Kompleksy na punkcie wyglądu. Jestem BRZYDKA !!!

A ja zauwazylam, ze kiedy nie mysle za duzo o kompleksach, zaczynam mniej wymagac od zwiazku, jestem bardziej radosna i 'na luzie' - to jestem bardziej atrakcyjna dla swojego chlopaka. Szczypie mnie w dupe jak szalony :P

Do myslenia daly mi tez jego slowa. Kiedy rozmawialismy i wspominal o jakiejs wycieczce, ktora mial w gimnazjum, przypomnialo mu sie, ze ciagle zaczepial jakas dziewczyne. Zapytalam czemu, co mu sie w niej podobalo :P Ostatnia odpowiedz, jakiej sie spodziewalam, to to, ze miala fajny charakter :D Niby moj chlopak nie jest jakims pustakiem, ale myslalam,ze bedzie chodzilo o cycki albo twarz, cokolwiek. A okazalo sie, ze podrywal ja, bo sie duzo smiala, byla mila, itd ;> Chociaz fizycznie tez jakostam sie podobac trzeba, bo inaczej moglaby byc tylko przyjaciolka (to zauwazylam, wypytujac chlopaka i brata ;p).

Sadze, ze kiedy sie obsesyjnie mysli o jakichs brakach (o tym, ze brakuje ci urody, pozadania, komplementow, zadowolenia) to w pewien sposob przyciaga sie to wszystko. Najlepiej o tym NIE myslec, nie wymagac za duzo od zycia (w sensie: ''wszystko mi sie nalezy i rozpaczam, gdy tego nie mam'') i byc wesola. Wtedy mozliwe, ze zacznie nam sie ukladac. No, ale zeby zaczac tak myslec, musi nam paradoksalnie przestac na tym zalezec ;) Mi przestalo i od razu myslenie mi sie przestawilo. Oby tak dalej ;)

Hejka!
Pozwólcie że tutaj zawitam na troszkę.
Otóż-jestem mamą 17 letniej dziewczyny.Obiektywnie mówiąc jest to ładna dziewczyna. Wprawdzie nie jest modnym patyczakiem ale nie jest otyła. Ma piękne wcięcie w talii-długie rzęsy -dosłownie jak doklejone.Nie jest niska.Sorry za taki opis ale to tak dla wyobrażenia sobie. Jest inteligentna-nie jest "tapeciarą"-używam jej sloganu.
Jak twierdzi-wszystkie jej koleżanki mają lub miały już chłopaków-ona nie.
Jest to jej straszna bolączka. Ma z tego powodu kompleksy. Ja szczerze mówiąc nie wiem czym się kierują obecni chłopcy w wyborze dziewcząt-przynajmniej większość. Nie jest szara myszką ale też nie zachowuje się wyzywająco i tak nie ubiera.Mi już ręce opadają jeśli chodzi o tłumaczenie i przekonywanie że jeszcze nie spotkała adoratora, ale to nie znaczy że nie spotka. Że posiadanie chłopaka na siłę i po to by tylko pokazać że się go ma to nie jest dobra rzecz. Wiem że cierpi-w trakcie rozmowy ze mną wielokrotnie płakała...czasami mam ochotę napisać-Gdzie są porządni chłopcy nie nastawieni na łatwe dziewczyny??? Czy dziewczyna która nie jest puszczalska - łatwa nie zasługuje na zainteresowanie ???
A może tego już się nie ceni???
Jesteście młode i w 'temacie' -co jest nie tak?
Co o tym myślicie?

Smutas, a czy twoja corka nie jest cicha, zamknieta w sobie albo niesmiala w stosunku do chlopakow? To ma bardzo duze znaczenie. Ja np. chlopaka zaczelam miec dopiero w wieku 19 lat - i to poznanego przez internet, a wcale nie chodzilo o urode, tylko wlasnie o towarzyskosc i pewnosc siebie. No i o to, ze duuuza domatorka jestem;)

Jeszcze tak odnosnie figury, to jaki rozmiar nosi twoja corka? Moze w tym wieku trzeba byc dosc szczuplym zeby kogos zainteresowac tak 'na peirwszy rzut oka'..

PS To bardzo mile, ze rozmawiasz ze swoja corka. Ja sie swojej mamy wstydzilam Bo jej bardziej zalezalo na nauce.

Też tak uważałam kiedyś, ale mój partner mnie trochę dowartościował. Poza tym wcale tak nie było i wystąpiłam w sesji fotograficznej. Staraj się zauważać nie tylko swoje mankamenty ale też zalety urody.

Dzięki za odzew-vinnga podzielam Twoje zdanie i tak samo tłumaczę córce. Ale jak to nastolatka,czasami jest dobrze a czasami to buuuuu.Mam również nadzieje ze pozna w odpowiednim czasie kogoś wartościowego.A do tego czasu muszę jakoś wytrzymać -znaczy musimy my domownicy.
paulina20-Nie jest nieśmiała ale nie parska głośnym śmiechem i nie zachowuje się prowokująco w stosunku do chłopaków. Ma rozmiar -chyba 38. A co do nauki -też kładę na to nacisk ale mówię -jak sobie pościelesz tak się wyśpisz. Sama to wiem z własnego doświadczenia.  Wiem jak ważna dla nastolatek jest akceptacja otoczenia-rówieśników i nie odstawania od schematu. No cóż nie każdy ma szczupłą sylwetkę ale jest powiedzenie-"każda potwora ma swego amatora'.Więc czekamy na tego amatora... Ale co do znajomości internetowych to odważna jesteś-ja nie mówię jej że nie można tak kogoś poznać ale trzeba być baardzo ostrożnym i mieć szczęście.
Pozdrawiam

Zwykle staram się jakoś optymistycznie patrzeć na wszystko ale dzisiaj to mam załamanie jakieś.
Wiadomo, że wygląd to dodatek, samym wyglądem niczego się nie załatwi itd. To wszystko wiem i przekonałam się o tym nie raz, ale co zrobić w dniu taki jak ten, kiedy człowiek patrzy w łazience w lustro i chce się wyć? Kiedy widzi się, że co druga osoba na ulicy wygląda o niebo lepiej... bo dzisiaj jak patrzę na swój celllulit, fałdy tłuszczu na brzuchu i totalny zanik piersi to opadam z sił. I wciąż to samo pytanie - w co się ubrać, żeby nie było widać... zbliża się lato a ja znów nie kupię stroju kąpielowego. Bo i po co ma leżeć w szafie?

Ja wiem, że dla większości facetów czy nawet i kobiet (wszystko jedno kto ocenia) i tak będę wstrętnym brudasem przez moje brązowo-rudo-zielone dredy, więc tu o podobanie się innym ludziom tak bardzo nie chodzi (chociaż pewnie trochę też). Ja sama siebie nie cierpię.
I dzisiaj sobie uświadomiłam, że choćbym zdobyła mój wymarzony doktorat i nauczyła się jeszcze więcej języków niż planuję, przeczytała morze książek, to i tak dalej w lustrze będę oglądać tą samą szkaradną mordę.... Już nie wiem co zrobić.. chyba poświęcę się całkiem nauce bo tkwienie w czarnej rozpaczy nic nie przyniesie.

Najgorsze w tym wszystkim jest to, że najbardziej nie lubię w sobie rzeczy, których nie mogę zmienić (przynajmniej narazie) i mimo usilnych prób nie jestem w stanie ich w sobie zaakceptować.

W poniedziałek mam dwudzieste urodziny i dziwnie się czuję. Boję się samotności choć wiem, że sobie poradzę sama w życiu. Boję się, że gdy przyjaciele i siostra założą rodziny zostanę zepchnięta na boczny tor. Bardzo tego nie chcę, ale zaczynam zauważać, że to już się zaczyna dziać i tak bardzo się boję co to będzie za parę lat. Boję się, że bliskie mi osoby zaczną na mnie patrzeć jak na samotnego dziwaka.

Długi ten post trochę wyszedł. Jak ktoś przeczyta całość to dziękuję:)

Masz trochę racji, choć staram się być dla ludzi miła i uczynna, to czasem poziom niektórych potrafi zwalić mnie z nóg i wtedy szybciej mówię niż myślę (łatwo mnie sprowokować)... A co do królewicza to bez obaw, żaden wariat się nie znajdzie. Nawet mama mi kiedyś powiedziała, że ze mną to raczej nikt nie wytrzyma. Jeśli tak to trudno, nie to jest moją największą bolączką (poza tym nie marzy mi się związek z mięsożercą, bo to same problemy dla mnie;/). Najbardziej się boję tego, że to bliscy mi ludzie się ode mnie odsuną, bo już zauważam, że jeśli ktoś znajduje partnera to ja zaczynam być osobą drugiej kategorii. Tak jest teraz, kiedy jestem młoda, a co będzie później?
Do tego dochodzi mój wygląd i wpadam w głęboki, ciemny dół

Shacko mam nadzieję, że Twój post to jakiś żart! Jeśli ważysz tyle ile mówisz to wręcz wskazane by było przytyć parę kilogramów ale na pewno nie schudnąć! Wg mnie musisz być mega zgrabna i szczupła baaa nawet nie wiem czy nie za chuda. Twoje postrzeganie własnej osoby i kompleksy są zupełnie nieuzasadnione.
Jeśli ważąc tyle wciąż myślisz, że jesteś gruba, nieatrakcyjna, że każda dziewczyna jest szczuplejsza, ładniejsza, kryjesz się pod luźnymi swetrami, chcesz schudnąć to chyba powinnaś skontaktować się z jakimś specjalistą/psychologiem i podjąć leczenie. Oczywiście nie jestem ekspertem i nigdy nie miałam takich problemów (wręcz przeciwnie- byłam za gruba), ale możesz wprowadzić się w anoreksję jeśli nie zmienisz swojego podejścia.
Pozdrawiam ciepło i serdecznie

Czesto też chłopcy boją się inteligentnych dziewczyn, które w dodatku się cenią. Ja dużo później dowiedziałąm się, że w liceum kochało się we mnie iluś tam kolegów mojej kuzynki, z którą spędzałąm dużo czasu,a ja myślałam, że w ogóle nie traktują mnie jak dziewczyny.

shacko - uwierz mężowi!! On pewnie pęka z dumy, że ma tak fajną żonkę, a TY masz jakieś kompleksy? Proszę Cię

Nie chodzi tylko o akceptację samego siebie tak jak napisali już moi przedmówcy, ale bardziej o dowartościowanie się. Ludzie są okrutni...to fakt, wiem jak bardzo można się załamać gdy ktoś kpi z twojego koloru włosów, czy czegoś innego dotyczącego wyglądu, czy charakteru.
Mówisz, że przefarbowałaś włosy na czarno i jest ci dobrze w tym kolorze, jesteś szczupłą, wysoką kobietą- czyli atrakcyjną. Nie rozumiem twoich kompleksów. Myślę że to wynika z tego iż środowisko, które ukształtowało Cię w przekonaniu, że ruda to zła, brzydka itd. Zawsze jednak tak było, że ludzie jeśli chcą coś znaleźć to znajdą na Ciebie.
Ja np. jestem blondynką, a moje przyjaciółki mają ciemne włosy. Zawsze im zazdrościłam, bo jednak w grupie wszystkie chcemy jak najbardziej do siebie pasować, dlatego nigdy nie pasowało mi, że czasami po kłótni, czy w żartach padały słowa, czy cytaty: "głupia blondynka".
Inna koleżanka ma kruczo-czarne włosy i nazwają ją "czarna mamba" , albo "czarnuch", "murzynka".
Niby to głupie i dziecinne zachowania, ale myślę, że powinnaś bardziej uwierzyć w siebie i nie przejmować się w takim stopniu opinią innych.
"Realizuj swoje marzenia i ufaj swoim przekonaniom, jeśli wierzysz, że są słuszne"
Pozdrawiam i życzę powodzenia.