Usunęłam ciążę...

sandra.sandra napisał/a:

Nigdy nie mów nigdy. Może się zdarzyć, że i Ty staniesz przed problemem rangi życia i śmierci".

życia i śmierci dziecka.

didina napisał/a:

nie popadaj w skrajności

super.A czym to się różni? Tak czy inaczej umiera dziecko. Autorka prosi by jej nie oceniać, ok nie oceniam. Ale jak czytam te wasze wypowiedzi to nadziwić się nie mogę że wszyscy tak jej współczują a nikt o tym dziecku nie pomyśli. Tak, stała się tragedia którą ona musi przeżyć i przeżyje, i będzie dalej żyła. A dziecko nie i tylko tyle chciałam zauważyć.

Paulo, a ja się oczywiście powtarzam, psycholog-OCZYWIŚCIE! ale, moim zdaniem żaden psycholog tak Ci nie pomoże jak kapłan, bo Kościół jest przecież przeciwko aborcji od samego początku, mogę Ci nawet polecić księży, dzięki którym poczujesz ulgę, oni pokierują Cie dalej, do dobrych specjalistów, poważnie:), nie potępią Cię, tylko pomogą, bo od tego są, ale jeżeli nie, to napewno psycholog, bardzo dobrze, że piszesz, nie należy zabijać ŻADNEGO CZŁOWIEKA, więc ciąży z gwałtu nie należy usuwać, bo potem są takie skutki, mimo tego, że każdy człowiek powinien począć się w godności, z miłości obojga ludzi i w godnych warunkach, w wypadku gwałtu nie może być mowy o godności istoty ludzkiej, natomiast nie wolno usuwać ciąży!-tu pisze ku przestrodze innych. A z pewnością dobre pokierowanie przez kapłana pomoże Tobie...jeżeli natomiast zdecydowałaby się jakaś kobieta na urodzenie dziecka z gwałtu, to również powinna pomyśleć o kapłanie najlepiej, jeżeli jednak nie no to psychologu, który od początku do końca pomoże jej uporać się z emocjami, przeżyciami, a potem również dziecku...może wydawać się, że piętno gwałtu odciska się jedynie na matce...nic bardziej mylnego! Już od samego początku dziecko odczuwa fale negatywnych emocji, uczuć, naturalne że w momencie takiego wydarzenia w organizmie matki zachodzą różne procesy nie sprzyjające poczęciu, a i w wypadku ojca w jego organizmie, gdy dopuszcza się tego haniebnego, godnego najwyższego potępienia czynu też zachodzą owe procesy...biologia i psychologia...:/ niestety w wyniku tego maluszek odczuwa już od początku niepokój, a i przez okres całej ciąży matka jest zdenerwowana, znerwicowana, to oczywiste...dlatego dziewczyny...APELUJĘ! ja wiem, że to jest przeżycie koszmarne...nawet nie jestem sobie w stanie wyobrazić jak bardzo...ale zrobicie i sobie i Waszemu dziecku jeszcze większą krzywdę, jeżeli je zabijecie...po prostu...dlatego, nie usuwać
ciąży i od początku oddać się w opiekę, najlepiej kapłana, a jak nie no to w ostateczności-psycholog!

Paulo, gorąco się za Ciebie modlę, nie znam Cię, ale chociaż tak mogę Ci pomóc, na swój sposób, pamiętam o Tobie w modlitwie! radze pójść najlepiej do księdza. Jeżeli natomiast chciałabyś pogadać, po prostu, żeby było Ci lżej na duszy to napisz, jakoś się skontaktujemy.

wiki41 napisał/a:

Cynicznahipo napisał/a:

Ale zrozum, że nie każdy w Boga wierzy. Więc mamy w dupie, co on ''powiedział''/''objawił''.

a kto ci powiedzial ze ja tego nie rozumiem? Ja to rozumiem bardzo dobrze. Tak jak inni mogą obrazac Boga, ja moge pokazać, że nie mam Go w dupie, tak jak inni mają w dupie to co objawil, tak ja mogę mowic o tym co nam objawił...

Tylko, że to nie jest dział ''Religia''. Także Twoje prywatne opinie dot. Boga i religii nikogo nie interesują.
Tutaj jest wątek kobiety, która potrzebuje wsparcia.
Zakończ więc religijnego off-topa.