Czy zostać u niego na noc?

Powiem Ci, że niedawno miałam taką samą sytuację...mój chłopak chciał, żebym nocowała u niego, ale ja nie chciałam ze względu na to, że głupio byłoby przy jego rodzicach....długo długo nie mogłam zdecydować się na to, aż w końcu dałam się namówić, tym bardziej, że jego rodzice sami chcieli, żebym u nich została...my mieszkamy nieco mniej od siebie bo tylko 30 km, ale jednak jakaś odległość to jest....

uważam, że jeśli jego rodzice na prawdę nie mają nic przeciwko, to dlaczego nie miałabyś tam przenocować....200 km to spora odległość, a nie poznasz chłopaka widując się z nim raz na jakiś czas...są wakacje, macie trochę wolnego czasu, warto to wykorzystać :) jeśli boisz się reakcji jego rodziców, to zapytaj, czy na pewno nie będzie im przeszkadzać Twoja obecność??? a wierzę, że będą zadowoleni, skoro już wcześniej taka propozycja padła :)

wyluzuj :) nie przejmuj się tak wszystkim i nie martw na zapas....przecież kiedyś i tak będziecie u siebie nocować :) co za różnica kiedy zaczniecie :) z własnego doświadczenia wiem, że najgorzej jest za pierwszym razem,a później już z górki

daj znać, jaką podjęłaś decyzję :) pozdrawiam :)

Ja bym proponowała kupić jakieś winko i upiec ciasto, wziąść kawałek.
Będzie ładnie z Twojej strony.
A śpij koniecznie w innym pokoju z szacunku do jego rodziców.

Dziewczyno nie ma co:)nocuj i sie nie boj to nic złego co innego jak byscie mieszkali dom w dom ale 200km t nie tak mało wiec nie ma co:Ppoza tym rodziece proponowali co nie^^

200 km to spora odleglosc wiec moze kup im jakis regionalny smakolyk z Twoich stron? A co do obiadu to zawsze mozesz zaproponowac, ze pomozesz jego Mamie, ewentualnie nawet w zmywaniu naczyn I nie stresuj sie tak Powodzenia, usmiech na twarz, pakuj torbe/plecak i ciesz sie milymi chwilami

Nie martwiłabym się na Twoim miejscu na zapas. Mówisz, że Jego rodzice są w porządku to nie stresuj się. Na pewno zrozumieją to. W końcu mieszkasz 200km od nich.
Żebyś nie czuła się nieswojo to proponuje właśnie pomóc przy obiedzie czy nawet po, przy sprzątaniu. Zrobisz dobre wrażenie i na pewno przy okazji będziesz mogła trochę zaprzyjaźnić się z jego rodzinką. Prędzej czy później nastąpi taka chwila, że nocowałabyś u Niego.

Nie wydaje mi się, żeby chłopak w wieku 28 lat myślał o dziewczynie, jak o przelotnej znajomości, tym bardziej, jeśli zaprasza Cie do domu, i chce żebyś została u niego.... myślę, że za dużo myślisz i niepotrzebnie się negatywnie nakręcasz....idź na żywioł, a na pewno nie popełnisz żadnej gafy a nawet jeśli przydarzy Ci się jakaś malutka, to co z tego??? błądzenie jest rzeczą ludzką.... nie ma ludzi doskonałych głowa do góry i ciesz się, póki jesteś młoda

Myślę, że jak najbardziej powinnas zostać na noc Bez sensu tłuc się tyle godzin w pociągu, zobaczyć się chwilę i wracać. Jeśli rodzice jescze namawiają, to nie ma co się zastanawiać. a co do związku i różnicy wieku. Myślę, że nie gra ona dużej roli jeśli ludzie się dobrze i swobodnie przy sobie czują. Mój chłopak ma 27 lat, ja 22 i mówi, że jescze nigdy z nikim nie dogadywał się tak dobrze jak ze mną. Poza tym dojrzały partner to naprawdę ogromny plus, wcześniej byłam z chłopakiem 2 lata starszym to po prostu niebo a ziemia. Jeżeli poznał Cię już  z rodzicami to z pewnością też wiele dla niego znaczysz i ma wobec Ciebie poważniejsze plany. Myśl pozytywnie
pozdrawiam, trzymam kciuki

Chyba zrobie tak jak mi radzicie Dziewczyny, zostanę na noc. Wezmę najpotrzebniejsze rzeczy i coś wymyślę z tym ciastem. Ponoc jego rodzice lubią czasem usiąśc sobie przy kominku wieczorem i wypic po lampeczce wina. Może więc i kupię jakieś wino, tylko że ja się na nich kompletnie nie znam. Mam nadzieję ,że nie przyjdzie mi tylko z nimi jeszcze wypic chociaż czego się nie robi ,by się wkupic w łaski rodziny
Sytuacja nie byłaby dla mnie na tyle krępująca, gdybyśmy znali się mimo wszystko dłużej. Widzieliśmy się zaledwie parę razy, jeszcze nie do końca czuję się swobodnie w jego towarzystwie, pewnie i dlatego też ,że nie pozostaje mi on obojętny. Nieco się wczoraj zaskoczyłam, bo dzwonił kilka razy, a na wieczór napisał mi sms'a, że chyba się zakochał... Zmieszałam się po tej wiadomości, bo czy po 2 tygodniach znajomości i kilku spotkaniach 28letni chłopak może się zakochac ? Nie jestem jakąś szałową dziewczyną, ani z wyglądu ,ani w ogóle. Taka zwykła, a on z takim tekstem. Chciałabym żeby poważnie do tego podszedł, a ja teraz się nieco przestraszyłam, czy on czegoś nie kombinuje albo może zależy mu aż zanadto na tym aby miec w ogóle dziewczynę. Za dużo pewnie analizuję

Wyjazd będzie dopiero w przyszłym tygodniu, ale już spac nie mogę z przejęcia
Dzięki Dziewczyny :*

Ja mam za sobą 5-latni związek z ... tyranem. Dużo złego się działo w tamtym związku, bardzo to się odbiło na moim zdrowiu. i fizycznym i psychicznym. Odeszłam od tego człowieka, po wielu próbach i tęsknocie, bo mimo wszystko go kochałam na swój sposób. Teraz z perspektywy czasu myślę, że dobrze zrobiłam. Narazie nie widziałam go od ponad pół roku i lepiej mi z tym. Nie chciałabym go spotkac i wrócic do tego co się kiedyś działo. Nieustanne wyzwiska, ubliżanie, zero szacunku, czułości, niustanne kłamstwa i porównywanie do innych dziewczyn, zdrady może nie całkiem czysto fizyczne, ale przykre było mi kiedy komplementował inne i robił do innych maślane oczy, a mnie mówił ,że jestem szkaradna. Byłam jego popychadłem i służącą. Ja głupia chciałam z nim zamieszkac, fundowałam mu życie, bo on ani nie radził sobie na studiach, ani nie chciał pracowac. Jeszcze czułam się winna, że za mało mu pomagałam. W zamian dostawałam to co napisałam wyżej. Nie pamiętał o moich urodzinach o rocznicy. Jak już kiedyś coś kupił, to oczywiście to co mi się nie podobało, nawet wtedy kiedy pytał mnie czy lubie takie rzeczy. Może to robił specjalnie. Trzymałam się jego i nie chciałam odejśc, to był ogoromny błąd. Pragnęłam bardzo bliskości ,a nie dostawałam nawet odrobiny czułości.
Teraz po tym co przeszłam kompletnie nie wiem jak zachowywac się przy chłopaku, na co mu pozwalac ,a na co nie. Co robic, by bardziej go zaintrygowac sobą, by bardziej mu się spodobac, a zarazem zrobic dobre wrażenie. Nie wiem też, co oznaczają różne zachowania u chłopaka, tak jak np. właśnie ten wczorajszy sms, że chyba się zakochał, że odkąd mnie poznał myśli o mnie i nie wie co się z nim dzieje, ale jest szczęśliwy. Nie wiem ,czy nie przesadza, czy to tak bardzo na serio. To wszystko mnie szokuje. Nie chciałabym też trafic w ręce jakiegoś desperaty, aczkolwiek znajomy który wymyślił całe to swatanie twierdzi ,że on i jego rodzina są na prawde bardzo wporządku. Najbardziej cieszy mnie fakt, że nie pije. Niestety jestem z domu ,w którym alkohol to codziennośc. Mam przykre doświadczenia z tego faktu, ale jakoś trzeba życ.
Dzięki dziewczyny za wsparcie. Postaram się byc po prostu sobą, może ktoś zaakceptuje mnie taką jaką jestem.

Jedź. Tylko czego oczekujesz po tym wyjeździe? Piszesz:"nie wiem jak zachowywac się przy chłopaku, na co mu pozwalac" Kobitko, przecież masz intuicję. Jeśli facet będzie przeginał w jakikolwiek sposób, powiedz mu to prosto w twarz i tyle. Skoro nie do końca wiesz jak się w tej całej sytuacji odnaleźć, nie postępuj pochopnie. Myślę, że nie będziesz tego robić skoro zostałaś już nieźle doświadczona. Bądź sobą i dziel się z nim swoimi spostrzeżeniami i emocjami - to w sumie proste:) Powodzenia.

Ale przecież właśnie o to chodzi że masz być sobą i nikogo nie udawać...spodobałaś się mu taką, jaka jesteś....moje koleżanki też mówią, że facetowi wszystkiego nie trzeba mówić i w ten sposób same sobie oszczędzamy kłopotu   hi hi może i jakaś racja jest w tym....ale bez przesady...przecież jeżeli on do Ciebie pisze, to niby dlaczego miałabyś mu nie odp ???? nie baw się w żadne gierki, bo to dobre dla małych dziewczynek

jeśli brakuje Ci czułości, to nie odwracaj się, gdy będzie chciał Cię przytulić, dotknąć za rękę, pocałować....musicie rozbudować swoje uczucia :):) hi hi będzie fajnie...zobaczysz....a co on zaplanował, to już jest w jego interesie, a Ciebie niech o to głowa  nie boli :P nie rozmyślaj nad tym...daj mu szansę wykazania się i sprawienia Ci niespodzianki :*

powiem Ci, że miałam ten sam problem, co Ty...bałam się chłopaka zaprosić do domu, bo nie wiedziałam, jak zareaguje na to, jak mieszkamy....bardzo długo go zwodziłam, aż w końcu on zaczął myśleć, że się go wstydzę, że bawię się nim itp....teraz przyjeżdża do mnie i jest super...zero stresu...a moje obawy okazały się niepotrzebne :)

nie martw się tym...jeśli będzie na prawdę mu na Tobie zależało, to nie będzie patrzył na to, jak mieszkasz....Ty będziesz najważniejsza, a nie dom, w którym mieszkasz :) uwierz mi :*:*:*

Wrzuc na luz, wrzuc na luz ... ciągle to sobie powtarzam, ale coś mi się chyba biegi zacięły
Martwi mnie nieco fakt, że nie pociąga mnie on aż tak  bardzo ,jak co niektórzy inni faceci. Jednak z doświadczenia wiem że nigdy nic nie wychodzi ze związków z takimi niedostępnym, intrygującymi facetami, bo takim zazwyczaj zależy na jednym. Trochę boję się tej nowej znajomości. Boję się co będzie, jeśli jednak stanie się coś ,co sprawi że nie będę z nim mogła się dalej spotykac, jak mu wtedy o tym powiedziec. Nie chciałabym go zranic.
Dziś mnie nieco przestraszył, bo powiedziałam mu o tym , że w weekend jade ze znajomymi na koncert. Zapytał z kim konkretnie, czy sami faceci tam będą. W gruncie rzeczy jadę tam z kolgą i jego dwojgem znajomych (kolegą i koleżanką, oni są parą). Po rozmowie ,napisał mi smsa  z pytaniem, czy koniecznie muszę tam jechac. Zapytałam ,czemu miałabym nie jechac. Odpowiedział mi ,że ktoś jest o mnie zazdrosny, na co ja ,że nie ma powodów byc zazdrosny, bo to tylko znajomi, a poza tym z doswiadczenia wiem, że bez zaufania daleko się nie zajdzie i że musi mi zaufac. Nie był przekonany do mojej odpowiedzi. Trochę mnie jeszcze męczył z tym wyjazdem i zapaliła mi się w głowie czerwona lampka. Trochę mnie to przeraziło, ae może jestem przewrażliwona. Nie chcę, by było tak jak w poprzednim związku, gdzie ktoś od początku zaczął mnie ograniczac, przez co ja z czasem stałam się taka sama, bo skoro ja nie mogłam to dlaczego on miałby móc. To doprowadziło mnie do ruiny ,bo zostałam sama jak palec tylko z nim, z tym moim byłym. To był horror, 5 lat życ w samotności, odcięta od wszystkich i wszystkiego. Nie mogłam nigdzie wyjśc, nic zrobic, a sama potem popadałam w paranoje ,że on mnie zadradza. To była kompletna patologia. Nie chciałabym powtórki z rozrywki. Nie chcę rezygnowac z wyjazdu na koncert, bo dzięki temu zaczynam odżywac, chce korzystac z życia, nie siedziec w domu i tkwic wśród  czterech ścian.

Pod wieczór już normalnie ze mną rozmawiał. Póki co jesteśmy nadal na etapie poznawania się, chociaż wirtualne buziaki już zostały przełane Wszystko byc może okaże się, gdy do niego pojadę.
Ja chcę i pojadę na ten koncert, poza tym już nie mogę tego odwołac, bo załatwiłam od siebie transport dla wszystkich. Kiedys wlasnie popełniłam błąd, bo pozwoliłam na to by ktoś mną zawładnął. Jednak w wielku kwestiach nie wiem jeszcze gdzie powinna byc granica w partnerskim związku. Mam nadzieję, że z czasem się tego nauczę i nikt przy tym nie będzie musiał cierpiec.

Dziewczyny, sprawa mi się nieco zagmatwała. Czuję wyrzuty sumienia, czy słusznie ? Nie wiem, od lat nigdzie nie wychodziłam, nie imprezowałam, unikałam szaleństw, jakiś nieprzewidywalnych zwrotów zdarzeń. Pojechałam na koncert ze znajomymi. W gruncie rzeczy znałam jednego znajomego, a on zaprosił do nas dwoje swoich znajomych, bardzo fajni ludzie. Koncert jak koncert, śmiesznie było. Na ostatnim zespole mój znajomy zaprosił mnie do tańca, miło było. Potem nieoczekiwanie przytulił mnie ,wziął za ręke. Tak sobie staliśmy co jakiś czas, bo jak były brawa ja zabierałam ręke, potem za jakiś czas znów nadarzyła się okazja ,że mnie obejmował. Wczoraj dostałam od niego wiadomośc, czy dołącze do niego i jego znajomych do lokalu, bo poszli coś zjeśc. Długo nie wiedziałam co zrobic, ale pomyślałam sobie , że tyle czasu spędziłam w czterech ścianach, że co mi szkodzi. Poszłam. Wypiłam piwo, pogadaliśmy, potem przenieśliśmy się do innego klubu. Okazało się ,że to taka dyskoteka. Nie miałam pojęcia ,że takie miejsce istnieje w mojej mieścinie. Ogólnie jesteśmy z nieco innego klimatu, ale dla zabawy czasem i warto może pójśc w takie miejsce. Oczywiście po jakimś czasie poszliśmy tańczyc. Kolega po paru piosenkach pocałował mnie. Starałam się unikac tego, na krótki moment odwzajemniałam to co chciał, ale potem zabierałam głowe, odsuwałam się. Dla mnie to takie niecodzienne, choc śmiesznie to brzmi. Po tym wszystkim znów mnie przytulał i wziął za rekę jak czekaliśmy na taxi.
Teraz się martwię, bo w czwartek jadę do kolegi ,który mieszka 200km stąd. Nikomu nie powiedziałam, że kogoś kocham. Temu ,którego mam odwiedzic powiedziałam, że jeśli chodzi o kwestie uczuc to potrzebuję czasu, żeby poznac, zaufac. W gruncie rzeczy tak jest, boję się związku, boję się kolejnego zranienia, zarazem bardzo pragnę czyjeś bliskości, ciepła. Przechodząc do sedna sprawy, czy ja zrobiłam coś głupiego ? Martwię się, że nie tak powinnam się zachowywac. Niby nikomu nic nie deklarowałam, ale martwię się, że sprawa idzie w złą stronę. Fakt ten kolega z imprezy wypił parę piw więcej, poza tym nigdy w życiu nie przypuszczałam ,że będzie chciał czegoś więcej. To był dla mnie szok.
Z jednej strony czuję się fajnie, że coś się zmienia w moim życiu, że gdzies wychodzę do ludzi, że mam możliwośc się pobawic, z drugiej strony chyba nie jestem przyzwyczajona do tego uczucia, nie wiem w sumie czy ja mogę tak się bawic, czy tak powinno byc. Chyba mam problem z odnalezieniem się w sytuacji i z tym żeby spokojnie przeżywac radośc, ale może się myle. Co sądzicie na ten temat ?