Oceńcie ta sytuację.

No właśnie! Po co gdybać?
Zrób tak jak Ci serce podpowiada, Inna.  Nie chcesz widzieć matki, to nie spotykaj się z nią. Nie jesteś jeszcze na to gotowa.  Może przyjdzie jeszcze taki czas, że będziesz chciała poznać jej prawdę.

Znam historię mężczyzny, którego porzuciła żona. Zostawiła go z maleńką córeczką, a sama znikła na rok z kochankiem.  On wychowywał córkę przy pomocy swojej matki. Po roku matka pojawiła się i chciała odebrac córkę. Sąd postanowił jednak przyznać prawo do wychowywania dziecka ojcu, a matce prawo do widywania sie z małą  dwa razy w m-cu, w weekendy. Po jednym z takich widzeń dziecko nie wróciło do ojca, za to po ojca przyszła policja, bo matka oskarżyła ojca o molestowanie córki (to było w tamtym czasie dość modne, jako radykalny środek na odzyskanie dziecka). Ojciec trafił do aresztu, a matka wywiozła córkę do swojej rodziny , w niewiadome miejsce. Młyny sprawiedliwości mielą powoli, więc parę lat minęło zanim sprawa sie wyjaśniła. Niestety, jego córka była juz tak zmanipulowana przez matkę i jej rodzinę, że nie było sensu sie z tym zmagać, a i sąd zmienił zdanie nie czekając na wynik oskarzenia o molestowanie. Cięzko było patrzeć na tragedię tego człowieka!
Ojciec postanowił poczekać az córka dorośnie. Teraz dziewczyna ma 20 lat, ojciec ma z nią kontakt przez internet. Póki co jest zbuntowana, odrzuca go, ale kontaktu nie przerywa. Ojciec czeka i ma nadzieję, że kiedyś przyjdzie czas na spotkanie. Ale jeszcze nie teraz, bo teraz dziewczyna nie jest na to gotowa. Jeszcze za młoda, jeszcze bezkrytycznie wierząca matce, jeszcze widząca świat czarno-biało. Ojciec nie pakował się w jej zycie, bo  nie chciał zaburzać jej dorastania. Pogodził się ze swoją krzywdą na rzecz swojej córki. I czeka, bo może przyjdzie czas, ze córka bedzie chciała poznać i jego historię, gdy juz sama będzie miała jakieś życiowe doświadczenie. Ojciec czeka na jej ruch. Może się doczeka, może nie. On się z tym godzi! Bo kocha córkę.

Więc jeśli Twoja matka naprawde chce Cie odzyskać Inna, to poczeka, przetrwa Twój bunt i odrzucenie i nawet Twoją....pogardę. Nie wiadomo jak było na poczatku, to wie tylko Twój ojciec i Twoja matka. Może Twoja matka powie Ci coś co zburzy w Twoich oczach obraz Twojego ojca, a Ty nie jestes jeszcze na to gotowa. A może jej intencje są brudne, a to tez może boleć? Może jest biednym, skrzywdzonym kopciuszkiem, a może wyrachowaną kobietą, która poczuła, że może skorzystać z Waszych zasobów? Nikt tego nie wie i Ty też nie wiesz. I nie dowiesz się jeśli nie będziesz chciała wysłuchac i zobaczyć. Masz prawo sama ocenić, ale masz tez prawo pozostać tylko z prawdą ojca. Sama musisz dokonac wyboru i zaryzykować.

Ortografia!

i w tym poście sama odpowiadasz sobie na nurtujące cię pytanie...
najbardziej boisz się tego,ze idealny tato może okazać się kimś innym niż jest,boisz się że twój idealny obraz domu nagle zniknie..
i chyba dopiero teraz zaczynam cię rozumieć.
boisz sie rozczarowania:(
powodzenia życzę podczas rozmowy i spotkania

Myślę, że Twoje opory w spotkaniu z matką wynikają z tego, że czujesz się kimś lepszym, bo masz kasę ojca, ale tak nie jest. Jest biedna, bardzo biedna, bo nie masz swojego zdania, cały czas zastanawiasz się co tatuś powie i takie tam:( Żal mi Ciebie, bo dobrobyt w jakim żyjesz przysłonił Ci oczy:(
Myślę, że Twój ojciec i jego rodzin skutecznie przez te lata izolowali Ciebie i brata od matki, bo była kimś "gorszym". Przykre to ale takie jest moje zdanie.
Myślę, że jak będziesz kiedyś miała swoje dzieci, to zrozumiesz co to jest miłość matki do dziecka, może wtedy dojrzejesz do spotkania z rodzoną matką.
Życzę Ci abyś szybko do tego dojrzała i przestała pozwalać ojcu kierować  i decydować o Twoim życiu.
Jeśli chcesz dowiedzieć się całej prawdy o swojej matce musisz spotkać się z nią, ale to nie może być jednorazowe spotkanie, bo to nic nie da, Ty po prostu musisz ją poznać.
Żal mi Twojej matki, bo trafiła na taką patologiczną "rodzinę", która pozbawiła ją możliwości wychowania swoich dzieci, bo była "gorsza".

Witajcie. Właśnie wróciłam z tego "spotkania'. Tak jak myślałam nie było to łatwe spotkanie wręcz okropne.
Byliśmy na miejscu ok 10 bo to 2 h drogi od nas. Ona chyba myślała, że rzucimy jej się na szyję ale się przeliczyła. Minę miała jakby jej się chciało płakać. Przedstawiła nam swoje dzieci 3 córki  i syna są dużo młodsi od nas w wieku od 8 do 12 lat. Potem przedstawiła nam resztę rodziny czyli dziadków i swoją siostrę którzy z nią mieszkają. Żyją bardzo skromnie. Potem zaczęła się jakoś tam rozmowa ja nie mogłam wydusić z siebie nic odpowiadał mój brat, lecz tylko opowiadał. Pytała nas o to co studiujemy, czy mamy kogoś chciała udawać dobrą mamusię. Powiedziała że nasz ojciec zawsze miała wysokie ambicje i to ją do niego przyciągnęło, bo się wyróżniał. I teraz zaczęła się opowieść bo Igor zapytał ją dlaczego się nasz zrzekła i wtedy widziałam że łza mu się zakręciła w oku. Powiedziała że wiedziała iż ojciec powie nam że się nas zrzekła ale on niby tego nie chciała niby ją zmuszono i wtedy Igor nie wytrzymał mi powiedział jej w twarz że przyjechał bo chciał ją poznać jak to jest mieć mamę ale teraz wie że nie warto bo tłumaczy sie najbanalniejszym powodem i lepiej żeby całkiem wtedy umarła a nie teraz się odzywała. Mnie zamurowało bo myślałam, że on tam jedzie spokojny ale on wykrzyczał jej wszystko w twarz. Wszyscy na niego patrzeli i nie mogli uwierzyć. Ona sama powiedziała że zobaczyła w nim ojca przed 20 laty który też patrzył na nią z taką nienawiścią. Rozpłakała się że nie chciała tego zrobić a Igor nie przerywał tego co mówił, aż się w nim gotowało wtedy jedno z dzieci powiedziało żeby nie krzyczał na ich mamę i myślało że mają inne rodzeństwo  bo on a przedstawiła im nas w innym świetle. Wtedy jakoś sama wyparowałam że dobrze że jest ich a nie naszą matką. potem zaczęły padać zarzuty na naszego ojca, że to on kazał jej na siłę zrzec się dzieci jeszcze w szpitalu, podobno bała się bo oni ją zastraszali to już powiedział "dziadek". Rozmowa toczyła się dalej że nasz ojciec zawsze był egoistą i że 3 z nami zrobił to samo itd. Wiedziała że jak się do nas zbliży to ją zniszczą. Gdy ją zapytałam dlaczego tak w ogóle kiedyś związała się z naszym ojcem to odpowiedziała że jej imponował i nie zamierzała mieć dzieci a gdy się dowiedziała że jest w ciązy to chciała zamieszkać z ojcem ale coś się tam nie zgadzało. Niby ojciec nigdy nie traktował jej dobrze zawsze nią gardził. Mówiła że błagała go aby jej nas nie odbierał. Po prostu już nie mogłam tego słuchać jak ta kobieta może wygadywać takie bzdury i patrzeć w oczy. Musiałam wyjść zresztą ona też wyszła niby porozmawiać z nami na osobności. Ona nie rozumie bo twierdzi że nie znamy prawdziwej twarzy naszego ojca ale jak to możliwe skoro mieszkamy z nim 20 lat? A gdy ją zapytałam czy później próbowała się z nami skontaktować to powiedziała ze się bała a teraz jesteśmy dorośli więc możemy sami decydować, ale żałuje że nie było jej gdy dorastaliśmy bo jesteśmy przesiąknięci egoizmem i ojcem który zrobił z nas rozpieszczone dzieci. Zastrzegła że nie chcę od nas żadnych pieniędzy tylko nas poznać i nadrobić czas. Wtedy znów Igor się odezwał i powiedział zeby nie wygadywała bzdur bo on nie ma matki więc nie ma co nadrabiać. Znów się rozpłakała i pytała dlaczego tak jej nienawidzimy czemu nie chcemy poznać i uwierzyć w prawdę co nam ojciec o niej opowiadał ze nią gardzimy ja się już nic nie odzywała bo dla mnie to sytuacja była żałosna ale Igor nie przestawał i nadal mówił ze jest dla niego nikim bo prawdziwa matka nie zostawiła by małych dzieci że chciała uspokoić swoje sumienie to strzeliła sobie jeszcze 4 był w swych słowach tak ordynarny że mnie zatkało. Później wtrąciła się babcia z dziadkiem że nie mamy się prawa tak do niej odnosić bo to jest matka i należy jej się szacunek powiedziałam mu co myślę o takiej matce że dla mnie to ona może nie istnieć i nigdy nie dostanie pomocy z naszej strony. Trwało to dość długo padło wiele słów ale dla mnie  nadal on ani e jest ważna i nie chcę z nią więcej utrzymywać kontaktów i z jej rodziną tych dzieci nie uznaje za swoje rodzeństwo. Igor powiedział jej żeby się więcej do nas nie zbliżała po tym jak powiedziała ze nie zrezygnuje z nas bo już  i tak dużo przeleciało lat. I ona przetrzyma naszą pogardę i nienawiść bo nas kocha, ale jej nie doczekanie.  Ja już miałam dość Igi to zabrzmiało jak ostrzeżenie że może i jesteśmy dorośli ale nadal mamy ojca który dużo może i żeby dała nam spokój i że przyjechał jej tylko powiedzieć jak bardzo ją nienawidzi. Ja tez dołożyłam swoje że nigdy nie będzie naszą matką a niech nie waży się powiedzieć na naszego ojca złego słowa bo nie ma do tego prawa i że miał rację zabierając nas od niej bo teraz żylibyśmy tak jak ona. Na koniec usłyszeliśmy że to ją bardzo boli i że serce jej pęka jak patrzy na swoje dzieci które wyrosły na potworów którzy gardzą człowiekiem a takie oczy pełne nienawiści widzi drugi raz w życiu i jesteśmy podobni do ojca pod każdym kątem. No i pojechaliśmy tylko Igor powiedział zeby lepiej zapamiętała sobie jego słowa.

W drodze powrotnej nie mówiliśmy dużo tylko on powiedział ze w końcu to z siebie wyrzucił i nie chce jej znać i ojciec miał rację. Mnie strasznie zdziwiło to spotkanie było na nim więcej krzyku i łez. Nadal przystaję przy opcji że nasz ojciec  ma rację że takich ludzi powinno się tępić. A ta kobieta i jej rodzina to dla mnie nic nie znaczące pionki których nie chcę znać. Chcę się trzymać z dala od nich ich rodzinki, "rodzeństwa' biedy itd. Muszę porozmawiać z tatą jak wróci ale jedno wiem napewno nigdy więcej nie chcę jej widzieć a jeśli się do nas zbliży to na pewno pożałuje

Nie mnie was oceniac.

Nie chcialam nic pisac, ale musze.

Nie macie serca ani wrazliwosci. Zaden nowy mercedes tego nie zrekompensuje.
I zal mi waszej matki.

Dobra, dobra, drodzy moraliści i ludzie szanujący człowieka. A może tak spojrzeć na tę sprawę z innej strony, a nie zaraz wyzywać od potworów i nieczułych kreatur?

1. Całe spotkanie i w ogóle ta rewelacja była źle zorganizowana. To wszystko powinno odbywać się bardzo powoli, spokojnie i nie za często. A tak wszystko zostało zrzucone do jednego worka i zamieszane i powstała katastrofa. To że dzieci bardziej wierzą ojcu niż kobiecie, która podaje się za ich matkę to mnie nie dziwi, bo to przecież on je wychowywał i do niego czują szacunek i zaufanie. No cóż, stało się, zostało powiedziane wiele słów, które nie powinny paść, ale czasu się nie cofnie.

2. Czy ktokolwiek zwrócił uwagę na fakt, że ta kobieta powiedziała dzieciom, że ich ojciec imponował jej niezależnością czyli był bogaty i mimo, że nią pomiatał to trzymała się go?
Ja to widzę tak: Dziewczynie wydawało się, że złapała szczęście za nogi i bogatego chłopaka w związku z tym zaszła z nim w ciąże, bo myślała, że tak go zatrzyma na amen, ale jak widać przeliczyła się no i się nie udało.

3. Oddała swoje dzieci, zrzekła ich się, a wy macie do nich pretensje, że jej nie szanują?! Na szacunek trzeba sobie zasłużyć. Jak tak bardzo chciała tych dzieci to czemu nie walczyła? Jak matka nie zrzeknie się praw to przecież nic nie mogą jej zrobić? A gdzie byli jej rodzice? Nie pomogli córce? Bardziej wydaje mi się, że dostała odpowiednią sumkę za zrzeczenie się praw, dlatego nie walczyła za bardzo. Przecież mogło się to odbyć na milion różnych sposobów, a ona wybrała najłatwiejszy.

4. Jeszcze bym zrozumiała, gdyby powiedziała, że ciąża ją zaskoczyła, nie była w stanie wychować dzieci i oddała je dla ich dobra, bo chciała, żeby miały godne życie, ale ona wykręcała się jakimiś szantażami, zastraszaniem itp... no ludzie! Poza tym czy ta rodzina chciała sobie brać na głowe jakieś "błędy młodości" swojego syna?? Przecież skoro tak bardzo chciała je zatrzymać to wątpię, żeby tak strasznie protestowali, bo to problem z głowy. Jeszcze zrozumiałabym jakby ją szantażowali, żeby wyparła się ich ojca, ale żeby dzieci im oddała to trochę dziwne.

5. To, że dzieciaki są bogate i wychowane na ludzi o "twardej dupie" to nie znaczy, że trzeba tu wykrzykiwać i ich żałować! Mimo wszystko to młodzi ludzie postawieni w dość niecodziennej sytuacji, w której próbują się odnaleźć. Większość z tych rzeczy co powiedzieli, na pewno by nie padły, gdyby wszystko odbyło się na spokojnie. Noale cóż i tak bywa.

Należy im współczuć, że znaleźli się w takiej nieprzyjemniej sytuacji, a nie jeszcze ich oskarżać! Ta kobieta jest im OBCA. Nawet matką nie jest, bo się ich wyrzekła. Tylko je urodziła.

Post poniżej poziomu forum.
Moderatorka-apoteoza

A ja Ci powiem tak babciu - w tym kraju pozbawienie praw rodzicielskich nie oznacza zakazu kontaktów z dziećmi. Mogła iść do sądu, kiedy dzieci miały rok, 2 lata, 5 lat, 10 lat. Nie poszła, bo widocznie te dzieci jej potrzebne nie były. I nie nazywaj tej kobiety matką, bo to zaszczytne miano nie przysługuje kobiecie, której rola ograniczyła się do zajścia, urodzenia i porzucenia.

ps. Od kiedy to 18-latkowie podlegają kurateli rodziców? Chyba że za granicą mieszkasz, bo w Polsce 18 lat to własnie wiek, w którym uzyskuje sie tzw. pełnoletnośc.

Co do luksusów, to Inna20 już wyżej napisała, ale to trzeba 1. przeczytać, 2. zrozumieć. A po co? Łatwiej jadem strzykać.

Post edytowany z powodu zaniżania poziomu forum.
Moderatorka-apoteoza

Lupusie, wiem, że Ty masz zawsze odmienne zdanie, niż niektórzy z nas, ale już przywykłam do tego.
A co do kurateli to miałam na myśli, że 20 lat temu, ludzie, którzy zostali w tak młodym wieku rodzicami, nie mogli
decydować np. o zawarciu związku małżeńskiego, nawet gdyby mocno tego pragnęli.
To rodzice musieli wyrazić zgodę na ślub takiej pary i zapewnić Sąd, że będą utrzymywać młodych podczas nauki lub studiów.
A pełnoletność nie zawsze oznacza dorosłość.
Pozdrawiam!

Uważam, że to spotkanie było przeprowadzone "zbyt żywiołowo". Nie przygotowali się do tego i się nie dziwię, że dzieciakom puściły emocje. Jednak to ich nie usprawiedliwia.
Myślę, że za jakiś czas moglibyście się spotkać i jeszcze raz porozmawiać. Ona dzieci skrzywdziła zostawiając je, ale nie wiemy jakie były powody tak naprawdę. Życie układa się różnie, znam sytuację, w której dziecko będąc z matką było tak "podkradane" jej podczas wizyt kolejnych (zawsze przyprowadzane z widzenia z tatą dużo później i lekko już nabuntowane), że matka po jakimś czasie dla spokoju dziecka wolała, by zamieszkało z tatą - oby tylko nie prał mózgu dziecku. A, że mieszkali obok siebie nie było dużym problemem u kogo spało. Matka odwiedzała codziennie, ale nie buntowała, a ojciec mając to dziecko przy sobie przestał mieszać dziecku w głowie.
Wiec nie jest powiedziane, że Matka Innej zasługuje tylko na upodlenie. Były ku temu powody - być może, że tak postąpiła.

Poczekajcie - po jakimś czasie sami dojdziecie do wniosku, że trzeba wybaczyć i o wszystkim zapomnieć. Tak jest lepiej, niż pielęgnować w sobie nienawiść do końca życia.

Nie ja już nie chcę mieć takiej matki. Chyba wyrosłam.
Co do mojego brata to od początku coś mi nie pasowało bo był za spokojny przed spotkaniem. Wczoraj pierwszy poszedł do ojca przyznać mu rację i podziękować za to że nas chronił. Nie chcę się już z nią widywać. Niech ona żyje sobie tam a my tu i da nam spokój. Nie miała żadnego prawa nas oceniać niech ją to nie obchodzi jacy jesteśmy. Po prostu niech sobie o nas zapomni i niech brzmią jej te słowa które usłyszała

Inna, nie możesz tak patrzeć, dlaczego gardzisz swoją matka i uważasz, że kłamie? Byłaś wtedy za mała, by pamiętać jak było naprawdę, skąd wiesz jaki był wasz ojciec dla niej?
Tez mam męża, który mnie źle traktuje, ignoruje, szantażuje, natomiast dzieciom by nieba przychylił. Żyjemy razem, obydwoje kochamy dzieci tak samo, nie mogę powiedzieć o nim, że jest złym tatą choć nie raz mówił w złości że mam zabierać dzieci i wypier....

Postaraj się pomyśleć jakie byłoby Twoje życie gdyby teraz zabrakło taty, a Ty nie miałabyś niczego, tylko musiałabyś zapracować na wszytko sama? Czy żyłabyś w luksusie? Raczej nie...bo dziś ciężko o dobrze płatna pracę. Ludzie z wyższym wykształceniem mają niskie zarobki...i ledwo starcza na czynsz i opłaty...a co dopiero na jedzenie, nie wspominając o tym by wyremontować dom, kupić meble itp.

Wiesz, myślę, że Twoje rodzeństwo (jakby nie było macie jedną matkę) wyrośnie na bardzo szlachetnych ludzi. Nie powiedzieli Wam złego słowa a Ty już ich przekresliłaś.
Czy sie Tobie to podoba, czy nie - to jest Twoje rodzeństwo.
I przypomnisz sobie o nich - gdy kiedyś zabraknie taty, brat ułozy sobie życie a Ty nie będziesz miała z kim usiąść do Wigilii.
Przemyśl to i postaraj się wybaczyć matce.

Tu jasno napisała, od czego chce się trzymać z dala...
To tyle.

Ja sie z tym wszystkim tez zgadzam ale poczekaj jak sie te wszstkie Rydzykowe mohery tu zleca..jak wrony beda krakac..one nie zaluja tej sytuacji i tej dziewczyny..czepnely sie jak rzep psiego ogona faktu, ze ojciec ma kase a matka gola d..a do dzis swieci (a czyja to psze Pan wina? ojca czy tej obrotnej w lozku pani? pracy mlodej kobiecie w Polsce broniono?) i dalejze ja na stos ciagna. A z matki to zaraz swieta zrobia, w ramki oprawia i na oltarzyk postawia.

Swiete slowa!:) zwlaszcza to ostatnie zdanie:)  "uderz w stol.. itd."

Ty juz lepiej dziewczyno nie wspominaj o tej biedzie u matki, bo Ci tu oczy wydziobia za chwile:)

Wiesz, slowa babci to jej  slowa..prawdy pewnie nigdy nie poznasz.

Radze Ci..skup sie na swoim zyciu i swoich bliskich..nie mialas tyle lat matki i zyjesz..dalej tez dasz rade.

Inna20 nie przejmuj się. Jakos sobie wszystko ulożyć

Do krzykaczy:

To, że dziewczyna ma pieniądze powinna się tylko cieszyć. Bieda jest straszna i nikt nie lubi biedy i chciałabym widzieć tych wszystkich "człowieczych" jak przenoszą się do bidy z nedzą bo odnalazla się jakaś mamusia... Pieniadze sa dobre i potrzebne. koniec.

Julliette, "Wiek: niecałe 20"

I jeszcze apropo innej20 -ja pasuje bo rece mi opadly a wiekszosc wypowiedzi DZIEWCZYN popieram w 100%!!!
Mam tylko nadzieje ze inna20 (niezaleznie od tego czy kiedys pozna matke blizej czy nie) zmieni swoje podejscie do ,,PATOLOGII,,!!!!!!!

No i pozdrawiam LUPUSA;-))))Ciekawe do czego sie w tym poscie czepi;-)))))))))))))))))

Nie pisz posta pod postem. Zapoznaj się z regulaminem forum.
Moderatorka-apoteoza

....

Prosisz zeby ocenic sytuacje ale ja mysle ze brakuje tu bardzo waznej rzeczy...
Ile twoja mama miala lat jak was urodzila?

Skoro ojciec mial 18 to moze okazac sie , ze twoja mam byla dzieckiem..
Caly czas przewija sie tekst "mama nas zostawila" ale ty sama piszesz ze naklonili ja do tego twoi dziadkowie i zamozna rodzina..
Piszesz, ze to bieda, patologia , ktore nic nie ma..
Moze to byla biedna , zalekniona dziewczyna bez zadnego wsparcia u swoje rodziny bo twoj ojciec jej zapewne tez takiego nie dal.
Wiec wez troche emparii..
wyobraz sobie nastolatke z 2 narodzonych dzieci, z biedy jak piszesz bez wsparcia i ojcem jej dzieci , ktory jest w zasadzie przeciwko niej - bo rozumiem ze zaakceptowal decyzje swojej "zamoznej rodziny"
Moze tam byl zupelnie inny scenariusz?

Z tego co piszesz mozna wywnioskowac , ze ta kobieta czekala az skonczycie 18 lat zeby sie z wami skontaktowac.
Moze wczesniej skutecznie jej w tym przeszkadzano?
Zreszta skoro zrzekla sie praw to nie mogla chyba z wami sie kontaktowac bez zgody ojca - a tej jakos sobie nie wyobrazam...
Wiesz... kazdy kij ma dwa konce..
Moze ty i dostalas cos od ojca ale czy ty dostalas wlasnie "to co najlepsze?"
Wszystko dla ciebie ma jakas wartosc wymienna ?
I oczywiscie ojciec Bohater... bo mial 18 lat i was wychowywal przy pomocy dziadkow, niani i ciotek
A co to za facet ?
jaki to mezczyzna ktory zafundowal dzieciakowi 2 dzieci i razem z rodzinka namowili dziewczyne z "biedy" zeby dzieci im zostawila. No wielki facet!
A co ona was na smietniku zostawila?
Moze ona nawet nie miala sie gdzie podziac.
Nigdy nie interesowala cie jej wersja?
Mysle ze tak.. stad te twoje pytanie i prosba o ocene.

A ja przegapilam Twoj post o wwizycie wlasnie go skonczylam...
jestem porazona....
Mozesz nazwac Ta kobiete jak chcesz matka , niematka ale ona ma racje..
Straszne mlode dwa egoistyczne potworki...
Koncze tu wizyte bo mi niedobrze sie zrobilo.

Joasiu, zachowałaś się podle wobec autorki wątku, bo broniąc matki, która porzuciła dzieci, atakujesz - nie waham się tego napisać - po chamsku ojca, Inną i jej brata.

Żeby było łatwiej ogarnąć, fakty:
1. Pełnoletnia matka DOBROWOLNIE zrzeka się praw do dzieci.
2. Przez 20 lat nie łoży na ich utrzymanie (utrata praw rodzicielskich nie zwalnia z obowiązku alimentacji).
3. Nie występuje o widzenia z dziećmi (mimo utraty praw rodzicielskich, ma prawo do widzeń) ani jako 18 latka, ani jako 23 latka, ani jako 28 latka - dzieci jej po prostu nie interesują).
4. Przypomina sobie o dzieciach, gdy te dobiegaja dorosłości i niedługo będzie można coś z nich wydoić.
5. Na spotkaniu zero przeprosin, zero skruchy z jej strony, wręcz przeciwnie - atak.

To nie jest matka Innej i jej brata, to obca kobieta, która przypadkowo ich urodziła. Inna i jej brat nie mają wobec niej żadnych obowiązków.

Skąd w Tobie takie zacietrzewienie, taka ignorancja, taka pewność, że to wszystko wina Twojej matki?
Możesz mieć do niej żal, dopiero gdy wysłuchasz jej racji. Sama mówisz, że Twój ojciec jest notariuszem, dziadkowie też są związani z sądownictwem? To mogło mieć znaczący wpływ na tok sprawy dotyczącej praw rodzicielskich.
A skoro nie chcesz mieć do czynienia z matką, masz 'szacunek' do ojca = gardzisz matką z 'zacofaniem', to idź myć całować jego stopy i zapomnij, że urodziła Cię kobieta. I nie rozumiem wtedy, po co tu ten temat, skoro brniesz nadal w to, że matka jest dla Ciebie nikim.

ja nie rozumiem po co drążyć temat
INNA podjęła juz decyzję , chyba w postach szukała usprawiedliwienia dla swojej postawy i tyle..
skresliła matkę i juz..

LUPUS  po co te obelgi , każdy ma tutaj prawo wypowiedziec sie w  temacie..

dla jasności bo pisałes 18 lat i facet jest dorosły , według ustawy facet musi miec ukonczone 21 lat , przynajmniej kiedyś musiał..
ja tutaj widze pewną siebie rodzice bogaczy , dziadków , którzy na starcie skreslili dziewczynę , ale wczesniej nie powiedzieli synowi czym jest antykoncepcja i postanowili zamieść problem pod dywan ..

busiu tak w ramach scislosci-piszesz ze ,,to ich matka pozbyla sie problemu,, a nizej udowadniasz wszystkim (nam nie majacym pojecia)ze kobiety tej nie mozna nazwac MATKA-no wiec okresl sie.Bo najlepiej jest wszystkich dookola uswiadamiac i czepiac sie szczegolow a samemu robic bledy...Jak sie domyslam jakos sie z tego ,,przejezyczenia,,wytlumaczysz i bedzie ok.ale to tylko swiadczy o tym ze kazdy pisze co chce,jak chce itp.
Nie pisze tego zeby cie urazic albo co,ale nie czepiaj sie innych wypowiedzi tak SZCZEGÓLOWO;-)
POZDRAWIAM.

Ktoś mi kiedyś powiedział, że światem rządzą: PIENIĄDZE, WŁADZA i SEKS.

Akurat SEKS, nie jest tematem niniejszego wątku, chociaż od niego się wszystko zaczęło,ale pieniądze i władza jak najbardziej.

Normalnie szok...Pewnie myślał, że dzieci przynosi bocian, albo znajduje się je w kapuście.
Jak widać jego ?wysokie" pochodzenie społeczne, nie szło w parze ze świadomością seksualną.

To, tłumaczy całe jego postępowanie, dlaczego tak bardzo starał się wyłączyć ze swojego życia matkę swoich dzieci....zimny, wyrachowany młodzieniaszek, któremu przydarzyła się " wpadka "z niekochaną dziewczyną.

Mając 18 lat nie miał pieniędzy , ani władzy. Ale PIENIĄDZE, mieli jego rodzice, zatem przejęli WŁADZĘ nad jego życiem i jego dziećmi eliminując z ich życia matkę.

Ojciec studiował prawo, nie pracował, zatem de facto dzieci wychowywane były przez dziadków, niańki. Studia prawnicze są kilkuletnie, od razu też wiele nie zarabiał, zatem w dość dużym okresie czasu swój dobrobyt zawdzięczali rodzicom ojca .
Ojciec od zawsze był wzorem człowieka prawego, na jego wzorcu budowali swój świat.
Cała rodzina w złym świetle przedstawiała im matkę, która się ich zrzekła.
Ojciec okresowo miał/ma kobiety, ale żadnej na stałe...czyżby żadnej nie potrafił pokochać, żadna nie była godna zostać jego żoną?
Gdy AUTORKA miała 17 lat matka się odezwała. Doszło do pierwszego spotkania, po którym czuje dyskomfort psychiczny widząc w jakiej biedzie żyje ich matka..
( Tak, dla siebie w skrócie wypisałam powyższe, gwoli przypomnienia historii wątku)

Po trzech latach doszło do kolejnego spotkania.

Nie znasz jej , a potrafisz czytać w jej myślach? i już od progu jesteś do niej na NIE.

Czemu w normalnie zadawanych pytaniach doszukujesz się podtekstów? a, o czym na wstępie miała z Wami rozmawiać, o " gruszkach na wierzbie"?

Ja nie dziwię się , że Twój brat tak zareagował, bo to oznacza, że zrzucał nagromadzone w nim emocje: żalu, tęsknoty, bólu. Widział matkę w otoczeniu swojego przyrodniego rodzeństwa, obrazek, który nigdy nie był jego udziałem. Dlatego, wszystko jej to wykrzyczał, żeby wiedziała jak bardzo mu jej brakowało, jak został zraniony. Myślę, że on tak naprawdę nosi miłość w sercu do niej, ale jednocześnie buntuje się przeciwko temu , co zostało mu zabrane, że nie powinna dać sobie odebrać dzieci. Jego zachowanie jest całkiem inne, niż Twoje, on nie jest wyrachowany tylko do bólu szczery.

Widzisz, ludzie to skomplikowane istoty, potrafią jednych kochać i nagradzać, a drugich nienawidzić i krzywdzić. To akurat dotyczy Twojego ojca i nie chcesz przyjąć do wiadomości, że może to okazać się prawdą. Tak bardzo tego nie chcesz, że trzymasz się wersji wydarzeń, które znasz od lat.

Amen.
Inna, wiesz ojciec zrobił Ci /Wam " pranie mózgu". Im więcej wiadomości do Ciebie dociera, tym bardziej się buntujesz i je odrzucasz.
Nie chcesz myśleć samodzielnie, Tobie jest tak dobrze jak jest i bronisz się przed poznaniem prawdy, bo i po co? boisz się, że Twój " baśniowy świat" z tatą w roli głównej runie?
Bardzo nie chcesz tego zranienia.
Myślę, że prędzej , czy później dojdzie do tego...że ją poznasz. Najlepiej, żeby doszło do konfrontacji...i najlepiej dla Ciebie, żeby prawdą okazała się wersja zdarzeń przedstawiona przez tatę. Czego Ci z całego serca życzę.

Rozumiem emocje Innej20 i całkowicie popieram Lupusa, Busię, Teo oraz podziwiam mądre wypowiedzi Mussuki i Mareny.

Inna...to spotkanie nie było potrzebne...jeszcze nie teraz. Właściwie uległaś namowom brata sądząc, ze chce kontaktu z matką oraz jej rodziną. Niestety, on chciał wykrzyczeć jej nagromadzony przez lata żal. Widocznie tego potrzebował...

Nie wierzę też w szlachetne intencje kobiety, która Was urodziła.
Doświadczenie mi to podpowiada...

Dziwię się, że można wygadywać takie nieprzemyślane zdania, jak to o samotnej Wigilii czy braku miłości w rodzinie Innej, a zwłaszcza głupie gadanie, ze ojciec się nie ożenił, bo pewno nie umie kochać......
Tam jest miłość i mądrość - a że przy okazji dobrobyt, to tylko dobrze o nich świadczy. Dobre zawody, nabyte nie "drogą kupna", a rozumem i pracą (studia, aplikacja).

Powodzenia Inna...Może kiedyś jeszcze nawiążesz kontakt z matką? Jako dorosła, rozsadna kobieta bedziesz mogła podejść do tego racjonalnie i rozsądnie, bo teraz rządzą Tobą emocje dziecka, porzuconego przez matkę, ktora nagle po 20 latach wyskakuje z kapelusza w Twoje zycie.

mogles sobie podarowac-masz jakis uraz do kobiecych jajnikow czy jak?;-))))Juz drugi post gdzie ,,czepiasz,,sie KOBIET! Czyżby to przejaw SEKSIZMU???Ojjjj nie ładnie.

Czego się niedowidzi i nie doczyta, to się dopowie...nieuważna czytelniczko. 
Wyraz ? czyżby? to partykuła wątpiąca, przysłówek ? pewno? używamy, gdy osoba wypowiadająca jest o czymś na 100% pewna. Poza tym jest to pytanie, ale skierowane nie do Ciebie tylko do AUTORKI, więc daruj sobie odpowiedzi, których nie znasz.

Busiu , serdecznie Ci współczuję i też tak uważam, że ? nie każda matka potrafi kochać?, nawet w sytuacji, gdy dziecko jest przez nią wychowywane. Ty, wypowiadasz się mając na uwadze swoje własne przeżycia i wolno Ci. Zauważ jednakże, że matka Innej jest inna od Twojej, ma dom i dzieci i nic nie wskazuje na to, aby w jej rodzinie była patologia. Twoja nie chce już utrzymywać z Tobą kontaktu, a Innej dopiero dąży do tego.

Co do Twoich uwag do Joasi, to też uważam , że Cię poniosło, a Ona przecież też ma prawo do wypowiedzi i prawo do innego poglądu w sprawie. Zobacz, w ilu wypowiedziach  brak jest znaków interpunkcyjnych, zaczynając od Autorki, bo też się ją źle czyta. Zatem, słusznie Joasia może być rozgoryczona tą częścią Twojej wypowiedzi, bo tylko jej zwróciłaś uwagę.
Jest porywcza, ale przyznała , że jej zachowanie było nie fair odnośnie odsyłania Lupusa do wątku o psach ? to jest plus dla niej.
Zatem, przestańmy tak na siebie naskakiwać...przecież można sobie podyskutować w formie choć "trochę" przyjaznej. Joasiu, może podejdź do wymiany zdań z net-facetem tak z przymrużeniem oka    , że po prostu wpadłaś mu w " oko" tzn. Twoje wypowiedzi.

Ten wątek , moim zdaniem podchodzi pod tytuł:? Nie chcę poznać prawdy o rodzicach, bo po co mi to? - jak dla mnie byłby on jak najbardziej adekwatny do zawartych w nim treści.

Lupus, ludzie to nie automaty, ani roboty. W swoim postępowaniu czymś się kierują, że taka, a nie inna decyzja została podjęta. W Sądzie wszystkie aspekty oskarżenia są badane, a na forum jest to osąd rzeczy nie udowodnionych, z uwagi na brak dowodów. Dlatego uważam, że tym bardziej powinniśmy być wyważeni w wypowiedziach- wydawania zaocznych "wyroków."

P.s.
Właśnie doczytałam Twój dopisek o alimentach. Przestań już być taki złośliwy, przecież Inna pisała, że tam " bieda". Nawet jeśli wystąpią to państwo będzie płacić.

A, czy to jakaś ankieta i odpowiedzi tylko na : tak lub nie?

Nie określiłeś się, więc jeżeli byłaby podobna sytuacja jak u matki Innej, to tak.
Uzasadnienie :zawsze rozpatruję okoliczności towarzyszące.

Zapamiętam to na potrzeby przyszłych dyskusji.
Dobrze rozumuję: jeśli zdrowy facet jest w bidzie i przez 20 lat nie płaci alimentów, to uważasz, że płacić nie powinien? Pytam ponownie, nieco inaczej formułując zdanie, bo pojąć Twej logiki nie mogę.

Oczywiście. Już o tym rozmawialiśmy. Główną, przez Ciebie rozpatrywaną, okolicznością "towarzyszącą" jest zawartość majtek: pochwa - okoliczność łagodząca, penis - okoliczność obciążająca.