreszczyk emocji.....myślę że nudzę się im.....czasami myślę że takie życie to faktycznie "flaki z olejem"....a psychikę mężczyzn znam bardzo dobrze bo sama wychowałam syna, który dziś ma 20 lat........też czasami moja matka jak byłam dużo młodsza za dużo mi się mieszała, za dużo jej pozwalałam wpie....ć się w moje małżeństwa, to też błąd. Wiem Shedir że też zrobiłam błędy w związkach, ale nigdy żadnego partnera nie zdradziłam. Uważam, że jeśli chcieli być z kimś innym to powinni byli najpierw ode mnie odejść a potem iść z inną kobietą do łóżka i układać sobie na nowo życie. Zdrada to nie jest normalne zachowanie, gdy jest się w związku nikt nie powinien zdradzać jak jest w związku, obojętnie czy to jest kobieta czy mężczyzna tak się nie rozwiązuje problemów. Powinni byli po prostu mnie zostawiać, a nie zdradzać o to jedynie mam do nich żal o zdrady gdy byli ze mną w związku. Wiem, że nie byłam idealna i dlatego też przez to nam nie wyszło i nie wiem czy większa wina była moich mężów czy moja....ale zdradzać nie powinni byli żyjąc ze mną, to już jest po prostu świństwo.Nigdy nie powiedziałam, że kobiety są idealne, to nie jest prawda....kobiety są tak samo różne jak i mężczyźni.Tylko akurat Net Kobiety są dla kobiet, bo większość się tu ich wypowiada....ale może powinno powstać Net Mężczyźni, wtedy mogłybyśmy lepiej poznać mężczyzn jak rozpaczają po rozstaniu z kobietą i dziećmi.

Witam w nowym roku!
Po dłuższej przerwie poczytałam trochę i zastanawiam się dlaczego kobiety, które mają żal do swoich ex mężów wylewają swoje żale właśnie tutaj - w tym wątku Była żona wchodzi z butami. Każdy ma prawo do uczuc i wypowiedzi ale proszę piszcie na temat. Chcecie wylewać żale na nieodpowiedzialnych ojców, zdradzających mężów - ok, załóżcie wątek na ten temat.
Kobiety, którym byłe żony ich obecnych partnerów zakłocają życie zostały tu zaatakowane przez was i ciągle muszą się bronić.
Zapewniam Was drogie panie, że żadna szanująca się kobieta i ceniocą wartosci moralne nie rozbije komuś małżeństwa po to by założyć z mężczyzną nową rodzinę i mieć z nim dzieci.
Człowiek, który zdradza i oszukuje jednego partnera prawdopodobnie zrobi to ponownie, bo nie szanuje samego siebie. Przecież takim zachowaniem wystawia sobie opinię.

Na tym wątku wypowiadajmy się na temat którego on dotyczy. Z tego co widzę, to kobiety które są next nie są z byłymi mężami tych, które tu atakują je.
Jak to wielokrotnie nyło wspomniane - są ludzie i ludziska, to znaczy, są różnie ludzie. Drań zostanie draniem, k..wa też nią zostanie i ci nigdy nie stworzą szczęsliwej rodziny.
Panie, które mają żal do swoich byłych mężów, że porzucili je, zostawili dzieci itp. załóżcie wątek o tym temacie i tam wylewajcie pomyje na swoich ex i jak chcecie to i na ich nowe parterki. A tu pozwólcie, że nex będą psioczyć na byłe żony swoich obecnych partnerów/mężów.
Takim zachowaniem właśnie robicie z siebie wredne.

A ja uważam że ewarg ma rację prosząc aby wypowiadac się na temat. Skoro wątek jest o byłych żonach to nie powinny one tu wylewać swoich żali do ex mężów jacy to oni wredni i rozpaczać nad swoją niedolą. Jestem za tym aby załozyły na ten temat wątek np. : wredny ex, ciężka dola porzuconej żony czy tym podobne i tam wypowiadać się na ten temat.
Ten wątek mówi o tym jak byłe żony przeszkadzają w budowaniu nowego związku. Wg mnie to kobiety te mogłyby się tu bronić a nie "jechać" na obecne parterki, które nie rozbiły żadnego małżeństwa. Chyba wolno każdemu układać sobie życie tyle razy ile chce. Nie popieram rozwodów ale czasami należy wybrać pomiędzy jednym złem a drugim. A jeśli małżeństwo nie udało się, a kobieta czuje się oszukana i zraniona (ma takie prawo) to dlaczego wylewa kubeł wody na każdą kobietę która wiąże się z rozwodnikiem?
Podoba mi się postawa annaJo (w przenośni). Wścieka się i oczernia swojego byłego męża, wyciska z niego wszystko co uważa że jej się należy. Z pogardą wypowiada się o jego aktualnej kobiecie. A obecnie związała się z mężczyzną, który żyje z żoną w separacji, czyli jest żonaty i sam przyznaje się że to jego wina (czytam różne wąki i zebrałam tą wiedzę) AnnaJo - pisząc o tobie nie mam zamiaru urazić cię, chciałam tylko pokazać jak byłe żony zaponinają się, że mogą same wejść w cudze małżeństwo i krzywdzić inne żony. Masz prawo do szczęścia z kim tylko zapragniesz, ale ... grunt to ... byc samokrytycznym.

No to chyba niezbyt dokładnie czytałaś co pisałam........

Gwoli wyjaśnienia i lepszego zrozumienia:
1. przez ex i chyba jego partnerkę (nigdzie nie było w moich wypowiedziach pogardy, podawałam tylko fakty ) jestem wciąż (od 4 lat) obwiniana o całe zło tego świata, choć z nim nie mamy od dawna żadnego kontaktu  na moje wyraźne życzenie, a jej nie znam i kontaktu nie szukam
2. mój partner rzeczywiście jest w oficjalnej sądowej separacji...od 15 lat, a znamy się niecałe 2 lata; zaprzyjaźniłam się z jego synem, on z moimi córkami, wnusia uważa go za swojego dziadka, spędzamy rodzinne święta i czasami wspólny rodzinny czas, a jego ex nie ma tego żadnych zastrzeżeń, bo i nie ma  powodu; jego wina jest ewidentna: na pierwszym miejscu postawił kiedyś karierę, którą zrobił 500 km od rodziny.
3. na pierwszym miejscu w moim życiu stawiam siebie (spędzam ze sobą 24 godziny na dobę) i  córki; o nas muszę dbać i nie robię tego niczyim kosztem, choć przyznam, że przepisy i zaistniałe sytuacje są dla mnie bardzo korzystne; nie znajduję żadnego powodu, żebym za radą niektórych tu pań "wzięła się do roboty" i zaczęła pracować na 2 etaty, skoro na 1 ciężko pracuję i dodatkowo przysługują mi alimenty, a na córkę ex płacić jakoś nie chce.

Reasumując: żebym stanęła na głowie i córki też...jestem okropną ex i  pewnie już taką zostanę: zdradzam go  daję sobie radę dużo lepiej bez niego niż dawałam z nim, mieszkam w pięknym domu, jestem szczęśliwa i do tego (o zgrozo!!!) bardzo dobrze wyglądam - wszystko jego słowa sprzed 4 miesięcy

A na koniec dodam tylko, że ten wątek jest o ex włażących z butami. Przez mojego ex tak jestem opisywana, choć li tylko i wyłącznie zażądałam kiedyś alimentów. Punt widzenia zależy od punktu siedzenia ........ ja nie uważam, żebym w czyjeś życie właziła z butami, ale na opinię ex nie mam żadnego wpływu i wcale mi na tym nie zależy

Saphira każdy pisze ze swojego punktu widzenia.

Każdy ma prawo do szczęścia ale nie kosztem innego.
Uważasz, że pozostawiona kobieta bez zaplecza finansowego, bez pracy z dziećmi ma stanąć na nogi i być gierojem. Powiedzieć rany to moja wina, że on poszedł w świat - ja dam radę?!

My, te porzucone pierwsze żony, nagle z kochanek i partnerek stajemy się materialistkami, egoistkami i wrednymi. Wiemy w jakiej jesteśmy sytuacji.
Uważasz, że nasi mężowie nie mieli tego co im było niezbędne do dalszego funkcjonowania w związku... bo my tylko kasa...

Oni też chcieli z nami mieć dzieci, a dzieci to oprócz łożenia na ich utrzymanie i sporadyczne odwiedziny, odpowiedzialność przez 24 godziny i nikt i nic tego nie zmieni. Uważasz, że on ma być wolny od trosk ojcowskich, bo kasa wszystko załatwi?

Wg psychologów dzieci pozostawione przez jego z rodziców dla wyższego dobra, stają się zza życia tych rodziców półsierotami, i w żadnym wypadku nie mówię tu o rodzinach patologicznych. Kilkugodzinne sporadyczne spotkania z jednym z rodziców nie załatwiają kwestii wychowawczych i to powinny zrozumieć następne partnerki naszych exmężów.
My wiemy, że spotkania Waszych partnerów z byłą rodziną jest stresujące, ale nie przyszło Wam do głowy, że niektóre z Was były powodem rozstań i to my cierpiałyśmy, byłyśmy upokorzone przez mężów.

My musimy Was zrozumieć i dać spokój Waszym rodzinom, a Wy?

No ręce mi opadają, czy ja piszę nie po polsku czy niektóre z was czytać ze zrozumieniem nie potrafią?!?!

Sorry Vikita, ale nie mam pojęcia skąd wyciągnęłaś taki idiotyczne wnioski? Bo na pewno nie z mojej wypowiedzi!

Mój facet kochała ex, wybrał na zonę, chciał mieć z nią dzieci, chciał by ułożyło im się życie! Próbował i próbował, ale się nie udało! Może ona za mało kochała, może w pewnym momencie rozeszły się ich drogi, może źle trafili na siebie i nie dokonali odpowiedniego wyboru... Nie wiem! Nie wyszło i rozwodzą się!

Ona chyba zawsze była fatalną kochanką, wredną egoistką i jeszcze okazuje się fatalną matką! Tylko, że mój facet długo tego nie widział, bo była zauroczony, zakochany i dostawał w 4litery - non stop.

On jest ojcem od dnia narodziń syna i zawsze nim będzie. Pomaga, troszczy się, dba, opiekuje, tłumaczy, rozmawia i próbuje najlepiej jak potrafi wychowywać dzieci. Wolała odejść, niż żyć w codziennych kłótniach, awanturach, pretensjach, braku seksu, roszczeniach. Nie chciał by jego dzieci słuchały tego wszystkiego na codzień, by sądziły, że związek tak wygląda i by jako dorośli umieli fantastycznie się kłócić, oczekiwać i tylko brać nie dając nic w zamian!

Ona nie jest upośledzona, zawsze pracowała, zarabia pieniądze, ma pomoc w opiece nad dziećmi i cholernie wygodne życie! Nawet z tym sobie nie radzi.

Dzieci są już dość duże i odchowane, nie musi siedzieć z nimi non stop. Może mieć czas dla siebie i dbać o siebie, ale ona woli konspiracje i intrygi - czyli zatruwanie mu życia!

Vikita jesli facet kocha i nie chce odejść, to nie odchodzi. Byłyście upokorzone - a ile razy wy ich upokarzałyście, upodlałyście i miałyście w nosie. Facet nie jest maszyną do zarabiania pieniędzy! Jeśli nie ma się czegoś w domu to szuka się tego poza domem! Zdrad nie popieram i nigdy zdradzona nie chciałabym być, ale jeżeli w związku dzieje się źle, tylko jedna strona próbuje to naprawić (w moim przypadku facet) to nic z tego nie bedzie. Na siłę się nie da!

Jeśli mój facet po kilku latach ciągłych kłótni i afer, wyzwisk, przemawiania się o rozwodzie, nie wracania do domu z powodu wyrzucania z domu itp., kiedy wiem, że już go nie kocham, nie umiem mu tego okazać i traktuję go jako swoją własność, powiedziałby: odchodzę, nie kocham cię i nie chcę z tobą dłużej być. Na pewno wściekałabym się, płakała i jeszcze próbowała to posklejać dla własnej wygody, ale tylko przez chwilę. Bo jeśli facet nie kocha to juz nie pokocha i trzeba to uszanować!

Nie chciała, a teraz co robi? Przepełniona jest chorą dumą i pustą ambicją - nie wyszło jej tak jak chciała - księżniczka spadła z piedestału i teraz boli...

Nic w życiu nie dzieje się bez przyczyny! Trzeba mieć do siebie dystans!
Mężów, żony, kobiety i facetów można w życiu zmieniać zawsze - dzieci nie. Ojcem i matką jest się całe życie!

My musimy Was zrozumieć i dać spokój Waszym rodzinom, a Wy? - ja się jej nie wtrącam w życie, w ich  relacje, w wychowywanie dzieci. Życzę sobie tego samego. Niech skupi się na dzieciach dla ich dobra, a nie na zemście na byłym mężu!

Oj dziewczyny w złą stronę idziecie.
Mój obecny mąż też miał pierwszą żonę egoistkę. A żenił się z nią z wielkiej miłości. Przez 15 lat tyrał dla rodziny a ona wciąż była zmęczona. Jak przestała pracwać będąc w pierwsze ciąży tak nie wróciła do pracy nigdy więcej. Urodziła trójkę dzieci, które zawsze były tylko jego więc miał zajmować się nimi. Pobódował dom, wyskakiwał z pracy aby odebrać dzieci z przedszkola, szkoły, jechac z nimi do lekarza, zawieźć na trening, zrobić zakupy. Po pracy sprzątał w domu bo dzieci zrobiły "sajgon". A co robiła żona? Najpierw wstawiła pralkę, potem obejrzała telewizję przy śniadaniu, poltem z koleżanka wskoczyła do kosmetyczki lub na kawę i zakupy. Mąż po pracy bawił się z dziećmi, woził na treningi, odrabiał z nimi lekcje chodził na zebrania do szkoły. Obiady dzieci jadały w przedszkolu i szkole w soboty kupowała mrożonki lub garmażerkę a w niedzielę mąż gotował lub szli do restauracji. Kochał ją szalenie wiec robił wszystko żeby jej ulżyć bo wciąż była zmęczona domem i dziećmi. Miał pecha - gdy stracił jedna pracę kolejna wymagała wyjadów w delegacje ale nie dwu dniowe tylko kilku tygodniowe. Nie zawsze mógł wrócić choć na weekend bo jeśli pracował w sobotę to jechac tylko na niedzielę 600km w jedną stronę było nierealne. Do domu dzwonił codziennie. Pomagał w lekcjach przez telefon. I co się stało? Jego żona po miesiącu znalazła sobie kochanka i odeszła. Zostawiała dzieci w wieku 8-15lat na cały tydzien same w domu. Kiedy mąż dowiedzaił się, że dzieci są same, sprawdził konto które okazało się puste (zarabiał 3x średnia krajowa) zażądał wyjaśnień. W zamian dostał walizkę z reszta rzeczy i pozew o seperację. Nie chciał awantur przy dzieciach. Zabrał rzeczy. Do dzieci dzwonił codziennie. W końcu znalazł pracę bliżej dzieci. Mógł widywać się już z nimi codziennie. Znowu woził, odbierał, chodził do szkoły. Mieszkał u siostry i tam przychodziły do niego dzieci. Doszło do rozwodu. Przez cały czas utrzymywał dzieci. Żona zarządała rozwodu z winy męża ale sama wygadała się w sądzie o kochanku więc dostała rozwód bez orzekania o winie. Alimenty tylko na dzieci. Mąż zostawił jej dom bo przecież dzieci gdzieś mieszkać muszą. Oprócz alimentów zabierał ich na całe weekendy do siebie, płacił za dodatkowe zajęcia, ubierał i dawał kiesonkowe, płacił za obozy. Pani dom sprzedała, pracy nie znalazła, pieniądze wydała, wróciła do swoich rodziców. W międzyczasie poznaliśmy się i po kilku latach wzieliśmy ślub. Zamieszkaliśmy w moim mieszkaniu. Gdy byliśmy rok po  ślubie dzieci zamieszkały z nami bo ona wyjechała do kolejnego przyjaciela (poprzedni okazał się pomyłką). Wg wyroku dzieci zostały przy matce i alimenty płatne do rąk matki do uzyskania pełnoletności. Gdy dzieci zamieszkały z nami było dla nas oczywiste, że alimentów nie będzie jej płacił a ona podała go do komornika bo nie miala z czego żyć. Mąż musiał przez sąd walczyc o zwrot. Nieletnie jest juz tylko jedno ale na urzymaniu jeszcze cała trójka bo starsi studiują. Matka nigdy nie dała na nich złotówki natomiast potrafiła dzwonic i awanturować się o pieniądze dla siebie. Widuje dzieci raz na dwa miesiące przez jedną sobotę, na wakacje zabierać nie chce. W prezencie gwiazdkowym dostali od niej po 50zł. Nie interesuje się ich nauką. Nie dzwoni do nich tylko przysyła sms o treści "co u ciebie. U mnie ok." W święta przyjeżdża do swoich rodziców ale dzieci moga z nią tylko przenocowac a jadać przychodzą do nas (bo ojciec nie daje na nich). Szczerze, to dzieci są zbyt dorosłe aby wierzyć w jej słowa, ale kochaja matkę a ja nigdy nie powiedziałam słowa na nią w ich obecności. Szlak mnie trafiał na nią nie raz ale nie pokazałam dzieciom. Jak już nie mogłam wytrzymac to wychodziłam i wyładowywałam złość poza domem. A co usłyszałam w ostatnie święta gdy dzieciaki od niej dzwoniły pytac o której w drugie święto będzie obiad - niech ta ździra ... - ech, szkoda nerw na nią. Dzieciaki wiedzą na kogo mogą liczyć i kto zajmuje się nimi. Tylko mi ich żal bo wieloktrotnie tak im nagada, że wracają do domu złe i wyładowywuja na nas złość, buntuja się przez kilka dni. Najmłodszy następnego dnia po jej wyjeździe poszedł z kumlami i upił się. Szukaliśmy go po mieście cała noc. Płakał jak małe dziecko a on za kilka miesięcy kończy 18-tkę.
Te dzieci też nie wiedzą gdzie mieszka, gdzie pracuje. Nigdy nie były u niej. Wiedzą że ma przyjaciela, że jest on wdowcem i też ma dzieci i chorą matkę.

Tak więc drogie panie, nie tylko faceci są beznadziejnymi ojcami. Matki też się takie trafiają. Dlaczego mój mąż był z nią tyle lat? Bo kochał i wydawało mu się że dzieci i dom faktycznie są tak absorbujące. Dopiero kiedy zamieszkaliśmy razem (ja pracuję zawodowo po 8-12 godzin dziennie) zobaczył, że można bez problemu pogodzić pracę zawodową z domem i mieć czas dla dzieci i rodziny i znajomych to zrozumiał kim była jego ex. Z domu nie mół mieć przykładu, bo jego matka było ciężko chora i dom prowadziły wszystkie dzieci razem z ojcem (po prostu uzupełniali się wszyscy to co my robimy teraz i co ja zrobiłam kiedy zostałam sama z dziećmi).

Tak więc proszę wszystkie ex żony aby przestały na tym wątku atakować obecne partnerki swoich byłych jako swoje rywalki. Owszem, macie wspólne dzieci ale to wsztstko co was teraz łączy. Wychodząc za mąż nie musiałyście rezygnować z pracy. Pogódźcie się, że dzieciom się należy a nie Wam. Chcecie żyć na takim samym poziomie co przedtem? No cóż nie zawsze można miec wszystko.
A jak słyszę , że matka żąda od byłego pieniądze to krew mnie zalewa. Czy wy potraficie tylko żądąć, miec pretensje itp?

Saphira wciąż opisuje swój przypadek a wy jak ślepe walicie w obronie pokrzwdzonej byłej żony.
Cholera - sama wychowałam, wykształciłam i utrzymywałam swoje dzieci. Mój ex w sądzie powiedział, że rola męża i ojca przerosła go i nie daje rady i nie chce. Ze wstydu przed dziećmi podciągnęłąm rękawy i zapewniłam im to, co wymarzyłam dla nich (opócz ojca). Ale nigdy, przenigdy nie dokopałam im, bo ich tatuś jest taki czy owaki. Teraz moje dzieci są dorosłe. Mają z nim kontakt. Ale prosto w oczy powiedziały mu, że nie ma co oczekiwać od nich szacunku, bo nie był przy nich kiedy go potrzebowały, nie chciał zajmować się nimi i tego mu nie wybaczą.
A prawdą jest że to my rodzice mamy marzenia o dobrobycie dla dzieci. One tego nie rozumieją i nie potrzebują. Dzieci nie muszą uczyć się w zagranicznych szkołach, studiować na najlepszych uczelniach świata, dostawać mieszkania i samochody.To my im to dajemy uważając że musimy. To my wozimy je po szkołach jeżykowych, lekcjach pianina, tenisa itp jako maluchy, wpajamy im aby miały samie piątki, że dobre wykszałcenie zapewni im dobrą pozycję w życiu. A tak naprawdę to uczymy ich materializmu. I fajnie kiedy to się udaje ale nbiada kiedy jedno z rodziców nie stac na tak wymarzyny świat dla dziecka. .... Oj, boli gdy spadnie się z konia a podwójnie gdy koń zrzuci.

Oczywiście że nie, no przecież ona była cudowna i we wszytkim fantastyczna, a on zły drań znudził się tą wszechogarniającą cudownością.
Generalnie z tego co piszesz wychodzi, że facet ma wszystko znosic i życ dalej w już nieistniejącym związku bo ona tego chce i są dzieci.

Czy ty naprawdę uważasz że każdy facet po rozwodzie to kłamca, obłudnik, wyrodny ojciec, zdrajca itd. A oczywiscie drugie żony zawsze rozbią z nich swoje złotko bo inaczej spadłaby im samoocena i musiałyby przejrzec kogo sobie wzieły za mężą?

I w kim jest jad który się sączy? Chyba największy w tobie.

Czy uważasz, że za rozpad związku odpowiedzialny jest zawsze tylko facet? Oczywiście z twoich wypowiedzi wnioskuje, że tak jest, a do tego jeszcze był mega draniem bo nie chciał w tym tkwic jak powienien i opuścił tą biedną kobiecinę i jak ona sobie teraz w życiu poradzi? No przecież jej przysięgał, że z nią będzie. Zaraz...ale czy ona też nie przysięgała, czy ona tez na początku nie była inna, czy ona też na początku inaczej się nie zachowywała. Czy seks był często a teraz raz w miesiącu, czy teraz sa wieczne awantury albo narzekanie, a facet wracający do domu jest bardziej zestresowany niz w pracy bo czeka aż znowu rozpęta się wojna tylko nie wie o co. No....przecież kobiecie wolno bo może się zdenerwowac, bo ma PMS, a on ma to ciągle znosic bo jej obiecywał bo inaczej drań z niego biedną kobiecinę słabą psychiczne zostawic tak.

No oczywiście najlepiej przyjąc że zawsze rozpadu winien jest facet bo się znudził biedną żonką...Wiesz, nie ma tak. To są wasze wymysły aby się usprawiedliwi i sobie jakoś to wyjaśnic. 

Ciągle wypisujesz że ktoś zabiera resztki po kimś, że zadowala się po kimś kimś i robi z niego złoto...czy ty normalna jesteś?
Czyli taki facet po rozwodzie to już do końca życia ma życ sam i nie można mu ułoży sobie życia bo oczywiście ex się nie zgadza. A on to już wogóle jest bezwatrościowym człowiekie?
Ale ex oczywiście jest fantastyczna i wartościowa i niech wchodzi w nowe związki bo jej się należy i niech układa sobie życie bo jej się należy przecież każdy ma do tego prawo. Nie mówiąc już, że jest ona "jakąś tam resztką" którą jakiś nowy facet będzie się zadowalał, zbierając niedojadki po ex mężu. Ona jest wspaniałą kobietą i jeszcze bardziej wartościowa bo z doświadczeniem przecież...heheh fantastycznie.

Nie tak to działa. To jaki jest człowiek w związku zależy też od partnera. To jest współzależnośc i oddziaływanie na siebie.

Oj życie jest przewrotne i sama możesz zostac kiedyś taką resztką. Ciekawe czy wtedy też będziesz miała takie zdanie na temat "tych resztek".

A co do dzieci, zawsze można pójśc na układ i chciec opieki naprzemiennej. Wtedy dziecko będzie miało i ojca i matkę. No ale nie będzie wtedy już argumentu dziecka do grania i robienia z siebie biduli i ofiary. Nie będzie karty przetargowej w postaci dziecka. A to juz jest za duża strata.
Zarówno mataka jak i ojciec ma prawny obowiązek widywania się z dziecmi i zajmowania się nimi. Jeżeli ojciec się nie chce zajmowac to pisz do sądu wniosek o wyegzekwowanie spotkania. Chyba że same utrudniacie tatusią te spotkania jak często jest a potem wielkie pretesje bo przecież powienien dnaimi i nocami stac pod drzwiami az w końcu wy zdecydujecie że już może dziecko zobaczy.  Prawda jest taka ze uważacie się za właścicielki dzieci i gracie nimi w każdych takich sytuacjach.

Nie czułam się biedactwem nigdy, przenigdy. Szkoda mi na to czasu. Życie jest piękne i dość skomplikowane więc po co powalać samej sobie?
"Niestety" nie zjadam resztek po niej i nie wybielam mojego męża. Jest nas tyle osób w domu, że jak podzielimy się obowiązkami to nikt nie jest przemęczony, wykorzystany itp. Mój mąż nauczył się że nie wolno ślepo kochać. WO mężu nie napisałam nic ale jeśli tak bardzo chcesz to proszę :
co robi  - po pracy wraca do domu, gotuje obiady, robi zakupy, naprawia wszystko co się popsuło lub jeśli nie potrafi oddaje do serwisu. Organizuje wypady rodzinne. Interesuje się postępami w nauce i zainteresowaniami dzieci zarówno swoich jak i moich. Dba abyśmy choć raz na dwa tygodnie wyszli z domu sami do kina czy na kolacje i choć kilka razy w roku sami wyjechali na weekend,
Co lubi - sport, piwo i drzemki przy TVN24
czego nie robi - nie szyje, nie pierze, nie prasuje, jeszcze nigdy w domu nie podniósł na nikogo głosu ani ręki, nie pozwala się wykorzystywać finansowo. Dzieci rozlicza z tego na co wydają pieniądze i co zrobiły.
Mnie i moich dzieci utrzymywać nie musi bo sama dobrze zarabiam i nie zawołałam od niego jeszcze nawet o złotówkę.

Ucz się byc mądrzejszą. Czy ja choć jednym słowe oceniłam mojego obecnego albo jego ex? {Po co marnujesz czas i emocje na drwinę?