Rozwód i ciąża

Widzę, że podnosisz się powoli. Miło to czytać. Zgadzam się, że ten czas spędzony z maluszkiem nie da się porównać do niczego. Życzę Wam wszystkiego dobrego.

Te chwile sa bezcenne, prawda?! Ciesze sie razem z Toba, stanowczo wole czytac cie szczesliwa Pozdrawam Was serdecznie.

Lib kochana...nawet nie wiesz jak się cieszę i z jaką radością przeczytałam Twoj wpis!!!!! Ten mini człowieczek daje Ci tak wiele siły!!! I masz rację.....Twój mąż traci tak wiele...i trzeba mu tylko współczuć bo omijają go najpiękniejsze momenty które już...nie wrócą!!!
Delektuj się Lib tymi chwilami i pamiętaj że jesteś cudowną i ciepłą osobą...a do takich ludzi to ciepło i dobroć wracają.

Ściskam Cię bardzo mocno

Nikt i nic nie powstrzyma nawrotu emocji Lib. Oby trwało to krótko i szybko zostało zagłuszone przez radość, którą masz skąd czerpać.
Zabierz te rzeczy jak najszybciej, byś nie musiała tam wracać. Przyjaciele pomogą Ci z transportem. Wnoszę po tym, że sam bym pomógł w takiej sytuacji gdyby mnie poproszono. I nie przejmuj się ... będzie dobrze ... panta rhei

Dzień Dobry, robaczki
Co tam słychać u Was? Skrobnijcie choć krótki raporcik dla oczekującego tłumu....
Buziaki przesyłam...

Ja też:)

Hejka,

Wczorajszy wyjazd do tamtego miasta był ok. Najpierw lekarz (zaraz po wielkich korkach na drodze i 40 min. spóźnieniu ) potem spotkanie z przyjaciółmi - cudowne, uściski, uśmiechy, długie rozmowy (choć codziennie gadamy przez telefon), wspólny obiad,  zachwyt małym a potem... wizyta tam... u męża i jego rodziców...

w sumie muszę przyznać, że czułam się w swoim dawnym domu całkiem dobrze... oczywiście luknęłam w każdy kąt i wielkich zmian nie zauważyłam... doszło tylko kilka mebli i pierdółek... no i lokatorzy się wymienili...

mąż bardzo się ucieszył, że miał możliwość kontaktu z dzieckiem... był zachwycony jego ubiorem (wyglądał słodko ), potem jego minkami... i zachowaniem... nie omieszkałam wspomnieć, że to co oni teraz obserwują to nic w porównaniu z jego możliwościami - przecież oni widzą syna raz na kilka dni... i nie są na bieżąco z jego uśmiechami, gestami itp.

mężowi zrobiło się wtedy troszeczkę przykro... słuchał uważnie jak opowiadałam o Kacperku - a przekazywałam tylko szczątkowe informacje ponieważ po co mówić wszystko... zdecydowałam, że powiem tylko tyle by żałował... i chyba żałuje...

na sam koniec wizyty nie obyło się bez pytania: zabierzesz trochę rzeczy? no to spakowałam co popadło mi w ręce... mąż z teściem pomógł mi zanieść torby do auta - taki dobry był i... koniec spotkania... bez pożegnania... bez słowa... odjechałam...
gdyby nie to ostatnie zdarzenie to mogłabym napisać, że wizyta była udana... a tak, niestety... i teściowa też dodała swoje pięć groszy, przypominając mi, że ona musi chować swoje ubrania w kartonach za szafą... a moje są w szafie...

oczywiście było mi przykro... bo zamykam tamto życie... ale wiecie co... nie wzruszyłam się nawet...
podeszłam do tego pragmatycznie i starałam się wyłączyć emocje... wczoraj się udało...

był taki jeden moment, gdy karmiłam młodego, który obudził na chwilę we mnie wspomnienia... mąż usiadł koło mnie - bardzo blisko, stykaliśmy się ciałem... miałam wrażenie, że chce mnie objąć, pocałować... ciekawe, co by było gdybym odwróciła głowę w jego kierunku... ale nie zrobiłam tego, koncentrowałam się na dziecku i tym dałam mężowi do zrozumienia, że teraz on jest dla mnie najważniejszy a jego zagrywki na mnie nie działają...

zresztą na pewno to tylko moje wrażenie.... zapewne złudne to było...

a młody... zachwycony jazdą samochodem - spał przez cały czas ;D

dzisiaj udało mi się pospać trochę dłużej... nieoceniona pomoc rodziny...

buźki

Żeby nie było, że znów z grubej rury: #$%#$^$%^#$%^#&.

Kochana, jesteś taka dzielna i mądra Pokazałaś klasę i niech się od Ciebie uczą
Ściskam Cię bardzo mocno. I Kacperka oczywiście też

Trzeba jakoś sobie radzić I jak rozwija wyobraźnię Każdy czytający "widzi" to, co chce

Wszystko TAK
Ale po Tobie się nie spodziewałam...

#$%^&#$%&*$##%&^&... dobre, dobre. muszę zapamiętać

dziękuje Kochani za zrozumienie i ciepłe słowa - to mnie buduje a jak wiecie materiału do budowy u mnie czasami jest za mało dlatego wszystko od razu wykorzystuje by wspiąć się ponad to wszystko, co mnie spotkało ze strony męża...

na razie odczuwam spokój - oby jak najdłużej...

i lekkie zmęczenie bo syn dokazuje... ale poradzimy sobie z tym bez większych problemów bo przecież to same szczęście być tak zmęczonym...

wiecie, że moje słoneczko zaczyna się uśmiechać do mnie! ale tak na prawdę do mnie - nie mimowolnie bo mu akurat wyjdzie... jak do niego mówię i się uśmiecham to on odwdzięcza mi się tym samym jest niesamowity i taki mądry... kruszynka moja...

teraz jest przy cycu i co zrobił... oczywiście zasnął pewnie na 2-3 minuty by się potem obudzić i bawić...

jest cudowny i te jego zalotne spojrzenia...

sama RADOŚĆ

Z pewnością uśmiech jest wart grzechu Mądry - no z pewnością po mamie, ale też dokładają troszkę inteligencji liczne ciotki i wujek
P.S. Devil, Ty tak się nie rozkręcaj - to ja jestem ta ZŁA

Pociesze Cie ze Kacperki tak maja. To baaaaaaaaardzo energiczne dzieci. Kiedy moja pediatra dowiedzial sie jak dalam malemu na imie to sie kobita przezegnala. Mam tak do dzis. Jego dewiza to "wszedzie gdzie szedlem to bieglem"

Napisałam posta w wątku Lil (lustrzany problem jak Lib i Pe), gdzie zastanawiałam sie co robią i jak reagują rodzice tych "dawców spermy" i to co przeczytałam w poscie Lib odebrało mi siły- pomagają sie synowej pakowac!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!czy ktoś coś z tego rozumie??????????????????????????????

To, że ci faceci są tacy to tez wina ich rodziców, dają im przyzwolenie na bark odpowiedzialności, egoizm, bo gdybym ja miała syna który chciałby porzucic dziwczyne z którą miałby miec dziecko- to ja juz dałabym mu szkołe i nie wywyinąłby sie z tego tak łatwo.

Tak. Ja rozumiem. Wychowali ciotę. Uczyli go jak trzymać sie trawki jak s....a za krzakami .... Stworzyli robokopa uzależnionego od nich w pełni.
Pasożyta. Zginie wkrótce po nich, bezradny i pozbawiony szans na przeżycie.

I to jest absolutna prawda. Dotyczy również mojego osobistego jeszczemęża. A ja już dopilnowałam, żeby był OSTATNIM ogniwem tego chorego łańcucha.

nic w przyrodzie nie ginie, a obiektywizm jest im obcy, wiec jak tylko moga tak mocno wspieraja synow, bronia, a przy tym oczerniaja synowe...jakie to one zle i wredne...

pozwole sobie na male osobiste zwierzenie nawiazujace to wypowiedzi NiobeXXX:

mnie pakowal jeszczemaz, dwa razy (zanim sama wyszlam bo juz mialam serdecznie dosyc), ale nie spakowal mnie i zaledwie 3 miesiecznej corki do konca, wiec po kilku miesiacach odebralam telefon od Pani tesciowej, abym przyjechala po swoje rzeczy, poniewaz chce po mnie POSPRZATAC - tego slowa dokladnie uzyla, wiec jakby mi ktos w twarz dal...wyszlo ze jestem smieciem...coz wymagac od meza skoro rodzice nielepsi sa i niewiele soba reprezentuja...

dlatego tez, zachowania tychze Panow biora sie ze zrodla, ktorym sa ich rodzice...na to bynajmniej wyglada...przykre ale prawdziwe.

Święta prawda. A ja zdecydowanie twierdzę, że jeżeli podejmie sie decyzje o wyprowadzce, lub zostanie sie do tego zmuszonym, to należy zabrać wszystko w ten sposób, by więcej nie wracac do miejsca złych wspomnien. Innymi słowy - posprzątać po sobie ... by już teściowe i inne zapatrzone maskotki partnera, nie musiały segregować naszych śmieci. Ogranicza to emocje do jednego dnia, a nie kilku kolejnych, łącznie z telefonami od teściowych.
SZOK ! @#$@#$@#%$%^%$@^@%@%&$&&&. ....... i oczywiście     - ,@#$@#$@#%$%^%$@^@%@%&$&&&.

Pewnie że dobrze jest się zabezpieczyć wcześniej. Ale mamy instrumenty, dzięki którym ucieczka przed alimentami zdaje się nieskuteczna.
Jeśli dłużnik jest w którymś kraju UE, jest łatwiej .... W innych przypadkach jednak też można uzyskać pieniądze z tytułu egzekucji.
Zajmuje sie tym Obrót Zagraniczny przy SO. Warunkiem jest znajomość miejsca pracy dłużnika, adresu i firmy.

Na tym etapie Lib, póki mąż jest jeszcze "miękki" ... otumaniony całą sytuacją, proponuje uzgodnić z nim, że zabezpieczenie sądowe jest najlepsze. Można zrobić to też w trakcie rozwodu, bez konieczności uzgadniania z nim. Ale co papier ... to papier ....

Pozwolę sobie wkleić we wszystkich trzech wątkach.
Jakiś czas temu postanowiłam zostać wojownikiem. Hmm... żeby się ratować...
Kochane - Wy też jesteście wojownikami Nie zapominajcie, że:

" Wojownik światła wybiera swoich wrogów. Wojownik zdaje sobie sprawę z tego, na co go stać. Nie musi otwierać się przed światem i opowiadać o swoich umiejętnościach i zaletach. Ale - podobnie jak na Dzikim Zachodzie - zawsze pojawia się ktoś, kto pragnie dowieść, że jest od niego lepszy. Wojownik wie, że że nie ma czegoś takiego jak "gorszy" bądź "lepszy". Każdy człowiek został obdarzony talentem, dzięki któremu będzie mógł przejść swą drogę. Ale niektórzy nalegają, prowokują, zachowują się w sposób obraźliwy i robią wszystko, by zirytować wojownika. Krytykują jego czyny i próbują udowodnić, że dokonał złych wyborów. W tym momencie serce wojownika mówi: "Nie reaguj na obraźliwe słowa, twoje umiejętności nie staną się dzięki temu lepsze. Będziesz zmęczony przez tak błahą rzecz"
Wojownik światła nie traci więc czasu na słuchanie prowokujących komentarzy, musi wypełnić swoje przeznaczenie".

My już wiemy, jakie jest nasze przeznaczenie I nic nam nie przeszkodzi w osiągnięciu celu. Już nie...

Lib....w wolnej chwili skrobni coś do nas....tęsknimy:)

Kochani, już spieszę z newsami...

Młody ma trochę katarku więc muszę co chwilę oczyszczać mu nosek... aby wydzielina nie dostała się do oskrzeli albo nie daj boże do płuc... oczyszczają mu się górne drogi oddechowe więc musimy trochę pocierpieć... przy okazji wizyty u lekarza syn miał przeprowadzony bilans i wyszło m. in., że przytył przez 2,5 tygodnia o prawie pół kilograma! cieszę się bardzo, bo to znak, że pokarm z cyca mu służy a cycki czasami bolą ;D

poza tym dużo się uśmiecha mało śpi i płacze, często się rusza (unosi ręce do góry, nogi podkurcza albo wyciąga - gimnastyka to podstawa ) tak jakby chciał pływać albo biegać... a podczas kąpieli, gdy myje mu plecki to staje na nogach jakby miał więcej dni niż w rzeczywistości - wczoraj skończył dopiero 3 tygodnie !!! silny z niego facet

tatuś Kacperka jest przeziębiony - biedaczysko - i nie odwiedzi nas w tym tygodniu - jaka szkoda ;D

Odpowiadając na Wasze wpisy to:
1----- też się zastanawiałam co się stało z moim mężem, dlaczego on się aż tak bardzo zmienił, dlaczego "przewartościował" całe swoje dotychczasowe życie, dlaczego z odpowiedzialnego, rozsądnego faceta przemienił się w gówniarza, który tylko koncentruje się na swoich potrzebach... przecież kiedyś dla niego ważne były takie wartości jak dom, rodzina, praca a teraz... woli być samotny, mobilny i wolny... wszystko mu się znudziło... nie tylko ja ale i praca, miasto, w którym mieszka... nie pojmuję tego i nie nadążam za nim - i nie chcę tego robić, już nie...

2----- mamisynek?... jest jedynakiem, matka nadopiekuńcza, nie odcięła jeszcze pępowiny, zazdrosna byłą o żonę... teraz ma swojego trzydziesto kilku letniego synka przy sobie... na wyłączność! a jemu to odpowiada, bo jest na utrzymaniu rodziców i swoje ciężko zarobione pieniądze może wydawać tylko na przyjemności... albo na nią (o ile jeszcze jest) albo inne...

3----- "Wychowali ciotę. Uczyli go jak trzymać sie trawki jak s....a za krzakami .... Stworzyli robokopa uzależnionego od nich w pełni. Pasożyta. Zginie wkrótce po nich, bezradny i pozbawiony szans na przeżycie." - The_Devilu - nie wiedziałam, że tak potrafisz... uśmiałam się do łez i popieram

4----- faktem jest, że mąż wylatuje do anglii -  na 2 tygodnie - dostał grant na kwerendę i musi tam pozbierać trochę materiałów do pracy... ale kto wie, może mu się tam spodoba i zostanie... co do alimentów to na syna dostanę bez problemów a na mnie to dopiero po rozwodzie, o którym na razie cisza... do tej pory tatuś kupił tylko łóżeczko i pieluchy...  w sierpniu ma przelać na moje konto pieniądze na małego... ciekawe na ile go wyceni...

5----- zastanawiałam się też kiedyś nad wynajmem mieszkania w tamtym mieście ale odrzuciłam ten pomysł, ponieważ stwierdziłam, że jak zamieszkam u rodziny to zaoszczędzę trochę kasiory aby kupić sobie coś swojego... po urlopie macierzyńskim zamierzam wrócić do pracy (w tamtym mieście) i młodego musiałabym oddać do żłobka...albo podrzucać go teściom i mężowi - NIEDOCZEKANIE!!! a tak moja mama będzie się nim zajmować - do czasu jak się w pełni nie usamodzielnię, ale myślę, że nastąpi to dopiero jak mały będzie miał roczek... zresztą po co teraz mam oddawać połowę swojego własnego domu mężowi...

Pe - qwoli przypomnienia - zamelduj się u swoich rodziców na pobyt tymczasowy np. na rok... Twój mąż wtedy nie będzie mógł Cię wymeldować ze swojego mieszkania - a przynajmniej będzie miał to bardzo utrudnione!!! i po porodzie zamieszkaj u rodziny! każda para rąk przy tak małym dziecku jest bardzo pomocna - zwłaszcza, jak będziesz chciała się wykąpać albo nawet skorzystać z kibelka

6----- jesteśmy Wojownikami światła fajnie i nie poddamy się - już nigdy i nikomu

7----- słucham muzyki Ennio Morricone - polecam! młody przy niej zasypia a ja zaspakajam Wasze potrzeby przynajmniej częściowo

Dziękuję, że nadal przy mnie jesteście...
Ściskam Was mocni o przesyłam mnóstwo cmoków

Dzięki Lib
Buziaki dla Ciebie i Kacperka.

Ale i nikt nie chciał dobić Niech się $%^&%$^&%^%^&%^*  cieszy

ale fajne wpisy................

Cudownie widzieć Cię opanowaną i spokojną

Gorące buziaki dla Ciebie i Kacperka

A tatuśkowi czosnek w nos. Nie będę do końca bezlitosna. Ostatnio postanowiłam być lepszym człowiekiem

Nie bądź taka dla siebie rygorystyczna. Od czasu do czasu można sobie pozwolić na odrobinę luksusu wspólne spanie z dzieckiem jest takie miłe i przyjemne I wzmacnia więzi bliskości. Dziecko też lubi to poczucie bezpieczeństwa. Po co mu to odbierać?
Cieszę się, że u Ciebie wszystko dobrze. Trzymajcie się cieplutko

Cudownie i wygodnie jest spać z małym ale obawiałam się powolutku tego "wyprowadzania" go z łóżeczka... nie chciałabym aby się zbytnio przyzwyczajał do spania ze mną... choć uwielbiam go czuć obok siebie - i on uwielbia jak śpi obok mnie to się czuje!!!!

Kochana i Anhedonia - skoro piszecie, że to nawet wskazane to wiem, że nie muszę się niczym przejmować - przynajmniej teraz... dziękuję

pa pa

ale .... jak dorośnie to nie zawsze jest tak cudownie i wygodnie .... czasem tak potrafi kopnąć, że zaczynam marzyć o podłodze

Spanie z moja "gwiazda" rowniez jest bezcenne

Co prawda nieraz budzilam sie z pampersem na twarzy, i nie raz zostalam skopana, starmoszona, a wlosow co noc mam tyle wyrwanych ze Panie Boze polituj, ale to nic w porownaniu, z tym jak sie potrafi wtulic, obiac tymi malymi raczkami, ucalowac ... cudownie

...takze Lib, sama przyjemnosc, spanie ze swoja mala pociecha

Ty już lepiej nie myśl za dużo

Kochana, wiesz co powinnaś zrobić?

WYPIER**LIĆ mu te torby przez okno!

Z pozycji matki powiem, że Twoja i tak była spokojna. I powiedziała mu szczerą prawdę.

A jego zachowanie - DNO. Po prostu. ZERO.

Sorki Lib, ale tak właśnie jest.
CIOTA bez honoru, zasad i godności. I jak w ogóle śmie mieć jakiekolwiek pretensje? Odebrał sobie to prawo. I teraz widać, jaki z niego egoista. JEGO samopoczucie (zasłużone zresztą) ważniejsze, niż kontakty z synem. Powinien warować jak pies - na wycieraczce w oczekiwaniu na spotkanie z własnym dzieckiem.

Kochana - mówienie do niego, tłumaczenie mu cokolwiek - bez sensu. On już żyje w innym świecie. Szkoda Twoich nerwów - im szybciej to zrozumiesz i zaakceptujesz, tym lepiej.

P.S. No i mnie poniosło... Ale i tak długo wytrzymałam. Wiele razy już cisnęło mi się to na usta.