Przemoc nad moją córką a zwiazane z tym nie przyjemne sytuację

Jestem spowrotem.
Kiedy szkoła zawiadomiła odpowiednie władze, mąż zaczął wobec mnie także stosować przemoc psychiczną grozi mi na okrągło odnośnie zabrania syna, grozi mi eksmisją, straszy mnie tym, ze córka trafi do biologicznego ojca bo jestem złą matką dla córki. Co rusz mówi abym szukała innego mieszkania.  W poniedziałek corka będzie zeznawać na policji jako ostatni świadek odnośnie tej przemocy. Ostatnio zabrał synowi wózek gdzie on jest cały czas w użytku a ja mam problemy z kręgosłupem i zakaz dźwigania czegokolwiek. Policja nic z tą sytuacją nie robi bo twierdzi, ze to jego własność. Nie wiem juz co mam robić nikt nie jest w stanie mi pomoc do kogo mam się zwrócić. Rozmowa z kim kolwiek nie daje rezultatu ponieważ nikt nie może w te sytuacje uwierzyć bo " jeszcze " mąż jest szanowanym obywatelem na wiosce. Jedynie nagrania świadczą o tym jakim jest naprawdę ojcem mężem i ogólnie człowiekiem.
Żyjąc z nim rok bez ślubu niczego nie widziałam,dobrze traktował córkę, jedynie co mialam przeciwko jakieś tam pretensje to,że musialam za każdym razem prosić się o każdą złotówkę. Nie umiałam sie sprzeciwiać, bo ciężko było o prace w tak małym miasteczku i praktycznie 4 lata byłam zależna od niego finansowo. Kiedy dostałam książeczkę bądź bezpieczny w domu bez przemocy, przeczytalam ze takie zachowanie jest przestepstwem " przemoc ekonomiczna "
Chce wyprowadzić sie od męża zabierając ze sobą dzieci ale jak na razie jestem także bez pracy ponieważ umowa była do 31 maja, a że mąż doprowadził mnie do takiego stanu, że z nerwów schudłam w ciągu tygodnia 6 kg i przez takie szybkie schudnięcie pogorszył sie mój stan zdrowia. Stwierdzono u mnie Dyskopatię  Lędźwiową Krzyżową tzn inaczej przepuklina kręgosłupa. Jestem caly czas na zwolnieniu co powoduje, że nie mogę jak na razie podjąć jakiejś pracy.
jak mam odejść od męża jak nie ma na zapłacenie za kawalerkę

"JAK SOBIE pościelesz tak się wyśpisz..."?
Ciebie NIKT nie zmuszał do takiego rozporządzenia własnym losem... ALE dzieciom to TY zgotowałaś ten los. To tak żebyś spojrzała Z BOKU na sytuację. Jakoś czuje w tym wszystkim tzw. "drugie dno" - powiedziałabym wojnę podjazdową...
Mieszkasz w jego lokalu? Jak to mówią "przyjął Cię pod swój dach"?
Więc do PRZEDMÓWCZYNI się dołączam, gdy mówi: dowody, dowody i jeszcze raz dowody!
Bo czemuż to uważasz, że Tobie wszyscy mają wierzyć NA SŁOWO a nie jemu?
I powiedz mi w tej sytuacji - CZEMU on odrabia(ł) z TWOIM dzieckiem lekcje A NIE TY???

Powiem tak: NIE PYTAM o twoje zmiany w zakładzie pracy - pytam CZEMU w sytuacji, gdy dziecko w oczy Ci mówi, że W TYM MOMENCIE odczuwa strach, Ty wychodzisz z domu?
I drugie - szukasz na niego haka? Bo sorry - SKORO jesteś w domu to TAK animujesz sytuację, że to ON odrabia te piep...ne lekcje a nie TY?
Wybacz - mam dziecko dyslektyczne - sama nie raz wychodziłam ze skóry odrabiając lekcje - PROSIŁAM wówczas innych o zastępstwo. BO NIE każdy ma predyspozycje i cierpliwość W KAŻDYM momencie życia by SPROSTAĆ takiemu wyzwaniu...
Czy nie ma pedagoga w szkole córki? Czy nie ma reedukacji w szkole córki? świetlicy szkolnej? Czy nie można poprosić KOGOŚ do pomocy... I w końcu - czy to JEDYNY zarzut jaki masz do swego partnera?
Bo sprawy z odrabianiem lekcji dałoby się jakoś UŁOŻYĆ przy dobrych chęciach - mam wrażenie... jeśli się mylę, wyprowadź mnie z błędu proszę

Wciąż się NIE ROZUMIEMY.
Ja piszę O INNYM zorganizowaniu odrabiana lekcji - można rzec o przyszłości.
Ty furt o tym jaki to Twój mąż jest zły - czyli o przeszłości.
Jeżeli zaś JUŻ nie odrabia tych lekcji i problem niejako zniknął...
Co tu jest przedmiotem Twojej troski?
Czy mąż w dalszym ciągu jakoś przemocy dokonuje?

Witam wszystkich bardzo serdecznie pomozcie mi bo niewiem juz co mam robic moj mąz zneca sie psychicznie i nieraz fizycznie mimo to ze ma wyrok w zawieszeniu niczym sie nie przejmuje do rodzicow nie moge wrocic bo mam 4 dzieci a sama juz jestem po trzydziestce takze niemam dokad isc i on to wykozystuje mowi ze mam  stad wypierdalac ze jestem szmata dziwka debilem nieudacznikiem ze bez niego zdechne w zeszłym roku była sytuacja ze zaszłam w ciazy i jak mu powiedziałam to powiedziałze to nie jego i mam wszystko zrobic zeby usunac tego bahora i wiezcie ze nie zastanawiałam sie nad tym wtedy co sie ze mna stanie połknełam prawie siedemdziesiat tabletek na depresje i wyladowałam w szpitalu najpierw na płukaniu zoładka a puzniej zawiezli mie do szpitala toksychologicznego a puzniej na oddział psychiatryczny i dopiero uswiadomiłam sobie co mogłam zrobic ale tak mi psychika siadła ze nie myslałam i teraz jest to samo zneca sie gnoj psychicznie juz nawet sobie zaczełam szukac mieszkania ale czy mi sie to uda to niewiem prosze doradzcie co ja mam robic.